Kaymakam iken bile şöhreti ve hizmeti dikkat çekiciydi.
Namık Kemal Zeybek’i ilk defa Ankara Bayındır Sokaktaki bir dairede yaptığı
sohbette tanıdım. Sanırım 1960’lı yılların sonuydu. Genç Kaymakam Namık Kemal
Zeybek (Bayburt 1944) burada gençlere sohbetleriyle ufuk açıyor, kitaplar
tavsiye ediyor, tartışmalarla yol gösteriyor, eleştirilere cevap veriyordu. Söz
konusu zaman dilimi ideolojik ve siyasi tartışmaların da (milliyetçi, sonra
ülkücü, İslamcı, sağcı, solcu, devrimci vs) tırmandığı ve gündemin
oluşturulduğu, özellikle görüşü ne olursa olsun gençlerin bol bol kitap
okuduğu, konferanslara, çalıştaylara, seminerlere, arayışlara girdiği yıllardı.
Üniversiteler ve öğretim üyeleri bilim kadar ideoloji de üretiyordu,
dolayısıyla çatışmalar da peşinden geliyordu münakaşaların.

Kültür Bakanı Bir
Delikanlı

1980 askeri darbesi sonrasında Başbakan Turgut Özal, iki
elini kavuşturarak başı üzerinden yükseltmesiyle partisinde 4 görüşü bir araya
toplamış, iktidar için şanslı görünen darbecilerin desteklediği emekli
Orgeneral Turgut Sunalp’ı ve Başbakanlık eski Müsteşarı Necdet Calp’ı çok
geride bırakarak hükümeti kurmuştu. Namık Kemal Zeybek de Kültür Bakanı olmuştu
Turgut Özal Hükümetinde. Kendisini sık sık ziyaret edip bir yazar
sorumluluğunda görüşlerimizi iletiyorduk. İstiklal Marşı Şairimiz Mehmet Akif
Ersoy’un vefatının 50. Yıldönümünde (1986) arka planı güçlü ve detaylı bir
proje sunduk kurucusu olduğum Yazarlar Birliği yönetimi olarak. Bakan Namık
Kemal Zeybek derneklere değil de sivil toplum kuruluşu olarak ancak vakıflara yasa
gereği kamu katkısı verdiğini belirtince Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat
Vakfı’nı 14 yazar, akademisyen, prodüktör, yayıncı, müteşebbis ile birlikte kurarak
(1984) hayata geçirdik. Faaliyete başladık. Başbakan Turgut Özal’ın da “hukuki,
etik ve uygulanabilir olmak şartıyla belirlediği” önemli projelere imza attık.
Sayın bakan ile hukukumuz sonra da artarak sürdü. Daha sonra siyasi ayrışımlara
girildiği günlerde bile fikir teatilerinde bulunduk. Birlikte konferanslara
katıldık. Mesela Kayseri Üniversitesi’ndeki Mehmet Akif Ersoy programına Namık
Kemal Zeybek ve merhum Mustafa Yazgan ile birlikte katılarak, görüşlerimizi
açıkladık. Üniversite gençliği büyük alaka gösterdi. Ankara’ya da aynı zamanda
bir ofis gibi kullandığı minibüsüyle birlikte döndük, yolda Türkiye’yi ve
toplumumuzu uzun uzun konuştuk.

Türk Debiyat Vakfında
Aydınlar Buluşması

Özal Hükümetinde Türk Cumhuriyetlerinden Sorumlu Devlet
Bakanlığı kurulmuş, başına da vakfımız kurucu üyesi Prof. Dr. Ercüment Konukman
atanmıştı. Sovyetlerin dağılmasıyla bağımsızlıklarına kavuşan ve Türkiye’nin
desteğini alan Türk Cumhuriyetlerine kamu ve sivil toplum kuruluşlarımız hizmetler
götürmeye başladı. Bu hala da devam ediyor. Vakfımız Türk Cumhuriyetlerinde iki
ülke milli şairlerini (Hüseyin Cavit-Azerbaycan, Abdullah Tukay-Tataristan,
Ahmet Baytursunuli-Kazakistan, Abdulhamit Süleyman Çolpan- Özbekistan ve Mehmet
Akif Ersoy-Türkiye) tanıtan, eserlerini söz konusu ülkenin diline çeviren
uluslararası sempozyumlar yaptı. Bakan Namık Kemal Zeybek de özellikle
Kazakistan’da önemli faaliyetlerde bulundu, Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan
Nazarbayev’in emriyle hayata geçirilen Ahmet Yesevi Üniversitesi’nde başarılı
çalışmaları oldu, dergi çıkardı ve yayınlar yaptı, kitaplar yazdı. Hala bu
minval üzere yorulmadan yürüyor.

Yıllar sonra kendisiyle İstanbul Sultanahmet’teki Türk
Edebiyat Vakfı’nın Çarşamba Sohbetlerinde yeniden birlikte olduk. Merhum
Şeyhülmuharririn Ahmet Kabaklı’nın eseri olan bu mekânda Namık Kemal Zeybek’ten
Türklük konusunda önemli bir konferansını dinledim. Bir zamanlar buradaki
sohbet ve konferanslara üniversite gençleri önem verir, istifade eder, nasibi
olan, olmazsa olmaz bir uğrak yeriydi. Bu defa orta yaşın üzerindeki aksakal aydınlarımızın
dayanışmasını gösterdiği bu sohbette 1960’lı yılların gençleriyle birlikte
olduk. Özellikle saydım toplantıda sadece üç genç vardı bizim dışımızda!  Ankara’da ikamet eden Sayın Bakan Namık Kemal
Zeybek’i, İstanbul’da olsam bile eserleriyle yakından takip ediyordum; Türklük
İnancı, Türk Olmak, Ateşten Damlalar, Aşk Yolu-Ahmet Yesevi, Ülkü Yolu, Allah
Aşk ile Ulaş, Türk Dünyası Deyince, Kızıl Elma, Türk Ülküsü, Bilgi Çağında
Türkçülüğün Esasları’ında imzası olan bir devlet adamımız, bir yazarımız, bir
aydınımızdı.

