Almanya’da oynanan Avusturya maçından sonra ortaya çıkan olay çok şükür çok kimseyi kendini tanıma, uyandırma ve bilgisizlikten kurtarma sonuçlarını doğurdu. Teşekkürler Almanya… Anlaşılan Almanya’yı yönetenler herhalde önemli ölçüde bozkurta zaman ayırmışlardır. Son haberlere göre bozkurt işareti Almanya’da yasaklanmıştır. Avusturya’da olduğu gibi… Yasağa uymayanların sınır dışı edileceği ortaya çıkıyor. Tabii ki insan hakları, demokrasi ve Batı’daki özgürlükler adına!! Demokrasi ancak bu tip yanlışlarla ve çelişkili kararlarla topal hale sokulabilir.

            Avusturya milli maçı bittikten sonra tribündeki on binlerce Türk’ün bozkurt işaretine Merih kardeşimiz de uymuş ve kendisine siyasi bir kararla iki maç ceza verilmiştir. Almanya’nın Almanya’da şampiyonadan elenmiş olması bunun sebepleri arasında sayılabilir. Merih Türklüğün sembolünü, kazanılan önemli bir zafer sonrası on binlerce Türkün heyecanına ve mutluluğuna katılarak yapmıştır. Bozkurt tamamen Türklüğü temsil eder. Şu veya bu partinin onu kullanması ayrı bir konudur. Burada Türk milli takımı bir zafer kazanıyor; herhangi bir siyasi parti değil. Zafer Türk Milletinin bütününe mal edilmiş bir olaydı. Bir siyasi parti bunu siyasette kullanmışsa ve diğerleri ısrarla kullanmamışsa ayıp kullananın değil; kullanmayanlarındır. Bazılarını engelleyenler mi vardı? Maalesef Türk kültürünün temel özelliklerini ve sembollerini yeterince öğrenemeyen nesillerle karşı karşıyayız. Merih’e verilen ceza ve daha sonra gelen bozkurta yasak sizi şaşırtmasın. Türkleri aşağılayan, Türk çocuklarına her fırsatta el koyup ailelerinden zorla ayıranlar, din derslerine bile Alman hoca tayin etme komikliğini gösterenler, milletlerarası hukuk dışına çıkarak suçluları Türkiye’ye iade etmekten sürekli kaçınanlar, soydaşlarımızın Türk kimliğini devre dışı bırakarak onlardan Alman Müslümanları diye bahsetme peşinde olan ırkçı ve fanatikler sadece iki maç ceza ile de yetinmemişler, siyasi değerlendirme yaparak bozkurt işaretini yapanları sınır dışına koymaya çalışmışlardır. Mevcut hanım İçişleri Bakanı konuyu siyasileştirmiştir. Kendinden önce Almanya’da göreve gelen bir başka bakanın “en iyi entegrasyon asimilasyondur” şeklinde fikir yumurtlamasını da unutmuş değiliz. Biz vatandaşlarımızı çalışmak üzere Almanya’ya gönderdik; orada asimile olsunlar, tanınmaz hale gelsinler diye göndermedik. Asimilasyon bir çeşit zora dayalı ırkçılıktır. Almanya’da çalışan Türkler ekonomiye yaptıkları katkıya rağmen, her fırsatta istismar edilme, milli kimliklerini unutturma baskısıyla karşı karşıyadırlar. İnsanları fırınlara atıp yakıp yok etmek ile asimile etmek arasında büyük fark yoktur. TC vatandaşlarının bu ülkeye gidişte karşılaştıkları vize işkencesi bütün hızıyla sürmektedir. Almanya terör örgütü PKK’ya ve Türkiye düşmanı bazı guruplara ve örgütlere kollarını açmıştır. Buna rağmen, zaman zaman da bize ders verme peşine düşmüştür. Terörist cenazelerine adamlarını göndermiş; Türkiye’ye verdikleri tankların terör olaylarında kullanılmasına da karşı çıkmış; menfaatlerine uygun ise terör sevici olmuş bir ülkedir.

            İnsanımız gerçekleri öğrenince ve biraz da tokatlanınca yabancıları daha iyi tanıyor ve gerektiğinde binlerce kişi gerekli tepkiyi gösterebiliyor. Bozkurttan hiç haberi olmayan, kendi tarihi ile ilgisiz, yabancılaşmış bazı aydınlara Ulus’taki Atatürk anıtının ayaklarında yer alan bozkurt başlarını görmeyi tavsiye ederiz. Bozkurt esir olmayı kabul etmek yerine, vatanı için ölümü tercih eden, bağımsızlıktan vaz geçmeyen bir şerefli, haysiyetli ve gururlu milletin sembolüdür. Bir ara Milli Türk Talebe Birliğinde eski yanlış ve saptırmalara uyarak bozkurt resmini maalesef ambleminden çıkarmıştı.

