Güzel şeylere sahip olduğumuzun kıymetini, elimizden gittiğinde anlamaktayız çoğu zaman. Fakat gidenler asla geri gelmiyor. Bize sadece hüzünler ve burukluklar kalıyor. İşte Mübarek Ramazan ayı da bunlardan biri.

Bir aya yakın; tattığımız huzurun ve mutluluğun, bitmeyecek sandığımız eşsiz paylaşımların, devşirdiğimiz nadide duyguların, tatlı tebessümlerin, gönülden perçinleşmenin, hatır sormaların, engin hoşgörünün sonu mu geldi acaba? Umudum ve temennim, bu hasletlerin bizlerde kalıcı olması yolunda elbette ki.

Güzel anlar hızlı yaşanır, tez bitermiş meğer. İnsan sevdiği kadar da ayrılık acısını tadarmış. Ramazanın sonuna varmamızdan ötürü, yüreğimizi hüzün kapladı bir nebze. “Kadir Gecesi”nin lezzetini tattıktan sonra, bu ayrılık burukluğunu, daha somut olarak yaşadık içimize.

“Alışılan uhrevi havanın, paylaşmanın, hatırlamaların, gönül almaların, güzel dileklerin, sabrın, metanetin vefanın, sürpriz sevinmelerin, hediyeleşmelerin” vb. iyiliklerin yaşantımızdan çıkması korkusu yüreğimizi burktu doğrusu.

Vefalı, candan, munis, doyumsuz, özlenen ve özleten bir dostu uğurlamanın kederi var bakışlarımızda. Kimimiz güzel şeyler yaptığıyla teselli bulurken, bazılarımız fazlasını yapamadığının “keşke” si içinde… Fakat tekrar gelecek olması, “umut çiçeklerimiz ”e can suyu. Özlemlerimize “müjde” rahatlığı. 

Ne var ki tekrar geldiğinde, ulu çınarlardan çok değerli yaprakların döküleceği,  kimi tatlı canların, “genç ihtiyar demeden” bu vefasız dünyadan ayrılacağı, “istemesek de” acı bir gerçek.

Can dostumuz Ramazan-ı Şerif gelmeden önce, kavuşma telaşı içimizi kaplamıştı. Fakat az da olsa, kimimiz; “acaba sabredebilecek miyim?” endişesine kapılmıştık. Fakat hiç de öyle olmadı. Vefalı bir yar gibi, tatlı bir huzur getirdi. Munis, hoşgörülü, sevecen, samimi bir üslupla bizlere tebessüm etti.  Güven ve sabır dağıttı, paylaşmayı hatırlattı. Bir tas çorba, ufacık bir gülümseme, içten bir  selam alıp vermenin huzurunu tattırdı.

Gönülden bir arkadaş, hakiki bir dost gibi sardı sarmaladı her birimizi. Hoşgörü ve paylaşmayı akıttı kalplerimize. Kırgınlıkları sildi gönüllerimizden. Affetmeyi, şefkati tebessümü getirdi yüreklerimize.

Sevdiklerimizden uzak kalmanın özlemini, hüznünü bir nebze unuttuk. Hatta mesajlaşarak, arayarak, görüntülü görüşerek, uzakları yakın etti. Gördük ki hasretlik, uzaklaşma sadece düşüncelerdeymiş. Seven kalpler için uzaklık ve özleme yokmuş.

Böylece mutluluğun uzaklarda değil, bazen yanı başımızda olduğunu gördük. Kendimizi gözden geçirme fırsatı bulduk. Eksikliklerimizi fark ettik, ötelediğimiz güzelliklerin pişmanlığını yaşadık. Aşkla şevkle tamamlamaya çalıştık.

Can Ramazanın nadide ikramlarını sevinçle paylaştık. Zor sandığımız “sabretme, affetme, paylaşma” vb. hasletler mizacımız oldu. Yüreğimiz yumuşadı, duygularımız şefkate büründü. İnsan olma yolunda daha bir isteklendik.

Ramazan-ı Şerif o kadar güzel hediyeler getirmişti ki bizlere; onlara kavuştuğumuzda, sahip olduğumuz halde zamanla unuttuğumuz; “parıldayan pırlantalar, aydınlık yollar, huzura açılan pencereler, eşsiz lezzetler, özlenen mutluluklar olduğunu gördük.

