Terör ve karmaşa her alana sıçrıyor. Spor ve özellikle futbol bundan nasibini aldı. Bazı taraftarlar tuttukları kulüple kendilerini o ölçüde özdeşleştiriyorlar ki, yapılan bir haksızlık veya yanlış bir hakem kararı taraftarı saldırıya geçiriyor. Aslında bu onlara göre savunmadır. Taraftarı bu şekilde davranışa etkileyen faktörlerin başında, spor basınındaki bazı haber ve yazılardaki kontrolsüzlük ve sorumsuzluk, tiraj arttırma veya taraftarın sanki avukatı rolüne soyunma, yanlış beyanda ısrar eden kulüp yöneticilerivardır. Taraftarın bir kısmı belki hayatta başka beklentisi kalmamış; birçok şeyini yitirmiştir. “… Senden başka benim neyim var” şeklindeki haykırış veya hıçkırık şeklindeki tezahürat taraftarın toplumda yalnızlaştığını gösteriyor. Çözüm yalnızlaşan insanı sosyalleştirmek, topluma aidiyet hissini uyandırmaktır. Sosyal bağların güçlendirilmesi, ilişkilerin geliştirilmesi şarttır. Maddeci ve faydacı ilişki düzenine tepkide spor adeta vasıta oluyor. Bizim sorunumuz topluma ve Türk milletine mensubiyet şuurunu güçlendirmektir. Oysa hala yeni anayasa adındaki kumpasta küreselleştirmenin liberal rüzgârları doğrultusunda insanı merkez yapmaktan bahsediliyor. Anlaşılan hala ağacın farkına varanlar, ormandan habersizdirler.

Artık yeter! Türk milleti nasırlaşmış bir takım tartıştırma ve çatıştırma örnekleri ile meşgul edilmemeli; yapay gündemlerle kilitlenmemeli; asıl sorunlar göz ardı edilmemelidir. Herkes kalitesini ortaya koyuyor. Akıl ve mantık fevri hareketlerin ve şuur altına yerleşmiş kamplaştırıcı kötü örneklerin yerine geçmelidir. Bu ülkenin hala kısırlaiklik tartışmalarına ihtiyacı yoktur.

Milli mutabakatlarını sağlayamayan ve kararsız toplum manzarası çizen ülkeler, başarılı ve geçerli ne eğitim ve kültür politikaları uygulayabilirler; ne de kararlı ve başarılı bir dış politika izleyebilirler. Yeni anayasa ve ondan çok farklı olan anayasa değişiklikleri de buna dâhildir.

Bizde her nesil kendinden öncekileri yetersiz bularak dünyayı yeniden keşfetmeye çalışıyor. Yasa ve anayasalarda o ülkenin toplum yapısına ve milletlerarası hukuka göre neler yapılmalı sorusunun cevabını aramak yerine; eskiyi rafa kaldırır, yeninin peşine düşeriz. Konulara tarihi metottan istifade etmeden yaklaşırız; çelişkiler ve sorunlar sürer gider. Bazı aydınlarımız ve hukukçularımız kendi sınırlı bilimsel ilgi alanlarını tek kabul ederek diğer bilim dalları ile dirsek teması kurmaya ihtiyaç duymaz. Fikir alışverişi ve istişareden kaçınılır. Bir meslek veya belirli bir bilim dalının adeta asabiyeti öne çıkar.

Sorun ne bilgi eksikliğindedir; ne de hukuk tekniği konusundaki yetersizlikte… Sorunun temeli metodolojiktir ve yanlışlar sürekli tekrar edilir. Bir kısır döngüdür gider. Önemli bazı yanlış ve sosyal hastalıklara da sebep olunur: Tepki anayasacılığı… Aslında tepki anayasacılığından şikâyet edilir; ama ona varmada maalesef gerekenler yapılır.

Hukukun, iktisadın ve tarihin aşırı siyasileştirilmesi, objektif bakışı doğru tespit ve çözümü önlemektedir. Bu durum bilim adamını da köreltiyor ve kısırlaştırıyor; kolay kamplaşmalara sürükleyebiliyor.

Bir sosyolog olarak anayasalarımızı incelemeye çalıştık. Her bir anayasa ister istemez hazırlandığı dönemin izlerini taşımaktadır. Bunu engellemek mümkün değildir; ancak o dönemlerin izlerinin temel veri olarak ele alınması, geleceğin anayasasını hazırlamayı engellemektedir. Anayasalar 10-15 sene gibi dönemler için değil; çok daha uzun dönemlerde fonksiyonel ve geçerli olabilecek şekilde düzenlenmek durumundadırlar. Tabii ki zaman zaman değişikliklerde yapılacaktır. Ancak, geçmişi ve Devletin varlığını inkâr edici, Türkiye’yi Türkiye olmaktan çıkarıcı tuzaklar da kabul edilemez. Türkiye Cumhuriyeti dışlanarak anayasa yeniden yazılamaz; zaten yasal olarak da suçtur. 1982 Anayasası bu imkânı vermiyor.

Bir dikkat çeken nokta da; ideal bir anayasa ile reel olanı birlikte düşünememe eksikliğidir. Bir anayasa çok ideal olabilir; ama o anayasa elbisesi topluma uymayabilir ve fonksiyonel de olamayabilir. Dış dayatmalar ve içerde marjinal bazı çevrelerin gürültüleri, küreselleştirmenin milletsiz ve devletsiz fert ve insan merkezli tuzakları aşılmalıdır.

