Türkiye bir yandan geniş kesimlerin derin yoksullukla mücadele ettiği bir ülke. Diğer taraftan devleti yönetenler halkın halinden anlamak yerine kendi yarattıkları yapay gündemlerle meşguller.

Bir zamanlar bir esnafın fırlattığı yazar kasa ile hükümet düşerken, şimdi açlık sınırı altında kıvranan çiftçi, esnaf, işçi ve emeklilerin çığlıklarını duyan yok.

Milletin önemli bir kesimi ülkede hak, hukuk, adalet mahrumiyeti olduğu inancı içinde.

Muktedirlerle ters veya farklı düşünenler bir sabah ansızın tutuklanabilmekte. Nasuh Mahruki gibi Türkiye’nin gururu olan, binlerce kişiyi doğal afetlerde kurtarmış, uluslararası dağcılık alanında ülkemizi başarıyla temsil etmiş bir kişi Yüksek Seçim Kuruluna güvensizliğini beyan etti diye 12 m2’lik bir beton kutuya konuldu.

Türkiye, “Atatürk’ün askerleriyiz!” diye yemin eden teğmenlerin ordudan ihracı istenirken, 40 bin kişinin ölümünden sorumlu teröristbaşına güzellemeler yapılıp, TBMM’e davet edildiği bir ülke oldu.

Milli Eğitim Bakanlığı cemaat ve tarikatlara okullarda sözde “değerler eğitimi” verdirirken, belediyelerin modern kreşlerini kapatma derdinde.

Bütün bu olanlara tepki gösterenler, yargı yoluyla cezalandırılmakta.

Oysaki büyük devlet adamları halkın halinden anlarlar. Modern tabiriyle “empati” yapmaya çalışırlar. Yani onların yerine kendini koyarak duygularını anlamaya çalışırlar, neden bu tepkilerin var olduğunu sorgularlar. Halden anladığınız zaman bulduğunuz çözüm de gerçekçi olur.

Meramımı anlatmak için tarihten birkaç örnek vermek istiyorum.

**************************

Sen Hiç Aç Kaldın mı?

Mustafa Kemal Atatürk’ün aç insanın halinden anlamasını gösteren bir olayı hatırlatayım.

Orman Çiftliğinde amele olarak çalışan bir kişi karşısına çıkarak, “haftada bir gün para ödüyorlar, açım” diye şikâyet eder.

Bunun üzerine Mustafa Kemal ilgili mühendisi çağırıp öfkeyle sorar: “Sen hiç aç kaldın mı?”

Ve talimatını verir, “Bundan böyle her gün yevmiye ödeyeceksiniz.”

Bununla yetinmez. Tarım Bakanı’nı bizzat telefonla arar ve O’na da aynı soruyu sorar: “Sen hiç aç kaldın mı?”

Tarım Bakanı istifa etmek zorunda kalır.

****

Başbakan Demirel Kendisine Küfür Edeni Tahliye Ettirdi

Rahmetli Süleyman Demirel’in 43 yıl avukatlığını yapan Ulaştırma, Bayındırlık ve İskân eski Bakanı Av. Yaşar Topçu’nun anlattığı bir olayla devam edelim.

“1979 tarihinde rahmetli Demirel Başbakan idi. Antalya’nın deniz sahilindeki küçük bir ilçesinde vatandaşın biri, bir kahvehanenin ortasında Rahmetli Demirel’e açıkça sövüp saymış. Başbakan olduğu için o zamanki Ceza Kanunu’na göre, savcı re’sen soruşturma başlatmış. Ağır hakaret olduğu için takibat açmış, adamı yakalatıp içeri attırmış.”

Mahkeme ‘şikâyetçi misiniz?’ diye sorduğu için Yaşar Topçu durumu Demirel’e anlatır.

Demirel “Durup dururken bir ülkenin vatandaşı Başbakanına sövmez. Yaptığımız uygulamalarla kim bilir adamı nasıl bunalttık ki, bize galiz küfürler etmiş. Hemen git, o vatandaşı hapisten çıkar, gel” talimatını verir.

Yaşar Topçu Antalya’ya gider, hakim ve savcıya Demirel’in sözlerini iletir. Duruşmada da sanığın tahliyesini ister.  Sanığın tahliyesine karar verilir.

Sanık, ‘Hâkim Bey, bu bana hayatımın en ağır cezası. Avukatını beni tahliye için gönderen bir insana dilim kopaydı da böyle bir hakaret etmeseydim’ diye pişmanlığını ifade eder…”

**************************

Atatürk’e Küfür Eden Köylü

Cemal Granda anlatıyor: Tekel idaresi sigara kağıdı satışını yasak etmişti; kaçak tütün içenlerden parası olanlar, bu kağıdı karaborsadan sağlayabiliyor; fakat halkın ve özellikle köylülerin büyük kısmı tütünü gazete kağıdı ile sarıp sigara yapmak zorunda kalmışlardı.

