Dücane Cündioğlu ilginç bir yaşam öyküsüne sahip olmaktan öte hayatın anlamı hakkında ilginç şeyler söyleyen bir adam, bir filozof. 28 Şubatlı yılların Yeni Şafak’ında bir yazar olarak tanıdığım birinin şimdilerde derinlikli bir düşünür olarak görmek bende farklı duygular bıraktı. Hasbelkader fark etmekten dolayı şaşkınlık, duyduğu derûni cümlelerden dolayı aşkınlık gibi.

“Adam olmanın sermayesi hüzündür.”

“Dert varolmanın kendisidir.”

“Leyla’ya kavuşmak hangi Mecnun’un haddine!”

“Kibir, rastlantısal olanla övünme hatasıdır.”

“Uygarlığın temeli ‘iyi yaşam’dır.”

“Ne mutlu insanım diyene!”

“İki sıkıntı vardır: Biri geçim sıkıntısı, diğeri can sıkıntısı.”

“Sağcılık büyük bir anksiyetedir.”

“İdeolojiler dava adamlığıdır. Ve ‘-cı’ eki düştüğünde cüceye dönüşürler.”

“Tanrının bilgisini ölümsüz kılan yararsız olmasıdır. Güzellik yarardan azâde olmak demektir.”

“Hayatta yararlı olmaya ama değerli olan neyin var?”

“Dindarlar Kaybedenler Kulübünde olanlardır.”

“Patikalarda limuzinle dolaşılmaz, yani rahat döşekte Allah aranmaz.”

“Söz medeniyetinden Göz medeniyetine.”

“Hakikat hep mahcuptur.”

“III. Meşrutiyet evresindeyiz.”

“Kişi sevdiğinden ne zaman ayrılır? Onu sevme nedenini ondan daha çok sevdiği zaman.”

“Umudun varsa teselli bekle, yoksa teselli.”

“Ben yaşamdan çok ölümü tercih ettim.”

“Sahipleneni az diye hakikate hürmet emekten vaz mı geçeceğiz?”

“Adalet mi, Kalkınma mı? Aklı inanca / Vahye tâbi kılmak.”

“Ters düşme hakkını kullanmaktan çekinme: İktidara karşı, halka karşı, kendine karşı.”

Merhum Cemil Meriç‘in kendisini tanımlarken kurduğu “Hayatını Türk irfanına adayan münzevi ve mütecessis bir fikir işçisi” cümlesi Büyükada’da inzivaya çekilerek tecessüs yani kimseyi ilgilendirmeyen şeyleri öğrenme merakına kapılan Dücane Cündioğlu için geçerli.

Kendisini tek kelimeyle “Sahilsizim” diye tarif eden, “Kendilik Analizi” üzerine kafa yoran ve “Eşikte Uykuya Dalmak“tan dem vuran Dücane Cündioğlu‘nun aforizmaları zihin açıcı tabletler hükmünde.

Son “Motto“sundan mı alır okursun, “Simurg Grubu“ndan mı arar bulursun yoksa twitter takibine mi koyulursun; kimbilir. Al sana Sıradışı Bir Entelektüel!

Prof. Dr. Orhan Uzun Üsküdar’daki dersaadet yahut şehr-i asitanedostlar buluşmasında yüksek öğretimde kaliteyi anlattı. Merakla izledim diğer muhubbilerimiz gibi. YÖK Yüksek Öğretim Kalite Kurulu Başkanı Prof. Dr. Orhan Uzun’un yönetimde ki arkadaşları da Prof. Dr. Ali Muhammet Bayraktaroğlu, Prof. Dr. Sina Ercan ve Prof. Dr.Tuğba Yelken. Gerçi onlar yoktu ama genelde keyifli bir sohbet oldu dinleyenlerin önemli bir bölümü akademisyen olmamasına karşılık.

Prof. Dr. Orhan Uzun(1965) Trabzon KTÜ ve Van 100. Yıldan sonra Ankara Gazi Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak çalışıyor. Fizik ana bilim dalı. Böyle bir konuşmayı keyifle izlemeyi kimse beklemiyordu. Çünkü teknik bir konu endişesi vardı içimizde. Ancak öyle olmadı Prof. Dr. Orhan Uzun bizi öyle rakamlara ve grafiklere boğmadan çok güzel anlattı.

Prof. Dr. Orhan Uzun’a göre yüksek öğretimde kalite kavramı üniversitelerin iş dünyası ile temaslarıyla ortaya çıktı(1950). Dünyanın her yerinden aydınlar muhalif olur. Eleştirecek bir yer ve fırsat bulurlar. Dolayısıyla politika da akademi ile çatıştı. Gelinen noktada bir soru bütün dünyada kafaları karıştırıyor “Aydınları kim denetleyecek?”

182 Üniversitemizin Vizyonları Neden Birbirine Benziyor?

Kalitede kamu kaynakları sürekli azalıyor. Araştırma geliştirme ARGE çalışmaları yeterli değil. Toplumsal katkı da öyle görünüyor. Bir başka soruyla da “akademik üretim yeterli mi?” diye sorabilir ve buna cevap arayabiliriz.

Orhan Uzun hoca güzel güzel anlatıyor.

Aykırı hatırlatmalarla da dikkatleri üzerine çekiyor.