Prof.Dr.M.Fuad Köprülü‘nün tarihçiliği üzerinde duran ve kendisine sosyoloji tarihinde de yer ayıran rahmetli hocam Ord.Prof.Dr.Z.F.Fındıkoğlu sosyal müessese ve disiplinlerden sadece birine hapsolmayı ve o alanı dogma haline getirmeyi yanlış bulurdu. O bakımdan, sosyal gerçekle olması gereken bağ ihmal edilmemeli, araştırmalara dayanmayan, tepeden inmeci, organik bir gelişmeyi esas almayan anayasacılık oyunlarından vazgeçilmelidir.

Ord.Prof.Dr.Z.F.Fındıkoğlu’na göre, yapacağı kanunlarla toplumun dertlerine ve ıstıraplarına çare aramak yolunda çalışan kanun vaaz edici, bir sanatkâr gibi toplum ile hemhal ve hemdert olmadıkça soyut olmaktan kurtulamaz. Böyle bir hemhallik olmazsa, soyut olmaktan kurtulamaz. Tatmin ettiği şey toplumun derdi değil; ancak kendi fantezisidir. Hukuki metinler ve yasalar deneme tahtası olmaya açık hale getirilmemelidir. 

(Bulgaristan Türklerini Bugün Gündeme Taşıyan Yalçın Bayer’e ve Hürriyet Gazetesi’ne Teşekkür Ederim!-Özcan Pehlivanoğlu)

AY başında Bulgaristan’da HÖH’den koparılanların kurduğu Lütfi Mestan’ın liderliğindeki Dost Partisi’nin kuruluş kongresini izleyen Av. Özcan Pehlivanoğlu bu kez hafta sonu yapılan Türklerin ağırlıklı olduğu HÖH Genel Kurulu’nu izledi ve şu notları yazdı:

“Nerede bir Türk topluluğu yaşıyorsa orada boş siyasi çekişmelerin yaşanmasını kanıksamak artık olağan bir şey oldu. Bulgaristan Türkleri, Osmanlı-Türk devletinden ayrılmalarından bu yana büyük sıkıntılar çekiyor.

93 Harbi ve Balkan Savaşları’nda maruz kalınan katliamlar ve ardından gelen baskılar, isim değiştirmeler, asimilasyon ve göçler çektikleri acıların başlıcaları…

Kısaca diyebiliriz ki; 2016 yılı itibari ile bir AB ülkesi olan Bulgaristan’da Türklere yönelik insan hakları ihlalleri, demokrasi ayıpları ve hukuk karşısındaki eşitsizlik bütün hızıyla sürüyor.

Buna karşılık, Bulgaristan Türkleri bazı siyasi güçler tarafından devamlı bir suni çekişme içinde tutuluyor. Yani HÖH’çülerin deyimi ile bu bir ‘laboratuvar’ çalışması sonucu oluyor.

Siyasi çekişmenin nedeni, Bulgaristan Türklerini içeriden ve dışarıdan, buna Türkiye de dahil bölme çalışmalarıdır. Bölünsünler ki, daha da zayıflayıp, yok olsunlar!

İnşallah, bu laboratuvar çalışmalarına karşın yine bölünmezler ve bir arada kalırlar. Rumeli Balkan Stratejik Araştırmalar Merkezi (RUBASAM) adına davetli olduğumuz kongrede, STK’lar adına yaptığım konuşmada buna değindim ve bir soydaşları olarak, onlardan oyunları boşa çıkarmalarını istedim.
Kongrede dikkat çekici bir husus ise anamuhalefet partisi CHP’nin, milletvekilleri ve belediye başkanları ile kalabalık bir grupla orada olmasıydı. MHP de temsil edildi. Ayrıca Bulgar siyasetinin neredeyse tamamı, AB Parlamentosu’nun liberal kanat temsilcileri ve Sofya’daki birçok yabancı misyon üyesi orada hazır bulundu. Buna karşılık AKP ve Türkiye’nin Sofya Büyükelçisi kongrede yoktu. Halbuki Bulgaristan Türkleri, Türkiye’deki siyaset tarafından, her şeyin üstünde tutularak, milli bir beraberlik sergilenmeliydi diye düşünüyorum. Maalesef bu eksik kaldı! Eğer bahsettiğim siyasi çekişmenin tarafları samimi iseler, gelsinler bundan sonraki ilk seçimlerde Türklerin ağırlıkta siyaset yaptığı partiler olarak bir koalisyonla seçime girerek, Bulgaristan Türkleri ile Bulgaristan’ın diğer halklarının ümidi olsunlar.

Meraklılarına bir not ileteyim. İzlediğim her iki kongrenin havasına bakarak, HÖH/DPS’nin yine onca bölünme çabasına rağmen şaşırtıcı bir sonuç alacağını söyleyebilirim. Çünkü partinin bugüne kadar hiç bu kadar kenetlendiğini ve onursal başkan Ahmet Doğan’a destek verdiğini görmedim.”

