Gazete; elli yıl sonra artık başvuru kaynağıdır. Yarım asır veya çok daha sonrakiler için gazeteler  bulunmaz birer vesika ve belgedirler.

Bilhassa bölge gazeteleri; yöre için geçmişi aydınlatan birer projektör hükmündedir.

Geçmişi geçmiş olmaktan kurtarır. Havasını her zaman hissettiren bir vasıta, bir araç görevinde bulunur.

Gazete; mazinin canlı şahidi yâni geçmişin dili, gözü ve kulağı olduğu için; hâl, istikbal ve geleceği aydınlatır. Günü anlamayı sağlar. Yarınlara ulaştıracak yolu gösterir.

Evet, Gazete; geleceğe ışık tutar. Geçmişi hâle taşır.

İşte bu gibi sebeplerin doğurduğu bilinç ile, Gazete’nin ehemmiyet ve önemi bilinmeli. Üstelik onu yaşatmak millî ve hayatî bir görev olmalı.

Unutulmasın ki, “Söylenen şayi’dir / yayılır. Yazılmayan zayi’dir / kaybolur, unutulup gider.”

Bu duruma düşmemenin yolu ise; süreli bir neşriyata, devamlı bir yayına sahip olmaktan geçer.

Bu hususta Gazete; özellikle başı çekmektedir.

Nitekim Bölgesel Üniversitelerin Tarih Bölümleri; yörede yayınlanan gazetelerin çok eski sayı ve nüshalarını inceleterek, yani üzerinde tezler yaptırarak; elli, yüz veya çok daha eski zamanların maddî-manevî seviye ve durumunu gün yüzüne çıkarttırmaktadırlar.

Çünkü biliyorlar ki, nereye gideceğini bilenler; ancak nereden geldiğini bilenlerdir.

Evet, Gazete deyip geçmeyin.

Gazete; dünyaya açılan bir penceredir.

Penceresiz ev olur mu?

Penceresiz eve güneş girer mi?

İşte gazete girmeyen ev d e, güneş girmeyen ev gibidir.

Güneş girmeyen eve doktor girdiği gibi, Gazete girmeyen eve de, yalan yanlış söylentiler girer.

İfrat-tefrit haberler kulakları tırmalar.

İleri-geri dayanaktan yoksun konuşmalar yankı yapar kulaklarda.

Bütün bunlar insanı zihnen ve fikren rahatsız eder. Ruh sağlığını bozar.

Gazete; hele bir de sizin sesiniz, sizin gözünüz, sizin kulağınız olan bir gazete ise; çok şanslı sayılırsınız. Çünkü söz, sihir gibi tesir eder / etkiler.

Mübalâğalı / abartılı söz ve kelimeler; insanı mânen sarsar ve üzer.

Doğru, güzel haber ve lâfızlar ise moral ve rûhî rahatlık verir.

İnsanı zinde, canlı ve hayat dolu kılar.

Hayata güler yüzle bakmayı sağlar.

Hem insanın kendine güven duymasını, hem de çevresine kendinden emin bir şekilde bakmasını temin eder.

Sosyal hayatın bilinçli bir ferdi olmasına da sebep ve vesîle olur.

X

İşte bunun içindir ki, Gazete’yi yaşatmak herkesi ilgilendiren bir husustur.

Fakat Gazete yazarlarına da büyük bir mes’uliyet ve sorumluluk düşüyor.

Kısaca demek lâzımsa:

“Gazeteciler (ve) edipler (yazarlar) edepli (edep dairesinde, sadece doğruyu yazan) olmalı. Hem de edeb-i İslâmiye (İslâm ahlâk ve edebi) ile müteeddip (edeplenmiş ve ahlâklanmış) olmalı. Ve onların sözleri, kalb-i umumî-i müşterek-i milletten (milletin ortak genel kalbinden) bîtarafane (tarafsız bir şekilde) çıkmalı. Ve matbuat nizamnamesini (basın statü ve tüzüğünü), vicdanlarındaki hiss-i diyanet (din hissi) ve niyet-ı halise (halis bir niyet) tanzim etmeli (düzenlemeli).”

‘Osmanlı Arşiv Belgelerinde Kültür Merkezi Kerkük’ isimli kitabın yazarı Dr. Cüneyt Mengü‘nün 2. eseri, 14 X 21 santim ölçülerinde, 421 sayfa hacimle yine Yalın Yayıncılık tarafından kültürümüze kazandırıldı.

Yazar, kitabının ana temasının; ‘Irak Türkmen meselesinin, Irak’ın ayrılmaz bir parçası olduğu ve herkesten öne Iraklıların bu meseleye sahip çıkması gerektiği gerçeği‘ olduğunu belirtiyor.

Kitapta; Türkmenlerin yıllarca maruz kaldıkları zulüm ve baskıların insan hakları evrensel beyannâmesi prensiplerine ters düşmesi sebebiyle bu alanda faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının vazife ve mesuliyetleri içerisinde yer alması gerektiğinin üzerinde duruluyor.

Dr. Cüneyt Mengü’nün eseri, özetle; Irak Türkmenleri meselesinin, bir insanlık meselesi olduğunu dünyaya haykırıyor. Kitap, bütünü itibariyle; Türk dünyasını, İslam âlemini, insan hakları savunucusu olduğunu her vesile ile belirten dünya milletlerini ve devletlerini, Birleşmiş Milletler Teşkilatını, İslam İşbirliği Teşkilatını, bütün milletlerarası kuruluşları Türkmenlerle ilgilenmeye davet eden bir açık mektuptur.

