2002; resmî
ideolojiye hasımlıkta başı çektiği kabul edilen Millî Selâmet / Refah
Hareketi’nin farklı gömlekli uzantısı Adalet
ve Kalkınma Partisi’nin iktidarıdır, dolayısıyla resmî teolojinin de
Osmanlı sonrası ilk iktidarıdır.

            Milliyetçi
kanadın da muhafazakârlık adı
altında düştüğü “resmî ideoloji”
tuzağı, cumhuriyetle ve laiklik gibi cumhuriyet değerleriyle hesabı olanların bulduğu
bir kavram kılıfı üzerinden devlet karşıtlığıydı.

            AKP İktidarı’nda resmî ideoloji tabirini duymaz olduk.
Neden; resmî ideolojiden resmî teolojiye
geçtiğimizden mi? Resmî teoloji derken de standart din anlayışını kastediyoruz; diyanet bazlı resmî din anlayışını.

            Aslında bu yazının başlığını “Din Sporu ve Ülkemizdeki
Müslümanlık Antrenmanları” da koyabilirdik. İlk âyeti bile ömründe ‘oku’mayanlar alınır ve namaz-niyaz
hareketleriyle, cenaze-kandil kutsamalarıyla Sırat’tan Cennet’e atlama
taliminde bulunanlar itiraz ederlerdi.

            Yada “Müslümanları
Kıblesi Kâbe mi, ABe mi?” olabilirdi. Bu defa ‘Niyet ettim Allah için…’
ile başlayan cümleleri ancak ezberleyebilen cami çay ocaklarındaki cemaatimiz
bozulur ve bol ‘tövbe, tövbe’li cümlelerle cevap verme zahmetine katlanırdı.

            Oysa AB ülkelerine sığınmak için onlarca Müslüman ülkeden
insanlar muşambadan botlarla ve kâğıttan can yelekleriyle dünyanın hazin manzaralarından birini sunuyorlar. Ve bu durumun tek
bir savaşla ilgisi yok; her zaman böyle. American
Green Card’ını alabilen 3-5 bin kişi arasına girebilmek için Türkiye Müslümanları bir taraflarını
yırtmıyor mu?

              Namazda, nüsukta
niyeti dil olarak ‘Allah için’ yapmaktan öte günlük yaşamdaki iş ve
alışverişleri, konu ve komşuluklara yaklaşımları Allah için yapmak lüzumu var. Çevreni
ve beldeni Cennet’e çevirmeden bazı sportif hareketlerle Cennet ödülü
kazanacağını umanlar Kur’an ve
fıtrattan haberdar mı?

            AB ve ABD’den talimat
alan Müslüman idareciler ile ülkelerindeki İktidar sahiplerinin sözünden çıkmayan din âlimleri / İslamî tipler
bir de yaptıklarını ve yaşadıklarını din
diye sunmuyorlar mı?

            Hiç sormuyor musun; dünyanın
en mükemmel dini bizde de, niye
dünyanın en kötü ve en geri medeniyetlerini biz yönetiyoruz? Bozuk ve
tahrif edilmiş dinlerin mensuplarının ileri medeniyetleri neden gözümüzü kamaştırıyor
peki?

            Soru sormayacaksın, sana da “Rabb’in kim, Dinin ne, Kimin
ümmetisin?” sorularından başka soru sorulmayacak; cevapları da 70 yıldır ezberliyorsun ya Millî
Piyango sana çıkmasın da kime çıksın?

            “Melekler dişi mi, erkek mi?”
merakındaki Bizans hastalığına tutulduk,
gidiyoruz baht rüzgârına göre. “Tavuktan kurban olur mu”,
“Sakız orucu bozar mı” ve evlilik, cinsî münasebet gibi işlerin fetva hattıyla büyük hizmetlerde
bulunan Diyanet’imizin reisi de
maşallah Cemil Meriçvari cümleler kurabiliyor.

            Hiç mi Allah
korkunuz yok kardeşim? Hiç mi cesaretiniz yok? Hiç mi Kuran’ı referans almazsınız? Hiç mi emekli olmadan hakkı
söylememek? Hiç misiniz?

            Hadi Atatürk’ün
kurumunda devletten maaş ve milletten ekstralarla güzel güzel idare ediyorsunuz
da “İnnellezîne yektumûne mâ enzelellahu
min’el-kitâbi ve yeşterûne bihi semenen kalîle. Ulâike mâ ye‘külûne fî
bütûnihim ille’n-nâr” (Bakara 174) hükmünü nasıl göğüsleyeceksiniz?

            Din
Devlet’in midir, Diyanet’in midir yoksa Allah’ın mı? Resmî din olur mu?

(13
Ocak 2016’dan 1 Nisan 2021’e selam olsun; du bakali 2026’da n’olcek)

Amerika Birleşik Devletleri (ABD), Kanada, Avustralya,
Yeni Zelanda ve Avrupa Birliği’nin (AB) lokomotif ülkelerinin vatandaşlarının,
yani gelişmiş veya zengin ülke vatandaşlarının Covid-19 aşısına daha kolay
ulaşabildiği gözle görülebilir bir gerçek olarak karşımıza çıkıyor.

Kanada, aşı şirketleri ile tüm nüfusu için gerekli aşı
dozunun 5 katı kadar aşı için antlaşmalar imzalarken, İsrail, Batı Şeria ve
Gazze’de yaşayan Filistin’lileri görmezden gelip kendi vatandaşlarını aşılamaya
devam etti. AB bu konuda bir adım daha ileri giderek Covid-19 aşılarının
ihracatına yasaklama getirmeye başladı. Öyle ki, mart ayı başlarında Astra Zeneca’nın
Avustralya’ya göndereceği 250.000 dozluk aşı ihracatı AB tarafından engellendi.
AB içerisinde İngiltere üzerinden yapılan aşı ihracatları eleştiri konusu
haline gelmiş, Fransa Cumhurbaşkanı Macron’un “Bazı ilaç şirketleri
Avrupalılara olan taahhütlerine saygı göstermediği sürece tüm ihracatı
engellemeliyiz” söylemi dikkat çekmişti.

