Benim tercihim sıfır baraj

Dar bölge -tercihli oy

Türkiye milletvekilliğini içeren

Demokrat ve insan haklarına saygılı bir seçim sistemidir.

Mevcut seçim sistemi ana hatları itibarıyla

12 Eylül cuntasının millete kazığıdır.

İstenmeyen parti yâda partiler

Hoşlarına gitmeyen dünya görüşleri meclise girmesin diye

Milletin iradesine konulan bir ambargo idi.

Epey bir zamanda amaçlarına ulaştılar.

Bu barajın asıl amacı Refah Partisi ve onun temsil ettiği görüşün meclise girmesini engellemekti

Sonra baraj patladı

Refah partisi yerelde tanıştığı iktidarını genele taşıdı

Sistemin sahipleri Merhum Erbakan’dan kurtulalım derken

Kaderin bir cilvesi olarak Erdoğan’a tosladılar.

Toslayınca belki felç olmadılar ama ciddi bir travma geçirdiler

Hala şoktalar

İlahi adalet

Etme bulma dünyası

Alma mazlumun ahını…

Bu sistemi eleştiren insanlar

Önce aynı sistemle iktidar oldular

Sonrada sefasını sürmeye başladılar.

X Partisine verilen oylar Y Partilerine milletvekili olarak yansıdı.

Artık demokratikleşeceğiz.

Milletin iradesine vurulan prangalar çözülecek

Yada şekil değiştirecek.

Demokratik seçim sistemi önce adil olmalıdır.

Adaletin olduğu yerde istikrarda olur.

Temsilde sağlanır.

Bunun için sıfır baraj dar bölge seçim sistemi

Tercihli oy ve Türkiye milletvekilliğini içeren

Demokrat çağdaş ve insan haklarına saygılı bir sistem olsun isterim.

Benim tercihim budur.

550 milletvekilinin 100 tanesi Türkiye milletvekili olur.

Her parti aldığı yüzde bir oy için bir milletvekili çıkarır.

Geriye kalan 450 milletvekili için Türkiye 450 seçim bölgesine ayrılır.

Yani her vilayet çıkaracağı milletvekili sayısınca seçim bölgesine ayrılır.

Tercihli oy sistemi olacağı için her bölgeye iki yâda üç tane aday gösterilir

Böylece halka yakın insanlar meclise girer

Siyasete kalite gelir

Seçimler için siyasi partilerin aldığı hazine yardımları kaldırılmalıdır.

Çalışana ve emekliye zamma gelince yüzse yarımın hesabı yapılsın.

Partiler trilyonları kasaya indirsin

Seçime giren aday ve partiler masraflarını kendileri karşılasın

Adaylardan ve bağışlardan gelen paralar seçim için yeter.

Onlara ayrılan paralarda çalışana ve emekliye yansıtılsın

Mitingler konvoylar gereksiz gövde gösterileri

Afiş bayrak pankart ve lüzumsuz masraflara, israflara son verilmelidir

Seçim faaliyetleri medya üzerinden yürütülmelidir.

Böylece görüntü ve gürültü kirliliği de önlenmiş olur.

Demokrasi barış ve huzur dolu yarınlarda buluşmak temennisiyle…

Diye bir şey dememizi bekliyorsunuz aldanırsınız. Zira burası Batı Trakya değil Türkiye, burada Türklükten başka çıkış yok.

Her ne kadar Lozan boyu resmî azınlıklarımız olan Rum, Ermeni ve Yahudilerle kıyaslanmayacak bir biçimde son 11 yıldır azınlık altı psikolojisine sokulsa da, defalarca Hükümet mobbingine maruz bırakılsa da ve adeta yeniden Etrak-ı bîidrak muamelesi görse de Türk halkı öksüz çocuk gibi içine ata ata patlamaya hazır bomba misali tek bir kıvılcım beklemektedir.

Andımız‘dan kim rahatsız olur? 90 sene önceki maçın kan ve kuyruk acısı tarafından kaybeden kesim: İngiliz Muhipleri, Mavri Mira, Hınçak-Taşnak, Kürt – İslam Teali mensupları ile bunların bugünkü zürriyetleri. Cumhuriyete cibilli düşmanlıkları cinsine çekenler gurubu yani.