            Almanya’daki şampiyonada sporcularımızı yalnız bırakmayıp tribünlere koşan bayraklı, formalı vatandaşlarımızı, komşu ülkelerden ve Türkiye’den koşup gelenleri tebrik eder; her birini alınlarından öperiz.

            Ne Mutlu Türküm Diyene!    

            Ne mutlu daha nice Fatihler, Alparslanlar ve Gazi Mustafa Kemal Paşalar yetiştirecek olan Türk Milletine…

Simon Kuper’in “Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” adlı kitabını okumadım, okunması gereken kitaplar arasına aldım.  

2024 Avrupa Futbol Şampiyonası’nda bir kez daha anladık: Futbol, asla sadece futbol değilmiş. 

Türk milli takımımız çeyrek finale kadar yükseldi. Yarı finale geçemeden elendi.  

Bu süreçte neler yaşadık? Hakemlerin taraflı davrandıklarını, takımımıza yapılan faullerin hakemler tarafından çok kez görmezden gelindiğini, gereksiz cezalar verildiğini gördük. FİFA’nın bir oyuncumuzu yaptığı bir işaretten dolayı iki maç haksız yere, ideolojik nedenle cezalandırmasına şahit olduk. Maçı kazanmak ve başarmak adına ahlaki değerlerden uzak davranışlara muhatap olduk.  

Futbol severlerin ve vatanseverlerin, Avrupa’da yaşayan vatandaşlarımızın, ayrıca Cumhurbaşkanımızın Almanya’ya gidip oyuncularımıza türbinlerden destek vermesiyle tarihi günler yaşadık. Bu arada, ülkemizin bütün nimetlerinden sonuna kadar faydalandığı halde bu süreçteki sevinç ve kederimize eşlik edemeyen içimizdeki İrlandalıları da not ettik.  

Bugünkü anlamıyla, futbol nedir? Futbol, bir endüstridir; futbol, bir algıdır; futbol, bir siyasi arenadır. Futbol, en masum anlamıyla spor değildir.  

Futbol, hayatın aynasıdır. Dünyada insanlar ve toplumlar arasındaki ilişkiler hangi zemin ve seviyede ilerliyor veya çöküyorsa futbolda da aynısını görmek mümkündür. Mafya, yalan siyaset, rüşvet, iltimas, çelme takma, şike, güç zehirlenmesi, değersizleştirme gibi insani değerleri yok sayan ne kadar aşağılık ilişki varsa hepsi futbol dünyasında mevcut.  

Futbol, bir haz ve hırs sporu. Paylaşmak değil, başarmak ve kazanmaktır asıl amaç futbolda. Oyunun kuruluş amacı zaten insani değil, insani değerlerden uzak. Kazanma hırsı, kişinin çok kere değerlerini çiğnemesine, gözünü kör, kulağını sağır, doğruları inkâr etmesine yol açabiliyor.  

Her şeye rağmen futbol, bugünün dünyasında kendini kabul ettirmiş bir spor ekolüdür. 

Hemen herkesin meşin yuvarlakla bir şekilde teması olmuştur. Toplumların her sosyal kesiminden ve yaş grubundan kişiler mutlaka sokak aralarında veya sahalarda top peşinde koşturmuştur. Cumhurbaşkanının programını değiştirip “Bizim Çocuklar”a destek için türbinlerde yer alması futbolun etkisinin ve gücünün sonucudur.  

Futbolun, spor kategorisinde yer alması onu masumlaştırmaz. Taraftarına “Ölmeye, ölmeye, ölmeye geldik.” diye slogan attıran, her türlü aşağılık küfürler ettiren, maç sonrası kitlesel meydan kavgalarına sebep olan bir spor, hiçbir zaman masum da değildir, insani de değildir.  

Futbol, bir takım oyunudur; bu doğru. Ancak taraftar savaşına döndüğünde oyun olmaktan çıkar, başka amaçların aracı olur. Bugünün dünyasında futbol, araçsallaşmış, ülkemizdeki ve dünyadaki egemen güçlerin kitleler için kullandığı afyon olmuştur. İspanya kralı Franko’un ülkesini çeyrek yüzyıldan fazla diktatörlükle yönetmeyi sağladığı üç “f”den biridir futbol. Yönetim anlamında olmasa da bugünün dünyasında siyaset ve ekonomiye yön verenler, futbolu araç olarak sonuna kadar kullanmaktadırlar. Bazı futbol kulüplerinin bütçeleri, ülkelerin bütçelerinden daha fazla dolara sahip, başkanları, ülke politikacılarından daha fazla söz sahibidirler.  