Benim neslimden olan Namık Kemal Zeybek, dönemin Yavuz
Bülent Bakiler ve Agah Oktay Güner gibi önemli hatiplerindendi. Sesi
etkileyici, görüşleri önemliydi. Bu toplantıda ayakta konuştu. Mikrofon
kullanmadı. Nefesi yetti de artı bile.

Eskimeyen Görüşler

Namık Kemal Zeybek notlarıma göre şöyle konuştu; Anavatan
Partisi’nde iken Başbakan Özal bu konuları bilmez, beni milliyetçilerin
temsilcisi gibi görürdü. Sorardı “Hanginiz Türksünüz?” gibi. “Hepimiz Türk’üz”
derdim. Kendisiyle aynı kanaatte olmadığımı anlatırdı. Türklüğün boy, pos göz
ile falan alakası yoktur. Türkçeyi koruduğunuz kadar Türk’sünüz. Görüşlerimden
ve Nazım’ı okuduğum için bazı arkadaşlarım bana “Nazım” Kemal Zeybek demeye
başladılar. Ancak Alpaslan Türkeş’in Nazım Hikmet’ten şiirler okumasıyla bu
dönemi tartışmasız atlattım.

Zaman zaman anekdotlarla konuşmasını rahatlatan Namık Kemal
Bey özetle şöyle devam etti; İsmail Gaspıralı(1851-1914) yazı, gazete ve
kitaplarıyla Türk Uluslarını millet yapmak istedi. Bolşevik Türkçü Sultan
Galiyev (1892-1940) bu konuda ikinci adımı attı. Türk eşittir Türkiyeli
biçiminde anlaşılıyor. Kelimelerin manasında buluşmak gerekir. Türk Dilinin
kerameti ancak birkaç günde anlaşılabilir. Mustafa Kemal Atatürk de Türk
olduğumuzu hatırlattı, gerçek bir Türk ulusu yarattı. Sovyetler zamanında
Moskova Türk Dünyasını Azeri, Kazak, Kırgız, Özbek, Tatar diye böldü. Bir
müddet böyle bir sıkıntı yaşandı, tartışmalar oldu. Türklük bir inanç
meselesidir. Türkiye Türklüğü bir gerçektir. Sovyetler dağılınca durum
anlaşıldı. Orhun Anıtlarındaki yazıtlardan hatalı tercümeler yanlış anlamalara
neden oldu. Amerika’da Mayalar var. Türk. Bizdeki Mayatepek böyle bir şey. Hem
tepe adları ve hem de soy isimleri olanlar mevcut. Başbakan Demirel Türk
Cumhuriyetleri’nden üniversitelerimizde okumak üzere 10 bin Türk öğrenci
getirtti. Bu önemli bir gelişmeydi.

Namık Kemal Zeybek, İran’ın önemli kentlerinden Tebriz’e
gittiğinde Türklerin Müslümanlığının başlangıcındaki öğreticiliğinin isminin
Şeyh Mansur’un da Türk olduğunu bellediğini anlattı ve Ahmet Yesevi’nin de Şeyh
Mansur’un talebesi olduğunu söyledi. Bölgede Arap saldırısına da değinen Bakan
Namık Kemal Zeybek Arapların Özbekistan’daki saldırıları sırasında tarihi
mekanları yıkıp geçtiğini hatırlatarak 16. Yüzyılın ise bir Türk Asrı olduğunu,
her hususta ileride bulunduğunu belirtti ve dünyayı Türklerin yönettiğini
bildirdi.

Din, Siyasete
Karışınca İçi Boşalıyor

Notlarıma özellikle bakıyorum; heyecanlı, zaman zaman sesini
yükselten, ces ve mimikleriyle etkili olan Sayın Bakan Namık Kemal Zeybek,
kanlı olaylara da temas ederek, Timur İmparatorluğunun 4. Sultanı, Türk
matematikçi ve astronomi bilgini Uluğ Beyi (1393-1449) oğlunun öldürdüğüne
işaret ederek Nakşibendiliğin bölgede bütün ilim yuvalarını yerle bir ettiğini
ileri sürdü. İşte bundan dolayı da din ile siyaseti ve ideolojiyi ayırmak
gerektiğini, hepsini de yerli yerine oturtmak icap ettiğine dikkat çekti.

Namık Kemal Zeybek’e göre; Osmanlıların en kuvvetli olduğu
Sultan Süleyman döneminde (1520-1566) Ebussut Efendiyle bozulmanın başladığını
iddia ederken, Şeyhülislam’ın Kanuni’nin çocuklarını öldürmesi için fetva
verdiğini hatırlattı. Dolayısıyla din siyasete karışınca içi boşalıyor.

Bir buçuk saat kadar süren toplantıda Sayın Bakanın
görüşlerine hiç itiraz eden ve soru soran olmadı. Sadece daha sonraki sohbette
bazı hususlar hatırlatıldı, ancak görüş ve düşünceler değişmedi. Ülkemizin ve
toplumumuzun daha da yükselmesi için Namık Kemal Zeybek yeniden Türkleşmek,
ilmi öncelemek, akıl ve eğitim yolunda ilerlemenin şart olduğunun altını çizdi.