Dünya üzerinde gelişmiş veya zengin ülkeler aşıları kendi
vatandaşlarına uygularken, Hırvatistan’da yayınlanan “Vecernji List” isimli
gazetenin 28 Şubat 2021 tarihli nüshasında ilginç bir yorum dikkatleri
çekiyordu:

“İngiliz
veri analiz şirketi Airfinity’in Aralık 2000’deki raporuna göre, Dünya
nüfusunun %14’üne sahip olan zengin ülkeler, var olan aşı stoğunun %53’ünü
satın aldılar. Aşı üreten batılı şirketlerle antlaşma yapamayan fakir
ülkelerdeki bu boşluğu Rusya ve Çin dolduruyor. Böylece hem Rusya, hem Çin,
Güney Amerika, Asya ve Afrika’daki varlığını kuvvetlendiriyor. Avrupa
Birliği’nin unuttuğu Balkanlar’da da Rusya ve Çin etkisi hissedilmeye başladı.
“

Benzer
zamanlarda “The Economist” dergisinin hazırladığı bir başka raporda ise aşılama
oranının bugünkü haliyle devam etmesi halinde 85 düşük gelirli ülkenin ancak 2023
yılında aşıya ulaşabileceğini ve bu durumun sadece düşük gelirli ve gelişen
ülkelerde Covid-19 aşıları vasıtası ile Rusya ve Çin etkisini geliştirmeye
yarayacağı belirtiliyordu.

Bu
esnada Meksika’dan gelen bir haber, daha dikkat çekiciydi. Meksika Devlet
Başkanı Lopez Obrador’un ABD Başkanı Biden’den aşı desteği istemesi, ancak
Biden’in bu isteğe “önce Amerika” şeklinde yanıt vermesi, Obrador’un Rusya
Devlet Başkanı Vladimir Putin ile temasa geçmesine yol açmıştı. Obrador’un, Putin
ile bir telefon görüşmesi yaptığını, Rusya’nın Meksika’ya 24 milyon doz aşı
göndereceğini ve Putin’i Meksika’ya davet ettiğini açıklaması, Rusya’nın
Meksika’daki varlığını arttırabilme ihtimalini ortaya çıkarmasıyla aşı
savaşlarının farklı bir boyutunu bir kez daha gözler önüne serdi. Bunlar
yaşanırken Arjantin ve Nikaragua Rus-Sputnik V aşısının kullanımına onay
vermişti. Ek bir bilgi vermek gerekirse, Rusların aşılarına verdiği ismin
farklı bir anlamı da vardı. 1957 yılında Rusların uzaya gönderdiği ilk uydunun
ismi olan Sputnik aynı zamanda ABD ile Rusya arasındaki uzay yarışının da
başlamasına yol açmıştı. Ruslar bu isimle yeni bir yarış mı başlatıyordu?

Bu
sırada Brezilya, Şili ve Peru, Çin aşıları Coronavac ve Sinopharm’ı kullanmaya
başladı. Buna ek olarak Pekin Hükümeti Latin Amerika ve Karayip ülkelerine
vermiş olduğu aşı kredisini 1 milyar dolardan 11 milyar dolara çıkarılmasının
planlandığını açıkladı. Latin Amerika’da Rus ve Çin etkisi artık kendini hissettirmeye
başlamıştı.

Çin
Devlet Başkanı Xi Jinping, Bangladeş, Endonezya, Filipinler, Türkiye ve
Pakistan gibi ülkelere yaptığı aşı sevkiyatlarından sonra, Afrika ülkeleri
liderleri ile yaptığı görüşmede, “Afrika ülkelerinin aşı önceliği” olduğunu
belirterek, bu ülkelerin yalnız olmadığını, Çin’in kendilerinin yanında
olduğunu belirtmesiyle aslında dünyaya farklı bir mesaj daha veriyordu.

Bu
arada Astra Zeneca aşısının temininde yaşanılan problemler ve aşılama da
yeterli hıza ulaşamayan AB’de, Çek Cumhuriyeti, Sırbistan ve Macaristan’ın, Çin
ve Rus menşeili aşılara izin verileceğini belirtmeye başlaması, Avusturya
Şansölyesi Sebastian Kurz’un onay verilmesi halinde bu aşıların
kullanılabileceğini söylemesi ve Avrupa İlaç Ajansı’nın (Europan Medicines
Agency) bürokrasi hızından şikâyet etmesi, AB’de aşı savaşları nedeniyle oluşan
çatlaklar olarak değerlendirilirken, kimi çevreler tarafından da NATO
müttefiklerinin Rus aşısı karşısında bir birliktelik gösterememesi olarak
yorumlandı.

Gelişmiş
ülkelerin kendi vatandaşlarını koruma içgüdüsü, Covid-19 salgınının jeopolitik
alanda farklı sonuçlara yol açmasına neden olmuştu. Öyle ki, Dünya basınında
artık ABD’nin Covid-19 Aşı programında 2. Dünya Savaşından sonra Avrupa
ülkelerine uyguladığı “Marshall Yardımları” benzeri bir programı devreye alması
yüksek sesle tartışılmaya başlandı. Her ne kadar böyle bir programın devreye
alınması son derece “insani” nedenlere dayandırılsa da Rusya ve Çin’in pandemi
süresince aşıya ulaşmada zorluk çeken ülkelere verdiği destek sayesinde
psikolojik üstünlük kurmaya başlamasından duyulan rahatsızlığın gerçek sebep
olduğunu anlamak zor değil.

Yeni
bir soğuk savaş başlangıcı olarak tanımlanabilecek bu süreçte, Türkiye olarak
maalesef sadece izleyiciyiz. Eğer aşı bulup alabilirsek kullanabileceğiz,
bulamazsak olanlara seyirci kalacağız. Şimdilik tek ümidimiz Kayseri Erciyes
Üniversitesi tarafından geliştirilmeye çalışan yerli aşı çalışmalarının
başarıya ulaşması. Covid-19 sürecinin ne zaman biteceği bilinmiyor. Dolayısıyla
aşıya ve bu yüzden bir veya birkaç ülkeye bağımlı olmak milli güvenlik meselesi
olarak algılanmalı. Kendi aşımızı üretemediğimiz müddetçe bu salgınla baş etme
şansımız sınırlı görünüyor.

Atatürk’ün
söylediği gibi “Her fabrika bir kaledir”.

