16 Nisan Referandumunda sonucu belirleyecek temel faktörlerden birincisi MHP tabanının yani ülkücülerin vereceği “evet” ve “hayır” oylarının oranı olacak.

Referandum sonucunu belirleyecek unsurlardan ikincisi AKP tabanından “evet” oyu vermeyecek olanların oranı,

Üçüncüsü ise HDP kitlesinin sandığa gidip gitmeyeceği, giderse evet / hayır cenahlarından hangisini destekleyeceği önemli olacak.

“Hayır” oylarının “evet’leri geçebilmesi için MHP’ye oy vermiş seçmenin en az üçte ikisinin hayır demesi gerekmektedir.

Sinan Oğan‘a göre MHP tavanı ile tabanı arasında uçurum vardır. Tabanın yüzde 90’ı “Hayır” diyor. Ama bu oran, MHP lideri Devlet Bahçeli’nin “Erdoğan’la Perinçek arasında kalsak tercihimiz Erdoğan” sözleri sonrası yüzde 95’e çıktı.

Meral Akşener de, MHP tabanının en az yüzde 80’inin “hayır” diyeceğini, Türkiye genelinde Hayır oylarının yüzde 56-58 olduğunu açıklamıştı. Bu açıklama Bahçeli’nin MHP tabanında tereddütlü olanları da “hayır” cenahına iten son ifadelerinden önce yapılmıştı.

Bu iddiaların ne kadar gerçekçi olduğunu anlamak için Ankara’da yapılan toplantı çok önemli bir gösterge olacaktı.

“Türk Milliyetçileri Hayır Diyor Platformu” tarafından düzenlenen toplantı MHP’nin muhalif kanadının öncülüğünde tüm Türk Milliyetçilerini içine alan bir organizasyon idi.

18 Şubat Cumartesi Ankara Yenimahalle’de yapılan toplantıyı yerinde gözlemleme ve hayırlı bir iş yapmak için o salonda bulundum.

Bu kadar önemli bir toplantıyı yandaş ve merkez medyanın görmezden gelmeye çalışması tesadüf değildi.

Toplantının yapıldığı salonda TEDAŞ tarafından elektriklerin kesilmesi, toplantının CHP’li Belediyenin jeneratörleri devreye alması ile sürdürülebilmesi de tesadüf olamazdı.

Bahçeli ve etrafındaki çok yönetim kademelerinde yer alan küçük bir grup hariç, Milliyetçi Hareket Partisi’ni temsil eden herkes oradaydı.

Ülkücülerin bütün sembol isimleri, çok sayıda eski bakan, milletvekili ve üst bürokratlar salondaydı. Görevden alınmış MHP il ve ilçe Başkanları, Eski Ülkü Ocakları Başkanları, milliyetçi STK temsilcileri oradaydı. Osman Pamukoğlu, Sadettin Tantan gibi diğer milliyetçi parti genel başkanları da oradaydı.

Kadın katılımcıların oranı yüksekti. Bugüne kadar MHP toplantılarında pek alışık olmadığımız bir  durum bu. Kadınların toplantıya rağbetinde Meral Akşener faktörünün etkili olduğunu anlaşılıyor.

Salona girmeyi başarmış olanların iki katı kadar da dışarıda bekleyenler vardı. Onlar da içeride olanları Halk TV’nin canlı yayınından izleyerek heyecanı paylaştılar.

Yenimahalle’den edindiğim kanaatim şu:

1-    MHP’lilerin ezici çoğunluğu (kahir ekseriyeti) referandumda “hayır” diyecek.

2-    MHP kitlesi Devlet Bahçeli ile ipleri koparmış. Görünen o ki, Bahçeli Genel Başkan kalırsa MHP yok olur. MHP siyasi hayatımızda yer almaya devam edecekse bu Bahçeli ile olmayacak.

***************************************************

Neden Hayır Diyecekler?

“Türk Milliyetçileri Hayır Diyor Platformu” ülkücü hareketin büyüklerinin (aksakallarının) öncülüğünde oluşturulmuş. MHP Genel Başkan adayları Meral Akşener, Ümit Özdağ, Sinan Oğan ve Koray Aydın‘ın bir araya geldiği platformun Ankara’da düzenlediği ilk toplantı başarılı oldu.

Bundan sonra bu dört isim 3 büyük şehirde birlikte, 15’şer şehirde de ayrı ayrı “hayır” kampanyası yapacak.

Platform adına kamuoyuna sunulan bildiriyi MHP Kayseri Milletvekili Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu seslendirdi.

***

Salonda bulunan MHP’nin dört Genel Başkan adayının konuşmaması salonu dolduran kitlede bir hayal kırıklığı yarattı. Birlik ve beraberlik görüntüsünü bozacak en küçük bir olay olmaması için böyle bir çare düşünülmüş olabilir.

Ancak hiç olmazsa onar dakikalık birer selamlama konuşması kitleyi ateşleyebilirdi. Katılımcıların ateşlenmiş birer meşale olarak illerine dönmelerini sağlamak daha faydalı olabilirdi.

