Unuttun

177

Nafile bir çabada savruldu tanelerin

Çiçekleri toplarken koklamayı unuttun

Tutuşan çöl misali bir damlaya koşarken

Okyanusta bir gemi olduğunu unuttun

                           *

Uysal dalgaları kasırgalara çevirdin

Sular çekildi nehri yatağına küstürdün

Gökyüzü karanlık hilali yorgun düşürdün

Sen şükür rahmetinde yıkanmayı unuttun

                           *

Ey besmelesiz nefes bak sevmeleri vurdun

Sözlerin diken daldaki gülü üzer oldun

İşte çok söyleyip sonra da pişmanlık duydun

Sen aklın zekâtını suskunluğu unuttun

                            *

Tebessüm saklanır varlığından köşe köşe

Ahın kalır gökteki serçenin yüreğinde

Hadi bir selam ver aynadaki kırgın yüze

Sadaka ehline ikram sunmayı unuttun

                            *

Bak göçtün gittin ömür konağı oldu viran

Kalmadı ardından bir dua bile okuyan

Sana komşu olan mezar sahibi perişan

Süzülen kum saatine bakmayı unuttun