Tüm
insanlığın Covid-19 aşısına kolayca ulaşması dileklerimle…

Sağlıcakla
kalın…

TBMM
Başkanı Mustafa Kemal Paşa Kurtuluş Savaşımı­zın en kritik günlerinin yaşandığı
vatan topraklarında; düşman topçusunun sesleri Polatlı’dan duyulurken, savaş
meydanlarının yenilmez komutanı, o eşsiz hitabet yeteneği ile 13 Ocak 1921 ta­rihli
TBMM oturumunu büyük vatan şairimiz Namık Kemal’in yüzyılı aşkın bir süredir
akıllardan silinmeyen, vatan mersiyesi­nin iki cümlesiyle açıyor;
milletvekillerine şöyle hitap ediyordu:

‘’Vatanın bağrına düşman dayasın hançerini/Bulunur kur­taracak
bahtı kara maderini’’

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 100 yıl önce meclis kürsüsün­den
yapmış olduğu bu açıklama; ‘Bağımsızlık benim karakterimdir diyen’ bir
lider olarak, bulunduğu coğrafyada son nefesini vermekte olan bir
imparatorluktan, sadece milletine olan güveniyle, inan­cıyla bir güneş gibi
doğacak yeni bir devletin; Türkiye Cumhuri­yeti Devletinin ilk müjdesini
veriyordu.

‘’Çanakkale
geçilmez’’ dediğinde yanılmadığı gibi; ‘’Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’’
dediğinde de yanılmayacak, sonucunda İzmir Hükümet Konağına şanlı bayrağımız
çekilecekti.

6 Ekim
1923’de İşgal güçleri İstanbul’u terk ederken, tıpkı düşman zırhlılarını
Sarayburnu önlerinde ilk gördüğünde ifade etmiş olduğu gibi; ‘’Geldikleri
gibi giderler’’ söyleminde de haklı çı­kacaktı.

Çünkü
devletimizin kurucusu Büyük Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk istiklal
savaşımızın o mucizevî başarısında sade­ce milletine, Büyük Türk Milletine
güvenmişti.

Çünkü
o büyük dahi, Türk Milleti için:

‘’Dünya
yüzünde ondan daha büyük, ondan daha eski, ondan daha temiz bir millet yoktur
ve bütün insanlık tarihinde görülmemiştir.’’ Sözleriyle tarihe not düşmüştü.

Bakınız;
Kaşgarlı Mahmut’un büyük eseri, Divanı Lügat-it. Türk’te (sayfa 292 de İstanbul
1333 Hadis-i Kudsi,) bizi nasıl an­latıyor:

‘’Yüce
Allah Buyurdu ki: Benim bir ordum vardır. Onlara Türk adını verdim, doğuya
yerleştirdim. Âleme düzen ve adalet sağlamaya memur kıldım.’’

Milletler
dünya tarihine geçmişiyle damgasını vurur, yön verir, yön gösterir. Türk
tarihine ait ilk bilgiler, Çin kaynaklarına göre M.Ö 200’lü yıllarda başlar.

Türklerin
İslamiyet’i benimsemesi, Alpaslan Han’ın 1071’de Anadolu topraklarına ayak
basmasıyla başlayan yaşam savaşı­mız, o tarihten beri vatan bellediğimiz
Anadolu coğrafyasında süregelmiş, sürmeye de devam etmektedir…

Unutulmasın ki!

‘’Milletinin
tarihini bilmeyenler; ülkesinin, milletinin gelece­ği ile ilgili doğru kararlar
veremezler. İnsanoğlu, tarihini bildiği ölçüde değer kazanır, sahibi olduğu
değerler ölçüsünde değer üretebilir.’’, ‘’Türklerin Muhteşem tarihi, tarih
öncesi devirler­den başlar.’’

       Türk
Milleti; Tarih boyunca diline, dinine, ülküsüne, vatanına, bayrağına,
devletine, milletine, örfüne, geleneğine, izzet-i nefis ve haysiye­tine sahip
çıkan, vakurlu ama kibirli olmayan bu üstün nitelikle­riyle tarih sahnesinde
yer almıştır.

Büyüklerine
saygıyı, küçüklerine sevgi ve hoşgörüyü daima ön planda tutan, devletine her
daim bağlı ve saygılı olan bu bü­yük millet:

Tarih
sayfalarında sıralamaya çalıştığım bu üstün nitelik­leriyle tanınmış;
dostlarının gıpta ile izlediği, takip ettiği; düş­manlarının ise merakla,
kıskançlıkla, korkuyla izlediği bir millet olmuştur.

İşte bu
nitelikleriyledir ki:

Türk Milleti
yaşadığı her coğrafyada bu üstün özellikleriyle iz bırakmış, daha Amerika
kıtası keşfedilmemişken; bizim atala­rımız üç kıtada at oynatmış, kılıç
sallamıştır.

Böylesine
büyük bir milletin vatan bellediği topraklarda ta­biat ananın bu büyük millete
kucak açmasının, bu topraklarda yaşayabilmesi için daima bir bedeli olmuş; Türk
Milleti tarihin her döneminde vatan bellediği toprakların bedelini kanıyla, ca­nıyla
ödemiştir.

O nedenle
milletimize anamızın ak sütü gibi helal olan bu son vatan topraklarımızla,
bizler arasında; kanımızla-canımızla-emeğimizle-alın terimizle hercümerç olmuş
bir bağlılık vardır.

Nasıl ki,
Çanakkale Destanının yazıldığı gazi topraklarımız­da 250 bin şehidimiz
pahasına, milletimizin nice kahramanlıkla­rıyla düşmana diz çökmemiş isek; mazisi insanlık tarihiyle başlayan böylesine büyük bir mil­letin
vatan sevdası hiçbir zaman eksilmeyecek, hiçbir şer odağı karşısında da diz
çökmeyecektir.

Bu
noktada soluklanıp; ardımızda kalan mazisi şanla, şeref­le dolu tarih
sayfalarımıza baktığımızda, hep şu gerçekle karşı­laşırız:

Türk
Milletinin; dara düştüğünde, en sıkıntılı, en yalnız kal­dığı dönemlerde;
’düşman, vatanın bağrına hançerini dayadığın­da’, her türlü ihanet ve şer
odakları karşısında yaşadığı toprakla­rın kurtuluşu, özgürce yaşam hakkı,
bağımsızlığı için öne çıkan, gözünü kırpmadan tüm bunlara karşı koyan tek bir
güç vardır:

Bu
güç; Büyük Türk Milletinin ta kendisi, onun için her şey­den önde gelen ‘Önce
Vatan’ sevgisidir.

Bu
büyük millet;

Kendisini
sarıp, sarmalayan canından aziz bilip vatan belle­diği topraklara, tabiat anaya
olan borcunu hep böyle ödemiştir, böyle ödemeye devam edecektir.

Tıpkı
15 Temmuz 2016’da yaşanan o ihanet gecesinde, bu borcunu bir kez daha şanla,
şerefle ödediği gibi.

