27-29 Nisan 2021 Tarihleri arasında BM
öncülüğünde Cenevre’de yapılan 5+1 gayrı resmi Kıbrıs konferansı sona erdikten
sonra KKTC Cumhurbaşkanı Sn. Ersin Tatar ile Türkiye Dışişleri Bakanı Sn. Mevlüt
Çavuşoğlu,  ortak basın toplantısı
düzenleyerek şu hususlara dikkat çekmişlerdir:

        Sn.Tatar, burada yaptığı konuşmada:

   “Rum Kesimi’nin amacı, Kıbrıs
Cumhuriyeti’nin devamı ve anayasal değişiklikle Kıbrıslı Türklerin buna yama
edilmesidir. Eşitliğe dayalı ve eşit statü tanınmadan eski şartlarda masaya
oturmamız ve resmi görüşmelere başlamamızın anlamı olmaz” diyerek
görüşlerini açıklamış.

       Sn. Çavuşoğlu ise:

     “KKTC’nin egemen eşitliğe dayalı iki
devletli çözüm önerisine çok güçlü bir şekilde destek vermeye devam edeceğiz”
değerlendirmesinde bulunarak, Kıbrıs Rum Kesimi lideri Nikos Anastasiadis’in
toplantıya yeni bir vizyon getiremediğine dikkat çekerek, “Takılmış plak gibi eski söylemlerini tekrarladı. KKTC’nin bağımsızlığı, egemenliği ve eşitliği konusunda
ödün vermeyeceğiz” demiştir.

       Bu görüşmelerde KKTC Cumhurbaşkanı Sn.
Tatar’ın BM Genel Sekreterine sunmuş olduğu 6 maddelik yeni öneriler paketi
bence bu toplantının en önemli, en çarpıcı gelişmesidir.

 O maddelere kısaca bakalım:

1-Genel Sekreter, Güvenlik Konseyi’nin iki tarafın eşit
uluslararası statüsünün ve egemen eşitliğinin güvence altına alındığı bir
kararı kabul etmesi için inisiyatif alacaktır. Böyle bir karar, mevcut iki
Devlet arasında iş birliğine dayalı bir ilişki kurulması için yeni bir temel
oluşturacaktır. ​​​​​​
 2-
Yukarıda belirtilen düzenlemeyle iki tarafın eşit uluslararası statüsü ve
egemen eşitliği sağlandıktan sonra, BM Genel Sekreteri himayesinde karşılıklı
olarak kabul edilebilir bir iş birliği anlaşması oluşturmak için sonuç odaklı
ve belli bir zaman aralığına dayalı müzakerelere başlayacaklardır.
 3-
Müzakereler, iki bağımsız Devlet arasındaki gelecekteki ilişkilere, mülkiyet,
güvenlik ve sınır düzenlemesinin yanı sıra AB ile ilişkilere odaklanacak.
 4-
Müzakereler, Türkiye, Yunanistan ve İngiltere’nin yanı sıra uygun olduğu
hallerde, gözlemci olarak AB tarafından desteklenecektir.
 5-
Herhangi bir anlaşma bağlamında, iki Devlet karşılıklı olarak birbirini
tanıyacak, üç Garantör Devlet bunu destekleyecektir.
 6- Bu
müzakereler sonucunda varılacak herhangi bir anlaşma, iki Devlette ayrı olarak
eşzamanlı referandumlarda onaya sunulacaktır.

       Yukarıda sıraladığım hususlar, Kıbrıs Türk
tarafınca masaya ilk kez getirilmektedir. Aslında bu maddeler, görüşmeler
öncesinde KKTC Cumhurbaşkanı Sn. Ersin Tatar’ın ifade etmiş olduğu yeni çözüm
önerisinin de esaslarını teşkil etmektedir.

        Sn. Ersin
Tatar’ı bu öneriler paketini kararlı bir biçimde hem Rum tarafının, hem de
Yunanistan ve İngiltere Dış İşleri Bakanlarının önüne koyduğu için tebrik etmek
gerekir. Sn. Tatar Kıbrıs Türk Halkının bugüne değin savunulmaktan hep
kaçınılmış hak ve hukukunu, bu altı maddelik öneri ile muhataplarına
iletmiştir. Ayrıca bu öneriler paketi tüm dünya basınında da yer alarak Kıbrıs
Türk’ünün sesi dünyanın her yerinde duyulmuştur.

         Bu esaslar, bundan böyle ‘’Birleşik Kıbrıs’’
sonucuna giden ‘’Federasyon’’ önerisinin bir daha görüşmeler masasında
olmayacağının da çok net ifadesidir.

