İktidara
yakınlığı ile bilinen Habertürk yazarı Muharrem Sarıkaya oy oranlarında
değişimin durduğunu şu cümlelerle açıklıyor:

“Oy
oranı konusunda kim ne derse desin… Bütün siyasi partilerin veya ona destek
veren kamuoyu şirketlerinin araştırmaları neredeyse yılbaşından bu yana öyle
büyük kıpırdanma göstermiyor. Öyle tahterevalli gibi bir taraf ani
düşerken, diğerinin yukarı fırlaması söz konusu değil. Küçük amortisör hareketlerinin
ötesinde kıpırdanma olmuyor.

Seçmen sanki kararını vermiş bekliyor. Veya büyük bir sürprize
hazırlanıyor…”

Ben de
aynı kanaatteyim. Seçmenin hem kararını verdiğine ve hem de büyük bir
sürpriz yapacağına inanıyorum.

Anket
sonuçlarında genel tespit Millet İttifakının önde olduğu yönünde. Bu önde oluş
Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili seçimlerinde seçimi kazanma anlamına geliyor
mu?

Milletvekili seçimlerinde muhalefetin Cumhur İttifakından fazla milletvekili seçtireceğine
AKP’liler bile inanmış durumda. Cumhurbaşkanı seçiminde ise AKP+MHP
kanadı Erdoğan’ın seçimi bir şekilde kazanabileceğini düşünmek
istiyorlar.

Ancak
burada da Altılı Masanın ortak adayının kim olacağı, seçimin ikinci tura
kalma ihtimali gibi parametreler önemli.

Millet
İttifakı paydaşlarının bir kısmına göre CHP Genel Başkanı Kemal
Kılıçdaroğlu’nun aday olması halinde de seçimi kazanmak mümkün. Fakat
bu durumda seçim 2. tura kalabilir. Bunun da çok riskli olabileceği düşünülmekte.

Zira HDP
Cumhurbaşkanlığı seçiminde birinci turda büyük ihtimalle kendi adayıyla
çıkacak. Erdoğan -aday olursa- bütün anketlere göre birinci turda
kazanma şansı yok.

Seçim ikinci tura kalırsa HDP kilit parti olacak.

****************************

AKP + MHP + HDP Formülü Sürpriz mi?

2. tura
kalabilecek bir seçimde R.T. Erdoğan’ın HDP oylarını kendine çekmek
için vermeyeceği taviz yoktur. HDP ile yeni bir çözüm süreci ve gizli
koalisyon ortağı olmak gibi manevralara girmesi hiç sürpriz olmaz.

Nitekim
şimdiden AKP heyeti, “terör örgütünün siyasi ayağı” dediği, HDP
grubunu Mecliste ziyaret etti. Paylaştıkları fotoğraf tarafların çok
keyifli olduğunu gösteriyordu.

Oda TV’den
Toygun Atilla’nın yazdığına göre, “12 Kasım 2022 yani Taksim
katliamından tam 24 saat önce… Selahattin
Demirtaş, 4 Kasım 2016’dan beri
ilk kez cezaevinden çıkıyor. Özel bir jet ile Edirne’den Diyarbakır’a kalp
krizi geçiren babası Tahir Demirtaş’ı tedavi gördüğü hastanede ziyaret ediyor.”

HDP’ye ziyaret ile cezaevindeki
Demirtaş’a helikopter ve özel uçak tahsis ederek hasta ziyareti
yaptırılması Cumhur İttifakının sıkışmışlığını gösteriyor.

Toygun Atilla’nın
yazısında örtülü bir şekilde aynı gün Demirtaş’ın İmralı’da Abdullah
Öcalan ile görüştürüldüğü iddiası da var ama bu henüz doğrulanmadı.
Doğrulanırsa şaşırır mıyız? Hayır.

Çünkü
daha önce AKP’nin İstanbul Belediye seçimini kazanabilmesi için “bir
akademisyeni” İmralı’da Abdullah Öcalan ile görüştüler. Bu adama
teröristbaşının HDP’lilere mesajını TV kanallarından okuttular. Osman Öcalan’ı
TRT’ye çıkarıp, HDP oylarını AKP’ye yönlendirmek için konuşma yaptırdılar.

Söz konusu Cumhurbaşkanı seçilmek olunca Erdoğan’ın HDP/PKK ile çok daha ileri
adımlar atabileceğinden kuşkum yok.

“Ama iktidarın küçük ortağı MHP ne der?” demeyin.