Vatanın
bağrına dayanan o zehirli FETÖ hançerine kanı, canı pahasına karşı koymuş;
şehitler, gaziler vermiş ama bu alçaklar çetesinin vatan topraklarını ele
geçirmesine, bir iç kargaşa çıkart­malarına geçit vermemiştir.

Çünkü
Vatan; Türk Milletinin yaşam hamurudur. Bu hamur Türk Milleti­nin namusudur,
şerefidir, onurudur.

Çünkü
Vatan; Türk Milletine atalarından emanet, burçlarında ay yıldızlı bayrakların
dalgalandığı gururudur.

Çünkü
Vatan, gelecek nesillerimizin istikbali, yaşam geleceğimizin ele ge­çirilemeyen,
geçirilemeyecek son kalesidir. Türk Milleti için vatan söz konusu olduğunda;
ona olan bağ­lılık her şeyden önde gelir.

O nedenledir ki, vatan:

Kimi zaman canımıza can katan, kimi zamansa
uğruna can verdiğimiz topraktır.

Ak Parti’nin son kurultay sloganı “Güven
ve İstikrar” idi. Sloganı kullananların benim düşündüklerimden farklı bir
kastı olabilir. Ama bana göre, doğru bir teşhisle isabetli bir tedavi yöntemini
işaret eden bir slogan bu.

Ülkemizin içinde bulunduğu devasa meselelerin
en başında devleti yönetenlere ve devletin kurumlarına olan güvenin
kaybolması geliyor.

Devlete olan “güven” devleti
yönetenlerin ve kurumların her hal ve şartta halka doğruları söylemesi ile
mümkün olur.

Bu da yetmez. Devletin kurumlarının doğru
bilgiye dayalı stratejik planları kısa, orta ve uzun vadeli olarak istikrarlı
bir şekilde uygulayacağına halkın inanması gerekir.

Türkiye’de bunlar olmadığı için devlete
“güven” yok!

Kurumların çalıştığına ve kuralların herkese
eşit şekilde uygulandığına güven kalmayınca hukuktan, ekonomiye; sağlıktan, eğitime; ahlaktan,
din anlayışına kadar her alanda çöküntü kaçınılmaz oldu.

Bu çöküşün kendilerini iktidardan
edeceğini gören iktidar panik içinde, her geçen gün “daha
otoriter bir yönetim anlayışını” uygulamaya başladı.

İktidarın “İstikrar” kavramından tek
anladığı kendi koltuklarını korumak. Bu yüzden kendi sorumluluklarının üstünü
örtmek için çabalamakta. Kurumların başına getirdikleri sadık taraftarlarını
bile rahatça harcamaktan çekinmez oldu.

Devlet içinde “istikrar” da kayboldu.

“Güven” ve “istikrar” aranan iki kavram haline geldi.

*****************************

Neden Bağımsız Kurumlar Olmalı?

Demokratik ülkeler seçimle gelen ve seçimle
giden iktidarlar tarafından yönetilir. Bu bakımdan iktidarda kalmak isteyen siyasetçilerin
önceliği seçimleri kazanmaktır.

Ancak devletin uzun vadeli stratejik
hedeflerinin uygulanması da şarttır. Bu yüzden iktidardaki siyasi parti değişse
bile uzun vadeli stratejik politikaların kesintisiz olarak yürütülebilmesini
sağlayacak bağımsız kurumlar geliştirilmiştir.

Gelişmiş ülkelerde Merkez Bankaları ve İstatistik
Kurumlarının bağımsızlığı sağlanmış, bu kurumların yöneticilerinin
değiştirilmesi son derece zorlaştırılmıştır.

Türkiye’de de uzun zamandır Merkez
Bankası, TÜİK bu kıstaslarla yönetildi. Devlet Planlama Teşkilatı,
Sayıştay, TSK, Diyanet, üst yargı kurumları (HSK, AYM, YSK, Yargıtay, Danıştay)
da aynı şekilde bağımsız, etkin ve güçlü kurumlar olarak ülke yönetimine katkı
sundular.

AKP döneminde, DPT ve Sayıştay gibi
kurumlar etkisiz hale getirildi. Diyanet, TSK ve Yüksek Yargı yürütme
ile uyumlu hale getirildi. Yüksek Seçim Kurulunun (YSK) gözetim ve denetimi
altında yapılan seçimlerin meşruiyetine dahi güvenemez hale geldik.

Bu kurumların işleyişi “eskiden de kusursuz
değildi” denilebilir. Ama daha iyileştirilmesi gerekirken, bağımsızlığı ve
etkinliğinin eskiyle kıyaslanamayacak kadar kötüleştiği açıktır.

Sonuçta bu kurumlara olan güven 15-20 sene
öncesine kıyasla son derece azalmıştır.

*****************************

TÜİK ve Merkez Bankası Bakımından Güven ve İstikrar

Şirketleri, kurumları veya devletleri
yönetmek için doğru ve güvenilir verilere ihtiyacınız vardır. Elinizde veriler
yoksa veya güvenilir değilse mevcut durumu ölçemezsiniz. Alacağınız
tedbirler doğru olmaz. Tedbirlerin ne kadar başarılı olup olmadığını da ölçemez
ve doğruyu göremezsiniz.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri
eskiden tartışma konusu bile olmazdı. Şimdi ise içeride ve dışarıda TÜİK
verileri güvenilir bulunmuyor.

Çünkü TÜİK Başkanlarının liyakat esasına göre
değil, yukarıdan gelen talimata göre hareket edeceği düşünülen kişilerden
seçildiği kanaati hâkim.

Bu kanaati oluşturan gerekçeler az değil:

2018 de çıkarılan, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile (Merkez Bankası, TÜİK gibi) bir kurumun üst yöneticiliğine
atanmak için 5 yıl kamu veya özel sektörde çalışmış olmak ve üniversite mezunu
olmak yeterli hale getirildi.” 

“Bunlar, görev süresi sona ermeden de
Cumhurbaşkanınca görevden alınabilir” hükmü getirildi.

·        
TÜİK
son 5 sene içinde 5 başkan değiştirdi.

·        
TÜİK’in
açıkladığı veriler arasında tutarlık yok ve verilerin toplanması
konusunda şüphe uyandırıcı işlemlerin yapıldığı görülüyor. 

TÜİK’e göre; İstihdam
düşüyor, işsizlik de düşüyor.

İstihdam ve çalışılan
saat azalıyor ama Türkiye büyüyor.

Birçok esnaf, lokanta,
kafe, turizm işletmesi pandemi dolayısıyla kapanmış ama hizmet sektörü büyüyor.