        Türkiye’nin
de desteklediği bu öneriler paketinin, GKRY lideri Bay Anastasiadis tarafından
kabul görmeyeceği kesindir.

     Zaten Rum tarafının hala Kıbrıs
Cumhuriyetini savunması, Kıbrıs Türklerini anayasal bir değişiklikle bu
cumhuriyete yama etmek görüşünden vazgeçmemeleri de bundandır.

      Yani
GKRY lideri takılmış/bozuk bir plak gibi hep aynı şeyleri tekrarlamakta, ‘’Hep
Rumlara, Hep Rum Tarafına’’ demektedir.

      Artık yolun sonu gözükmüştür. 1960 yılında
kurulan Kıbrıs Cumhuriyetini 1963 yılında ‘’Kanlı Noel’’ olaylarıyla ortadan
kaldıran, 15 Temmuz 1974 darbesi ile Kıbrıs adasını Yunanistan’a bağlamaya
kalkan Rumlar, bundan böyle ne adada, ne de AB üyeliğini kullanarak Doğu
Akdeniz’in enerji yatakları üzerinde türlü Bizans oyunları oynayamayacaklardır.

      Ancak
şu hususun altını kalın çizgilerle bir kez daha çizmek gerekirse; adanın
yönetimi Rum tarafına geçmedikçe, GKRY hiçbir çözüm önerisine evet
demeyecektir.

      Böyle bir sona ne Türkiye, ne de KKTC evet
demeyeceğine göre, bundan sonrası için atılacak adım; 1983 yılından beri adanın
kuzeyinde yaşayan KKTC’nin tanıtılması için Türkiye’nin çalışmalara başlaması
gerçeğidir.  

      Bir 60 yıl
daha beklenmeyeceğine göre hayata geçirilecek bu gerçek, yıllardan beri
süregelen Kıbrıs anlaşmazlığına da son verecektir.

    Sözün
özü 27-29 Nisan 2021 tarihleri arasında Kıbrıs konusunda Türk tarafı Cenevre’de
tarihi bir adım atmıştır.

İktidar yanlıları sanıyorlar ki, memleketin içinde bulunduğu sıkıntıları dile
getirince ferahlıyoruz. Sanıyorlar ki, kötü yönetim örneklerini ve bunun
vatandaşa yansıyan acı sonuçlarını yazınca mutlu oluyoruz.

Hayır!
Yazdığımız her sıkıntı, çözülemeyen her mesele beynimizde “bir zehirli
kıymık” gibi bize acı veriyor.

Ülkemizin
her alanda “kör kuyularda merdivensiz bırakılmış” olduğunu hissetmenin acısını, “denizler ortasında yelkensiz
bırakılmanın” çaresizliğini hiç anlamıyorlar.

Ümit
Yaşar Oğuzcan’ın şiirindeki, (Münir Nureddin Selçuk’un bestelediği şarkıdaki)
ruh halini sosyal alanda yaşıyoruz:

“Beni
kör kuyularda merdivensiz bıraktın / Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın
/

Öylesine
yıktın ki bütün inançlarımı / Beni sensiz bıraktın, beni bensiz bıraktın.”

Böyle
bir “çaresizlik psikolojisini”
yaşamanın kolay olduğunu sanıyorlar… Hayır, kolay değil.

Endişe içindeyiz… Korkuyoruz!

*************************

Nereden Nereye…

Endişe içindeyiz… Korkuyoruz!.. Çünkü;

Yolsuzluk, yoksulluk ve yasakları (3Y) kaldırmak için gelenlerin yolsuzluk bataklığını büyüttüklerini gördük. Yirmili
yaşlardaki çocuklar bile milyonlar ve milyar dolarlar götürüyor.

Yoksulluk nüfusun büyük kesimine yayıldı. Geçim derdi yüzünden her gün birkaç
intihar vakası duyuyoruz.

Yasakların hayatımızı kararttığı bir otoriter demokrasi dönemi yaşıyoruz. Yolsuzluk haberlerine yayın
yasağı, 65 yaş üstüne sokağa
çıkma yasağı, virüs bulaşmasını azaltmak
için(!) içki satış yasağı gibi
saçmalıklar; polisin orantısız davranışlarını kameraya çekme yasağı gibi tuhaflıklar icat edildi.

Keşke
3Y karabasanını artarak yaşamak durumunda
olmasaydık.

Keşke
“Avrupa’nın hasta adamı olarak
nitelendirmeyi hak etmiyoruz” diyebileceğimiz güçte olsaydık.

