“Eğitimli gençlikten”
kastımız lise mezunu, üniversitede okuyan veya üniversite mezunu olmayı
başarmış gençlerimiz.

Öncelikle üniversitede okuyan
gençlerimize bakalım. Cumhurbaşkanı Erdoğan, bir sene kadar önce, “Almanya’da
yükseköğrenimde
okuyan öğrenci sayısının 3 milyon olduğunu” hatırlatmış, “Bizde 8 milyon. Almanya’nın nüfusu bizim nüfusumuzla
hemen hemen aynı. Sayın Şansölye bunu öğrenince ‘Ben bunu bilmiyordum’ dedi” diye anlatmıştı.

Nüfusumuz içinde her 10 kişiden
birinin üniversitede okuyor olması Türkiye için bir şans mı yoksa sıkıntı
kaynağı mı?

Almanya ile gelişmişlik farkımızı göz
önüne alıp, “acaba doğru mu yapıyoruz?” diye düşünmemiz gerekir. Onlar
bizim üniversiteye yönlendirdiğimiz 5 milyon genci orta öğretimden iyi
birer meslek bilgisiyle donatıp hayata hazırlıyor. Üniversitede okusa başarılı
olamayacak gençlerini ara eleman veya meslek erbabı olarak yetiştiriyorlar.

Biz ise orta öğretimden mezun
ettiklerimizi meslek sahibi veya ara eleman vasıflarında yetiştirmekte
zorlanıyoruz. Meslek Liseleri içinde en imtiyazlısı olan İmam Hatiplerde
okuyanlar da, mesleklerini yapmak için değil, üniversiteye girmek niyetiyle
okuyorlar. Ancak Üniversiteye Giriş Sınavlarında en başarısız orta öğretim
kurumları da İmam Hatip Liseleri. Orta Öğretimde Din Öğretimi Genel Müdürlüğüne
bağlı 5.138 okulumuz varken, Sosyal Bilimler, Anadolu ve Fen Liselerimiz
toplamı 3.071 adet.

Üniversiteye gönderdiklerimiz
gençlerimize de dünya ortalamasının çok altında bir seviyede eğitim
veriyoruz.

**********************************************

Üniversite Mezunları İş Bulamıyor

Kariyer ve Yetenek Yönetimi Derneği’nin araştırmasına göre, Türkiye genelinde üniversite
mezunlarının yüzde 42’si mezuniyetinin ardından iş bulamıyor. 6 ay içinde
iş bulabilenlerin oranı yüzde 29 olurken, 6-12 arasında iş bulanların oranı
yüzde 10 oldu. Henüz öğrenciyken iş bulanların oranı ise yüzde 14. 

Üniversiteden mezun olduktan sonra ilk
tam zamanlı işe başlayan üniversite mezunlarının yüzde 31’i asgari ücret alıyor. Yüzde 42’si asgari ücret ile 2
bin 999 lira arasında alırken, yüzde 16’sı 3 bin ila 3 bin 999 lira arasında ücret ile işe
başlayabiliyor.

Üniversite mezunlarının iş bulma
şansının bu kadar düşük olmasının eğitim kalitesi ile doğrudan bir ilişkisi var
mı?

Cumhuriyet’in haberine göre, Türkiye’nin en başarılısı olarak
gösterilen
üniversitesinden (Hacettepe, İstanbul Üniversitesi, İTÜ ve ODTÜ’den) mezun olanların da ülke
genelindeki durumun benzer olduğu belirtildi.

Nüfusumuzun yüzde 13,8’i üniversite
mezunu. Türkiye’de lisans mezunu sayısı 10 milyonu aştı. 207
üniversitemizde 8 milyon gencimiz okuyor. Bu yıl 900 bin gencimiz
üniversitelerden mezun olacak.

Her yıl 17 bin Hukuk, 30 bin İlahiyat
mezununa ihtiyacımız var mı?

Görünen o ki, üniversitelerden her
yıl mezun olan gençlerimize iş imkânı yaratamıyoruz. Bunun için gerekli olan
yeni iş alanları veya yeni kapasite artışları sağlayacak yatırımlar
gerçekleşmiyor. Planlamalarımız gerçekçi değil.