***

Halaçoğlu’nun neden hayır diyeceklerini açıkladığı konuşmasından birkaç not:

“Başkanlığın getireceği yeni şey Türkiye Cumhuriyeti’nin tasfiyesi ile tek adamlıktan başka bir şey değildir.”

“Referandum süreci ve muhtemel başkanlık Türkiye’yi büyük bir felakete sürükleyecek, anayasa değişikliği ‘özerklik, federasyon ve parçalanmanın’ önünü açacaktır.”

“Cumhurbaşkanının kontrolünde olan mahkemelere güven tamamen son bulacak, hukuk devleti tarihe karışacaktır. Bu sebeple ‘bir kez daha yanıldık’ demelerini asla istemiyoruz. Anayasa değişikliğinin, kuvvetler ayrılığına dayanan başkanlık sistemiyle alakası yoktur.”

“Anayasa değişikliği ile Cumhurbaşkanının arttırılan yetkilerinin benzerleri Suriye ve Irak’ta, Esad ve Saddam’ın Baas yönetimlerinde görülmektedir.”

************************************************

AKP Seçmeninin Yüzde 35’i “EVET” Demiyor

AKP’ye yakınlığı ile bilinen ANAR Araştırma Şirketinin Genel Müdürü İbrahim Uslu, Ocak ayında yaptıkları araştırma sonuçlarını açıkladı.

Buna göre, AKP seçmenin yüzde 35’i “Evet” demiyor. Bu 7-8 milyon oy demektir.

Bunların ne kadarı “evet” oyuna dönecek, ne kadar kısmı “hayır” diyecek ya da sandığa gitmeyecek belli değil.

ANAR Başkanı Uslu’ya göre, “Özellikle evet blok’unun seçmenleri yani Ak Parti ve MHP içerisindeki seçmenlerin kafası karışık. Yeni sistemle ilgili henüz beyninde netleşmemiş bazı hususlar bulunan seçmenler de var. Bu bakımdan en büyük riski AKP almış durumda.“

Araştırmacı Adil Gür‘e göre,”referandumun sonucunu belirleyecek seçmen sayısı 5 milyon.”

Son iki genel seçimde yani 7 Haziran ve 1 Kasım 2015 seçimlerinde, sonuçları bu 5 milyon seçmenin yer değiştirmesi belirlemiş. (AKP’nin oy oranı Haziran’da yüzde 40,9 iken, Kasım’da yüzde 49,5 oldu.)

Öncelikle Haziran seçimlerinde AKP’ye oy vermediği halde Kasım’da AKP’ye oy verenlerin oyları kalıcı olacak mı? Bu şüpheli. Çünkü siyasi atmosfer Kasım seçimlerine hiç benzemiyor. Daha çok Haziran seçimleri gibi.

Herkes biliyor ki, “hayır” da çıksa Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığından ayrılması, hükümetin devrilmesi söz konusu değil.

Yani 5 milyonluk kesimin “istikrarsızlık” endişesi olmayacak.

Ayrıca halen “evet” demeyen yüzde 35’lik AKP seçmeninden yarısı bile “evet” demezse referandum AKP açısından kâbusa dönebilir. Bu yaklaşık 3-4 milyon oy kaybı demektir.

Bu durumda 5 milyonluk MHP kitlesinden, en abartılı rakamla, bir milyonu bile bulmayacak “evet” desteği yetersiz kalacaktır.

HDP’nin büyük çoğunluğunun sandığa gitmeyeceği, yüzde 15-20 lik kesiminin evet oyu vereceği kanaatindeyim. HDP kanadından bir milyon “evet” oyu gelebilir.

Bu halde referanduma katılım oranı da çok daha önemli olur.

Görüldüğü gibi referandum diğer seçimlere pek benzemiyor. Sonucu belirleyecek parametre çok ve belirsizlik fazla. “Evet” çıkması çok zor, fakat dengeler “bıçak sırtı.”

***

Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın meydanlara çıkması bu dengeyi “evet” yönüne çevirir mi?

Haziran seçimlerinde AKP Başkanlık tezini işlemiş ve Tayyip Erdoğan meydanlarda çok aktif propaganda yapmıştı. Haziran seçimlerinde AKP yüzde 9 civarında oy kaybederek şok yaşamıştı.

Kasım seçimlerinde ise AKP Başkanlık tezinden vaz geçmiş ve Erdoğan meydanlardan uzak durmuştu. Bu seçimde 5 milyon ilave oy alarak büyük başarı kazanmıştı.

Yani Anayasaya göre tarafsız olması gereken Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın devlet imkânlarını kullanarak yaptığı “evet” propagandası ters tepebilir.

Yıllardır üzerinde durduğumuz ve tartıştığımız bir konu var.

Şeriat nedir? Şeriatçı kimdir?

Geçenlerde genç bir kardeşimiz bana “abi sen şeriatçı mısın?” diye bir soru sordu.