Keşke “gavurdan” borç da almasak,
buyruk da.

Keşke
dindarlık, Müslümanlık adına sergilenen davranışlarıyla, ateist sayısını
artırdıkları için Ateizm Derneklerinin
teşekkür ettiği din, bilim ve siyaset adamlarımız olmasaydı.

Keşke
“alnı secdeye değen” insanların dürüst, ahlaklı ve karakterli olduğuna inanmaya
devam edebilseydik. Siyasal İslamcıların sayesinde din, inanç ve milli
değerlerden bahseden herkese şüpheyle bakar olduk.

Keşke
bizi yönetenler dürüst kalabilseydi. Kendilerine “mücahit” diyenlerin bir kısmının devlet kaynaklarından
beslenen “müteahhit”, bir kısmının “her
şeye müsait” hale geldiğini gördük. 

*************************

Çıkmaz Sokak

Bir
süreliğine iktidar emanetini verdiklerimiz, size sesleniyoruz!

“Demokrasi” dediniz, “hukuk” dediniz, “insan hakları”
dediniz de geldiniz. “Kuvvetler ayrılığını” ortadan kaldırıp “otoriter bir yönetim” oldunuz.

“Özgürlük ve hukuk” gibi kavramları sadece kendiniz için istediğiniz anlaşıldı. “Haklının değil, güçlünün
hukukunu” seçtiniz.

“Liyakat” dediniz, “meşveret” dediniz de geldiniz. Devletten ve kurumlardan ehliyet ve
liyakati uzaklaştırdınız. Yakınlarınız,
partilileriniz, iş birliği yaptıklarınızı makamlara getirdiniz. Kamuda ve hatta
sivil kuruluşlarda bile herkes sarayın işaretine göre tavır alır oldu. İstişareyi,
ortak aklı yok ettiniz.

Devletin
kurumsal yapısını bozdunuz, beşerî
sermayesini çökerttiniz. Devletin tecrübesinin kayıtlı olduğu hard diski formatladınız.

Öylesine yıktınız ki inançlarımızı… Bizi kendinizden uzaklaştırdınız… Daha da kötüsü, bizi
değerlerimizden soğuttunuz.

Sizi
dostça uyaranları, iyiliği ve hakkı tavsiye edip, kötülükten sakınmaya
davet edenleri “düşman” gördünüz, “hain” ilan ettiniz.

Bütün
bu yaptıklarınıza rağmen hala kalabalıksınız. Sizi, Necip Fazıl’ın ifadesiyle uyarmak
istiyoruz:

“Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz
sokak!”

Çıkmaz sokaktan geri dönmek ilerlemektir.
Geri dönün!

*************************

Çaresiz Değiliz

Biz
ülkemizin içinde bulunduğu dertleri ümitsizlik,
karamsarlık ve çaresizlik duygusu yaymak için dile getiriyor değiliz.

Halkımızın
bir kesimi, ağır meselelerle kuşatılmışlığımıza rağmen, olanların farkında
değil.

Bu
kesimde farkındalığın artması için
bilgilerimizi, duygularımızı paylaşıyoruz.

Ümitsiz
değiliz. Türkiye’nin beşerî sermayesi, tarihten tevarüs ettiği birikimi,
stratejik coğrafi konumu birçok imkanlar bahşediyor.

Bugünleri
aşarız. Yeter ki akıl ve bilim
çerçevesinde sorunlarımızı tanımlayalım, hal çarelerini medeni bir şekilde
tartışabilelim.

Adalet, hukuk, özgürlük gibi kavramların ülkemizde hayata geçirilmesiyle siyasi olarak da ekonomik olarak da güçleneceğimizi biliyoruz.

“Yolsuzluğun,
Yoksulluğun ve Yasakların”, “kuvvetler ayrılığına” dayalı “tam demokratik” bir Türkiye’de kalkabileceğini anlatabiliriz.

“Hukukun üstün olduğu” diğer ülkelerde olduğu gibi iş, aş ve ekmek sorunlarının kalmadığını gösterebiliriz.

Rejim
otoriterleştikçe kişi başına milli gelirimizin 12.500 dolardan 7 bin dolar mertebesine düşmesi tesadüf değil.

Asıl sorunun, sorunları çözmesi
gerekenler olduğunu; “iktidarın gücünün
dengelenmediği ve denetlenemediği bir sistem”
olduğunu kitlelerin fark etmesini sağlayabiliriz.

Böylece
“kör kuyulardan” çıkabilir, “denizler ortasından” güvenli sahillere
erişebiliriz.