Bunların hepsi “insan olmamızın” mihenk taşlarıydı. Olmadığında bizi eksik bırakan parçalarımızdı. Onlarsız “tam, bütün” olamayacağımızı bir kez daha hatırladık.

Bunlar; sevgiydi, saygıydı, değer vermeydi, ötelememekti, sormayanı aramaktı.  İyilikti, hoşgörüydü, sabırdı, sebattı, paylaşmaydı, affetmekti, komşuluktu, akraba, eş dost hatırıydı. Yardımlaşmaydı, içten temennilerdi, duaydı, tebessümdü, hatırlamaydı. Barışık yaşamayı başarmanın adıydı.

Bizi “biz” yapan aile ve toplum iksirimizdi açıkçası. Bunların her biri bizlere kılavuz oldu. Onlarla, ailemizin, akrabalarımızın, komşularımızın, sevdiklerimizin, öksüz ve gariplerin, unutulanların yüreğine dokunma imkânı bulduk. Böylece insanlığımızı hatırladık.

Sanki dünyamız değişti. Sıkıcı, tekdüze, tatsız, tuzsuz geçen günlerimize tatlı bir heyecan, koşuşturmalı bir huzur yayıldı. Her anımız daha bir anlamlı ve değerli geçmeye başlamıştı. İnsanlar daha iyi, çevremiz daha temiz ve yeşil, esen rüzgârlar tatlı bir meltem, yağan yağmurlar ıslatan bir mutluluktu adeta. Yaşamak daha da güzeldi bu kez.

Söylemlerimiz pozitif, sabrımız daha fazla, hoşgörümüz candan, tebessümümüz daha bir güzeldi. Yüreğimizde küllenen değerli hazineler ortaya çıkmaya başlamıştı teker teker. Kalbimiz daha yumuşak ve şefkatli atıyor, gözlerimiz daha merhametli ve anlamlı bakıyordu.

Öfke ve kızgınlığın fay hattı oluşturduğu yüz çizgilerimiz kaybolmuş, tebessümlerimiz yüzümüzde çiçek açmıştı. Kandillerde tebrikleşiyor, görmezden geldiğimiz çevremize tebessümler serpiyor, arıyor, soruyor, hayatı paylaşmanın gururunu tadıyor, gariplere düşkünlere yardım kolileri hazırlayarak, paylaşmanın tadını yaşıyorduk.

İçimizdeki karamsarlıklar, küskünlük ve kırılganlıklar uçup gitmişti bir anda. Zihnimizi meşgul eden gereksiz duygu ve düşünceleri temizlemenin bir tatlı huzurunu yaşıyorduk.

“Ben” duygumuz kaybolmuş, “biz” olmuştuk adeta. Bencilce oluşturduğumuz hayalimizdeki “sırça saray” lardan çıkarak, egolarımızdan kurtularak var olduklarından haberimizin bile olmadığı yoksul komşumuzun, akrabamızın mütevazı, gerçek mekânlarını hatırlama fırsatı bulmuştuk.

İşte, bilimin tanımını yaptığı “aile”, millet” ve “insan” olmak buydu belki de. Bunu kendimiz başarmıştık. İsteyerek, idrak ederek ve sevinerek. “Kendini gerçekleştirmenin” adıydı bu açıkçası. Böylece hep birlikte bayram ortamını biz hazırlamıştık daha gelmeden. Ve haklı olarak da doya doya laikiyle birlikte yaşayacaktık.

Seni çok sevmiştik, sultanlar sultanı… Koşulsuz, sınırsız ve içten… Sana doyamadık bir türlü. O yüzden hep özleyeceğiz, gelmeni ve getireceklerini.

Bizlere hediye ettiğin eşsiz güzellikler aklımızda ve gönlümüzde. Umarım bunları küllendirmeden, en iyi şekilde birlikte yaşarız sen gelene kadar.

“Elveda…” demeye dilimiz varmıyor, zira dönmeyenler içindir vedalaşmak.  Biliyoruz ki yine geleceksin. Lakin bir nebze üzgünüz…

Umarım sevenlerin yine sana kavuşur… Güle güle git Ya Şehri Ramazan, güle güle…

Sevgiyle kalın…

31 Mart 2024 Yerel seçimlerine “hür ve müstakil” başka bir ifadeyle “özü başına” girme kararı alan İYİ Parti seçimden büyük kayıpla çıktı. 14 Mayıs 2023 Milletvekili Genel Seçimlerinde yüzde 9,9 oy alan İYİ Parti yerel seçimlerde yüzde 3,8 oy alabildi.

