Günümüz Türkiye’sinde bambaşka şeyleri konuşmak varken, dilimizin bile varmak istemediği olaylara şahit oluyoruz.

Sen gel, 20 senedir yerel yönetimlerin çoğunluğunda, 11 senedir de Ankara’da hem de ezici bir çoğunlukla iktidar ol, memlekete hizmet edeceğin yerde iki günde bir toplumun sinir uçlarını kaşı ve bizleri getirdiğin noktaya bak!

Ey iktidar sahipleri! Bu tablodan dolayı mutlu musunuz ve seviniyor musunuz?

Bilmelisiniz ki; karşı karşıya olduğumuz bu olaylar, onca yıldır yürütülen planlı ve sinsi bir çalışmanın sonucudur. Elbette dış mihrakların ve onların yerli taşeronlarının da bu olaylarda parmağı vardır.

Görüyoruz ki; güzel ülkemiz bölünmek ve insanımız bir çatışmaya sürüklenmek isteniyor.

Hep uyardık; yanlış yapıyorsunuz diye…

Sesimize kulak veren olmadı. Gelen eleştirileri dikkate almamanın en büyük sebebi, kanaatimce iktidarında bu oyunun bir parçası olmasıdır.

Bu gün ezici çoğunlukta iktidar olan AKP; Türkiye’yi ve Türk Milletini ancak bu kadar huzursuz edebilirdi ve onu da başardı.

Türk kimliği ile oyna, Türkiye Cumhuriyeti’nin yapısını boz, Türk Silahlı Kuvvetleri’ni karıştır, Atatürk’e ayyaş yakıştırması yap, yargının bağımsızlığını zedele, suçlu – suçsuz bir sürü insanı zindanlara tıkarak korku imparatorluğu yarat, yetmedi git ihanetle müzakereye otur; bunlar olacak ve kabul edilecek şeyler değildir.

RTE’nin “Şu anda evlerinde bizim zorla tuttuğumuz bu ülkenin en az % 50’si var. Ve biz onlara diyoruz ki “aman sabırlı olun”. Sakın bu oyunlara gelmeyin” sözleri de neyin nesidir?

Hele AKP’nin İnebolu Gençlik Kolları Başkanı’nın “Anıtkabiri’de yıkarız” lafları da ne oluyor?

Bunlar memleketi yönetemediler. Hem de  % 50 oy desteğine rağmen. Türk Milletini ateşe attılar. Gülünecek bir şey ama Suriye bile Türkiye’ye gitmeyin uyarısı yapıyor.

AKP ve RTE’ye direniş mahiyetinde bütün yurtta başlatılan eylemlerin arkasında dış güçler ve Sorosçular vardır. İktidar, ülkeyi ve Türk Milletini bunların büyük tuzaklar içeren oyunlarından koruyamamıştır. Belki de korumak istememiştir. İstihbarat zaafiyeti olduğu açıktır. Başta devletin; asker, emniyet ve istihbarat birimleri olmak üzere tüm kurum ve kuruluşları ile oynarsan, onları siyasallaştırırsan olacağı budur.

Türk Milleti; kendisini  bir iç çatışmaya götürecek bu olaylardan uzak durmalı, tuzağa düşmemeli ancak kendisini bu hale getiren AKP iktidarından da, yanlış tercihlerde bulunmadan bir an önce, demokratik usullerle yapılacak bir erken genel seçimle kurtulmalıdır.

Buna karşılık, mutlaka Türk Milletini iktidar yapacak, milli bir yapı iktidara getirilmelidir. Yoksa tehlike çanları her zamankinden fazla çalmaktadır.

Son dört gündür Türkiye’yi kendine kitleten protest eylemler, mevcut yasal siyasi aktörler dışında, yeni aktörlerle bizleri yüzleştirdi. Sosyal medya üzerinden üretilen karşıt dijital kimlikler, gerçeğe dönüştü. Caddeleri ve meydanları doldurdu, Türkiye’nin imajı ile ilgili algıları sorgulanır duruma getirdi.