HDP hakkında sık sık “PKK’nin
uzantısı”, “fitne yuvası” ifadelerini kullanan Devlet
Bahçeli söz konusu görüşmeyi “Son derece doğal ve doğru bir
adım” olarak tanımlamadı mı?

O halde
6’lı Masa’nın ikinci tura kalmadan Cumhurbaşkanlığı seçimini kazanacak aday
araması bir iç çekişmeden değil, seçimin kaybedilmesi ve terörle
mücadelenin zafiyete uğraması endişesinden kaynaklanıyor.

****************************

İlk Turda Kazanacak Aday

Zamanında yapılacak bir seçimde, Anayasa hükmüne göre, Erdoğan 3. defa aday olamaz. Erdoğan’ın aday
olabilmesi iki şarttan birinin gerçekleşmesine bağlı.

·        
Ya Meclis’te
erken seçim kararı alınacak.

·        
Veya zamanında
yapılacak bir seçim için Yüksek Seçim Kurulu (YSK), Anayasaya rağmen,
Erdoğan’ın adaylığına onay verecek.

Meclis’te erken seçim kararı alınabilmesi için 360 oy gerekli. Bunun için 6’lı Masa
veya HDP’nin AKP ve MHP’ye destek vermesi gerekiyor.

Ama Erdoğan’ın -aday olmak
istediği taktirde- bir şekilde bu iki şarttan birini
sağlayabileceğini düşünüyorum.

Bu
durumda 6’lı Masanın ortak adayı AKP ve MHP seçmeninden de oy alabilecek ve ilk
turda kazanabilecek bir aday olmalı. Bu konuda da anketlere göre en önde olan
ve ilk turda açık ara kazanabilecek aday olarak Mansur Yavaş ismi
geçiyor.

“Mansur Yavaş
HDP’den oy alamaz kazanma şansı az” deniyor. Algı
oluşturma maksatlı bu iddia doğru değil.

Anketlerde bütün seçmenler
gibi HDP seçmenleri de değerlendiriliyor. Mansur Yavaş yine de
kazanabiliyor. Çünkü Yavaş CHP’den, İYİ Parti’den, DP, SP, Deva ve
Gelecek Partisi kitlelerinden firesiz oy alabiliyor. Ayrıca AKP ile
MHP’den ciddi miktarda oy alabiliyor. Zafer Partisi ile diğer küçük
partiler de Mansur Yavaş’ı destekleyeceklerini açıkladılar. 

·        
Buna rağmen 6’lı Masa’dan Kemal
Kılıçdaroğlu ortak aday olarak çıkabilir mi? Evet bu mümkün.

·        
Kılıçdaroğlu Cumhurbaşkanı seçilirse iyi bir Cumhurbaşkanı olabilir mi?
Olur. Hatta 6’lı Masa’yı kuran ve başından beri masadaki müzakerelerin içinde
bulunan bir aday olması Masa’nın işini kolaylaştırır.

·        
Kılıçdaroğlu birinci turda
kazanabilir mi? İhtimal dışı değil. Ama güçlü
bir ihtimal de değil.

İşte burada Muharrem
Sarıkaya’nın benim de katıldığım “seçmen sanki kararını vermiş bekliyor. Veya büyük bir sürprize
hazırlanıyor…” sözünün
içindeki “büyük sürpriz” gündeme gelebilir.

Ekonomideki
berbat yönetime, halktan kopuk muktedirlerin kibrine karşı birikmiş bir öfke
var.

İktidar
temsilcilerinin yolsuzluk, adaletsizlik ve yalanlarına karşı duygular
saklanamaz halde.

Birikmiş
öfkenin bütün anketleri de yanıltacak şekilde sandıkta patlayacağı ve iktidarı
alaşağı edeceği büyük sürpriz bütün hesapları bozabilir.

Bu
durumda Millet İttifakının adayı, Kılıçdaroğlu veya bir başka aday da olsa,
ilk turda Cumhurbaşkanı seçilebilir.

İstiklal caddesinde bir terör
figüranına bomba patlattırıp altı vatandaşımızı şehit eden terörist devlet ve
onun uydusu sözde devletleri protesto ederiz. Dünyayı karıştıran, karışıklıktan
menfaatler sağlayan, sözde demokrasi, huzur, barış ve istikrar sevdalısı başta
sözde müttefikimiz ABD’nin yüzündeki maske çoktan düşmüştür. Terör örgütü
PKK’ya iç güveysi gidenlerin artık çirkin suratlarında maske tutmuyor.
Gerçekler gizlenemiyor. Bu bakımdan bu alçak saldırıda taziye mesajı gönderme
samimiyetsizliği gösteren ABD büyükelçiliğinin mesajının iadesi isabetli
olmuştur. Şehitlerimize Allah’tan rahmet; yararlılarımıza da acil şifalar
diliyoruz.

