“Her yer anlam, her şey mânâ” [1]
Doğal yapaydı, sûniydi bi’t-tabi
Renk, ritim ve kafiye kartelâsıydı doğa
Farkında olan canlandı [2]
İnsan evreni heyecanlandırdı
“To be” tabi, değil “not to be” [3]
Mânâ metayı yapmıştı
Ve öyküsünü dayatmıştı
Madde maddeye öykünmez ki
Madde beddir, meta mattır
Vârolmak miktar değil murattır
Anlamânâ ise ana
Müslüm Babavâri “Anlasana” [4]
‘Kahrolmuşum’ yâhut Yârolmuşum
Boğazıma kadar aşkla dolmuşum
Rûhuma bir rezonans bulmuşum
Bilinç bir farkosfer
Mânâhirete sefer
Ve mağarüya
Zayıflık güce atıftır
Eksik fazlanın kılıfı
Mutlak bir yangı mutlaklık iddiası
Yanılmazlık büyük bir yanılgı
Anlamasızlar anlamsızlığa yuvarlanırlar
“İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar” [5]
29 Ocak 2026 – Bahçecik [6]
[1] “Her yer insan / Her şey insan” (Ara-‘f’dalık-lar, sh. 104)
[2] Farkın–can
[3] OLMAK YA DA OLMAMAK (Hamlet – William Shakespeare)
[4] Söz – müzik: Bayram Şenpınar (Güldür Yüzümü albümü)
[5] Hz. Muhammed
[6] Bilgin SAYDAM, “Ara-‘f’dalık-lar” kitabına (13.Bölüm – Asl’olan İnsandır) ve çağrışımları şiirlemeye devam..–