Türk Konseyi

Esasında Sayın Namık Kemal Zeybek kitaplarındaki
görüşlerini, televizyondaki açıklamalarını ve konferanslarındaki konuşmalarını
bir bakıma özetle tekrar etti. Yeni bir şey söylemedi. Bunda bir açıdan zamanın
yetersizliği ve dinleyici hedef kitlesinin de rolü olabilirdi. Ama en azından
sık sık gittiği Türk Cumhuriyetlerindeki Türklük algısını, Türk Konseyi (Türk
Devletler Teşkilatı, Azerbaycan, Kazakistan, Özbekistan, Türkiye’nin üye,
Macaristan, Türkmenistan ve KKTC’nin gözlemci üye olduğu eski adıyla Türk Dili
Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi-2009) ve bu konudaki gelişmeleri anlatarak
izleyicilere bir moral yüklemesi yapabilirdi. Hele bağımsızlığını korumaya
çalıştığını iddia eden Türkmenistan hakkında “Biz Türkmeniz, Türk değiliz”
biçimindeki görüşü yorumlaması faydalı olacaktı. Ama her şeye rağmen istifade
edilen bir toplantı oldu. Türk Edebiyat Vakfı’nda hedef kitlesi genç,
talebe  ve üniversiteli olan böylesi
toplantıların artarak devam etmesini dilerim.

 (Türk
Sanayisinin Durumu)

Türkiye’de uluslararası rekabette
Türk sanayisinin yanında olmak için organize sanayi bölgeleri (OSB)
kurulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının web
sayfasındaki verilere göre bugün itibariyle
Bakanlıkça  sicil verilerek tüzel kişilik kazanan OSB sayısı 353’e
ulaşmıştır. Türk sanayisinin uluslararası alanda rekabet yapabilmesi
için üretimde fiyatların dünya koşullarına uygun olması gerekmektedir.

Üretim fiyatlarını
etkileyen önemli giderlerden doğalgaz organize sanayi bölgelerinde BOTAŞ
tarafından temin edilmekte ve BOTAŞ tarafından yapılan zamlar satış tarifesine
yansıtılmaktadır. Elektrik giderleri de ilgili elektrik şirketleri tarafından
tahsil edilmektedir. Örnek olarak organize sanayi bölgesinde Seramik, Raylı
Sistemler, Otomotiv Sanayi, Makine-Metal, Madencilik vb. sektörler bulunan herhangi
bir ilimizi ele aldığımızda doğalgaz ve elektrik giderleri açısından şöyle bir
tabloyla karşılaşılmaktadır:

En çok elektrik ve doğal
gaz kullanan Seramik ve diğer iş kollarında uluslararası rekabete karşı son
yıllarda fiyatların kontrol edilebilmesi zorlaşmıştır. Türkiye İstatistik
Kurumunun (TÜİK) verilerine göre 2020 yılı II. Dönem ( 1 Temmuz -31
Aralık)  elektrik fiyatlarına
bakıldığında Sanayi bölgeleri için  1 kWh elektrik için ortalama 57,3 kuruş
ödenir iken,   2022 yılı I. Dönem fiyatları (1 Ocak – 30 Haziran
2022) 1 kWh elektrik için ortalama 217. 4 kuruş   olmuştur.

Doğalgaz ortalama birim
fiyatları ise sanayide 1m³ için 2020 yılı II.  Dönem ( 1 Temmuz -31 Aralık)   175.
5 kuruş ödenir iken, 2022 yılı I.  Dönem (1 Ocak – 30 Haziran 2022) 1m³
için 1070. 7 kuruşa yükselmiştir. 

Ocak 2023’e geldiğimiz şu
günlerde 2022 yılı II.  Dönem ( 1
Temmuz -31 Aralık)  hem elektrik hem de
doğal gaz fiyat artışı da hesaba katılmalıdır. Aradaki bu yükselişin
Türk sanayicisi tarafından telafi edilmesi mümkün görünmemektedir. Diğer
taraftan doğalgaz ve elektrik fiyatlarına yansıyan bu yüksek artışın satış
fiyatlarına yansıtılması halinde uluslararası alanda rekabet gücü kaybedilecektir.
Bununla beraber peşi sıra iflasların gelmesi de tehlike arz etmektedir.  Uluslararası alanda birçok sanayi ürününde
Avrupa, Ortadoğu ve Afrika’da Hindistan ve Çin malları piyasayı tutmuş ve Türk
mallarının alanını daraltmıştır. Türk sanayicisinin ve ihracatçısının rekabet
gücü yok olmaktadır.

İlerleyen günlerde
gerekli tedbirler alınmadığı takdirde Türk girişimciler kendi kurdukları ve
sıfırdan var ettikleri fabrikalarını Çin başta olmak üzere yabancı firmalara
satmak zorunda kalacaklardır. Geçmiş yıllarda bunun birçok örneği Organize
Sanayi bölgelerinde görülmüştür. Adeta Türkiye’ye yabancı sermaye uluslararası
teamüllerle gelmemekte, çoğu kez yabancılar tarafından Türk girişimcilerin
kurmuş olduğu firmalar yahut fabrikalar ederinin çok altında alınmaktadır. Bu
durum aynı zamanda Türk işçisinin, teknisyen, tekniker ve mühendisinin
binlercesini işsiz bırakmaktadır. Bu işsizlik sonucu ailevî ve diğer sosyolojik
bunalım ve krizler ortaya çıkmaktadır. Hâlbuki devlet tarafından tüm sektörler
korunma altına alınmalı Türk sanayisinin, ihracatçısının ve tüm çalışanlarının
hayat damarları daima açık tutulmalıdır.

Türkiye birçok iktisadî
sektörde kazanımını kaybetmiştir. Tarım, hayvancılık, endüstri, bilim ve teknoloji,
bilişim ve birçok sektörde dünya gerçeklerini kaçırmaktadır.  Osmanlı
Devleti’nin çöküşünde en büyük etken,  Osmanlı ekonomik sisteminin ihracatı ihmal
eden ithalata dayanan dolayısı ile çağın ruhu ile bağdaşmayan anlayışı
bulunmaktadır. Türkiye her geçen gün artan Dış Ticaret açığıyla Osmanlı
Devleti’nin düşmüş olduğu bunalımın benzerleri ile karşı karşıya kalma
tehlikesini yaşamaktadır.