Sosyal medyada üretilen imajların bir halk hareketine dönüşmüş olması sürecinin sebeplerini, bir çok uzman, klasik siyasi bağlamlarla ele almakta ve incelemektedir. Bunların büyük kısmı doğru olmakla birlikte, mevcut protest kitleleri besleyen ve kışkırtan çok özel faktörlerin olduğunu da hesaba katmak gerekir. Bundan dolayı yaşadığımız gösterilerin, alışılagelen protestolara benzemediğini öncelikle göz önünde bulundurmak gerekir.

Protestoların her ne kadar eski kültürden kalma entellektüel failleri varsa da, yüzleştiğimiz kitle hiç bir partinin, derneğin ve cemaatin biraraya getirebileceği insanlardan oluşmuyor. Toplumun bütün kesimlerinden gençler ve insanlar eylemlere iştirak ediyor. Bu insanlar arasında Ak Partiye oy veren ve Ak Parti’nin kimi politikalarını destekleyen kesimlerin olduğunu da tahmin ediyorum.

Farklı kesimlerden insanların birden bire protest bir kitleye dönüşmesinin anlamı üzerinde ciddi bir şekilde durmak gerekir. Hükümetin bu olayların altyapısını oluşturma ile ilgili kusurlarını, yanlışlarını ele almayacağım.  Bu konular zaten fazlasıyla yazılmaktadır.

Ama ilk protestodan sonra başlayan süreç tamamen teknik bir konudur. İlk protestolar, her zaman yapılan protestolar gibiydi. Mevcut hâli ile kitleselleşme imkanı da bulamazdı. Emek sineması ve alkolle ilgili sınrlamalar da bu kitleyi bir araya getirecek özellikler taşımıyordu. Şüphesizdir ki Türkiye gündemi ile ilgili sızlanmalar her zaman olmuştur. Türkiye de bir çok kimse ve grup daha önce de mağdur edilmiştir. Bu mağduriyetler de protestolara yol açmıştı. Ama hiç bir protest eylem son dört günde ortaya çıkan eylemler gibi olmadı. Bundan dolayı konuyu başka bir açıdan ele alma zarureti vardır.

Bu eylemlerin oluşmasını ve kitleselleşmesini etkileyen özelde, iki önemli faktör olduğunu düşünüyorum: Bunlardan birincisi, İstanbul’un tarihi mekanları ve parklarıyla ilgili olarak yaşanan ve hiç bir şekilde kabul edilmesi mümkün olmayan imar uygulamalarıdır. İkincisi ise, hükümetin güç kullanarak parkı bekleyen grupları, parkın dışına atmaya çalışması sürecinde uygulanan polisiye teknikleridir.

Bu faktörlerden birincisi olayları besleyici rol oynadı, protestoların altyapısı ile ilgili bilinçleri olgunlaşırdı. İstanbulluların hepsi tarihi mekanların gökdelenlerle gölgelenmesini aralarında konuşuyordu. Bu konuda hükümetin yanlış yaptığını dolaşımda tutuyordu. Ak Parti’nin fanatik destekçileri bile olup bitenlerden rahatsızdı.

Taksim meydanı ve o meydandaki ağaçlar, bütün toplumsal kesimlerin ilgilendiği konulardı.  İstanbullular uzun zamandır, park alanlarının AVM’lere dönüştürüldüğünü, kafe olarak kapalı mekanlarla işgal edildiğini izliyorlardı. E5 ve Marmara sahil şeridinde bir çok yeşil alanın ve parkın ortadan kaldırıldığını ve buralarda binalar yapıldığını görüyorlardı. Bundan dolayı İstanbul halkı, ağaçları korumak istedi, yeşil alanları muhafaza etmek için bir şeylerin yapılması gerektiğini gördü ve tarihi alanları gölgeleyen gökdelenlerden rahatsızlık duydu. Türkiye nüfusunun beşte birisinin yaşadığı İstanbul’un tarihi silüetinin hoyratça bozulmasını bu insanlar içlerine sindiremediler. Olayın kitleselleşmesini besleyen kültürün kent aidiyeti ile ilgili yanını göz önünde bulundurmak gerekir. Eylemlerin kitleselleşmesi İstanbul ile ilgili kaygılarla beslendi.