Böyle bir soruya ara sıra sadece ben değil çevremde başka kişilere de sorulduğuna şahit oluyorum.

Şimdi bu soruyu cevaplandırmadan önce bazı konuları açmak gerekiyor.

Ondan sonra soruyu yanıtlayacağım.

Öncellikle “şeriat nedir?” sorusunu cevaplamamız gerekiyor.

Bundan bir kaç sene önce bir arkadaşımızla sohbet ederken konu şeriata geldi.

Kendisine “peki şeriat nedir?” diye sorduğumda “şeriat hırsızların eline kesmektir.” dedi.

Yani arkadaşımızın gözünde şeriat “devletin suç işleyenlere ceza uygulamasıdır.”

Ona göre şeriat = ceza demektir.

Fakat İslam Tarihine, sosyolojiye, psikolojiye, toplumların kültürlerine baktığımızda karşımıza başka bir şeriat olgusu çıkıyor. Her dinin kendi şeriatı vardır.

İslam’ın da şeriatı vardır.

Fakat İslam şeriatıyla yönetilen devletlere baktığımızda karşımıza değişik İslam şeriatı uygulamaları çıkıyor.

Bugün şeriatla yönettiklerini söyleyen Suudi Arabistan’da ve İran’da çok farklı şeriat uygulamaları var.

Peki, şeriatla yönetilen bu iki ülke  ilimde, fende, bilimde, sanatta, sosyal devlette Dünya’nın en ileri ülkeleri mi?

Değiller!

Peki neden?

İslam şeriatıyla yönetilen bir ülke nasıl olur da Dünya’nın süper devleti olamaz?

Bunun cevabı şeriatın tanımında.

Diyanetin yayınladığı İslam Ansiklopedisinde şeriat “İslâm’a ait dinî, ahlâkî ve hukukî hükümler bütünü”  olarak tanımlanır.

İşte sosyoloji, psikoloji, kültürel antropoloji gibi ilimler  bu tanım içinde “ahlakla” ilgilenir.

Sosyolojiye göre şeriatın amacı  İYİ AHLAKLI OLMAKTIR.

Dolayısıyla dini açıdan da şeriatın gayesi toplumun ahlakını güzelleştirmektir.

O nedenle İslam Dinine göre ahlakı iyi olan kişi  EN İYİ ŞERİATÇIDIR!

Konuyu biraz daha açalım.

Müslümanın namaz kılması, oruç tutması kendisi ile Allah (c.c.) arasındadır.

Müslüman namaz kılmıyorsa bana bir zararı yoktur.

Topluma da zararı yoktur.

Ama ahlakı kötü ise bana da, topluma da zararı vardır.

Şeriat topluma ait bir olgu olduğuna göre kötü ahlaklı insanlar topluma ve dolayısıyla şeriata zararlı insanlardır.

Bunu bir örnekle anlatmaya çalışayım.

Takkeli, cübbeli olmak şeriat için çok önemli değildir.

Şeriat kılık kıyafete bakmaz. Ahlaka bakar.

İki adam düşünelim.

Biri takkeli, cübbelidir!.

Ama aynı zamanda namussuz, sahtekar, dolandırıcı, yalancının tekidir.

Diğer adam sakalsız, bıyıksız, kravatlı gezen biridir

Ama ahlakı güzel, yardımsever, dürüst, yalan konuşmayan, güvenilir biridir.

İşte şeriatın istediği adam o sakalsız, bıyıksız, kravatla gezen adamdır.

Çünkü topluma faydalı olan kişi bu adamdır.

Aslında ne demek istediğimi Ak Partili arkadaşların çok iyi anladığını sanıyorum.

Çünkü daha düne kadar namazında, niyazında, şeriatçı deyip toz kondurmadıkları cemaat mensuplarıyla daha sonra kanlı bıçaklı oldular.

Bu iki namazında, niyazında, şeriatçı grup sonradan birbirlerini hainlikle ve AHLAKSIZ OLMAKLA suçladılar.

Darbe girişiminden sonra hükümet bir çok cemaat mensubu insanı göz altına alıp tutuklamaya başladı.

Bu tutukladıkları insanların hemen hemen hepsi namazında, niyazında insanlardı.

Tutukladıkları bayanları çoğu başörtülü ve tesettürlü hanımlardı.

Ama demek ki neymiş?..

Şeriatçı olmak için namaz kılmak, oruç tutmak, hatta “ben de şeriatçıyım” demek yetmiyormuş!..

AHLAKLI OLMAK gerekiyormuş!..

O nedenle şeriat  ahlaklı insanlarla yücelir.

Ahlaksız insanlar şeriata zarar verir.

Şeriat ahlakı güzel insanları sever.

Ahlakı kötü insanları sevmez.

Sevmediği için de onlara ceza verir.

Verir ki pişman olup tövbe etsinler.

Ve AHLAKLI İNSAN olsunlar.