Anayasamızın
166. madde ve müteakip maddeleri ekonomik hükümleri içermektedir. Madde
166:  “Ekonomik, sosyal ve kültürel kalkınmayı, özellikle sanayiin ve
tarımın yurt düzeyinde dengeli ve uyumlu biçimde hızla gelişmesini, ülke
kaynaklarının döküm ve değerlendirilmesini yaparak verimli şekilde
kullanılmasını planlamak, bu amaçla gerekli teşkilatı kurmak Devletin
görevidir. Planda millî tasarrufu ve üretimi artırıcı, fiyatlarda istikrar ve
dış ödemelerde dengeyi sağlayıcı, yatırım ve istihdamı geliştirici tedbirler
öngörülür; yatırımlarda toplum yararları ve gerekleri gözetilir; kaynakların
verimli şekilde kullanılması hedef alınır. Kalkınma girişimleri, bu plana göre
gerçekleştirilir. Kalkınma planlarının hazırlanmasına, Türkiye Büyük Millet
Meclisince onaylanmasına, uygulanmasına, değiştirilmesine ve bütünlüğünü
bozacak değişikliklerin önlenmesine ilişkin usul ve esaslar kanunla düzenlenir.
(Ek
fıkra: 7/5/2010-5982/23 md.) Ekonomik ve
sosyal politikaların oluşturulmasında Cumhurbaşkanına istişarî nitelikte görüş
bildirmek amacıyla Ekonomik ve Sosyal Konsey kurulur. Ekonomik ve Sosyal
Konseyin kuruluş ve işleyişi kanunla düzenlenir” İfadeleri ile çok önemli
hususları vurgulamaktadır.

Ekonomik
ve Sosyal Konseyin işleyişi çok büyük bir önem arz etmektedir. Tüm iş kolları
için düzenli bir şekilde hayata geçirilmesi Türk ekonomisini uluslararası
alanda güçlü hale getirecektir.

Saygılarımla

Ortada kriz falan yok, yazı okunsun
diye bu başlığı attım.

Yazının tamamını okuyan ne demek
istediğimi daha iyi anlayacaktır!

***

Bu gün, yaklaşık 2 ay önce onlarca
derneğin bir araya gelerek, daha önceden Vatansever bir dernek tarafından
Sarıkamış Şehitlerimizi anmak için planlanmış bir AHDE VEFA ve anma programına
sahip çıktığı,

Planlanan bu hayırlı işin maddi
manevi zahmetinin %90’nı her ne kadar Kocaeli Erzurumlular federasyonunu üstlense
de!

Sevabını hepimizin eşit olarak paylaştığı
anma etkinliğinin son bölümü olan, İzmit Süleyman Demirel Kültür Merkezinde ki
Beyaz Hüzün Konulu programını başarı ile tamamladık.

***

Özetle; 3 ayrı okul ve 3 büyük
salon organizasyonu ile “Ozanların ve Şairlerin dilinden Sarıkamış”
etkinliklerine ciddi anlamda para ve emek harcandı.

Bu gün gerçekleşen son salon
programı dâhil, yaklaşık 2000 öğrenci programlarda misafir edilerek, amaçlanan
Milli şuur ve Milli bilinç en etkili biçimde genç yüreklere nakşedildi,

Ozanlarımız Koçaklamalarla, şairlerimiz
en etkili dizeleri ile ilmek ilmek işledi vatan sevgisini, ergenlik çağının
başında ki evlatlarımıza.

***

Ayrıca 2 hemşeri derneğimizin bağımsız
olarak planladığı yürüyüş ve salon programlarına da katılım sağlandı.

Ben şahsen tüm bu programlara
kendini adayan her türlü zorluğu göğüsleyen herkesin fikrini dinleyen, her
program öncesi gece yarılarına kadar toplantılar düzenleyerek her şeyin
Sarıkamış ruhuna uygun olması için en ince ayrıntıyı bile düşünmeye gayret eden
İmdat Akbaba hocama kalben çok teşekkür ederim,

Allah ondan razı olsun,

Ben ona teşekkür ettim, artık o
bu teşekkürü kimlerle paylaşacaksa kendi bilir.

***

İnanın bu program pek çok Sivil
Toplum Kuruluşunun kendi istekleri ile ortaklaşa yaptığı bir program olması nedeniyle
bile çok kıymetli idi.

Nasıl ki bütün vatan Sarıkamış’ta
bir araya geldi, biz de Sarıkamış için bir araya gelmiştik.

Az ya da çok katkısı olan
herkesten Allah razı olsun.

Biz de Kocaeli Milli Kuruluşlar
Birliği Olarak bu birlikteliğin çimentosu olmaya gayret ettiğimiz için
kendimizi bahtiyar hissediyoruz.

***

İmdat hocamızın son programda en
önemli stresi, katılım olur mu? Olmaz mıydı?

Öyle ya onca emek verilmişti, bir
kısmı boş salon da çoğu şehir dışından gelmiş tiyatro oyuncularına yakışmazdı!

Biz de herkes gibi biz de
üzerimize düşenin fazlasını yaptık ve İmdat hocaya dediğimiz gibi çoğu
misafirimiz ayakta kaldı, elhamdülillah.

Sesimizi duyan gelen, gelemeyip
dua eden her kesten Allah razı olsun.

***

Gelelim programa,

Allah için program on numara beş
yıldız oldu.

Konuşmalarda ve tüm içerikte her
şey Sarıkamış ruhuna uygundu,

İman vardı, Kur’an vardı, Bayrak
vardı, Turan vardı!