Türkmenlerin, tarih boyunca ve günümüzde hiçbir ülkenin ve hiçbir milletin güvenliği için tehdit oluşturmadığı, siyasî, askerî ve iktisadî faaliyetleri engellemediği bilinmektedir. Buna rağmen, İsrail’in güvenliğini ve petrol akışının devamlılığını sağlamak maksadıyla düzenlenen operasyonlarda Türkmenler zarar görmüşler, uzaktan-yakından zerre kadar ilgileri olmayan gelişmelerin bedelini can ve mallarıyla ödemek mecburiyetinde bırakılmışlardır. Dünyanın hiçbir bölgesinde, böylesine haksızlıklara maruz kalan bir başka topluluk yoktur.

ABD, 1998 yılında Irak’ta bulunan 2 Kürt grubu olan Kürdistan Demokrat Partisi ve Kürdistan Yurtseverler Birliği arasındaki kanlı-bıçaklı çekişmeleri sona erdirmek maksadıyla bir araya getirmiş ve barıştırmış, Iraktaki yönetimlerin ve barıştırdığı grupların, Türkmenlere zulmetmeleri karşısında daima üç maymun rolünü benimsemiştir.

Dr. Mengü eserine, Türkmenlerin Irak’taki tarihî varlığı hakkındaki bilgilerle başlıyor. Türkmenlerin yaşadığı toprakların 1918 yılında Osmanlı yönetiminden kopartılmasının içyüzünü, gerçekçi yorumlarını da ekleyerek Irak-Türkmen ilişkilerinin tarihini veriyor.

Kitap, aynı zamanda Türk tarihinin kısa bir özeti olmakla birlikte az bilinen, Türkmenleri yakından ilgilendiren detaylar da ihmal edilmemiştir. Aşağıdaki satırlar, konunun ne kadar derinlikli olarak incelendiğinin göstergesidir:

‘Avrupa’nın emperyalist ülkeleri, özellikle İngiltere ve Almanya’nın Orta Doğu’ya yönelik politikalarında, Osmanlı Devleti’nin elinde bulunan bu bölgenin kaynaklarına sâhip olmak için ellerinden gelen her türlü yola başvurmuşlardır.

Zira Musul-Kerkük coğrafyasının sahip olduğu zengin petrol kaynakları, sanayi devrimini gerçekleştirmiş bulunan Avrupa’nın emperyalist güçlerinin en çok ihtiyaç duydukları hammadde durumundadır ve hâlen de devam etmektedir. Bu sebeple İngiltere, 19. yüzyılın sonlarından itibâren öncelikle gönderdiği casuslar aracılığıyla Orta Doğu bölgesi hakkında büyük bilgi birikimine sâhip olmuştur. 19. yüzyıldaki bu bilgi birikimi, İngiltere’nin 20. yüzyıldaki askerî harekâtına da büyük ölçüde yön vermiştir. Bugün dahi bu bilgiler güncelliğini korumakta ve gerektiğinde hem ABD ve hem de İngiltere tarafından başvurulmaktadır.’

Yazarın belirlemesine göre bölgenin siyasî coğrafyasının şekillenmesi; 16 Mayıs 1916 tarihinde İngiltere, Fransa ve Rusya’nın katılımı ile gerçekleştirilen ve gizli olduğu söylenen Sykes Picot Antlaşması ile kararlaştırılmıştır. Bu anlaşma, Birinci Dünya Savaşı sırasında, 29 Nisan 1916’da Kut’ül Ammare Kuşatması sonrasında İngiliz kuvvetlerinin Osmanlı 6. Ordusu karşısında bozguna uğramasından 17 gün sonra yapılmıştır. Kut’ül Ammare Savaşı, Osmanlı Cihan Devleti’nin son büyük zaferidir.

Bilindiği gibi; 1915’te Arabistan Yarımadası’nı ele geçiren İngiltere, Osmanlı’ya karşı ayaklanan Mekke’li Şerif Hüseyin’i destekleyerek Irak ve Filistin toprakları üzerinde kendisine bağımlı bir Arap devleti kuracaktı. Mekke Şerifi Hüseyin ile Mısır’daki İngiliz Yüksek Komutanı McMahon arasında böyle bir antlaşma gizli olarak imzalanmıştır. Fransa böyle bir plana karşı çıkıp İngiltere’ye baskı yaparak yeni bir antlaşma yapılmasını istedi. Rusya’nın onayı ile imzalanan bu antlaşmaya göre;

1-Rusya’ya, Trabzon, Erzurum, Van ve Bitlis ile Güneydoğu Anadolu’nun bir kısmı,

2-Fransa’ya, Doğu Akdeniz bölgesi, Adana, Antep, Urfa, Mardin, Diyarbakır, Musul ile Suriye kıyıları,

3-İngiltere’ye Hayfa ve Akka limanları, Bağdat ile Basra ve Güney Mezopotamya verilecektir.

1917 devriminden sonra Rusya antlaşmadan vazgeçmiş, Lenin gizli olan bu anlaşmayı dünya kamuoyuna açıklamıştır.