Deveye sormuşlar: “Neden boynun eğri?” Deve, “Nerem doğru ki?” diye cevap vermiş. Futboldaki ahlaksızlık, düzenbazlık, ayak oyunları genel bir gerçek. Savaşlar, yoksulluk, gelir adaletsizliği, zalimin zulmü, bunalımlar, intiharlar, tutarsızlıklar, haksız kazançlar dünya devesinin eğrilikleri.  

İnsanoğlu buna layık değil. Dünya bir mücadele ve imtihan alanı. Bu alanda iki taraf var: İyiler ve kötüler. İyiler galip gelmeli, kazanmalı, egemen olmalı.  

Muhammed Ali Rashwan, Mısırlı bir judocu. 1984’te uluslararası bir müsabakaya katılır. Rakibi, dünyaca ünlü Japon Yasuhiro Yamashita. Herkes maçı Rashwan’ın kazanacağından emindir, çünkü rakibinin sol bacağında kas yırtılmaları vardır ve bu bacağı işlevsiz kalmıştır. Bunu bilen Mısırlı judocu rakibinin bacağına bir kere bile dokunmaz ve maçı Japon kazanır. Kolayca kazanacağı halde maçı niçin rakibine kaptırdığını soranlara Mısırlı judocu şu cevabı verir: “Ben Müslümanım, benim dinim insana zarar vermeyi yasaklar. Eğer o durumdayken ben de o noktadan yüklenip ona vursaydım o sakat kalabilirdi. Bir madalya için bunu ona yapamazdım.” Kayıtlara göre 50.000’den fazla Japon, onun bu tavrından etkilenerek Müslüman olur. Aynı yıl Uluslararası Fairplay Komitesi tarafından ödüle layık görülür. 

Her spor dalında olduğu gibi, özellikle futbol, insanileşmeli, ahlakileşmeli. Futbol, güzel örneklere muhtaç. Güzellik ve iyilik bulaşıcıdır. Futbol adlı spor türünden vazgeçemeyeceğimize göre, yerelden genele doğru güzel davranış örnekleri ortaya koyabilir, yüksek seviyeli ilişki modelleri geliştirebiliriz. Futbolu endüstri ve ekonomi, kulüpleri şirket merkezi, sahaları bir arena, taraftarı hasım, oyuncuları piyon olmaktan çıkarmak zorundayız. Ülkemizdeki ve dünyadaki futbol düzeninde bunu gerçekleştirmenin çok zor olduğunun farkındayım, ancak Mısırlı judocuyu unutmayalım.  

“’Kim var?’ diye seslenilince, sağına ve soluna bakmadan fert fert ‘Ben varım!’ cevabını verici, her ferdi ‘Benim olmadığım yerde kimse yoktur!’ fikrini besleyici bir dâva ahlâkına kaynak…” olabilmek, ne güzel! 

“Türkiye’de neden pahalılık var? Niye enflasyonist politikalar uygulanıyor? Niçin fakir, bitap düştük? Açlıkla niye karşı karşıyayız derseniz? Yıllar önce yazılan bu yazıyı dikkatle okuyunuz! Hepimiz ama özellikle dediklerimizi ısrarla dikkate almayanlar suçludur…”

Türkiye birtakım gelişmeler yaşıyor. Güneydoğu sınırları ateş içinde, bölücülük dur durak demeden çalışıyor ve destekleniyor, Türk halkı kurbanlık koyun gibi akıbetini bekliyor ve hükümet kurulsun mu seçim mi olsun diye tartışmalar sürüp gidiyor.

Ancak bu arada Türkiye’nin tam bir işgal altında olduğu da gözümüzden kaçıyor.

Bu nasıl bir işgaldir diye sorarsanız söyleyeyim; finans sektörü yabancıların elinde, sermayesinin tamamı yabancılara ait otuz binin üzerinde şirket ülkemizde faaliyet gösteriyor, madenleri işletme imtiyazı yabancılarda, özelleştirmeler sayesinde kamu zenginlikleri yabancılara verildi, toprak satışı derseniz kapanın elinde kalıyor ve bunun gibi daha birçok gelişmeyi sayıp dökmek mümkün.

Bu işgal değil de nedir?

İlla ki; yabancı orduların gelip çizmeleri ile yurdumuzu çiğnemesi mi lazım?

Alın size, sizin de içselleştirdiğiniz bir işgal hadisesi! Küresel devletler ve sermaye, Türkiye’yi işgal etti. Biz de buna kendi rızamızla göz yumduk.

Genelkurmay İstihbarat Daire Başkanlığından emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin yazdığı “Kozmik Oda” adlı kitapta; ülke istihbaratının 1950’li yıllarda ABD’nin kontrolünde olduğunu ve Hakan Fidan’ında görev yaptığı sürede, MİT içinde ABD ve İngiltere’nin etkisini azaltmakla övündüğünü söylüyor.