Üniversitelerimiz bu haliyle resmî
işsizlik rakamlarında görünmeyen bir gizli işsizler ordusunu barındırıyor.

**********************************************

Eğitim Kalitesi

Bakın bu sene Yüksek Öğretim
Sınavına girenlerin “ortalama” doğru cevap sayıları ne kadar
düşük:

Türkçe’de 40 soruda 14 doğru cevap; Sosyal
Bilimlerde 20 soruda 7 doğru cevap; Matematikte 40 soruda 6 doğru
cevap; Fen Bilimlerinde 20 soruda 2 doğru cevap.

Ama biz bunları üniversiteye, bu
sınavlardan geçirip, seçerek alıyoruz. Üniversiteye girebilen yüzde 24’ün
dışında kalanların seviyesini siz düşünün. Üniversiteye girememiş olan orta
öğretim mezunlarının da sanayide, hizmetler sektöründe veya resmî kurumlarda
çalışması ve verimli olması lazım. Bu kalite ile mümkün mü?

Bu kadar elendikten sonra
üniversiteye gelenlerin bile okuduğunu anlayamaz, derdini ana dilinde yazılı
veya sözlü olarak ifade edemez, yabancı dil bilmez, okuma ve araştırma
alışkanlığı olmayan gençler olması acı değil mi?

Üniversiteye girenlerin düşük
kalitede olması, çoğu üniversitemizin liseden farksız eğitim verdikleri,
kurumların aşırı siyasileştiği, üniversitelerimizde “bilimsel
yayınlarda” intihal (başkalarının yayınlarından hırsızlık) vakalarının
çokluğu da bilinen gerçekliklerdir.

Dünyada ilk 500 üniversite arasında
tek bir üniversite sokamadık. Üniversitelerimizin bilimsel seviyesi bu.

Bu eğitim kalitesi ile dünyanın
ilk on büyük ekonomisi arasına girmek, gerçekleşmesi mümkün olmayan bir
hayaldir.

**********************************************

Çare Var.

Japonya ve G. Kore gibi ülkelerin 20-30 yıllık zaman
dilimlerinde büyük bir disiplinle uyguladıkları stratejik planlar ve yaptığı
hamleler öğreticidir.

Gelişmiş ülkelerin tamamının
bulunduğu sıraya gelmesinin sırrı iyi eğitimdir. Uzakdoğulu bu iki
devletin kalkınmada sıçrama yaparak en ön sıralara gelmesi de iyi eğitim
uygulamalarının eseridir.

Eğitim, sonuçları uzun vadede alınan
bir süreçtir. Temelinde çok iyi yetiştirilmiş bir eğitimci kadro
oluşturulması ve bu kadronun günlük siyasi akımlardan uzak kalması önemlidir.
Bu kadro “yeni nesilin kendi eserleri olacağını” bilenlerden oluşmalı ve bu
nesli yetiştirme heyecanı ve ülküsüne sahip olmalıdır.

Orta ve uzun vadede, nüfusun en az
yüzde 5’ini lokomotif olabilecek dünya ölçeğinde üstün vasıflı bireyler haline
getirmek, kalan kısmını da yaptığı mesleklerin ustası veya iyi birer
ara eleman olarak yetiştirmek gerekir.

Biliyorum başta Cumhurbaşkanı Erdoğan
olmak üzere politikacıların çoğu sabırsızdır. Bir an evvel netice almak
isterler. Ama kolay başarı yolu yok.

Orta ve uzun vadede yetişecekleri beklemeden,
mevcut mezunların ve çalışmakta olanların her kademede meslek içi
eğitimlerle sürekli geliştirilmesi sağlanabilir. Bu alanda yüz yüze eğitim
yanında elektronik ortamda yapılacak eğitimlerden yaralanılabilir. Bu
eğitimlerin ne kadar yararı olduğu muhakkak bilimsel değeri olan ölçüm
yöntemleriyle ölçülmesi gerekir.

Sürekli iyileştirme yöntemleri kullanarak başarabiliriz. Çünkü “Türk
Milleti zekidir, çalışkandır”, fakat eğitim sistemimiz ve devletimizin yönetim
anlayışında sorunlarımız var.

Bunları aşabiliriz. Yeter ki
politikacılara değil devlet adamı vasfı olanlara itibar edelim.