Kitabın en detaylı ve bir o kadar da heyecanla okunan bölümü ‘Siyasî Tarih Sürecinde Musul‘ başlığı ile 68. sayfada başlayıp değişik ara başlıklarla 97. Sayfaya kadar devam eden 29 sayfa boyunca devam ediyor. ‘Sonuç ve Değerlendirme‘ başlıklı bölümde, yürek burkan ve fakat gerçekçi yorumlarla şu bilgilere ulaşıyoruz:

‘Esasen Musul, orada yaşayan Türkmenlerin kültürel, tarihî, coğrafî, siyasî ve askerî yönden Türkiye ile ortak değerlere sahip olduğu bir bölge olmasına rağmen İngiltere tarafından, 30 Ekim 1918’den sonra milletlerarası hukuka aykırı olarak işgal edilmiş ve bir daha bu toprakların Türkiye’ye katılmasına fırsat verilmemiştir. Fakat İngiltere, Türkiye ile ortak değerlere sahip olan Musul hakkında haksız iddia ve gerekçelerle, dünya kamuoyunu da etkileyerek kendi mandası altına alacağı Irak isimli yeni bir devlete bağlanmasını hem Türkiye’ye, hem bölge ülkelerine ve hem de bütün dünyaya diplomasi tekniğini kullanarak kabul ettirmiştir. Bu dayatmalarda özellikle Milletler Cemiyeti gibi arenada İngiltere’nin sâhip olduğu tartışmasız nüfuzu etkili olmuştur. Bu çalışmalarda görüldüğü gibi milletlerarası problemlerin çözümünde sadece haklı olmanın yetmediği, özellikle millî güç ve bu gücün meydana getirdiği Musul Meselesi’nin sonucu da böyle olmuştur.

…….

Diplomatik tecrübenin ne kadar önemli olduğu bunun karşısında Türkiye’nin masa başında ne kadar tecrübesiz olduğu görülmüştür.’

Yazar; kâhin değildir. ‘…milletlerarası ilişkilerin etkin bir şekilde varlığını her zaman hissettireceği gerçeği, geçerliliğini korumaya devam edecektir.’ Derken kehânette bulunmuyor. Aklını kullanarak geleceği görüyor. Çünkü ‘Göz olanı, akıl geleceği görür.’

Bugün Irak’ta aynı çirkin oyunlar oynanmakta, aynı tecrübesizlikle kayıplar verilmeye devam edilmektedir. Çünkü ‘geçmişin cahili olanlar, geleceği göremezler.’

YALIN YAYINCILIK:

Ordu Caddesi Nu: 25 Özbek Çarşısı Bölüm: 41 Beyazıt, 34452 İstanbul. Telefon: 0.212-546 97 54

Belgegeçer 0.212-518 43 63 e-posta: yalinkitap@yahoo.com www.yalinkitap.com

Dr. CÜNEYT MENGÜ

1968 yılında Bağdat Üniversitesi İşletme Fakültesi’nden mezun olmuş, ikinci üniversite olarak da yine Bağdat’ta Al-Mustansiriyya Üniversitesi’nde Hukuk Fakültesi’ni bitirmiştir. 1968 – 1973 yılları arasında Türkmen Kardeşlik Ocağı’nda yönetim kurulu üyeliği yapmıştır. Türkiye’de eğitimine devam eden Cüneyt Mengü, 1978 yılında Ankara Hacettepe Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimini tamamlayarak işletme konusunda Master yapmıştır. Daha sonra 2006 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nde ‘Orta Doğu Turizm Pazarı’nın Türkiye Açısından Analizi ‘ başlıklı teziyle ‘doktor ‘ unvanını aldı.

Orta Doğu ülkelerine yönelik hizmetlerdeki eksiklikleri fark ederek 1985 yılında Mercan Turizm Seyahat Acentesi’ni kurmuştur. Ayrıca Panorama Hava Taşımacılığı ve Dış Ticaret Şirketi, Bamboo Seyahat ve Metex Fuarcılık şirketleri de bulunmaktadır.

*1985-1992 yılları arasında Irak Türkmenleri Kültür ve Yardımlaşma Derneği’nin başkanlığını yaptı.

*1993-1995 yıllan arasında Irak Milli Türkmen Partisi’nde Başkan Yardımcılığı görevini üstlendi.                          *1995’de kurulan Irak Türkmen Cephesi’nin kurucu üyelerindendir.

*1999 – 2003 yılları arasında Irak Muhalif Grubu Kongresi’nde (INC) görev alarak 1999’da New York Irak muhalefet toplantısında ve 2002 yılındaki Londra toplantısında Irak Türkmenlerinin hem resmî sözcüsü ve hem de açılışta konuşmacısı olmuştur. Ayrıca Londra toplantısında Eşgüdüm ve Koordinasyon yüksek konseyi üyeliğine seçildi.

*2003 yılında Irak Muhalif Grupları’nın Selahattin toplantısı ve akabinde Davos Ekonomi toplantısına Türkmenleri temsilen konsey üyesi olarak katıldı. Saddam Hüseyin’in düşmesinden önce 7 Mart ve 17-18 Mart 2003 tarihlerindeki Ankara toplantılarında Amerikalı delegeler, Dış İşleri ve Genel Kurmay temsilcileri ile beraber katılımcı oldu. Saddam Hüseyin düştükten sonra Türkmen Meclisi’nin hazırlık kurucuları arasında yer aldı ve 750 delegenin katıldığı 3. Türkmen Kurultayı’nın hem hazırlık komisyonunun hem de kurultayın başkanlık görevini üstlendi.

Dr. Mengü yurt içinde İstanbul Ticaret Odası ve Türsab, yurt dışında ise ASTA ve UFTAA kuruluşlarının üyesidir. Hâlihazırda ticarî çalışmalarının yanında;

*Türkmeneli İş Adamları Derneği Başkanı.

*Türkmeneli İnsan Hakları Genel Başkan Yardımcısı

*İstanbul Üniversitesi’nde Öğretim Görevlisi’dir.

Türkmen meseleleri ile ilgili ‘Osmanlı Arşiv Belgelerinde KÜLTÜR MERKEZİ KERKÜK‘ isimli bir kitabı, yurtiçi ve yurt dışında çeşitli makaleleri yayınlanmış ve konferanslara katılmıştır. Ayrıca Türk Turizmi’nin tanıtımı ile ilgili yurt dışında birçok ülkede work shop, prezentasyon ve sunumlar organize etmiştir.