Varlığını, Türk varlığını Türk vatanından silmeye adayanlar için bundan kelli İstiklal Marşı da açık hedeftir. Irkçı, şoven, kin ve düşmanlık taşıdığı iddiaları serpiştirilecek mısralar nedeniyle yakında İstiklal Marşımız da gözaltına alınacaktır. 2 savcı, 1 hâkim, 1 de bilirkişi (ya Rasim ya Nagehan); yeni marş yazımı için de akillerden yeni bir komisyon.

Kaç senedir söylüyorum – da sakalımız yok – ay yıldızın sivri uçları birilerine batıyor diye 40 tane tartışma programı, 40 tane Nazlı; 40 da ortaya karışık maç-magazin piyazlı, birkaç da üfler – süfler namazlı niyazlı buldunuz mu iş bitmiştir. Ya Allah, Bismillah, Allahu Ekber deyu yeni bayrak direğinin turuncu kurdelesini kesebilirsiniz artık.

Zaten Türkiye kelimesine Özal kafayı takmıştı. Onun yapamadığı demokratikleşmeyi de Erdoğan başarabilir. Hele hele Menderes: “Siz, isterseniz oylarınızla Hilafeti bile getirebilirsiniz” demişti, getirin adamın ruhu şadıman olsun. Yabancı sermaye getirin, Haçlıları getirin, Suriye için teröristler getirin, İmralı‘ya hizmet getirin, tekbir getirin, salâvat getirin ama milleti oyuna getirdiğinizi zannetmeyin. Oynayan kendi kendine oynar.

Ve bazen bazı taşlarla oynarsanız altında kalırsınız. Türkçe dışında farklı bir dilin eğitim dili tavizi gibi. Eğitim dili egemenliğin de dilidir. Başka bir dil veya lehçe demek egemenliğin paylaşımı demektir ki diplomaside savaş sebebi sayılır. Büyük Türk Milletinin ve ana sütü olan Türkçenin bu topraklardaki bin yıllık hâkimiyetinin Apo ve saz arkadaşları istedi diye şerik / ortak bulacağını bekliyorsanız cami duvarına işiyorsunuz demektir. Tek devlet, tek millet, tek vatan, tek dil; gerisi şirktir, terör örgütüyle iş tutmak da müşrikliktir. Müslümanlara yönelik bir başörtü maddesini PKK’nın 15 talebine raptetmek ne menem kardeşliktir?

“Güller kendi dikenlerince kanatılsın
Şairler öz elleriyle boğsunlar şiirlerini
Söyleyin akrebe bugün ihanet günüdür”

(M.İ.)

Bugün “ilm-i siyaset” alanında becerikli olanlar başarılı sayılıyor. İlm-i siyaset ise gerçekleri “şartlar olgunlaşmadan, zamanı gelmeden” söylememek, doğruyu söylemediği hususlarda da dünyanın tek gerçeğini söylercesine içten ve inandırıcı olma becerisini göstermek” olarak anlaşılmakta.

Hele bu tarz beyanlara “Bizler faniyiz, kalıcı değiliz. Hepimizin gideceği yer, 2 metreküp çukurdur. Biz sizin için varız, sizler için bu işleri yapıyoruz” tarzı damardan cümleler ekleyebiliyorsanız, “başarı” kaçınılmaz olmakta.

Bu davranışların fetvası da hazır: “Harpte hile mubahtır!” (Harp kiminle?)

*****

Bugünlerde basında ve sosyal medyada Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın aynı konuda birbirine zıt ifadelerine dikkat çeken çok sayıda yazı ve paylaşım yer alıyor. Bir bölümünü aktaralım.

1- Ana dilde eğitim konusunda:

• Önce, (17 Ağustos 2013 de) “Ana dilde eğitim yok, özel okullarda da yok. Biz ülkeyi bölecek konularda adım atmayız.”
• Sonra, (30 Eylül 2013) “Özel okullarda farklı dillerde eğitimin önünü açıyoruz.”

(Daha sonrası için AKP milletvekili Galip Ensarioğlu açıkladı: “Mevcut Anayasa’nın 42. maddesi yürürlükte iken, anayasal yasak olmasına rağmen özel okullar ile bu yasak atlatılmıştır. Ama nihayeti anayasanın değiştirilerek devletin okullarında verilmesidir.”)

2- PKK ile Müzakere:

• Önce, Oslo görüşmeleri deşifre olmadan önce, “Terör örgütüyle hiçbir zaman masaya oturmadık, hiçbir zaman da oturmayacağız, biz buyuz. Bunlarla görüştüğümüzü söyleyenler, bu alçakça iftirada bulunanlar şerefsizdir.”
• Sonra, “MİT Müsteşarını ben gönderdim.”