İkincisi, protestoları durdurma ve engelleme konusunda emniyet yetkililerinin uygulamaları ve başbakan sayın Erdoğan’ın açıklamaları, kitleleri kışkırttı. Onları daha çok ve daha etkili eylem yapmaya yöneltti. Halkı sosyal medyada direnişe çağıran klişe sloganlara bakıldığında, hükümetin tepkilere rağmen AVM yapımında ısrarcı olduğu, başbakanın göstericilere hakaret ettiği, onları hafife aldığı, kanun ve demokratik talebe göre değil, kendi iktidarına ve gücüne göre davrandığı, kendine oy verenlerle göstericileri tehdit ettiği söylendi, sürekli dolaşımda tutuldu. Bu basmakalıp ifadeler, başbakan Erdoğan’ın sözlerinden seçilerek, “karşıt kışkırtıcı slogan” olarak sosyal medyada sürekli dolaşımda tutuldu. Başbakan Erdoğan’ın tutumuna yüklenen imajlar, kitleleri özgürlük adına sokağa dökmeye, büyük oranda katkı yaptı.

Dolaşımda tutulan ikinci grup basmakalıp sloganlar ise polisin tutumu ve polisiye tedbirlerin taciz edici yönleriyle alakalıdır. Eylemcilerin gaz maskeleriyle gösteri alanlarına gelmeleri ve kendilerini “gürültülü ıslak gaz bulutları” içinde fotoğraflamaları ve görüntülemeye çalışmaları,  aslında her şeyi anlatmaktadır. Polisin göstericileri durdurma, dağıtma, caydırma ve tutuklama tekniklerinin hepsi, göstericilerin amaçlarına hizmet etti.

Göstericiler, ceberrut ve başına buyruk olarak tanımladıkları bir iktidarın polisinin kendilerine daha çok engel koymasını istiyorlardı. Çünkü polis engellemesi ve şiddeti onların bu inancını meşrulaştırma işlevi görüyordu. Bundan dolayı, başbakan Erdoğan’ın  açıklamalarıyla birlikte, polisin uyguladığı “şiddet teknolojileri”sosyal medyada sürekli dolaşımda tutuldu.  Kitleler dolaşımda tutulan bu basmakalıp, başına buyruk imajlara ve polisin şiddet teknolojilerine karşı hırçınlaştılar, sokağa döküldüler.

Özetle başbakının güç gösterisine dönüşen açıklamaları ve polisin şiddet teknolojileri, gösterilere kitlelerin katılmasına ve gösterilerin bütün yurt sathına yayılmasına neden oldu. Gösterileri yönlendirmek istiyen profesyonel örgütlerin varlığı her kesin malumudur. Ama gösterilerin bu örgütlerce kasıtlı ve planlı bir şekilde düzenlendiğini ve başlatıldığını kabul etmek, konuyu bağlamından kopartacaktır. Zaten bu örgütlerin böyle bir gücü olsaydı, şimdiye kadar Ak Parti iktidarını benzer gösterilerle çoktan sarsarlardı. Bundan dolayı süreci şiddet teknolojileriyle yöneten polisin ve Başbakan’ın süreci hafife alan söylemi gösterilerin kitleselleşmesinde başat rol oynamıştır.

Bediüzzaman’ın dediği gibi: “Hamiyet (yani vatanı, milleti, aileyi sevmek ve bunları koruma gayreti içinde olmak erdemi ve bu değerlere bağlılık gösterme keyfiyeti) ayrı, iş ayrıdır.

