2009

·        Rize Milletvekili, eski Başbakan Mesut Yılmaz; “Emniyet kaynaklı bazı bilgilere göre, istihbarat tamamen F tipi. İşler bu raddeye gelmişse, bu belki Susurluk döneminden daha vahim gelişmedir.”(15.1.2009)

·        Saadet Partisi Genel Başkanı Numan Kurtulmuş’tan şok iddia; “Fethullah AKP’ye çalıştı…(1 Mayıs 2009)

2012

·        Cemaatin her yıl düzenlediği Türkçe Olimpiyatları’nın finalinde kürsüye çıkan Erdoğan, Gülen’e hitaben; “Sıla hasreti bitmeli. Vatan hasreti çekenleri aramızda görmek istiyoruz” dedi. Gözyaşı sel olup aktı. (14.Haziran 2012)

·        Gülen, Erdoğan’ın çağrısını Pensilvanya’dan izledi, ertesi gün Ankara’ya teşekkür mesajı yolladı. (14 Haziran 2012)

·        NELER SÖYLEMİŞLERDİ?

Bülent Arınç; “1975’den beri Hoca Efendi’yi tanırım. Kendisine büyük saygım, sevgim var. O siyaset üstü bir insandır.

Bekir BOZDAĞ: “Gülen bu ülkenin yetiştirdiği değerli bir kıymettir. O’nu “çete” diye itham ederseniz haksızlık yaparsınız.

Ahmet DAVUTOĞLU:  “ Faydalı çalışmalar yapan Hoca Efendi’ye selam olsun. Bu kutlu yolculuğunda yeri başımızın üzerindedir.”

ÇELİK : “ Fetullah Gülen’in okullarında herkes canla başla çalışıyor. Yüreklerini ortaya koyuyorlar. Pırıl pırıl insanlar.”

2014

·        Yeni Şafak, Fethullah Gülen’in Cumhurbaşkanı Gül’e gönderdiği ve Başbakanın da görmesini istediği mektuba ulaştı. Kamudaki atama ve tayinler ile 17 Aralık operasyonuna karşı çıkan medya organlarındaki yayınların durdurulmasını isteyen Gülen, “Dost ve arkadaşlarımın da sükutu tercih edecekleri kanaatindeyim” diyerek teklifte bulundu.  (Mektubun tam metni Yeni Şafak:  ( 6 Ocak 2014 )

·        11 Yıllık AKP döneminde Yargı, Emniyet ve iş dünyasında Cemaat 15 kat büyüdü. Erdoğan, “Ne istediler de vermedik” dedi. Arınç’la Gülen’e açıkça selam yolladı. İktidara yakın gazeteciler de, cemaatin AKP döneminde büyüdüğünü itiraf etti. (11.1. 2014)

2015

·        Savcı ÖZ’ü keşfeden 3 isim; Gül, Erdoğan, Şahin… (13 Ağustos 2015)

·        Erdoğan, A Haber’de Cemaate operasyonu böyle açıkladı; “BANA İHANET ETTİLER.” (20 Kasım 2015)

·        Bekir Bozdağ, Gülen’i öve öve bitiremediği mesajları silmek zorunda kaldı! “Muhterem Fethullah Gülen hocaefendiye teşekkür ediyorum” (6 Haziran 2012), “Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendiye Antalya’dan selamlarımı iletiyorum.” (9 Haziran 2012)

2016

·        RABBİM DE MİLLETİM DE BİZİ AFFETSİN… Olağanüstü Din Şurası’nda konuşan Erdoğan, FETÖ elebaşı Gülen için “ŞARLATAN” dedi ve ekledi: “Ben de bunlara yardımcı oldum. Bu hain örgütün gerçek yüzünü önceden ortaya dökememiş olmanın üzüntüsü içindeyim. Rabbimize ve milletimize hesap vereceğiz.” (4 Ağustos 2016)

·        AKP’li Mehmet Ali Şahin, FETÖ için; “Altın nesil değil, hain nesil yetiştirdiler.Türkçe Olimpiyatları, dershaneler tiyatroydu. Biz de yıllardır saf saf inandık, alkışladık” dedi. ( 6 Ağustos 2016)

·        AKP’li BELEDİYE BAŞKANININ SAĞI SOLU FETÖ’cü ÇIKTI.. Düzce Belediye Başkanı Mehmet Keleş, iki yıl önce seçim zaferini kutlayan 8 iş adamıyla fotoğraf çektirdi. İşadamlarından 3’ü FETÖ üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklandı, 4’ü kaçtı. Sadece birinin örgütle bağı bulunamadı. ( 7 Eylül 2016)

·        Darbeden 3 ay önce, Kocaeli Belediyesi FETÖ’den tutuklanıp bırakılan işadamına imar rantı sağlamış! (29.Eylül 2016)

·        Jandarma eski Genel Komutanı Galip Mendi; “HER 100 KURMAY SUBAYDAN 70’NİN FETÖ İLE BAĞI VAR.” Ankara eski Valisi Mehmet Kılıçlar konuştu: “FETÖ’cü MÜDÜRLERİ İdris Naim Şahin atadı. (3 Kasım 2016)

·        BOZDAĞ’IN  HEYETİNDE FETÖ’cü ÇIKTI. Adalet Bakanı Bekir Bozdağ’ın ABD’de birlikte FETÖ’yü anlattığı Washington Büyükelçiliği Basın Müşaviri Fatih Öke, FETÖ’cü olduğu gerekçesiyle Kanın Hükmünde Kararname ile memuriyetten ihraç edildi. ( 17 Kasım 2016)

·        AKP’li vekil HÜLYA NERGİS, kurucusu olduğu FETÖ’cü derneği, TBMM’ndeki özgeçmişinden sildi. (21. Kasım 2016)

·        FETÖ’den tutuklu olan Kozmik Oda Savcısı Mustafa Bilgili, ifadesinde; dönemin Başbakanı Erdoğan’ın “uygun olacağını söylemesi” üzerine aramanın yapıldığını,  gizli bilgileri Muharrem Köse’nin teslim ettiğini açıkladı.  (10 Aralık 2016)