Bir gün vatandaşın biri köy kahvesinde böyle hazırladığı bir sigarayı içerken, fena kokusundan şikayet eder ve bütün kötülükleri en başta bulunanlara yönelterek, Atatürk aleyhinde ağzına geleni söyler. Kahvede bulunanlar bir zabıt tutarlar. İş hükümete intikal eder. Cumhurbaşkanı’na karşı işlenen suçlardan dolayı suçlu bulunmak onun müsaade ve onayına bağlı olduğu için, ilgili bakan meseleyi Atatürk’e arz eder.

“Mahkemeye veriyoruz” derler. Sebebini sorduğunda ise:

“Size küfür etmiş Paşam.” cevabını verirler. Atatürk bu durum karşısında üzülür.

“Ben ne yapmışım ki ona?” Evrakı tetkik edenler açıklarlar:

“Gazete kağıdı ile sardığı sigarayı yakarken kağıt tutuşmuş da ondan.”

Atatürk’e bunu söyleyen bir milletvekilidir. Atatürk vekile sorar:

“Siz hiç gazete kağıdı ile sarılmış sigara içtiniz mi?” Vekil cevap verir:

“Hayır efendim.”

“Ben Trablus’ta iken içmiştim, bilirim. Pek berbat şeydir. Adam haklıdır, ben de olsam aynı şeyi yapardım, takibe lüzum yoktur. Siz bunun için mahkemeye vereceğinize, ona insan gibi sigara içmeyi sağlayınız.”

**************************

Devlet Adamlarına Adalet Yakışır

Devlet adamı deyince aklımıza bu örnekler geliyor. Günümüzde bizi ve devletimizi yönetenlerden böyle bir sorumluluğu, anlayışı ve hoşgörüyü taşımalarını, göreve getirdiklerinde de aynı sorumluluğu hissetmelerini arzu ediyoruz.

Atatürk’ün koltuğunda oturanlar ve onların atadıklarına da Atatürk gibi davranmak yakışır.

Millet “açım” diye feryat ediyorsa çözüm susturmak değil, insanca beslenmesini sağlamaktır. Millet adalet istiyorsa, özgürlük istiyorsa, çözüm “nerede eksiğimiz yanlışımız var” diyerek nefsini ve yönetim tarzını sorgulamak, yapılan hatalardan dönmektedir.

Çünkü Hz. Peygamberin iki hadisinde belirtildiği gibi;

“Adalet güzeldir. Fakat devlet büyüklerinde olsa daha güzeldir…”

“Bir saat adaletle karar vermek, bin saatlik ibadetten hayırlıdır.”

Laiklik Türkiye Büyük Millet Meclisi’nden yapılan yazılı açıklamada, katıldığı bir programda laiklik ile ilgili konuşan Milli Eğitim Bakanının istifası istendi. Açıklamada “Milli Eğitim Bakanlığı koltuğunu işgal eden saltanat ve hilafet sevdalısı Bakan’ın, laiklik ve Cumhuriyet düşmanlığını bir kez daha ilan etmiştir” ifadeleri yer aldı.
*

Liyakatsizliğin sonucu ekonomide siyasette yaşanan tıkanıklığı gündemden düşürmesi amaçlı din maskesini takan Beyler!
Kur’an’ın dinini yetkili kirli ellerden, örümcek kafalardan kurtarılıp, kutsal amacına hizmet eden bir yapı kurulacaktır. Bunun sigortası da ‘’Laik Sistem’’dir.
Laik Sistem ki, özgür düşünceyi, mezhepleri aşarak milletleşmeyi, saygıyı, sevgiyi, aşkı gönüllere nakşeden Hoca Ahmet Yesevi’nin kültürüdür, Hacı Bektaş’ın kültürüdür, Yunus’un kültürüdür; Mevlana’nın kültürüdür, kısaca Anadolu kültürüdür.
*
Kürt sorunu da varmış;

