Ne
yapıyorsun?

                   
Okuyorum!

                   
Neyi?

                   
Kitabı!

                    Hangi
kitabı?

                   
İçinde bulunduğum, önümdeki kitabı!

                   
Önünde kitap falan yok!

                   
İçinde bulunduğum kitabı

                    Sen
kitap içinde misin?

                   
Evet.

                    O
zaman sen kimsin?

                    Ben
de bir kitabım!

                   
Kitap içinde kitap!

                   
Aslında, sen de bir kitapsın!

                    O
da bir kitap!

                   
Hepimiz birer kitabız!

                   
Okuyan ve okunan.

                   
Demek her şey kitap hükmünde!

                   
Evet, her şey bir kitabın ayrıntıları,

                   
Sahife, paragraf, kelime ve harfleri yerinde.

                                       X

                   
Neye bakıyorsun?

                   
Aynaya.

                   
Nerede ayna?

                   
Nerede yok ki!

                    Her
şey ayna!

                   
Ben, sen, o hepimiz;

                   
Birer aynayız tertemiz!

                   
Bakanı gösteren her şeye;

                   
Nasıl ki deniyor ayna;

                   
Öyleyse, her şey O’nu gösteriyor!

                   
O’nu anlatıyor.

                   
O’ndan haber veriyor.

                   
Demek ki, her şey birer ayna.

                    İçinde aynaların bulunduğu kâinat / evren
de;

                   
Kâmilen / tamamen bir büyük ayna!

                   
Aynalar; o büyük ayna içinde.

                   
Söylüyor sana bana,

                   
Diyorlar lisanı hâl / hâl diliyle:

                    Bizlere baksana!

                    Bak
da okusana!

                   
Okuyup da anlasana!

                    Her
varlık; maddî / maddesel / görsel ayna.

                    Her
varlık; kitabî / mânevî / mânâlı /anlamlı ayna.

                   
Kitap hükmündeki varlık aynaları,

                   
Ayna hükmündeki varlık kitapları,

                   
İçindeyiz be dostlar!

                   
Kitap – Ayna – İnsan

                   
Ediyor hikmeti ihsan.

Bir parti lideri düşünün, gün geçmesin ki, sosyal
medyada paylaşılan yalan haberleri gündeme taşıyıp rezil olmasın. Bu liderin
kim olduğu, hususu herhalde herkes tarafından kolayca anlaşılacaktır

Bu liderin, en son yaptığı açıklamaya
şaşmamak mümkün değildir. Milyonlarca gencin iştirak ettiği Üniversite giriş imtihanına
saatler kala T24 haber sitesi “Katarlı gençlere
Türkiye’de imtihansız tıp eğitimi hakkı veridi” diye vermiş olduğu yalan
haber sebebiyle özür diledi. Ancak özür
dilemek için imtihanın ilk etabının tamamlanmasını bekledi.  T24 haber sitesi, İmtihanın sona ermesinin ardından,
adeta, bir nevi hile-i şeriyye yapmak suretiyle,“haberi düzeltir özür dileriz” şeklinde paylaşımda bulunmuştur.

T24 haber sitesi tarafından yapılan bu özür
beyanına rağmen, bunu görmezden gelen CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu,
Üniversite giriş imtihanı için ter döken milyonlarca öğrenci ve onların
ailelerinin kafalarını karıştırmak, morallerini bozmak gayesiyle, son yılların
en büyük yalan kampanyalarından birini devreye sokarak, “Kendi gencine bu kadar sevgisiz bu kadar saygısız bir iktidar işte.
Hiç mi utanmıyorsunuz, bunları yaparken ey AK PARTİ? Aranızdan biriniz çıkıp da
bu adaletsizliktir diyemedi mi? Bizim çocuklar o okullara girebilmek için bütün
gençliklerini heba ediyorlar!” diye bir tweet atmıştır.

Hâlbuki, sağlanan bu kolaylıktan bütün
Katarlı gençler değil, sadece Katar Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker
sivil personel ile Katar silahlı kuvvetlerinde görev yapmak üzere eğitim alacak
personel faydalanacaktır. Ayrıca,
bu anlaşma sadece katar ile yapılmamış, Katar’ın haricinde 20 ülkeyle daha
buna benzer anlaşmalar yapılmıştır.

****

 Bilindiği üzere, yalan kişinin gerçeği
saklayıp, bildiğinin aksini söylemesidir. Yalancılık çok kötü bir huydur.
Dinimiz yalanı haram kılmış ve şiddetle yasaklamıştır. Yalan söylemek ruhi bir
hastalıktır. Müslümanların kendilerini bundan korumaları icap eder. Çocukları daha
küçükken doğru söylemeye alıştırılmalı, yalanın zararları kendilerine
anlatılmalıdır.İmandan sonra en güzel haslet doğruluktur. Doğruluk ulvi bir
sıfat olup, bunun karşılığı olarak da yalancılık çok kötü bir huydur. Yalan,
insan vicdanını tahrip eden, kendisine ve topluma saygısını yok eden çirkin bir
davranıştır ve günahtır. Mümin bir insan yalan konuşmaz. Zira mümin güvenilir
bir kimse demektir. Yüce Allah Kur’an-ı Kerim’de yalanı ve yalancılığı yasaklamış,
bunun zararlarına işaret etmiştir.

 Ancak
bu cümleden olarak şu hususu ifadeedeyim ki, bu açıklama kendisini bilen
kimseler için geçerlidir. Bir partinin lideri olarak, Kemal Kılıçdaroğlu’nun
bunları bilmemesi düşünülemez. Öyle anlaşılıyor ki, yapılan konuşmaların yalan
olduğu bilindiği halde bilhassa bilerek yapıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, yapılan iddiaya göre, bir
öğrenci yurdundan silahlar çıkmış. Hem de ağır silahlar. Dahası bahsi geçen
yurt AK PARTİ’ye yakınmış.

Hale bakar mısınız? Türkiye’de
üniversiteler Katarlı öğrencilere peşkeş çekiliyor, üniversite yurtlarında
öğrenciler silahlanıyor iddiasında bulunulmaktadır. Peki, gerçek ne? Bahsi
geçen fotoğraflar bir film setine ait. Silahlarda gerçek değil. Ne olacak
şimdi? Olacağı şu, bu yalan haberleri bile bile gündeme taşıyanların
yalancılığı ispatlanmış olacak. Fakat onlar yine yüzleri kızarmadan yeni yalanlar
söylemeye devam edeceklerdir. Fakat, memnuniyet verici bir durum var ki, o da
şudur: Onların bu yalanlarına artık pek itibar eden bulunmamaktadır. Amiyane
tabirle kendileri çalıp, kendileri oynamaktadırlar. CHP, adeta “at duvara çamuru, tutmasa da izi kalır”politikasını
uygulamaktadır.