Evli ve bir çocuk babasıdır. İngilizce ve Arapça bilmektedir.

KUŞBAKIŞI

Âyete’l-Kürsî:

‘Âyetü’l-kürsî’ olarak da yazılan Bakara Sûresi’nin 255. Âyeti, bilhassa tehlikelerden korunmak için okunur. Âyet bu ismi, içerisinde geçen ve ‘taht’,  ‘hükümranlık’, ‘ilim’, ‘kudret’ gibi mânâlara gelen ‘kürsî’ kelimesinden almıştır. Allah (Subhanehu ve Teâla) Hazretlerini tanıtmakta ve O’nun ism-i âzâmını (en yüce ismini) içermektedir. Tevhid akîdesini anlatan Âyetü’l-Kürsî, Allah’ın yüce zâtı ile ilgili temel ilâhî meseleleri kapsamaktadır. İlâhî saltanatın ve hükümdarlığın son derece açık ve özet anlatımını ve Allah Teâlâ’nın zâtını ve sıfatını hem târif eden hem de maddî ve mânevî kuvvetlerinin son derece açık şâhitliği ile ispat eden bu âyet, Kur’an âyetleri arasında en yüksek bir şeref ve kıymete sâhiptir. Çünkü ilmin kavranması için önce Allah’ın ve O’nun sonsuz kudretinin tanınması gerekmektedir.

Cemalnur Sargut tarafından derlenen Âyetü’l-Kürsî adlı eser, çeşitli tefsir çalışmalarının yanı sıra İnsân-ı Kâmil’lerin yorumlarından faydalanılarak âyetin tasavvufî mânâsının derinlemesine incelendiği bir şerh çalışmasıdır. Bu eserde okuyucu, ‘Allah’, ‘İlâh’, ‘Hû’, ‘Hüve’, ‘Hüviyet’, ‘Hayy’, ‘Kayyum’, ‘Hâfız’ gibi isimler ile Arş ve Kürsî’nin hakîkatini tefekkür etme fırsatı bulacaktır.

Cemalnur Sargut’un ifadesiyle: ‘Âyetü’l-Kürsî‘nin tamamı, Allah’ın kulunu hıfzetmesini anlatmaktadır. Allah kulunu, O’nun hiçliğini ve kendi büyüklüğünü göstererek korur. Âyetü’l-Kürsî kalplere dirilik verir. Îmanı zaaftan korur. Tevhîd konusunda bizi muhafaza eyler. Âyeti okudukça îman güçlenir, îman güçlendikçe Âyetü’l-Kürsî, eman hikmetiyle bizi hıfzeder, tevhid ve ihlâs sırrını kalplere ilka eder.’

Nefes Yayınları:

Bağdat Caddesi, Güzel Sokağı Nu: 11 A Blok Daire: 2 Selamiçeşme, Kadıköy-İstanbul. Telefon: 0.216-359 10 20 Belgegeçer: 0.216-359 40 92 e-posta: irtibat@nefesyayinevi.com / www.nefesyayinevi.com

Bir Propaganda Silahı Olarak Basın:

Günümüzde en çok tartışılan konuda bir ilk kitap! Dünyada ve Türkiye´de sansür, baskı ve yönlendirme konularını işliyor.

Onur Öymen bu kitabında geçmişten bugüne, dünyada ve Türkiye’de liderlerin halkın gerçekleri öğrenmesini engellemek için neler yaptıklarını anlatıyor. Sansür, baskı ve cezalandırma en sık başvurulan yöntemlerdir. Bunlara karşı cesaretle direnip mücadele eden, mesleğinin yüz akı gazeteciler de var, boyun eğip hükümetlerin bir propaganda aracı olmayı kabul edenler de… Hapse girmeyi, hatta hayatını fedâ etmeyi göze alanlar da var, iliştirilmiş gazeteciliği kabul edenler de…

13,4 X 20 santim ölçülerinde, 496 sayfalık kitap, 2014 yılında yayınlandı.

Remzi Kitabevi A.Ş.

Akmerkez E 3 Blok Kat: 14 Etiler, İstanbul Telefon: 0.212-282 20 80 Belgegeçer: 0.212- 282 20 90 www.remzi.com.tr e-posta: post@remzi.com.tr

Eşikte:

2011 yılında vefat eden Ali Teoman’ın 1990 yılında yazıp 2008’de yayımladığı ilk romanıdır.  Avrupa’da Kafkaesk mekânlarda akan zaman, gerçekler, hâtıralar, hayaller, tedirginlikler, sevişmeler, adsız kadınlar ve erkekleri anlatıyor. 2013’te Fransızcaya da çevrilen roman, 13 x 21 santim ölçülerinde, 88 sayfa hacimle Ağustos 2014’te ikinci baskı olarak yayınlandı.

Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık:

İstiklal Caddesi Nu: 161-161/A Beyoğlu 34433 İstanbul. Telefon: 0.212-252 47 00 Belgegeçer: 0.212-293 07 23 www.ykykultur.com e-posta: ykypazarlama@ykykultur.com

DERKENAR:

Doğru ve Güzel Türkçe İçin ipuçları:

Mecburiyet / Zorunluluk

Arapçadır diye kapı dışarı edilen ‘mecburî ‘ kelimesinin yerine ileri sürülen ‘zorunlu ‘  kelimesinin kökü olan ‘zor’ kelimesi de Türkçe değil, Farsçadır.