Bir Allah dostu “namaz beş vakit, ahlak ise 24 saat farzdır.” demiş.

Bir bakıma şeriatın tarifini yapmış.

O nedenle eğer islam ahlakıyla ahlaklanırsanız kol, bacak, kafa kesmenize gerek kalmaz.

Zaten şeriat da kafa, kol kesmek için değil insanların huzurlu ve mutlu olması için gönderilmiştir.

Şimdi bu örneklerden yola çıkarak benim takkeli, cübbeli insanları kötülediğim anlaşılmasın.

Ben sadece şekilciliğe dikkat çekmek için bu örnekleri verdim.

Yani dindarlık şekilcilikle değil ahlakla olur.

İnsanlarda ahlak güzel olursa yöneticiler de ahlaklı olurlar.

Yöneticiler ahlaklı olursa devlet de sosyal devlet vazifesini en güzel şekilde yerine getirir.

Geçenlerde Dr. İbrahim Kahraman Bey bana bir bilgi gönderdi.

Bu bilgiyi Prof. Dr. Hasan Doğan Bey de bir konuşmasında kullanmış.

Şimdi bu araştırmaya baktığımızda ellerimizi başımızın arasına alıp ciddi cddi düşünmemiz gerekmiyor mu?

Bizler nerede hata yapıyoruz?.

En son ve mükemmel din olan İslam’ın yaşandığı ülkelerde bu huzursuzluk ve mutsuzluk neden?

İslam şeriatıyla yönetildiğini söyleyen ülkeler neden Dünya’ya hakim değil.

Neden ekonomik, askeri ve siyasi olarak Hrıstiyan devletlerin gerisindeler?..

Aşağıda eski Avustralya Başbakanı Julia Gillard’ın bir konuşması var.

Ateist olduğunu söyleyen bu kadının tespitini ve bu tespiti neden yaptığını düşünerek okuyun lütfen.

Ateistliğine takılmayın.

Kadının son cümlesine dikkat edin lütfen!..

“Biz size kaybettiklerinizi geri verdik” diyor.

Bu kaybettiklerimizin neler olduğunu sizlere bırakıyorum.

Ben sayarsam eksik saymış olabilirim.

O nedenle en baştaki sorunun cevabına dönelim.

“Abi sen şeriatçı mısın?”

Evet ben şeriatçıyım.

Ben İmam-ı Azam Ebu Hanife’nin sadece fıkhi fetvalarındaki gibi değil,

aynı zamanda İslam’ı yaşayışındaki güzel ahlakı, dürüstlüğü,

zamanın sultanlarına hakkı söyleyerek mertçe karşı gelişi,

ve ölümü göze alarak dik duruşu gibi şeriatçıyım.

Ben İmam-ı Azam’ın akaid ile ilgili bilgilerini sistemleştirip halka sunan,

akıl ve bilime önem veren İmam Maturid’i hz.leri gibi şeriatçıyım.

Ben Buhara, Semerkand, Taşkent gibi Türklüğün merkezlerinde hayat bulmuş olan tasavvufun,

ve bu tasavvufi anlayışın büyükleri Hoca Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş Veli, Şahı Nakşibend, Yunus Emre, Ahi Evran’lar gibi şeriatçıyım.Ben Selçukludan önce Anadolu topraklarına akınlar düzenleyip ahlaklarıyla, adaletleriyle İslam’ı yayan Horosan Alperenleri gibi şeriatçıyım.

Örnekleri daha da artırabilirim

Benim saydığım bu şeriatçılıkla Suudi ve Farsların şeriatçılığı aynı değildir.

Çünkü İslam Hukukunda fer’î yâni ikinci derecede delîller örf ve adetlerdir.

İslam nizamı içersinde Türk örf ve adetleriyle yetişmiş bir neslin şeriatçılığıyla Suudi ve Fars şeriatçılığı farklıdır.

Tarihte de görüleceği gibi Suudi ve Fars şeriatçılığı hiç bir zaman Dünya’ya hakim olamamıştır.

Büyük Türk İslam Alimi İmam Maturidi hz.lerinin öğretisi olan,

ve Türk kültürüyle yoğrulmuş, akla, bilime, düşünmeye önem veren şeriatçılık anlayışı Dünya’ya hakim olmuştur.

Bu anlayışı yaşayan ve uygulayan Türkler Dünya’ya İslam nizamını yayıp yönetmişlerdir.

Türklerin bu şeriatçılık anlayışıyla insanlar mutlu, huzurlu ve güven içinde olmuşlardır!

Çünkü Türklerdeki şeriatçılık anlayışı tasavvufi kültürden dolayı sevgi, saygı, hoşgörü ve özgürlükler üzerinedir.

Hiç bir zaman baskı, zulüm ve korkutma üzerine bir şeriatçılık anlayışıyla hükmetmemişlerdir.

Onun için itikattaki mezhep imamımız İmam Maturidi hz.lerini özellikle gençlerimize çok iyi anlatmalıyız.