“Bence bir kalb ve vicdan, fezail-i İslâmiye (İslâm fazîlet ve üstünlükleri) ile mütezeyyin (donanmış) olmazsa, ondan hakikî hamiyet ve sadâkat ve adâlet beklenilmez. Fakat iş ve sanat başka olduğu için, fâsık (günahkâr) bir adam güzel çobanlık edebilir. Ayyaş bir adam, ayyaş olmadığı vakitte iyi saat yapabilir. İşte şimdi salâhat (sâlihlik, günahsız ve temiz olma hâli, dindarlıkta çok ileri gitme durumu) ve mahâreti (ustalık ve becerikliliği), tâbir-i âherle (başka bir deyimle) fazîleti ve hâkimiyeti, nur-u kalb (kalb nurunu) ve nur-u fikri (fikir nurunu) cem’ edenler (kalbi ve fikri aydın olanlar yani hem mâneviyattan nasîbini alanlar, ilahî ahlâkla ahlâklananlar, manevî Peygamber örtüsüne bürünenler, aynı zamanda vaktin ilcaat ve gidişatından, günün fikir yapısından haberli olanlar. Hz. Ali’nin dediği gibi günün koşullarını kavrayacak ve günün problem ve mes’elelerini çözüme kavuşturabilecek eğitim kapasitesine sahip kimseler) vezaife kifayet etmezler (görevlerini hakkıyla yerine getirmekten uzaktırlar. Çünkü aynı zamanda, hem dindar hem işinin ehli olmak çok zordur.)

“Öyle ise, ya maharet (ustalık)tır veya salâhat (dindarlık)tır. (Yani bir işte usta, becerikli, üstad ve meleke kazanmış, ihtisas ve uzmanlık sahibi kişi, kısaca maharetli kimse seçilecek, tercih edilecek veya bir işte ehil olmayan fakat yaşayışında sâlih, günahsız ve temiz olan, dindarlıkta çok ileri giden biri seçilecek, tercih edilecek. Özetlersek ikisinden birini seçmek zarureti ve zorunluluğu var.) Sanatta mahâret ise müreccahtır (tercih sebebidir)”

Evet sanatta mahâret ise müreccahtır. Kişideki maharetlilik vasfı tercih edilmesine sebeptir.

Eğer yapılacak bir işimiz varsa, adamın manevi yönüne bakılmaz. İşi bilip bilmediğine bakılır. Çünkü burada bir işin düzgün ve sağlam bir şekilde yapılması asıldır. Kişi liyakatli değil ise, onun salâhatı yani dindarlığı işimizi görmez.

Elbette işimizi görecek olanın, aynı zamanda inançlı olması tercihe şayandır. İşte hem mâhir hem sâlih, hem usta hem inançlı biri yoksa, o zaman inançsız olsa da işinde mâhir olan seçilmeli ve tercih edilmelidir.

İşte Bediüzzaman hazretleri “Sanatta mahâret ise müreccahtır.” Derken bunları kastediyor. Yani realist davranıyor. Zaten bütün büyük zatlar, realist davranır. Çünkü idealist olmak kolay, realist olmak zordur. Realist olmak demek, içinde bulunduğu ortamı en iyi değerlendirmek demektir.

Gayeye varışta, bir işi başarışta, en pratik ve çıkar yolu tercih etmek ve seçmek demektir. Onlar için  “Bir iş tamamen yapılamasa bile, yapılabilecek kadarını yapmaktan vazgeçmemek” asıldır.

Nitekim  “Peygamber efendimiz, Zâtü’s-Selâsil Gazvesi’ne gönderdiği ordunun içinde, Hz. Ebubekir ve en seçkin sahabîleri varken; henüz yeni müslüman olmuş, fakat harp ve siyaset sanatını iyi bilen Amr İbnü’l-As’ı kumandan tayin etmiştir.”

Osmanlı -Türk tarihindeki başarıların temelinde de, görevleri  -evvelemirde-  liyakat ve ehliyet sahibi kimselere verişin payı büyüktür.

1027 – 1028

Barış yutturmacası başladığı günlerde Adana maalesef gündeme oturmuştu.

Neden?

Aşağıda adı geçen derneğimizin Başkanı, verdiği beyanatla bu gündemin oluşmasına neden olmuştu.

Derneğimizin içerisindeki tepkileri yakından biliyorduk, ama, iç meseledir diye kamuoyuna bilgi aktarmadık.

Bir kaç hafta evvel yine bir beyanatla Adana, gündemi işgal etti. Gene iç meseledir dedik ve gazilerimiz zarar görmesin dedik ve kamuoyuna  aktarmadık.

