Burdur’da sabah kahvaltısını konakladığımız Grand Özeren’de yapmadık.İki emekli öğretmen karı-koca dostumuzun davetiyle Neşe-Naci Tolacı’ların evlerinde aldık soluğu. Her sokakta neredeyse inşaatlar yükseliyor. Vilayetin önünden aşağı giden cadde yaya yolu olarak düzenlenmiş, tek şeritten araç trafiğine açılmış. Ayakkabı boyacısı, satranç oynayan adam, keman çalan kız, simit satan genç gibi renk renk heykeller dikilmiş. Ancak simitçinin simidi, oturan adamın satrancını falan çalmışlar. Yok. Aydınlatma müthiş olmuş caddede. Havalara gelince, kar kış İstanbul’da her şeyi etkilerken, Akdeniz’de her şey formunda gidiyordu. Burdur güneşi rüzgar olmasa belki de yakacaktı yüzleri. Sabah erkenden eşim ile birlikte gittiğimiz Tolacıların evinde mükellef sofra hazırlanmıştı bile. Böyle sofralarda diyet ve perhiz falan kimsenin aklına gelmediği gibi ben de etkileniyorum nimetlerden. Değişik reçel, peynir ve ekmekler, bal, kaymak, ceviziçi, salatalık, domates, portakal suyu, çay daha ne olsun?

Sofra başı sohbetleri genelde hep uzadıkça uzar, uzadıkça da hep yenir içilir. Bu defa da öyle oldu. Üzerine de kahvelerimizi içtik. Doktorlar Sitesi doğal gazla ısıtılıyor.  Bütün odalarda tişörtle dolaşılacak kadar da sıcak. Kentin tümü henüz geçmemiş doğalgaza, fueloil de yakılıyor. Havada bir kirlilik var her nedense. Bazı aileler bedava dağıtılan kömürü kullanırken, bazıları hala odun sobasında. Doğalgaz, vatandaşa pahalı gelince, daireler sadece bir odada yatıp kalkmaya başlamış, diğer odaların radyatörlerini sıkmış veya kesmiş; bir kısmı eski usule dönmüş. Hayat pahalılığı her tarafta vatandaşı etkiliyor. Üstelik taşra da artık pahalı, İstanbul, Ankara, İzmir’den farkı yok. Hele zaruri gıda maddelerinde.

Dağlardaki Taş Ocakları

Kaptan Hakan gelip bizi aldığında saat 12.00 idi. Valizimiz zaten hazırdı. Hemen yola çıktık. Hakan Beyşehirli. Yeni baba olmuş. Eşi çalışıyor. Beyşehir gölünün sulamada hala kullanılması beni sevindirdi. Üstelik göl balıkçılığı da ileri seviyede imiş. Hakan’a sordum. “Burdur’da en fazla sevdiğim trafik akışının normal olduğu!” demez mi? “Çünkü ben görev gereği İstanbul, Ankara, İzmir’e ve özellikle de Antalya’ya çok sık gidiyorum. Bu şehirlerdeki trafik yoğunluğu insanları yıpratıyor.” diye de ekledi. Burdur’da trafik düzenli, dolayısıyla Antalya duble yoluna çıkmamız da kolay oldu. Üniversite kampüsünü geçtik. Keşke kampüste bir Mehmet Akif Ersoy Evi olsaydı. Ki Kurucu Rektör Prof. Gökay Yıldız bu konuda epeyi mesafe almıştı. İstanbul bağcılar Belediyesi İstiklal Marşımızın yazıldığı Tacettin Dergahının aynısını inşa etti, kütüphane kurdu, ciddi bir arşiv sağladı. Sıratımüstakim’i yayınlamayı sürdürüyor. İlk üç cildi neşredildi. Keşke bütün bunları Mehmet Akif Ersoy Üniversitemiz yapsaydı. Üstelik yakışırdı.