3- Tek dil Türkçe:

• Önce, TBMM’de “benim milletimin dili tektir, o resmi dil Türkçedir.”
• Sonra, “Ben ne tek dil dedim, ne tek din dedim, hiçbir yerde böyle bir ifadem yok, bunlar yalan makinesi.”

4- Libya’ya Nato Müdahalesi:

• Önce, “NATO’nun ne işi var Libya’da? Böyle saçmalık olabilir mi? Türkiye olarak biz bunun karşısındayız, böyle bir şey konuşulamaz, böyle bir şey düşünülemez.”
• Bir hafta sonra, “NATO, Libya’nın Libyalılara ait olduğunu tespit ve tescil için oraya gitmelidir.”

5- Malatya Kürecik’e Patriot Yerleştirilmesi:

• Önce, “NATO’dan Patriot talebimiz olmadı, iddialar tamamen asılsız, savunma icra konseyinin başkanı benim, karar verici biziz, benim bundan haberimin olması lazım, benim böyle bir şeyden haberim yok, herhalde sağır duymaz uydurur cinsinden bir haber.”
• Sonra “Türkiye NATO toprağıdır. Patriotlar Adana, Gaziantep, Kahramanmaraş’a yerleştirilecek.”

6- BOP Eşbaşkanlığı:

• Önce, “Biz, geniş Ortadoğu projesinin eşbaşkanlarından bir tanesiyiz. Şu anda Amerika’nın da düşündüğü Büyük Ortadoğu Projesi var ya, genişletilmiş Ortadoğu projesi, yani bu proje içerisinde Diyarbakır yıldız olabilir.”
• Sonra, “Ellerine bir kâğıt almışlar dolaşıyorlar, Amerika’nın projesidir diyorlar, bunu ispat edemezlerse alçaktırlar, namussuzdurlar.”

7- Kardeşim Esad/ Diktatör Esed:

• Önce, “içerde sanal tehditler, dışarda düşman ürettiler, milleti korkuttular, Türkiye’nin üç tarafı denizle, dört tarafı düşmanla çevrili dediler, biz ne yaptık, bu anlayışı yıktık, Esad kardeşimle oturduk, iki dost, iki kardeş olduk.”
• Sonra, “Suriye giderek artan bir tehdit oluşturmaktadır.” “Katil Esed hesap verecek.”

8- BDP Milletvekilleri:

• Önce, “Silahlanmaya, ayaklanmaya çağırmak, TBMM çatısı altında olanlara yakışmaz, dokunulmazlık zırhına bürünen bu zevatla ilgili kararımızı, dokunulmazlıklarını kaldırmak suretiyle vereceğiz.”
• Sonra, BDP milletvekilleri niyetleri ne olursa olsun, bu ülkenin seçilmiş milletvekilleridir, saygı duymak zorundasın”

9- Bedelli Askerlik:

• Önce, “parası olan var, olmayan var, parası olan bastıracak parayı, askerlikten kurtulacak, parası olmayan askerlik yapacak, ben şahsen Tayyip Erdoğan olarak böyle bir sorumluluğun altına girmem, referandum yaparım, çünkü biz yola çıkarken kimsesizlerin kimi olarak çıktık, sessiz yığınların sesi olarak çıktık.”
• Sonra, “Bedeli 30 bin lira.”

10- Seçim Barajı:

• Önce, “seçim barajının düşürülmesi ekonomiyi tehdit eder, arkadaşlar biz ülkemizin ekonomik yapısını tehdit altına sokmak istemiyoruz.”
• Sonra, “Üç farklı alternatifi tartışmaya açıyoruz, yüzde 10 barajla devam edebiliriz, barajı yüzde 5’e çekebiliriz, barajı tamamen kaldırabiliriz.”

*****

Başbakan son günlerde neler söylüyor? Ben öncesini yazayım, siz sonra ne diyebileceğini düşününüz.

11- Ruhban Okulu:

• Önce, Ruhban Okulu’nun açılması için önce Batı Trakya’da baş müftüyü seçme hakkını soydaşlarımıza versinler, Atina’daki iki tarihi camimizi yapmamıza izin versinler.”
• Sonra, …….

12- Apo’nun Affı:

• Önce, “asla böyle bir şey söz konusu değil, asla genel af yok, olmayacak”
• Sonra, …….