Sonunda, Dernek yeni Başkanı Mehmet Ali Bakır Gazimiz Basın açıklaması yapınca ve görüşmemiz üzerine bana da bu açıklamayı gönderince artık kamuoyu ile paylaşma zamanının geldiğini anlayarak bu açıklamayı yayınlıyorum.

Yeni Başkan’a ve bütün Yönetim Kuruluna hayırlı olsun dileklerimi iletiyor ve bir toplumun, bir milletin, bir ülkenin gururu olan bütün Gazilerimize saygılarımı sunuyorum.    

TÜRKİYE HARP MALULÜ GAZİLER ŞEHİT DUL VE YETİMLERİ DERNEĞİ

ADANA ŞUBE BAŞKANI MEHMET ALİ BAKIR

Derneğimizin 23 Mart 2013 tarihinde Olağan Genel Kurulu ile yapılan seçimine 229 üyemizden 164 üyemiz katıldı. Yapılan seçimde 2 aday vardı. Adaylardan birisi çok değerli Şehit Annemiz Melahat Ongun ve ben Gazi Mehmet Ali Bakır’ın hazırladığı yönetim listeleri katıldı.

Yapılan demokratik seçim sonucunda 18 oy farkı ile benim hazırladığım yönetim kurulu seçildi. Yeni yönetime seçilen Gazi Mehmet Ali Bakır Başkan, Şehit Eşi Nuray Kafalı Başkan Yardımcısı, Gazi Ahmet Yalçınoğlu Muhasip, Gazi Özkan Ökdem Sekreter ve Şehit Babası Feyzi Şen de Yönetim Kurulu Üyeliği görevlerine getirildi.

Gazi Murat Caner’in 04 Mayıs günü Hürriyet Gazetesinde yer alan haberin de; “Ben iki askerimi şehit edenleri, beni bu duruma getirenleri affettim. Bir insanı vurmak, öldürmek çok kolaydır. Ama asıl erdem kazanmaktır, kurtulmasına vesile olmaktır” diyor ve ardından Türkiye Harp Malulü Gaziler Şehit Dul ve Yetimleri Derneği Adana Şubesi Onursal Başkanı olduğunu söylüyor, bu haberi  içim acıyarak ve üzüntü ile  okudum.

Kendi adına konuşması doğal olarak kendi tasarrufunda olabilir fakat Şehitler adına veya Gazileri temsilen ya da derneğin onursal başkanı ifadesi ile dernek adına konuşama yapmak kendi tasarrufunda değildir. Onursal başkanlık; sorumluluğu veya yetkisi olmadan onur ve Saygı için verilen, övünç kabul edilen, onursal veya fahri başkanlık, üyelik, profesörlük vb. olarak kişilere verilen bir unvandır.

Bu nedenle Gazi Murat Caner’in yapmış olduğu açıklama derneğimizi ifade eden sözler olmayıp kendi şahsi fikir ve düşüncelerini içermektedir. Suçluları, bebek katillerini, eli kanlı teröristleri ben şahsım adına affetmiyorum. Ekmeğini yediği, suyunu içtiği, bayrağı altında huzur içinde yaşadığı aziz Vatan’a hainlik edip silah doğrultan, kundaktaki bebeğe varana kadar katleden eli kanlı teröristleri masumlaştırmaya dönük haberleri şiddetle kınıyorum.

Bende bir terör mağduruyum, terörün bitmesini ve benden sonraki nesillerin acı çekmeden huzur içinde yaşamasını bende en içten duygularla istiyorum.

Fakat sonunun ne olacağını bilmediğim bir sürece benden nasıl destek vermem beklenir veya beni mağdur edenleri affetmem istenir.

Biz şehit yakınlarından ve gazilerden anlayış bekleyip sürece destek vermemiz değil, bizim bu sürecin mağdurları olarak dinlenerek bize anlayış gösterilmesi gerekmektedir.

Derneğimiz üyelerinin bu tür açıklamaları yaparken sadece kendi fikirlerini açıkladıklarını ve derneğin adını hiçbir şekilde zikretmeden ayrıca kendi fikirleri dahi olsa şehitlik ve gazilik onuruna yakışır bir şekilde açıklama yapmaları aksi halde şehit yakınlarını ve gazileri üzebileceğini asla unutmamalıdırlar.