Gelde ağlama! Hangi birine eleştiri getireyim? Ülke onlarca yıldır bu halde iken halimizi tarif etmek için “işgal” lafı bile az kalır.

Düzen işte bu düzen!

 1919 – 1923 arasında Mehmetçiğin temiz kanı üzerine verilen mücadele sonrasında ülkeyi getirdiğimiz nokta, tam bir işgal vaziyeti!..

Hükümeti kursak ne olur, kurmasak ne olur? Önemli olan bu işgali sona erdirebilecekmiyiz sorusuna cevap bulmaktır.

Bugüne gelişimizdeki en önemli yanlışlar içeren görüş ve uygulama “günü kurtarmak için yapılan politikalar”dır.

Bu tavizkar politikaları uygulayanların iki temel felsefesi vardır. Birincisi ne olursa olsun devlet varlığını sürdürmek ve böylece süre kazanmak (kime karşı acaba?) ikincisi ise halka güvensizlikten dolayı “acı reçete”leri uygulayamamaktır.

Ama ister iyi niyetle ister kötü niyetle ne yapılırsa yapılsın, Türkiye’nin işgali önlenememiştir.

Şimdi Türkiye’yi işgalden kurtaracak ve Türk varlığını devleti ile birlikte ilelebet var edecek politikaların uygulanması zorunluluğu önümüzde durmaktadır.

Bunun için Türklerin bir milli şuurla hareket etmesine ve sağlam bir milli iradeye ihtiyaç vardır.

Hiçbir şey için geç kalınmamıştır. Yeter ki; gerçekleri bilelim ve ona göre hareket edelim. Onun için ilk yapacağımız iş kendimizle yüzleşmektir.

2020’de ABD Başkanı Trump ikinci defa başkan seçilemedi,o zaman 77 yaşında olan Biden karşısında kaybetti. Bunun sebebini analiz ettiğim yazımda temel sebeplerden birini şöyle açıklamıştım:

Trump öngörülemez bir Başkan oldu. Bugün yaptıklarını yarın tam tersini yapabileceği, bugün övdüğünü yarın yerin dibine geçirebileceği görülen bu başkan, bazılarına göre “dengesiz”, bazılarına göre “deli” sıfatlarını hak ediyordu.

Trump devletin kurumsal yapısı ile çalışmayı sevmeyen, çoğu zaman kuralları hiçe sayan bir “Başkan” idi.

Devleti yöneten kişinin öngörülemez bir yönetim tarzı içinde olması ABD vatandaşlarını tedirgin etti.

ABD seçmeni bir macera dönemi yaşamak istemedi, öngörülebilir olanı tercih etti. Devletin kurumlarının çalışması ve kuralların herkese uygulandığı bir sistemi istediğini gösterdi. O zaman 77 yaşında olan Biden’ı seçti.

Ancak bu yıl Kasım ayında yapılacak seçimde tekrar yarışacak olan adaylardan Biden 81 yaşında ve çeşitli sağlık sorunları yaşıyor. Bu defa Biden için de ülkeyi yönetip yönetemeyeceği yönünden bir belirsizlik ve öngörülemezlik söz konusu. Bu bakımdan Biden’ın adaylıktan çekilmesi için baskı oluşturma gayretleri var. Bu çalışmalar bir sonuç verecek mi, henüz belli değil.

2024 seçimi için de koskoca ABD’de bir “deli” ile bir “bunak” adaydan başkasının ortaya çıkamamış olması ilginç. (Bunlar benim taktığım sıfatlar değil.)

ABD’de en sert şekilde kuvvetler ayrılığı uygulanıyor. Kurumlar çok güçlüdür. Kurumlar ve medyanın kuralların uygulanmamasına karşı direnci yüksektir.

Başkan’ın ABD’yi yüksek riske sokacak “delice” işler yapmasına karşı sistem etkili bir sigortaya sahip olduğu gibi Başkan’ın hastalanması, yönetemez hale gelmesi veya ölmesi halinde sistemin aksamadan çalışmasını sağlayacak mekanizmalar devreye girecektir.

Böyle olduğu halde ABD seçmeninin daha öngörülebilir seçeneği tercih etmeye çalışacağını sanıyorum.

*******************************

Erdoğan Yönetimi Öngörülebilir mi?

Sosyal medyada, Cumhurbaşkanı ve Ak Parti Genel Başkanı Tayyip Erdoğan’ın sadece Suriye ve Esed/ Esat hakkında son 12 yılda söylediği çelişkili sözlerinin videolarını bir arada veren bir paylaşıma rastladım. Kardeşim Esat’tan Katil Esed’e ve son günlerde Sayın Esed’eevrilen söylemlerindekikeskin zıtlıklar bazıları için şaşırtıcı ve öngörülemez davranışlar olarak kabul edilecektir.