Sağımız solumuz hep tarihi yerler. Bir kısmı milattan öncesine ait. Tabelalar o bölgeyi işaret ediyor. Dağlarımız kel gibi. Makiler daha fazla. Bir ara dağların oyulduğu gözüme çarptı. Sanırım hazine aranmıyordu bu oyuklarda. Sürücümüz Hakan aydınlattı beni “Asfalt yollar için taş ocakları faaliyette. Taşlar kırılarak asfalta dahil ediliyor. Etrafta çok sayıda taş ocağı var.” Demek inşaat için de değilmiş bu taş ocakları. Ancak yolun bir bölümü ve dağlar ile makilik alanlar tozlardan bembeyaz olmuş. Çevre bu kirliliğe nasıl dayanır bilemiyorum? Hiç bir tedbir alınmamış. 130 kilometrelik yolu 50 dakikada geldik. Hava da tamı tamına bir yolculuk havasında. Kepez’den Antalya’yı kuş bakışı izledik. Dokuma semtine gelince trafik kilitlendi. Yaprak kıpırdamıyor. Üstelik sezon kış, yaz değil. Peki Mayıstan sonra nasıl olacak bu trafik yoğunluğu. Düşünmek bile sıkıntı veriyor. Eski Dedeman, yeni Barut Oteli’nin olduğu Şirinyalı Mahallesine de 50 dakikada geldik. Toplasanız 10-12 kilometre falan ancak eder. Antalya İstanbul’u, bazı semtlerde geçmiş trafik yoğunluğu açısından denirse şaşırmayın. Burada da her taraf inşaat, AVM, rezidans. Fiyatlar uçmuş. Sabit gelirli birinin geçinmesi bile zor iken ev falan alması hayal galiba. Sokaklarda hiç Suriyeli görmedim. Ama varmış. Yönetim tedbir almış. Yeni yollar ve bulvarlar açılıyor Antalya’da. Artık Belek’e Lara üzerinden de gidiliyor. Bununla Lara-Belek otelleri arasındaki örtülü kavga da sona ermiş deniyor.

Beş Senesi Hovardaca Harcanan Şehir

Bunda bittabi NATO’dan sonra G 20 toplantısının etkisi çok fazla. Antalya Belek arası adeta yeniden dizayn edilmiş. Çok masraf yapılmış. Sokaktaki vatandaş bu gelişmeden mutlu. Bir önceki Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı, eski rektör Prof. Dr. Mustafa Akaydın’ın beş yılını kayıp sene olarak anlatıyor. Menderes Mehmet Tevfik Türel ise seçimi kazanarak kaldığı yerden kolları sıvayarak işe çok hızlı başlamış. Şimdi de Antalya-Belek arasında tramvay yolu inşaatı bitirilmek üzere ki servisçiler buna isyan ediyor. 23 Nisan 2016 açılan olan EXPO 2016 Botanik Fuarı çalışmalarında sona gelinmiş. 6 ay sürecek fuara daha şimdiden 22 ülke müracaat etmiş. Bir gelişime bazı kesimlerin lehine olurken, diğerlerini elbette ki aleyhine neticelenebiliyor. Ancak gelişmeleri tersine çeviremezsiniz, öyle yaparsanız çarkları arasında ezilirsiniz. Öte yandan TRT’nin Lara’daki eğitim tesisleri olmak üzere sahildeki kamu arazileri için de özel sektörde kıyasıya bir arayış ve savaş var.

Turizmcilerle zaman zaman birlikte oldum. Uluslararası her toplantıya turizmcilerle birlikte katılan Antalya Kültür ve Turizm İl Müdürü bekleneni vermemiş. Sadece iyi insan olarak kalmış. Antalyalılar ayrıca turizmden beklenen payını almadığı düşüncesindeler. Antalyalılar kadar Ankara’nın da çalışması gerektiğini savunuyorlar. Tek umutları Dışişleri Bakanı Mevlit Çavuşoğlu. Kente gelince hemen etrafına toplanarak sorunları ve çözümünü anlatıyorlar.

Bir turizmci dedi ki “Putin ve Erdoğan arasındaki söz düellosu yavaşladı. Rusya’nın ihracat konusundaki ambargosu da gıda ve meyve-sebzede olduğu gibi pek fazla etkilemedi. Ancak turizm öyle değil. Dilerim mart-nisan aylarında sorun çözülür. İki tarafın da akil adamları var. Ama tabanda Putin’in %90, Erdoğan’ın %80 oranında olumlu bir oy artışı var. Güç zehirlenmesi inşallah iki lideri etkilemez, daha makul düşünürler.”

Akdenizde Rus Gelinler

Ben öğrenmek istediklerimi teker teker sıraladım. Onlar da cevap verdiler.