Bilinen emperyal dış güçlerin iç uzantılarını da destekleyerek Türk Milletini bölme adına ‘’Kürt sorunu ‘’varmışçasına değişik adlarla örgütlenmeler yapıldığı bilinmektedir.
Konuşma dili Kürtçe olan halkımızla yüzyıllardır Türk milleti iç içedir; aynı inanç ve kültürün insanlarıdır; birbirleriyle evlendiler çocuklar oldu milyonlarca. Konuşma dili itibarıyla Kürtleşen Türkler oldu; Türkleşen Kürtler oldu.
Yaşar Kemal’in Ağzından; izleyelim;
Diyarbakır ovasını dolaşırken tuhaf bir olayla karşılaştım: Diyarbakır’ın Köprü köyünde bir öğretmenle tanıştım. Öğretmen 1920’lerde Balkanlardan göç etmiş, Köprü köyünü kurmuş, köyünün öğretmeniydi. Çok güzel Kürtçe konuşuyordu. “Kürt müsün?” diye sordum. “Yok, göçmenim” dedi. Köye girdik, hep Kürtçe konuşuyorlardı. Türkçe biliyorlardı da yarım yamalak.
1865 Kozanoğlu başkaldırısında, yenilgiden sonra Türkmenler, dediklerine göre binlerce çadır Diyarbakır’a sürülmüşlerdi. “Nerede bunlar?” diye öğretmene sordum. “Var, dedi, istersen gidelim, bunlar sekiz köy hiç Kürtçe bilmezler.” Öğretmenle birlikte Büyük Kadıköyü’ne gittik. Gerçekten büyük bir köydü. Köylüler başımıza biriktiler. Bunlar Avşar Türkmenleriydi. Ağızları da tıpkı bizim Torosların Avşarlarının ağızlarıydı. Sekiz köydüler, Kürtçe bilip bilmediklerini sordum, bilmiyorlardı. Başkaldırıdan sonra binlerce Avşar sürülmüştü Diyarbakır’a. “Bize Çukurova’da söylediklerine göre Otuz bin çadır gönderilmişti buralara. Haydi, On bin çadır olsun, en aşağı yirmi köy eder, ötekiler nerede?” dedim. Bir yaşlı adam, “Onların hepsi Kürt oldu” dedi. “Siz niçin olmadınız?” diye sordum. “Bizler Aleviyiz” dedi yaşlı adam. “Ne var bunda?” dedim. “Şu var ki, dedi yaşlı adam, biz Sünni Kürtlerden kız alıp vermeyiz. Öteki Kürt olan Avşarların hepsi Sünniydi. Kürtlerden kız alıp verdiler, şimdi sorarsan hiçbirisi Avşar olduğunu söyleyemez, Türkçe de bilmezler. “Bize söylediklerine göre Sünni Avşarlar büyük çoğunlukmuş, belki bizim on mislimiz kadar” dedi.
Ve sekiz Avşar köyünü öğretmenle dolaştık. Birkaç Avşar ağıdı derledim oralardan. Tıpkı Toros Avşarlarının ağıtlarıydı.
Kaynak: YaşarKemal’in 1996 senesinde Yeni Yüzyıl gazetesinde yayımlanan mülakatı.
*
Bu cumhuriyet kılibini hazırlayanların yüreğine sağlık.
“Bir alev topu gibiydik 1923’te.
Cesur, coşkulu ve umutlu.
Gözlerimizi geleceğe dikmiştik, ellerimizle kuracağımız yeni ülkeye.
Kadınlarımız yanı başımızdaydı;
Çocuklarımız önde!
Okulda, fabrikada, sokakta…
Yürüdükçe büyüdük.
Büyüdükçe güçlendik.
Dallarımızı kırsa da beklenmedik rüzgârlar
Avaz avaz söylüyorduk şarkılarımızı..
Cumhuriyet için, adalet için, demokrasi için, özgürlük için…
*
Sonra karanlıklarıyla geldiler ışığımızın üzerine
Umudumuzun üzerini korkuyla örttüler.
Gençlerimizi kırdılar
Kadınlarımızı saflarımızdan ayırdılar.
Çocuklarımızın ağzından kahkahayı sildiler.
Barışın üzerine düştü ölü güvercinler.
Adalet kuma yazılı bir sözcüktü onlar için;
Sadece kendilerinin okuyabildiği…
Demokrasi iktidara taşıyan bir bastondu sadece
Düşünce farklı olduğunda bileğe takılan kelepçe
Sandılar ki susarız biz de
Çekiliriz sandılar korkunun kovuğuna…”
“Susmadık oysa
Susmayacağız da…
Bizler istiklalimizi ve cumhuriyetimizi korumayı birinci vazife bilenleriz…”
Ya siz!

A.Kemal GÜL
( eğitimci-mühendis)

Okuduğum bir köşe yazısının altındaki açıklama beni şaşırttı ve düşündürdü; biraz da korkuttu. Açıklama şu: “Bu yazı, yazarı tarafından organik zekâ ile yazılan özgün yazıdır.”

“Organik zekâ” ürünü bir yazı ne demek? Organik zekâ ürünü olmayan bir yazı olabilir mi? Böyle bir açıklamaya neden gerek duyuldu?