Mobil iletişimin
vazgeçilmezi olan cep telefonlarında, birinci nesilde (First Generation-1G) bas-konuş,
ikinci nesilde (2G) kısa mesaj (SMS), GPRS (General Packet Radio Service), üçüncü
nesilde (3G) yüksek hızlı internet bağlantısı, görüntülü konuşma, dördüncü nesilde
(4G) ise HD TV içeriklerini izleyebilme, canlı video yayınları gibi
teknolojileri kullanıcılarına sunan operatörler, kullanılan mobil veri
kapasitesinin artması ile birlikte, bu yüksek miktardaki verinin daha hızlı ve
kayıpsız kullanılabileceği, daha geniş band aralığına ve daha yüksek hıza sahip
yeni bir platform arayışına girdiler. Mobil veri iletişiminde beşinci nesil
(5G) olarak isimlendirilen bu teknolojinin 4G teknolojisinden olan en önemli
farklılıklarına baktığımızda, 4G’ye göre daha hızlı ve kesintisiz veri
aktarımı, aynı anda daha fazla sayıda kullanıcının hizmet alabilmesi, şehir
merkezlerinde karşılaşılan kapsama alanı dışında kalma veya zayıf kapsama alanı
problemlerinin ortadan kalkması, buna bağlı olarak cihazlarda daha uzun pil
ömrü gibi son kullanıcıyı, yani bizleri cezbedici özellikleri görmekteyiz. Tüm
bu farklılıkların gerçekleşmesi için yapılması gereken ise 4G teknolojisinde
kullanılan dalga frekanslarından daha yüksek frekanslara sahip dalgalarla mobil
iletişimi sağlamaktır. Frekansı kısaca saniyedeki salınım sayısı olarak
tanımlayabiliriz. Bir saniyede bir kez salınım veya titreşim hareketi yapan sistemin
frekansı 1Hz (Hertz) olacaktır. 4G teknolojisinde 2.4-2.9 GHz (saniyede 2.4-2.9
milyar salınım hareketi-GigaHertz) frekanslarında mobil veri iletişimi
sağlanırken, 5G teknolojisinde bu rakamın 30-100 GHz hatta 300 GHz değerlerine
ulaşacağı bilinmektedir.

FM (75-108 MHz) radyo
yayınlarına dikkat edersek, otomobillerimiz ile şehir dışına çıktığımızda
genellikle favorilerimiz arasına eklediğimiz birçok radyo kanalını
dinleyemediğimizi görürüz. Oysa TRT’nin Orta Dalga (300 kHz-3 MHz) veya Kısa
Dalga (3-30 MHz) radyo yayınlarını dünyanın birçok yerinden dinlemek mümkün
olabilmektedir. Yüksek frekanslı dalgalar, kaynağından uzaklara gidemedikleri
için taşıdıkları enerjiyi (bilgiyi) de uzağa götürememekte, ancak vericinin
gücü kadar uzağa iletebilmektedirler. Bu durumda 5G teknolojisinde kullanılacak
olan yüksek frekanslı dalgaların taşıdığı enerjiyi veya mobil veriyi çok uzağa iletemeyeceği
de açıktır. Çok yüksek frekanslı bu dalgalar duvarlardan, sulardan, yoğun bitki
örtüsünden geçememektedir. Bu durumda mobil iletişim verisini duvarların,
bitkilerin arkasına geçirmek için uygulanabilecek tek çözüm baz istasyon
sayısını arttırmaktır. Nitekim New York’ta yapılan bir araştırma, 5G
sinyallerinin kayıpsız bir şekilde şehirdeki tüm bina içlerine etkin bir
şekilde ulaşabilmesi için her 200 metre yarıçaplı bir alana bir baz istasyon
kurulması gerekliliğini göstermiştir. Kırsal bölgelerde ise yapılaşma ve yapı
malzemesi özelliklerine göre yarıçap değeri biraz daha büyük olacaktır. Bu
arada operatörlerin yapacağı bu büyük altyapı yatırımının son kullanıcıya
fatura edileceğini, şu an kullanmakta olduğumuz akıllı telefonları da 5G
teknolojisinde kullanamayacağımızı da belirtmek yararlı olacaktır.