Ayrıca CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu
“Türk Palet Fabrikasının Katar’a peşkeş
çekilmesi Türkiye’ye bir ihanettir” şeklinde açıklama yapmıştır.  Bu mevzu ile alakalı olarak şu hususu açık
bir şekilde ifade edeyim ki, Fabrikanın hiçbir kimseye peşkeş çekildiği filan yoktur.
Fabrikada üretim, TSK’nın ihtiyaçları istikametinde ve askerin kontrolünde
devam etmektedir. Bu arada, her türlü denetim yetkisi MSB’na aittir.

****

1973
yılında Tank- Palet Fabrikası hizmete girdiği zaman, dönemin bazı gazeteleri “Erbakan Hoca, paraları Arifiye bataklığına
yatırdı” diye manşetler atmıştı.

Yakın zamanda bir CHP milletvekili de Arifiye’deki,
fabrikadan yola çıkarak “Devletin ordusu
Katar’a satılmış ”deyip TSK’ ne hakaret etmiştir. Bunun üzerine Ankara
Cumhuriyet savcılığı tarafından “Türkiye
Cumhuriyeti Hükümetini ve Devletin askeri teşkilatını alenen aşağılama” suçlarından
resen soruşturma başlatılmıştır.

Türkiye’ye 2003 ile 2020 tarihleri arasında
toplam olarak 165 milyar dolar doğrudan sermaye girişi olmuştur. Bu yatırımların
büyük bir kısmı Hollanda, ABD ve İngiltere şirketleri tarından yapılmıştır. Bu
yatırımlar arasında, Katar 2,7 milyar dolarlık yatırımları ile ancak 17. Sırada
yer almaktadır.

Keşke bu yatırımlar daha fazla artsa da,
sadece çıkar maksatlı değil, Katar gibi dostane duygularla Türkiye’ye yatırım
yapan ülkelerin sayısı ve yatırımları çoğalsa.

Ayrıca Katar’ın Alman Mercedes Firmasında %4,
Porche ve Volkswagen’de de hisseleri mevcuttur. Bu arada İngiltere doğalgaz
şirketinin %67’si ve Londra Borsasının %10’nun Katar’a ait olduğu
bilinmektedir.

Burada ehemmiyetine binaen şu hususu ifade
edeyim ki, Katar’ın yatırım yaptığı yukarıdaki ülkelerden hiçbirisi yapılan
yatırımlardan şikâyetçi değildir. Hal böyle iken, Katar’ın Türkiye’ye yapmış
olduğu çok az bir miktardaki yatırımı devamlı olarak gündeme getirilmek suretiyle
algı operasyonu yapılmaktadır. Burada karşı olunan husus, yapılan yatırımdan
ziyade Katar’ın Müslüman bir ülke olmasınadır. Aksi takdirde, sadece
Hollanda’nın Türkiye de yaptığı 16 milyar dolarlık yatırıma herhangi bir şey
söylemeyen, başta Kılıçdaroğlu olmak üzere, muhalefet mensuplarının tutumlarını
başka türlü izah etmek mümkün değildir. O
Katar ki, toplam nüfusu üç milyon civarında olup, bunun da çoğunluğunu yurt
dışından çalışmak için gelen yabancılar teşkil etmektedir.

Son olarak bir hususa daha temas etmek
istiyorum. O da şudur: Kemal Kılıçdaroğlu diyor ki, “iktidara geldiğim
takdirde, İstanbul Kanalı’nı yapan müteahhitlerin paralarını ödemeyeceğim,
onlara kredi veren banka ve ülkelere de tavır koyacağım”diyor.  

70 yıldır iktidara
gelemeyen CHP ne zaman iktidara gelecektir ki, Kılıçdaroğlu yapmış olduğu bu tehditleri
yerine getirebilsin. Öyle tahmin ediyorum ki, CHP’nin iktidara gelmesini
görmeye, Kılıçdaroğlu’nun ömrü kâfi gelmeyecektir. Böylece yapmış olduğu
tehditler, söylemiş olduğu yalanlar havada kalacaktır.

CB ve AKP Genel
Başkanı Tayyip Erdoğan, cuma günü Diyarbakır’da, AK Parti Genişletilmiş
İl Danışma Toplantısı’na katıldı. Kapalı salon toplantısına katılan partililer “Biji
Serok Erdoğan” (Yaşasın Başkan Erdoğan) tezahüratında bulundu.

Bu “biji serok”
ifadesi terör örgütünün İmralı ve Kandil’deki liderleri için kullandığı bir
slogan. “Serok Erdoğan” sloganına CB ve AKP Genel Başkanı bir tepki
vermedi.

Erdoğan “çözüm
sürecinde” samimi olduklarını ama diğer tarafın (HDP/PKK) süreci sonlandırdığını
anlattı. Erdoğan’ın salondakiler ve TV’ler aracılığıyla HDP seçmenine verdiği
mesajlar “yeni bir çözüm süreci mi geliyor?” sorusunu sordurdu.

Cumhur İttifakının
resmî açıklamalarından “böyle bir şey olmaz” kanaati oluşabilir. Hatta MHP ve
BBP kanadının asla “yeni bir çözüm sürecine” destek vermeyeceği düşünülebilir.

Ama bu tez ne
kadar doğrudur?

MHP ve BBP
liderlerinin daha önceki tavırlarıyla Cumhur İttifakına dahil
olduktan sonraki tutumları yüz seksen derece zıttır. Bence, bu değişimi
yapabilmelerini sağlayan etken ne ise bugün de aynen devam ediyor.

İstanbul Belediye
seçimleri öncesinde teröristbaşı Abdullah Öcalan’ın mesajının okutulması, Osman
Öcalan’ın TRT’de AKP’ye destek veren röportajına bile olumsuz bir kelime dahi
sarf edemediler.