Aklıma, son zamanlarda okuduğum köşe yazıları, denemeler, fıkralar geldi. Pek çoğunun yazarının üslubuna alışık olduğum bu yazılarda bir gariplik dikkatimi çekiyor, bu da beni rahatsız ediyordu. Yazılarda işlenen konu dağınık, cümleler kuralsız, noktalama işaretleri yerli yerinde değil, yazım kurallarına uyulmamış, birkaç kelime de olur olmaz yerlerde mütemadiyen tekrar ediliyordu. Okuduklarımdan tat alamıyor, çoğunu da yarım bırakıyordum. Şimdi anlıyorum ki bu yazılar, organik olmayan yazılarmış. Yazar, sanırım, bir konu belirliyor, konuyla ilgili birkaç anahtar kelime veriyor, örnek cümleler kuruyor; bu doğrultuda yapay zekâ, programındaki algoritmalarla kimsenin tatmin olmayacağı bir yazı ortaya çıkarıyor. Böyle yazarlığa can kurban, ne ala iş. Üç beş kelime, yarım dakikada köşe yazısı. Fikrin bir namusu, değeri vardır; bu kadar ayağa düşmemeli, yazarlık bu kadar ucuzlamamalı, emek bu kadar değersizleşmemeli.

Seyahate çıkan Temel, epey sonra yol arkadaşına sohbete giriş olsun diye “Erzurum’a kaç kilometre kaldı, acaba?” diye sorar. Yanındaki yolcu: “Ne Erzurum’u kardeşim, bu araba Ankara’ya gidiyor.” cevabını verir. Konuşmaya dâhil olmak isteyen diğer yandaki yolcu: “Bu hızla gidersek kaç saat sonra Artvin’e varırız?” der. Üç yolcu da şaşkınlık içindedir; muavini çağırarak otobüsün nereye gittiğini sorarlar. Muavinden Ankara arabası oldukları cevabını alırlar. Az sonra şoför: “Sinop yolcuları kalmasın!” anonsu yapar.

Tekvir suresi 26. ayet “Fe eyne tezhe-bun…” diye başlar. “Nereye bu gidiş?” demektir. Herkes bir tarafa gidiyor; ancak insanlık gitmesi gereken tarafa gitmiyor. Yol aldığımız her kilometre bizi bizden alıyor, eşyanın tutsağı yapıyor. Ürettiklerimizin, bir gün kölesi olacağımız düşüncesi acı veriyor bana. Ne istediğim gibi düşünebileceğim ne istediğim gibi yaşayabileceğim. Yapay zekâdan sonra yapay insan olmak korkutuyor beni. Özgürlük, irade, tercih gibi kavramlar ya tanım değiştirecek ya da anlamını yitirecek görünüyor.

Aristo, özgürlüğü “düşünmek” fiiline dayandırır. Nietzche’de, “kendin olarak kalabilmektir,” özgürlük. Platon’a göre “öğrenerek”, Camus’ya göre “başkaldırarak” özgür olunabilir. Sartre için “eyleme geçmek”, İbn Rüşd için “vicdanlı olmak”tır, özgürlük. Farabi “kalbimize kulak verme”yi, Hz. Ali ise “minnet etmeme”yi özgürlüğün olmazsa olamazı kabul eder.

Ancak özgürlük ülkesinde insan kalabiliriz, insan olarak yaşayabiliriz. Özgürlüğümüzün yapı taşı olan minnet etmemek, kalbimize kulak vermek, vicdanlı olmak, başkaldırmak, öğrenmek, düşünmek yoksa özgürlüğümüzü nasıl inşa edebileceğiz veya soluyabileceğiz? Sözünü ettiğimiz değerler, bir yapay zekâda nasıl yer alabilecek? Yapay zekâ, insani değerlerden yoksun bir sistemdir, kurgudur, eşyadır. Eşyayı efendi yaparak, kendimizden her gün biraz daha uzaklaşıyoruz.

Atom altı teknolojiden bahsediliyor, kuantum deniyor buna. Maddenin yapısı, orijini harikalık taşıyor, ilahi sırlarla dolu. Kuantum dünyasını anlayanlar, ilahi yapıyı belki daha iyi ve hayranlıkla idrak edebilecekler. Bir bakıma hayret makamı bu.

Kuantumdan, yapay zekâdan kaçış mümkün değil. Gözlerimizi kapatarak, güneşi ortadan kaldıramayız. Şu hâlde yapay zekâ ile barışık yaşamak zorundayız. İnsanın, insan olarak kalmasının asgari sınırları belli. Kırmızıçizgiler aşıldığında artık bizi var eden değerler yok olur, bir zamanlar kendisine “insan” denen yeni canlılar dünyası oluşur.

Bilgi, binittir, şu an kötülerin egemenliğinde. Ateşi Zeus’tan çalan Prometus misali, bilgiyi kötülerin esaretinden kurtarmalıyız. Havada, karada, denizde topyekûn seferberliği gerekli kılar, mağdur ve muzlum bilgiyi layık ve lazım olduğu alana çekmek. Farz-ı ayın arayanların görmesi gereken yer burasıdır.