(Not: AKP ille de ‘Müslüman Türk partisi’ istiyor; eski rejimin kalıtımsal uzantısı Ahmet Doğan ise buna karşı direniyor. Suikast girişiminden Sonar Partisi’nin başına yeniden geçti. Yeni kurdurulan Dost Partisi genel başkanı Lütfü Mestan, Ahmet Doğan ile kader birliği yapmış, aynı yolun yolcusu olarak kabul ediliyor. Dost’un güçlü bir parti olma hesaplarının tutmadığı anlaşılıyor. Son olarak şunu söyleyelim: Atatürk 1930’larda Türk partisi kurmak isteyen 17 Türk milletvekiline ne demişti? Bulgaristan yazılarına devam edeceğiz. Bekleyiniz…)”

Yunan mitolojisinde anlatılır…Truva’lı bir Prens olan Paris’in Sparta Kralı Menelaus’un karısı Helen’i kaçırması ardından AkalarınÇanakkale’deki Truva kentine saldırması sonucu büyük bir savaş çıkar. Fakat Aka askerleri Truva surlarını bir türlü aşamazlar. En sonunda devasa bir at maketi inşa ederler ve ordularını gece gizlice içine saklarlar ardındanda savaş tazminatı olarak bu maketi Truvalılara hediye ettiklerini söyleyip geri çekilirler. Zafer sarhoşu olan Truvalılar, dev maketi kale içine alıp bütün gece kutlama yaparlar. Hepsi sarhoş olduktan sonra Aka askerleri atın içerisinden çıkıp kale kapılarını dışarıda hazır kıta bekleyen Aka ordusuna açar ve bütün kent,tabi başta Helen ve Paris olmak üzere, kılıçtan geçirilir.

* * *

Uçkur düşkünlüğünün çok dramatik ve ironik bir öyküsüdür Truva Savaşı. Ama hepsinden önemlisi de savaşın sembolü haline gelmiş olan Truva Atı, binlerce yıldır savaş sanatının en uç örneği olarak sürekli betimlenir durur.

Geçen gün ülkemizin önemli ve mütedeyyin marketlerinden birinde gezerken oyuncak reyonunda gözüme ilişen bir set, aklıma Truva Atı hikâyesini getirdi.

Bosna Hersek’in kurucu Cumhurbaşkanı Aliağa İzzetbegoviç’in “Düşmana benzediğimiz zaman savaşı kaybetmiş oluruz” sözünü hatırladım.

* * *

Millî Güvenlik Dersi’nden hatırlarsınız, harp çeşitleri vardır; ekonomik, kültürel vb.

Kendi öz kültürünüzü koruduğunuz ve gelecek nesillere aktarabildiğiniz sürece varsınızdır. Bu kültür aktarımının kesildiği noktada, savaşı kaybetmişsiniz demektir. Yurdunuz ve evlâtlarınız yabancı kültürce işgal ve iğfal edilmiş olur.

Gelelim oyuncak setine…

Yandaki resimde de gördüğünüz gibi; setin adı “Bu tarz benim, Düğün Günü.”

Bir kere, olabildiğince israfı ve toplumun genel anlayışı dışı bir giyim şeklini özendiren bir yarışmayı +3 yaş işareti konulan bir oyuncak için isim olarak seçmek, başlı başına bir hata. Çünkü o yarışmanın kendisi bile + 3 yaş izleyici kitlesinin çok üzerinde olarak RTÜK tarafından işaretleniyor.

Haydi, onu geçtik, işin isim hakkı ve telif kısmı filan da yapımcı firmayı ilgilendirir, onu da geçtik.

Ya Hu kardeşim, “Düğün Günü” seti adlı oyuncakta; gelin olur, damat olur. Tamam, da o ortadaki çocuk da ne oluyor?

+3 yaş sınırı konulan bir oyuncakla minik zihinlere, “siz evlenmeden çocuk yapabilirsiniz” mesajı mı veriliyor?

Öyle formalite işlerle uğraşmayın, bir ara nikâhı aradan çıkarırsınız mı deniliyor?

Bunun başkaca nasıl bir izahı olabilir?

Hani ‘aile seti’ dese, anlayacağım. Çekirdek aile ana, baba ve çocuklardan oluşur diyeceğim.

Ama oraya anlı şanlı ‘Düğün Günü’ yazıp, ardından da setin içine 4 -5 yaşlarında bir çocuk maketi koyunca maksadınız, sanırım tam olarak ortaya çıkıyor.

Truva atının modern şekli olarak, direkt bilinçaltına mesaj vererek körpe zihinleri işgal ediyorsunuz demektir.

Barbie, Sindy, Winx, Fulla veya Rezzan ne ad verirseniz verin, bu tip oyuncakların küçük kız çocuklarının psikolojisi üzerinde oluşturduğu kalıcı hasar üzerine yazılmış yüzlerce bilimsel makale var.

Sayın aileler lütfen bu makalelere bir göz atın. Nerelerden oyuna geliyoruz görün…

(Not: Bu arada merak edenlere, gelinin elbisesi, paket içerisinde aşağı kaymış bu nedenle üstü çıplak görünüyor. Paketi açmamak için düzeltmedik. Ancak zaten rafta duran 8 setten 2’si hariç hepsinde de kızların üstü çıplaktı. Bu da başka bir detay.)

Sayın Divan Başkanı,

Hak ve Özgürlükler Hareketi’nin değerli onursal başkanı, eş başkanları, milletvekilleri, belediye başkanları ve üyeleri,

Türkiyemizden teşrif ederek kurultaya katılan siyasi partilerimizin değerli milletvekilleri, belediye başkanları,

Türkiye ve Avrupa’nın dört bir yanından gelerek, Bulgaristan demokrasisine destek veren sivil toplum kuruluşlarının başkan ve yöneticileri,

Kongreye katılan tüm misafirler ve bize büyük bir misafirperverlikle gönlünü açan ev sahibi Bulgaristan Türkleri ve Bulgaristan’ın diğer halklarını,

Türkiye’den gelen sivil toplum kuruluşları adına, sevgiyle ve saygıyla selamlıyorum.

Öncelikle üzerimizde bulunan Türk Milletinin ve Balkanlardan Türkiye’ye göç etmiş milyonlarca insanımızın muhabbet ve özlem dolu selamlarını sizlere iletmek istiyorum.

Kongreniz Türkiye’deki  tüm vatandaşlarımız tarafından ilgi ve dikkatle takip edilmektedir.