Gel de bu tutarsız verilere güven.

****

Merkez Bankası açısından da benzer durum var.

Bağımsız kurumların özel kanunlarına göre,
başkanları belli süreler için atanır ve istisnai durumlar haricinde görevden
alınamazdı.

TCMB Kanunu’nda da, “Başkan (Guvernör), Bakanlar Kurulu kararıyla beş yıllık bir dönem için atanır. Bu sürenin sonunda yeniden atanabilir” hükmü vardı.
2018’de bir KHK ile bu hüküm kaldırıldı.

Şimdi Cumhurbaşkanı istediği zaman kurumların
başkanlarını değiştirebiliyor.

Nitekim son beş yılda 4 Merkez Bankası
Başkanı atandı.

Son atanan Merkez Bankası Başkanları, Saraydan
aldıkları talimat yüzünden, bilime aykırı bir politika izlemekteler. Hem
faizi ve hem de döviz kurunu bir arada düşürmek için mücadele ediyor.

Sonuç ortada. Dünyanın en yüksek faiz ve
enflasyon oranı olan ülkelerden biriyiz. Türk Lirası da en hızlı değer kaybeden
paralardan biri.  Üstelik MB
rezervleri eksi 48 milyar dolar oldu.

Demek ki, özellikle bağımsız olması gereken kurumlarda,
GÜVEN ve İSTİKRAR gerçekten çok önemli.

Ak
Parti iktidarının kamu kurumlarının tabelalarından “T.C.”, yine kamu kurumları
ile bir takım özel kavramların isimlerindeki “Türk/Türkiye” gibi ibareleri
kaldırması artık sıradan bir hal aldı. Bu sıradanlıktan kendileri de sıkılmış
olacak ki T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın aldığı bir kararla Bakanlığa
bağlı bazı korolardaki “Türk” ibaresinin kaldırılmasına karar verildi.

            T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın
23.03.2021 tarihli, 1178470 sayılı ve “Taşra Teşkilatında Düzenleme” Konulu
kararı ile;

            Şanlıurfa’da 1989’da kurulmuş olan
Devlet Türk Halk Müziği Korosu Müdürlüğü’nün isminin Şanlıurfa Sıra Gecesi
Müzik Topluluğu Müdürlüğü;

            Elazığ’da 1989’da kurulmuş olan
Devlet Klasik Türk Müziği Korosu Müdürlüğü’nün isminin Elazığ Kursubaşı Müzik
Topluluğu Müdürlüğü;

            Diyarbakır’da 1989’da kurulmuş olan
Devlet Klasik Türk Müziği Korosu Müdürlüğü’nün isminin Diyarbakır Medeniyetler
Müziği Korosu Müdürlüğü;

            Edirne’de 1991’de kurulmuş olan
Devlet Türk Müziği Topluluğu Müdürlüğü’nün isminin Edirne Rumeli Müzikleri
Topluluğu olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

            Çok ilginçtir, normalde yanlış
icraatlarını üstelik yanlış olduğunu bile bile kanlarının son damlasına kadar
savunan Ak Partililer bu yanlışları hakkında çıkıp iki laf etmiyorlar. Elbette
ittifak ortaklarını küstürmeme düşüncesi bu tavırlarında belirleyici rol
oynuyor olabilir. Gerçi Ak Parti’nin ittifak ortaklarında herhangi bir ilkesel
sebepten dolayı Ak Parti’ye küsecek yürek yok o ayrı.

            Ak Partililerin böyle, Türk/Türkiye
ibarelerini kaldıracakları kurum ve/veya kavram ararken kuyumcu hassaslığıyla
çalıştıklarını görmek de beni çok üzüyor!! Ben de daha fazla dayanamadım, Ak
Partililerin Türk/Türkiye ibarelerini kaldırabilecekleri bütün şeylerin bir listesini
yaptım. Buyurun bu listeyi hep birlikte okuyalım.

Mozart’a da Beethoven’a da Haddini Bildirin

            Ak Partililerin %90’ının Mozart ve
Beethoven’ı tanımadıklarını düşünüyorum. Müzik dünyasının bu iki dahi çocuğunu
tanımayan Ak Partililer’in, bu büyük bestekârların ikisinin de ayrı ayrı “Türk
Marşı” adıyla besteledikleri eserleri olduğunu bilmeleri beklenemez elbette.
Efendim olay şöyle gerçekleşir. II. Viyana Kuşatması başarısızlığa uğrayıp da
bizimkiler İstanbul’a eli boş döner. Ancak bu kuşatma bizim ticari ve kültürel
bir takım kazanımlar elde etmemize neden olur. Avusturya’da ve Avrupa’nın bir
bölümünde Türk kıyafetleri moda haline gelir, kahve tüketimi yaygınlaşır.
Bizimkiler kapitalizmle henüz tanışmadıkları ve o dönemde “Anadolu Kaplanları”
efsanesi henüz yürürlüğe girmemiş olduğu için bunu gerçek anlamda bir fırsata
çeviremezler ne yazık ki. Türklere dair ilgi en çok ilgi çeken şeylerden biri
de Türk müziği yani mehterdir. Müziğin evrenselliği ilkesi devreye girer ve
mehter vurdukça Avusturyalıların hayranlığını kazanır. Bu hayranlığın boyutu,
bizim mehter takımının ilerleyen yıllarda diplomatik geziler vesilesiyle
Viyana’da ve Avrupa’nın değişik şehirlerinde turneye çıkıp konser vermesine
kadar varır.

İşte Mozart, mehteri bu vesileyle dinler ve
etkilenir. Klasik müzikte alla turca tarz
böyle başlar. Bu etkilenme sadece basit bir örnek almayla da kalmaz. Mozart,
her dinlediğinizde coşku veren o meşhur Rondo
Alla Turca’sını yani Türk Marşı’nı besteler. Beethoven’ın Mozart’tan neyi
eksiktir? Beethoven pek çok eserinde, mesela bugün Avrupa Birliği resmi marşı
haline gelmiş bulunan 9. senfonisinde hem Tük ezgileri hem de Türk
enstrümanları kullanmakla kalmaz, bir de Türk Marşı besteler. Her iki
sanatçının bestelerinin adı Türk Marşı’dır.

            Mozart ve Beethoven’ın “Türk Marşı”
adlı eserlerinin Ak Partililerin gözünden kaçması çok ilginç. Ak Partili
dostlarımız derhal bu iki eserdeki Türk ifadesini de kaldırmalılar!!
“Medeniyetler Marşı” diyebilirler mesela!!