Hayat yolculuğundaki dünya otobüsüne binen şaşkın yolcuların, kimine göre komik bana göre trajik durumdan kurtulması için zamanın şartlarına göre yetişen devrimci nesle, onları yetiştirecek öğretmenlere ihtiyaç var.

Hayata gelmekteki anlamımız, dünyadaki sorumluluğumuz, istikametimiz ve yol haritamız belli değilse ömrümüz laklakla geçiyor, demektir.

Rotasını bilmeyen kaptana hiçbir rüzgâr yardım edemez. Hayırlı yolculuklar; ama “Bu gidişat nereye?”

CHP’nin 7. Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu dönemin Başbakanı R.T. Erdoğan’a Hakaret suçlamasıyla yargılandığı Asliye Ceza Mahkemesinde “savunma” yerine manifesto gibi beyanlarda bulundu.

Kılıçdaroğlu 2013-2014 yılları arasında meydanlarda yaptığı konuşmalarda AKP Genel Başkanı Erdoğan için ağır suçlamalarda bulunmuş. Bu konuda aleyhine açılan davada, zamanın ana muhalefet partisi lideri Kemal Kılıçdaroğlu 11 yıl 8 aya kadar hapis ve siyasi yasak talebiyle yargılanıyor.

Dava Başbakan Erdoğan’ın şikayetiyle açılmış. Ama Erdoğan 15 Temmuz 2016 darbe girişiminden sonra, o tarihe kadar Kılıçdaroğlu dahil olmak üzere, açtığı davaları geri çekti. Şikayetlerinden de vaz geçtiği için bu davada halen müdahil değil.

“Saray’a yakın gazeteci” Abdülkadir Selvi bu durumu “Cumhurbaşkanı Erdoğan, Kılıçdaroğlu’nu affetti” diye yazdı. Selvi’nin demokrasi anlayışına bakın ki, iktidar partisi genel başkanı şikayetinden vazgeçince ana muhalefet partisi genel başkanını affetmiş oluyormuş!

Ancak demokratik bir devlet olduğu iddiasındaki bir ülkede, ana muhalefet partisi liderinin başbakan hakkında on yıl önce söylediği sözleri sebebiyle 11 yıl 8 aya kadar hapis ve siyasi yasak talebiyle yargılanıyor olması iyi bir şey değil.

Adalet Bakanının, dava hakkında yorum yaparken, muhalefete tehdit anlamına gelecek sözlerini fazla siyasi buldum. Bakan yargıya baskı yapılıyor görüntüsü verecek sözlerden sakınmalı.

Bu dava niteliği itibarıyla siyasi bir davadır. Kılıçdaroğlu da siyasi bir savunma yapmıştır. Erdoğan hakkındaki iddialarının ve sert ifadeli ithamlarının kitlelere ulaşması için mahkeme salonundan seslenmeyi tercih etmiştir.

Kılıçdaroğlu son Cumhurbaşkanlığı seçiminde kazanamayacağı belli olduğu halde aday olduğu için çok eleştirildi. Ben de eleştirdim, eleştiriyorum. Ancak Kılıçdaroğlu uzun yıllar bürokrat ve siyasetçi olarak görev yapmış ve hakkında en küçük bir yolsuzluk ve şaibe iddiası dahi olmayan bir kişi.  Bu yüzden hırsızlık, yolsuzluk konularındaki hassasiyeti inandırıcı bulunuyor.

Davanın kendisi hakkında şu safhada yorum yapmayacağım. Kemal Kılıçdaroğlu’nun mahkemeden çok yargı dışındaki kişi ve kitlelere verdiği mesajlarında, önemli bulduğum bazı konuları yorumlamaya çalışacağım.

****

Kılıçdaroğlu’nun Meral Akşener’i kastederek, “milliyetçi ve vatansever diye bildiklerimiz işbirlikçi çıktı, onlara inandığım için hata ettim” cümlesi, diğer anlattıklarının ciddiyetini ve değerini azalttı kanaatindeyim.

Çünkü bu konuda kendisi, Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Erdoğan’ın karşısına kazanması mümkün olmayan adayları (Ekmeleddin İhsanoğlu ve Muharrem İnce’yi) çıkararak ve son seçimde de kendisi aday olarak, Erdoğan’ı Cumhurbaşkanı seçtirmek için işbirliği yapmakla suçlanıyor.

Kılıçdaroğlu’nun CHP Kongresinde genel başkan seçilememesinde bu inançta olanların etkili olduğu biliniyor.

********************************

Kılıçdaroğlu’na Göre Büyük Ortadoğu Projesi ve Türkiye

Şimdi Kılıçdaroğlu’nun Mahkemedeki ifadesinde önemli bulduğum bazı cümlelerini alıntılayalım:

“Yaptığı hırsızlık, yolsuzluk nedeniyle malvarlığının hesabını veremeyenler, egemen güçler tarafından teslim alınırlar. Ve bu sonuçta o ülke için felaketlerin kapısını aralar.”