Devlet Bahçeli, 5
seneden beri, Gelecek Partisi Genel Başkanı ve Eski Başbakan Ahmet Davutoğlu’na,
“Serok Ahmet” diyerek O’nu itibarsızlaştırmaya çalışıyordu. Bahçeli’den
“Serok Erdoğan” için henüz bir söz duymadık.

******************************

Yeni Bir Çözüm
Süreci

Ben R.T. Erdoğan’ın
şartlar oluştuğunda yeniden bir “çözüm/açılım süreci” başlatabileceğine
inanıyorum. Bu inancımı da ifade edegeldim.

Çünkü Erdoğan
çok pragmatik bir siyasetçidir. İktidarda kalmak için birbirine
tamamen zıt sözleri aynı inandırıcı üslupla söyleyebilir, çok kısa aralıklarla
birbirine tamamen zıt politikaları izleyebilir.

Son bir yılda
ivmesi artan bir şekilde Cumhur İttifakı oy kaybediyor. Muhtemelen bir
yıl içinde erken seçim olabileceği öngörülüyor. Bütün anketler Cumhur
İttifakının ve Erdoğan’ın kaybedeceğini gösteriyor.

Hem AKP ve hem de
MHP ciddi oy kaybı yaşıyor. Erdoğan Saadet Partisi’nin bir kısım
oylarını Oğuzhan Asiltürk aracılığıyla kazanmaya çalışıyor. Yetmiyor. CHP’den Muharrem
İnce’nin, İYİ Parti’den Ümit Özdağ’ın partilerinden ayrılıp yeni
parti kurmaları da sonucu etkilemiyor.

HDP oyları anahtar
rolünde. Tek çare HDP’yi Cumhur İttifakına çekmek. Ancak HDP’yi kapatma
davası açılmış, partinin eski eşbaşkanı hapiste, kazandığı belediye
başkanlıkları kayyuma devredilmiş, milletvekillerinin dokunulmazlıkları
kaldırılıp yargılanmakta. Böyle iken HDP ile bir anlaşma olabilir mi?

Diyelim ki HDP ile
anlaştılar, HDP kitlesi AKP’ye oy verir mi veya yüzde kaçı verir?

Diyelim ki HDP ile
AKP anlaştılar, diyelim ki bu anlaşmayı Devlet Bahçeli ve Mustafa Destici de
destekledi. MHP ve BBP kitlesinin yüzde kaçı bu durumda Cumhur İttifakı içinde
kalır? Erdoğan Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan olmakla mı
karşılaşır?

Erdoğan her hafta
anketlerle halkın nabzını tutan ve anket sonuçlarına göre tavrını değiştiren
bir liderdir. Anketlerde bu soruları sordurduğunu ve cevaplarına göre
tavrını belirleyeceğini düşünüyorum.

******************************

ABD Baskısı

ABD Irak ve
Suriye’de uzun vadeli bir projesini uygulamaya devam ediyor. Büyük Ortadoğu
Projesi (BOP) denilen bu proje ile hedefi İsrail’in güvenliğini sağlamak
ve bu ülkelerin enerji kaynaklarını kontrol etmektir.

Irak’ta ABD’nin
istediği Kürt Devleti (Barzani devleti) kuruldu. Suriye’nin bir
bölümünde YPG/PKK güçleri devletleştirilmekte.

ABD Türkiye’nin bu
projeyi aksatacak hamlelerinden rahatsızdır. Türkiye’nin bu alanda geri adım
atması için zorlayacaktır.

ABD’nin Erdoğan’ın
serveti davası, Halkbank davası, Sezgin Baran Korkmaz davası gibi araçlarla
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı köşeye sıkıştırması bekleniyor.

ABD Türkiye’nin
Suriye’de vereceği tavizlerle YPG/PKK devletinin kuruluşunu
hızlandırabilir. Türkiye’de yeni bir çözüm süreci ile ülkemiz sınırları
içinde kurulacak bir Kürt devletinin tohumlarının atılmasını sağlamaya
çalışabilir.

Erdoğan ABD ile
ilişkilerini düzeltmek istiyor. Ama ABD’nin taleplerini kabul etmek, Türkiye
için “Beka sorunu” yaratır. Erdoğan ABD’nin taleplerine ne kadar
direnebilir bilemiyoruz. Trump’ın Erdoğan’ın serveti davasını açma
tehdidine karşı, Erdoğan’ın Rahip Brunson’u ABD’ye göndermiş olması
ümidimizi kıran bir örnek.

Bakalım ABD’nin
yeni Başkanı Biden bu kozları kullanacak mı, kullanırsa Erdoğan
ne yapacak?

******************************

Bu Defa İşi Daha
Zor

Son dönemde “Kürt
sorunu yoktur, terör sorunu vardır” anlayışı içinde olan Erdoğan’ın işi bu defa
daha da zor. Çünkü “yeni bir çözüm süreci” başlatırsa yeniden “Kürt
Sorununun” olduğunu kabul etmesi gerekecek.

Etse bile HDP/PKK’nın
taleplerine uygun bir çözüm için kamuoyu hazır değil.

“Yeni Çözüm Sürecini”
Erdoğan, bir çözüm üretmek için değil, ancak seçim kazanmak ve ABD ile
ilişkileri düzeltmek için başlatacaktır. Böyle bir süreçte HDP’yi muhatap
alamaz. PKK ile direkt görüşmesi zor. Sadece Abdullah Öcalan ile
müzakere olursa Kandil, YPG ve ABD ciddiye almayabilir.

Bu yüzden
Erdoğan’ın “Biji Serok Erdoğan” sloganları eşliğinde verdiği mesajlar
ile bir nabız yoklaması yaptığını düşünüyorum. Ancak söylediklerinin HDP
seçmenini kazanmaya yetmeyeceği kanaatindeyim. Diyarbakır toplantısı iktidarın
çaresizliğinin dışavurumundan ibaret bir tablo olarak kalabilir.

“Türkiye’de
zaman sanki hiç ilerlemiyor çünkü her şey aynen yerinde duruyor”

Aslında bu yazı, Ayvalık üzerinden bütün Türkiye’ye
söylenmesi gerekenlerin söylendiği bir yazıdır. Yani “kızım sana söylüyorum ama gelinim sen anla!” denildiği gibi!