            Futbolda
Dünya şampiyonası yakında Katar’da başlayacaktır. Anlaşılan bu şampiyona
Hristiyanlığı Afrika’ya ve Körfeze yaymada bir vasıta olarak kullanılacaktır.
İspanya’da Barcelona’da yapılan 1992 yaz oyunlarında da haçlı tişörtler
sporculara hediye edilmişti. Orada çirkin propaganda yapılmış, olimpiyat
anlayışı ve ilkeleri çiğnenmişti.

            Bizim asıl
üstünde duracağımız konu Fener Patriğinin Katar’daki yeni maceralarıdır.
Patriğin futbolla bu kadar yakından ilgilenmesi enteresandır. Trabzon’da
Sümela’daki ayin öncesi bazıları tarafından açılan ve Patriği ekümenik ilan
eden afiş ve Trabzonspor forması gibi Katar milli takım formasının da kendisine
hediye edilip edilmediğini bilemiyoruz. Katar’daki şampiyona dolayısıyla Katolik
ve Ortodoks rekabeti yerini dayanışmaya bırakmış; dayanışma statlardaki
ayinlere taşınmıştır. Nitekim Patrik Bahreyn’deki ayine katılmış ve ayini de
Papa yönetmiştir. Patriğin bu ayine de Konstantinapolis – Roma’nın başpiskoposu
ve ekümenik sıfatla katıldığı görülmüştür. Patrik başka sıfatları da
kullanabilirdi; nasıl olsa soran eden de yok. Bu gibi konularla ciddi ve
kendilerine faydalı bulmadıkları için ilgilenmeyen siyasetçi ve STK’lar da
maalesef çok  görülüyor. Aydınlar
Ocağımız tüzüğüne de uygun olarak gerekeni yapma çabası içindedir.

            Bugüne kadar
Trabzon’daki çirkin ve şuursuz gösteri Trabzonspor kulübüne şov yapan kişi
tarafından mal edilmiş ise de Trabzonspor kulübünün herhangi bir açıklaması
ortaya çıkmamıştır. Kulübün muhakkak ki gerekli açıklamayı yapabilecek bir
yönetim kurulu vardır ama şimdiye kadar herhangi bir ses çıkmamıştır. Belki de
inceleme safhası henüz bitmemiş olabilir. Bu konuda önüne gelene kulübü ve onun
formasını kullandırtmamak uygun olabilirdi. Bu arada İstanbul ismini hiç
kullanmayan Patrik efendinin şehir merkezinde yürüyüş yapmasına nasıl müsaade
edilebildiğini anlayabilmiş de değilim. Bizim din adamlarımıza seçimlerinden
faaliyetlerine kadar Batı Trakya’da nasıl çirkin müdahaleler yapıldığı ve Türk
okullarının kapatıldığı göz önüne alınarak mütekabil davranışlar ortaya
konabilmeli ve gereği yapılmalı idi.   

Bendenizin de araştırmalarım kapsamında elde ettiğim
verilerle tamamen örtüşen Gazeteci Yazar İlhan SELÇUK’ un MUHTEŞEM bir
Yazısı…!

Asil, Aziz ve Yüce TÜRK Milletinin Bilgisine Sunuyorum.

ALINTIDIR……

ŞAŞIP KALIYORUM …Başlıklı Bahse Konu Yazı…..

🤢Arap İngiliz’le birleşmiş Türk’ü arkadan vurmuş;

🤢Ermeni Rus’la birleşmiş,

Doğu Anadolu’yu kana bulamış;

🤢Rum Yunan’la, Yunan İngiliz’le birleşmiş,

Batı Anadolu’yu ele geçirmiş.

🤢Ülkenin mahvolmadık, yıkılmadık, yanmadık,

kan dökülmedik, kül olmadık hiçbir yeri kalmamış,

🤢Elde avuçta İstanbul ile İzmir bile yok!..

🤢Anadolu’nun altı yedi milyon nüfuslu en yoksul bölümüyle,
yüzde doksan beşi okuma yazma bilmez,

🤢yorgun, yoksul, bitkin, ezik bir halk..

Nasıl kurtulmuşuz?..