13- Tek millet, tek bayrak, tek vatan, tek devlet:

• Önce, “Biz Afyonkarahisar’dan yola çıkarken, tek millet, tek bayrak, tek vatan, tek devlet dedik. Böyle de gidiyoruz.”
• Sonra, ……

*****

Başkan Bill Clinton döneminde, ABD şaha kalkmıştı. Ancak Clinton, sadece Monica Lewinski olayında, ABD halkına doğruyu söylemediği için rezil rüsva olmuş, ‘yalan söylemek’ ve ‘adaletin tecelli etmesini engellemek’ suçlamalarıyla başkanlıktan azledilmesine ramak kalmıştı.

Demokrasi böyle bir şey. Demokratikleşmeyi paketlerde aramaya lüzum yok. Demokrasinin ilk şartı seçmene saygı ve ona doğruları söylemektir.

Keşke insanların önce ne olduğuna, sonra ne söylediğine ve ne yaptığına bakabilsek.

Yüksek kaliteli bir hayat için, yüksek kaliteli bir insan olmamız gerekiyor. Çevresel faktörler ne kadar aleyhimize olursa olsun, önümüze ne kadar çok engel çıkarsa çıksın, kaliteli yaşamın hırsızları ne kadar üzerimize hücum ederse etsin, kaliteli insan olmanın yollarını arayıp bulmamız, büyük bir önem taşımaktadır.

Kaliteli bir hayat, göründüğü veya zannedildiği kadar kolay bir yaşama değildir. Öncelikle yüksek kaliteli emek ve paylaşım istemektedir. Önce kendimize sonra da çevremize, üstün kaliteli eylemleri yüklememiz kaçınılmazdır. Bu faaliyet zannedildiği kadar kolay değildir. Zira, çevremizi % 90 oranında olumsuzluklar ve negatif etiketlemeler sarmış durumdadır.

Kaliteli bir insanın anlamsız ve boş geçen en küçük bir anının dahi olmaması gerekir. Zaman öldürme, boş vakit geçirme, anlamsız ve boş eylemlerle uğraşma, can sıkıntısı, atalet, durağanlık, ümitsizlik, karamsarlık, korku, endişe, aşırı telaş, tedirginlik vb. gibi kaliteli yaşam hırsızları, asla yüksek kaliteli bir insanın günlük yaşamında yer almamalıdır. Ayrıca, tembellik, sinir, stres, kavga, gıybet, kırıcı eleştiri ve tartışmalar, aşırı işkoliklik, evham, şüphecilik, ayrıntıda boğulma, inatçılık ve iddiacılık gibi hırsızlar da kaliteli yaşamın azılı düşmanlarıdır.

Hayatımızı yüksek kaliteli hale getiren, bilgelik yolunun merdiven basamaklarını birer birer çıkartan, son nefesimize kadar sürekli pozitif düşünce ve eylemlerle kucaklaşmış yüksek kalite unsurları, hayatımızın önemli ve ihmal edilmemesi gereken öncelikleridir. Acil sınıfına girmiş,  bizleri zorlayan ve baskı kuran, fakat gerçekte önemi az veya hiç olmayan janjanlı işlere çok dikkat etmemiz gerekmektedir. Zira, acil ama önemsiz işler, zorlama gücü olmayan, baskı kuramayan ve her fırsatta ertelemeye ses çıkaramayan çok önemli işlerimizi geriye iteklettirmektedir.

İhmal edilen veya acil işlerin insafına terk edilen çok önemli işlerimizin, anında olumsuz tepki verme yeteneği yoktur. Ancak uzun vadede onların intikamı çok acı olmaktadır ve çoğu zaman da iş işten geçmektedir. (Günü birlik gereği gibi bakılmayan ağız ve diş hijyenimizin sonuçta çürük dişlere, 24 saat vücudun bütün organlarına sürekli gönderilen envai çeşit mikroplara sebep olması ve ileride birçok sevimsiz hastalıkların ortaya çıkması).

PEKİ, HER GÜN AZ VEYA ÇOK MUTLAKA YAPILMASI GEREKEN ÖNEMLİ İŞLERİMİZ NELERDİR?

-Her türlü temizliğimize azami özeni göstermek. (Kişisel ve çevresel)

-Vücudumuza giren her türlü gıdanın sağlıklı ve dengeli olmasına azami özen ve dikkati göstermek.

-Mutlaka her gün 1 saat etkili, bilinçli ve verimli spor ve egzersiz yapmak. (Özellikle nefes egzersizleri)

-Mutlaka her gün EN AZ 10 dakika faydalı eserleri okumak.

-Mutlaka az da olsa bir miktar yazmak.