Ben baba tarafı “Selanik
Mübadili” ana tarafı da “Bulgaristan
Muhacırı” olan bir ailenin evladıyım…

Babamlar Menemen’e, annemlerde Bergama’ya gelmişler.
Menemen’de doğdum. Ancak beni büyüten babaannem Midilli Adası’nın Fila
köyünden…

Babaannemin ağbisine, adadan gelip yerleştikleri
Bergama’nın Kadıköy’ünde “Adalı Arif” derlerdi.

Doğal olarak babaanne tarafından Ayvalık’ta akrabalarım
var. Hem de Giritli yengelerimiz de! Ayvalık’ta çocukluğumdan bu yana içime
işlemiş olan deniz ve zeytin(yağı) kokusunu hiç unutamam.

Hem hayatımın en lezzetli deniz çipuralarını da, Ayvalık
ve Midilli’de yediğimi rahatlıkla söyleyebilirim!

Senin birden bire bu Ayvalık’la ilgili duyguların, nasıl
debreşti de bu yazıyı kaleme aldın diye aklınıza bir soru gelebilir. Çok doğru
bir soru!

Ben memleketin; o sorunu, bu sorunu diye kafa yorup
yazılar çiziktirirken, doğru düzgün tanımadığım bir arkadaş bana ulaştı ve
başladı anlatmaya: Ayvalık’a “Yunanlılar
geliyormuş, Rumlar çalışmalar yapıyormuş, Fener Rum Patrikhanesi geziniyormuş,
abuk sabuk konularda konferans ve sempozyumlar tertipleniyormuş, Rumlara ait
yağhanelerin tespiti yapılıyormuş, Pomakçılık başlamış, Boşnaklar Türk değiliz
falan diyorlarmış” diye…

Ne yapalım? Bunlar sadece Ayvalık ve etrafında olan biten
şeyler değil ki! Bütün Türkiye’de, bu ve buna benzer şeyler olup bitiyor.

Ege Denizi’nde, Yunanistan’ın Türk Adalarına el koyduğunu
ve Ankara’daki hükümetin buna hiç ses çıkarmadığını sağır sultan bile biliyor.
Midilli’nin 1912’de elden çıkışında da, başkent İstanbul, Midilli
mutasarrıfının telgraflarını böyle cevapsız bırakıyordu…

Bir de buna günümüzde Ege Denizi’ne kıyısı bulunan
ilçelerimizde yapılan Yunan goygoculuğunu da ekleyin olsun bitsin…

Dikili, Menemen, Didim, Kuşadası ve İnegöl Oylat’a gidin
görün kendi elimizle yaptığımız heykelleri ve süslemeleri! Belki de buna şimdi
yenileri de eklenmiştir. Aramızda öyle dostluk var ki; Yunan’da Mevlana, Yunus
Emre, Hacı Bektaş Veli’nin heykellerini Atina, Selanik, Yanya’ya dikmeye
başlamış bile! Güldünüz değil mi? Adamlar Ayasofya Camii’nde bir televizyona
programına bile posta koyuyor…

Yani sadece bizleri rahatsız edecek şeyler Ayvalık’ta
olmuyor. Eş zamanlı olarak, gizli bir el tarafından sanki düğmeye basılmışçasına
tüm Türkiye’de benzer şeyler oluyor…

Patrik Bartholomeos kalkıp Trabzon’a Sümela Manastırı’na
gidip ayin yapıyor. İzmir’de Evangelistlere kilise tahsisi ediliyor! Ermenilere
kiliseler restore edilip veriliyor. Buna karşılık başta Yunanistan’da emanet
bıraktığımız Batı Trakya Türk azınlığı ve Balkanlar ile Adalardaki Türk varlığı
ve akraba topluluklarının emdikleri süt burunlarından getiriliyor…

Olan bitene karşı da, bizlerin ihanet noktasına varan bir
gafleti bulunmaktadır. Bunun ana sebebi; özellikle son üçyüzyılda
topraklarımızda ne olup bittiğinden haberimizin olmayışıdır!

Aynı şey bugün Ayvalık’ta yaşayan veya kendini Ayvalıklı
addeden vatandaşlarımız içinde geçerlidir.

Bugün Türkiye’nin nüfusu; yaşanan savaş, katliam, soykırım
ve asimilasyonlar sonucu Balkanlardan, Adalardan, Kafkaslardan, Orta Doğu’dan
ülkemize yapılan göçlerle oluşmuştur. Ne yazık ki; bunlar bizler tarafından
unutulmuştur!

Her halde artık kimsenin aklına; dedelerimiz ve
ninelerimiz binlerce kilometre ötelerden, aç ve susuz yürüyerek niçin Ayvalık’a
gelip sığındılar diye sormak gelmemektedir.

Günümüzde Suriye ve Irak’tan sayısı milyonlarla ifade
edilen insan nasıl Türkiye’ye sığınmış ise özellikle 1850 ile 1923 arası benzer
oranlarla ifade edilebilecek sayıda insan çeşitli yerlerden Türk topraklarına
gelmiştir.

Türkiye’nin asli sahibi olan Türkler; hiç bir şart öne
sürmeksizin; dini, tarihi, kültürel ve ırki yakınlıkları olan bu kardeşlerimizi
Anadolu’muz da bağırlarına basmışlar; ekmek ve topraklarını paylaşmışlardır.

Lakin Türklere ve Müslümanlara yapılan saldırılar
durmamış, 30 Ekim 1918 Mondros Mütarekesi’nden sonra güzel yurdumuz işgale
uğramıştır.

Bunun üzerine Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde Türk
Milleti, bir “İstiklal Mücadelesi”
vermiş ve bugün adına Türkiye dediğimiz topraklar, yaşayan nesillerimize vatan
olarak sunulmuştur.

Türkiye’nin millileşmesi ve İslamlaşması da, İstiklal
Harbi ve nihayetinde Cumhuriyet’le birlikte olmuştur.

Biz Kafkaslarda ve Balkanlarda vatan topraklarımızı terk
ederken, buradan da adına “Mübadele”
ya “Tehcir” denilen insanlık adına
üzücü ama zorunluluk içeren hadiselerle Rum ve Ermeniler yeni vatanlarına
gitmiştir.

Bugün Türkiye’de yaşayan ve Türklerle kader birliği etmiş
olan Giritli, Mübadil, Pomak, Boşnak veya Çingene dediğimiz kardeşlerimizin
hepsi anayasal eşitlik içinde “Büyük
Türk Milleti” ailesinin ayrılmaz birer parçasıdır.