            Bugün artık dilimizde kullanılan
“alla turca” (ala turka) sözünün içinde geçen “turca” (Türk) ifadesi de Ak
Partili dostlarımız için rahatsız edici olabilir. Onu da kaldırsınlar. (Reklam
olmasın diye ismi Ala Turka’ya benzeyen kola markasına değinmiyorum)

            Bizim ön gençlik çağımızın efsane
gruplarından olan ve bize rap müziği sevdiren Cartel Grubu’nun Cartel
şarkısında “Cehennemden çıkan çılgın Türk” diye bir mısra vardı. Mesela Ak
Partili dostlarımız bu şarkıdaki Türk ibaresini de kaldırabilirler.

            Tarihimizin ilk sözlüğü sayılan,
Kaşgarlı Mahmut’un Divan-ı Lugati’t-Türk adlı eseri var mesela değil mi? Hala
okullarda tarih ve edebiyat derslerinde bu kitaptan bahsediliyor. Ak Partili
dostlar rahatsız oluyorlarsa bu kitabın adını da değiştirebilirler!!

            Batıda bizim lokuma hala ve ısrarla
“Turkish Delight” (Türk Lokumu) diyorlar. Batılıların bizim bile sadece lokum
dediğimiz lokuma ısrarla “Türk lokumu” demeleri Ak Partili dostlar ile
ortaklarında migren, siyatik ve mafsal ağrılarına neden oluyor olabilir. Türk
lokumundaki Türk de tiz vakitte kaldırılmalıdır!!

            Hep böyle uzaklara gittik ama asıl
rahatsızlık kaynağı (!) bu yakınlarda. T.C. Kültür Bakanlığı o kadar koronun
adını değiştirdi ama bu koroların icra ettiği sanatın adına hiç dokunmadı.
Malumunuz “türkü” kelimesi de etimolojik olarak “Türk” kökeninden gelir.
Kelimenin orijinali “türkî” yani
“Türk havası”dır. Zamanla “türkü”ye dönmüştür.

            Ak
Partili dostlara buradan ifade ediyorum. Öyle kurumların adını değiştirmekle
“Türk” kelimesini hayattan çıkarmış olamazsınız. Gerçekten bu kavramdan bu
kadar rahatsız oluyorsanız ve gücünüzün yeteceğini de düşünüyorsanız buyurun
“türkü”deki Türk’ü kaldırın!!

“Bug”,
kelime anlamı “böcek” olmakla birlikte aslında yazılımsal bir kodlama
hatasıdır. “Bug” kelimesi, tekniksel bir işlev bozukluğunu ifade etmek için
kullanılır. Kısacası sistem açığı da denebilir. Bug sorunları, yazılımlarda
zaman zaman güvenlik açıklarına da neden olabilmektedir. Bu nedenle, bug
sorunlarının tespiti ve sorunun giderilmesi oldukça önemlidir.

            Bug adı verilen bu yazılımsal
hatalar en çok bilgisayar ve telefon oyunlarında karşımıza çıkar. Örnek vermek
gerekirse, oyun oynarken bir karakterinizin donması veya piksel piksel
gözükmesi bir bug problemidir. Normal oyun rutininizde olmaması gereken bir
terslik yaşıyorsanız, bunun nedeni muhtemelen oyunda bug olmasından
kaynaklanır. Oyuncular arasında “bug buldum” şeklinde bir söylem ortaya
çıkmıştır. Peki, bug buldum ne demek? Oyun oynarken ya da bir uygulama
kullanırken o yazılımın hatasını yakalamanız, bug bulmanız anlamına gelir.
Yazılımsal hataları ve oyunlarda gördüğünüz bozulmaları tespit etmek olarak
düşünebilirsiniz. Çoğunlukla oyunlarda karşılaşıldığı için bilgisayar
oyuncularının diline böyle bir tabi geçmiştir. (Kaynak; https://blog.isimtescil.net/bug-ne-demek/)

Why Mr. Anderson, why?

            Wachowski kardeşlerin efsane
üçlemesi Matrix’i izleyenler bilirler. Mimar tarafından sistemi yani Matrix’i
korumak için oluşturulan Smith programı zamanla bütün Matrix’i ele geçiren bir
bug’a dönüşür. Matrix’i Ajan Smith’den, insanlığı da makinalardan kurtarma
görevi de o alemin Mesih’i Neo’ya düşer.

            Ajan Smith’in final sahnesinde
Neo’ya çektiği “Why Mr. Anderson, why?” diye başlayan uzun tiradı ve Neo’nun bu
uzun tirat karşısında verdiği “Because i choose to” (Çünkü bunu seçtim) cevabı,
üzerine sayfalarca yazı yazılacak derinlikte felsefi bir sahnedir. Konumuz bu
değil o nedenle geçiyorum.

Ülkenin Başlı Başına Bir “Bug” Haline Gelmesi

            Türkiye’yi tıpkı Matrix gibi bir
yazılım, bir program olarak düşünürsek ülkenin baştan ayağa bir yazılım hatası
haline geldiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Ülkenin işletim sistemi olarak
geliştirilen AK Parti, zamanla tıpkı Ajan Smith gibi her şeyi ve herkesi
kendisine benzeten ve bu şekilde ülkeyi kendi tekeline almaya çalışan zararlı
bir yazılıma dönüştü. Türkiye Cumhuriyeti’nde eskiden de bir takım hatalı
uygulamalar vardı ancak Ak Parti iktidarında iktidarın ve hatta devletin
bizatihi kendisi başlı başına devasa bir hata haline geldi. Ak Parti adlı
işletim sistemiyle çalıştırılmaya çalışılan devletin bizatihi kendisi bir “bug”
haline geldi.

            Ordu’da iktidara yakın birinin
otomobiliyle çarptığı iddia edilen 11 yaşındaki Rabia Naz’ın ölümünün
siyaset-yargı-kamu organları üçlüsünün ortak çabasıyla “intihar” olarak
sunulması,  kızının ölümünden sorumlu
olan kişilerin bulunup yargılanmaları için mücadele eden babasının “akıl
hastası” olduğu yönünde raporlar üretilmeye çalışılması durumu bir bug değil de
nedir?

            Özbek asıllı bakıcı Nadira
Kadirova’nın şüpheli ölümünün araştırılıp –varsa- sorumlularının yargı önüne çıkartılması
gerekirken, yine siyaset-yargı-kamu kurumları üçlüsünün ortak çabasıyla dosyada
“intihar” gerekçesiyle takipsizlik verilmesi bug değil de nedir? Üstelik Adli
Tıp Kurumu konu hakkında ölümün kesinlikle intihar olmadığı yönünde bir rapor
vermişken.