Biz Türklerin
bilimde, teknolojide, sanatta, ekonomide, medeniyetin her alanında insanlığa
örnek ve rehber olabilecek imkân ve kabiliyetimiz vardır.

Yeter
ki inanalım, yapabiliriz.

     Bizi millet yapan
unsurlardan başta geleni, dilimiz yani Türkçemizdir.

     Fâtih / fethedici,
bünyesine katıcı olarak Türkler; yeni bölgelerde yer alır, oralara yerleşirken;
o yörelerden kelimeler de almış ve vermiştir.

     Özellikle Arapça,
Farsça menşe ve kaynaklı kelimeler; İslâm oluşumuz sebebiyle dilimizde bol
miktarda bulunmaktadır.

     İran; Orta
Asya’dan Batı’ya doğru olan yürüyüş yolumuz üzerinde olduğu ve İslâm dininde
bulunduğu için, İslâmiyetle ilgili birçok kelimelerimiz Farsça menşe’ ve
kökenlidir.

     Meselâ biz
Türkler; Arapça “salât” kelimesi yerine, Farsça olan “namaz” kelimesini
kullanırız. “abdest” kelimemiz de Farsçadır. Keza / bunun gibi Arapça “savm”
yerine Farsça rûze /urûze / uruç’dan devşirdiğimiz “oruç” kelimesini
kullanırız.

     Bilhassa /
özellikle Ahmed, Hasan, Hüseyin, Mustafa, Ayşe, Fatma, Zeynep gibi erkek ve
kadın isimlerimiz; Müslüman olmamız hasebiyle Arapça menşelidir. Tabii Farsça
kaynaklı olanlar da var.

     Fakat artık
Türkçemizde yer aldıklarından dolayı Türkçe sayılırlar. Tabii doğuşlarından
dolayı değil, oluşlarından ötürü. Asılları Arapça veya Farsçadır ama işlenmiş
hâlleriyle onlar artık Türkçe olarak kabul edilirler. İşte bu fethin bir başka
türlüsüdür.

     Türkçemize giren
kelimelerin sözlük mânalarından başka, Türk diline has öyle yeni mânâlarla
zenginleştirmişizdir ki, o yeni mânâlar bize has olup, Araplar ve İranlılarca
meçhuldür. Evet aldığımız kelimelerin asılları Arapça ve Farsçadır. Fakat
Arabın Farsın bilmediği yeni mânâlarla  o
kelime ve sözcükler  artık Türkçemize
has, Türkçe kabul ettiğimiz yeni kelimelerdir.

     Mesela bir çocuğun
“mahsustan yaptım” derken; husus’tan gelen “mahsustan” kelimesini söylemesi;
bize has yepyeni bir anlam ifade eder. Bunu Arap bilmez. Yine Farsça “kafa”
kelimesi başın arka kısmı için kullanılırken, Türkçede başın tamamını ifade
eder.

     Nitekim İngiliz,
pamuğu Mısır’dan alır işler. Kendi sanat ve kabiliyetini ortaya koyarak;
kendine has meşhur İngiliz kumaşını dokur ve kumaşa damgasını vurur. Bir
Mısırlı çıkıp da “ham maddesi yani pamuğu Mısırdan” diyerek, o kumaşa sahip
çıkabilir mi?

     İşte Türkçemizde
yer alan kelimeler de, fethin bir başka çeşididir. Onlar Türkçeye girdikten
sonra Türkçeye has yeni mânâlar kazanarak, artık yepyeni bir hüviyete
bürünmüşlerdir.

     Zaten dünyada
maddî manevî her şey; onu işleyenin hüviyetine bürünür. Aslı değil ama son
hâliyle işleyene mal edilir. O şey, o kelime veya o madde; doğuşu bilinse de,
artık o; oluşuyla bir kıymet ve değer kazanır. Öyle bilinir, öyle tanınır.

     Zaten dünyada arı
dil yoktur. Varsa da, Afrika içlerinde, dünyadan kopuk halde yaşayanların çok
az sayıda kelimelerden oluşan kabile dillerinde kendini gösterir.

     Milletler
birbirleriyle münasebet hâlinde ve çeşitli ilişkiler içinde yaşamak
zorundadırlar. Kısaca birbirlerine muhtaçtırlar. Bu durum birbirlerinden kelime
alış verişine de yol açar. Alıp verilen kelimelerin hem telâffuz ve okunuşlarında,
hem de anlam verilişlerinde farklılıklar ortaya çıkar.

     Kelimeler de
insanlar gibi, asıllarını unutmamakla beraber, girdiği yeni ortama ayak
uydurmak mecburiyet ve zorundadırlar.