Aydınlar Ocakları’nın 2012 Kasım Ayında Bursa’da yapılan 38. Şurasında, Kosova Türk Aydınlar Ocağı Başkanı Sayın Ferhat Derviş‘in daveti üzerine, 30 Mayıs 2013 tarihinde Kosova da yapılacak olan toplantıya iştirak edilmesine karar verilmişti.

Alınan bu karar gereğince seyahat hazırlıklarına erken tarihlerde başlanmış ve daha Mart Ayı gelmeden toplantıya iştirak edecekler tespit edilerek, uçak biletlerinin tedariki cihetine gidilmiştir. Bu şekildeki hareket tarzı hem gidilecek tarihte bilet bulamama riskini ortadan kaldırmış ve hem de daha hesaplı bilet alma imkânını sağlamıştır. Bu vesileyle uçak paralarının talebe göre her gün borsa gibi inip çıkmakta olduğunu da öğrenmiş olduk.

Bütün hazırlıklar yapıldıktan sonra 29.05.2013 tarihinde Sabiha Gökçen Hava Alanına gitmek üze PEGASUS Uçak Şirketine ait bir minibüs ile saat 08.00 sıralarında hareket ettik. Bu seyahate,

Kocaeli Aydınlar Ocağı Başkanı Av. Ruhittin Sönmez,  eşi Dr. Ayşe Gülden Sönmez ve oğulları Ahmet Buğrahan Sönmez Harita Mühendisi ve Kuruçeşme son Belediye Başkanı Ali Kahraman ve eşi Asuman Kahraman

Yeminli Tercüman Cemal Barış, eşi Hatice Barış ve henüz 19 aylık bir bebek olan çocukları Cihan Fatih Barış

İSKİ Eski Yönetim Kurulu Üyesi Musa Ordu ve eşi Reyhan Ordu

Kocaeli Aydınlar Ocağı Yönetim Kurulu Üyesi, İnşaat Y. Mühendisi Mithat Bora Bulut

Petkim’den emekli ve İzmit Belediyesi Meclis Üyesi İsmail Gün ve eşi Birsen GünBora

Mobilyacı Mahmut Öztürk ve eşi Hülya Öztürk

(Kimya Yük. Müh.) Mustafa Görgün

Çevre Müh. Burak Elbay İştirak etmişlerdir.

İlk defa yurt dışında yapılan bu toplantıda, geçmiş yıllarda yapılan bu nevi toplantıların devamlı müdavimi olanlardan, Başta Ocak Eski Başkanı Ahsen Okyar, halen Ocak Başkan Yardımcısı olan Selçuk Arslan, Genel Sekreter Hasan Uzunhasanoğlu, İlim İstişare Kurulu Başkanı Nihat Gürer, İlim İstişare Kurulu Üyesi Dr. Halil İbrahim Kahraman, Diş Tabibi Ömer Erdal ve Yalova Üniversitesi Öğretim Üyesi Yunus Özen’i gözlerimiz aradı.

Ayrıca bu toplantıya, başta İstanbul Merkez, İstanbul Avrupa Yakası Aydınlar Ocağı, İstanbul Anadolu Yakası Aydınlar Ocağı, İstanbul Maltepe Aydınlar Ocağı, Adıyaman Mimar Sinan Aydınlar Ocağı, Sakarya, Balıkesir, Manisa, İnegöl, Çanakkale, Sivas, Adana, Trabzon, Kayseri Aydınlar Ocağı olmak üzere 20 dernekten 180 kişi katılmış bulunmaktadır.

Bu arada şu hususu da ifade edeyim ki, bundan önceki yapılan şuralarda iştirak edenler arasında en kalabalık gurubu teşkil eden Kocaeli Aydınlar Ocağı, bu defa birinciliği, Manisa Aydınlar Ocağı‘na kaptırmış bulunmaktadır. Kocaeli’den 17 kişi katılmasına rağmen, Manisa ekibi 37 kişi olarak iştirak etmiştir. Bu da her geçen yıl yapılan şuralara rağbetin büyük miktarda artığının bir nişanesi olarak görülmektedir. Toplam 180 kişinin iştirak etmiş olması hususu da bu durumu çok güzel ifade etmektedir.