            Halkın oyuyla seçilen siyasi
iktidarın, sırf iktidar olduğu için kendisinin hiçbir hukuk kuralıyla sınırlı
olmadığını düşünmesi ve bu düşünceyle hareket etmesi bug değil de nedir?

            Parlamento tarafından onaylanan bir
uluslar arası sözleşmeden tek kişinin imzasıyla çıkılması ve bu durumun kelli
felli adamlar tarafından hukuka uygun olduğunun (kesinlikle hukuka aykırı)
iddia edilmesi bug değil de nedir?

            Ekonominin temel kurallarına aykırı
bir anlayışla ekonomiyi yönetmeye çalışanların ülkenin iflasa sürüklenmesine,
işyerlerinin kapanmasına, insanların işsiz kalmalarına sebep olmaları bug değil
de nedir?

            Yıllardır ülkeyi yöneten siyasi
partinin ülkede ama doğru ama eksik işleyen bütün sistemleri mahvetmiş ve
ülkeyi git gide daha yaşanılamaz bir hale getirmiş olmasına rağmen kamuoyu
yoklamalarında hala açık ara farkla birinci parti çıkması, organize bir
kötülüğün bu kadar sağlam bir taraftar desteğinin bulunması bug değil de nedir?

            Ak Parti ülkenin işletim sistemi
olarak tasarlandı ama bu işletim sistemi artık bir yazılım hatası olmanın da
ötesine geçerek bilgisayarı onarılamaz şekilde bozan bir virüs haline geldi. Ak
Parti artık upgrade edilemez. Bu virüsü bu bilgisayardan hiçbir antivirüs
programı da temizleyemez. İhtiyacımız olan şey Ak Parti yazılımını tamamen
kaldırarak en son sürüm yazılımlarla uyumlu ve bilgisayarın üst düzey
performansta çalışmasını sağlayacak yeni bir işletim sistemidir.

“Dağ başında

Rastladım aksakallı birisine

Bin yıllık bir halıya bin yıldan beri

Bağdaş kurmuş bir çınar gibiydi

Sordum ona

Aşk ne ustam, hayatın sırrı ne?

Sevda kuşun kanadında

Ürkütürsen tutamazsın

Ökse ile sapanla

Vurursun da saramazsın

Hayat sırrının suyunu

Çeşmelerden bulamazsın

Ansızın bir deli çaydan

İçersin de kanamazsın”

İşte böyle diyor Cem Karaca, meşhur bestesinde. Ökse ile
sapanla, yani zorbalıkla ve şiddetle sevda kuşunu vurursun ama ona sahip
olamazsın, onu avuçlarında tutamazsın. Çünkü sevgi korku ve zorbalığı sevmez.
Aytmatov’un dediği gibi; sevgi emek ister, şefkat ister, merhamet ister.

Hayatın sırrını pet şişelenmiş sularda, sosyal medya
paylaşımlarında, yapay dünyanın jelatinli ambalaj kutularında, iyi
ışıklandırılmış vitrinlerindeki %50 indirimli insan bedenlerinde bulamazsın.

Gürül gürül akan bir deli çaydan kana kana içtiğinde, tenine
değen su damlacıklarının serinliğini iliklerine kadar hissettiğinde ve bir
söğüdün dallarının kulaklarına fısıldadığı bir türküde hissedersin hayatı. Cem
Karaca’nın Sevda Kuşun Kanadında türküsünden bunu anlıyorum.

Tolstoy ise İnsan Ne ile Yaşar öyküsünde dağ başındaki
bilgeye şunları söyletiyor;

Hayatta en önemli an şimdidir, sadece ona hükmedebilir ve
onda var olabilirsin. İnsana en gerekli olan kişiyse yanındaki kişidir, çünkü
şuan senin yanındadır ve seninledir. Hayattaki en önemli uğraş ise iyiliktir.

Diğer yandan Simon ve onun eşinde anlam bulan sevgi,
merhamet ve iyiliğin ise insanın bir arada olmadan var olamayacağını, insanın
tek başına yaşayamayacağını söylüyordu.

Peki, gerçekten böyle mi? İnsanı yaşama bağlayan sevgi mi?
Hayat, gerçekten bir başkası varken mi anlamlı geliyor?

Malcolm Gladwel, Outliers kitabında Newyork’a göç eden
İtalyanlar’ın sağlıklı bir ömür sürdüğünü, kalp ve damar hastalığı gibi
hastalıklara pek yakalanmadıklarını ve doğal akışında ecelleriyle öldüklerini
söyler.

Bunun sebeplerini ise şöyle ortaya koymaktadır.

•Geleneksel komşuluk ilişkilerini devam ettirmeleri,

•Her daim minnet duygularını birbirlerine ifade etmeleri,

•Geniş ailelerde büyüklerle yaşamaları,

•Her fırsatta bir araya gelip sohbet etmeleri,

•Birbirleriyle paylaşım yapmaları ve birlikte eğlenmeyi
bilmelerine bağlar.

İsviçre’de yaklaşık üç buçuk milyon kişinin katıldığı bir
araştırmada ise köpek sahibi olanların daha az kalp krizi geçirdiği ve daha
sağlıklı olduğu tespit edilmiş. Sebebi ise yalnız yaşamanın sağlığa olumsuz
etkileri.

Yaşları 36-52 arasındaki 9 bin 875 kişi üzerinde yapılan bir
başka araştırmada yakın çevreden kaynaklı stres ve kaygının erken ölümlere
sebep olduğu, iyi bir sosyal çevrenin ise ömrü uzattığı ortaya konulmuş.

Son olarak Kopenhag Üniversitesi‘nin yaptığı araştırmaya
göre stresle başa çıkma kapasitesine bağlı olarak etrafındakilerle sürekli
tartışma içerisinde olan insanlarda ölüm riskinin iki ya da üç kat artabileceği
ortaya konmuş.

Tüm bunlara dönüp baktığımızda şunları görebiliyoruz;

✓Ailemiz, komşularımız ve sosyal
çevremiz sağlığımızı doğrudan etkiliyor.

✓Yardımlaşma, merhamet ve
anlamlı işler yaptığımızda varlığımız değer kazanıyor.

✓Sevincimizi ve kederimizi
paylaşacak birilerine ihtiyaç duyuyoruz.