Bu sebeble biliniz ki; sizlere Bursa’nın, İzmir’in, Kocaeli’nin, Sakarya’nın, Çorlu’nun, Eskişehir’in, Tekirdağ’ın, Edirne’nin, Diyarbakır’ın, Van’ın, Iğdır’ın, Trabzon’un, Samsun’un, Erzurum’un, tabii ki İstanbul’un ve Ankara başta olmak üzere tüm Türkiye’nin kucak dolusu selamları var.

Aranızda olmaktan, Hak ve Özgürlükler Hareketinin kongresinde bulunmaktan büyük mutluluk içindeyiz.

Halen nehir deyince Tuna’yı, dağ deyince Balkan’ı anlayan insanların sizleri düşünmeden, hissetmeden yaşaması mümkün değildir. Bu nedenle aramızda ebediyen kopmayacak duygusal bağların olduğu tartışılmaz bir gerçektir.

Biz sivil toplum örgütleri de bu bağın her geçen gün daha da çok kuvvetlenmesi için, bir köprü vazifesi görmekteyiz.

Amacımız Türkiye ile Bulgaristan arasındaki sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi ilişkilerin gelişmesine katkı sağlamaktır.

Türk Milleti, Bulgaristan devletini dost, içine Türklerinde dahil olduğu Bulgaristan halkını kardeş bilmektedir.

Bunun başlıca sebebi, yüzyıllardır süren bir ortak tarih nedeni ile komşuluk içeren yakınlaşmalarımızdır.

Biz sivil toplum örgütleri, Türkiye ve Bulgaristan’ın daha da yakınlaşmasını ve işbirliğine gitmesini istemekteyiz.

Ancak bütün iyiniyet ve temennilerimize rağmen, bu konuda arzu edilen sonuçlara ulaşıldığı söylenemez.

Özellikle, Bulgaristan Cumhuriyeti’nin asli vatandaşı olan Bulgaristan Türklerinin bir çok sıkıntılarının olduğu bütün dünyanın bildiği saklanamaz bir gerçektir.

Bir Avrupa Birliği ülkesi olan Bulgaristan, özellikle insan hakları uygulamaları, demokrasi ve hukuk açısından AB kriterlerini süratle yaşama geçirmelidir.

Unutulmasın ki, Bulgaristan Türklerinin ana vatanı, Bulgaristandır. Bulgaristan Türklerinin, siyasi, kültürel, ekonomik nedenlerle Bulgaristan’dan göçüne bir daha rıza gösteremeyiz.

Öyle ise başta Bulgaristan Türkleri olmak Bulgaristan’ı oluşturan halklar arasında her konuda süratle “eşitlik” sağlanmalıdır.

Bir sözümüzde Bulgaristan Türk’ü olan soydaşlarımıza; unutmayın ki, Türkçe yaşarsa Türklük yaşar. Bugüne kadar ecdadınız Türkçe ile yaşadı diye siz böyle varsınız, bu nedenle Hak ve Özgürlükler Hareketi var.

Öyle ise çocuklarınıza Türkçeyi öğretecek, onların Türkçeyi, seçmeli ders olarak almasını teşvik edeceksiniz.

Asla Bulgaristan dışında bir yerde yaşamayı düşünmeyecek, ülkenizin birliği ve dirliği için çalışacaksınız.

Bunları yapabilmek için Bulgaristan’a verilecek olan en büyük katkı, siyaseten güçlü olmaktan geçer. Onun için siyaseten bölünmeyeceksiniz. Demokrasi ile kazandığınız hakların, gücün yitip gitmesine izin vermeyeceksiniz.

Geçmişte yaşananları unutmayacak ve aranıza nifak, fitne, fesat girmesine müsaade etmeyeceksiniz.

Bizlerde her zaman yanınızda olacağız.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu büyük önder Atatürk’ün defaatle belirttiği gibi Türk ve Bulgar halkları kardeştir. Bir arada yaşamışlardır ve bundan sonra da böyle olacaktır.

Bizler sizlerin daima yanındayız. Dost ve müttefik Bulgaristan’ın daima yanındayız. Sizleri huzur, güven, mutluluk ve refah içinde görmek istiyoruz.

Bu düşüncelerle kurultayı selamlıyor, yeni seçilecek arkadaşlarımıza başarılar diliyor, hepinize teker teker saygılarımı sunuyor, aydınlık güzel günlerin Bulgaristan’daki Türklerin, Müslümanların ve tüm Bulgar halkının olmasını diliyor, hepinizi Allah’a emanet ediyorum.

Bulgaristan’da sağ olunuz/ Bulgaristan’da var olunuz!

Milli hadiseler, Milletlerin sinir uçlarıdır. Sinirleriniz sağlam olduğu ölçüde vücudunuz dinamikliğini ve hassasiyetini korur. Yok, sinir tellerinizden birisi dumur’a uğramışsa, artık o sinirin hükmettiği organ felç olur ve duyarlılığını yitirir.

Kocaeli Selçuklu Düşünce Kulübü yöneticilerinin 27 Nisan 2016 günü akşamı Türk Eğitim Sen konferans salonunda ağırlamış oldukları Eskişehir Üniversitesi Profesörlerinden Sayın Hilmi Özden’i dinlerken kendi kendime sorular soruyorum ve acaba hocanın anlattıklarından Türk Milleti’nin yüzde kaçı haberdar demekten kendimi alamıyorum.