Ama tıpkı “Katil ve darbeci” diye suçladığı BAE, Suudi Arabistan, Mısır devlet başkanlarıyla sıcak görüşmeler yaptığında olduğu gibi, bu U dönüşünü de şaşırtıcı bulmayanlar da olacaktır.

Erdoğan ve AKP’nin 22 yıllık iktidarında başka alanlarda da keskin politika değişiklikleri oldu.

AKP iktidarının ilk bölümünde AB üyesi olma hedefi, hak ve özgürlükleri artırıcı hukuk reformları, komşularla sıfır sorun politikası, PKK ile müzakere ve çözüm süreci, Fetö işbirliği ile yargının ve kritik devlet makamlarının Fetö’ye teslim edilmesi süreçlerini yaşadık.

AKP iktidarının ikinci bölümünde ise bu politikaların tam tersini uygulamaya çalıştılar. AKP ve küçük ortağı MHP’nin programlarında yer almayan Cumhurbaşkanlığı Sistemi getirildi.

Parlamenter sistem yerine getirilen bu yeni sistemde tek imzalı bir kararname ile en büyük değişiklikler yapılabilir hale geldi.

TBMM büyük ölçüde işlevini kaybetti. Yüksek yargı üyelerini, T.C. Merkez Bankası, TÜİK, EPDK gibi bağımsız olması gereken kurumların başkan ve yöneticileri “söz dinlemediğinde” bir kararname ile değiştirilmeye başlandı.

“Kuvvetler Ayrılığı” yerine “Kuvvetler Birliği”ne doğru bir değişim oldu. Cumhurbaşkanının iradesini yani Yürütmeyi” dengeleyecek ve denetleyecek mekanizma kalmadı.

Bütün bunlar, bırakın tahmin etmek, önceden hayal dahi edemeyeceğimiz şeylerdi.

Hem iç politikada ve hem de dış politikada böylesine zikzaklar çizmemiz sebebiyle yani öngörülemezlik riski üstlenen Türkiye ciddi kayıplar yaşadı, yaşamaya devam ediyor.

Mesela Merkez Bankası Başkanı ve Ekonomi Bakanının yönettiği “enflasyonla mücadele” politikasının devam edip etmeyeceği bile öngörülemez bir durum. Böyle olunca yatırımcılar ve vatandaşlar “yarın Mehmet Şimşek bakanlıktan alınırsa” ihtimalini gözetmek zorundalar.

******************************

Dış Güçler İçin De Öngörülemez mi?

Türk vatandaşları olarak, Erdoğan ve ekibinin öngöremediğimiz politik tavırlarıyla yönetilmekteyiz.

Erdoğan ve AKP yönetiminin bugün uyguladığı politikaların tam tersini uygulamayacağını hiç kimse garanti edemiyor.

Yani bizi yönetenler, bizim için, “öngörülemez politik tavırlar” içindeler.

Ama “dış güçler” dediğimiz ABD/AB, Rusya ve uluslararası sermaye gibi dünya siyasetinde belirleyici olan “dış güçler” için T.C. yönetimi öngörülemez midir?

Bu konuda kanaatim şudur ki, “dış güçler” Erdoğan’ı çok iyi tanıyorlar, onlar için Erdoğan öngörülemez bir muhatap değildir.

Casus oldukları iddiası ile yargılanan ABD’li papaz ile Alman gazetecinin ülkelerine verilmesi gibi; Libya’da, Mavi Vatan’da attığımız geri adımlar gibi olaylarla bu devletler ikna güçlerini göstermediler mi?  

İç politika ve ekonomide, Erdoğan ve yönetiminin “öngörülemez tavrı” sebebiyle Türk vatandaşlarının yaşadığı ekonomik, sosyal sıkıntılar ve hukuksuzluklar dış güçlerin umurunda değildir.

Çünkü “dış güçler” için, Türkiye’yi yönetenlerin, büyük güçlerin yazdığı senaryolar içinde, onların öngördüğü çerçevede kalması kafidir.

Bu açıdan bakınca “dış güçler” bakımından Türkiye’yi yönetenler öngörülemez değildir. Hatta her tepkisi öngördükleridavranışlardır.

Erdoğan’ın “Sayın Esad’a her an davet çıkarabiliriz” demesi de Onlar açısından öngörülebilir hatta bilinen bir tutumdur. Türkiye ve Suriye ilişkisi, ABD ve Rusya’nın belirlediği güç dengesini bozmayacak kapsamda gelişecektir. (Rusya her iki devlet başkanını yönlendirmese bu görüşme olabilir mi? ABD Rusya’nın bu hamlesini öngörmemiş olabilir mi?)