Kar vardı, boran vardı,

Vatan vardı,

İstiklal marşı vardı, saygı
duruşu vardı, huşu vardı!

Aşk vardı, gurur vardı!

Ben ağladığıma göre gözyaşı da vardı,

***

Yetmezdi elbet!

Osman vardı, Orhan vardı, Fatih
vardı, Metehan vardı, Abdulhamit han vardı.

Nene Hatun vardı, Ani kalesinin
fethi vardı.

Bardız vardı, Mecingirt vardı,
Karaurgan vardı, Kara gözlü Kara Fatma’nın Kocası Şehit Binbaşı Ahmet Bey
vardı!

Şehitler vardı, şüheda vardı, ter
vardı, kan vardı,

Bayrağımızın yere düşmediği ve
sonu VATAN SAĞOLSUN ile biten duygu dolu Sinevizyon vardı,

Mustafa Kemal Atatürk’ümüz Enver
Paşamız vardı,

Her şey vardı!

Her şey vardı ama! Meğer Salonda Bayrağımız
yokmuş!

***

Tahminen 55 – 60 lı yaşlarda bir
ablamız programın ortasında çığlık çığlığa salonda neden bayrak yok diye feryat
figan edince programın bütün tadı tuzu kaçtı.

O bağrış çağrış, öğrencilerin de
servislerinin kalkış saatine denk gelince salonun lambaları da yanınca, ayağa
kalkıp ne oluyor diyenler ile!

Bu işin tadı kaçar tik toka video
çeken bile olur, bir asparagas habere malzeme olmayayım diyenler de eklenince!

E haliyle, “Atatürkçü,
Cumhuriyetçi ve Çağdaşlık savunucusu Bayrak Sevdalısı”  mükemmel bakış açısıyla anma etkinliğinde ki
kusuru bulan hanımefendiye de hak verip!

Hakikaten salonda neden bayrak
yok! Madem öyle bende protesto ediyorum diyenlerde eklenince!

Salonun ¾’ü boşaldı!

Canları sağ olsun.

Sarıkamış şehitlerinin de
mevzilerini terk etmesi için pek çok şeyleri yoktu ama onlar gitmek için değil
kalmak için kararlıydılar!

***

Protesto edip kalkanlar
içerisinde simaen tanıdıklarım vardı, onlar pek çok programa katıldıklarına
şahit olduğum tanıdıklarımdı.

Ama bu güne kadar bir program
düzenlemiş ve zahmetin ne demek olduğunu bilen, kusur aramak yerine fayda
arayan ve giden hiçbir tanıdık sima görmedim, Allah için!

Özünde, her şey anlamına uygun
oldu, oldu ama, üzücü olan programın son ve en duygulu bölümünde ki tiyatro
gösterimini az seyirci izledi,

Evet, programda ki maksat hasıl
oldu ama, Beyaz Hüzün oyuncularına biraz ayıp oldu,

Düşünün ki!

Gidenler bayrak hassasiyeti için
gitti, kalanlar da bayrak hassasiyeti için kaldı!

Öyle tirajı komik bir olay oldu.

***

Aslında bizim topluma Bayrak
sevgisi Vatan sevgisi gibi değerler öğretilirken, protesto nasıl yapılır, bir
eksiklik nasıl vurgulanır, hangi ortamlarda çığlık atılır! Onu da öğretmek
lazım.

Programın ana teması zaten
Vatan-Millet-Bayrak sevgisi üzerine.

Ve programın sahnelendiği salon
binası, programı yapan derneklere ait değil, bine yakın öğrenci ve katılımcı
var, izlersin sabredersin program biter!

Ya organizasyon sorumlularına ya
da Süleyman Demirel Kültür Müdürlüğü yetkilisine gider tepkini verirsin, öyle
çığlık çığlığa 2 aylık emeği rüsva etmezsin,

Hiç olmadı gelir eksik gördüğün
yere bayrağımızı asarsın, yakışır da.

Tabi ruh sağlığın yerinde ve başkaca
bir derdin yoksa!

Nihayetinde tamamı Milliyetçi ve
Vatanperver derneklerden oluşan bir STK’lar birliğinin ecdada ahde vefa gereği
hazırladığı bir program, her şey bir yana, ayıp!

Dersin ki sanki Vatanı
kurtarıyor!

Milli bayramlarda evinin camına
balkonuna bayrak asıyor mudur, o da ayrı bir mesele ya, neyse!

Canları sağ olsun.

Salonda asılı bayrak var mıydı?
Gerçekten yokmuş, inanın programın koşuşturması ve heyecanı ile fark edemedik.

Ama hamd olsun, programın sonunda
önceden planlandığı üzere dev bir Türk Bayrağı açtık, BAYRAĞIMIZI!

Baktık ki bayrak yok diye feryat
figan edenler de programın sonunda yokmuş!

Öyle işte,

Salon yetkilileri bu durumdan ders
alır inşallah, salonun bir tarafına Bayrağımız bir tarafına Atatürk’ümüzün
resminin asılması güzel olur,

Güzel olur ama, böyle de protesto
olmaz, gerçekten hoş olmadı!

İnşallah, yüce Allah programı
terk eden vatanseverlere daha iyilerini yapma fırsatı verir ve biz de gider
memnuniyetle izleriz,

De!

Kusur bulmak kolay, bir şey
yapmak zor, emek verenler iyi bilir!

Neyse,

Yapacak bir şey yok, vatandaş
bizim vatandaşımız canları sağ olsun.

Bize açık bulan kusur bulan
değil, açıklarımızı örten, eksiklerimizi tamamlayanlar lazım, çığlık atanlar
değil, fısıldayanlar lazım.

Ez cümle;

Hamd olsun bu günü de zararda
kapatmadık.