Türkçe diye alkışlanan bu kelimenin başka bir kusuru da, kural dışı oluşudur. Çünkü ‘zorunlu ‘ kelimesinin taban kelimesi ‘zorun ‘dur. Bu kelime Türkçe kaidelerine uygun olarak türetilmemiştir. Zira Türkçede ‘isimden isim türetme ekleri ‘ arasında bugün kullanılan ‘n ‘ eki yoktur.  ‘Yazın ‘, ‘kışın ‘, ‘gündüzün ‘ gibi bazı kalıplaşmış sözlerde yer alan ‘n ‘ eki, bir yapım eki değil, eskiden kullanılan fakat bugün artık o göreviyle kullanılmaz olan bir ‘isim çekim  / vasıta ‘ ekidir.

Eğer ‘dilcilik ‘ yapacaksak, Türkçeyi kurallarına uygun / doğru bir şekilde bilmek, kullanmak mecburiyetindeyiz?

Sezai GÜNEŞ: Bizim Külliye Dergisi, 62. Sayı.

KISA Kısa / KIsa Kısa…

1- AŞKA UYANMAK: Ahmet Günbay Yıldız. Timaş Yayınları.

2- MALATYA’NIN PUSLU YILLARI: Şevket Gözübüyük. Beyan Yayınları.

3-Osmanlı’dan Günümüze DEMOKRATİKLEŞME SÜRECİNDE TÜRK SİYASÎ HAYATI VE KEMALİZM: Dr. Metin Eriş. Bilgeoğuz Yayınları.

4- DİNÎ KAVRAMLAR SÖZLÜĞÜ: Heyet Tarafından Hazırlanmıştır. Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.

5- AHISKA ARAŞTIRMALARI: Yunus Zeyrek. Kendi Yayını.

Kocaeli’nin nüfusu hızla artmakta ve sanayi kuruluşları her geçen gün çoğalmaktadır. Günümüzde yılda 25 bin civarında doğum ve 20 bine yakın göç sebebiyle Kocaeli’nin nüfusu artmakta ve 40 bine yakın yeni su abonesi yapılmaktadır.1980 li yıllarda, bu kadar olmasa da, bölgemizde hızlı bir nüfus artışı mevcut olup yeni ve daha güçlü bir su kaynağı olarak Yuvacık Kiraz Deresi üzerinde yapılması düşünülen Yuvacık Barajı çalışmaları hızlandırılmıştır. Bu baraj, DSİ tarafından 1982-1983 de planlanmış ve 1986 da İzmit Su Temin Projesi adı altında,  o gün ki İzmit Belediye Başkanı Sn Necati GENÇOĞLU zamanında şekillendirilmiştir. Yuvacık Barajı adı altında 1987 de Gama inşaat firması tarafından inşaatı başlamıştır. Yapımı çok uzadığı ve şehrin su sıkıntılarının artması sebebiyle, Sn Sefa  SİRMEN’in Belediye Başkanlığı  döneminde, 1996 yılında yap işlet devret modeli  ile bir  İngiliz firmasına yeniden ihale edilerek  yapımı  hızlandırılmıştır. Bu firma,  1999 yılında temiz su arıtma tesisi ve isale hatları dâhil işi bitirmiş,  18.01.1999 tarihinden itibaren ise şehre buradan su verilmeye başlanmıştır. Yuvacık barajı maliyeti ve işletiş şekli sebebi ile önemli siyasi tartışma konusu olmakla beraber halen Kocaeli’nin birinci su kaynağıdır. 2014 yılından itibaren işletme hakkı tamamen Kocaeli Büyük Şehir Belediye Başkanlığı’na geçmiştir.

2006 yılındaki kuraklık sebebi ile yapılan alternatif su kaynaklarını hizmete alma çalışmaları çerçevesinde önce Sapanca gölü-Yuvacık barajı temiz su arıtma tesisi arasında bağlantı hattı yapılıp hizmete alınmıştır. Bu hat ihtiyaç durumunda Kocaeli halkının sapanca gölü suyundan istifadesi imkânını sağlamaktadır.2013 yazındaki kuraklıkta şehrimizin su ihtiyacının karşılanmasında önemli oranda istifade edilmiştir. Ayrıca 2013-2014 kuraklığı yeni alternatiflere ihtiyaç olduğunu göstermiştir. Bunun için  Kandıra Namazgah Barajı hızla tamamlanıp devreye alınarak  Kandıra bölgesinin ihtiyacı  buradan temin edilmektedir. Namazgah Barajı suyu, yazın önemli bir nüfus artışı yaşayan Kerpe-Kefken-Cebeci hattının temiz su ihtiyacını karşılamaktadır. Ayrıca ihtiyaç durumunda Derince-Körfez ilçelerinin kuzeyindeki yerleşim birimlerinin ihtiyacına cevap verecek bir alt yapı da bölgeye getirilmiştir.   (0)Sıfır su kesintisi hedefi ile bu çalışmalara, bölgemizde 80 derin kuyu açılarak, yeraltı sularımız, temiz su arıtma tesislerine bağlanmış ve bu sulardan da istifade imkânına kavuşulmuştur. Ayrıca ‘gri su’(geri kazanım suyu)ların sanayi ve çevre sulama ihtiyacında kullanılması gibi çok önemli çalışmaların yapıldığını öğreniyorsunuz.

Kitap, 2000’li yılların başında, şehrimiz için çok önemli bir sorun olan İzmit Körfez kirliliğini ortadan kaldıran evsel atık suların arıtılmasına yönelik de önemli bilgileri veriyor. Tarafımca 26.12.2012 tarihinde Kocaeli Aydınlar Ocağı internet sayfasındaki makalemi de kaynak gösteren bu konuda, çalışan 17 adet atık su arıtma tesisinin günde 200 tona yakın atık çamuru çıkardığı bilgisi ve yapımı devam eden 3 adet ve projelendirilmesi tamamlanmış 4adet atık su arıtma tesisi ile evsel atıkların %99 arıtmalardan geçirilmesi hedefiyle,  birçok Avrupa şehrinden daha ileri bir hizmet in verildiği bilgisini öğreniyoruz. Bu sayede İzmit körfezi önemli oranda temizlenmiş Karamürsel plajlarında mavi bayrak alınarak denize güvenle girilebilir olmuştur. Şehrimizde ayrıca tifo, para tifo, hepatit-A gibi kirli sularla bulaşan hastalıklarında artık yok denecek kadar az olması bu alt yapı hizmetlerimizin yeterli olduğunun diğer bir göstergesidir.