·        Abdüllatif Şener; “AKP’nin içinde FETÖ’ye bulaşmayan tek kişi benim.”       ( 27 Aralık 2016)

2017

·        DAVUTOĞLU; “Gülen’le, Erdoğan’ın izni ve talimatıyla görüştüm.”  ( 13. Ocak 2017 )

·        Dönemin Adli Müşaviri Hıfzı Çubuklu; “GÜL ve ERDOĞAN’ın KARARIYLA KOZMİK ODA ARAMASI YAPILDI.” ( 17 Ocak 2017)

·        FETÖ’nün kamu bankalarından beslendiğinin izi Bitlis’te bulundu. Vali, devletin kesesinden FETÖ’ye 2.2 milyon lira bağışlamış. Eski vali Veysel Yurdakul’un 15 yıl hapsi istendi. ( 22.3.2017)

·        FETO’yla fotoğraf çektiren adama benziyor diye Prof. Halit Canatan’ı KHK ile işten attılar. FETÖ’nün yanına gidip yan yana poz verenler hala görev başında! ( 2 Nisan 2017)

·        FETÖ SUÇLAMASI TÜGVA’YA SIÇRADI… ( 24. Nisan 2017 )

·        AKP’li eski vekil Abdullah Çetinkaya, Tokat Valisi’nin sırrını açıkladı; “Büyük oğlunun adı Fetullah, küçüğünün adı ise Gülen. Bu kişi 17/25 Aralık’tan sonra vali yapıldı.” ( 28 Nisan 2017 )

·        Bülent Arınç’ın eski ortağı ve 6 avukat FETÖ’den tutuklandı. ( 7 Mayıs 2017 )

·        FETÖ üyesi derneğin başkanı da hâkim oldu! Barış Yarkadaş; “Hâkim yapılanların tamamı AKP teşkilatında görev alan kişiler.” Dedi. İşte bazı örnekler.  Fahrettin Tuğrul; FETÖ’den kapatılan derneğin başkanı, AKP vekil adayı.  Kazım Sunar; AKP Nevşehir eski İl Başkanı, Abdullah Akbaş; AKP Zonguldak Gençlik Kolları Başkanı, Kasım Alpay; AKP milletvekili, bakan yardımcısı Şuay Alpay’ın kardeşi.  ( 11 Mayıs 2017)

·        FETÖ’den soruşturulan Bülent Karakuş,  AKP Merkez Karar ve Yönetim Kurulu üyesi oldu. ( 22 Mayıs 2017 )

·        Erdoğan’ın FETÖ tutuklusu eski başyaveri Ali yazıcı; “Darbeyi bir ay önce dillendirenler vardı.” (24. Mayıs 2017)

·        AKP’NİN kurmayı TBMM Anayasa Komisyonu Başkanı Mustafa Şentop kefil oldu, FETÖ’den gözaltına alınan askeri hakim serbest kaldı. ( 5 Haziran 2017 )

·        Genelkurmay Başsavcısı Mehmet Yüzbaşıoğlu; “TSK’daki FETÖ’cüleri darbeden 1 yıl önce hükümete bildirdik.” (12 Haziran 2017 )

·        AKP’li MEHMET METİNER da isyan etti; “FETÖ’cülükle tescilli isimler serbest bırakılıyor.” (13 Haziran 2017 )

·        Başbakanlık eski Müşaviri Birol Erdem; “Cemaatin hatalarını görmezden geldik.” Erdem, Ergenekon Kumpası için de ; “O zaman düşman ortaktı” dedi! ( 15 Haziran 2017)

·        AKP’li eski vekil Emin Şirin, zamanın İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu’ya FETÖ’yü sormuştu. Aksu, “Emniyet içinde Fethullahçı örgüt yok” demişti. ( 25. Haziran 2017 )

·        Gülen’i ABD’de ziyaret eden 12 AKP’li vekilden biri olan Mustafa Hamarat, AKP Genel Sekreter Yardımcısı oldu. MHP’li Ordu eski milletvekili Cemal Enginyurt, hemşehrisi Kamarat’a ; “FETÖCÜ mücadeleniz hayırlı olsun” diyerek tepki gösterdi. ( 1 Ağustos 2017)

·        Firari FETÖ’cü eski Rektör Yardımcısı Prof. Osman Eğri, TRT Diyanet Kanalı’nda  3 Ağustos’ta yayınlanan  programa çıktı.  ( 6 Ağustos 2017)

·        Aralarında İstanbul eski valisi Hüseyin Avni Mutlu, İstanbul Emniyet Müdürü Hüzeyin Çapkın’ın da olduğu eski vali ve kaymakamlar, 2013’ün kudretli bürokratları sanık sandalyesine oturdu! ( 24 Ağustos 2017 )

·        Genelkurmay eski Adli Müşaviri Hıfzı Çubuklu’dan çarpıcı iddia; “FETÖ askeri yargıda Gül Cumhurbaşkanı olduktan sonra  yapılandı. (30 Ağustos 2017)

·        MHP Kayseri eski milletvekili Hasan Ali Kilci; “ÜST DÜZEY BİR AKP’Lİ FETÖ’cüleri kurtarıyor.” ( 7 Eylül 2017)

·        FETÖ’den 7.5 yıl hapis cezası alan eski vali Veysel Yurdakul sağlık sorunları nedeniyle tahliye edildi. Vali’nin,  11 Eylül 2014’den bu yana Bylock kullandığı tespit edilmişti.  (7. Eylül 2017)

·        Cihaner’e kumpas kuran FETÖ’cü savcıya tahliye! (28 Eylül 2017)

·        FETÖ’den 14 aydır tutuklu olan Yarbay’ın eşi Nazife Kayacı, Erdoğan’ın dikkatini çekmek için ağaca tırmandı.  Kayacı ile görüşen Erdoğan; “baktıralım” talimatını verdi! ( 2. Ekim 2017 )

·        Ergenekon kumpası belgelerini FETÖCÜ savcı Zekeriya Öz’e teslim eden FEHMİ KORU, SÖZCÜ’yü FETÖ’cülükle suçladı!  ( 6 Ekim 2017)