-Yeni arayışlarımız elbette var. Çalışmalar yapıyoruz. Çin, Japonya, İran, Arap ve İskandinav ülkeleri, özellikle de Avrupa üzerinde temaslarımız sürekli oluyor. Uzak doğu ülkeleriyle ciddi bir tatil anlayışı farkı yaşıyoruz. Ortadoğu ülkelerinde ortak kültürümüz var ama, bir o kadar da sıkıntıları birlikte geliyor. İskandinav ülkeleri bütçesi kadar harcıyor. Ruslar öyle değil, kazandığını harcamak için geliyor, mutlu oluyor.Yıllardır birbirimizi çok iyi anladık.

Ben duyduklarımı aktarıyorum. “Zaten Rusya’da belli bir kesim Putin’i eleştiriyor. (Kendisi yatına atlayarak istediği yerde tatil yapıyor. Biz öyle değiliz. Ayrıca Türkiye bize alternatif olarak sunulan İspanya ve Yunanistan’dan çok daha ucuz ve çatısı çok yüksek. Kırım’da ise hizmet sektörü yok. Bir çay bile saatler sonra geliyor. Türkiye ve Antalya farklı) diyorlar. Gazetelerde karikatürler çıkıyor.”

Türkiye genelinde 300 bin kadar Rus evlenerek Türkiye’ye yerleşmiş. Antalya bölgesinde 40 bin Rus ev almış. Yaz kış burada. TUİK raporlarına göre 2015’in ilk on ayında Ruslara 1750 konut satılmış. Rusya Federal Göçmen Servisi’ne göre Rusya’da yaşayan Türk vatandaşı sayısı da 86.000. Hürriyet’ten İpek İzci Rus gelinlerle konuşmuş. Habere göre Türk-Rus aileler için siyaset biranda aile içi mesele haline geldi. Larissa(40) ve Deniz Türkkan(51) 18 senedir evli ve 17 yıldır Türkiye’de. Rusya Eğitim ve İşbirliği Derneği Başkanı Rimma Rizaveya 250 bin Rus ve Türk’ün evlilik yaptığını söylüyor. Antalya Rus Sanat ve Kültür Derneği Başkanı İrina Balcı da şöyle konuşuyor “İki ülke arasında sadece dostluk değil, aile bağlantıları da var. Antalya’da yaşayan Rusların %80’ni Türklerle evli. Yaklaşık sadece burada 40 bin kişiyiz. Çocuklarımız iki kültürle büyüyor.21 yaşında çocukları olan Sibiryalı Natalya-Cem Barut ise “Ruslar kendilerini zora sokanları unutmuyor” diyor. Rus dili Öğretmeni Svetlana Demirtaş bir otelin ön büro müdürü ile evli. “Eşim ile birbirimize daha fazla sarıldık!” diyebiliyor. Alina Kaptanoğlu iki çocuklu anne olarak soruyor “Evlatlarımız ne olacak?”

Böyle Gitmeyeceği Belli Çünkü Dünya Karışıyor

TUİK raporlarına göre 2014 yılında Rusya’dan Türkiye’ye 4 milyon 279 bin turist gelmiş. Bunlar Türkiye’de mutlu olmasa, harcamalarının karşılığını görmese bir daha gelirler mi? Hiç mümkünü yok. Bu sayı sürekli artarak fazlalaşıyor. Türkiye ayrıca Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’na göre 2014 yılında Rusya’dan ithal ettiği doğalgazın oranı %54.76 ile en fazla olanı. Gerçi biraz tartışılsa da kesintiye uğramadı. Çünkü Rusya’nın başta Türkiye ve AB ülkeleri olmak üzere en fazla petrol ve doğalgaz satıyor. Bu da bütçesine önemli bir katı veriyor.Bunlar tartışılırken Türk turizmcileri gerçekten çok iyi çalışıyor. Hiç bir gelişmeyi tesadüfe bırakamıyor. Antalya’daki otellerin 70 futbol sahası var. 70 ülke kamp için ya gelmiş, ya gelmek üzere. Rus takımlarının yerini bugün için Almanya almış. Bundesliga Bir ve İki liglerinden 36 takım Antalya’da. Spor Turizmi Birliği Başkanı Ferit Turgut “Almanya’dan Stutgart, Hamburg, Werder Bremen; Hollanda’dan Ajax, Avusturya’dan Austria ve Wien futbol takımlarını buna örnek olarak veriyor.