Son sayfalarda ise çeşme restorasyonları, Pakistan ‘da, Karadağ’da temiz su arıtma tesisleri yapılması, Van ‘da deprem sonrası su hizmetlerine katkı verilmesi gibi diğer çalışmalar anlatılıyor. Son sayfalarda ise yeni gölet, baraj ve İSU kurumunun su ve güneşten enerji üretimine yönelik projeleri hakkında bilgilerin olduğunu görüyorsunuz.

Son 10 yılda yapılan bütün bu çalışmalarla şehrimizdeki su hizmetleri çok ileri seviyeye getirilmiştir.  Böylece musluklarından sıfır kesintili içilebilir suyu akan bir şehirde yaşamaktayız. Bu dönemin Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Sn İbrahim Karaosmanoğlu, İSU kurumu Genel Müdürü Sn İlhan Bayram ve çalışma ekibi ile ne kadar gururlansa yeridir. Böyle bir kurumda 2 dönem yönetim kurulu üyeliği yapmış olmak da şahsım için ayrıca bir övünç kaynağıdır.

Kocaeli’mizin su hizmetlerini, bu konuda emeği olan herkesi bilmeğe ve öğrenmeğe vesile olan böyle bir eser içinde ilgilileri tebrik ve takdir ederken bu hizmetleri yapanlardan ölenlere rahmet, sağ olanlara da sıhhat ve afiyet dileklerimle saygılarımı sunarım.

Ahmet Kabaklı’yla fikren tanışmamız 1960’lı yıllara rastlar. Beyazıt’da Karaağaç İşhanı’nın teras katındaki Aydınlar Ocağı’nın son aylarıydı. Marmara Kıraathanesi ile Küllük ise Beyazıt’da harıl harıl çalışıyordu. İstanbul Vefa Lisesi son sınıftayım. Sadece Süleymaniye Kirazlı Mescit 46 numara ve Cağaloğlu’nda MTTB’ye gidip gelmiyorum, Büyük Doğu Fikir Kulübü’nün de müdavimiyim. Büyük Doğu Fikir kulübü o yıllarda Beyazıt Gedikpaşa’da Kayserili Cam üretimi ve ticareti yapan Refik Bürüngüz Ailesi tarafından Necip Fazıl Kısakürek’e tahsis edilmiş bir daire. Hanın tümü nerdeyse imalathane ve ayakkabı kokuyor.

Kulubün sürekli gelenleri Rafet Çıngıl, Hüseyin Rahmi Yananlı, Bahri Zengin, Hüseyin Arı, Ali Biraderoğlu, Rıfat Besceli hatırımda kaldığı kadarıyla. 146 nolu ile Büyük Doğu Fikir Kulübü’ne üstad beni üye kaydediyor. Mutlu olduğum ender günlerden, aylardan, yıllardan birini yaşıyorum.  Vezneciler’de üniversiteli öğrencilerin kurduğu Ötüken Yayınevi de Necip Fazıl’ın iki kitabını yayınlamış: Hikâyeler ve Sultan Abdülhamid. Haftalık Yeni İstiklal ve Yeni İstanbul elimizden, yüreğimizden hiç düşmüyor. Sonra Hami Tezkan ve Gökhan Evliyaoğlu’nun yayınladıkları günlük Son havadis gazetesi ve haftalık Düşünen Adam Dergileri.

Daha sonra  “Şeyhülmuharririn” olacak Ahmet Kabaklı bu yerlere çoğu zaman gelip gidiyor. Hem öğretmen olarak biliyoruz, hem de Tercüman’da muharrir. Duyduğumuz bir imtihanı kazanarak Tercüman’a köşe yazarı olarak göreve başlamış. Bütün üstadları sadece uzaktan görür, imrenir, yanlarına yaklaşmaya adata “edeb” ederdik. Konuşurken bile yüzümüz kızarırdı.

Tercümanlı Yıllar ve Türk Edebiyat Vakfı

Kısmete bak, 1970 yılında Kemal Ilıcak’ın sahibi, Saadettin Çulcu’nun genel yayın müdürü, Aydoğdu İlter’in yazıişleri müdürü olduğu bir dönemde Tercüman Gazetesi çarşaf çarşaf ilanlar yayınlayarak “müsahhih” alacağını duyurdu. Saadettin Çulcu yazısında müsahhihin ne olduğunu açıklıyor, ünlü müsahhihleri örnek gösteriyor, yayın içindeki sorumluluğunu anlatıyor sütununda. Öyle bir cazip hale getirdi ki bu yazı onlarca kişi önce açılan yazılı imtihana girdi. Sonra mülakata. İki kişi kazandık. Biri ben, diğeri de İstanbul Hukuk Fakültesi’nden mezun bir Saraybosnalı bir arkadaştı. Alacağımız ücret açıklanınca Boşnak arkadaş vazgeçti. Ben “gazeteci olacağım” diyorum içimden, ücret az da olsa kabul ettim ve hemen göreve başladım. Ancak Tercüman toplu sözleşmeli bir gazete olduğundan maaşım neredeyse ikiye, üçe katlanmıştı.