Yüksek hızda ve kesintisiz
veri iletimi, uzun süren pil ömrü, tam kapsama alanı gibi son kullanıcı için oldukça
çekici olan bu özelliklerin yanı sıra, 5G teknolojisinin beraberinde getirdiği
ancak pek gündeme gelmeyen ama önemli bir tartışma konusu da insan sağlığı için
zararlı olup olmadığıdır. Türkçesi “yayınım” olan, İngilizce “radiation”
kelimesinden türeyen radyasyon, mobil veri iletişiminde de kullanılan elektromanyetik
dalgaların yayınımı sonucunda gerçekleşmektedir. Radyasyon, ilerleyen dalganın
frekansına bağlı olarak “iyonize olmayan” ve “iyonize” radyasyon olarak ikiye
ayrılmaktadır. İyonize radyasyon, çok yüksek frekanslı dalgaların taşıdığı
enerjinin, karşılaştığı atomdan bir elektron koparıp onu iyonlaştırması ile
gerçekleşir ve insan sağlığı için en tehlikeli yayınım şeklidir. 300 PHz (saniyede
300 Katrilyon salınım hareketi-PetaHertz) ve üzerindeki frekanslarda olan X-ray
ve Gamma ışınımları bu yayınımlara birer örnektir. 300 PHz’in altındaki
yayınımlar, iyonize olmayan yani insan sağlığı için bir tehdit oluşturmayan radyasyon
olarak isimlendirilirler. Ancak, yapılan birçok araştırma iyonize olmayan bu
radyasyona uzun süre maruz kalınması durumunda, DNA bütünlüğü, hücre zarı,
genler, protein sentezi, nöral fonksiyonlar, kan-beyin bariyeri, melatonin
üretimi, erkeklerde spermler, kadınlarda yumurtalar ve bağışıklık sistemi
üzerinde olumsuz etkilerinin oluştuğunu ortaya koymuştur. İyonize olmayan
radyasyonun beyin kanserine yol açtığı da yine bilimsel çalışmalarla
kanıtlanmıştır. Nitekim Dünya Sağlık Örgütü elektromanyetik alan kaynaklı
etkilerin kanserojen olduğunu 2011 yılında kabul etmiştir. Tüm bunlara ek
olarak, iyonize olmayan radyasyon olarak adlandırılan, 30 GHz ile 3 PHz
arasında kalan Infra-red, görünür ışık ve ultraviyole ışınlarının ise ancak
uygun dozlarda ve sürelerde alındığı takdirde insan sağlığı için bir tehdit
oluşturmadığı, eğer belirli doz ve sürelerin üzerinde maruz kalınırsa insan
sağlığı için ciddi tehditler (kanser) oluşturduğu da bilinmektedir. İşte 5G nin
sağlık üzerine yaratacağı sorunlar tam da burada başlamaktadır. Hemen 200 metre
uzağınızda, 30-300 GHz frekansında 7/24 dalga yayacak olan baz istasyonlar,
iyonize olmayan radyasyonu hangi uygun dozda sunacaklardır? 4G teknolojisinde,
insan birim kütlesinin emdiği değeri ifade eden SAR (Specific Absorption Rate)
değeri ile iyonize olmayan radyasyon miktarını kontrol altına alınabilirken (?),
5G için nasıl bir yol izlenecektir? Bu soruların şimdilik net bir cevabı
bulunmamakla birlikte, yüksek frekanslı dalga yayınımının insan sağlığı üzerindeki
etkilerine yönelik yapılmış çalışmalara bakıldığında, insanlarda deri ile
ilgili problemlerin artmaya başlayacağı, özellikle baz istasyonlara çok yakın
bölgelerdeki insanlarda, gözlerde retinal sinirlerde bozulma, katarakt
oluşumunun artma eğilimine girebileceğinden endişe edilmektedir. Tabii bu
endişelerin tamamının gerçekleşeceğine dair bilimsel bir sonuca, en azında
günümüzde, sahip değiliz. Bu endişelere benzer bir örnek vermemiz gerekirse, güneşlenme
sürelerinin çok uzun olduğu Akdeniz Bölgesinde rastlanılan en sık kanser
vakasının, ultraviyole radyasyonuna bağlı olarak cilt kanseri olması
beklenirken mesane kanseri olarak görülmesini gösterebiliriz. Ancak var olan
endişelerin en aza indirilmesi 5G altyapısını sağlayan şirketlerin öncelikli
çalışma alanlarından birisi olmalıdır, olmak zorundadır.