Bu bakımdan “dış güçler” Türkiye’yi AKP’nin yönetmesinden hiç rahatsız değillerdir.

          Türkiye A Milli Futbol Takımının Avrupa Şampiyonasında, Avusturya Milli Futbol Takımını elemesinden sonra, gol sevincini Bozkurt işareti yaparak paylaşmasından dolayı, UEFA tarafından Merih Demiral’a spor etkinliklerinde sportif olmayan nitelikte davranışlar sergilediği, futbol sporunun itibarını zedelediği ve sosyal davranış ilkelerine aykırı davrandığı gerekçesiyle iki maç men cezası verilmiştir. Özellikle bu saçma-sapan ve yanlı kararı kınıyor ve şiddetle protesto ediyoruz.

          UEFA’nın bu anlamsız ve skandal kararı Almanya İçişleri Bakanı Nancy Faeser’in kışkırtıcı söylemleriyle ve Türkiye’deki milliyetsiz yandaşların kışkırtmalarıyla aldığını belirtelim. Alman İçişleri Bakanı’nın “ Bozkurt “ işaretine ilişkin olarak yaptığı “ Türk aşırı sağcıların sembolünün stadyumlarımızda yeri yok “ ve “ UEFA’nın olayı araştırması ve yaptırımları değerlendirmesini bekliyoruz.” Tarzında yaptığı edepsiz ve mesnetsiz açıklamalar, Türk’ün varlığından ne kadar korktuklarını ortaya koyuyor.

          UEFA’nın Alman İçişleri Bakanı’nın ve Türkiye’deki milliyetsiz yandaşların bilmeleri gereken gerçeklere göz atacak olursak; Bozkurt işareti, asla siyasi bir simge olmamıştır. Yaklaşık 500 milyonluk Büyük Türk Milleti’nin binlerce yıllık ortak kültürel simgesidir. Aynı zamanda, Kapitalizm’in yıllarca sömürdüğü mazlum milletlerin de uyanışına vesile olan bir direniş sembolüdür. Milli bir siyasi partiye karşı duyulan öfke ve kinden dolayı Türklüğe ve Bozkurt’a saldırmak edep dışı bir davranıştır. Türklüğün varlığından beri Bozkurt bütün Türklerin ortak simgesidir.

          Özellikle Mustafa Kemal Atatürk Türk Destanlarına karşı yakın ilgi duymuş ve Bozkurt simgesinin öne çıkmasını sağlamıştır. Türkiyat Enstitüsü’nde Prof. Dr. Fuat Köprülü’ye Bozkurt ile ilgili olarak şu sözleri söylemiştir: “ Karlı Tanrı Dağları’nın önünde, elinde meşale tutan bir Bozkurt olsun. Bu meşale, genç Türkiye Cumhuriyeti’nin ilminin ifadesi olsun. Ergenekon’dan çıkmamızda kılavuz olan Bozkurt, Türklüğün Anadolu topraklarındaki yeni devletinin kuruluşunu ifade etsin.”

          Bozkurt simgesi, dünyanın her yerinde Türk Kimliği ile özdeşleşmiştir. Bu simgeyi yasaklamak Türk Kimliğine duyulan bir öfkenin yansımasıdır.

          Irkçılık, farklı bir ırk veya etnik kökene sahip oldukları için diğer insanlara yönelik ayrımcılık veya düşmanlıktır. Alman İçişleri Bakanı ırkçılığı başka bir ülkede aramasın, ırkçılığın daniskası kendi ülkesinde mevcuttur. “ Almanya Almanlarındır “, “ Yabancılar Dışarı “ söylemleri gerçekten ırkçı söylemlerdir. Özellikle Hitler selamı tam bir ırkçı selamdır, Hitler ve avanesi de birer ırkçıdır.

          Geçmiş yıllardan itibaren Almanya’da yabancılara ve özellikle Türklere karşı zaman zaman   kışkırtıcı eylemler yapılmış, Türklerin evleri, işyerleri yakılmış ve yağmalanmıştır.

          Bozkurt işareti veya simgesi başka anlamlar da taşımaktadır. Karabağ’dan Kerkük’e, Tebriz’den Taşkent’e, Üsküp’ten Bahçesaray’a, Prizren’den Saray Bosna’ya, Bakü’den Bişkek’e, Almaatı’dan Ankara’ya milyonlarca Türk’ün duygularını ifade etme biçimidir.