Evinde ördüğü kazaklardan mutlaka bir tane almak veya sipariş etmek durumunda kaldığımız Ahmet Ilıcak şefimiz, Birsen Ermiş yardımcısı, Dr. Fahri Türkbeyler ve ben 4 kişi çalışıyoruz. Her gün Ahmet Kabaklı, Ergun Göze, Tarık Buğra, Prof.Dr. Şükrü Baban, Rauf Tamer, Ali Rıza Alp, Reşat Ekrem Koçu, Mithat Sertoğlu, Şahap Ayhan, Necip Fazıl ve Necmi Tanyolaç’ı görme imkânım var.

Yazılarını okuyor ve tashihini yapıyorum. Ancak odamıza tek ve devamlı giren ise sadece Ergun Göze. Zaman zaman oğlu küçük Mehmet’i de getirir odamıza.

Ahmet Kabaklı ayrıca defter gibi aynı boyutta Türk Edebiyatı Dergisi yayınlıyor ve Sultanahmet’teki Divan Yolu Caddesi üzerinde Türk Edebiyat Vakfı’nın da başkanı. Çarşamba sohbetlerinin müdavimiyim. Bu sohbetlerin başlangıç ve bitiş saati de herkes için uygun. Önemli şeyler öğreniyor ve yeni bir muhit ediniyorum. Ne güzel. Türk Edebiyat Vakfı’na zaman zaman tombik, yuvarlak yüzlü, iri gözlü ve esmer, ele avuca sığmayan, çok hareketli bir genç geliyor ve görünüyor. Akabinde kayboluyor. Üç beş ay sonra yeniden aramızda ve sohbet toplantısında. Üstad Ahmet Kabaklı’nın yeğeni olduğunu çok sonra öğrendik.

Elazizli Süleyman Servet kabaklı

Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde öğrenci imiş. Aynı zamanda gazeteci.

Tercüman ve Anadolu Ajansı’nın Erzurum muhabiri. Daha önce de memleketi Elaziz’de Tercüman’ın muhabirliğini yapmış; Elazığ, Yeni Harput ve Uluova’da yerel yazılar kaleme almış.

Bir sempozyum için gittiğim Elazığ’da öğrendim. Daha lise öğrencisi iken ele avuca sığmayan haşarı, atak bir civanmert Servet. İdeolojik çatışmaların başladığı dönemlerde ise en önde ve cesur. Tunceli Erkek Öğretmen Okulu’nun anarşik olaylar nedeniyle eğitime son verilmesi neticesinde 470 öğrenciyi Elazığ’da konuk ettirecek kadar mükrim. Anadolu böyledir. Bir yiğit genç çıkar pervasız, neticesine bakmaksızın inancının gereğini yapar. Elazığ’da bugün Türk Dünyası Uluslararası Hazar Şiir Şölenleri ve yazar toplantıları geleneksel hale geldiyse bunda Servet Kabaklı ve arkadaşlarının payı vardır. Bu itirafı bizzat halen Konya Valisi olan Muammer Erol’dan dinlemiştim. Servet Kabaklı bu konuda Elazığ’a kim vali atanırsa atansın ilk ricası bu etkinliğin devamı oluyor, Türk Dünyası ile ilişkilerin artarak devam etmesini talep ediyor. İşte Elazığ Türk Dünyası’nda bu nedenle tanınıyor. Taşrada henüz alternatif bir başka şehrimiz de yok maalesef. Elazığ’da ayrıca kim yerel yönetimin başında olursa olsun mutlaka Türk Dünyasının bir saygın insanının ismi bu kentin sokaklarına, caddelerine, bulvarına, meydanına, salonuna, parkına ve anıtına veriliyor. Benim üç defa iştirak ettiğim her etkinlikte de mutlaka Servet Kabaklı vardı ve oradaydı. Elazığlı şair, sanatçı, yazar, müellif, akademisyen, hayırsever aydınlar da bu programlardan nasibini alarak ilçelere kadar taşınıyor. Mutfak ve toprak ürünleri tanıtılıyor.

Elazığ’da sosyal tesislerden ayrılarak İstanbul’a döneceğimiz gündü. Ali Coşkun elinde bir paket ile “Benim odaya yanlışlıkla bir paket bırakılmış, sahibini arıyorum” dediğinde yanıldığını sonra anladı. Aynı hediye paketinden bütün konukların odasına konmuştu. Tulum peyniri başta olmak üzere Gakkoşları hatırlatacak bir paket. Servet Kabaklı’nın hediyesi ve hatırası.

Servet Kabaklı 1979’dan 1986 yılına kadar İstanbul Tercüman’da çalışmış. Bu yıllarını Tercüman’da birlikte olduğumuz Bekir Aydın’dan dinlemişimdir. Ahmet Hakan ve Vahap Munyar Hürriyet’teki sütunlarına taşıdılar vefat haberini birer anektodla. Servet hep ülkücü, ancak sosyal, medeni ve insani yanı ağır. Pir alevi gibi hemen parlayabilen, ancak hatalıysa karşısındakinin biraz sonra gönlünü alan biri. Vahap Munyar’a “gomünist kardaşım” diyerek sevgisini gösteriyor. Bu yaklaşım iki tarafı da üzmüyor, tam dersi dostluklarını pekiştiriyor. Ahmet Hakan’ı arıyor zaman zaman hal hatır sorabiliyor bir medeni meslektaşı olarak. Yeni Haber yayınlandığında burada yazmaya başlıyor(1986). Sonra Türkiye Gazetesi. Hukukum bu tarihten sonra artarak sürüyor. Ayhan Katırcıkara imzasıyla “Fantezi ve Kulis” yazıyorum. Bir de müphem resmim var. Kendisi için o yıllarda böyle bir imkân hazırlanmış, ancak gerçekleşmemiş. Doğu Türkistan hariç bütün Türk Coğrafyasını tek tek dolaşıyor. Yazı hayatına ise daha sonra Yeniçağ ve Tercüman’da devam etti. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin Ödülünü kazandı. Rahmetli Turgut Özal ile birlikte dış dünyaya seyahat etti. Özal’ın son seyahatinde yine yanındaydı. Bütün liderlerle dostluğu vardı, ama Özal ve Türkeş ile daha bir yakındı. Servet Kabaklı imkânı, unvanı, makamı ne olursa olsun herkesle dostluk kurmakta mahir bir aydındı. Recep Tayyip Erdoğan ile ta İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından itibaren iyi, samimi, çıtası yüksek dostluklar kurmuş ve bugüne kadar da sürdürmüştü. İstanbul’a gelen her vali ve yerel yönetici ile de öyleydi.