Şaşıp kalıyorum…🤔

☘Yunan’ı
nasıl denize döküp hizaya getirmişiz,

☘İngiliz’i
İstanbul’dan nasıl çıkarmışız,

☘
dünyanın süper güçleriyle masaya nasıl eşit oturmuşuz?

⭐Yıl
1923

Anadolu’da 10-11 milyon savaş artığı yaşıyor;  aç biilaç,  parasız;

⭐Yüzde
95’i elifi görse mertek sanacak kadar alfabesiz… .

.

⭐ Ne
yapacaksın?..

Demokrasi yap!.. Nasıl yapacaksın?..

🤢1923’ün yanmış yıkılmış Anadolu’sunda nasıl demokrasi
yapacaksın?..

🤔Kalan ne? Yıl 1923

Komşunun komşuyu boğazladığı iç savaşlardan,  Anadolu’yu mezbahaya döndüren dış savaşlardan
yeni çıkmışsın.

🤔Fabrikan yok,

İşçin yok,

İş adamın yok,

Mühendisin yok,

Doktorun yok,

Uzmanın yok,

Tüccarın yok,

Suyun yok,

Barajın yok,

Elektriğin yok,

🤢Kadınların çarşafta çuvala giriyor,

Erkeğin dört karı alıyor,

🤔Yurttaşlik yasası yok,

🤔Üniversiten yok,

Banka yok,

Burjuva yok,

Proletarya yok,

İhracatçı yok,

İthalatçı yok,

Sermayen yok.

🤔Kalkın bakalım…

Nasıl kalkınacaksın?…

🤢Sermayesiz ekonomik kalkınmanın yumurtasız omletten ne farkı
var?

🤔🇹🇷Mustafa Kemal kuşağı ne yapmış?…

🤔🇹🇷Yöneticiler devletçiliğe neden ve nasıl sarılmış?..

🤔🇹🇷Türkler bankacılığı nasıl öğrenmiş?..

🤔🇹🇷Merkez Bankası 1930’a değin neden açılamamış?..

🤔🇹🇷Özel sektör nasıl oluşturulmuş?..

Yeni devlet nasıl kurulmuş?..

🤔🇹🇷Çağdaş öğretime nasıl geçilmiş?

🤔🇹🇷1920’de 10-11 milyon nüfusun yüzde 95’i

Alfabesizken savaş artığı bir toplumla,

Okuma yazma seferberliği nasıl açılmış?

🤔🇹🇷Kitaplıklarda kitap yokken,

Ulusal kütüphane nasıl kurulmuş?..

🤔🇹🇷Okullarda tarih kitabı bile yokken tarih nasıl yazılmış?..

🤔🇹🇷Yok olmanın kuyusundan çıkıp var olmanın doruğuna nasıl
tırmanılmış?..

🤔🇹🇷Yunanlı ile dostluk nasıl kurulmuş?..

🤔🇹🇷Avrupa’da saygınlık nasıl kazanılmış?..

🤔🇹🇷Şaşıp kalıyorum…🤔

🤔🇹🇷2000’li yılları geçtiğimiz,

Yetmiş milyonluk Türkiye’nin haline bakıyorum…

🤔🇹🇷Hiçbir şeyimiz yokken neler yapmışız?..

🤢🇹🇷⁉️ Herşeyimiz varken neler
yapamıyoruz?..

🤢⁉️Bir de bu ortamda,

Mustafa Kemal’e saldıranlara bakıyorum…🤢⁉️

🤢🤔Daha çok şaşıp kalıyorum…🤢🤔

İlhan Selçuk

      ‘’10’ların İzleriyle Türkiye’’ isimli kitabımı; insanı mükemmel bir görüş açısı ile
anlatan, bilginler bilgini ve tasavvuf âlimi, Büyük Mevlana’nın o güzel gönül
sesini yansıtan: ‘’Eğer bir gün, büyük
bir derdin olursa; benim büyük bir derdim var deme! Derdine dönüp, benim büyük
bir Rabbim var de…’’ cümlesi ve divan şairimiz Baki’nin, her faninin bu
yalan dünyaya veda ettikten sonra nasıl anlatılacağını tanımlayan o güzel
seslenişi ile bitirmiştim:  

   
‘’Baki kalan bu kubbede hoş
sada…’’

      Pekiyi
ya dert ve veda?

     
 Aslında bu yalan dünyada
hangimizin büyük bir derdi olmamıştır ki? İnsanoğlunun dertsiz geçen bir yaşam süreci
olabilir mi? Hangimiz yaşadığımız her dertte; Yüce Yaratan’ın o eşsiz
varlığına, ilahi ve mucizevî gücüne sığınmamış, ondan yardım istememişizdir?