Sade bir vatandaş gözüyle bakınca, bana göre, oy kaybının sebebi seçim işbirliği yapılmamasından ibaret değil.

28 Mayıs 2023 Cumhurbaşkanlığı seçiminden sonra Genel Başkan Meral Akşener’in konuşmalarında gelecek değil, hep geçmiş konu edildi.

Kemal Kılıçdaroğlu’nun Cumhurbaşkanlığı adaylığında ısrar etmesi, altılı masada kendisine karşı bir nevi tuzak kurulmasının yani “Millet İttifakı’nın CB adayını 6 parti oy birliği ile belirleyeceğiz” diye yapılan mutabakata uyulmamasının Meral Akşener’de derin gönül kırıklığı ve öfke yarattığı görüldü.

Bu duygularında haksız değildi. Ancak seçmen partilerin kendi içlerindeki ve birbirleriyle ilişkilerindeki olaylarla pek ilgilenmez. Seçmen geleceğe dair umut veren, heyecan veren ve devleti başarıyla yöneteceğine inandığı parti ve liderleri sever ve izler.

“Muhalefete muhalefet etmek” bir muhalefet partisine hiçbir şey kazandırmaz.

Son bir yılda, İyi Parti Genel Başkanı, vatandaşa umut ve güven vereceğine, hırçın bir görüntü verdi. CHP’nin sembol isimleri, iki büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş ve Ekrem İmamoğlu’na karşı sert sözler ters etki yarattı. İstanbul ve Ankara’daki İyi Partililerin neredeyse tamamının bu isimlere oy vermesine sebep oldu.

**********************************

Akşener’deki Değişim

İYİ Parti lideri Meral Akşener partisini sıfırdan kurdu. İlk girdiği seçimde yüzde 10 mertebesinde oy alabilen İYİ Parti’nin iktidar veya iktidar ortağı olma potansiyeli vardı. Partinin bu aşamaya gelmesinde en büyük pay şüphesiz Genel Başkan Meral Akşener’in idi.

İnsanlarla sıcak temas kurabilen, samimi, sevecen Meral Akşener her kesime sempatik geliyordu. Özellikle kadınlar için bir idol haline gelmişti.

Akşener’in bu aşamaya kadarki bazen sert ve ciddi ama çoğu zaman sıcak, güler yüzlü ve esprili kişiliği seviliyordu.  Mayıs 2023’ten sonra oldukça sert, asabi, birlikte çalıştıklarını veya işbirliği yaptıklarını kıran bir üslup benimsediğini gördük.

****

Aslında İYİ Parti’de daha ilk yıllarda başlayan yönetim sorunları da vardı. Parti vitrininde yer alan son derece nitelikli insanlar çeşitli sebeplerle kırıldı. Bu değerli insanların kaybedilmemesi için çaba gösterilmedi. İstifa edip gidenlerin geri kazanılması için görüşme yapmak lüzumu bile hissedilmedi.

Partinin Kurucular Kurulu’nun yaklaşık yarısının istifa etmesine yol açan küçük hatalar telafi edilmedi.

Partinin kuruluş aşaması ve ilk yıllarındaki başarıların harcında emeği ve alın teri olanlar ile parti yönetimi arasında iletişim kanalları tıkandı.

****

Meral Akşener, CB seçiminden sonra, 24 Haziran 2023’te partisinin 3. Olağan Kurultayında çok sert bir konuşma yaptı. Parti içindeki birkaç kişiye olan öfkesini kontrol edemedi ve bütün teşkilatı kıran cümleler kurdu. Arkasından Afyonkarahisar çalıştayında ve sonrasında aynı üslubu biraz yumuşatarak devam ettirdi. Yerel seçime kadar da bu öfke CHP ve lider kadrosuna yöneldi.

Kendince haklı gerekçeleri olsa da daha önce yere göğe koyamadığı, Cumhurbaşkanlığına layık gördüğü kişilere karşı sert ifadeleri halkta karşılık bulmadı. Tam tersi güvenilirliğini sarstı.

**********************************

Seçim İşbirliği Konusu

İYİ Parti lideri Meral Akşener yerel seçimlerden önce il, ilçe teşkilatlarının CHP ile işbirliği konusundaki görüşlerini sordurdu.