-Kendimize ve çevremize mutlaka her gün faydalı bilgileri anlatmak.

-Bizden üstün vasıfları olan bilgelik yolcularını dikkatlice dinlemek.

-Oksijeni bol, açık ve temiz havada yürüyüşler ve gezintiler yaparak, tabiattaki bütün canlılarla sohbet etmek.

-24 saat süreyle sürekli gülümsemek. (Gece yatarken de meleklere).

-Her an güler yüzlü, tatlı dilli, naif ve nezaketli olmak. (Zira, maliyeti hiç yoktur ama getirisinin hesabı dahi yapılamaz).

–         Mesleğimize, profesyonelliğimize ve geleceğimize ait yatırımları planlamak, icra etmek ve gözden geçirmek.

-Kazanç kapımız olan işimizi en güzel ve kaliteli bir şekilde yapmak.

-Dost ve arkadaşlıklarımıza pozitif yatırımlarda bulunmak.

-Kendimize ve çevremize karşı sevgi sermayesi hesabımızı yükseltecek değerli eylemlerde bulunmak.

-Şikayetimiz olmasa dahi, gerekli sağlık kontrollerimizi yaptırmak. (Prostat, kalın bağırsak, smear testi, mamografi vb. gibi)

-Usulünce ve gerektiği gibi eğlenmemiz ve dinlenmemize kaliteli zaman ayırmak. (Kantarın topuzunu kaçırmamak kaydıyla).

-Mutlaka yeterince kahkaha ile gülmek.

– Bizi mutlu ve kaliteli kılan birtakım hobiler edinmek ve onlarla uğraşmak.

-Unutulmaya yüz tutmuş dost, akraba ve arkadaşları yeniden aramak.

-Anlamlı ve kaliteli bir iş başarmak. (Zira, başarmanın verdiği mutluluğu ve zevki tatmak, yüksek kalite için çok önemlidir).

-Özellikle muhtaç olup da yardım istemeyi ar edinenlere yardım etmek.

-Sevdiklerimize yüksek kaliteli zamanlar ayırarak onları onore edip değer vermek.

-Pozitif olmak kaydıyla düşünmek ve tefekkür etmek.

-Dua ve ibadet etmek.

-Tanıdık tanımadık herkese tebessümle selam vermek.

-Yaşantımızda alışkanlık haline getirdiğimiz (maalesef) olumsuz eylemleri tespit ederek, onları söküp atıp yerlerine olumlu panzehirlerini yerleştirme eylemlerine zaman ayırmak ve uygulamak.

-Sahip olduğumuz bütün maddi ve manevi varlıklarımızın kıymetini bilerek, hakkıyla şükretmek.

-Vatanımızın, milletimizin ve ülkemizin geleceği için, kaliteli üretimlerde bulunmak.

-Etkili, verimli ve rasyonel kararlar vermek.

– Gelecek nesillere etkili, anlamlı ve yüksek kaliteli miraslar bırakmak için planlar yaparak, gerekli eylemleri gerçekleştirmek.

Yukarıda sıralanan ve daha da artırabileceğimiz olumlu ve kaliteli eylemler, vücudumuza endorfin, meletonin ve seratonin hormonları ürettirerek, bizleri daha başarılı, mutlu, sağlıklı ve yüksek kaliteli kılacaktır.

Aynı zamanda kaliteli yaşamın hırsızları olan, kin, nefret, öfke, sinir, stres, can sıkıntısı, meleyanilik, boşluk, kararsızlık, karamsarlık, ümitsizlik, atalet, sebepsiz erteleme, tembellik, yarıda bırakma, kaygı, telaş, korku, şüphecilik, ayrıntıda boğulma, aşırı mükemmeliyetçilik,  a sosyallik, depresyon vb. gibi olumsuzlukların hayatımıza girmesine ve yer bulmasına müsaade etmeyecektir.

Görüldüğü gibi, kaliteli yaşam yüksek kaliteli eylemlere, sabıra, kararlılığa, istikrara, rasyonelliğe, devamlılığa, enerji ve sinerji ortaklığına ihtiyaç duymaktadır. Artık biliyoruz ki “EMEKSİZ YEMEK YOK” Dünyaya bir defa geldiğimize,  geçen günleri tekrar geriye getirme imkanımız olmayacağına, yüksek kaliteli yaşam anamızın ak sütü gibi bizlere helal olduğuna göre, yüksek kaliteli emekleri vermek gereklidir diye düşünüyorum…

Selam, sevgi ve dualarımla…   Allah’a emanet olunuz…

Hoşgörü derken, elbetteki ihanete hoşgörülü davranamayız.