Günümüzde kimsenin kendini ayrı ve farklı görmeye; nedeni
de, hakkı da yoktur. Aksini düşünmek ve davranmak milli birlik ve
beraberliğimizi bozar ve bizi canla, malla, ırzla imtihan edildiğimiz 1923
öncesine götürür! İstermisiniz böyle bir şeyi?

Ne bunları insanlarımıza yaşatmaya ne de gelecek
nesillerin istikbalini tehlikeye atmaya hakkımız vardır. Bunun böyle bilinmesi
ve anlaşılması gerekir.

O zaman insan ister istemez sorar; 1923 öncesi Türkiye’de
ve Ayvalık’ta neler olup bitiyordu diye?

Şimdi gelin ilk önce Ayvalıklı Papaz İkonoma’ya bakalım!
Bu papaz 1773’te İstanbul’a gider ve özerk bir Ayvalık belgesi ile döner. Bu
belgeye göre Ayvalık’ta oturan Türk aileleri, yakın köylere göç ettirilecek,
hiç bir Türk ailesi Ayvalık’ta oturamayacaktır. Yani belgede yazan diğer
hususlara da bakınca, Osmanlı Devleti’nin korumasında Rumların kontrolünde bir “Ayvalık Devletçiği” oluşmuştur. Tıpkı
bugün Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da yapılmak istenen gibi!

Osmanlı vatandaşı oldukları halde, aldıkları imtiyazlarla
semiren Rumlar; 1803 yılında eski Yunanca, fizik, matematik, filoloji eğitimi
verdikleri 600 öğrencili bir akademiye bile sahiptir.

Bunlar yetmemiş olacak ki; 1821’de Mora’da başlayan Helen
isyanı ile şımaran Rumlar, Ayvalık’ta Türklere zulüm etmeye başladılar.

Özellikle Ayvalık’ta başpapaz Oeconomos’un kurduğu okul ve
kuruluşlara, adaların ve Yunanistan’ın gençleri gelir ve toplantılar yapıp,
ileri de yapacaklarını planlardı…

15 Mayıs 1919’da, Yunan askerlerinin İzmir’e ayak
basışında; başta Ayvalık olmak üzere Ege’de yaşayan Rumların, kendi ülkelerine
ihanet ederek işgal güçlerine davette bulunmalarının büyük payı vardır.

Bilinmelidir ki; 1773’ten sonra Atina’da Osmanlı Devleti
hakim bir güç iken, Ayvalık’ta idari hakimiyet bu özerklik belgesi nedeni ile
Rumların elinde idi! Onun için Ayvalıklıların bugünün kıymetini çok iyi
anlamaları ve bilmeleri gerekir.

Türk İstiklal Harbi’nin büyük komutanlarından Ali
Çetinkaya, işbirlikçilerin varlığına rağmen emrindeki 14 subay ve 150 askeri
toplayarak Ayvalık’ta yaptığı hitap, bütün Ayvalıklılar tarafından bugün çok
iyi anlaşılmalıdır; “Arkadaşlar, büyük
savaşın yorgunluğunun henüz üzerinizden gitmediğini biliyorum. Fakat bunu ben
değil, memleket sizden istiyor. Benimle kalmak isteyenler, sağ tarafa
ayrılsınlar. Hayır yapamayacağız, yorgunuz, çoluk çocuğumuzdan fazla
ayrılmayacağız diyenler silahlarını bırakıp gitsinler”.

Bu hitaba askerlerin topluca verdiği tek ses çok
tarihidir; “Ölünceye kadar hep
beraberiz.”

İşte bu yüksek şuur ile başta Ayvalık olmak üzere yurdumuz
işgalden kurtulmuş ve Türkiye Cumhuriyeti devleti kurulmuştur.

Bugün kendini Giritli, Selanikli, Boşnak, Pomak, Çingene
diye adlandıran kardeşlerim; sizler karşımızdakiler tarafından daima “Türk” olarak görüldünüz. Onun için
topraklarınızdan sürülerek Anadolu’ya geldiniz.

Günümüzde oyun değişti. Türk Milletinin bütünlüğünü bozmak
için sizin aklınızı çelmeye çalışıyorlar. Sizi Türklüğe karşı kullanıp,
Türklüğü zayıflattıktan sonra size yine Türk muamelesi yapacaklar. Çünkü siz
Türksünüz! Biliniz ki; 1992-1995 yılları arasında Müslüman Boşnakların uğradığı
soykırımın ana nedeni “Türk” olarak
görülüp, kabul edilmeleriydi!

 ABD, İngiltere,
Fransa başta olmak üzere tüm Avrupa’nın desteği ve Türk toprakları alınmak
sureti ile kurulan Yunanistan; kurulduğu günden bu yana Fener Rum
Patrikhanesi’nin stratejileri ile Türk topraklarını alarak üç misli
topraklarını büyüyüp genişletmiştir. Günümüzde Ege Denizi’ndeki Türk adalarının
işgali ile bu genişlemenin devam ettiği görülmektedir.

Sakın ola yapacağınız hatalarla, bu genişlemenin kapsama
alanına Ayvalığınızı da, dahil ettirmeyin!

Kilise restorasyonları, eski eserlerin ihyası,
yağhanelerin eski sahiplerine iadesi; Yunanistan’ın ve Fener’deki patrikhanenin
emellerini gerçekleştirmek için kullandıkları ara basamaklardır.

Unutmayın ki; Atatürk bu patrikhaneyi bir “melanet yuvası” olarak nitelermiş ve
çok uğraşmalarına rağmen, yurt dışına çıkarmayı Lozan’da başaramadıklarını
ifade etmiştir ve bu çok doğru bir tespittir.

Onun için demokrasi, özgürlük, insan hakları gibi içi boş
kavramlara aldanmayın ve düşeceğiniz bir gaflet ile topraklarınızdan olmayın.
Ve gelene gidene de, siz de bizim Girit, Midilli, Limni, Yunanistan,
Bulgaristan, Bosna’daki mallarımızı ve haklarımızı iade edecekmisiniz diye
sorun…

Bu soruyu sormaya başladığınız gün oyun bozulacak,
karşınızdakilerin ve onların işbirlikçilerinin maskesi düşecek ve gerçek
yüzleri görülecektir.

Aziz Ayvalıklılar; “Ne
Mutlu Türk’üm Diyene” anlayışından başka sığınacak yerimiz yoktur.