İslam itikadı sınırları içersinde Türk kültürüne, örf ve adetlerine sahip çıkmalıyız.

O nedenle benim gözümde ahlakı en güzel olan kişi en iyi şeriatçıdır.

Giyinişi, kıldığı namazları, tuttuğu oruçları, hatta “ben şeriatçıyım” demesi beni ilgilendirmez.

Ben yaşantısına ve ahlakına bakarım.

Tabi bunları söylerken de şu yanlış anlaşılmaya mahal vermeyelim.

“Efendim benim ahlakım güzel, namaz kılmama, oruç tutmama veya hacca gitmeme gerek yok” denmesin.

Şeriat Bir Bütündür.

Bu bütünlük içinde itikadi ve fıkıh hükümler de vardır.

O nedenle bazı yerlerde Şeriat ve Din aynı anlamda kullanılmıştır.

Biz sadece bu hükümleri uygulamak için ahlakın önemine dikkat çekmek istedik..

Konuyu Hz. Ömer (r.anh) efendimizin sözleriyle bitirelim.

Hazret-i Ömer -radıyallâhu anh-‘ın firâset ve incelik dolu şu ifâdeleri, ne muhteşem bir nasihattir:

“Bir kimsenin kıldığı namaza, tuttuğu oruca bakmayınız. Konuştuğunda doğru söylüyor mu, kendisine bir şey emânet edildiğinde emânete riâyet ediyor mu, dünya ile meşgul olurken helâl-haram gözetiyor mu, ona bakınız.” (Beyhakî, Sünenü’l-Kübrâ, VI, 288; Şuab, IV, 230, 326)

Bu sözlerin üzerine başka söz söylenmez artık.

İyi çalışmalar.

Tarihimizde iki olay var ki hala ciddi akademik araştırmalara muhtaç. Biri Menemen faciası(23 Aralık 1930), yani Yedeksubay öğretmen Teğmen Mustafa Fehmi Kubilay’ın şehit edilmesi, diğeri de İkinci Meşrutiyet’in İlanından(1908) sonra 7 gün süren ve İstanbul’u teslim alan isyan ve ayaklanma olarak tarihe geçen 31 Mart (1325) Faciası(13 Nisan 1909).

Ulaştığım bilgi ve belgeler 31 Mart Faciası’nın iktidardaki İttihat ve Terakki Partisini alaşağı etmek için İngiliz İstihbaratının öncü ve yol gösterici olduğunu gösteriyor. Aynı program içinde bir taşla iki kuş vurmak için tarihçilerin “gök sultan- kızıl sultan”  arasında sıkışıp kaldığı İkinci Sultan Abdülhamit Hanı da düşürmek ve hal etmek planlarının olduğu ve bunda muvaffakiyet gösterildiği de biliniyor.

“Müslümanı Müslümana Kırdırmam” Diyen Biri Var

Askeri isyan, softa ve yobaz takımını da yanına alarak planları gereği ayaklanmaya bir dini boyutu vermeyi de ihmal etmiyorlar. Ayaklananlar Meclis-i Mebusanda ve bazı kamu görevlerinde gayrı Müslimlerin olmasını bahane ediyor ayaklanmaya çanak tutuyorlar.  İttihatçı Ahmet Rıza sanılarak Adliye Nazırı Nazım Paşa öldürülüyor. Gazetelerin yanlı yayını makineli yaylım ateşinin kurşunları gibi etrafa fitne ekiyor.  Gazeteci Hüseyin Cahit Yalçın diye Milletvekili Emir Şekip Aslan da katlediliyor. Hükümet istifa ettiriliyor. İstanbul’da anarşi kol geziyor. Sadrazam Hilmi Paşa İstifa etmek mecburiyetinde kalıyor. Böyle bir planın farkında olan, dolayısıyla Birinci Orduya hareket emri vermeyen ve “Müslümanı Müslümana kırdırmam” diyen Sultan İkinci Abdülhamit Han tahttan indiriliyor ve yerine V. Mehmet Reşat geçiriliyor. Selanik ve Edirne birliklerinden oluşan Hareket Ordusu İstanbul’a gelerek ayaklanmayı bastırıyor. Kurulan Divan-ı Harb-i Örfi kararıyla 70 isyancı idam ediliyor, 420 kişi de değişik hapis cezasına çarptırılıyor.

İdamı istenenler arasında Bediüzzaman Said Nursi de vardır. İstanbul’a doğuda bir üniversite kurulması için gelmiş, hatta bu üniversitenin adını da veriyor Padişaha “Medresetüs Zehra” ve bunun için Babıali’de temaslar yapmaktadır. 31 Mart Faciası yaşandığı gün Bediüzzaman hamalları isyandan vazgeçiriyor. 8 Taburun da ayaklanmasını tersine döndürerek otoriteye itaat ettiriyor. Yine de önce tımarhaneye yatırılıyor, sonra Toptaşı Cezaevi’ne konuluyor. Divan-ı Harbi Örfi’de idamı istenerek yargılanıyor. Savunması bir hukuk abidesi ve siyaset dehası. Sıkıyönetimdeki mahkeme safahatı ve gelişmeleri şöyle Bediüzzaman’ın;

“Siyasiler Aklınızı Başınıza Getirin”

İsyan hareketi içinde bir alimin, bir kanaat önderinin tavrı ve eylemindeki ulvi ruhu akıl olgunluğuna işaret ediyor. Şair sanki O’nu tarif ediyor;

Cünün başımda yanar, ateş-i mealidir,

Cünün başımda benim bir zeka-i alidir,

Benim cünunuma rehber ziya-yı ulviyyet,

Benim cünunumu bekler azim bir niyet!