Kocaeli Aydınlar Ocağı olarak, 29.05.2013 Çarşamba gününü sabah 08.00 sıralarında PEGASUS Uçak Firmasına ait bir minibüs ile Sabiha Gökçen Hava Alanına müteveccihen hareket edildi. Uçak 10.30 da kalkacağı için 1,5 saat kadar önce havaalanına vasıl olundu. Uçak, önceden tespit edildiği gibi 10.30 da tam zamanında kalktı. Bir saat 20 dakika sonra rahat bir yolculuk yapmak suretiyle Priştina Hava alanına indik. Buradan Ocak mensuplarını beklemekte olan otobüslere binerek Priştina şehir merkezine hareket edildi. Orada toplantıya iştirak edecek olan diğer Ocak mensupları ile birlikte bir alanda toplanarak, program gereği, ayağımızın tozu ile ziyaret edeceğimiz Kosova Kamu Yönetimi Bakanı Mahir Yağcılar‘ın bulunduğu kamu binasına gidildi. Burası dört Bakanlığın hizmet verdiği modern bir bina idi. Orada bulunan büyükçe bir salonda bütün heyet üyeleri olarak tam kadro yerimizi aldık. Kürsünün yanında Kosova Bayrağı ile birlikte Türk Bayrağının da bulunması bizi bir hayli gururlandırdı.

Kısa bir süre sonra Kosova Kamu Yönetimi Bakanı Mahir Yağcılar, bir milletvekili ve iki bakan yardımcısı ile birlikte kürsüdeki yerlerini aldı. Aydınlar Ocakları Genel Başkanı Mustafa Erkal da kürsünün tam arkasındaki koltuğa oturdu. Bakan Mahir Yağcılar heyetimiz üyelerine hoş geldiniz dedikten sonra Kosova ve yapmış oldukları çalışmalar hakkında bilgi verdi.

Bakanın yapmış olduğu açıklamalardan, Kosova’nın yaklaşık olarak 1,9 milyon civarında nüfusunun olduğu, bunun büyük bir kısmını Arnavutların teşkil ettiği, ikinci sırada Sırpların bulunduğu, arkasından da 19 bin civarındaki nüfusla Türklerin geldiği anlaşılmaktadır. Türkler genel nüfusun  %1,2 gibi küçük bir kısmını teşkil etmektedir. Ancak buna rağmen, verilen bilgiye göre nüfus sayısı bakımından az olan Türkler’in Kosova’nın idari yapısı içerisinde bir hayli müessir oldukları anlaşılmaktadır. Lisan olarak da Türkçeyi olduğu gibi muhafaza ettikleri görülmektedir. Hatta öyle ki, nüfusun büyük bir çoğunluğunu teşkil eden Arnavutların dahi Türkçe konuşmaları rahat bir şekilde anladıkları ifade edilmiştir. Bu hususun doğruluğunu daha sonra gezdiğimiz yerlerde de bizzat müşahede etmiş bulunmaktayız.

Bakan konuşmasında, Türkiye Aydınlar Ocakları mensuplarının Kosova gelip kendilerini ziyaret etmelerinin büyük ehemmiyet arz ettiğini,  bu ziyaretin kendilerine manevi bakımdan büyük destek olduğunu, esasen Türkiye Cumhuriyetinin de Kosova’ya ve Kosova’lı Türklere her zaman destek verdiğini, bu itibarla da T.C. Devletine Türk Halkına şükran borçlu olduklarını ifade etti. Aydınlar Ocakları Genel Başkanı Mustafa Erkal’ın yaptığı konuşmanın arkasında buradaki programımız sona erdi. Meclis salonunda toplu olarak hatıra fotoğrafı çektirdikten sonra buradan ayrıldık.

Buradan, Priştina’daki ikinci ziyaret yerimiz olan Osmanlı İmparatorluğu’nun 3. Padişahı olan ve 1389 Yılında Sırplar ile yapılan Kosova Meydan Muharebesini kazandıktan sonra yaralılar arasında bulunan bir Sırplı tarafından hançerlenerek şehit edilen Sultan Murat Hüdavendigar‘ın Türbesine hareket edildi.