·        4 AYDIR FETÖ’den ARANAN AKP Sarıyer İlçe Başkanı ve Sarıyer Belediye Meclis Üyesi Abdullah Akşahin hala görevde! ( 15 Ekim 2017 )

Geçen yazımda, 1960-70’lerde Türkiye’de görevli CIA istasyon şefinin Arap, İran toplumlarının yalancılığı üstüne değerlendirmesini naklettim. Türkiye’de çalıştığı için olmalı, ayıp olmasın diye Türk toplumunu esirgemiş. Biz biliyoruz ki bizim toplumumuz, zinhar yalan söylemez! Sonra daha da ileri gitmiş ve İngiliz ve Amerikanlar hâriç, dünyanın tamamının aşağılık lığını anlatmıştı. Düşüş, hemen Manş Denizi’nin doğusundan başlıyormuş.

Batı’nın bizi aşağılaması yeni bir şey değil. Hele CIA gibi, misyonerler gibi kurumların… Onların kurguları bunun üzerine. Misyonerler ruhumuzu kurtarmaya çalışıyor. Emperyalistler de vatanımızı bizden kurtaracaklar.  Bizim içimizde olup da onlara katılanlar da var. KKTC Cumhurbaşkanı gibi.

Aşağılık Irklar

1937’de, Sir Winston Churchill, Kraliyet Filistin Komisyonu’na şunları söylüyordu:

“Mesela Amerika’nın Kızıl Derilileri’ne veya Avustralya’nın siyahilerine büyük bir haksızlık yapıldığını kabul etmiyorum.  Daha güçlü bir ırk, daha üst düzeyde bir ırk, dünyayı daha iyi tanıyan bir ırk, geldi ve onların yerine geçti.” Churchill’in biyografisini yazan John Charmley (Churchill: The End of Glory), “Churchill, ırkların hiyerarşisine ve öjeniye (aşağılık jenlere sahip olanların temizlenmesi gerektiğine) kesinlikle inanıyordu. Ona göre beyaz Protestan Hiristiyanlar en tepedeydi, onların altında beyaz Katolikler vardı. Hintliler Afrikalılar’ın üstündeydi.” Charmley’e göre Churchill ve Britanya, sosyal Darvinist hiyerarşide kazanan taraftı.

Churchill’in İmparatorluğu kitabının yazarı Richard Toye, “Hafifletici sebep var”, diyor,  “Churchill bu görüşlerinde yalnız değildi.” Evet, 20. asrın ilk çeyreğinde dünyada, bilhassa Batı’da ırkçılık hâkim fikirdir.

Hitler, bir “üstün ırk” fikir zincirinin başlangıcı değil, çok şükür ki son halkasıdır.

Aslolan Merasim, Ahlâk Önemli Değil

E. Kırşehirlioğlu 1957’de yayımladığı Türkiye’de Misyoner Faaliyetleri kitabında Anglo-Sakson, Protestan misyonerlerin gözlemlerini naklediyor:

Hristiyan müellifleri, eski kiliselerin, İslam fetihleri dolayısıyla, hayatiyetini kaybetmesine sebep olarak, Hristiyanların Müslümanlarla olan mütemadi münasebetlerini gösterirler. Zira bu yüzden onların da kendilerine tamamen yanlış olan şu iki hususa, yani ahlakî karakterin kurtuluş için esas olmadığına, keza normların ve merasimlerin Tanrının inayetini temine kâfi geldiğine inandıkları kanaatindedirler.

Neymiş bizim tavrımız:

1) Güzel ahlak, kurtuluş için pek de önemli bir husus değildir. Az biraz kopya, birazcık usulüne uygun hırsızlık, yalan… Zaten yolsuzluk hırsızlık değildir. Yalandan kim ölmüş? 

2) Merasimleri, ibadetleri yeterince yerine getirirseniz bu yeterlidir.

E. Kırşehirlioğlu’nu tanımayabilirsiniz. Rahmetli dostum, müstesna bilim ve fikir adamı Erol Güngör!

Ne yapıyordu FETÖ? Sınav sorularını çalıyor, yani afiyetle kul hakkı yiyor, halen işleri başındaki subayları, diğer görevlileri taciz ediyor; uydurma davalarla hapsediyor, cinayetler işliyor, yerlerine kendi adamlarını yerleştiriyordu. Bütün bunlar olup biterken de, biliyorsunuz, Türkiye’yi Ugandalılar yönetiyordu. (Ümit Özdağ’ın esprisidir.)

Artık Her Yer Liyakat ve Adalet

Gitti de bu rezaletlerden kurtulduk mu? Üniversiteler bugün akraba çöplüklerine dönüşmüyor değil mi? Öğrenciler fırsat bulsalar da kopya çekmiyor, öğretim üyeleri asla ve kat’a intihal yapmıyor değil mi? Artık hiç adam kayırma, rüşvet, açıktan para alma kalmadı değil mi? Tayinler tamamen liyakat ve adalet esaslarına göre yapılıyor değil mi? Katiyen adamına göre kadro, adamına göre sınav, yapılmıyor değil mi? Türk Üniversiteleri, Türk Dış İşleri, velhasıl içerde ve dışarda devleti devlet yapan bütün noktalar layık olanlarla doldurulmuş, değil mi? (Diplomatlarımız nasıl bülbül gibi yabancı dil konuşuyorlar, videosunu seyretmişsinizdir!)

Aksi bir vaka duysak, Türkiye ayağa kalkar, o ahlaksızlığı lanet içinde boğar değil mi?