Çanakkale Zaferi’nin hemen ardından Irak-Kutül Amare’de Halil Paşa komutasındaki Türk askeri, (Halil Paşa kazandığı muhteşem zaferden dolayı soyadı kanunu çıkarken Kut soyadını alıyor) düşman’ı öyle bir hezimete uğratıyor ki, belki de İngilizler tarihlerinin en büyük yenilgisini burada tadıyorlar. Tam kırk bin İngiliz askeri öldürülüyor. 13 Bin 300 asker, 13 general, 481 de İngiliz subayı esir alınıyor. 29 Nisan 1916 tarihinde İngiliz askerleri Osmanlı Ordusuna teslim oluyorlar.  O tarihten sonra her 29 Nisan günü Nato’ya girdiğimiz 1952 yılına kadar Kut Bayramı olarak kutlanıyor. Tabi Nato’ya girdikten sonra İngiliz dostlarımıza! ayıp olmasın diye zamanın Menderes hükümet’i, bu bayramı ve tarihi zaferi tarih kitaplarından çıkarttırıyor.

***

Amerika, Türk askerinin Kore’de gösterdiği kahramanlığı yıllarca öve öve bitiremedi. Ama Irak işgalinde TBMM’den teskere çıkmayınca, Irakta askerimizin başına çuval geçirme hadisesi zuhur etti. İntikamlarını alamamış olacaklar ki, içerdeki işbirlikçileriyle birlikte, Genel Kurmay Başkanı dâhil yüzlerce general ve subayımız, sözde Ergenekon ve Balyoz suçlamalarıyla yıllarca Silivri zindanlarında tutsak edildiler.

***

1991 yılı genel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi, Refah Partisi ve Islahatçı Demokrasi partisi birlikte ittifak kurup seçime girdiler ve toplam 62 Milletvekili çıkardılar. Bunun 17 si MHP milletvekili idi. O yıllarda Türk Cumhuriyetleri birer birer bağımsızlıklarına kavuşmuş, hükümetin başında Süleyman Demirel olmasına rağmen, dış Türklerce çok iyi tanınan ve sevilen Alpaslan Türkeş’i yanına almadan yurt dışına çıkmıyordu.

MHP’nin, gurup kuması için 3 milletvekiline ihtiyacı vardı ve bu konuda anavatan partili 3 vekilden söz alınmıştı. MHP, ANAP’tan 3 vekil beklerken bir de baktık ki, Muhsin Yazıcıoğlu, Ökkeş Kenger, Esat Bütün ve Saffet Topaktaş partiden ayrılıp, 29 Ocak 1993 yılında Büyük Birlik Partisini kurdular. Hem de Sıhhıye’de 7 katlı kendi parti binalarını satın alarak. O yıllarda MHP, eski bir binada kirada kalıyordu.

***

MHP’nin başına gelenler bununla bitmiyordu. 1999 genel seçimlerinde Bülent Ecevit’in Demokratik Sol Partisinden sonra ikinci gelen MHP, büyük bir rüzgâr yakalamıştı, bununla birlikte yurt genelinde il ve ilçelerin birçok yerinde belediye başkanlıkları da kazanılmıştı. O günlerde mecliste bulunan DYP, Refah ve ANAP liderleri,  hükümeti Sayın Bahçelinin kurması için teklif götürdüler. Bu teklife rağmen nedense Bahçelinin kendisi Başbakan olması beklenirken Ecevit Başbakanlığında üçlü bir koalisyon hükümetine ve başbakan yardımcılığına razı oldu. Cumhurbaşkanlığı seçiminde yaşantısının büyük bölümünü MHP için harcayan Sadi Somuncuoğlu, C. Başkanlığına Aday oldu. Seçilmesi kuvvetli muhtemelken, nedense MHP yöneticileri tarafından kendi milletvekillerinin adaylığı kabul görülüp desteklenmedi Üstelik cumhurbaşkanlığına adaylık dilekçesini verirken tartaklandı ve hakarete uğradı.

Aslında bunları yazmak bizler için pekte kolay gelmiyor lâkin tarihi olayların karanlıkta kalmaması için birilerinin de yazması gerekiyordu.

Selam ve saygılarımla.

‘Hiç Bilenlerle Bilmeyenler Bir Olur mu? ‘(Kuran’ı Kerim)

On ikinci Cumhurbaşkanımız Sn. Recep Tayip Erdoğan eğitimle ilgili bir konuşmasında eğitim ‘Adam devşirme alanı ‘ olmamalıdır tespitini yapmıştı. Çok önemli ve yerinde olan bu değerlendirmeye bilimi-bilimselliği, yani çocuklarımıza Neden? Niçin? Nasıl? Sorularını sorup cevaplayabilen analitik bir eğitim sistemini uygulayabildiğimiz oranda, onların herhangi bir gruba devşirilmeden, iyi vatandaş olmalarını sağlayabiliriz.

Bir önceki yazımızda okul öncesi eğitimle ilgili düşüncelerimi aktarmıştım. İlköğretimde çocuk için artık öğretmeni rol model olmaktadır. Öğretmenin davranışları, söyledikleri,  öğrettikleri doğrudur ve o bilgiler çocuk için temel özellik taşır. Bu dönemde çocuğun okumayı, yazmayı, öğrendiği şeyin kendisine mutluluk verecek bir şekilde takip edilip paylaşılması eğitime olan sevgisini geliştirir. Bunun için ilköğretimin baş etkeni olan öğretmenin en önemli görevi çocuğa okumayı ve bilgi edinerek öğrenmeyi sevdirmek olmalıdır. Bu sevgi, çocuğun tüm öğretim dönemi dâhil, hayatı boyu başarısındaki en önemli etken olacaktır. Bundan sonra çocuğun hangi alanda ilgisinin ve kabiliyetinin tespiti gelir. Bu tespit istikametinde ikinci ve üçüncü dörtlük dönemlerde yönelişleri doğru yapılabilirse öğretim kolaylaşacak ve eğitim daha kaliteli hale gelecektir. Sosyal yönü kuvvetli bir çocuğun kendi alanına, fen-matematiği kuvvetli olan çocuğun bu alana, el becerisi ve kabiliyeti olanın bu alana v.s, yönlendirilmesi eğitimin kalitesini artıracak, çocuklarımızın daha iyi yetişmesini sağlayacaktır.