5G teknolojisinde
kullanılacak olan yüksek frekanslı dalgaların doğa ve diğer canlılar üzerine
etkileri de henüz tam olarak bilinmemektedir. 1990 yılında, Meyve Sineklerinin
yüksek frekanslı dalgalar karşısındaki davranışlarının incelendiği bir
çalışmada, 46.35 GHz frekansına sahip dalgalara maruz bırakılan embriyoların,
şekilsel olarak farklılıklar gösterdiği ve yaşama oranlarının düştüğü
belirtilmiştir. Bu, maruz kaldıkları frekansta, meyve sineklerinin DNA
yapılarının bozulduğunu veya mutasyona uğradığını göstermektedir. Ancak 46.42
ve 46.50 GHz lik frekanslara sahip dalgalara maruz bırakılan embriyolarda ise
herhangi bir değişikliğe rastlanılmadığı rapor edilmiştir. Yine hastane
enfeksiyonunun sebebi olarak bilinen Staphylococcus
aureus isimli bakteri üzerinde 1996 yılında yapılan bir diğer çalışmada,
bakterinin yüksek frekanslı dalgalara maruz kaldığında, kendisine uygulanan
antibiyotiklere karşı farklı tepkiler gösterdiği rapor edilmiştir. Peki bu
durumda, Covid-19 virüsünün bir 5G şehri olan Wuhan’dan Dünya’ya yayılması bir
rastlantı olabilir mi? Acaba var olan bir virüsün DNA yapısı mutasyona mı
uğradı? Bu sorunun cevabı da şimdilik bilinmezler arasında olmakla birlikte, aklımıza
da “ateş olmayan yerden duman tütmez” atasözü gelmektedir.

Artıları ve eksileri ile
hayatımıza girecek olan 5G teknolojisinin olumlu etkilerine amenna derken, olumsuz
etkilerinden kurtulmanın yolu yine bizim çabamızla olacak gibi görünüyor. Bunun
için yapabileceklerimiz arasında; akıllı telefon yerine sabit telefon hatlarını
kullanmaya ağırlık vermek, kapsama alanının zayıf olduğu yerlerde telefon
konuşması yerine mesaj servislerini kullanmak, telefon ile mümkün olduğunca az
zaman geçirmek (internet kullanımı), telefon görüşmelerimizde kulaklık
kullanmak, gösterilebilir. Unutmayalım ki, kendi sağlığımızı kendimizden
başkası koruyamayacaktır.

Sağlıcakla… 

Rahmetli Barış Manço’nun “Bugün bayram erken kalkın
çocuklar / Giyelim en güzel giysileri / Elimizde taze kır çiçekleri / Üzmeyelim
bugün annemizi” diye bir şarkısı vardı.

Toplumun
tamamını kuşatan bir bayram sevincinin izlerini taşıyordu. Fakat
kaybettiklerimizle bu bayramı paylaşamamanın hüznünü de yaşatan bir şarkıydı
bu.

Bugün Kurban Bayramı. Toplumun tamamını kuşatan bir
bayram sevinci yaşayabiliyor muyuz?

Yoksa içimizde geçmişe olan özlemin sızısıyla ve geleceğe dair titrek bir mum alevi gibi kalan umutlarımızla baş başa mı kaldık?

Bilmem kaç bayramdır kutlama
mesajı yerine, “bayram olsun bayramlarımız” temennisini paylaşıyorum.

****

2020
yılı
önceki yıllardan da karamsar bir tablo sundu bize. Koronavirüs salgını ile kaybettiklerimiz oldu. Evden
dışarıya çıkamadığımız, sevdiklerimizle bile yüz yüze görüşemediğimiz günler
yaşadık. Karantina günleri bitti ama hala normalleşemedik. Dostlarımızla,
akrabalarımızla bile mesafeli yaşıyoruz.