     Bir ülkenin, o ülke topraklarında yaşayan
insan topluluğunun ortak dertleri olduğunda; Allah’ın o ilahi kudretine sığınıp
yardım talep edilirken, bu ulvi yakarışın yanı sıra, bu dertlere ortak aklın,
gönül birlikteliğince kabul edilebilecek bir çözümün üretilebilmesi de
önemlidir.

    Veda
ise; göreceli bir kavramdır!

   
 Yaşanan ve yaşatılan her ne varsa
sona eren;  kimisi için veda, kimisine
göre yeni bir başlangıç olur hayatın bilinmez ufuklarında…

    
Hiç şüphesiz parıltılı bir ışık gibi olmalıdır yaşam. İçimizi
ısıtmalıdır, bize yol göstermelidir doğasıyla, doğal güzellikleriyle, insani
ilişkileriyle ardımızda kalan tüm yaşanmışlıklar…

    
Ama gelin görün ki! Biz insanlar; yaşadığımız bu gezegeni, sadece
kendimize değil, bu gezegende yaşayan tüm canlılara çoğu kez zindan etmiş,
yaşanacak tüm güzellikleri kendi ellerimizle yok etmişizdir!

    Başucumuzda
duran hayatımızı sorguladığımızda; doğup büyüdüğümüz bu toprakları vatan
belleyerek yaşayan bizlerin, kimlik
birlikteliğimizin ortak paydası olan Türk Milletinin yapısal özelliği, dünyada varlığını sürdüren hiçbir millette bulunmayan niteliklerimiz;
ardımızda kalan o uzun sürede, her türlü zorluğu birlik ve beraberlik
içerisinde aşmamızı sağlayan en önemli kavramlar olmuştur.

 
  Böylesine zor bir coğrafyada yaşayan bizler; Türkiye Cumhuriyeti
Devletinin yurttaşları olarak, ardımızda kalan yıllarda; Türk Milletinin
birleştirici kavramı içerisinde ne kimliğimizi, ne inancımızı, ne de
farklılıklarımızı sorguladık.

  Aslında bu günlere gelirken, tasada ve
kıvançta bir ve beraberliğimizin en önemli yapı taşı; bu kavramın ta kendisi
değil miydi?

  
 Yine öyle. Kim ne derse desin,
neyi dayatmaya çalışırsa çalışsın; bu çok önemli niteliğimizde değişen bir şey
yoktur, olmayacaktır da.

   
Aslında hayat, biz insanlara armağan edilmiş bir değerdir. Bu değerli
süreci yaşarken düşünmemiz gereken önemli iki şey vardır!

  
Doğup büyüdüğümüz, hayatımızı geçirdiğimiz vatan topraklarımıza, canım
ülkemize biz neler verdik? Bu güzel vatan toprakları bize ne verdi?

    Unutulmasın ki,  her insanın bir cinsi, bir kimliği vardır.
Yüce Allahın verdiği can, daha ilk günden bir cinse bürünmüştür; kimimiz ilk
nefesi erkek, kimimiz dişi olarak alırız ana rahminde. Bu yalan dünyaya atılan
ilk adım sonrasında bir kimliğimiz olur anadan, babadan kaynaklanan…

  
 Ama vatanı olmayan insanların
kimliği neye yarar? Hele, hele kimliğinde Türkiye Cumhuriyeti Devletinin adı,
Al Bayrağımızın Ay ile Yıldızı var ise; böylesine bir gurur dünyanın hangi
devletinin, hangi milletinin tarihinde, kimliğinde yazar?

  
Ülkemizin
gerçeklerini anlatan tarih sayfaları; günü geldiğinde özellikle milenyumlu
yılların ilk çeyreğinde yaşananları, kendilerinin tarihi yeni baştan
yazdıklarını sananları da sorgulayacak, kararını yaşanan gerçeklere göre
verecektir.

 
 Doğduğumuz, yaşam umutlarını
yeşerttiğimiz bu güzel vatan topraklarına bu güne değin kendimiz ve ülkemiz
adına ne ektiysek onu biçtik!

  
 Günü geldi; vatana ve millete
hayırlı evlatlar yetiştirmenin gururu ile sevinç yaşları döktük.  Günü
geldi; ellerine kına yaktığımız evlatlarımızı vatanımızın dirliği, milletimizin
birlik ve beraberliği uğruna feda ettik; ‘Vatan Sağ Olsun’ dedik. Anaların,
babaların acı dolu feryatlarına; gözyaşlarımızla eşlik ettik, yüreklerimiz
dağlandı…

 
 Günü geldi; ülkemizin
uluslararası toplumda kazandığı her başarı göğsümüzü kabarttı. Milletçe sevinç
gözyaşları döktük; kazanılan her başarıda, göndere
çekilen Ay Yıldızlı Al Bayrağımızı, hançeremiz yırtılırcasına söylediğimiz
istiklal marşımızla selamladık.