Öğretim kurumlarımızın öncelikli hedefi insanlarımızın iyi birer vatandaş olmalarını sağlayan ortak değerlerimizi öğretmek olmalıdır. Bu,  sorumluluk bilinci, paylaşmak bilinci, adalet bilinci, vatanseverlik bilinci, çevre bilinci gibi hususlarda da bilgilendirilmeler yapılarak ve bu konularda da etkili olarak sağlanabilir. Kitabın ve okumanın sevdirildiği bir öğrenci zaten Türkçe, Matematik, Fen, Tarih, Coğrafya gibi müfredatındaki konuları çok rahat öğrenecektir.

Birinci 4 ve ikinci 4 yıllık eğitim dönemlerindeki önemli bir diğer husus çocukların kabiliyetlerine göre HOBİ sahibi olmalarını sağlamaktır. Bir spor dalı, bir müzik aleti kullanma, resim-heykel gibi bir el becerisi kazandırma, şiir yazma gibi bir kabiliyeti geliştirme, onların zamanlarını bu alanlarda geçirmelerini sağlayarak ruh ve beden sağlıklarının daha iyi olmalarına katkı verir. Bir diğer önemli konuda doğru dini bilgilerinin verilmesidir. Bu konuda yeterli ve yerinde bir din bilgisi, pedagojik eğitim de almış din öğretmenlerinden istifade edilmelidir. Din adamı olmak gibi özel bir hedef yok ise aşırıya gitmemeye dikkat edilmelidir. Din eğitimi vereceğim diye çocuklarımızın kişiliklerini yanlış etkileyecek bilgilerle kafaları karıştırılmamalı, çocuğun mesleki bilgi ve becerisini kazandıracak eğitim de ihmal ve ikinci plana atılmamalıdır.

Üçüncü 4 lük dönemlerde ya bir meslek lisesinden mesleki beceri kazandıran bir eğitim, ya da meslek yüksek okulu heves kabiliyetine uygun bir fakülte hedeflenerek öğretim sürdürülmelidir.

Okumayı sevmek, kitapları sevmektir. Okumayı severek yapan, bilmenin farklılığının zevkini alan öğrenci için okul angarya olmaktan çıkıp zevkle gidilen bir adres, sınıf ve arkadaşları ise geleceğin beraber planlanıp hazırlanıldığı bir yer haline gelir. Öğretmen artık öncelikle yönlendirici ve yol gösteren bir rehber konumundadır. Eğitim kurumları ise geleceğin halkını oluşturacak olan fertlerin daha bilgili, daha insani değerleri kazanmış ve faydalı olmasını sağlayan adresler olacaktır.

Bunu sağladığımız zaman başarı artacak, kalite artacak ve çocuklarımız her yönü ile çok daha iyi bir vatandaş olacaktır. Eleme imtihanlarındaki cevapsız veya 1- 2 doğru cevabın  %50-60 oranlarda verildiği, eğitimimiz için hiç de hoş olmayan, çok belirgin bir başarısızlık göstergesi olan durumlardan kurtulabiliriz

Öğretmenlerimizin bu konularda sorumlulukları büyüktür. Onlar toplumun geleceğini inşa eden insanlar olup, buda mesleklerine kutsallık verir. Bu sebeple de kurucu Devlet Başkanımız, birinci Cumhurbaşkanımız Mustafa Kemal Atatürk  ‘ Öğretmenler Cumhuriyet sizin eserinizdir. Sizden fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller ister.’ demiştir.

İyi bir eğitimle,daha iyi bir vatandaş misyonu olan mutlu  bir gelecek dileğiyle.

Yönetimlerde olan arkadaşların az bir kısmı hariç, MHP nin şu an ki yönetim durumundan ve geleceğe dair alınan yol güzergâhında ümit var olan kimse kalmadı. Bu yapı ile seçime girildiği zaman MHP nin alacağı oy oranı %3-4 gibi gözüküyor. Sorumlu kişiler bir an önce halkla buluşup konuşmalı, halk yenileşme durumuna ne diyor, sorup soruşturmalı. Sonuçta köşeleri ve koltukları kapanların oyları ile iktidar olunamayacağına göre, gerçeklerle yüz yüze gelinmeli. Demokrasilerde partileri iktidara taşıyacak, oy verecek olan halktır.

*

Koltuklara yapışan ve nefis yapıp kimseye oraları bırakmak istemeyen kişiler ile iktidar olunmuyor . Lütfen durumu hala anlayamayanlar, MHP nin tamamen bitirilmesi planı gereği, yıllarca ezilen Ülkücülerin şaha kalkmaması için hedef saptırılıyor. Dün Ülkücü Hareketi, Devlet Bey’i boğmak isteyenler, bugün koro halinde şu anki MHP idaresini öve öve bitiremiyorlar. Şaşkınlık içindeyiz ve arkadaşlar bu durum üzerinde biraz fikir Jimnastiği yapmalılar, bu düşman cenah neden birden bire fikir değiştirdi acaba? Bu adamlar, Devlet Bey’i ve Ülkücüleri çok sevdikleri için midir bu sahte tamtamlık? Herkes biliyor da neyse . Devlet Bey’in MHP yi kendi elleri ile kongreye götürüp, kendi değerini bitirmeden Ülkücü Hareketi iktidara taşımada yardımcı olması en mantıklı yol olsa gerek. Devlet Bey’i hepimiz seviyoruz, kaçıncı denemedir. açıkça görülüyor ki , Devlet Bey’in söylemleri doğru olmasına rağmen ,yapılan bir kaç hata yüzünden halk MHP ye oy vermiyor.