Bir kanaat önderinin neler yapacağını lütfen takip edelim bu hassas günde;

Yıldız siyasilerine istikamet vermek istiyor, “aklınızı başınıza getirin” demeye getiriyordu.

Arz-ı kanaat oldu behşit-i gına bize,

Biz etmeyiz zemn-i müdaraya ol emin,

Mansıblarım, makamların en bülendidir,

Hizmet-i iman ile asayiş ve saadeti temin.

Ölçüsü vardı. “En büyük ders, doğruluk yolunda ölümü istihkar dersi vermektir. Yerinde ölmek için bu hayat lazımdır.” Diyebiliyordu.

Aşinayız, bize bigânedir endişe-i mevt,

Adl-ü hak uğruna nezreylemişiz canımızı,

Olur bize ab-ı hayat, ateş-i seyyal-i memat.

“Mazlumiyetle Ölmek Zalimiyetle Yaşamaktan Daha Hayırlı”

Bakın ne diyor?”Vaktaki, hürriyet divanelikle yad olunurdu, zayıf istibdat, tımarhaneyi bana mektep eyledi. Vaktaki, i’tidal, istikamet; irtica ile iltibas olundu, meşrutiyette, şiddetli istibdat, hapishaneyi mektep yaptı.

Bu hükümet, zaman-ı istibdatta akla husumet ederdi. Şimdi hayata adavet ediyor. Eğer hükümet böyle olursa yaşasın cünun, yaşasın mevt, zalimler için yaşasın cehennem.

Devam ediyor savunmasında, idam istenmesine titremiyor;

“Sen de şeriat istemişsin? Şeriatın bir hakikatine bin ruhum olsa feda etmeye hazırım. Zira şeriat sebeb-i saadet ve adalet-i mahz ve fazilettir. Fakat ihtilalcilerin istediği gibi değil.

İttihad-ı Muhammediye dâhil misin? Meal iftihar, en küçük efradındanım.Fakat benim taraf ettiğim veçhile ve o ittihattan olmayan dinsizlerden başka kimdir? Bana gösterin.

Medar-ı iftiharım olan mehasinim şimdi günah sayılıyor. Artık nasıl itiraz edeyim? Mütahayyirim. Mert olan cinayete tenezzül etmez. Şayet isnad olunsa cezadan korkmaz. Hem de haksız yere idam olunsam, iki sevab kazanırım. Şayet hapiste kalsam, böyle hürriyeti lafızdan ibaret bulunan gaddar bir hükümetin en rahat mevkii hapishane olsa gerekir. Mazlumiyetle ölmek, zalimiyetle yaşamaktan daha hayırlıdır.”

Düşmanlar; Cehalet, Zaruret ve İhtilaf

Silahları; San’at, Marifet ve İttifak

Dahası var söylediklerinin; “Buna da derim ki “Bazı adam, siyaseti dinsizliğe alet yapan kabahatini setr için başkasını irtica ile ve dinini siyasete alet yapmakla ittiham eder. Şimdiki hafiyeler eskiden beterdiler. Adalet onların sözlerine nasıl bina olur?

Hem de cerbeze ile insan, adalet yaparken zulme düşüyor.

Meşrutiyet ve kanun-u esasi işittiğimiz mesele ise hakiki adalet ve meşveret-i şer’iyeden ibarettir. Hüsnü telakki ediniz. Muhafazasına çalışınız. Zira dünyevi saadetimiz meşrutiyettedir. Ve istibdattan herkesten ziyade biz zarardideyiz.

İstibdat, zulüm ve tahakkümdür. Meşrutiyet adalet ve şeriattır. Padişah, peygamberimizin emrine itiat etse ve yoluna gitse halifedir. Biz de ona itiat edeceğiz. Yoksa, peygambere tabi olmayıp zulüm edenler padişah da olsa haydutturlar. Bizim düşmanlarımız cahalet, zaruret ve ihtilaftır. Bu üç düşmana karşı san’at, marifet ve ittifak silahıyla cihat edeceğiz.