Türkiye ile Rusya arasındaki ilişkiler rayına girecek bana göre. Çünkü uluslararası dostluklar artık sürekli azalıyor. Mezhep savaşlarını tırmandıracak Suudi Arabistan-İran gerginliği bitmeden, Kuzey Kore’nin hidrojen bombası testi bütün dünyayı karıştırdı. Kim Jong Un gibi 32 yaşında devlet başkanı püsküllü bela; Stalin, Mussoloni, Hitler, Franko gibi diğer belaları geçecek gibi gözüküyor.

Dostlar, Bir Orkestra ve Susesi

Antalya’da kadim dostlarla görüştüm. Gazeteci Baki Aydın’a ulaşamadım. İşadamları Nasuh Boztepe ile birlikte oldum. Antalya İleri Gazetesi’nde ve internet sitesinde güncel olayları değerlendiren yazılar yazdığını görünce mutlu oldum. Ayrıca şirketi adına mesleki onlarca kitap yayınlamış, mevzuatı ve uygulamayı değerlendiren. Bir başka değerli müteşebbisimiz, Birlik Vakfı İkinci Başkanı Hüseyin Avşaroğlu ile iki defa telefonla sohbet ettim, dertleştik.

Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrasından emekli olmasına rağmen müziği bırakmayan Tuncay Kayış’ı Antalya’da bir kez daha dinlemek kısmet oldu. Örnek orkestrası muhteşemdi. Hele 1950’den günümüze kadar her kuşağa hitap eden repertuvarı ve icrası ayakta alkışı defalarca hak etti. Sadece Trombone’yla bile  Amerikalı meslektaşlarına adeta taş çıkarttı. Belek Susesi Oteli’ne gelince çıta çok yüksekti ve tek kelime ile nefisti. Havalar düzeldi, İstanbul’a gitmenin tam zamanı artık.

Doç. Dr. Nihat Karaer aradı. “Ağabey sizi Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi’ne bekliyoruz.” demez mi? Önce şaşırdım. Çünkü 20-27 Aralık Mehmet Akif Ersoy Haftası bitti bitecek. Birkaç ay önceden yapılmış programlarımız var. Antalya bölgesinde olacağım gerçi. Bu hatırlatmam Nihat Hocayı sevindirdi.

-Madem Antalya’ya geliyorsunuz. Aynı gün ben sizi havaalanından alacağım. Doğru Burdur’a geliriz. Biraz istirahat ettikten sonra üniversiteye geçer, gençlerimize Yarınki Türkiye ve Akif’i anlatırsınız. Sonrasında da sizi istediğiniz yere götürürüz.

Yarınki Türkiye’nin Tarihçisi

Nihat Karaer önemli bir tarihçi, akademisyen. Çok önemli çalışmaları var. Vakfımız yönetim kurulu üyesi Mehmet Rüyan Soydan Bey’in arşivinden istifade ederek “Mehmet Akif Ersoy’un Aile Mektupları”nı üniversite yayınları arasında neşretti. Tanışmamız ise daha da eskidir. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, kurucu rektör Sayın Prof. Dr. Gökay Yıldız döneminde İstiklal Marşı Şairimiz hakkında bir uluslararası sempozyum tertip edilmişti. Nihat Karaer de bu etkinliğin kurmaylarından biriydi. Daha sonra yayınlanan sempozyum kitapları akademik çalışmaların hala başucu yayınlarıdır. Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat Vakfımız üyesi arkadaşlarımız da sempozyumda tebliğ sunmuş, sergi açmış, sunum ve değerlendirmeler yapmışlardı. O yıllarda daha yardımcı doçentti. İlk kamu hizmetini ise Kilis Öğretmen Okulunda başlamış Nihat Karaer.