          Her ülkenin tarihteki başarıları, coğrafi konumları ve kültürel özelliklerini içine alan kendilerine ait sembolleri vardır. Amerikalıların Beyaz Başlı Kartal, Fransızların Horoz, İngilizlerin Aslan, Rusların Bozayı, İspanyolların Boğa, İskoçların Boynuzlu at, Kanadalıların Kunduz, Hintlilerin Kaplan, Avustralyalıların Kanguru, Çinlilerin Panda ve bunlardan başka pek çok ülkenin de sembolü vardır.

          Türklerin sembolü olan Bozkurt’un kökeni Türeyiş ve Ergenekon Destanı’ndan geliyor. Bozkurt sembolü, ilk defa Göktürkler tarafından kullanılmıştır. Bu sembolün seçilmesinin sebebi, kurtların özgürlüklerine düşkün olması, esarete boyun eğmemesi, korumacı tavırları, kararlı ve yol gösterici olmalarıdır.

          Türkiye’de her röportajında takımın milliyetçi duygu ve tutkularını vurgulayan Montella kadar olamayan milliyetsizlere pabuç bırakacak değiliz. Merih Demiral’ı ve A Milli Futbol Takımının her bir ferdini yürekten kutluyor, başarılarının devamını diliyoruz.

Birileri milliyetçilik ve din adına, BOP içeriğine uygun şekilde, Türkiye’yi Türksüzleştirme çabası içinde. Ve bunu kendilerini “yerli ve milli”, yaptıklarını da “ülkeyi kurtarmak” olarak pazarlama becerisi gösterebiliyorlar.

“Türksüz Türkiye” yaratma çabalarını fark edebilmek için siyasal İslamcıların millet kavramına verdiği anlam ile Cumhuriyetimizin kurucu iradesinin modern bilim ışığında verdiği anlam arasındaki farkı bilmek lazım.

Bugün iktidar partisi AKP ve Genel Başkanı R. Tayyip Erdoğan ile iktidarın küçük ortağı MHP ve Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin millet kavramına verdiği anlam aynıdır diyebilir miyiz?

Bu teorik bir tartışma sorusu değil. Türkiye’nin geleceğini şekillendirecek olan sığınmacı sorunu, yeni Anayasa tartışmaları gibi temel meselelerimizi doğru anlamamıza yarayacak bir sorudur bu.

RTE, Millet ve milliyet kavramlarının Fransız ihtilali ile dünyaya yayılan tanımını kabul etmediğini ifade ederek, kendi millet anlayışını şöyle ifade ediyor: 

“Bizim kendi medeniyetimizin, kendi tarihimizin, kendi kültürümüzün bir millet tanımı var. Bu bakımdan Osmanlı tam bir millet devletiydi.” “Biz, milleti İbrahim’den geliyoruz.”

“Bizim millet tanımımız, özünü İslam’ın millet anlayışından alır. Pek çok farklı dinden ve kökenden gelen insanı çatısı altında toplayan Osmanlı bunların milliyetlerini, dinlerine göre de tasnif etmiştir. Osmanlı böyle bir devlet, imparatorluktur. Müslümanlar bir millet, Hristiyanlar bir millet, Yahudiler bir millettir. Etnik bakımdan zaman zaman çok küçük karışmalar olsa da bu tarihimizin ve coğrafyamızın gerçekliğine en uygun tanımdır.”

Erdoğan’ın bu tanımı yönettiği devletin anayasasında belirlenen temel tanım ve ilkelere aykırıdır. Cumhuriyetimizin kurucu iradesinin ortaya koyduğu felsefe ve Atatürk’ün millet tanımına da zıt bir görüştür. Bu görüşü savunmak kurucu iradenin, Osmanlı’nın çöküş sürecinde ve Millî Mücadele aşamasında yaşanan tecrübeler ve bilimin ışığında yaptığı, isabetli tercihlerine karşı çıkmaktır.

“Millet ile ümmet, birbiriyle sözlük anlamları açısından farklı olan; bununla birlikte mutlaka çatışması gerekmeyen iki kavramdır.” Ancak siyasallaştırılarak daraltılan gündemdeki anlamı ile siyasal İslamcıların “ümmet” karşılığı kullandığı “millet” tanımı “Türksüz Türkiye” yaratmak isteyenlerin bir maymuncuğudur.

****************************

Türk Olmaktan Utananlar

Daha önce de yazdım: Bir kısım siyasetçi, aydın ve yazarlar tarihin en büyük medeniyetlerinden birini kurmuş olan Türk Milletinden olmayı pek içlerine sindiremiyorlar. Türk milletinden bahsederken Kürt, Arap, Çerkez, Laz, Ermeni, Roman gibi etnisiteyi ön plana çıkaran kavramları kullanmakta. Ortak kimliğimizi ifade eden Türk kavramını da bu etnisitelerle eşit bir etnik kavram olarak sıralamaktalar.