Türkistan AŞevi’nde Evlilik Yıldönümü Kutlaması

Servet Kabaklı’nın sohbeti keyifli olurdu, muhabbeti koyuydu, konuşmalarını saatlerce dinleseniz bu zaman diliminin bitmesini hiç kimse istemezdi. Evliliklerinin yıldönümünde tevafuk olarak Türkistan Aşevi’ndeydik. Kendi kutlamasını ikinci plana alarak dostları ve konuklarıyla ilgilendi. Ancak öğrenince aynı sofrada Kabaklı Ailesinin evlilik yıldönümleri için de birlikte olduk.İstanbul’daki yabancı misyontemsilcilerinden de dost edinmiş, Türkistan Aşevi’nde onlarla aynı sofrayı paylaşmasını bilmiş, görüşlerini onlara da aktarmıştır. Ramazanda İstanbul Özbekistan Konsolosu vebir grup dostla birlikte iftar yapmıştık. Sayın Başkonsolos Taşkent kavunları getirmişti ülkesinden, ikram etti. Son ramazanda ise Prof. Dr. Aziz Akgül ve eşi Almıla Hanım, Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş, Ali Coşkun, Doğu Türkistan’dan Veli Hoşur, bendeniz, eşim, çocuklarım ve torunum Can ile birlikte olduk. Soframıza hem hizmet ettirdi, hem şeref verdi. Esat Kabaklı hem çaldı, hem söyledi.

Servet Kabaklı’nın rahatsızlığını duyuyorduk. Öyle pat diye de söylenemiyordu. Her sorduğumuzda” çok iyiyim” diyordu. Kilo almıştı. Sigara içiyordu, bir türlü bırakamıyordu sanırım. Aralıklarla hepimiz sorduksağlığını, hep aynı şeyleri anlattı; iyi olduğunu, kadere rıza göstermek gerektiğini, vakti gelmeden yaprağın bile kıpırdayamayacağını hatırlatarak büyük bir teslimiyet içinde bulunduğunu vurguluyordu. İnanmış bir insan, kaderine razı olmuş bir aydın portresi çiziyordu.

Kaderine Rıza Göstermiş İnanmış Bir Aydın

Bir ay sonra kadardı Nefes almakta güçlük çektiği ve beynine kan pıhtısı sıçradığından Servet Kabaklı’nın Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde olduğunu öğrendim. Tam ziyarete gidecektik ki daha fazla donanımlı ve bir kalp cerrahı eşliğinde ambülansla Maslak Acıbadem Hospıtal’a kaldırıldığı haberi geldi. Özel odada kimse ile görüştürülmüyormuş. Birkaç gün bekledik dua ederek. Görüşmeye başlandığını öğrenince metro ile Maslak’taki hastaneye gittim. Hastamızı bulamadı yetkililer. Cep telefonundan aradım, eve çıktığını, tedavisinin burada devam edeceğini, daha sonra kontrole gideceğini söyledi. Rahatlamıştım. Ancak Eskader‘de toplanarak bir grup arkadaşımızla evinde ziyaret etmek ihtiyacı hissettik. Sultanahmet’teki sarı boyalı, iki katlı eski İstanbul evinde görüştük. Hep iyi olduğunu anlattı. Tahlillerin devam ettiğini, neticesine göre tedaviye karar verileceğini bildirdi. Eşi, oğlu, gelini ve torunu da oradaydı. Bize Türkistanlı bir ailenin yaptığı makarna gibi uzun, tuzsuz kuru un pastası ikram etti. İlk defa yemiştim, bir de örnek aldım. Kalabalıktık, hiç hastalığından bahsetmedi bile, her zamanki davudi sesiyle sohbetini ve muhabbetini sürdürdü.

Bir hafta sonra da vefat ettiğini öğrendik. Cenazesinde her kesimden insan vardı Sultanahmet Camii’nde. Avluya kadar taşmıştı cemaat. Tabutunun başına Doğu Türkistan bayrağı da eklenmişti. Helalleştik. Eyüp’te amcası Ahmet Kabaklı’nın yanına defnettik. Sonra Türkistan Aşevi’nde Kur’an ve dua.

Yeniçağ’daki bir yazısında TRT Genel Müdürü’ne arka çıkıyordu tartışmalar üzerine “Şenol Demiröz’e kefil oluyorum” diye. Arkadaşı Servet’i mahcup etti. Ancak camide bütün cemaat musalladaki Servet Kabaklı’ya sahip çıktı ve öyle bir mesaj verdi ki helalleşirken; onbinlerce gırtlaktan tek ses çıkmıştı arşa ulaşan: Helal olsun!

Türk Edebiyat Vakfı, dergisi ve yayınlarıyla daha da büyüdü Servet Kabaklı ile daha da büyüyecek bu emanet. Nurlar içinde yatsın, peygamberimize komşu olsun.