Kabul Ediniz

Şu gerçekleri kabul edelim: Batılı artık yukardaki ırkçı laflarını söylemez. Bunlar çok ayıptır. Fakat önemli bir kısmının ağzında değilse bile duygu ve düşüncesinde hâlâ bu fikirler yaşar. İşte Churchill’in 1937’de söylediklerinden tam 30 küsur yıl sonra CIA İstanbul istasyon şefinin naklettiği WOG hikâyesi… Ve buyurun, AB’nin on yıllardır bize karşı tutumu…

Ve ikinci gerçek: Biz bu aşağılamalara hak verdirecek bir çamurun içindeyiz. Irk sebebiyle değil ama bambaşka sebeplerle biz de dâhil Orta Doğu ciddî bir ahlak bunalımı içindedir. Hat Manş’tan mı başlar, Sicilya’dan mı, Polonya’dan mı bilemem. Ama Batı’da pek az rastlanan yalan, rüşvet, yolsuzluk bu taraflarda yaygındır. Daha vahimi, olağan karşılanır. Ahlaksızlık sayılmaz. Ayıplanmaz.

Bizde her gün okuduklarımızın onda biri Batı’da yaşansa yer yerinden oynar. Basın bundan başka bir şey yazmaz, söylemez, göstermez olur.

Bazen çorak bir arazide, hiç ummadığınız bir anda, göz alıcı bir çiçek görüverirseniz ve içiniz tatlı bir sevinçle dolar ya.

Ben de “saçının bir teli göründü diye Müslüman kadınları Cehenneme gönderen, Kur’an kursuna bir tuğla koyanı da Cennette köşkle müjdeleyen” din adamlarının arasında İslam’ın özünü / ruhunu anlatan bir hoca/bilim adamı gördüğümde böyle oluyorum. (Belki ismimin “dinin ruhu” anlamına gelmesinin de bir tesiri vardır.)

“Allah’ın bize gönderdiği din ile bizim yaşadığımız din arasında yüzde bir bile bağlantı yok! / Allah Resulünün bize anlattığı, yaşadığı ve bize teklif ettiği din ile bizim yaşadığımız din arasında yüzde bir bile bağlantı yok!”

Bu acı hakikati söyleyebilen Hoca’nın Diyanet mensupları tarafından “dinden sapmışlardan” sayılacağından endişe edebilirsiniz. Fakat bu sözlerin sahibi de Diyanet camiasından. Osman Egin DİB’na bağlı bir eğitim merkezinin (HAGEM) müdürü. Bu ve aşağıda not aldığım sözleri ifade ettiği yer ise Habertürk’te Veyis Ateş’in sunduğu “Büyük Sorular” programı.

Osman Egin’i ilk defa dinledim. İslami bilimlere vakıf olduğu hemen anlaşılan ve meselelerin özünü akıcı, zarif ve naif bir üslupla anlatabilen bir hoca.

Canlı yayında tamamını izleyemediğim için, youtube’dan tamamını yeniden izledim. Ve “keşke bütün hocalar böyle olsa” dedim.

Osman Egin özeleştiriden hiç sakınmayan biri. Diyanetin müftü ve hocalarını da dahil ederek, özellikle “dini anlatarak maişetini temin edenlerin” ve “dindarların” sorumluluğunu vurguladı.

“Din adamlarının ve dindarların dini temsil etme noktasında ciddi problemleri var.”

“Oysaki Hazreti Peygamber dini tebliğ ederken eyleminin sesi söyleminden çok çıktı. Bizim söylemlerimiz var, boğazımızdan aşağı geçmeyen.”

“Diyanet mensupları kendileri model insan olabilmeli.”

“Biz İslam’ı yaşamadığımız gibi, söylemlerimize bile yansıtamıyoruz” dedi.

*************************************

Peygamberin Fakir Sevgisi, Cumhurbaşkanının Zengin Sevgisi

Programı izlerken birçok yeni bilgi de öğrendim. Şu ana kadar pek duymadığımız bir hadisteki Allah Resulünün duası benim için çarpıcı idi: “Gönlümdeki fakir sevgisini artır.”

Aklıma 80’li yıllarda, dönemin başbakanı ve sonra Cumhurbaşkanı olan Turgut Özal’ın söylediği “ben zenginleri severim” sözü geldi.

Bir de “Bütün Müslümanlar zengin olmalı, ben de bir Müslüman’ım, o halde ben de zengin olmalıyım” inancıyla “kul hakkı” yemeye doyamayanlar geldi.

*************************************

Komşunun İnancına Saygı

Osman Egin Almanya’da görev yaptığı sırada yaşadığı mahallede Müslümanların yarısı Sünni, yarısı alevi imiş. Kasaptan alışveriş yaparken, kasabın sorusu üzerine “İmam” olduğunu söylemiş. Kasap elindeki bıçağı bırakıp “ama ben Aleviyim” demiş. Hoca’nın cevabı çok hoş: “Kardeşim ne olursan ol, yeter ki iyi bir et ver” demiş. Alevi dedesi olan bu kasapla yıllardan beri dostluğunu devam ettiriyormuş.

Alevi esnafa bu insani davranış esasen program içinde anlatılan bir hadisteki peygamber tavrı ile ne kadar uyumlu:

Hazreti Peygamberin “en yakın komşularınızdan başlayarak sadaka verin” sözleri üzerine bir sahabi “ben çok fakirim, ancak bir tabak yemek paylaşabilirim. En yakın komşularımdan biri Yahudi diğeri Müslüman, hangisine vereyim” diye sorunca Şanlı Peygamberimizin cevabı “hangisinin kapısı sana yakınsa ona verirsin” olmuş. Sadakada din ayrımı yapılmasını istememiş.

Oysaki günümüzde sadaka verdiği kişinin namaz, oruç gibi ibadetlerini araştıran Müslümanların tavrı bu anlayışa uymuyor. Alevi komşusunun verdiği yemeği yemeyen Müslüman’ın davranışı da öyle.

Osman Egin Hoca “Allah’ın bize gönderdiği din ile bizim yaşadığımız din arasında yüzde bir bile bağlantı yok!” tespitini boşa yapmamış.

*************************************

Sayı Değil Nitelik Önemli

Bazen yaptığımız sosyal faaliyetler, yazdığım köşe yazılarımdan kaç kişi etkileniyor ki” diye ümitsiz bir merak içine girerim.  “Toplumu etkileyebilecek çapta bir faydası yoksa (herhangi bir maddi kazancı olamayan) bunca emek, bunca gayreti sarf etmeme değer mi?” diye düşünürüm.