Hatta bazıları Türk olmayan Müslümanları yüceltir, bazılarını “soylu kavim” olarak nitelerken Türk olmayı aşağılamaktan çekinmiyor:

İşte bunlardan biri, Aydın Ünal, Yenişafak’taki yazısında, “Suriyeliler gitsin” diyenlere hitaben yazdığı yazıda “Suç mu işliyor Suriyeliler? Hapishanelerdeki katiller, hırsızlar, tacizciler, tecavüzcüler, çocuk istismarcıları senin soydaşın, vatandaşın, hemşehrin, fikirdaşın, partidaşın, yoldaşın değiller mi? ‘Suriyeliler gitsin’ deme hakkını nereden alıyorsun en başta? Kim verdi sana bu hakkı? Memleketin tapusu senin üzerinde mi? Ne yaptın bu memleket için ki kendini sözcü görüyorsun?” dedi.

Ünal, “Eğer bu ülkeden birinin gitmesi gerekiyorsa sen git!” dediği ve her türlü olumsuz sıfatı yüklediği insanlara “Vallahi bu ülkede seninle yaşamaktansa, 5 değil 50 milyon Suriyeli ile yaşamayı tercih ederim. Senle olandan çok daha fazla ortak yanım var onlarla. Senle olandan daha uzun tarihi birlikteliğim var. Sen bana Suriyeliden çok daha yabancısın.” dedi.

“Suriyeliler gitsin” diyenlere nefret ve öfke kusan bu satırların yazarının Başbakan Başmüşavirliği, Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanlığı ve iki dönem milletvekilliği yapmış olmasına şaşırdık mı? Hayır.

İşte bu zihniyet, ülkeye başta Suriyeliler olmak üzere, çeşitli ülkelerden göçleri teşvik etti. Şimdi de Türk olmayan unsurlar ile ülkemizin demografik yapısını bozma politikalarına destek vermeye devam ediyor.

****************************

Türksüz Türkiye İçin Yeni Anayasa

AKP Genel Başkanı ve CB Erdoğan, “İnsanı önceleyen, milletin çeşitliliğini ve zenginliğini yansıtan, toplumun gerisinde kalan değil topluma dinamizm katan bir anayasa hedefliyoruz” demişti.

Bu ifade değiştirilmekte olan nüfus yapısına uygun yeni bir anayasa ve yeni bir devlet yapılanması hedefini ortaya koymakta.

ABD ve İsrail’in ortak projesine (BOP’a) uygun olarak Suriye’den 10 milyon civarında ne idüğü belirsiz insanlar ülkemize itildi.“BOP eşbaşkanı” da bu planın uygulayıcısı oldu.

Böylece 15-20 sene içinde PKK sorunundan daha tehlikeli güvenlik sorunları yaratmak ve BOP kapsamında Türkiye’den koparılmış bir garnizon devlet çıkarmak için büyük bir adım atıldı.

Tekrar hatırlatıyorum: Nüfus olarak azaltılmış, eğitim seviyesi düşürülmüş, aklını iradesini kullanamaz hale getirilmiş Türkler “Yeni Türkiye’de” etkinliklerinin her geçen yıl gittikçe azaldığını görecekler.

En iyi yetişmiş evlatlarını yurtdışına kaptıran, ekonomik açıdan bunaltıldığı için nüfusu artmayıp eksilmeye geçen Türkler ülkenin asli unsuru olarak kalamayacaklar. İstenen bu.

Türklerin asli unsur olarak kalamadığı “Türkiye Yüzyılı” için “yeni anayasa” aranması bizim için sürpriz değil.

Peki, bütün bu olanlara AKP içinde merkez sağdan gelen milliyetçi kesim ne diyor?

MHP, BBP gibi “Türk milliyetçisi” ve “ülkücü” olduğunu iddia eden siyasi organizasyonlar tepki göstermek şöyle dursun, Türkiye’yi Türksüzleştirme politikalarına ve AKP’ye neden destek veriyor?

Yoksa bunlar da “Türk Milletindenim, İslam ümmetindenim, Garp medeniyetindenim” yerine “Biz, milleti İbrahim’den geliyoruz” demeye mi başladılar?

****

EURO 2024 Türkiye-Avusturya karşılaşmasında galibiyet sevinci sırasında futbolcumuz Merih Demiral’ın yaptığı “bozkurt selamı” gündemi sarstı. Vatandaşlarımızın çoğunun bozkurt işaretine sahip çıkma şuuru umut verici idi.

Fakat, “Türk Milleti” olarak “Türksüz Türkiye” çabalarına karşı duyarsızız. Ülkemizi ve geleceğimizi kaybetmek riskini bir futbol maçını kaybetmek kadar önemli saymıyoruz.