     Bünyesine giren ve
katılan kelimeler karşısında, Türkçe devreye girer. Türkçeye giren veya sokulan
kelimelere çeki düzen verir. Onlara Türkçe damgasını vurur. Ancak Türkçenin
hâkimiyet ve egemenliği altında, o kelimelere hayat hakkı tanır. Yani yabancı
kelimelere, Türkçe kaide ve kurallarıyla kullanım ve kullanış imkânı verir.

     Meselâ dilimize
giren “lokanta” kelimesini ele alalım: Türkçeye tam bir teslimiyet içinde
olduğu, yani Türk Dilbilgisi kurallarına göre kullanıldığı takdirde, yaşama
hakkına kavuşabilir. Nitekim lokanta-cı, lokanta-nın, lokanta-ya, lokanta-yı
v.b. Diğer yabancı kelimeler de, ancak Türk Dilbilgisi Kuralları’na göre
kendilerine Türkçede yer bulabilirler. 

     İşte milletlerin
de, böyle hususiyetleri vardır. Her şey; kurucu iradenin şemsiyesi, kullanım
göstergesi ve kimliği altında, kendini ileri sürebilir.

     Tarihin tabii
seyir, netice ve sonucunda, Türkler ve Türkçe; kurucu bir unsur olarak girdiği
her yerde başı çekmiş, çizdiği çerçeve içinde her şeye ve herkese var olma
hakkını vermiş ve tanımıştır. Yani bünyesindeki insanları Türkleştirmiş, aldığı
kelimeleri ise Türkçeleştirmiştir.

     İşte millet
oluşun, millet kalışın sırrı bu iki kelimede yatıyor.

     Bundan hiçbir
kavim, unsur ve millet gocunmamalı, her bakımdan rahat olmalı.

     Bu millî genel
çerçeve içinde, kendi aralarında, kendi dilleri, kendi dinleri, kendi örf ve
âdetleri dairesinde yaşamaları gerektiğinin şuur ve bilinci içinde olmalılar.
Zaten öyledirler.

     İşte Türklerin hâkimiyeti
altında, asırlarca yaşayan unsurlar; bugünlere aslî kimliklerini, ana dillerini,
örf ve âdetlerini müdahaleden uzak bir şekilde yaşayarak gelmişler; asliyet,
kimlik ve dillerini koruyarak bugünlere ulaşmışlardır.

     Nitekim hâkim
olduğumuz topraklardan çekildikten sonra, o unsurların aslî hâlleriyle
bugünlere geldikleri, daha doğrusu getirildikleri hayretle görülmüş ve
Türklerin yok edici değil yaşar ve yaşatır bir millet oldukları; o topraklardan
çekilirken geride bıraktıklarıyla tescil edilmiş ve kanıtlanmıştır.

Bazı filmler vardır, izleyen çoğu kişi o
filmde sadece bilim kurgu ve aksiyon görür. Hatta “aman bu ne saçma şey böyle!”
diye önyargıyla yaklaşarak filmi izlemezler bile. Halbuki bir izleseler içeriğinde
son derece derin bir felsefi alt yapı hâkim olduğunu görecekler. Matrix böyle
bir filmdir mesela. 1500 yıl önce dile getirilen ama çoğu kişinin anlamadığı
“Hepiniz uykudasınız, ölünce uyanacaksınız” hadisini tek bir sahneyle
anlatabilmeyi başaran bir filmdir. Yine insanların büyük çoğunluğunun idrak
edemeyeceği zamanın ve mekânın izafiliğinden, vahdet-i vücuda kadar pek çok
derin konunun üç serilik bir filmle üstelik tüm detaylarıyla anlatıldığını
görürsünüz. Finalde ise Fuzuli’nin “aşk
imiş her ne var âlemde. İlm bir kıyl u kâl imiş ancak” beyitiyle
yüzleşirsiniz. Aynı yorumu yine bir bilim kurgu filmi olan Interstellar
(Yıldızlararası) için de yapabiliriz.

            Bazı film veya diziler ise başlı
başına bir üniversite gibidir. Battlestar Galactica bu tarz dizilerdendir. İzleyenlerin
çoğu bu dizide sadece bilim kurgu ve macera görürler. Hâlbuki tam anlamıyla bir
siyaset bilimi resitalidir. Demokrasi, totaliter rejim, darbeler ve cuntacılık,
cadı avı, siyasi entrikalar, medyanın siyasetteki belirleyici rolü gibi pek çok
konunun bir uzay macerasında hiçbir üniversitede anlatılmadığı kadar güzel
anlatıldığını görürsünüz.