 
  Ardımızda kalan yılların
başarısına da, acılarına da hep gözyaşlarımız eşlik etti. Çünkü Türk milletinin
asırlardan bu yana süregelen en önemli niteliği; acıyı da, sevinci de hep
birlikte yaşaması; kimi zaman gönül coşkusuna, kimi zamansa acılar yumağına
gözyaşlarını katmasıydı…

     Aslında yaşadığımız vatan topraklarımızın hamuru;
bu birlikteliğimizin, duygu yoğunluklarımızın, milli ve ulvi değerlerimize olan
düşkünlüğümüzün, asırların ötesinden gelen geleneklerimizin, göreneklerimizin
ortak çanağında yoğrulmamış mıydı?

     Biz buyduk işte. Tarih sayfaları bizi hep
böyle tanıdı, bundan sonrada böyle tanıyacaktı. Çünkü bizler sevinçlerimizi de,
acılarımızı da gözyaşlarımızla kutsayan bir millettik.

    Milenyumlu
yılların bu ilk çeyreğinde kimi zaman güldük ama çoğu kez ağladık! Vatan
bellediğimiz bu toprak ananın bağrını, en çok da bu son dönemde ama daha çok
yüreklerimizi sızlatan duyguların gözyaşlarıyla suladık!

   
Ardımızda kalan ama ‘Birlikte
Yürüdüğümüz Bu Yıllarda’ yaşanmış tüm gerçekler: başucumuzda duran
hayatımıza yazıldı…

    Ve…

   
Ardımızda kalan hayatı biz unutsak bile! ‘’Zaman’ın asla unutmayacağını’’ nedense hep ıskaladık…

Bir
şehrin en iyi gözlemcileri, o şehrin gazetecileri ve sivil toplum
gönüllüleridir.

Siyaset
ve ticaretle işleri olmadığı halde yaptıkları toplumsal faaliyetlerde ister
istemez şehrin tüm ileri gelenleri ile,

Kurumların
bürokrat ve temsilcileri ile atanmış ve ya seçilmişleri ile bir araya gelir,

Ve gözlemlerler.

***

Kimler
bulunduğu yere hakkı ile gelmiş, kimler getirilmiş, kimler getirildiği halde
hala gelememiş…!

Kimlerin
kurumunda ki personelinde karşılığı var ve ya yok diye!

Her şeyi görürler!

Söylemeseler
de yazmasalar da görürler…

Her
işin zahmetini onlar yüklenir bürokrat ve siyasetçiler de resim çekilme
kısmında herkesin önüne geçerler!

İşte
tam da o sırada kimsenin görmediğini düşündüğü o gözler her şeyi görür ölçer…

Ve gözlemlerler!

Kim
ne kadar dolu kim ne kadar boş!

Kim
samimi kim değil diye!

***

Ben
de bu minvalde şehrimize atanmış pek çok bürokrat gördüm,

Atanmış
burada yaşamayan çok vekil de gördüm!

Gördüm
ama,

Öyle
korumaları olmadan tek başına!

Yürüyüş
yolunda, il ve ilçelerimizin sahillerinde, AVM ler de sokak aralarında tek
başında dolaşan!

Cenazelerde
tabutların altına giren,

“muhakkak uzaktan da
olsa takip eden korumaları vardır”

Kendisine
her uzatılan eli sıkan,

Her
merhabaya cevap veren,

Açılışlarda
etkinliklerde en önlerde oturmak için çaba harcamayan!

Protokole
davetli bir misafir çok olunca organizasyon sahiplerini rahatlatmak için
kendine yer ayrıldığı halde sessizce arkalarda bir yerlere oturan,

Protokolde
iken bile ortam güvenliği sağlamaya çalışan,

Memurları
ile iletişim halinde,

Sevilen,

Güler
yüzlü,

Ahan
ki bir bürokrat ve ya il müdürü gördüm.

***

Göreve
geldiği günden beri 10’larca gazeteci ile muhabir ile sivil toplum kuruluşu
başkanı ve gönüllüsü ile hakkında konuştuk,

Kocaeli
İl Emniyet Müdürü Veysel Tipioğlu hakkında!