Buna sığınmak istemeyen kim varsa, o da bilmelidir ki;
Türk Milletinin çok Ali Çetinkayaları ve onların emrine girecek neferleri
vardır.

O sebeple dost, düşman herkes aklını başına almalıdır!

     “İnsan; ihsanın /
iyiliğin kölesi / kuludur.”

     İhsanın en
büyüğünü ve en kıymetlisini ise, öğretmen yapar.

     Bunun için, en
büyük övgüye de o lâyık ve uygundur.

     Nitekim Hz.
Ali’nin: “Bana bir kelime öğretenin kulu kölesi olurum.”

     Deyişini
hatırlamak; bu hususta çok yerinde bir sözdür.

     Mekânın şerefi;
içinde bulunandan kaynaklanır.

     Mekâna şeref
verecekleri yetiştirecek olan da öğretmendir.

     Öğretmen;
öğrencinin hakikat ve gerçekleri görmesi için;

     Mes’elelere iman
gözüyle, Kur’an’ın tâlimi ve öğretisi, nur ve ışığı ile,

     Resul-i Ekrem’in
dersiyle ve bilhassa / özellikle Allah’ın İsm-iHakîmi / Hakîm İsmi’nin keyfiyet

     Ve içeriklerinin
gösterdikleriyle bakmasını sağlamalıdır.

     Yani öğretmen;
öğrenciye bilgelik ruhu aşılamalı. Bilgili, iyi ahlâklı, olgun

     Ve örnek insan
olmanın yollarını açmalı.

     Talebeyi;
hikmetle, kendini tanıma bilgisi ile donatmalı.

     Dış âlemden
edineceği her bilginin; aslında kendisine kendini tanıma fırsatı verdiğini
belirtmeli.

     Öğretmen;
öğrencilerin sual / soru sormaktan asla, kaçınmamalarını sık sık hatırlatmalı;

     Sorunun
içeriğinden dolayı, asla tedirgin olmamaları gerektiğini söylemeli.

     Onları her zaman
cesaretlendirmeli.

     Çünkü ilmin,
bilmenin anahtarı sorudur.

     Büyük bir âlime /
bilgine “İlmini neye borçlu olduğunu” 
sormuşlar.

     “Bilenlerin
peşinden köpek gibi koşmaya borçlu olduğunu” söylemiştir.

     Soru, bilmenin
yarısıdır. Diğer yarısı cevabıdır. Tıpkı başlamanın, işin yarısı oluşu gibi.

     Kaldı ki “Merak”
ilmin, “İhtiyaç” terakki ve ilerlemenin hocasıdır.

     Zira merak eden
öğrenmek ister. İhtiyaç / gereksinim duyan çalışma ve arayışa yönelir.

     Böylece dâreyn /
her iki dünya saadet ve mutluluklarının kapıları açılmış olur.

     Öğretmenden
istenen; kömür ruhlu Ebu Cehiller değil, elmas ruhlu Ebu Bekirler
yetiştirmesidir.

     Çünkü kömürle
elmas arasında; keyfiyet ve kıymet bakımından dağlar kadar fark var.

     Öğretmen;
gençlerimizi sözde değil, özde insan olmaları için eğitmeli.

     Yoksa insan
suretinde hayvan olma ihtimali / olasılığı var. 

     Öğretmen dersi;
ruhsuz netice ve sonuçlar verecek, talebenin şevkini kıracak, faydasız, abes

     Ve boş bilgi
yığıntısı içinde geçirmekten kurtarması lâzım.

     Öğretmen sadece
“Nasıl?”ı anlatır, “Nasıl?”a cevap verip de, “Niçin?”i cevapsız bırakırsa,

     Gerçi öğrenciyi
malûmat sahibi yapar.

     Fakat “Nasıl?”la
beraber “Niçin?” i de anlatırsa, işte o zaman talebeyi ilim sahibi kılar.

     Çünkü “Nasıl?”lara
cevaplar; öğrenciye malûmat edindirir.

      “Niçin?”lere
cevaplar ise, öğrenciyi ilme kavuşturur.

     “İlm bir kıl ü kal
/ dedi kodu imiş ancak!” diyen Fuzulî, bunu kastetmiş olsa gerek.

     Öğrenci; özellikle
İlkokul talebesi, öğretmenine mutlaka, şeksiz şüphesiz inanır.

     Nitekim, okuldan
gelen oğluna babası sorar: “Bugün okulda ne öğrendin bakalım?”

     Oğlu cevap verip
yanıtlar: “İki kere ikinin beş ettiğini öğrendim baba.”der.

     Belli ki hocanın
dalgınlığına gelmiş ve farkında olmadan iki kere ikinin beş ettiğini söylemiş.

     Baba: “Oğlum demiş
beş değil dört eder.” Baba ile oğlu başlamışlar münakaşaya. Sonunda oğlu:

     “Baba demiş, sen
öğretmenimden daha mı iyi bileceksin? Öğretmenim beş ettiğini söyledi.“

     İşte bu;
öğrencinin öğretmenine olan inanç ve güvenine güzel bir örnektir.

     Çapa Yüksek
Öğretmen Okulu’nun kurucusu Kemal Kaya (öl. 1966):

     “Arkadaşlar! Ben
başlanmış işi, bitmiş sayarım. Sizleri meslektaşım olarak görüyorum.”

     Diyerek ilk
dersine başlarmış.

     Bu başlangıç, on
beş yaşlarındaki öğrencilerine ufuklar açmış…

Bir ülke;
yalanla, dolanla, TÜİK rakamları ile oynamakla asla ve asla yönetilemez. Bu yol
karanlık ve çıkmaz bir sokaktır. ER veya GEÇ yolun sonu uçurumdur.

İşte tercih ettiğiniz bu yol sizleri; freni patlamış yokuş
aşağı hızla yol alan bir araba gibi her an DUVARA toslatır.

Bir ülke
EHLİYETLE, LİYAKATLE, T.C. Devletine sadakatle yönetilir. Bir ülke HAK, HUKUK ve ADALETLE yönetilir.

Bir ülke AKIL,
MANTIK, İLİM ve BİLİMİ öncelik kabul ederek dünya
klasmanında yer bulan çağın gereği olan Teknolojik gelişimlerle Yani NANO
Teknolojisini, KUANTUM Bilişimini (Fiziği) İNOVASYONU gerekli, zorunlu ve
yeterli oranda ülkemizin
her saha ve katmanına hakim kılmakla bir ülke
yönetilmelidir.