Başta İstanbul ve Ankara teşkilatları olmak üzere Türkiye genelinde yüzde 60 mertebesinde “kısmi işbirliği” istendi.

Bu görüşte olanlar “İYİ Parti, başta İstanbul, Ankara olmak üzere, kazanma şansı olmadığı ve fakat AKP’nin kazanmamasını sağlayabileceği il ve ilçelerde CHP adaylarına oy versin. İYİ Parti’nin kazanabileceği il ve ilçelerden bazılarında CHP destek versin. Böylece her iki taraf da kazansın” düşüncesinde idi.

Ama 50 kişilik GİK (Genel İdare Kurulu), üyelerinin 35’inin oyu ile, “seçime hür ve müstakil girme” kararı aldı. Genel Başkanlar bu tür kurulların kararlarını önceden yönlendirir. Bunun aslında Genel Başkanın kararı olduğu açıktı.

“Bu karar yanlış değildi, 2028 seçimlerine bir hazırlık idi” diyenler var. Ama bu kadar zayıflamış bir partinin 2028’e kadar moral motivasyonunu yükseltmek kolay olmayacak. Bunun için harcanacak enerji iktidara etkili muhalefet yapmada harcansa 4 yıl sonraki seçime daha güçlü girilebilirdi.

Her şeye rağmen bu karar ve uygulamasında yumuşak bir üslup kullanılsa, eski müttefiki ile araya duvarlar örülmese sonuç bu kadar ağır olmayabilirdi. CHP’nin “Türkiye İttifakı” sloganıyla İYİ Parti seçmenini kendisine çektiği gibi kritik il ve ilçelerde CHP seçmeninin İYİ Parti’ye oy vermesi sağlanabilirdi.

**********************************

İYİ Parti’de Değişim Şart

İYİ Parti doğru değerlendirmeleri ve özeleştirileri yapabilirse ve bir değişim başlatabilirse bu durumdan çıkar. Çünkü;

• İYİ Parti Türk Milliyetçilerinin kurduğu bir parti ve milliyetçilik akımlarının güçlü olduğu bir süreçteyiz. Ayrıca İYİ Parti’nin konumlandığı merkezdeki boşluğu doldurabilecek başka parti yok.
• AKP erime sürecinde ve ekonomide bir mucize yaratamazsa (ki bu mümkün gözükmüyor) erime süreci devam edecek.
• CHP’nin merkezden ve milliyetçilerden aldıkları oyların kalıcı olacağını söylemek kolay değil. Seçmen CHP’ye bir kredi açtı. Ama en küçük hatalarında çözülecek yüzde 12-14 arası emanet oy oranının kalıcı olması için çok başarılı işler yapmaları lazım.
• YRP ancak AKP’nin Milli Görüş çizgisinden oy alabiliyor. Deva, Gelecek, Saadet ve BBP’nin de büyüme potansiyeli olmadığı görüldü. Zafer Partisi de umduğunu bulamadı. Bulsa da zaten hedef kitlesi dar.

CHP Mayıs seçimlerinin moral çöküntüsünü kendi içinde bir yönetim değişikliği ile aştı. Kısa zaman sonra yerel seçimlerde büyük bir başarı sağladı.

İYİ Parti’de de sarsıntısız bir değişim olur, partiden ayrılan değerli insanlar geri kazanılırsa halkımıza yeni bir umut ve heyecan yaratılabilir.

Bu değişimin şekli ve boyutu İYİ Parti’nin ve hatta Türkiye’nin kaderini belirleyecek.

31 Mart belediye seçimlerini aydın ve şuurlu seçmenimiz fırsata çevirdi ve yirmi iki yıldır ülkeyi kesintisiz yöneten iktidara ihtar vererek ikinci siyasi parti durumuna getirmiştir. CHP’yi iktidar yapmıştır.

Nedeni açık;

Türkiye’nin bunca sorunu varken, iktidar kendi ikbalinin hesabına düşüp milletimize sırtını dönmüşken, milletimiz, siyasetçilerden sorunlarına çözüm üretmesini açıkça talep ediyorken, kimsenin çıkıp da, iktidarın değirmenine su taşımasına, milletinden tamamen kopmuş, bitik siyasetine can suyu vermesine müsaade etmeyecekti.