Bu kaygımı kovmak için “bir kişi bile olumlu etkilenir, benden öğrendiği bilgiden maddi veya manevi olarak yararlanırsa benim için yeterli olmalı” diye kendimi teselli etmeye çalışırım.

Bu konuda Azerbaycanlı sanatçı dostum İftihar Piriyev’in sözü bana yardımcı olur.

Bundan birkaç sene önce Azerbaycan Devlet Tiyatrosunu Kocaeli’ye davet ettik. Tiyatronun Müdürü ve sanatçısı İftihar Bey’in yönettiği güzel tiyatro eserini izlemeye gelen seyirciler Sabancı Kültür Merkezi salonunu yeterince doldurmadı. Bütün salonu dolduramadığımız için üzüntümü ifade ettiğim İftihar Bey bana unutamadığım o sözü söyledi:

“Hiç üzülmeyiniz. Biz bütün salon doluyken de bazen salondaki bir kişi için oynarız. O bir kişi salonda varsa maksat hasıl olmuştur” dedi.

Bu bakış açısının ne kadar İslami olduğunu Osman Egin Hoca’nın TV programında örneklerle yaptığı değerlendirmeden öğrendim:

“5-6 sene peygamberlik görevinden sonra Hazreti Peygamberin etrafında sadece 15-20 inanan kişi olabilmişti. Bu duruma bakıp ‘acaba görevimi iyi yapmadım mı?’ endişesine kapılan Şanlı Peygamberimiz Yunus Suresinde yer alan bir ayetle uyarılmış.”

“İnsanları mümin olsunlar diye onları zorlayacak mısın?” Bu ayetle Allah “sen benim verdiğim görevi yapmaya yoğunlaş” diye uyarmış oluyor.

Günümüzde “biz dindarların sayısını artırmaya çalışıyoruz. Allah ise niteliğini artırmayı önemsiyor.”

Esasen nitelik artırılırsa sayı arkadan çoğalır.

Bir başka örnek de Nuh Aleyhisselam. “Hazreti Nuh 950 sene peygamberlik yaptı. Küçük bir gemiyi dolduracak kadar inananı olmadı. Hatta eşi ve oğlu bile O’na inanıp gemiye binenlerden olmadılar.”

O halde, kuru kalabalıkların olduğu yerde olmak yerine, nitelikli insanlarla yol arkadaşlığına talip olacağız. “Biz seferle sorumluyuz, zaferle değil” deyip yola devam edeceğiz.   

“Trump- medya savaşının zayiatı: Gerçek ve güven” başlıklı bir makale okudum. Makale Trump’ın başkanlık kampanyasının başlangıcından beri medyaya karşı başlattığı açık savaşın son durumunu değerlendiriyordu.

Trump’ın hedef aldığı kuruluşlar arasında The New York Times, The Washington Post ve CNN gibi ABD’nin köklü medya kuruluşları vardı. Trump bu medyada çıkan haberleri, “sahte, iğrenç haberler”  ve bu haberleri yazan gazetecileri ise “korkunç insanlar” olarak nitelendiriyordu.

Buna karşılık mesela Washington Post gazetesi Trump’ın 558 günlük görev süresi boyunca 4 bin 229 yanlış bilgi verdiğini ve bunun günde 7,6 iddiaya tekabül ettiğini öne sürdü.

Trump basın kuruluşlarını “yalan haber” yapmak ve “demokrasiye zarar vermekle” suçlamasına devam etti. Fakat bugüne kadar karşısına aldığı basının yanlış haberler yapıldığına dair tek bir delil sunamadı.

Trump’ın, gazetecileri “Amerikan halkının düşmanları” olarak hedef göstermesine karşı başını Boston Globe’un çektiği 350 gazete, ‘Halk düşmanı değiliz’ sloganıyla kampanya başlattı.

Trump  basın toplantısı için muhalif gazeteleri dışlayarak kendisine yakın gazetecileri çağırdı. Bu davete ABD’de hiçbir gazeteci katılmadı.

ABD’de bağımsız medya ve devlet içindeki mekanizmalar çok güçlü. Trump bütün sıra dışı ve devlet geleneklerine aykırı davranışlarının karşısında bu kurumların sessiz direnişi ile karşılaşıyor.

Trump ile medya arasındaki çatışmanın tarafları yıprattığı aşikâr. Donald Trump taraftarlarının medyaya güveni azalırken, Trump’ın yalanlarına dair haberlerin yer aldığı medyanın takipçileri de ABD Başkanına iyice güvenmez oldu.

Bu durumu ifade eden cümle ilginç: Truth (Gerçek) ve Trump Arasında Kaybolup Giden Trust (Güven).

Bizde durum aynı mı?

Güvenin kaybolup gitmesi yönünden benzerlik var. Fakat bizde bağımsız medya ve kurumlar güçlü değil.

Türkiye’de gerçek haber ve bilgi verebilen medya o kadar az ki. Toplumsal vicdanda ne medyaya,  ne de Cumhurbaşkanına güven kalmadı.

İktidar, hala bağımsız veya muhalif kalabilen birkaç medya şirketini de kontrol altına alsa, güven daha da azalacak. Bunu görmemek için kör olmak lazım.

*************************************

Türkiye’de Basın Özgürlüğü

Son yıllarda Türkiye, basın özgürlüğü konusunda çalışan uluslararası kuruluşların raporlarında, “kısmen özgür” ülkeler kategorisinden “özgür olmayan ülkeler” kategorisine düştü. Türkiye’de basın özgürlüğü, Bangladeş, Endonezya, Uganda, Kenya’dan daha sınırlı. Türkiye’nin son 15 yılda basın özgürlüğü alanında en kötü performansını gösterdiği ve basın özgürlüğü konusunda en hızlı gerileyen ülkelerden biri olduğunu belirtiliyor.