Yine bir ülke
üretimle, üretimle, üretimle,
sanayileşme ile yönetim kademelerinin en başından başlayarak devlet bürokrasisinde tasarrufla yönetilmelidir.

Aşırı israfla, aşırı gösterişle, şatafatla, Riya ile, Takiyye
ile, Tilki postuna bürünüp evliya kılığında dolaşmakla, Heyyyyyt ile,
Huyyyyyyt ile; YARGIYI baskı aracı olarak kullanmakla, bazı devlet bürokratlarının çetelerle,
mafiyayla iç-içe olarak ülke
ekonomik imkanlarının VAMPİR gibi, SÜLÜK gibi emdirilmesi ile veya onlara göz
yumulmasıyla bir ülke asla yönetilemez.

Bir ülke aşırı
ZİG-ZAG’ lı, en ufak rüzgara ve
dalgaya karşı dengesiz, tutarsız yalpalayan bir DIŞ POLİTİKA tercihi ile yönetilemez.

Ülkemizi yönetmekte söz sahibi olanlar başta olmak üzere (Asker + Sivil dahil) İktidarı
ile muhalefeti ile aklınızı başınıza alınız. Gemi her taraftan çok aşırı su
almaya başladı.

İhtiyaç duyulan gemi karinasında SÖRVEY kontrolü yapıldığında kaynak dahi
tutmayacak bir durumla karşı karşıyayız.

 Anılan geminin çok
İVEDİ havuza alınarak zorunlu ve gerekli olan saç değişim ile yenilenmesine
ihtiyaç olduğu her kesim tarafından tespit edilmiş vaziyettedir.

Bahse konu bu olumsuzluğu gidermek zorundayız. Onun için çok
acil olarak hilesiz, entrikasız adaletli bir ERKEN SEÇİME ihtiyaç vardır.

Bu gerçeği hiç kimse görmezden gelemez, gelmemelidir.

Dünyada ve
bilhassa ülkemizde
hırsızlığa, yolsuzluğa, çalmaya en müsait
mesleklerin başında 1-) Müteahhitlik
2-) Fırıncılık 3-) Kuyumculuk gelir.

(her üç meslekte
de işlerini namusu ile ve yüce
ALLAH korkusu ile hiç bir malzemeden çalmayarak iş yapan dürüst
iş insanlarımız elbette ki mevcuttur. Ancak anılan bu kesimin sayıları hayli az
bir oran teşkil etmektedir. Bahse konu o iş insanlarımıza asla ve asla bir
olumsuz söz ve söylemimiz olmaz, olamaaaz)

Sonuç olarak; geçmiş Cumhuriyet hükümetlerinin
çoğunu işte bu Müteahhit
kesim defterlerini dürmüştür. Böyle yola devam ederseniz sizlerin de sonunuz
aynı olacaktır.

Yukarıda ifade etmeye çalıştığım çerçevede; iktidarı ile
muhalefeti ile bir araya geliniz, gerçek demokrasiyi, gerçek hukuk devletini,
bağımsız ve tarafsız YARGIYI ülkemizin
her saha ve alanına hakim kılınız.

Yoksa bu gidişat hiç iyi sinyaller vermiyor.

HALA FARKINDA DEĞİLMİSİNİZ..?

Ülkemizin Ekonomik imkanlarını hamudu ile götürenlere, soyanlara, VAMPİR
gibi, SÜLÜK gibi emenlere daha ne kadar göz yumacaksınız..?

Atatürk, 29 Ekim 1923’te Türkiye
Cumhuriyeti devletini kurarken yüzyıllarca bir ümmet anlayışıyla yönetilen
toplumu, milli bir devletin bireyleri konumuna taşımayı amaçladı. Onun için her
imkân ve fırsatı değerlendirerek, bu devleti kuran halka Türk kimliğini kazandırmanın
çabası içinde oldu. Bu bağlamda Milli Eğitim Bakanlığı, Cumhuriyet’in 10. Yılı
olan 1933 yılından 2013 yılına kadar 80 yıl ilkokullarda her sabah öğrencilere Öğrenci
Andı’nı okuttu. Bakanlık, “açılım politikası” ve “çözüm süreci” kapsamında 8
Ekim 2013 tarihinde İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 12. maddesinde bir
değişiklik yaparak Öğrenci Andı’nın ilkokullarda okutulmasını yasakladı.

                Türk
Eğitim-Sen, düzenlemenin iptali için Danıştay’da dava açtı. Danıştay 8.
Dairesi, Ekim 2018’de aldığı bir kararla, Bakanlığın bu düzenlemesinin haklı ve
hukuki temellere dayanmadığını vurgulayarak, okullarda Öğrenci Andı’nın
okunmasını kaldıran yönetmelik maddesini oy çokluğu ile iptal etti. Danıştay 8.
Dairesi’nin kararına esas olan iptal gerekçesinde şu görüşlere yer verildi:
“Dava konusu kararı hukuki bir zemine oturtacak, idarenin takdir hakkını
ve düzenleme yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri uyarınca kullandığını
ortaya koyacak yeterli bilimsel gerekçenin bulunmadığı, Türk Devletini ve
milletini ebediyete kadar yaşatacak, çağdaş uygarlığın ve medeniyetin ortağı ve
öncüsü yapacak, toplumun ve kişilerin refah, huzur ve mutluluğunu sağlayacak
yeni nesillerin yetiştirilmesi olan milli eğitim sistemimizin, temel amaçlarını
gerçekleştirmesini içeriği itibarıyla sağlamaya yardımcı olabilecek nitelikteki
“Öğrenci Andı”nın kaldırılmasına ilişkin değişikliğin haklı ve hukuksal
temellere dayandırılmadığı anlaşıldığından, dava konusu düzenlemede hukuka
uyarlık görülmemiştir.”