Ekonomimiz
zaten krizdeydi. Dünyada
da yaşanan üretim ve talep azalması üstüne geldi. Milyonlarca yeni işsiz evlerinde tencerelerde et değil,
dert kaynatıyor. Milyonlarca insanımızın da işleri bozuldu, gelirleri azaldı. Herkes
hayat
pahalılığından
mustarip.

Bu yıl, önceki yıllar kadar da, özgür değiliz. Bu bayrama sosyal medyayı da kısıtlayan yeni yasal düzenlemelerle girdik.

Suriye sınırımızda kurulmakta olan PKK terör devleti kurumlarını tamamlamakla meşgul.
İçimizde 5,5
milyon Suriyelinin
memleketlerine dönüşü için çözüm üretemedik. İstatistiklerde görünmeyen, kişi
başına milli gelir hesabında dikkate alınmayan bir kitle bu. Sosyal, psikolojik, siyasi ve
güvenlik meseleleri
yaratan bu devasa mesele çözülmeyi bekliyor.

Bütün partilerin desteği ile Ayasofya’nın ana binasının da
ibadete açılması
birleşme ve kaynaşma vesilesi olamadı. Böyle bir sevinçli günü bile ayrışma ve tartışma sebebi haline getirdik.

*******************************

Bayramlarımız nasıl bayram olacak?

Ekonomide kötüye gidiş
durdurulursa… Büyüme artar, döviz kurları yerinde durur, gelir dağılımı düzelmeye giderse… Bölgesel gelişmişlik farkları azaltılırsa…

İşsizlik, fakirlik azaltılırsa… Kurban eti ve zekât
verecek insan bulmakta zorlandığımızı görürsek…

Her gün şehit haberleri almazsak, askere gönderdiklerimizin sağ salim döneceğinden endişe duymaz
olursak…

Adalet,
hak, hukuk kavramlarına inancımız
artarsa… “Güçlünün haklı olduğu değil,
haklının güçlü olduğu” bir devlet ve sosyal yapı kurabilirsek…

Devletimizi yönetenlerin, din
görevlilerinin, kanaat önderlerinin ve yargı mensuplarının dürüst, ahlaklı, vicdanlı olduğuna ve
konumlarının gereği olan sorumlulukları taşıdığına inanabilirsek…

Dinimizi ve devletimizi en yüksek
mertebede temsil eden şahısların, bizi esaretten kurtaran, Türkiye Cumhuriyeti
devletimizin kurucusu Atatürk’e lanet okumak yerine;
O’na şükranlarını ifade eden, O’nun ilkeleri doğrultusunda ve O’nun
tecrübelerinden yararlandığını görürsek…

Bayramlarımız
bayram olacak…

*******************************

Bayramları
Hak Etmek İçin

İktidarların,
devleti yönetenlerin asli görevi, sadece bayramlarımızı bayram yapmak değil,
her günümüzü bayram sevinci ile yaşamamızı sağlamaktır.

“Biz ve onlar” diye toplumu
kutuplaştıran, ayrıştıran; sevgi dili ile değil, öfke ve kindar söylemlerle
siyaset yapan muktedirler kimyamızı bozuyor. Birleştirici, toplumu motive edici lider/
liderler
çıkarmak zorundayız. 

“Türk
milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir.
Çünkü Türk milleti millî birlik ve beraberlikle güçlükleri yenmesini
bilmiştir.”

Atatürk’ün bu sözlerindeki gibi, kendisi yerine milleti
önceleyen,
milletine moral
ve özgüven aşılayan
yüksek liderlik özellikleri taşıyan ifadelere hasretiz.

Devletin temelini “ben” değil, “Türk kahramanlığı ve yüksek
Türk kültürü”
olarak gören, “muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkmayı” hedef gösteren anlayışa dönmek
zorundayız.

Çağdaş medeniyet seviyesini üstüne
çıkmanın yolu da “müspet ilim” ve “geçen zamana nispetle, daha çok çalışmaktır.”

Böylece “daha az zamanda, daha
büyük işler başaracağımızı” söylemek hakkına sahip oluruz.

Bayramlarımız
bayram olsun istiyorsak, “milletimizin
yüksek karakterini, yorulmaz çalışkanlığını, fıtrî zekâsını, ilme bağlılığını,
güzel sanatlara sevgisini, millî birlik duygusunu mütemadiyen ve her türlü
vasıta ve tedbirlerle besleyerek inkişaf ettirmeyi millî ülkü” kabul edeceğiz.