Fpoenix Yayınevi tarafından neşredilen Abdulaziz’in Avrupa Seyahati (Paris, Londra, Viyana) adlı çalışması birkaç baskı yaptı. Hala da mevcudu yok. Bu defa imzalatıp aldım kendisinden. Osmanlı Araştırmaları ve Uygulama Merkezi Dergisi’ndeki bol dipnotlu çalışmaları da öyle. “Paris’te İlk İkamet Elçiliğimiz Kuruluncaya Kadar(1797) Osmanlı-Fransa İlişkilerinin Genel Seyri”, ” Fransa’da İlk İkamet Elçiliğinin Kurulması, Çalışmaları ve İlk Büyükelçi Seyit Ali Efendi (1797-1802) Zamanında Osmanlı Fransız Diplomatik İlişkileri”yle,  “Abdurrahim Muhip Efendi’nin Büyükelçiliği döneminde (1806-1811) Osmanlı Fransız Diplomatik İlişkileri” konusundaki çalışmaları da tez zamanda kitaplaşır diye düşünüyorum. Bilgin Kültür Sanat Yayınları’nın Mehmet Sait Halet Efendi’nin Paris Büyükelçiliği Döneminde(1803-1806) Osmanlı-Fransa  Diplomasi İlişkileri” kitapçığını da bunlara eklemek gerek. Nihat Karaer’in yerli-yabancı referansı çok, analizleri güçlü, tespitleri makul ve inandırıcı. Ancak nedense tek bir TC Dışişleri Bakanlığı Arşivi notu bulamadım.

Adına Üniversiteler, STK’lar, Semtler İnşa Edilen Sanatçı

Nihat Karaer kendisini kıramayacağımı biliyor.

-Ağabey tamam değil mi? Otelden yerinizi ayırtıyorum.

Öyle de oldu.

Zaten 27 Aralık Pazar Günü Edirnekapı Şehitliğindeki Mehmet Akif Ersoy’un vefat yıldönümü programında Üniversitenin yeni seçilen üçüncü rektörü sayın Prof. Dr. Adem Korkmaz ile  Mısır’daki Akif sempozyumumuzda birlikte bulunduğumuz Dekan Prof. Dr. Sibel Karakelle hanımefendi beni tanıştırdı. Sayın Rektör “Mehmet Bey sizi Burdur’a bekliyoruz. Ancak üzgünüm ben aynı gün Başbakan Ahmet Davutoğlu ile birlikte Sırbistan’a gideceğimden, orada olamayacağım. Size yardımcılarım refakat edecek” dedi.

Burdur’daki üniversitemizin Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat Vakfı’nda ayrıcalıklı bir yeni vardır. Kurucu Rektör Prof. Gökay Yıldız’ı Kahire’de, bir sonraki rektörü Sayın Prof. Dr. Mustafa Saatçi’yi Almatı’da konuk etmiştik. Sadece onları değil elbette. Sancak’ta Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Zeki Yıldırım, Doçent Doktorlar Şevkiye Kazan,Hülya Yazıcı Okuyan, Zafer Gölen, Kadir Şeker ve Nihat Karaer’i Sırbistan Novipazar’da misafir etmiştik. Kazakistan, Azerbaycan, Mısır, Bosnahersek ve Tataristan’da da Mehmet Akif Ersoy Üniversitemiz akademisyenleri bildirileri ile katkı verdiler.

Üniversite kampüsü Burdur’a birkaç kilometre uzaklıkta ve kent dışına taşınmış. Adeta bir şehir kurulmuş. Öğretim üyeleri ve öğrencilerin başarılı olması için her türlü fiziki şart mevcut. Nihat Karaer’in odasında soluklandıktan sonra Turizm Öğrencilerinin hizmet verdiği lokalde Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Mehmet Karaca, Prof. Dr. Sibel Karakelle ve Nihat Karaer ile birlikte kahve içtik. Akabinde toplantının yapılacağı salona geçtik. Saat 16.30’da bile konferans izlemeye gelen kızlı erkekli gençler salonu doldurmuşlardı.

İngiliz-Ermeni İşbirliğiyle 15 Bin Türk Askeri Kör Ediliyor

Gençlerle önce tanıştım. İsimlerinin manasını sordum. Onlara üniversitelerinin Galatasaray, Mülkiye gibi lobileri olması gerektiğini, çünkü Türkiye’de 250 kadar Akif isminde okul, bundan çok daha fazla semt, mahalle, bulvar, sokak olduğunu anlattım. Parlamentoda da Burdur ikisi iktidar üç milletvekili ile temsil ediliyor. Bu büyük bir avantaj değerlendirilmek istenirse. Üniversite “Üç Ülke Üç Düşünür: Bahtiyar Vahapzade(Azerbaycan), Muhammet İkbal (Pakistan) ve Mehmet Akif Ersoy Uluslararası Sempozyumu” ile “Teke Yöresi Sempozyumu” yapmış. Benim onlara ek olarak hatırlatmam Cemil Meriç, Nurettin Topçu ve Ali Şeraiti’yi tanımaları oldu.