            Ama bir film var ki, şüphesiz tüm
zamanların en iyi bilim kurgu görünümlü siyasal bilgiler fakültesidir.
Hangisini kast ettiğimi anladınız. Star Wars (Yıldız Savaşları) tabi ki. Pek
çok kişi Star Wars izlediği zaman uzay, boşluk, gezegenler, androidler, tuhaf
görünümlü yaratıklar, ışın kılıçları, lazer silahları, bir anda ışık hızına
çıkılarak gerçekleştirilen uzay seyahatleri falan görürler. Hâlbuki Star Wars
otoriter rejimler ile onlara direnen demokrasi ve özgürlük savaşçılarının hikâyesini
anlatan tam bir siyasi başyapıttır.

            Aşağıda aktaracağım olaylar size
tanıdık gelebilir ancak bu olayların gerçek hayatla, gerçek kişi ve kurumlarla
en ufak bir alakası yoktur! Aşağıda değindiğim olaylar uzun bir zaman önce çok
çok uzak bir galakside (a long time ago in a galaxy far far away) yaşanmıştır.

Gücün Karanlık Yanı (Dark Side of the Power)

            Tüm evrende iyi ile kötü veya gücün
aydınlık tarafı ile karanlık tarafı arasında bir mücadele devam etmektedir. Bu
mücadelede gücün aydınlık tarafını Jedi (“Ceday” şeklinde okunur) Şövalyeleri,
gücün karanlık tarafını ise Sithler temsil etmektedir.

            Jedi Şövalyeleri, cesaret,
kahramanlık, fedakârlık gibi erdemler üzerine kurulmuş bir yapıdır. Her biri
gözü kara, maharetli birer kılıç ustası olmalarının yanında son derece mütevazı
mensuplardan teşekkül etmektedir. Jedi şövalyelerini başında Usta Yoda’nın
bulunduğu bir konsey yönetmektedir. Jedi şövalyesi olabilmek için Jedi eğitimi
almak gerekmektedir. Bu eğitim ise herkese verilmez. Sadece “Güç” ile arasında
bağ olan çocuklara ve Jedi Konseyi’nin onayı ile bu eğitim verilir. Jedi
eğitimi için kabul edilen çocuk artık bir padawan olmuştur. Bu minik padawan,
bir Jedi şövalyesine emanet edilir ve rüştünü ispatlayıp artık bir Jedi olarak
kabul edilene kadar bu Jedi şövalyesinin çırağı olarak eğitimini devam ettirir.

            Gücün karanlık tarafını temsil eden
Sithler ise iki şeytani kişi tarafından yönetilmektedir. Yalnızca iki, ne bir eksik,
ne bir fazla. Sithlerin lideri Lord Sith’dir. Lord Sith’in daima bir çırağı
bulunmaktadır. Lord Sith, (genelde Jedi Şövalyeleri arasından devşirdiği)
çırağına gücün karanlık tarafını öğretir. Bu çırak aynı zamanda bir başvezirdir
ve Lord Sith kendi tebasını çırağı vasıtasıyla yönetir.

Cumhuriyetten İmparatorluğa Giden Yol

            Cumhuriyet Senatosu’nda, Naboo
gezegeninin Galaktik senatörü olarak görev yapan Senatör Palpatin son derece
hırslı bir kişiliktir. Mevcut Başkan’ın bir takım yolsuzluklara karışmasını
fırsat bilerek kulis çalışmalarına başlar ve Başkan hakkında güvensizlik oyu
verilmesini sağlar. Güvensizlik oyuyla Başkan’ı ve Hükümet’i düşürür ve
kendisini Başkan seçtirir.

            Senatör Palpatin’in bilinmeyen bir
özelliği daha vardır. Palpatin, Sithlerin gizli lordudur.

            Cumhuriyet Senatosu tarafından
seçilen her Başkan’ın bir görev süresi vardır ve görev süresi dolan Başkan’ın
yerine her zaman yeni bir Başkan seçilir. Ancak Palpatin, görev süresinin
dolmasına kısa bir süre kala Sithler aracılığıyla kendi yönettiği ülkeye savaş
açtırır ve savaşı gerekçe göstererek hem görev süresini uzatır hem de kendisini
olağan üstü yetkilerle donattırır.

            Bu savaş esnasında Palpatin’in yani
nam-ı diğer Sith Lordu’nun çırağı Kont Dooku genç bir Jedi Şövalyesi olan
Anakin Skywalker tarafından öldürülür. Sith Lordu’nun artık yeni bir çırağa
ihtiyacı vardır. Bunun için de en uygun aday olarak Anakin Skywalker’ı
görmektedir.