Demokrasi devleti oluşturan yasama, yürütme ve yargı güçlerinin (erklerinin) ayrılığına dayanır. “Kuvvetler ayrılığı” bir fren ve denge mekanizmasının adıdır. Bu üç kuvvete bir de 4. kuvvet olarak bağımsız medya eklenmektedir. Çünkü doğru haber alma hakkı elinden alınmış ülkelerde sağlıklı seçim ve demokrasi olamaz.

AKP’nin ilk yıllarında iktidarı destekleyen medyanın yanında, yine AKP iktidarına destek veren, Cemaat (FETÖ) medyası ve kısmen bağımsız Doğan ve Ciner gruplarına bağlı ana akım medya grupları da vardı. Bunlara “havuz medyası” eklendi. Sonra Doğan Grubu da pes ettirilerek, Doğan Medya Demirören’e devredildi. Şimdi bunların hepsi kayıtsız şartsız AKP Genel Başkanı Tayyip Erdoğan’ın destekçileri oldu.

Türkiye’de şimdi yasama, yürütme ve yargıdan sonra DÖRDÜNCÜ KUVVET medya da partili cumhurbaşkanının kontrolünde.

Böyle oldu da iyi mi oldu? Yaygın ve yandaş medyaya güven kayboldu. Bu grupların gazetelerinin satışları ve TV’lerinin reytingleri düştü. Etkileri azaldı.

*************************************

CHP’nin CNN-TÜRK’ü Boykot Kararı

Cumhuriyet Halk Partisi CNN-Türk TV kanalını boykot kararı aldı. Gerekçeleri “tek taraflı yayın yaptığı, konuk kadrosu seçiminde denge gözetmediği, kendilerine adil ve düzgün ifade hakkı tanımadığı, iktidarın borazanına ve propaganda aygıtına dönüştüğü” şeklinde sıralanıyor.

CHP yetkilileri, bu TV kanalının “muhalefete göstermelik yer verip tarafgirliklerini maskelemelerine, yansızmış numarası yapmalarına alet olmayacaklarını” beyan ettiler. “Bu tiyatroyu, figüranlığını oynayarak meşrulaştırmayı reddettiklerini, kendilerini daha fazla kullandırtmayacaklarını” açıkladılar.

“Yandaş medya” CHP’nin bu tavrını şiddetle eleştirirken, bazı yazarlar da “dik âlâsını AK Parti yaptı bunun” diyerek Doğan Grubu medyaya karşı AKP iktidarlarının yaptıklarını hatırlattı.

Evet, AKP de 2008’de Doğan Medyaya karşı partililerine boykot çağrısı yapmıştı. Fakat yaptıkları bundan ibaret değildi. Çünkü iktidar gücünü kullanıyorlardı.

“İktidar gücüyle bürokratlara da Doğan Grubu’nun ekranlarını, gazetelerini yasakladı. Kamu kurumlarına da gazetelerini aldırmadı, televizyonlarını açtırmadı.”

AKP devlet gücünü o kadar hoyratça kullandı ki, anormal vergi cezalarıyla, siyasi baskılarla Aydın Doğan’ı bunalttı. Sonra Ziraat Bankası’ndan tedarik edilen (tarım ve hayvancılığımızın gelişmesi için kullanılması gereken) kredilerle Doğan Medya’nın (bu arada CNN-Türk’ün de) yandaş Demirören’e devri gerçekleşti.

AKP’nin Doğan Medyaya yaptığı ile CHP’nin CNN Türk TV’ye yaptığı boykot aynı değil. Çünkü iktidar gücünü kötüye kullanmaları söz konusu değil.

CHP’nin boykotu ile Gezi olayları eylemcilerinin boykotu arasında benzerlik kurulabilir. Gezi eylemcilerinin olaylar sırasında haber vermeyen, penguen belgeselleri gösteren TV kanalları ile bu grupların bankalarını boykotu çok etkili olmuştu. Derhal bu kanallarda da olaylar canlı verilmeye başlanmış ve eylemcilerin liderleri canlı yayınlarda konuşturulmuştu.

Bakalım CHP’nin boykotu ne kadar etkili olacak?

Türkiye’nin içte ve dışta birçok sorunu var. Size bunlardan bahsedecek değilim. Sizler zaten bunları biliyorsunuz…

Ancak benim bir felsefem var. Temel sorunları halletmeden günlük dediğim tali sorunları halletmenin mümkün olmadığına inanırım.

Onun için Türklerin ve Türkiye’nin uzun zamandır devam ede gelen müzminleşmiş sorunları var. Mevcut insan tipinden oluşmuş aydın veya idareci tipi ya da karakteri bu sorunları bırakın çözmeyi daha da ağırlaştırıyor.

Aydınların ve siyasetçilerin hatta devlet ve ordu bürokrasisinin ihmali, gafleti ve ihaneti var deyip durduk ama bir arpa boyu yol kat edemedik.

Yazdıklarımızı ve konuştuklarımızı üzerine alan da yok. Tabii bu işlerine de gelmez. Derler mi ki; “bu sorunlarda bizim de parmağımız var”…

Bunları aklıselim Türk Milleti de görüyor. Mevcut aydın ve onun oluşturduğunu zannettiğimiz siyaset ve devlet yapısından hayır yok!

Ne yapacağız o zaman?

“Devrimci Türkler”in tarih sahnesinde yer alışına zemin hazırlayacağız. Çünkü aynen Atatürk döneminde olduğu gibi Türklerin yeniden “devrim” niteliğindeki kararlara ve uygulamalara ihtiyacı var…

Buradaki “devrim” ve “Devrimci Türkler” tanımlamaları sizi 1980 öncesi günlere götürmesin çünkü o anlamda kullanılmamıştır.

Türklerin içinde bulunduğu hali aşmak açısından köklü değişikliklere ihtiyacı var diye anlatmak istiyoruz…

Yeniden Türklük bilincine kavuşmak, devleti ıslah ederek modernize etmek, adaleti düzenlemek, milli eğitimi yoluna koymak, fakirliği ve yoksulluğu ortadan kaldırmak, yer altı ve yer üstü zenginlikleri millileştirmek, ülkeyi çağdaş kapitülasyonlardan arındırmak, milli sanayiyi oluşturmak, gençleri yetiştirmek, inanç sistemini güçlendirmek, Türk Dünyası ile doğru iletişimi kurmak, ülkemizi küresel (emperyalist) saldırılardan kurtarmak ve “Türk için Türk’e göre” bir nizam oluşturmak hedefi ile “devrim”lere ve bunları gerçekleştirecek “Devrimci Türkler”e ihtiyacımız var.

