Umudu Sakla Döneceğim

236

Hiç kimsenin ulaşamayacağı yerdeyim

Kendimi bir buluta gömdüm gidiyorum

Göğüm gürültülü

Mevsim tarumar

Hele mart bir gelsin diyorum kendi kulağıma

Söz olsun sulu sepken şiirle karışık yağacağım

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla döneceğim

Kulağımı tıkayıp geçiyorum diş gıcırtılarımın arasından

Tırnaklarım acıyor çıkılmaz dağları tırmanmaktan

Dizlerim dermansız

Ellerim arkamda saklı

Gözlerim yaşla tepiniyor

Aklım ipin ucunda

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla… döneceğim

Dikiliyorsam, dikleniyorsam hayata

Yüz üstü düşünce acımıyorsa sırtım

Eli değnekli hayat yetişemiyorsa arkamdan

Koşul koymuyorsam sevmek için sevilmek için

Gökkuşağı yağmurdan sonra düşüyorsa pencereme

Ay ışığı sultani yegâh makamında söylüyorsa şarkı

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla… döneceğim

Yıldızlar tutuşmuşsa el ele

Güneş uzun hava tutturmuşsa

Gecenin dili lal

Rüzgâr tarumar saçlarıma hamal

Konup göçeni kalbimde hep bir ihtimal

Sağ olsunlar diyorum kalmasa da dizlerimde mecal

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla döneceğim

Dilime, gözüme yağmurlar şahit

Hele güz toprağı bir sevindirsin

Göçünü tamamlasın göçmen kuşlar

Dalından düşsün yaprak, çatlasın nar

Tarlaya düşsün buğday

Örtsün üstünü beyaz yorganını kar

Süpürgesini alsın eline kardan adamlar

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla döneceğim

Bilirsin beni inadım inattır

Söze sözüm biattır

İçimde biriken şiir yara kanatır

Dört mevsim yüreğimde sözlü sanattır

Bir uçtan bir uca vurduğum kanattır

Vurulursam eğer uçmakta, düşmekte haktır

Ama şimdi bekle

Ama şimdi umudu sakla döneceğim