Neyin hoşgörüsü?

Neyin demokratikleşmesi bu beyler?

Bu açılacak paketin içi Türk’e vuranların ihaneti kokuyor.

Türk kelimesi, dağlardan ve tabelalardan sökülürken, Müslüman halkın oy verdiği AKP ne yapıyor?

Anlamak ta zorlanıyoruz!

Eşkiya örgütü Bağımsız Kürdistan diyor. bdp’liler otonom ve özerklik istiyor. Yani adamlar Tek Devlet,Tek Millet ve Tek Bayrak’tan çoktan vazgeçmişler. Başbakanımızın kullandığı bu cümlelerde, samimi olmadığını düşünüyoruz. Anayasa’dan Türk kelimesinin çıkarılmasını ve Kürtçe eğitime onay verilmesini talep ediyorlar.
İş bu noktada iken eşkıya ile yapılan gizli mutabakatlar, pazarlıklar ipin ucunu kaçırmış ve maalesef T.B.M.M Türk Devletine posta koyan hainlerle dolup taşmaktadır. Çocuk katili, hükümet erkanı tarafından muteber adam sıfatını alarak, önemini koruyor. Bu durumu geri zekalılar dahi görüyor. Bu ihaneti AKP ye oy veren halkımız ne zaman görecek diye merak ediyoruz.

Bu Millet silkinip kendisine gelmediği takdirde, bu hainlere taviz verenler, o meclisten bu millet tarafından gönderilmediği sürece, dağlarımızda gezen eli kanlı teröristleri, sokaklarımızı kırıp döken anarşistleri, Meclis bahçesinde vekillerle çay içerken göreceğinizden zerre kadar şüpheniz olmasın!

Herkes aynı şeyleri düşünmez, düşünemez. Önemli olan bu farklılıklar içerisinde birbirimizi sevmek ve birbirimize saygılı olmaktır. İnsanlar değişik görüşlü herkese değer vermiş olsalar toplumdaki kavgalar ve ayrışmalar olmaz.

YARADILANI HOŞ GÖR , YARADAN’DAN ÖTÜRÜ ”Bu felsefe inanan herkesin iliklerine kadar özümsediği, yaşama biçimi olmalıdır. Bugünkü hayata endekslersek, DEMOKRASİNİN temeli de bu fikirden kaynağını bulmaktadır… Ancak benim demokrasi anlayışımda;benim fikrimden diye, yapılan haksızlığın üstünü kapatmamak lazımdır. Karşıt görüşlü ama işinin ehli ise ben de eğer yetkili isem, o işi karşıt görüşlü olana vermem gerekir. Bunun adına kabaca deyimle ‘Adalet’ derler. Türkiye neden durulmuyor? Çünkü yandaşlık hep vardı, hele son yıllarda hat safhaya tırmandırıldı. Toplumdaki patlamalar giderek artıyor. Kurumların isimlerine bakmayın,adı adalet olabilir ama adaletsizlik ve ihanet dizboyu da olabiliyor…

Türkiye’de, görüş farklılıklarından dolayı, fikir ayrılıklarından dolayı çok olaylar oldu, ülke çok şeyler kaybetti. Bir çok insan hayatını, işini, akrabalarını, okullarını kaybetti. Kaybeden hep Türkiye ve bu ülkede yaşayan insanlarımız oldu. Ülkemiz öyle bir yerde ki,tüm Emperyalistlerin çömelmek için fırsat kolladığı topraklar üzerinde. Onun için bu ülkede yaşayan herkes,Türkmeniyle, Kürdüyle, Alevisi ve Sünnisiyle ve diğer renkleriyle herkes çok dikkatli olmalı… Herkes ağzından çıkanı kulağıyla duymalı. Yukarıda söyledim ya herkesi seviyorum, yanlış anlaşılmasın, sevmediklerim de var. Tek kelimeyle söyleyeyim, bu ülkeye hainlik eden, Türk Milletinin bölünmez bütünlüğüne ihanet eden kimler varsa, bu akrabamda olsa içimden gelmiyor, sevemiyorum. 
Asıl yazmak istediğim ise Ülkemizdeki yanlış yorumlamalardır. Kulaktan dolma, batıl inanışlar insanımızı hep mağdur etmiştir. Adama bakarsınız dindar görünümlüdür veya aydın görünümü vardır; ama öyle tavırlar sergiler ki mensubiyet duyduğu felsefenin tam zıddıdır. Bu meyanda meslek hayatımız boyunca öğrencilerimden, alevi inanca sahip olan öğrencilerim oldu. Bu öğrencilerimden birtanesi hariç diğerleri çalışkan, terbiyeli, söz tutan, düzenli, Türk töresini, Anadolu’nun o misafirperverliğini, büyüğe saygılarını eksiksiz yaşayan çocuklardı, aileleride öyle idi. Marksist, Leninist olanları kasdetmiyorum, onların tavrı asıl camiadan farklı elbette… Ancak hala birileri bu nüans farklılıklarını kaşıyarak toplumda kaos çıkarmak istiyor. Ne diğer canlar ne de bu canlar oyuna gelmeyecektir inşallah.