Burdur’da 25 bin üniversite öğrencisi var. Bunun üç bin kadarı ilçelerde eğitim görüyor. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, aynı isimle eğitim veren ilk, orta ve lise öğrencileriyle temasta. Hatta Gökay Yıldız Bey zamanında üniversitede bu okulların temsilcileri ağırlandı, Akif’in ata-dede memleketi Balkanlardaki İpek(Pec) ili Suşisa köyünden akrabaları konuk edildi, TBMM’nde ilk defa program yapan akademi oldu, Edirnekapı Şehitliğinde üniversite senatosunun iştiraki ile bir gelenek başlattı, Akif ile alakalı sergiler açtı, konserler verdi. 11. Cumhurbaşkanı Gül tarafından kabul edildiler. Sanırım üniversitenin 10. Kuruluş yıldönümü(17 Mart 2016) etkinlikleri çok daha görkemli ve dikkat çekici olabilir.

Konuşmamda gençlere Mehmet Akif’in Mısır Kahire Üniversitesi’ndeki ilk dersinden bahsettim. İskenderiye’deki Seydibeşir Kuveysna Osmanlı Useray-ı Harbiye esir kampında 15 bin Osmanlı askerinin  İngiliz komutan ve Ermeni doktorca havuzlarda gözlerinin nasıl kör edildiğini (1915) anlattım.Zaten İngilizler Mısır’daki başka kamplardaki esir Türklerin bir bölümünü çalıştırmak üzere Hindistan ve Pakistan’a götürmüştü. Onlara “ülkenize dönüyorsun” denilerek de yalan söylenmişti. Yıllar sonra esir Türklerden gelen mektuplardan, bunların oraya yerleştiğini, evlendiğini öğreniyoruz. İşte onlar bugün bölgede dışlanan, öldürülen, gemilerle açık denizlere bırakılan mağdur Mymar(Arakan) Müslümanları.

Necid Çöllerinde Bir Şair Yiğit Adam

Az bilinen bir başka konuya geçtim sonra; Mehmet Akif’in Necid Çöllerine girdim.

-Mekke Emiri Şerif Hüseyin Paşa ve oğullarını İngilizler etkisi altına almışlardı. WaymanBury (ihtida ettikten sonra kendisinİ Abdullah Mansur olarak tanıttı) ve Lavrance gibi ünlü casuslar bölgede cirit atıyor, Osmanlı’nın parçalanmasına çalışıyorlardı. Teşkilatı Mahsusa’dan Eşref Kuşçubaşı, Mümtaz Bey, Şerif El Sunusi ve Mehmet Akif Bey bu fesadı temizlemek için görevli olarak bölgeye gittiler. Medine Muhafızı da Basri Paşa. Bölgede çatışma başladı İngilizlerin silah dağıttığı Araplarla. Ortalıkta sahtekarŞeyhitTuyyur(Uçan Şeyh) gibi baykuş kişilere bedeviler inanıyordu. İslam Şairi Mehmet Akif durumu görünce arkadaşları gibi mavzerini eline aldı, fişekliğini beline taktı, entarisinin eteklerini bel kuşağına getirerek çöl savaşına hazırlandı. Ata biniyor, ok atıyor, sporculuğunun tecrübesiyle her şarta mukavim hale geliyor, Zenci Musa ile güreş bile tutuyordu. Hava sıcaklığı 50 dereceydi. Necid Çöllerinde  bunu güzel anlatır. Bir taraftan da Çanakkale Savaşını merak etmektedirler. Zafer haberleri geldikçe Akif sıcak kumlar üzerinde secdeye kapanıyor, şükür namazları kılıyordu.  Kendisi çöllerde, yüreği Çanakkale’ydi. Çanakkale Destanını kaleme aldı ruhunda duyup, manen yaşayarak. Oysa aynı günlerde Ahmet Haşim Çanakkale’de yedek subaydı. Şair-i azam Abdulhak Hamid ise vefat eden eşine Makber’i yazıyordu.