Gazeteler, iki kıyas-ı fasit cihetiyle ve haysiyet kırıcı bir neşriyat ile İslamiyeti sarstılar ve efkar-ı umumiyeyi perişan ettiler. Onların sözleri, kalb-i umumi-i müşterek-i milletten bitarafane çıkmalı. Ve matbuat nizamnamesini, vicdanınızdaki hiss-i diyanet ve niyet-i halise tanzim etmeli. Halbuki siz, iki kıyas-ı fasitle taşrayı İstanbul’a, İstanbul’u Avrupa’ya kıyas ederek efkar-ı umumiyeyi bataklığa düşürdünüz. Şahsi garazları ve fikr-i intikamı uyandırdınız. Elifba okumayan çocuğa felsefe-i tabiiye dersi verilmez. Erkeğe tiyatrocu karı libası yakışmaz. Avrupa’nın hissyatı İstanbul’a tatbik olunmaz. Fransız büyük ihtilali bize tamamen hareket düsturu olamaz.

Yıldız’da Darülfünün(Üniversite) Olmalı

Şeriat %99 ahlak, ibadet, ahiret ve fazilete aittir. Yüzde bir nispetinde siyasete mütealliktir, Onu da ulül emirlerimiz düşünsünler.

İlay-ı kelimatüllahın bu zamanda en büyük sebebi, maddeten terakki etmektir.

“İhtilaf ve tefrika endişesi kuşe-i kabrimde hatta bikarar eyler beni,

İttihadken savlet-i adayı def’a çaremiz,

İttihat etmezse millet, dağıdar eyler beni”

Diyen Yavuz Sultan Selim’i hatırlayın.

Askerler bazı cemiyetlere intisap ediyorlar.

Martın 31. Günündeki dehşetli hareketi uzaktan temaşa ettim. Müteaddid metalibi işittim. Şeriat yalnız göründü. Anladım iş fena. İtiat muhtel, nasihat tesirsizdir. Zabitler askerlerin kıyafetine girmiş. Gazeteler kıyamı meşru gibi tasvir ediyorlar. Meyus ve müteessir oldum.

Askerler hem şeriat istiyorlar, fakat itaatsizlikle şeriata muhalefet ediyorlar. İtaatsizlikle 30 milyon Osmanlı, 300 milyon İslam’a zarar veriyorsunuz. Uhuvveti İslam’ı tehlikeye atıyorsunuz. Asker ocağı cesim ve muazzam bir fabrikaya benzer. Bir çark itaatsizlik etse, bütün fabrika hercü merc olur. Asker nefaratı siyasete karışmaz. İtaat farzdır. Yaşasın meşruat-ı meşrua. Yıldız eğlence yeri olmamalı veya darülfünün olmalı ve içinde  seyyahlar gezmeli veya ulema tedris etmeli daha iyidir. Aldanırız ama aldatmayız.

Gazeteler Halkı Aldattı

Hakkın hatırını kırmayacağım. Hakikati söyleyeceğim. Zira hakkın hatırı alidir. Hiç bir hatıra feda edilmez.

31 Mart Hadisesi denilen o saika ve müthiş fırtına adi sebepler tahtında öyle bir istibdat-ı tabiiyi müheyya etmişti, neticesi hercü merç oldu. Fırtına hafif geçti.

Sebepleri şöyle idi;

1.İttihat ve Terakki’nin tahakkümü ve istibdadı aleyhinde olmak.

2.Kabine değişikliği.

3.Mazlum Padişahı zehirlemek.

4. Muhalefetin telkinatının önüne set çekmek.

5.Hasan Fehmi Beyin katilini ortaya çıkarmak.

6.Alay zabitlerinin mağdur etmemek.

7.Hürriyeti, sefahete şümulünü men etmek.

Zemin bataklıktı. Gazeteler halkı aldattı. Bazı insanlar yılan kılığına girdi. Oysa kuvvet kanunda olmalı. Bir masumu idam etmek mi, yoksa on caniyi affetmek mi daha zararlıdır? Fikir ve söz hürriyeti verilse, sonra da muaheze olunsa acaba biçare millet ateşe atılmaz mıydı?Askerlerin itiadı feda edildi. Fesadın önüne set çekildi.

Terakkimiz, ancak milliyetimiz olan İslamiyet’in terakkisiyle ve şeriatın hakikatlerinin tecelliyesiyledir. Şedit bir istibdat ve tahakküm ve cehalet hüküm fermadır. Bahçede, Sivrisinekler def edilmek istenirken, bir aslana musallat olmak da vardır.

Hakikat tahavvül etmez, hakikat haktır.

Muarradır fezay-i feyzimiz şin-i temennadan,

Bize dad-ı ezeldir zirden baladan istiğna,

Çekildik, neşve-i ümitten, tul-u emellerden,

Öyle mecnunuz ki, vuslat-ı leyladan istiğna.

Netice

Anlatılanlar örfi idare mahkemesindeki savunmalardan sadece birkaç husus. Keşke Üniversitelerimiz tarih araştırmaları için enstitüler kursa, TRT konuyu tarihçilere tartıştırsa, dramalar yapılsa, belgeseller çekilse. Tekrardan ve taraf yorumlardan kurtulsak ne olur sanki? Yeni ufuklar açılsa insanımıza. Tarafların beslendiği damarlara artık veri akışını durdurmak gerekiyor. Kan akışı ve kalp akışı normale dönmeli. O da ilim ile oluyor. Ne dersiniz?