Toplumumuzdaki yanlış inanç yönlendirmeleri yüzünden bu millet çok acılar yaşamıştır, cehalet ne kadar kötü, ne kadar insanlığa zarar verici birşey! Elbetteki o insanlar içinde de yanlış yapanları vardır, ancak toptan karalamalar çok haksız ve yersizdir. En son bir öğrencim doktorluğa başlayıp ta beni aradığı gün, o gece sevinçten uyuyamamıştım. Bu hazzı tatmak çok güzel bir duygu. Başta da dedim ya ”YARADILANI HOŞ GÖR, YARADANDAN ÖTÜRÜ.” Bu ülkeye ihanet etmeyen tüm insanları Türkmeniyle, Kürdüyle, Alevisi ve Sünnisiyle seviyoruz, onlar bu ülkenin farklı renkleri, hainlik yapmadıkları sürece, bırakınız inandığı gibi yaşasınlar. Bu ülke bizim, hepimize yeter.

I. Dünya Savaşı’ndan yenik çıkan Osmanlı – Türk Devleti, ateşkesi kabul etmek zorunda kaldı. Mondros Anlaşması’nın hemen ardından, İtilaf Devletleri anlaşmanın hükümlerinide ihlal etmek sureti ile bir çok girişimle birlikte “Türk Yurdu”nu işgale başladı.

Mondros’un en önemli maddelerinden biri, her zaman olduğu gibi Türk Ordusu’na yönelikti. Askerler terhis olacak ve askeri araç – gereç ile mühimmat düşman güçlere teslim edilecekti.

Biz savaşları kazansak da kaybetsek de, Türkler açısından bu hep böyle olmuş ve masa başında daima kaybetmişizdir.  Şimdi de PKK ve arkasındaki güçlere karşı yürüttüğümüz, askeri savaşı, kazanmamıza rağmen masa başında darmaduman oluşumuz gibi!

“Demokratik Çözülme Paketi”, herkes için farklı bir şey ifade edebilir. Benim için ise, bir “teslimiyet belgesi”dir. Hürriyet’te Ege Cansen’de aynı şekilde düşünmüş olacak ki, 02 Ekim 2013 tarihli yazısında “Ulus – Devlet Bitti” başlığını kullanmış.Hatta “… Cumhuriyet’i çok sevmiştim. Kısmet buraya kadarmış” diyerekte kendince bir sonu ifade etmiş.

Bunların hepsi doğru olabilir. Ama ben bir Türk’üm. Bu toprakların tamamı Türk toprağıdır. Hatta fazlası yoktur eksiği çoktur.  Türkiye Cumhuriyeti Devleti, bir Türk devletidir. Bir Türk tarafından ve Türk milliyetseverleri eli ile kurulmuş ve bugüne değin yaşatılmıştır. Bu sebeble Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti eli ile bu topraklarda hükümran etmek, bir Türk olarak birinci vazifemdir. Bunu yapacağım ve yapacağız.

Ancak bir kısım Türk Milletinden olmayan ve hatta Türk Milletine düşmanlık besleyen adamlarca yönetilebiliriz. Onlar kendilerini bizlerden saklayabilirler. Türk Milletinin bir kısmı, varlık sebebinden vazgeçerek bir inkarcılığa sapabilir. Bunun hiç bir önemi yoktur. Alay konusu olsa bile “Bir Türk Dünyaya Bedeldir” sözü büyük bir gerçeklik ifade eder. Yeryüzünde tek bir Türk kalsa bile bu dünyada hükümranlık sürdürülecektir.

Biz “Demokratik Çözülme Paketi” adını verdiğimiz bu filmi, 1800’lü yılların başından bu yana Avrupa Türkiye’si olan Balkanlarda ve nihayet yaklaşık 100 yıl öncede Asya Türkiye’si olan Anadolu’da görmüştük.