“Büyük Ortadoğu Projesi’nin ilk aşaması şudur: Rüşvet ve yolsuzluk yoluyla zenginleştirdikleri, teröre ve uluslararası suç teşkil edecek işlere girmesini sağladıkları, ülkeyi toprak tavizleri vermek zorunda bırakacak kadar borçlandıracak ‘tek adam’ rejimi kurmaktı. Ve en önemlisi, ülkedeki bütün güçleri ‘teslim alabilecekleri’ bir tek adamda birleştirmekti. İlk faz tamamlandı.”

“İlk aşaması tamamlanmış bir BOP var karşımızda.”

“Siyaset kurumu devleti soymanın bir aracı değildir. Siyaset halka hizmet etmektir. Sayın Yargıç, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni bölme ve parçalama projesinin ikinci aşaması başlıyor.”

“Bakınız, BOP’un ikinci aşaması sürecinde Türkiye alenen bir sığınmacı deposu haline getirilmiştir. Ne acıdır ki para uğruna Türkiye’ye ‘Geri Kabul Anlaşması’ imzalatılmıştır.”

Sayın Yargıç unutmayın, bir ülkeyi bölmek için önce o ülkeyi sığınmacı nüfus olarak büyütüp, ekonomik olarak küçültürseniz, yani yoksulluğu yaygınlaştırırsanız emperyal güçlerin ekmeğine yağ sürer ve emellerine hizmet etmiş olursunuz. Açıkça söylüyorum bugün için yapılan budur.

BOP’un ikinci Aşaması Kıbrıs ve Ege’den toprak ve taviz vererek tamamlanmayacak Sayın Yargıç! Devam edecek.

Ülkemize sokulan ve sayısı belli olmayan ama on milyonlarla ifade edilen, geri kalmış dünyanın hemen her tarafından yurdumuza gelen, eğitimsiz, kayıtsız, geçmişi bilinmeyen ve içerisinde çok sayıda cihatçı olduğu tahmin edilen, milyonlarca sığınmacı, emperyalistlerin Erdoğan eliyle ülkemiz üzerinde kurduğu korkunç tablo bir beka sorunudur.”

****

Kılıçdaroğlu’nun “Erdoğan; ülkemiz, devletimiz, birliğimiz ve geleceğimiz için bir tehdit ve tehlikedir.  Güçler ayrılığı olmayan ve teslim alınabilecek, yasadışı malvarlığı dolayısıyla teslim alınabilecek tek bir kişi üzerine inşa edilen bu ucube sistem ülkemiz için beka sorunudur” gibi sözleri hakaret davasına konu olan ‘Başçalan, Hırsız ve Başhırsız’ sıfatlarından çok daha ağır ithamlardır.

Mahkeme salonunda dillendirilen ithamlar için muhatapları cevap verir mi, suçlayan veya suçlanan yargılanır mı bilemem.

Kamuoyunda bu ithamları ciddiye alanlar da “siyaseten” söylenmiş veya “iftira” sayanlar da olacaktır.

Birer T.C. vatandaşı olarak, Cumhurbaşkanımızın böylesine ağır suçlamalara muhatap olması içimizi yakmaktadır.

Ancak Kılıçdaroğlu’nun konuşmasındaki Büyük Ortadoğu Projesi (BOP) hakkındaki tespit, değerlendirme ve endişelerini ciddiye almamız gerekir.

                Düşündüğüm kadarıyla Türkiye bugün, içinde bulunduğu şartlar dolayısıyla Cumhuriyet kurulduğundan buyana en zor günlerini yaşıyor. Adeta rahmetli Komutanlarımızdan Kâzım Karabekir’in dediği gibi: “Türkiye de hava o kadar puslu ki, şeytan bile Müslüman mintanı ile dolaşıyor.”

Kurumlarımız çalışmıyor:

                Nereye, hangi tarafa baksan kurumlarımız tel tel dökülüyor. 2001 yılına kadar işbaşına gelen iktidarların ömrü siyasi istikrarsızlıktan dolayı uzun vadeli değil, sık sık iktidar değişiklikleri oluyordu ama kurumlarımız sağlam olduğu için içeride ve dışarıda beka sorunlarıyla karşı karşıya kalmıyorduk. Buna rağmen o günkü Türkiye’ye bir takım muhalif yazarlar ve muhalif partiler; “Yönetilemeyen Türkiye” diye hitap ediyorlardı. Acaba aynı kişiler bugünkü durumları gördükten sonra nedamet geçiriyorlar mıdır?