                Milli
Eğitim Bakanlığı, bu kararı uygulamadı ve temyiz etti. Temyiz istemi, iki yıl
sonra 2020 yılında Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nca sonuçlandırıldı.
Kurul, bakanlığın temyiz istemini oy çokluğuyla yerinde bularak Danıştay 8.
Dairesi’nin iptal kararını bozdu. Böylece okullarda Öğrenci Andı’nın
okunmamasına dair yönetmelik değişikliğine vize verilmiş oldu. Danıştay’ın ilkokullarda
Öğrenci Andı’nın okutulmamasına dair kararının gerekçesi, 2021 yılı Haziran ayında
açıklandı. Kararda, Öğrenci Andı’nın içeriğinin Anayasa ve kanunlara aykırı
olmadığı ve halen eğitim materyali olarak kullanılmaya devam ettiği vurgulandı.
Gerekçede, dava konusu yönetmelik değişikliği ile sadece Öğrenci Andı’nın her
sabah topluca okutulmasına son verildiği belirtildi. İptal kararının bozulmasına
tek gerekçe olarak, bu konuda idarenin takdir yetkisinin bulunması gösterildi.

                Muhalefet
şerhleri ile birlikte 20 sayfayı bulan gerekçeli kararda, Anayasa’nın “Türk” ve
“Atatürk milliyetçiliği” tanımları ayrıntılı olarak anlatıldı. Anayasa’ya göre
“Türk” kelimesinin Türkiye Cumhuriyeti’ne yurttaşlık bağı ile bağlı olan
herkesi ifade ettiği hatırlatılan gerekçede, Atatürk milliyetçiliğinin ise
“Türk devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkesi Türk sayan, ırk, dil ve
din gibi düşüncelerle yapılacak her türlü ayrımı reddeden, birleştirici ve
bütünleştirici bir anlayışı temsil ettiği” belirtildi.

                Gerekçede,
1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun Türk Milletinin bütün fertlerini
Anayasa’da belirtilen ilkeler çerçevesinde yetiştirme görevini Milli Eğitim
Bakanlığı’na verdiği ifade edildi. Öğrenci Andı’nın hâlâ eğitim ve öğretim
yöntemi materyali olarak kullanılmaya devam edildiği belirtildi. Kanunun eğitim
ve öğretim yöntemleri belirleme konusunda bakanlığa takdir yetkisi verdiğine
dikkat çekildi. Buna rağmen; ilköğretim ders kitaplarında Öğrenci Andı’na yer
verilmesinin zorunlu olduğuna dair kuralın halen uygulamada olduğuna dikkat
çekildi.

                Başta
Türk Eğitim-Sen olmak üzere bazı öğretmen sendikaları ve sivil toplum
kuruluşları, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun bu kararının iptali için Anayasa
Mahkemesi’ne başvurdular. Aslında bu kararda Öğrenci Andı’nın içeriğinde yasal
hiçbir sakınca bulunmadığı, sadece okullarda okutulma yetkisinin bakanlığın
takdirinde bulunduğu belirtilmişti. O halde bu noktada hem Danıştay’a hem de
bakanlığa soruyoruz: Öğrenci Andı, içeriği itibariyle hâlâ bir eğitim öğretim
materyali olarak geçerli ise, metnin ihtiva ettiği değerler Anayasa ve yasalara
uygunluk taşıyorsa ve özellikle de 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nda
yer alan amaçlarla örtüşüyorsa neden okutulması iptal ediliyor?

                Bu
sorunun cevabını beklerken,  dünyanın
başka ülkelerinde de okullarda Öğrenci Andı okunup okunmadığına bakalım.
Araştırdığımızda bazı ülkelerdeki okullarda, ülkeye ve ülke bayrağına “bağlılık
yemini” şeklinde okunan Öğrenci Andı bulunurken, bazı ülkelerdeki okullarda
herhangi bir tören yapılmadığı gibi bir Öğrenci Andı’nın da okunmadığını
görüyoruz. Öğrenci Andı’nın bulunduğu ülkeler şunlar: Amerika Birleşik
Devletleri, Japonya, Meksika, Filipinler, Hindistan, Singapur, Vietnam,  Öğrenci Andı’nın bulunmadığı ülkeler ise; tüm
Avrupa ülkeleri, Avustralya, Kanada ve Yeni Zelanda. Şimdi bu ülkelere Türkiye
de katılmış durumda.

                Öğrenci
Andı bulunan ülkelere örnek olarak, ABD’yi verebiliriz. Christopher Columbus’un
ABD kıyılarına çıkışının 400’üncü yılında 1892’de yazılan Amerikan Bağlılık
Ahidi (Yemini) okullarda her sabah öğrenciler tarafından okunuyor. Bu “Ant”ta;
“Herkes için özgürlük, adalet ve tek bir millet olmayı sağlayan cumhuriyeti
temsil eden ABD bayrağına, sadakat ile bağlı kalacağıma tanrının huzurunda
yemin ederim” deniyor. Bu “Ant”ın okunmasının amacı, Amerika’da yaşayan 72
milletten insanı, tek bir millet olarak bir araya getirmektir. Amerikalılar
diyorlar ki, “Bayrak sevgisi, milli birlik duygusu, özgürlük ve adalet gibi
kavramların önemi, çocukluk çağlarında öğretilirse, insanlar bu değerlere sahip
çıkarlar.”

                 Türkiye Cumhuriyeti, çökmüş bir imparatorluk
bakiyesinden bir millî devlet kurma hareketidir. Öğrenci Andı, bu hedefe dönük
olarak, bu ülkede yaşayanların çocukluktan itibaren, “dağılmayı, bölünmeyi, yok
olmayı, emperyalist güçlerin ülkeyi parçalamasını” önleyecek şuura sahip
olmalarını sağlamak, milli ilkeler doğrultusunda milli hedeflere yöneltmek için
yazılmış ve okullarımızda 80 yıl okutulmuştur.   Kendini Türk vatandaşı olarak hisseden,
“Türklük”e, “Atatürk”e ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne karşı olmayan hiçbir
kimsenin “Andımız”ın okullarda okunmasından rahatsız olmaması
gerekir.

                Danıştay
İdari Dava Daireleri Kurulu’nun kararında; Öğrenci Andı’nın içeriğinin Anayasa
ve kanunlara aykırı olmadığı, ilkokullarda tekrar okunmasına karar verme
yetkisinin Milli Eğitim Bakanlığı’nda olduğuna karar verildi. Bu sebeple
diyoruz ki, eğitimimiz “millî” ise, bakanlığın Anayasa Mahkemesi’nin kararını
beklemeden, çocuklarımızın milli şuur kazanmalarına katkıda bulunmak için “Andımız”ın
ilkokullarımızda yeniden okutulmasına karar vermelidir. Böylece eğitim
tarihimizdeki bu “millî ayıp”a son vermelidir.