Türbe Priştina’ya 6 Km. kadar bir mesafe de olup, Kosova Ovasında bulunmaktadır. Türbe, uzun yıllar bakımsız ve harabe halinde bulunmakta iken Türkiye Diyanet Vakfı tarafından restore edilmiş. Yanındaki bina da 2005 Yılında TİKA tarafından restore edilerek müze haline getirilmiştir. Yapılan tamir ve bakımdan sonra bahçe içerisinde bulunan türbe ve hemen yanında yapılan müze binası çok güzel olmuş.

Türbede bütün haşmetiyle sakin bir şekilde yatmakta bulunan Sultan Murat Hüdavendigar’ın ruhuna İhlâs ve Fatiha okuyup dualarımızı yaptıktan sonra buradan ayrılarak esas kalacağımız ve toplantının yapılacağı yer olan Prizren’e hareket ettik. Bir saate yaklaşan bir yolculuktan sonra akşamüzeri saat 6.00 sıralarında bu şehre vasıl olduk ve beş gün kalacağımız otellerimize yerleştik.

DEVAM EDECEK…

Sayın Vekillerimiz:

Size şu satırları birçok gazetecinin yaptığı gibi akıl dersi vermek için değil sizinle bir vatandaş olarak dertleşmek istiyorum.

Sayın Vekillerimiz:

Siz ki mazisi 5000 yıla dayanan tarihini meydanda yazan, talihini meydanda deneyen cesur, bir ırkın soylu bir milletin çocuklarısınız. Türk Milleti tarih boyunca sayısız devletler kurdu. Birçok idare şekillerini denedi.

1946’dan sonra demokratik hayata geçti. Bu tarihten sonra demokratik seçimlerle meclis oluştu. Sizlerde demokratik bir seçimle doğrudan doğruya milletin eliyle milletin vekili seçildiniz.

Demokratik bir seçimden sonra iktidar ve muhalefet oluştu. Ancak iktidarıyla muhalefetiyle hepiniz Türk Milletinin temsilcilerisiniz.

Böyle bir talihe, böyle bir bahtiyarlığa büyük Türk Milletine dayanan böyle bir kuvvete sahipsiniz sizler adı üzerinde Millet Vekili milletin hakiki temsilcilerisiniz. Sizi oraya şefler tayın etmedi, zümreler seçmedi, Türk Milleti seçti.

O halde bu günkü varlığınızı Türk Milletine borçlusunuz. Siz bir kısım medyanın yaygaracılarına, Müslüman Türk Milletiyle zerre kadar alakası olamayan entel liboşlara değil, Türk Milletine hesap vermeye mecbursunuz. Siz dünün münafıklarına bugünün entel liboşlarına değil Türk Milletine hesap vermeye mecbursunuz.

Millet sizi oraya hangi ümitlerle göndermişti bir düşünün. Etrafınızı saran sizden milli hassasiyet bekleyen kalabalıklara miting meydanlarında neler vaat ettiniz bir düşünün.    

Neyi, kimi, neleri koruyacaktınız? Şimdi neyi koruyorsunuz düşünün ve mecliste yaptığınız yemini bir hatırlayın.

Demokrasilerde iktidarda muhalefet de olmazsa olmazlardandır. Siyasi partiler demokrasinin vazgeçilmez unsurlarıdır.

“Barika i hakikat müsademe i efkârdan doğar”

Sizler Türk Milletinin kalkınması, ilerlemesi ve çağdaş medeniyete ulaşması için değişik fikirler, değişik projeler üretebilirsiniz. Ancak mesele Türk Devletinin bölünmez bütünlüğü üniter yapısı, bayrağı, istiklal marşı ve dili, söz konusu olduğu zaman hepiniz projelerinizi, düşüncelerinizi, muhalefetinizi bırakıp bir araya gelebilmelisiniz.

Her şeyin Türk için, Türk’e göre, Türk tarafından yapılacağına iman etmelisiniz. Tanrı Türk’ü korusun ve yüceltsin.