Mütevazi,
sevecen, enerjisi yüksek, kompleks siz, kibirsiz, kendi ile barışık diye çok
çınlattık kulağını.

Düşündüm
madem öyle o da duysun,

Öyle
ya bizler yazıp çizmezsek nereden bilecek pek çoklarından farkını!

İltifat
marifete tabi derler, gerçekten insani yönlerde mahir biri,

***

Gelelim
bu yazının ana fikrine,

Bu
ara pek çok bürokrat!

Milletvekili
olmak için görevinden istifa etmeyi planlıyor,

Kendisi
ne düşünür bilemem, yollarda merhabalaşmak ve uzaktan selamlaşmak dışında bir
iletişimim yok.

Telefon
numarasının olmadığı belki de tek sivil toplum gönüllüsü benimdir,

Gerek
olmadı, olmaz da zaten.

***

Ama
madem Millete vekil lazım,

Ve
ben de bu milletin bir ferdiyim.

Ona
yakışır diye düşünüyorum,

Kimse adına değilse bile,
kendi adıma.

***

Ha!

İnşallah
partimden aday olur diye geçer gönlümden ama inanın siyasi görüşünü dahi
bilmem!

Bilmem
ama hangi partiden olursa olsun bende
karşılığı var.

Eminim
ki şehrimizde görev yaptığı süre içerisinde pek çok insanın sevgisini muhabbetini
kazanmıştır.

Bu
şehre mütevazı, halkın arasında dolaşabilen, parti, memleket, mezhep gibi
nedenlerden insan ayırt etmeyen, birleştirici ve lazım olduğunda bulunabilen
vekiller lazım.

Aday
olacağı partinin mevcut oyuna da katkı sağlar!

Hakkında böyle
düşündüğüm az da olsa birkaç kişi var ve bunlardan birisi de Kocaeli İl emniyet
müdürü Veysel Tipioğlu.

***

Onun
aklında böyle şeyler var mı siyasi hedefleri var mı bilmem ama varsa yakışır…

Hakkında
hayırlı olur inşallah.

Sen görmez sanırsın,
şehir görür!

Selam ve dua ile.

                Sizlere
tam 13 yıl önce yitirdiğimiz şair, yazar ve senarist merhum Ömer Lütfü Mete’yi
elde ettiğim kıt kanaat bilgilerle tanıtmaya çalışacağım.

                Kendi
kişiliğini adeta senaristliğini yaptığı: “Deli
Yürek ve Kurtlar Vadisi” dizilerindeki karakterlere yansıtmıştır. Haksızların,
haksızlığın ve memleketi talan eden hırsızların karşısında Karadeniz’in bir
simgesidir Ömer Lütfü Mete. Kâh coşkun ve heybetli dalgalarıyla gelir belanın
üzerine, kâh şefkat abidesidir, munistir gördü mü karşısına çıkan insanların
yüzündeki masumiyet ifadesini.

                O’nun
için şunu diyebilirim ki; o da her büyük adam gibi, kucağında yaşadığı toplumun
üvey evladı olmuş, sağlığında maalesef kıymeti bilinmemiştir.

                Ömer
Lütfü Mete’yi ölümünden birkaç sene önce dostum, değerli kardeşim Av. Naci
Kara’nın daveti üzerine Körfez ilçede avukatlık bürosunda tanıdım. Kısa da olsa
kendisiyle sohbet etme imkânımız oldu. İyi ki onu tanımışım, ruhu şad mekânı
cennet olsun.

                Ömer
Lütfü Mete: “1950 yılında Rize’nin
İyidere ilçesi Fıçıtaşı mahallesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada
tamamlarken, ayrıca özel olarak dini eğitim gördü. Bir süre Kuran Kurslarında
hocalık yaptı. Rize Ülkü Ocakları Başkanlığı yaptı. 1970 yılında İstanbul
Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne girdi. 1971 yılında önce matbaa çıraklığıyla
başlayarak gazeteciliğe geçti. İlk olarak Babıali’de Sabah gazetesinde yazmaya
başladı. 1972 yılında İktisat Fakültesi’nden ayrıldı. 1973 yılında Atatürk
Eğitim Enstitüsü’ne girdi, 1976’da mezun oldu. Kısa süre edebiyat öğretmenliği
yaptıktan sonra tekrar gazeteciliğe döndü. Ortadoğu, Tercüman, Türkiye, Yeni
Binyıl, Ayyıldız, Sabah ve Bugün gazetelerinde ve Türk Edebiyatı, Boğaziçi
dergilerinde yazdı, Çağrışım dergisini çıkardı. Senaryo çalışmaları yaptı. ANAP
ve MHP’den milletvekili adayı oldu, seçilemedi. 18 Kasım 2009 tarihinde
İstanbul’da vefat etti.