Devlet yönetiminde tüm yetkileri kendisinde toplayan Sayın Cumhur Başkanının uyguladığı tutarsız söylem ve eylemlerinin sonucu hezimete uğradığının muhasebesini yaparak muhalefet partilerinin başkanlarını ziyaret etmesi gerekir Ülkenin yönetilmesi adına; ülke ekonomisinin düzeltilmesi adına: hukukun üstünlüğüne dayanan yasama yürütme ve yargı erglerinin öncülüğünde güçlü parlamenter sisteme yeniden dönme adına.

*

Tek Adam Sistemiyle ülke ve ülkenin insanı öyle çıkmazlarla geçim sıkıntısıyla karşı karşıya kaldı ki;

Bu sıkıntılı durumu aşmak adına İktidarın ya da iktidar olacakların yapması gereken Köy Enstitülerinin fonksiyonlarını içerir çağdaş meslek okullarının güçlendirilerek tarım ve hayvancılığın geliştirilmesiyle endüstrüsünün güçlendirilmesine yönelik politikalar üretmelidirler.

Tarım alanlarının inşaat sektörüne açılmasına yasal zeminde durdurulmalıdır.

*

Varlıklarımızı koruyarak, büyütmek; Çağın en ileri teknolojik ürünlerini üreterek, güçlü olunacağı gerçeğini yerleşik kılmak ;. Savunma sanayinde başlayan hamleleri büyütme ve genişletme çalışmalar çağımızın olmazsa olmazıdır elbette..

*

Aydın Türk seçmeninin görmek istediği; dar gelirlileri, ücretlileri, üretenleri, alın teri dökenleri koruyarak, ekonomide yeterli olma mücadelesinde başarıyla öne çıkacak radikal kararların alınmasında hükümetler rey kaybı derdinden uzak cesur adımlar atmalıdır

Üreticimize kolaylıklar sağlayarak daha fazla üretmelerini sağlama temelinde politikalar üretilmelidir. Gerektiği alanlarda devletin içinde bulunduğu Karma Ekonomik Sisteme yeniden dönülmelidir

*

Bu anlamda tek adama dayalı sistemin ne kadar yetersiz olduğunu, yaşayarak görüyoruz..

İnsan haklarını öne çıkaran ve adaleti önceleyen bağımsız evrensel hukukun üstünlüğüne dayanan güçlü Demokratik Parlamenter Sistemin öncülüğünde devleti yönetecek hükümetlerin kurulmasının ne kadar önemli olduğunu bir kere daha gördük.

*

Elimizdeki bilgilere dayanarak:

–Tarım arazilerinin yabancılara satışı, tarım dışındaki alanlara tahsisi derhal durdurulmalıdır. Ayrıca, uzun vadeli bir planlamaya dayalı olarak ciddi bir tarım ve hayvancılık şahlanışı başlatılmalı, gıda yeterliliği ve güvenliği sağlanmalıdır.

–Topraksız köylüye toprak dağıtılmalı, tarım üretimi teşvik edilip girdiler düşürülerek üretici desteklenmelidir. Hiç vakit yitirmeden, aç ve muhtaç kalmadan, hemen! Gün gelir, paranızla dahi gıda ürünü alamazsınız. Tek yol, Atatürk’ün ekonomi politikaları, kamuculuk, halkçılık.

— Yeri gelmişken (boş gevezeliklerden sıra gelmiyor) Yabancıların Türkiye’de ev alımı artmış,  en çok İranlılar ev almış! Yakında Türk vatandaşları kendi ülkesinde muhtelif ülke vatandaşlarının kiracısı olmaya başlayınca gündeme alınır! Ev sahibiniz hangi ülkeden olsun?

— Yabancılara gayrimenkul satılmamalı. Zaten yok bahasına gidiyor. Hele ki bugünün ve geleceğin en stratejik maddesinin gıda olduğu düşünülürse, yabancıların Türkiye’de tarım arazisi alması beka sorunudur, buna izin verilmesi ihanettir.

*

Bize Atatürk’ün öğrettiği çok şeyden sadece bir tanesini hatırlatmak istiyorum. Atatürk bize anti-emperyalist olmayı öğretti. Emperyal hayallerin dünyayı nereye getirdiğini açıkça ortaya koydu. Halkçılığı ve toplumsal kalkınmayı öğretti. Savaş zorunluluk değilse cinayettir dedi. Hep barışı savundu.