*

Bu durumu görüp te şu günlerde müthiş bir halk hareketi ile sevgi, sempati seli ile umut olmaya doğru yol alan yenilikçiler ve özellikle Meral Akşener Hanımefendi, geleceğe damga vuracak gibi. Geçmişte Devlet Bey’in taa yukarılara taşıdığı, Meral Hanımı da meclis başkan yardımcısı yaptığı ,diğerleri de aynı konumda olan şu sıralar bu insanlara çeşitli iftiralar atılan ve Ülkücülüklerinden asla şüphe duymadığımız ,şimdi ise bu değerleri tukaka gösterme gayretleri ,sadece Türk düşmanlarının ve başta iktidardakilerin işine yarayacağı ortadadır. Zaten AKP ileri gelenleri ve köşeleri tutup malı götürenler de bu sıralar müthiş bir sessiz tedirginlik içinde oldukları açıkça görülmüyor mu? AKP nin tabanında rahatsız olan büyük çoğunluğu Meral Akşener’e doğru göz kırparken ,Akşener’in konuşmalarına karışan MHP lilerin haricinde çok AKP li ve CHP li olduğunu herkes biliyor. Bu durum akp kurmaylarını da kara kara düşündürmektedir.

*

Birisinin, dün başka – bugün başka konuşmaları ve dün söylediğini bugün böyle bir şey söylemedim demeleri, örneğin Dolmabahçe görüşme ve mutabakatları için böyle bir şey yok , demesi gerçekten de bu akşamki haberleri izlerken ,vayy anasını dedirtti bize yani! Son 14 yıl hükümet olanların , yıllardır pkk ile kankalıklarını bilmeyen var mı acaba ? Bu çözüm sürecinin tarafları ben miyim. MHP mi ,son 14 yıl hükümet olanlar mı ? Bunu oy veren %50 ye sormak lazım… Tv li bir odada kafes içindeki papağan kuşları dahi artık bunu bilir. Bu nasıl siyaset,bu nasıl İslami davranış modu! Bunlar mı imanlı gençlik yetiştiriyor? İnanın inanmak mümkün değil.

*

Şu 14 yılda açılan İmam Hatip okulu sayısı 5 kat arttı. Camii sayısı 100 bini aştı. Çok güzel. iftihar ederiz, çocuklarımız o güzel dinimizi öğrenecekler. İnşallah bu okullarda hile katmadan, birilerinin militanı yetiştirmeden çocuklarımıza iyi bir eğitim – öğretim verilir. Ancak son 14 yıl ki hükümetler döneminde fuhuş %1680, uyuşturucu %1700 , çocuk istismarı %697 , Boşanma % 40 larda , yolsuzluk %200 artmış vaziyette … Vaziyette ama hala sözde imanlı gençlik yetiştiriyoruz deyip , saf ve kültür zafiyeti olan insanlar rahatlıkla kandırılıyor .

*

Beyşehir’de görev yaparken İmrenler Kasabasında bir Ali Şenyurt ağamız vardı, bir gün motorunun yamacına beni aldı, kasabanın içinde ilerlerken, Ali Ağam dedim yahu sen nasıl adamsın , herkese bir parmak bal çalıyorsun , millet peşine kırılıyor, Ali Ağam aşağı , Ali Ağam yukarı … Ali Ağa ”Hocam, eyy Laz oğlu bir yerde meselenin ucundan yakalayacaksın, yakalayıp sıvazlayacaksın, bırakmayacaksın, bizim insanımız %90 kör alıcıdır, düşünmez, din iman dedin mi bu insanlar durur ,teslim olur,sen sıvazlamayı iyi bilecen ,paraysa para , söz ise söz , saz ise saz ! Ben çok iyi anladım ki maneviyatı kullananlar bu halkın sırtından asla inmezler. Biz ölür gideriz de sağ kalanların vay haline! ”Yani ucundan yakalamayı iyi bilecen dedik ya ,birilerini göstererek ,bak dedi Ali Ağam ” işte şunlar yakaladı ucundan ,malı götürüyorlar . Şenyurt’u tanıyanlar bu cümlelere mutlaka güleceklerdir .” Sizin gibi vatan ,millet , devlet , bayrak diyenler ise bu ülke için ancak ölürler , onlarda bu milleti din adına kaz gibi yolarlar . ”Ali Ağa ‘nın dedikleri aynen zuhur etmiş vaziyette. Ali ağaya Allah rahmet eylesin …

*

Gelelim MHP ‘nin durumuna: Yıllardır konuşulan ve CHP li dostlarımızın da dediği gibi ne olacak bu Fener’in (CHP nin ) hali ,şu an MHP ‘de yaşanıyor.MHP kurmayları işin içinden nasıl çıkar bilemem ,ancak bildiğim ,gördüğüm en dikkat çekici ve bu yazıyı bana yazdırtan sebep ,neden olmasın dediğim şey ,halkın Meral Hanım’a olan teveccühüdür ! Eğer şu kısacık yazdıklarımıza inanmıyorsanız, buyurun yarın elinize bir ses cihazı alın halka bir kaç soru sorun, gram aklınız varsa durumu anlayıp doğruları göreceksiniz . Kalkın hemen halkla bir konuşun . Ben konuştum. Rast gele biraz olsun tanıdığım, merhaba ettiğim ,sadece 6 kişisi MHP li olan 26 kişiye bir haftalık süre içinde, köşe yazısı yazmak için bir kaç soru sordum :

-Şu teşkilat yapısı ile MHP ye oy verecek misiniz ? Mhp li olan 2 kişi evet ,diğerleri hayır dedi.