Avrupa Türkiye’sini elimizden tutalım diye dayatılan “Demokratik Çözülme Paketi“lerinin adları o zaman; Sened-i İttifak, Tanzimat Fermanı, Islahat Fermanı, Kanun-i Esasi, Birinci ve İkinci Meşrutiyet idi. Sonu ise; 30 Ekim 1918 sonrası, fiili işgalle neticelendi.

“İstanbul’da İşgal Yılları”nı anlatan İ. Hakkı Sunata’nın, 10 Şubat 1920’de dönemin hükümeti tarafından Meclis’te yayınlanan beyanname ile ilgili söyledikleri çok ilginç;“Hükümet beyannamesini Meclis’te okumuş. Sönük ve ruhsuz bir şey. Hele Islahat hakkındaki vaatler, yerine getirilmesi mümkün olamayan o kadar yalan sözler ki; insanı elinde olmadan güldürüyor.” Yine aynı kitapta, İstanbul Rum Azınlığı’nın yarattığı bugünküne benzer sorunlar üzerinde duruyor.

İşgal altındaki İstanbul’da tam bir sansür var. Tek yaprak olarak çıkan gazetelerde bile, sansüre uğrayarak çıkarılmış boş yerler var. Erzurum Kongresi’ne dair hiç bir bilgiye ulaşamıyorlar. Tıpkı bugün ülkeyi, bu karanlıktan kurtaracak olanların, medya eliyle seslerinin halkla buluşmasının önlenmesi gibi!

Buna karşılık, 14 Temmuz Fransızların milli bayramlarının, Rum ve Ermeniler tarafından, bayram şerefine mağaza ve dükkanlarını kapatarak bayrama katılmaları, gece şenlikleri, havai fişekler ve ışıklandırılmış uçaklar ile İstanbul’un donatılması gerçekleşiyordu. Aynen “Demokratik Çözülme”nin bazılarınca Türkiye’de bayram gibi kutlanması hali…

Bütün bunlara karşı, elbette Türk Milletinin diyeceği bir şeyler dün olduğu gibi bugünde vardır.O vakit, Anadolu’nun İşgali üzerine İstanbul ayağa kalkar. Protesto Mitinglerinin birinde, Halide Edip konuştukça, insanlar kendini tutamaz ve göz yaşlarına boğulur. Türk Milleti artık 15 Mayıs 1919’dan sonra her türlü bedeli ödemek kararlılığında, vatanını kurtarmaya hazırdır. Bugünde farklı olduğu sanılmasın!

Bana göre Türkiye; Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümünden bu yana, Türk olmayanların işbirliği ile İtilaf devletleri ve onlara yeni eklenenlerin adım adım sessiz bir işgaline uğramıştır. Böyle giderse muhtemelen orta vadede bu işgal, fiiliyata dönüşecektir.

“Demokratik Çözülme Paketi” ilgili olarak AKP – BDP – CHP’nin işbirliği ve CHP’li Atilla Kart’ın “Ortak Vatan” teklifi ile CHP’nin Tunceli adının Dersim’e dönüştürülmesi isteği, işin hem vahametini hem de kimlerin işbirliği içinde olduğunu göstermesi bakımından çok çarpıcıdır.

Yine dönüp sözü İ. Hakkı Sunata’ya bırakalım; “Dünkü gazetelerin (1920) yazılarından sezdiğim idare kısırlığı, bütün kabine de tamı tamına mevcut. Ama böyle zamanlarda kabinenin idare kabiliyetsizliği çok esef verilebilecek bir şey ise, onun böyle zayıf idaresini isteyenlerde o derece nefrete layık. Hakikaten bu memleket iyi idarecilerden tamamen mahrum. Önümüzdeki zamanlar pek karanlık. Çalışılsa, milli istiklal elde edilse bile, adamsızlık, yine bu memleketi felaketlere sürükleyecek…”

Buradan anlıyoruz ki; bu filmi daha önce görmüşüz. Doğru mu? O halde yeniden seyretmeye gerek yok. Hollywood’un huyudur, konu bulamazsa ısıtır ısıtır aynı filmi yapar ve seyrettirir. Ama biz Türkler, bu filmi tekrar seyretmek istemiyoruz. Ülkemizdeki her şeyin Türk’e göre ve Türk için yapılmasını istiyoruz. Ne pahasına olursa olsun!