Bunları yapabilmeyi, bundan sonraki bayramlarımızı “daha
büyük şereflerle, saadetlerle huzur ve refah içinde kutlamak” hakkına ve imkânına
sahip olmamızı diliyorum.

A-) Herşey Beyinde Başlar ve Biter; Aşk Dâhil

Ancak
bazıları ‘II.Beyin’ diye bilinen Bağırsaklarıyla da sevebilir; iştahına
ve ilgisine göre. Fakat bu tüketici bir
sevgidir.

Kalpte ise bir cacık yoktur. Zaten
kan terfi istasyonudur; burayla
sevenler kandaşlık adına, kan gurubu
sadedinde sevebilir. Kan da hem tıbben
hem fıkhen caiz değil.

Yürek, beyindeki sevgi hassâsının
adıdır. Vicdan, beynin değerleme hassâsıdır. Yani herbişey kafanın içinde.

Vicdan; insanın iyi tarafıdır. İçimizdeki iyilik potansiyelidir. Yaratılış
itibariyle bakarsak vicdanlı & vicdansız ayrımı yerine az vicdanlı & çok vicdanlı, kara vicdanlı
& ak vicdanlı /  para
vicdanlı & pak vicdanlı, zayıf
(tavuk) vicdanlı & sağlam
vicdanlı gibi ayırımlar veya düşük –
orta – yüksek gibi derecelendirmeler daha makuldür. 

Nefis; insanın kötü tarafıdır. İçimizdeki kötülük potansiyelidir. Şurubu dinî
guruplarda sanki Şeytanın sülâlesinden bize musallat olan gayrimeşru veledi
gibi ölçeklendirilir; kimine çay kaşığı, kimine tatlı kaşığı. Oysa o neyse sen de osun. Ve neyi
arzuluyorsan..

Us/beyin sevginin de, nefretin
de merkezidir. Gönül de insan zihnindedir,
vicdan da.. gönül vicdana yakışır ama nefisle de birlikte olabilir. Zira ot’a da, but’a da konma istidâdı
var.

Kalbin
şekli de, mecazı da yanlış. İnsan
kanıyla neyi sevebilir veya atış
ritmiyle kimi dinleyebilir? Yürek
mânâsındaki kalp ise can demek; yürekli = canlı, cesaretli ve yüreksiz = ölü.

B-) “Bir Ben Vardır Bende, Benden İçeri” de Sen Var mısın?

Yarı bencil yarı sürücül tipleriz. Tam bencil dahi değiliz hatta bencilliğimiz
bile çoğu zaman sencillik; ‘desinler’cilik,
‘ne derler’cilik.

Bir
insanı bencil veya bizcil olarak tanımlayabilirsiniz. Ne
yazık ki “Biz, biz, biz; Nalsapla Şekrüt’ün askerleriyiz” diyenler
ikinci kısma girmiyor.

Çoğumuz
‘ben’ciyiz, bencil bile değiliz.
Yani ne benlik-çil ne benlik-çi.. Zira benlik bir şahsiyet duygusudur. ‘Ben’ sesi ise ilkel bir nakarattır.

Bencil aslında çevrecil, herkesçildir. Herkesin yaptığı
çıkarcılığı, zevklere ve renklere bağımlılığı toplumsal alışkanlıkla ve Pavlov
şartlanmasıyla tekrarlayanlardır. Gerçek
bencil kalabalığa uymaz, ölçü ve değerlerinden taviz vermez. Milyonlarla ters düşmeyi sırf kendi
ilkeleriyle ters düşmeme adına göze alır. Ve kendi gibi bencillerle, ilkecilerle anlaşır; etrafa göre bencillik yaptığını zannedenlerle
değil. Siz buna bencillik yerine benlik,
bireylik, ferdîlik, şahsiyetlilik
de diyebilirsiniz; diğerine de egosantrik
(beniçinci), çevrebenlik, otobencillik
diye tâbir üretebilirsiniz..  

Bencileyin böyle; ya sencileyin?

Ey
enaniyyun!..