Lozan’ın 2023’te son kullanım tarihi dolan gizli maddeleri muhabbeti, yeni yılla geri geldi. İşte 2023’teyiz. Hadi bitsin şu gizli maddeler de Jelibon mudur, Kontorium mudur, madenlerimizi çıkarmaya başlayalım.

Bu zırvalara, zırva diyeceğim ama çekiniyorum. Çünkü sevgili halkımızın %48’i bu zırvaya inanıyormuş. Şimdi, zırva dersem demokrasiyi ve kamuoyunu küçümsemiş mi oluyorum? Sayıya bir göz atın lütfen. Hiçbir siyasî partimiz %48 oy alamıyor! Demek ki biri çıkıp LGMP (Lozan’ın Gizli Maddeleri Partisi) kursa tak diye iktidar olacak. Kaldı ki geriye kalan %52 inanmıyor değil. “Ne inanıyorum ne inanmıyorum.” diyen bir %26 daha var! Yani tereddüt edenleri ikna ederse LGMP’nin potansiyel oyu %74!

Bu bilgiler, 2018 Konda Barometresi’nden.

İnananlar kim?

Konda, bir analiz daha yapmış. Aynı ankette insanlara eğilimlerini, eğitimlerini ve siyasî tercihlerini de sormuş. Sonuçlarda ilgi çekici ilişkiler beliriyor. Önce eğitimi ele alalım. Lise altı, lise ve üniversite için inananların oranları, sırasıyla, %48, %47 ve %43. Ne dersiniz? Ben eğitimimiz eğitemiyor derken haksız mıymışım? “Eyyyy gelmiş geçmiş Millî Eğitim Bakanları! Mutlu musunuz bu sonuçtan?” diyecektim ki vaz geçtim. Memlekette inanç özgürlüğü var. Belki Millî Eğitim Bakanları içinde de Lozan’ın gizli maddelerine inananlar vardır. Kanaatlere saygı duymalıyız. mı?

Konda, aynı raporda üç eğilim sorgulamış: Modern, geleneksel muhafazakâr ve dindar muhafazakâr. Bunlarda LGMP taraftarlığı da sırasıyla şöyle: %40, %48 ve %54. Tereddüt edenler eklenirse hepsi %50’yi aşıyor. Ama dindar muhafazakârlar açık ara önde.

Peki, partilere göre LGMP? Kesin inanan yüzdelerine gelirsek: AKP %62 ile kesinlikle birinci! AKP’de inanmayanlar %12’den ibaret! 62 ile 12 arasında kalan %26 tereddütte; “İnansak mı, inanmasak mı?” diyenler.  AKP’den sonra, %50’den fazla, gizli madde inançlısı %57 ile MHP geliyor. İnançsız uçta CHP ve İYİ Parti var, bunlarda LGMP yarının altına düşüyor.

‘Üst düzey’ de inançlı maşallah

Peki meslekler? En çok işsizler; %58’le inançlılar arasında. Gelir arttıkça inanan azalıyor. Fakat “üst düzey” grubunda inanç tekrar artıveriyor? Garip mi bu sonuç? Madem işsizden başlayıp yukarı doğru gelir arttıkça LGMP azalıyordu, nasıl oluyor da “üst düzey” gelir grubunda tekrar artıveriyor? Ne demiş Popper, bilim problem çözmektir: Benim tahminim, “üst düzey” grubunda Ak Partililer çoğunlukta! Sonuçlar buna göre filtrelenirse bu sapma da izah edilecektir. Yani Ak Partili olmakla “üst düzey” gelir grubunda bulunmak, birbirinden bağımsız değişkenler değil.

Araştırma, Lozan’ın gizli maddelerinden ibaret değil. Bir başka “inanç” meselesi de “dünyayı beş aile yönetiyor” komplo teorisi. Tabii bu beş aile de gizli. Gizli olmasa bilgi işi olurdu. Gizli ve dolayısıyla inanç işi. Buna inanan dağılımı da yukarıda verdiğim LGMP ile aşağı yukarı aynı. Yalnız gizli ailelere inanmada, MHP birinci, AKP ikinci geliyor. Muhafazakârlıkta, gelir dağılımında, eğitimde falan dağılım aynı.

Kanal İstanbul kontoryum için mi?

Bir başka gizli gerçek (!), Lozan 1923’te sona erince (!) İstanbul Boğazı’nın altında yatan, 17 trilyon dolarlık, Kontoryum elementini çıkarabileceğiz ve köşeyi döneceğiz. Tahminim, Kanal İstanbul’u,  Boğaz’ı kapatıp rahat rahat Kontoryum çıkarmak için planladıkları! Ancak küçük bir problem var: Kontoryum diye bir element veya maden henüz keşfedilmedi. Belki de keşfedilmiştir de o dünyayı yöneten beş aile bunu gizliyordur. Kim bilir?

Yaşı müsait olanlar Kontoryum tipi haberleri duymuştur. Bunlar genellikle şöyle gider: “Kontoryum elementi enerji elde edilmesinde, tıpta, teknolojide son derece önemli bir elementtir. Gramı XXX bin dolardan fazladır. Bilin bakalım, dünyada en çok Kontoryum rezervi olan ülke hangisidir? Türkiye tabii. Ancak…” Daha önce Californium, Lawrencium, Einsteinium, Prasedmium gibi gerçek elementler bu hikâyede kullanıldı. Fakat bunların yarı ömrünün yıl, gün, saat, dakika, bilemediniz birkaç yüzyıl mertebesinde olduğu, palavranın yayımından sonra, ortaya çıkınca, Kontoryum’a döndük.

Şimdi, benim asıl merakım başka: Komplo teorileri dünyanın her yerinde var. Bu teorilere inananlar, bizdeki kadar olmasa da yine bütün ülkelerde mevcut. Benim asıl merak ettiğim ve sormak istediğim soru şu: Kontoryum’a, Lozan’ın gizli maddelerine, dünyayı beş ailenin yönettiğine inananlar niçin bir paket hâlinde geliyor. Yani, bunlardan birine inanan, genellikle diğerlerine de inanıyor. Niçin? Ve bu saçma sapan şeylere inanan oranı bizde niçin bu kadar yüksek?