Güce Denge Getirecek Kişi

            Anakin Skywalker son derece genç,
yetenekli, özgüveni yüksek ve aslında Jedi kalıplarına pek uymayan bir Jedi
Şövalyesi’dir. Zaten Jedi Şövalyeleri’nin evlenmeleri yasakken, Senatör (eski
kraliçe) Padme ile gizlice evlenerek pek kural tanımayan biri olduğunu
göstermiştir. Anakin Skywalker’ın asıl özelliği ise kehanete göre “güce denge
getirecek olan kişi” olmasıdır. Anakin’in “güç” kullanma konusundaki
yetenekleri ama öte yandan karakterindeki dik başlılığı Jedi Konseyi’nin
kendisine pek güvenmemesine yol açmaktadır. Filmin her sahnesinde Büyük Usta
Jedi Şövalyelerinin gözlerinde “Bu çocuk adam olmaz” bakışını görebilirsiniz.

            İşte Anakin Skywalker tüm bu
özelliklerinden dolayı Sith Lordu Palpatin’in ilgi odağı haline gelmiştir.
Palpatin, Anakin’i her fırsatta yanına çağırmakta ve O’nu yavaş yavaş
işlemektedir. Jedi Ustalarının Anakin’e duyduğu güvensizliğin Anakin de
farkındadır ve Palpatin bunu çok iyi kullanarak en sonunda Anakin’i kendi
tarafına çeker. Eski Jedi Şövalyesi Anakin Skywalker artık bir Sith olmuştur ve
yeni adı da Darth Vader’dır.

Cumhuriyet’e Elveda

            Palpatin’in Darth Vader’a (Anakin)
verdiği ilk emir Jedi Tapınağı’na gitmesi ve orada çoluk çocuk demeden bütün
padawanları (küçük Jedi Şövalyeleri) kılıçtan geçirmesidir. Kendisi de Jedi
Şövalyeleri’nin kendisine suikast düzenledikleri iddiasını ortaya atıp o sırada
farklı gezegenlerde savaşta olan tüm Jedi Şövalyeleri’nin ölüm emrini çıkartır.
Darth Vader, Jedi Tapınağı’ndaki bütün padawanları kılıçtan geçirir. Cumhuriyet
askerleri de çatışmalar devam ederken gelen Başkan’ın emri sonrasında
silahlarını başlarındaki komutanları olan Jedi Şövalyelerine çevirir ve hepsini
katlederler. Sadece iki Jedi bu ihanetten sağ kurtulur; Usta Yoda ve Anakin
Skywalker’ın hocası Obi-Wan Kenobi.

            Jedi Şövalyelerinin bir gecede
ortadan kaldırılmalarından sonra, Palpatin aynı gece Senato’yu toplar ve şu
tarihi ve bir o kadar da ibretlik konuşmasını yapar: “Hayatıma yapılan saldırı
bende büyük yaralar açtı, izler bıraktı. Ama sizi temin ederim kararlılığım hiç
bu kadar güçlü olmamıştı. Her alanda güvenliği ve kalıcı dengeyi sağlamak
amacıyla Cumhuriyet sistem değiştirecek, adı da I. Galaktik İmparatorluk
olacak! Daha güvenli ve huzurlu bir toplum için!”

            Normalde bu sözlerin tepkiyle
karşılanması gerekirken, senatodaki herkes tepki göstermek bir yana Başkan’ı,
daha doğrusu yeni İmparator’u çılgınca alkışlamaya başlarlar.

            Bu manzarayı hayretle izleyen
Senatör Padme’nin yanında oturan akrabası Bail Organa’ya söylediği şu sözler
ise daha ibretliktir: “Demek özgürlük böyle ölüyormuş. Bir sürü alkışla…”

Ve Jedi’ın Dönüşü

            Senatör Padme, Anakin’den hamiledir
ancak Anakin’le olan tüm bağını koparmıştır. İkiz çocukları dünyaya gelir, bir
erkek ve bir kız çocuğu. Ancak Padme, doğum sonrasında hayata veda eder.
Obi-Wan Kenobi, çocukları korumak için Anakin’in çocuklardan haberdar olmaması
gerektiğini düşünmektedir. Kız çocuğunu (Leia) Bail Organa evlatlık alır. Erkek
çocuğu (Luke) ise Obi-Wan Kenobi tarafından Tatooine Gezegeni’neki akrabalarına
verilir.