Günümüzün milliyetçileri, solcuları, muhafazakârları, demokratları, liberalleri ve diğer iddia sahipleri başarılı olamadılar. Onun için yeni bir ruha ve silkinişe ihtiyacımız var.

Bunu “Devrimci Türkler” adını verdiğim ve benim gördüklerimi gören, hissettiklerimi hisseden insanlar başaracak. Türkiye’de böyle bir insan tipi ve karakteri var. Hem de hiç azımsanmayacak kadar çoklar. Türklerin tarihinde daima yenilenen bu dirilişin genetik kodları da mevcut…

Ülkenin milliyet ve vatansever insanları bu köklü değişim talebindeler. Yapılan yanlışları ve bu yanlışları yapanları görüyorlar. Bu sebeple yeniden bir Ergenekon için bir ses, bir nefes ve siyaseten bir bayrak bekliyorlar…

Benim adına “Devrimci Türkler” dediğim bu insanlar mutlaka gün gelecek ülkenin mukadderatına el koyacaktır… Böylece Türklerin makus talihi bir kez daha yenilecektir. Hedef Türklük bilinci ile refah içinde yaşayan, şuurlu, eğitimli, mutlu ve huzurlu bir millet ve güçlü Türkiye yaratmaktır. Allah yar ve yardımcımız olsun.

Fitili İlker Başbuğ’un “2009’da askerlerin özel yetkili mahkemelerde yargılanma teklifini getirenler araştırılsın” çıkışı ateşledi. Bu sözün ne anlama geldiğini çok iyi bilen Ak Parti cephesi de hemen İlker Başbuğ hakkında suç duyurusunda bulunarak karşı hamlesini yaptı. CHP tarafı ise konuyu sahiplendi ve o günden bugüne kadar gündemde kalmasını sağladı. Bugün (11 Şubat) Kemal Kılıçdaroğlu, partisinin grup toplantısında “Devleti Fetö’ye teslim eden kişi Recep Tayyip Erdoğan’dır” diyerek bu tartışmayı belli bir noktaya taşıdı. Peki, bütün bu tartışmalar ne anlama geliyor? Ak Parti, bugün terör örgütü olarak ilan ettiği ve ölümüne mücadele verdiği bir yapıyla neden bağdaştırılmak isteniyor? Bu tartışmanın perde arkasında neler var? Şimdi olayların tarihsel gelişimine bakarak bu sorulara cevap aramaya çalışalım.

Girizgâh kabilinden şu açıklamayı yapmakta fayda var; Türkiye Cumhuriyeti Devleti dâhil dünyadaki bütün devletler belli menfaat gruplarının bir araya gelmesiyle teşekkül ederler. Bu menfaat grupları zaman zaman birbirleriyle ortak hareket ederler zaman zaman da bir güç ve kontrol (iktidar) mücadelesine girerler. İktidar mücadelesine girdikleri zaman da mücadeleyi kazanan(lar) kaybeden(ler)i sert bir şekilde tasfiye eder. Bu tasfiye sürecinde de mantık, vicdan ve adalet duygusu genelde askıya alınır. Tarihimizde Vaka-i Hayriye olarak adlandırılan Yeniçeri ocağının lağvedilmesinden (!) hemen sonra Anadolu ve Rumeli’deki Bektaşi tekkelerinin kapatılması, yönetici ve mensuplarının sürülmesi, pek çok yöneticisinin idam edilmesi bunun örneklerindendir.

Cumhuriyet tarihine baktığımızda İzmir Suikastının (teşebbüsünün) gerekçe gösterilerek Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasının kapatıldığını, aralarında Kazım Karabekir Paşa gibi İstiklal Harbi’nin önde gelen Paşalarının da bulunduğu pek çok ismin İstiklal Mahkemelerinde yargılandığını ve yine pek çoğunun idama mahkûm edilip bu kararların infaz edildiğini görürüz. İzmir Suikastı yargılamaları gerçekte iktidar mücadelesinin sonucu olarak bir grubun diğer bir grubu tasfiye etmesinden başka bir şey değildi! Menemen İsyanı patlak verdikten sonra Serbest Cumhuriyet Fırkasının kapatılması da benzer bir durumdur.

Bugün “kumpas” davaları olarak adlandırılan Ergenekon ve Balyoz soruşturmaları da köşe kapma oyunu misali bir iktidar mücadelesinden başka bir şey değildi. Ergenekon ve Balyoz soruşturmaları ne tam anlamıyla bir darbe girişimi soruşturmasıydı ne de tam olarak kumpastı. Bir parça gerçek bir parça da kumpastı ancak gerçek olan kısmı mı daha büyük yoksa kumpas olan kısmı mı bunu şu an bilemiyorum. Devlet içinde bir grup gerçekten Ak Parti’yi iktidardan indirmek için bir takım planlar yapıyordu ancak bu planlar başka bir grup tarafından hükümetle birlikte hareket edip devlet içinde belli köşeleri kapma adına bu soruşturmaların başlatılmasına olanak sağladı. Ancak bunu yaparken de suçlu-suçsuz ayrımı yapmayan bir tasfiye hareketine dönüştü.