Bunun kültürümüze ve psikolojimize dayanan bir sebebi olmalı değil mi?

https://millidusunce.com/lozanin-gizli-maddeleri-partisi/

                Bu kadim Anadolu topraklarında
binlerce yıl geçmişi olan biz Türklerin tabii olarak örflerimiz, adetlerimiz ve
genlerimize kadar işlemiş bir kültürümüz var. Genlerimize diyorum zira Sovyet
İmparatorluğu dağıldıktan sonra Ata yurdumuz Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinden Türkiye’ye
gelen Türk Siyaset ve Bilim adamları: “Biz sizi çekik gözle Batıya gönderdik,
siz bizi çakır gözle karşılıyorsunuz.” Demişlerdir.

            Türkiye’mizin dünya jeopolitiğindeki
konumu çok önemli bir yere sahiptir. Bunun içindir ki, emperyalist devletlerin
gözü hep Türk toprakları üzerinde olmuştur. Zaman zaman Türklerin zayıf
yönetimlerini fırsat bilen yabancı misyonerler, iç karışıklık çıkarmak için
ülkemizden ayaklarını eksik etmemişlerdir.

            1876 da ABD’li Everett P. Wheeler: “Biz Türkiye’de Hıristiyanlar ve
Hıristiyanlık için okul, hastane açıyoruz. İlaç götürüyoruz, modern tıp eğitimi
kuruyoruz. Türkler bizi istemeyebilir ama oranın sahibi Türkler değil ki” diyordu.
(İlber Ortaylı: Osmanlı’da Milletler ve Diplomasi)

            Peki, yabancıların Türk toprakları
üzerinde hesapları var da içerdeki işbirlikçilerinin yok mu? Var tabii ki bir
kısmı bilerek, diğer bir kısmı da bilmeden gaflette oluşlarından onların
çıkarlarına hizmet ediyorlar. Mustafa Kemal Atatürk ne güzel söylemiş: “İdarecileriniz gaflet delalet ve hatta
ihanet içerisinde olabilirler.”

            Alman toprakları Almanların, Fransız
toprakları Fransızların ABD toprakları ABD’lilerin olur ama Türk toprakları nedense
asla Türklerin olamaz! Niye, çünkü burada Kürtler, Lazlar, Çerkezler de yaşıyor
da ondan. Sadece bunlar olsa yine iyi. Bu topraklarda bazılarına göre 28,
bazılarına göre 37 etnik unsur yaşıyor.

            Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’u fethettiğinde
bir çağ kapanıp, diğer çağ açılırken (1453) henüz1492 yılında Amerika kıtası İtalyan
denizci Kristof Kolomb tarafından yeni keşfediliyordu.

            O Amerika ki, Afrika Zencileri,
İtalyan, İngiliz, Fransız, İspanyollardan ve Kızılderililerden bir Amerikan
Milletini var ediyor da biz Türk Milleti olamıyoruz öylemi? 

            İşte bunun içindir ki Cumhuriyet
kurulduğundan beridir Türk siyasi hayatında işbaşına gelen hükümetlerden veya
muhalif kanatta olanlardan anayasamızın içeriği “Türk Dili” ve “Türklük” konusunda
bitmek tükenmek bilmeyen bir tartışmadır gidiyor.

            Ali Babacan: “Türkiye’nin yepyeni bir anayasaya ihtiyacı var. 85 Milyonu kucaklayabilecek
anayasa. 42- 66. Maddelerin değişmesi gerekiyor” diyor.  

            İşte Anayasamızın 66. Maddesi: ‘Türk Devleti’ne vatandaşlık bağı ile bağlı
olan herkes Türk’tür. Türk babanın veya Türk ananın çocuğu Türk’tür.
Vatandaşlık, kanunun gösterdiği şartlarda kazanılır ve ancak kanunda belirtilen
hallerde kaybedilir. Hiçbir Türk, vatana bağlılıkla bağdaşmayan bir eylemde
bulunmadıkça vatandaşlıktan çıkartılamaz…’

            Peki, ama şimdi anayasanın 66. maddesinin
bu sözleri kimi incitiyor, kimi kayırıyor, kime üstünlük sağlıyor?

            Yine Babacan: “Tarikat ve cemaatlere
devletin maddi manevi destek verilmesini istiyor. Halâ bıkmadık ‘mı Allah
aşkına FETÖ’ye verilen destek başımıza neler açtı, kontrolsüz büyüyen bu cemaatlerde
olup bitenden hiç mi haberi yok veya var da sırf cemaatlerin oylarını almak
için ‘mi söylüyor bu sözleri?

            Bununla da yetinmiyor Ali Babacan:
Anadilde eğitim istiyor. Bu konu bazı demokrasisi gelişmiş, kalkınmış bazı ülkelerde
denenmiş ve vazgeçilmişken Türk siyasetçilerince ısıtılıp ısıtılıp milletin
önüne getirilmesinin izahını anlamak mümkün değil.

            Yine Ali Babacan’ın DEVA Partisi
Genel Başkan yardımcısı Sanem Oktar Enver Aysever’in: “Anayasadan Türklüğü çıkaracak mısınız” sorusuna: “Evet Kabul edeceğimiz anayasada etnik ve dini
farklılık öne çıkarılmayacak. Farklılıklar arasında birisi diğerin üzerinde
olmayacak.” Cevabını veriyor. Anlaşılan Türk Milletini de etnik unsur
olarak görüyor.