 Eserleri:

                Allahsız Müslümanlık.
Milliyetsiz Milliyetçilik (röportaj), 
Gülce, (şiir)  28 Şubat’tan
Şemdinliye Derin Çeteler Derin Devlet, (röportaj)  Dünyayı Kimler Yönetiyor, (röportaj)  Derin Millet Manifestosu, (köşe yazılarından
seçmeler)  Çığlığın Ardı Çığlık, (roman)
Yerden Göğe Kadar, (roman) Asker ile Cemre, (roman)  Bolonya Tüneli, (roman) Çizme, (roman) Hacı
yağı ile Parfüm Arasında, (deneme) 
Balonya Tünel, (kara mizah) 
İtfaiye Yanıyor, (kara mizah) 
Erdoğan operasyonu, (Mahir Kaynak’la Ortak Eseri)  Sinema Filmi Senaryoları, Çizme, Gülün
Bittiği Yer, Bizim Yunus, Kurtlar Vadisi Irak, The İmam  Tv Filmi Senaryoları,  Köstekli Saat,  Ayrı Dünyalar,  Veysel Karanî , Ahmet Bedevi  TV Dizi Senaryoları,  Bizim Ev, 
Evlere Şenlik  Ortaklar,  Deliyürek, 
Avcı,  Hayat Bağları,  Aga, 
Kurtlar Vadisi  Kurtlar Vadisi
Pusu,  Eşref Saati  Ekmek Teknesi,  Çanakkale Destanı, (Belgesel Drama)  Uğur Işılak Dönen Alçak Olsun (Klip)”

Ve Bir Şiiri:

Anam Tatlı Açmıyor Artık

Anam tatlı açmıyor
artık İşi yok

Aşı yok

Ne su taşır

Ne çamaşır

Ne bulaşık, ne sökük,
ne yırtık

Gece gün

Büsbütün

Susması tunç

Sözü korkunç

Anamın secdesi gözle
şimdi

Namazı

Niyazı

Yüreğinde

Yürek zinde

Anamın teninde sır
belirdi

Ocakta

Bucakta

Casus gezer

Anam kanser

Anamın alnında akşam
ter ter feyizden

Anam bir gaybın
sırdaşı

Anamın dilcağızı da
sessiz sessizden

Benim anam sabır taşı

Bir soğuk güneş renk
alır uçuk benizden

Sualdir anamın kaşı

Sorar hala mutfaktan

Hala evlat telaşı

Alır karanlığı gökler
hanemizden

Hanemiz deryaya karşı

Köpük köpük saflar
yürür

Karadeniz’den Bu bir
tevekkül savaşı

Bir gam eser şimdi
yamaçlardan aşağı

Yola düşer lambalar

Yolların zar zar
ağlayışı bu kırağı

İz bırakır arabalar

Çözülüp savrulur
bacaların sac bağı

Daha gür yanar sobalar

Taşıyor her biri bir
değişik merağı

Efkâr yüklenmiş
babalar

Çekerler haneden artık
eli ayağı

Uzak yakın akrabalar

Anam pişirmemiş buzdur
bu aşın yağı

Kaşıkta donar çorbalar

Göz bebeklerim
genişler

Durup durup

Toz altında menevişler

Vurup vurup

Pencerem bir kasvet
işler

Sorup sorup

Adına akşam demişler

Grup grup

Anamın odasında akşam

Odası gam

Sedası gam

Edası gam

Anamın odasında akşam

En son ümide izin
bitti

Gözler karabiber

Akşam kılındı, yasin
bitti

Anamla beraber

Selâya tırmanır bu
ezan

Ölüm kaç basamak

Görünür alnımıza yazan

Bir görünmez parmak

Yok yok böyle konuşmaz
insan

Nedir bu yüz asmak

Hele baba bu nasıl
lisan

Ne söyler bu susmak

Anamın benzi mehtap
mehtap

Şekli var hazzı yok

Anamın gözü kitap
kitap

Zeyli var yazı yok

Anamın gözü hitap
hitap

Dili var ağzı yok

Anamın özü bitap bitap

Eli var nabzı yok

                Not:
Ömer Lütfü Mete hakkında faydalandığım bilgiler: https://www.kirmizilar.com/tr dan
alınmıştır.