                Hiç yaşanmaması gereken çirkinlikleri öylesine kanıksadık ki, bu çirkinlikler gündelik yaşadığımız hayatın içine girdi. 20 Sene önce hiç aklınıza gelir miydi, 3 aylık bebeklere tecavüz edilsin, her gün işlenen kadın cinayetleri, tarikat yuvalarında öğrenci tacizleri, milletvekilleri ve bakanların uyuşturucu baronlarıyla boy boy resimleri…

                Özel hastaneler vasıtasıyla yeni doğmuş bebekler üzerinden para kazanmak amacıyla bebek ölümlerine yıllarca seyirci kalmak kimin aklına gelirdi? Allah korusun bu yaşanılanlar eski Türkiye dedikleri Türkiye’de yaşanır mıydı, kurumlarımız buna müsaade eder miydi?

Dejavu, on yıl önce yaşanılanı tekrar yaşamak:

                BOP (Büyük Ortadoğu Projesi) paralelinde 2011 yılında büyük hayallerle başlanılıp, hendek cinayetleriyle 800 den fazla askerimizin şehadetiyle son bulan “Çözüm Süreci” yeniden hortlatılmaya çalışılıyor. Hem de bu sürece o günlerde bütün şiddetiyle muhalefet eden MHP’nin lideri tarafından.

                Yaşlı, genç, erkek, kadın, çocuk demeden 40 000 kişinin katili İmralı canisi Abdullah Öcalan Türkiye Büyük Millet Meclisine getirilip konuşması isteniyor. Çözüm süreci, aslında “çözülme süreci” günlerinde hakkında bir takım “yetmez ama evet’çi”, “2. Cumhuriyetçilerin”, “öngörü sahibi, ileriyi gören adam” vs. diye parlattıkları bebek katilini, bugün “Misak-ı Millici” olarak cilalayıp, Türk Milletine pazarlamaya çalışıyorlar.

Emperyalizmin “Havuç Sopası” – ( “carrot and stick”)

                Türkiye, coğrafi konum itibariyle dünyanın en metameli bölgesinde bulunuyor. Yüzyıllardan beridir Ortadoğu’da kan ve gözyaşı eksik olmuyor. Bölge, 600 yıl Osmanlı idaresinde kaldığı halde sürekli isyanlarla karşı karşıya kalmıştır. Arap milleti tarih boyu o bölgede hiçbir devlet kuramamıştır. Bakmayın siz bugünkü adı devlet olan devletçiklere. Hepsinin sınırları cetvelle çizilmiştir. Bölge, aşiretlerle idare edilmektedir. Osmanlı oradaki isyanları bastırmak için tren vagonları dolusu aşiretlere altın göndermiştir.(Falih Rıfkı Atay – Zeytin Dağı)

                Filistin topraklarından ayrılışımızın sonu hazinle bitmiştir. İngiliz – Arap işbirliği o bölgeden Osmanlının hâkimiyetine son vermiştir. Bu yüzdendir ki, Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu büyük komutan Gazi Mustafa Kemal Atatürk, kendisinden sonra gelen yöneticilere o bölgenin içişlerine karışılmamasını ve Ortadoğu bataklığına girilmemesini vasiyet etmiştir.

                Ama ne yazık ki, ABD ve müttefik devletlerin Ortadoğu’da başlattıkları “Arap Baharı” harekâtında bizim de ağzımıza bir parmak bal çalarak (BOP) Büyük Ortadoğu Projesi kapsamında Eşbaşkanlık payesi verilerek Türkiye Ortadoğu bataklığına çekilmiştir.  

                Dün havuç olarak Türkiye’ye sunulan (BOP) Eşbaşkanlık Projesi, bir Cumhuriyet bayramında Kuzey Irak’tan Türk toprakları çiğnenerek Suriye’nin kuzeyine yerleştirilen Peşmerge, bugün Türkiye için sopaya dönüşmüştür.

                ABD tarafından Suriye’nin kuzeyine yığılan 22 Bin TIR dolusu silah, 100 bin kişilik YPG/PYD ordusuna verilmiş ve bu bölgede devletleşmek için yol kat edilmektedir.

                Sözde 74 yıllık NATO müttefikimiz ABD, Nil’den Fırat’a büyük İsrail hayaliyle bölgedeki üç devletin topraklarından da alarak, Suriye’nin kuzeyinde yapay bir Kürt devleti oluşturmak için İngilizcesi (“carrot and stick”) olan Havuç Sopasını gösteriyor.

                Askeri bir terim vardır “Uyursan Ölürsün” Mademki Ortadoğu gibi netamali topraklar üzerinde yaşıyoruz, Türk Milleti olarak her zaman uyanık olmalıyız. Devletimizin yapısı Üniter bir yapı, şimdi bizim kulağımıza; Kuzey Irak Kürt Bölgesiyle, Kuzey Suriye’nin idaresini bize bağlamayı planlıyorlar. Havuç uzatıyorlar yani. Yani, Üniter yapıdan çıkıp Federal bir yapıya dönüşmemiz isteniyor. İşte o zaman da sopayı gösterecekler. Görülenler bunlar inşallah ders çıkarılır.