-Ortaya çıkanlardan kime oy vermek istersiniz,sordum : 26 kişiden 4 kişi Sinan Ogan ,1 kişi Koray Bey, gerisi Meral Hanım ,dedi.

-MHP li olmayanların 2 tanesi Sinan Oğan ,geri kalanı Meral Akşener dedi.

Sizlerde böyle yoklama yapabilir durumu anlayabilirsiniz. Ali Ağa’nın dediği gibi yolunmak istemiyorsanız, Türk’e Türk ülkesinde düşman olmayan vatan ,millet,bayrak ,hak ,hukuk,adalet diyenlerin , dini kullanmadan kolları sıvayanların önünün açılmasını istiyorsanız girişimde bulunmalısınız … Zaman çok kötü, ülke çok zorda, her gün gelen şehitlerin acısını da artık kimse duymuyor . Ateş sadece düştüğü yeri yakıyor, o kadar!

Saygılarımla…

İngilizleri önce Çanakkale Cephesi‘nde durdurduk; Mart 1915‘te denizde, Çanakkale Boğazı‘nda ve sonrasında karada, Gelibolu‘da. Irak Cephesi‘nde önce Kasım 1915‘te Selman-ı Pak‘da İngilizleri yendik ve sonra Nisan 1916‘da Kut’ül-Amare‘de toptan esir ettik.

Çanakkale kara savaşları tam 8,5 ay sürmüştü; Kut’ül-Amare harbi ise tam 142 gün. Bugünkü Irak‘ın orta güneyindeki Kut Şehri civarında öyle bir zafer kazanıldı ki kabil-i kıyas değil. 23 bin kayıp verdirilen İngilizlerin kalan 13.800 askeri de esir alındı. Bu alınanların 500’ü subay, bu subayların da 13’ü general olmak kaydıyla.. Ve bu zaferin karşılığında biz de 350’si subay olmak kaydıyla 10 bin şehit vermişizdir.

İngilizler ilk havadan ikmal denemesini gerçekleştirmesine ve 3 deniz uçağını 1 ay boyunca kullanmalarına rağmen hezimetlerini engelleyememişlerdir. Alınan esirlerin en önemlisi de İngiliz Ordu Komutanı Tümgeneral Charles Ferrers Townshend‘dir. Karşısındaki kahraman Türk Ordusu’nun kahraman komutanı ise Mirliva / Tuğgeneral Halil Paşa‘ydı.

Mustafa Kemal Paşa‘dan 1 yaş küçük olan Halil Paşa, Cumhuriyet‘in ilanından sonra bizzat Atatürkçe verilen KUT soyadını aldı. Irak‘ın Vâsıt İli’nde kalan Kut, eski Türkçeden kalan bir kelime; ilâhi / tanırsal yönetim gücü manasında. Amare de başlık anlamında..

Enver Paşa‘nın kendisinden yaşça küçük amcası olan Halil Paşa, Kurtuluş Savaşı‘nda da yurt içinde ve yurt dışında ciddi yararlılıklar göstermiştir. 1957 yılına kadar yaşayan bu Kahraman Paşa’mız 1952 yılına değin 29 Nisan‘ın “Kut Bayramı” olarak kutlanılmasına şahit olmuştur. NATO üyeliğimiz sonrası İngiltere’yi gücendirmemek adına tarihin bu şanlı sayfasını yok saymışız.

23 Nisan‘ı unutan Millî Eğitim Bakanlığımız 100 yıl sonra Kut Zaferi‘ni hatırladı. Buna da şükür.. İçinde Mustafa Kemal Atatürk‘ün geçmediği bir zafer aradılar herhalde.. Neticede tarihin bu şeref sayfasının 64 yıllık bir fasıladan sonra hatırlanması geç kalınmış ama doğru bir iş.

Ne diyor Halil Paşa: “Bugüne Kut Bayramı namını veriyorum. Ordumun her ferdi, her sene bu günü tesit ederken (kutlarken) şehitlerimize Yâsinler, Tebârekeler, Fâtihalar okusunlar. Şühedâmız, hayat-ı ulyâtta (ahirette), semevâtta (göklerde) kızıl kanlarla pervâz ederken (uçarken), gâzilerimiz de âtideki (gelecekteki) zaferlerimizle nigehbân (gözcü) olsunlar.”

Çanakkale Zaferi nasıl Millî Mücadele için bir temel teşkil ettiyse muhteşem Kut Zaferi de yukarıdaki sözde olduğu gibi yakın gelecekteki ölüm – kalım savaşımızın muvaffakiyetini de ilham ettirmiştir. Kurtuluş Savaşı‘nda Yunanlıları maşa olarak Süper Güç İngiltere‘nin bizimle doğrudan savaş girmeyi göze alamayışı ve Lozan‘ı kabullenmesi biraz da bu kuyruk acılarının derinliğindendir.

Orda bir Kut var, Irak‘ta; 50 şehitlik anıtmezarıyla.. Burda bir Zafer var ortada; tam 100 yıllık.. Bir asra bedel bir 29 Nisan; Kut’lu olsun!