            Aradan yıllar geçer. Bu geçen
yıllarda İmparatorluk bütün evreni tam bir dikta ve zorbalıkla yönetmektedir.
Ancak bir grup direnişçi İmparatorluğa karşı bir özgürlük mücadelesi
vermektedir.

            Luke Skywalker, büyüdükten sonra
önce Obi-Wan Kenobi, sonra Usta Yoda tarafından Jedi eğitiminden geçirilir. Hem
Luke, hem de Leia direnişçilere katılır ve İmparatorluğa karşı bir özgürlük
mücadelesi verirler. Mücadelenin sonunda Darth Vader’ın babalık hisleri kabarır
ve Luke’un hayatını kurtarmak için Sith Lordu Palpatin’i öldürür ancak bu
mücadelenin sonunda Darth Vader yani Anakin Skywalker da ölür.

            Jedi Şövalyeleri sonunda tekrar
galip gelmiş ve gücün karanlık tarafı mağlup edilmiştir. Böylece evrene tekrar
barış, özgürlük ve refah gelmiştir.

Bazı günler var ki; o günlerde anma, hatırlama veya kutlama yapıyor
aynı zamanda konu ile ilgili görüşlerimizi de günümüzü ve geleceği kapsayacak
şekilde açıklıyoruz. Sizlere de “Biz
bu meseleye böyle bakıyoruz” diyoruz.

Bunlardan biride ” 3 Mayıs
Türkçüler Bayramı” dır. Bu bayram bir Türk yada kendini Türk Milleti
ailesinin bir ferdi olarak gören herkes tarafından şanla şerefle kutlanmalı
ancak niye bir bayramdır diye de, önünü arkasını düşünmelidir.

Türkler, Atatürk’e kelimelerle tarif edilemeyecek kadar büyük şeyler
borçludurlar. Bunların birincisi Atatürk’ün Türklüğü yüceltmesi ve bu
topraklardaki hükümranlığını hukuki bir belge olan anayasa ile tescillemesidir.
Atatürk’ün bunu ortaya çıkarması ve Türklerin Türklük bilincine yeniden
kavuşması için yaptıkları, Türk tarihi içinde inanılmaz bir yere sahiptir

Ancak Atatürk’ten sonra Türk karşıtları, dışarısının büyük desteği ile
Türkiye’nin idaresini ele almışlar ve Türk’e Türk Milletine karşı büyük
mesafeler kaydetmişlerdir.

İşte bu nedenle 3 Mayıs Türkçülük Bayramı, bu işin farkına varanların
yaktığı bir meşaledir…

Her Türk veya kendini Türk gören, Türkçülük Davasını, iddiaları,
yargılananların hayatını, duruşlarını ve fikirlerini iyi öğrenmelidir. Bunların
başında da, Nihal Atsız gelir.

Bu davadan sonra Türk’e karşı içeride ve dışarıda kıyasıya bir adeta
savaş verilmektedir.

Türk bunun yeterince farkında değildir. Ne yazık ki, dış güçlerin
kontrolündeki cemaat ve tarikatlar tarafından uzun yıllardır  “Türk
müsün? Müslümanmısın?” sorusuna ve zorlamasına muhatap kalmış bir
topluluğun ruh halinin ne olduğu ayrı bir tartışma konusudur

Ancak bu topraklarda yaşayan Türk olsun olmasın herkes Türklüğe
sımsıkı sarılmak zorundadır. Aksi halde bu topraklar üzerinde yaşamak
zorlaşacak hatta imkânsızlaşacaktır… Dünyadaki gelişmeler ve salgınla
birlikte oluşacak yeni dünya düzeni, bize Türk adı altında millet birliğinde
buluşmayı daha da elzem hale getiriyor.

Bu nedenle biz “Türkçülük
Günü” değil “Türkçülük
Bayramı” diyoruz… Çünkü bayramlar daha bir coşku ile kenetlenme ve
birleşme anlarıdır. Bu güne yani 3 Mayıs’a bir bayram havası ile yaklaşmalı,
küçük büyük ailemizin tüm fertleri ile bu günü kutlamalıyız…

Aynı zamanda genç nesillere bu bayram vesilesiyle Türklüğün önemini ve
yaşamımızdaki değerini hamasetten uzak doğru bir şekilde anlatmalıyız.

Bu vesile ile “3 Mayıs
Türkçülük Bayramı”nızı kutluyor, Türk’ün yeryüzünde kıyamete kadar
insanlık düşmanları önünde güçlü ve kudretli olmasını diliyoruz.

“Ne Mutlu Türk’üm
Diyene”