            Bir üst paragrafta ne demek istediğimizi daha açık ifade edelim. Bu açıklamaları da Ruşen Çakır’ın (yanlış hatırlamıyorsam) 2012’de yazdığı bir köşe yazısından istifade ederek yapmaya çalışalım. Bugün Fetö o dönemde de Gülenciler olarak adlandırılan grup kendisine bir iktidar alanı açabilmek adına 2006 yılında Şemdinli Soruşturmasını başlatır. Ancak, Ak Parti hükümeti o dönemde “kurulu düzenle” ilişkilerini bozmamak adına bu soruşturmaya sahip çıkmaz ve hatta soruşturmayı başlatıp iddianame düzenleyen savcı Ferhat Sarıkaya’yı meslekten ihraç eder. 2007 yılında Cumhurbaşkanı seçimi gelip çattığında ortalık karışır. 367 tartışmaları, 27 Nisan e-muhtırası, Anayasa Mahkemesinin hukuka aykırı “Cumhurbaşkanı seçiminin gerçekleştirilmesi için 367 milletvekilinin genel kurulda hazır olması (toplantı yeter sayısı) şart” kararı ülkeyi bir erken seçime götürür. Erken seçimden Ak Parti güçlenerek çıkar ve MHP’nin de Meclis’te oylamaya katılarak zımni destek vermesiyle Abdullah Gül’ü Cumhurbaşkanı olarak Köşk’e gönderir. Fakat bu defa da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı irticai faaliyetlerin odağı olduğu gerekçesiyle Ak Parti’nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi’nde dava açar. (Bütün bu gelişmelerin devlet içinde gruplar arası bir iktidar mücadelesinin parçası olduğunu bir kez daha vurgulayalım) Kapatma davasının açılması Ak Parti’de daha doğrusu Ak Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın düşüncelerinde bir değişim meydana getirir. Erdoğan, ne yaparsa yapsın “kurulu düzenin” kendisini bir şekilde tasfiye edeceğini görür ve o güne kadar mesafeli durduğu Gülencilere yaklaşır. O koşullar altında Gülencilere yaklaşmanın Ak Parti ve Erdoğan için bir meşru müdafaa sayılabileceğini söylemek yanlış olmaz.

            Ak Parti’ye kapatma davasının açıldığı günlerde Ergenekon soruşturmaları başlar. Erdoğan, kendi siyasi hayatını müdafaa adına bu soruşturmalara canla başla destek verir. “Ben bu davanın savcısıyım” sözü bu desteği ifade eder. Kapatma davası ve Ergenekon soruşturmaları ile birlikte artık bir Erdoğan & Gülen ittifakı kurulmuştur. Devlette önemli köşe noktalarını ele geçirme amacıyla Ergenekon ve Balyoz soruşturmaları karşı grubu tasfiye aracına dönüştürülür.

            Ak Parti & Gülenciler ittifakı sorunsuz bir şekilde devam eder. Ta ki 2012 yılı Şubat ayına kadar. KCK operasyonlarının yapıldığı günlerde MİT yöneticilerinin Oslo’da PKK yöneticileri ile yaptıkları görüşmelere ait bir ses kaydı gündeme bomba gibi düşer. Bu ses kaydından dolayı KCK soruşturmalarını yürüten savcı ifadelerini almak için MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ı ve Oslo görüşmesine katılan diğer MİT yöneticilerini savcılığa çağırır. Erdoğan bu olayı kendisine yönelik bir girişim olarak görür ve Gülencilere karşı fikirleri değişir. Gülenciler artık Erdoğan için güvenilir bir iktidar ortağı değildir. Erdoğan Gülencileri devlet kadrolarından tasfiye etme kararını o günlerde alır. Erdoğan’ın dershanelerin kapatılması kararını açıklamasıyla ayyuka çıkan Erdoğan vs. Gülenciler çatışması Gülencileri tasfiye etme planının bir parçasıdır. Erdoğan vs. Gülenciler çatışmasının 17-25 Aralık süreciyle artık her iki taraf için de geri dönülemez bir savaşa dönmesi ve bu savaşın 15 Temmuz ve sonrasında yaşanan sürece evrilmesi herkesin malumu zaten.

            7 Şubat 2012’de başlayıp günümüze kadar devam eden Erdoğan-Gülenciler savaşı ve Gülencilerin tasfiyesi sürecinde Erdoğan daha önce Ergenekon ve Balyoz soruşturmalarıyla mücadele ettiği grupla bu defa birlikte hareket etti. Bugün gelinen noktada bu yeni ittifakın ortakları bu ittifakı ne kadar sürdürecekler bilmiyoruz. Ancak yazının ilk paragrafında bahsettiğimiz “Fetö’nün siyasi ayağı” tartışmaları ve bu tartışmanın dile getiriliş şekli ittifakın iki ortağının ayrılma ve güçlü olanın diğerini tasfiye etme zamanının yaklaştığı intibaını uyandırıyor. Daha açık bir ifadeyle devlet içinde yeni bir iktidar savaşını göreceğimizi düşünüyorum.

            Geçenlerde bir dostum Ali Babacan’ın partisini neden hala kurmadığını sormuştu. Ben de şu cevabı vermiştim; “Ali Babacan ve Abdullah Gül ikilisi riske girmeyi sevmeyen sağlamcı kişiler. Partiyi hala resmen kurmadılar çünkü bir şey bekliyorlar ancak neyi beklediklerini bilmiyorum.” Geçen hafta yaşanan gelişmeleri görünce, parti kuracaklarını ilan eden Abdullah Gül ve Ali Babacan ikilisinin yukarıda bahsettiğim iktidar savaşını beklediklerinden emin olduğumu söyleyebilirim.

            İktidar savaşlarını kimin kazandığının kimin kaybettiğinin ise benim için hiçbir kıymeti yok. Yukarıda bahsettiğim gerçekleşmiş ve/veya gerçekleşecek iktidar mücadelelerinin hiçbirinde taraf değilim. Hiçbir iktidar mücadelesinin ne şahsıma ne de ülkeye hiçbir faydası yok bilakis zararı var. Günün sonunda birileri kamu imkânlarıyla saltanat sürdükten sonra, vatandaş geçim sıkıntısından kendisini yaktıktan sonra, ekonomi mahvolduktan ve işsizlik arttıktan sonra, hukuk ve demokrasi ayaklar altına alındıktan sonra ülkeyi hangi oligarşinin yönettiğinin hiçbir kıymeti yok! Allah, insanlarımızı birilerinin iktidar mücadelesi uğruna ülkeyi yangın yerine çevirmesinden korusun.