Bu olayları sanki ben anlatmıyor, dinleyici gibiydim ve heyecanlanıyordum doğrusu. Mehmet Akif bir batı, birkaç doğu dili biliyordu. Kendisi hem babasının öğrencisiydi, hem de Muallim Naci gibi hocalarının. Eşi İsmet Hanıma aşıktı. Çocukları hep bir parçasıydı Akif’in. Çözülmeleri, parçalanışları, ihanetleri, göçleri, yangınları, sürgünleri, arayışları yaşayan bir cihan devleti vatandaşıydı aynı zamanda. 19. Ve 20 Asrı yaşıyordu. Parasız, işsiz, ayrıca sürekli takip edildiğini görünce Abbas Halim Paşa dostunun teklifi ile Mısır’a gitti. Kahire Üniversitesi’nde Türkçe hocalığı yaptı. Türk lobisini kurdu.

Türkiye’nin En Önemli Sorunu

Öğrencilerin mutlaka soru sormaları gereğinde durdum. Bir soru Akif’in Sultan 2. Abdülhamit için yazdığı “İstibdat” adlı şiiri oldu. “Ben ikisini de çok seviyorum” dedim. Boğaziçini yüzerek geçtiğini hatırlattı bir katılımcı öğrenci. Doğru. Çünkü sporcuydu Akif.  Sorular durunca yeniden hatırlattım. Hayatı sorgulayarak öğrenmenin gereğini işaret ettim. Soru sormazsanız ya konuyu anlamamışsınız, ya da soru sormayı bilmiyorsunuz demek durumunda kaldım. Bazıları talebeler utandığını söyledi.

-Sevgili gençler mesleğinizi severseniz başarılı olursunuz. Bu da yetmez iddialı olacaksınız. “Bu işi en iyi ben biliyorum” diyeceksiniz. Öyle de olmalısınız. Ülke sorunlarına karşı bigane olmamalısınız. Aynı meslekten yurtiçinde ve dışında dostlarınız olmalı. Gidip gelmelisiniz. Yurtdışı tecrübesi kazanmalısınız. Sonra bir sual sordum “Türkiye’nin en acil çözümlenmesi gereken sorunu nedir?” dedim. Hepsi birden “Terör” diye cevap verdi. Gerçekten öyle Türkiye’nin en önemli sorunu terör. Son sorumu kimse bilemedi. “Üniversitenin logosunu sordum ne anlatıyor, neyi ifade ediyor” diye?! Cevabı da ben söyledim “Kuş bölgeye ait özel dikkuyruktur. Mavi renk Burdur Gölünü, kırmızı da Türk Bayrağını ifade ediyor.”

Üniversite öğrencileri bu defa beni kapıda yakaladılar ve sordular, sordular. “Soru sormaya çekiniyoruz. Cesaret edemiyoruz. Yurtdışı için Erasmus kafi değil. Az sayıda öğrenci istifade edebiliyor.” Galiba bunların üstesinden de yönetimler gelir diye düşünüyorum.

Yerel Yönetimler

Akşam yemeğini bölgenin tek 4 yıldızlı oteli, konukladığımız Grand Özeren’de eşim, Prof. Gökay Yıldız, Prof. Dr. Sibel Karakelle, Doç. Dr. Osman Yılmaz, Doç.Dr. Nihat Karaer, Akdeniz Üniversitesi öğretim görevlisi, sanatçı, müzisyen Prof. Dr. Alaattin Yavaşça’nın öğrencisi Uğur Kaftan ile birlikte yedik. Otelin 5 yıldızlı olması konusunda her gelen yerel yönetim sorun çıkarmış, bazı binaların manzarasının bozulacağı gerekçe gösterilmiş!. Grand Özeren’de Burdur kebabı değil de  tavsiye ile antrikottan yaprak güveç geldi sofraya. 10 üzerinden 10 aldı. Sohbet derinleşti. Burdur’da 160 metrekare yeni lüks bir ev 350 bin TL. Arabalar ise ikinci el de olsa pahalı. Güneydoğudan şehit haberleri geliyordu. Bunun üzerine Almanya ve İngiltere ile İtalya’nın terör sorununu nasıl çözdüğünü konuştuk. Darısı Türkiye’nin başına.

�. Sohbet derinleşti. Burdur’da 160 metrekare yeni lüks bir ev 350 bin TL. Arabalar ise ikinci el de olsa pahalı. Güneydoğudan şehit haberleri geliyordu. Bunun üzerine Almanya ve İngiltere ile İtalya’nın terör sorununu nasıl çözdüğünü konuştuk. Darısı Türkiye’nin başına.