            Bütün bu açıklamalar,  kendi partileri adına toplumumuzun bir
kesiminin oylarını almak için söylenmiş sözler. Muhtemelen HDP kapatıldığında
sel önünden kütük kapma yarışı.

            Anayasamızı beğenmeyip bazı
maddelerinin değiştirilmesini isteyenlere bir fıkra ile cevap verelim.

            Hayvanlar
âleminde bir eşek sıpası ile arkadaşları dalga geçerlermiş: “Senin çok uzun
kulakların var öyle kulak mı olur, bak bizimkilere ne kadar kısa ve kibar” Sıpa
bu sözlere çok üzülür ve gider annesine anlatırmış. Annesi onların eşek
olduklarını, kulaklarının bu yüzden uzun olduğunu sıpaya anlatır ama nafile.
Bizim sıpa, bir türlü ikna olmazmış.

                En sonunda sıpa
kulaklarını kesiyor ve böbürlene, böbürlene gidiyor diğer hayvan arkadaşlarının
karşısına dikiliyor. Hayvanlar hep bir ağızdan sıpanın bu haline hepsi birden
başlıyorlar kahkaha ile gülmeğe. Nice sonra içlerinden biri: “Eskiden eşeğe
benziyordun, şimdi ise eşek bile değilsin hiçbir şeye benzemiyorsun.” Der.

                Galiba anayasamızı beğenmeyenler Türk Anayasasını böyle bir benzemeze dönüştürmek
istiyorlar.

            Sağlıklı kalın.

Çift
kanatlılar sınıfına giren sineklerin dünya üzerinde yaklaşık 1 milyon türü
varmış.

Karasinek,
at sineği, sivrisinek vs…

Bilinen
150 bin türü varmış!

Ülkemizde
de 1170 küsür türü yaşıyormuş.

***

1446’da
Petrus Christus isimli bir ressam tarafından çizilen Carthusian portresine
portrenin canlı olduğu hissini vermek için tabloya sinek figürü eklenmiş!

FotoModellik
geçmişleri bile var!

Ağızları
4 parça olan ve her cinsinin değişik değişik özellikleri bir yana, Karasinekler
arkalarını bile görebiliyormuş!

Şaşırmayın
birbirinden bağımsız kayıt yapan 4.000 gözleri varmış, bir kaçı da arka kamera
işlevi görüyor olmalı!

Ondan
kolay kolay yakalayamıyoruz kerataları, tevekkeli elimizi oynatınca kaçıyorlar!

Allah’ın
hikmeti işte…

***

Sinek
deyip geçmeyin italya’ da peynir sineği bile varmış, peyniri sinek larvası ile
birlikte yiyince daha lezzetli oluyormuş, hatta Avrupa birliğinden yöresel
lezzet izni bile alınmış!

Duvar
boyası ve ayakkabı cilası ile beslenen türleri bile varmış.

Çürümekte
olan cesetler üzerine bıraktıkları larvaların hangi büyüme evresinde olduğu
tespit edildiğinde, cesedin ölüm zamanını ortaya çıkıyormuş, yani bilime de
katkıları var!

Bende
diyorum nasıl buluyorlar otopside!

***

Bir
Üniversitede meyve sinekleri üzerinde yapılan deneyler sonucunda, daha önce
çiftleşmiş olan ve daha sonra dişisi tarafından reddedilen erkek sineğin,
bulunduğu ortama alkollü ve alkolsüz çözelti konulduğunda alkollü çözeltiyi
içmeye başladığı gözlemlenmiş.

Sineğin
erkeği de mazlum sizin anlayacağınız!

Yarasın…

***

Aklıma
gelmişken dişleri yokmuş, haliyle dişçi dertleri de! “Benim dişler bu ara biraz
sıkıntılı ondan içerledim”

Yiyecekleri
besinin üzerine salgılarını bırakıp sonrada emerek yiyormuşlar!

Öldürmeyen
acı sadece bizi değil onları da güçlendiriyormuş!

Misal
bir sinek ilacı sıkıldığında ölmeler ise şifa niyetine gelişimlerine katkı
sağlıyormuş!

Ortalama
yaşam süreleri 2-3 hafta çabuk öldükleri için çok ürüyor olmalılar!

Günde
ortalama 16 saat uyuyormuş tembeller!

***

 Nefes verdiğimizde çıkan karbondioksitin
kokusunu yaklaşık 50 metrelik bir menzilden algılayıp buluyormuşlar bizi, yazın
nefesimizi tutacağız artık!

Faydalı
bilgi, portakal kabuğu kokusunu hiç sevmiyormuşlar!

Aklınızda
bulunsun, gün olur lazım olur,

Sivrisineklerin
6 farklı iğneden oluşan kalın bir iğneleri varmış, iki tanesinin görevi deriyi
delmek ve diğer iğne bölümlerine destek sağlamakmış, kalan 4 tane de vakum!!!

Son
olarak, 9 kalpleri varmış, yani ısırdıklarında ettiğimiz küfürler kalplerini
kırmıyormuş, gerçi biri kırılsa kalan sekizi ile sabaha kadar kanımızı emerler
ya…

Öyle
işte.

***

Aslında
bir iki güncel ciddi konuyu yazma niyeti ile başladım ama, kışın ortasında
olmamıza rağmen 2 tane bir türlü nesli kurumayan karasinek var, sırayla
konsantrasyonumu bozdukları için odaklanamadım da yazılara,

Sonra
dedim ciddi ciddi yazsam ne olacak,

Süleyman
abi yazıyor da ne değişiyor,

Dedim
en iyisi bırak günceli Gürkan kardeşin yazsın, sen biraz araştır ifşa et habu
tepende uçuşan çift kanatlıları,

Kışın
bile ölmüyor namızsızlar.

Sırada
ki Müslüm Gürses eseri “hatta şaheseri” kendi kendine yetenlere gelsin “Güle Güle Git”