Bugün 31 Mart Faciasını anlatan Abide-i Hürriyet Anıtı var İstanbul’da. Acaba kaç kişi bilir ve kimler ziyaret etmiştir? Belki de bu anıtın etrafı çer çöple dolu eskimiş, pörsümüş yüzüyle ziyaretçisini bekliyor “Ben buradayım” dercesine.

Kerküklü bir doktor arkadaşım vardı, Saddam rejiminden kaçarak Güney Azerbaycan’a, oradan da Bulgaristan’a kaçmıştı . Kimden kaçmıştı? Tek adam Saddam’ın ajanlarından. Babası ve üç kardeşi despot Saddam ‘ın adamları tarafından öldürülmüşlerdi. Bulgaristan’da da takip edilip ajanlarca bulunmuştu. Tam öldürüleceği sırada farkında olan bir Türk şoför tarafından tırın altına saklanarak ülkemize kaçırılmış ve kurtulmuştu.

*

Bir dişçi de tanışmıştık. Dış Türklerden olunca, hele de Kerküklü olunca gönüldaşlık bağımız hemen başladı. Ben zaten açıktan açığa fikirlerimi ifade edince, misafirimizin bana olan gardaşlık duygusu iyice belli oluyordu. Daha sonra iyice samimi olduk. Saddam ailesinin önceleri halkı güzel bir dille nasıl kafaladıklarını, hatta Türkmenlerin o aileye önceleri destek verdiklerini, ama daha sonra bir çok Türkmen’i nasıl katlettiklerini, ailesini, akrabalarını hunharca öldürdüklerini anlatırken ikimizin de iç çekerek ağladığımızı hiç unutamıyorum.

*

İşte Suriye, Mısır ve diğerleri… Bulgaristan, Sırbistan, Türk-i Cumhuriyetlerinin bazılarında, Afrika’daki ve Dünya’nın bir çok yerinde tek kişilik yönetimlerin halkına olan baskılarını görüyoruz. Bu ülkelerden Demokratik ülkelere olan göç akımlarını her gün tv lerden izliyoruz. Bugün ülkemizde hatırı sayılır kalabalıkta Suriyeli var. Irak’tan, Afganistan’dan, bir çok Afrika ülkesinden, diğer tek kişilik yönetilen devletlerden, Bulgaristan ve diğer Balkan ülkelerinden hep tek kişilik baskı yönetimlerinden insanlar kaçarak ülkemize geldiler.

*

Türk Milleti tüm bu durumları basın, yayından izliyor. Şimdi tek kişilik yönetimlerin hali belli iken, Türkiye’de bir kişinin hatırı için başkanlık sistemine geçmek , bu milletin geleceğini sizce karartmaz mı? Çocuklarımızın geleceği heba olmaz mı?. Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarının bin bir müşküllük içinde kurdukları Cumhuriyeti geliştirmek yerine , milletin egemenliğine dayalı parlamenter demokratik sistemi çağdaş hale getirmek varken , tek adamlığa doğru gitmek hangi akla hizmettir! İleriye ,çağdaş dünyaya doğru yol almak yerine ,sil baştan geriye doğru gitmek bu millete yakışmaz!

*

Şimdi sevdiğiniz bir kişi için evet diyebilirsiniz ,ancak bu sevdiğiniz insan da kenara çekildiğinde , vakti zamanı dolduğunda ,içten hesaplı biri başkan seçilirse ,tüm yetkileri eline geçiren bu kişileri nasıl baştan indireceksiniz? Milletvekillerini dahi kendisi belirleyen başkan, tüm atamaları kendisinin yaptığı başkan, mahkeme üyelerini,rektörleri vb amirleri,müdürleri kendi inisiyatifinde atayan başkanı ,başkanlık sisteminde nasıl durduracaksınız? Ülkenin Eyaletlere ayrılmasında, yıllardır ayrı bir devlet kurmaya çalışanları , Türk’e düşman örgütleri ve bölünmeyi nasıl durduracaksınız?

*

Bir vatandaşımızın cümleleri şöyle :

Eğer çocuklarına ne olacağı bilinmeyen bir gelecek bırakmak istiyorsan EVET dersin . Ama insansan bunu derken vicdanın sızlayacaktır elbette,çünkü kafan karışık. Ne olacağı ve gelecek belirsiz.

Ben HAYIR derken göğsüm kabarık başım dik ve vicdanım rahat olacak.

Çünkü ben çocuklarımıza, bir insana verilecek en değerli hediyeyi “Egemenlik ve Özgürlüğü ” devretmek için (HAYIR ) diyeceğim…

Ve seninle aramızdaki tek fark da bu olacak evetçi ğardaş .Vicdan ve çıkar, ah vicdan ah !

Saygılarımla.