✓Geleneksel aileden çekirdek
aileye geçtikçe sosyal ilişkilerimiz zayıflıyor ve hayatın krizlerine karşı
savunmasız kalıyoruz.

✓Daha çok teşekkür, daha çok
minnet duygusu ruhumuzu sağaltıyor, bizi dinginleştiriyor.

✓Her şeyden önemlisi hayata
karşı duruşumuz psikolojimizle birlikte beden sağlığımızı da etkiliyor.

O halde bahçemizdeki ağaçtan, gökyüzündeki serçeye kadar
birbirimize sarsılmaz bir zincirle bağlı olduğumuz bu evrende birbirimizin
kıymetini bilmek, varlığını anlamlı kılmak ve başka hayatlar için de bir şeyler
yapabilmek düşüncesi ile hareket etmeliyiz.

Hayatımızın anlamı, varlığımızın sebebi ancak bu şekilde
kıymet kazanır.

Bir süreden beri MHP lideri
Devlet Bahçeli’nin HDP’nin kapatılması konusunda ısrarlı çıkışları,(her ne
kadar AKP kurmayları parti kapatma davalarına karşı olsalar da) Yargıtay
Cumhuriyet Baş Savcılığında karşılığını buldu ve Başsavcı Bekir Şahin, 17 03
2021 tarihinde HDP’nin kapatılması istemiyle Anayasa Mahkemesinde dava açtı.

Savcılık iddianamesinde, Devletin
ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne aykırı eylemlerin odağı haline
geldiğini belirtilerek: “Hiçbir devlet,
ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne ve varlığına yönelen tehdidi
görmezden gelemez ve bu tehdidin süreklilik kazanmasına izin veremez.” Gerekçesiyle
Başsavcılık dava açmıştır.

2004 – 2020 yılları arasında Ege
Denizindeki Türkiye’ye ait olan 20 ada ve iki kayalık Yunanistan tarafından
işgal edilmiş ancak her ne hikmetse hükümetimiz bu konuda tepki koymamıştır.
Eski Milli Savunma Bakanlığı Genel Sekreteri emekli kurmay Albay Ümit yalım bu
konuyu defalarca dile getirmesine rağmen aldırış eden olmamıştır.

İşin enteresan
tarafı Erdoğan, 27 Ocak 2018’de, partisinin Kocaeli İl Gençlik Kolları
Kongresinde yaptığı konuşmada: “Kılıçdaroğlu’na
sorarsan Lozan’da kazandığımızı söyler. Ondan sonra da adaların faturasını AK
Parti’ye kesmeye kalkar. Adaları siz verdiniz, siz! Sizin partinizin başında
olanlar verdi ve şimdi tarihi dosyaları hazırlatıyorum ve o tarihi dosyaları,
Lozan da dâhil olmak üzere bunları milletimin önünde belgelerle açıklayacağız”
dedi. Fakat bu sözlerin üzerinden 3 yıl geçmesine rağmen konu hakkında herhangi
bir açıklama yapılmadı.

Emekli Kurmay Albay Ümit Yalım’ın
iddiasına göre: ”1923 Lozan Antlaşması
ve 1947 Paris Antlaşması’na göre işgal edilen adalar Türkiye Cumhuriyeti’ne
aittir.”  

29 Haziran 2020 yılında Yunan
Cumhurbaşkanının Aydın İline bağlı Eşek Adasında egemenlik ve Bayrak
gösterisine Erdoğan’ı destekleyen Yeni Şafak, Sabah ve Milliyet gazeteleri dahi
büyük tepki verirlerken, her nedense bu konuda da hükümetimizden bir tepkigelmemiştir.

Anayasamızın ilk 4 maddesi değiştirilemez,
değiştirilmesi teklif dahi edilemez derken: 3. Maddesine göre; “Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle
bölünmez bir bütündür. Dili Türkçe’dir. Bayrağı, şekli kanunda belirtilen,
beyaz ay yıldızlı al bayraktır. Milli marşı “İstiklal Marşı” dır. Başkenti
Ankara’dır. Siyasal iktidarlar, anayasanın ilk üç maddesinde tanımlanan
anayasal düzeni korumak ve idame ettirmekle görevlidir.” Denilmesine rağmen
AKP Hükümetleri 20 Ada ve 2 Kayalığın işgal edilmesine, ülkenin batısının alenen
bölünmesine ses çıkarmamakla açıkça suç işlemişlerdir.

Türkiye’nin Batısında İkili Devlet Düzenine Geçildi.

Türkiye’nin batısı yani Ege
denizindeki 20 Türk Adası ve iki Türk Kayalığı, 2004 ten itibaren Yunanistan
tarafından yönetiliyor. İşgal edilmiş Türk topraklarında Yunanistan 14 Askeri
Üs kurmuş, 5 Bin Yunan askeri bu işgal edilmiş adalarda elini kolunu sallayarak
geziyor.

Türkiye’nin batısındaki topraklarımız birisi Türk diğeri
Yunan olmak üzere ikişer belediye başkanı, ikişer vali ve ikişer cumhurbaşkanı
tarafından yönetiliyor. Türk topraklarında, Türkçe ile birlikte Yunanca
konuşuluyor, Türk bayrağı ile birlikte Yunan ve Bizans bayrakları dalgalanıyor
ve İstiklal Marşı ile birlikte Yunan Milli Marşı da okunuyor.

Türkiye’nin batısında ikili devlet düzenine geçilmiş ve
Türkiye batıdan bölünmüştür. Anayasamızın 3. Maddesi fiilen değiştirilmiştir.
Adaların işgalini önlemek için Türk Silahlı Kuvvetleri’ne Hükümet emir vermedi.
2004 Yılından beri yapılan işgal için Yunanistan’a nota dahi verilmedi. Yani
adalarımız alenen Yunanistan’a verildi. Adalarımızda Yunan ve Bizans bayrakları
dalgalanıyor. Ege Denizi Yunan gölüne dönüştü. Megali İdea / Büyük Yunanistan /
Bizans Projesi’nin Ege bölümü böylece tamamlanmış oldu.

Şimdi HDP’nin Türkiye’yi bölmek isteyip te bölememesine
rağmen kapatma davası açılıyorsa, AKP hükümetleri döneminde Türkiye’nin batısı
resmen bölünüp, Yunanistan tarafından işgal edilmiştir. İyi de AKP ye kapatma
davası neden açılmaz?

Sağlıklı kalın.

*Faydalanılan Kaynak:
Emekli Kurmay Albay Ümit Yalım yazıları.