Öğretmenlik zor ve kutsal bir meslek…

İnsanlık tarihinin en eski mesleği desek yanlış olmaz sanırım…

İnsanoğlu var olduğu günden beri öğrenmiş ve öğretmiş…

Öğrenen öğrenci, öğreten öğretmen olmuş…

Öğretmenler, öğrettikleri karşılığında aldıklarımızla yaşamımızı idame ettirmişler ama verdikleriyle yeni yaşamlar yaratmışlar, dünyaya, geleceğe yön vermişler

*

Ülkemizin Kurucusu Baş Öğretmenimiz Büyük Önder ATATÜRK’ ÜN, Kütahya lisesinde öğretmenlere seslenirken söyle konuşur;

“Memleketimizi, toplumumuzu gerçek hedefe, gerçek mutluluğa ulaştırmak için iki orduya ihtiyaç vardır. Biri vatanın hayatını kurtaran asker ordusu, diğeri memleketin geleceğini yoğuran irfan ordusudur… Bu iki ordunun her ikisi de kıymetlidir, yücedir. Bir millet, irfan ordusuna sahip olmadıkça savaş meydanlarında ne kadar parlak zaferler elde ederse etsin, o zaferin köklü sonuçlar vermesi ancak irfan ordusuyla mümkündür…

Bundan sonra yapacağımız yenilikler milletimize bir karanlık gibi çöken genel cehaleti mağlup etmek… İrfan ordusunun ruhu olan siz öğretmenlerin aynı yeteneği ortaya koyacağınıza eminim…”diyordu.

*

Ey Atam!

Kurduğun ülkede bizlere her zaman ışık verdin, nasihat ettin, örnek oldun, öğrettin, Başöğretmen oldun!

Sana ve tüm cumhuriyet öğretmenlerine selam olsun!

*

Evet, ait olduğu kendi toplumunun değerlerine geleneklerine uygun insan yetiştirme sanatının diğer adı Öğretmenlik ulvi bir görevdir.

*

Türk toplumunun güçlenerek milletleştirilmesinde ana öğe çocuklarımızın mensup olduğu ailelerinin ellerinde kıvam bulması durumunda anne ve babaların görevlerinin önemi tartışılmazdır;

*

 Çocuklarının eğitiminde aile başlıca birinci istasyondur. Aile içinde O kıvamlı hamur haline getirilmiş saf ve temiz dimağların eğitimi sürecinde aile ve öğretmenin işbirliğiyle işlenmesinin kişilik kazanmasının temelinde öğretmenlik sanatı süreç olarak uzun soluklu ikinci istasyondur.

*

 O saf ve temiz dimağlar öngörülen programlar önceliğinde öğretmenlerinin eğitimindedir, gözetimindedir, denetimindedir.

*

 Öğretmenler; ülkenin kaderini belirleyecek, ülkenin kalkınmasında milli değerlerin güçlenerek yaşatılmasında yarının saygın ve onurlu, mesleğinde uzmanlaşmış bilinçli insanlarının yetiştirilmesinde emek veren alın teri döken eli öpülecek mümtaz şahsiyetlerdir.

*

Kanında taşıdığı Türk kültür genleriyle, aldığı eğitimle bir öğretmen görevini icra ederken bilir ki; bin yılı aşkındır vatan edindiğimiz Anadolu topraklarında Türk Milleti bütün unsurlarıyla bir bütündür; manzum bir kültür bahçesidir. Bu kültür bahçemizde vatan sevgisi vardır. İman vardır. Ana sütü gibi saf ve temiz Türkçemiz vardır. Tarihimiz vardır, örf ve adetlerimiz vardır, temiz ahlakımız vardır, büyüklere saygı-küçüklere sevgi, insana saygı, yardımseverliğimiz, dürüstlüğümüz vardır. Bir tek kültür kelimesi değildir, itelenen. . Milli kültür, geçmişten geleceğe yol alan milletimizin rehberidir, ışığıdır, gücüne güç katan

Cevheridir.

*

Geleceğimizin şekillenmesinde emeği geçen, yüreği vatan aşkı İle atan nesiller yetişmesine katkısı olan eli öpülesi öğretmenlerimizin 24 Kasım Öğretmenler günü kutlu olsun. Sizlerin hakkınızı bir güne değil, bir ömre bölsek ödeyemeyiz.

*

Bu ahval üzere çocuklarımızın eğitim ve öğrenme çağında kültür genlerini besleyen, eğitimlerinde rehber olan, yetişmelerinde emek vererek kutsal görevlerini fedakârca icra eden öğretmenlerimizin,’’Öğretmenler Gününü’’kutluyor icra ettikleri bu kutsal görevlerinde başarılar diliyorum.