Diyor ki ” Türkiye’de hali hazırda 182 üniversite var. Vizyon ve  misyonları birbirine çok benziyor.” Bu itirafın hemen ardından da “Tersi olmalı. Üniversiteler rekabet edeceği alanı bilmeli” diyebiliyor. Bir aydına da bu yakışır doğrusu. Sonra sürdürüyor sohbetini;

-Kalite ürünü saydamlaştırır. Dolayısıyla nitelikli iş gücüne talep artar. Bu konuda dünyada 55. sıradayız maalesef. 2016 yılında 138 ülke içinde 51. Sırada idik. Maalesef 55. Sıraya geriledik. Milli gelirimiz de 9500$ seviyesinde seyrediyor. Temel ihtiyacımız verimlilik artırıcılardır.

Prof. Dr. Orhan Uzun’un belirttiklerine göre Türkiye pazar büyüklüğünde ise 17. Sıradayız. Bu iyi bir rakam ancak daha önlere çekmeliyiz. Bu da nüfus ile orantılı bir husus. Verimlilikte yenilikçi ve iktisadi gelişmede çok çeşitli ekonomiye geçiyoruz. Bu da bana göre iyi bir gelişme. Hoca şöyle diyor bunun için de;

-Bunda fiyatı siz belirliyorsunuz ürettiğiniz mallar için. İphone üreticisi kendi malına kendi fiyatını koyuyor. Çünkü tekel aynı zamanda. Ama kaliteli. Yüksek öğretim erişim ve kalitede Singapur birinci, Finlandiya ve Hollanda bunu takip ediyor. Türkiye 50. sırada yerini alırken adını bile bilmediğimiz veya az duyulan Mauritius 52. sıraya yerleşmiş vaziyette. Mauritius Güney Afrika Hint Okyanusu içinde Madagaskar’a 800 km uzaklıkta bir adalar dizini ülke. Bu ülke de bizden iki sıra geride!.

Denetim, Motovisyon Artırıcı Tavsiye midir?

Prof. Dr. Orhan Uzun Hocaya göre kalite; mükemmellik ve amaca uygunluktur. İhtiyaçtır. Sürekli iyileşmedir. İşte bunun için de temel standartlar karşılaştırılmalı. Kalite bütün dünyada sürekli bir yolculuktur, liman değildir. Kalite aynı zamanda yönetimlere göre de değişiyor. Kamunun ürettiği kaliteli olabildiği gibi, özel sektörde de aynı çıtayı yakalamak mümkün. Yahut tam tersini.

-Yüksek Öğretim Kurumu YÖK kalite kurumunu ne zaman kurdu?

-2015 yılında gerçekleşti kuruluşumuz.

“Peki neler yaptı?” sorusunun da cevabı hemen geliyor.

-20 Üniversitede kalite değerlendirmesi gerçekleştirdi. Kurumsal değerlendirme yapıldı. Akreditasyon kuruluşlarının tescili oldu.

-Peki bundan amaç nedir?

Bu sorunun cevabını yine kendisi veriyor;

-Farklılığın artırılması, kalitenin yaygınlaştırılması.

-Peki bunu nasıl tespit ediyoruz?

Prof. Dr. Orhan Uzun bizim soracak sorularımıza fırsat vermeden hem soruyor, hem cevabını yetiştiriyor. Bu da öyle oldu;

-Üniversitelerimizin denetiminde güçlü yanlarını belirliyoruz, gelişmeye açık taraflarına dikkat çekiyoruz. Yani öyle not falan verir gibi bir denetim yok. Bu zayıf, bu iyi demiyoruz. Güçlü yanlarını da, biraz diplomatik bir dil de olsa gelişmeye açık taraflarını da belirliyoruz.

Bir müddetten beri Türkiye’de uzman üniversite konusu tartışılıyor? Bu konuya da girdi hoca;

-İngiltere’de dünyanın en ünlü akademileri arasındaki Oxford Üniversitesinde uzmanlık dalı olarak bütün fakülteler olmasına karşılık sosyoloji ve felsefe en öndedir. Tıp fakültesi değil. Mühendislik değil veya fen,edebiyat falan değil. Cambridge Üniversitesi de aynıdır. Uzmanlık dalı ve iddiası farklıdır, ama bütün fakülteler mevcuttur. Gelişmiş ülkelerde yüksek öğretimin kalitesi böyle sürdürülüyor.

-Peki raporlarda neler yazılıyor üniversiteler denetlenirken?

Bu soruyu da hoca soruyor, cevabını da peşinden veriyor;

-İç ve dış denetim raporları yayınlanır. Bu raporları internet sitemizde de görmek mümkün.

Dünyada 5 Milyon Yabancı Öğrenciden 100 Bini Bizde

Prof. Dr. Orhan Uzun’a göre nitelikli insan gücü rekabeti ve yenilikçiliği artırır. Yüksek Öğretimin  kalitesinde bir başka etken de inovasyondur.

Prof. Dr. Orhan Uzun hocanın anlattıkları esasında her sektör için önemlidir. Çünkü kaliteden bahsediyoruz. Üniversiteler söz konusudur.

Zaman zaman arkadaşlarımızdan soru-cevap bölümüne geçmeden korsan sualler oluyordu.

-YÖK  12 Eylül darbe yönetiminin eseri değil midir?

-Öyledir.

-Peki nasıl üstesinden gelinecek bunların?

-YÖK Başkanımız Sayın Prof. Dr. Yekta Saraç Beyefendi YÖK Kanunu değiştirmek için yoğun bir çaba sarf ediyor. Eleştirileri de bildiği için YÖK değil de Yeni YÖK diyor çalışmalarıyla alakalı olarak.

-Yeni YÖK’te neler olabilir?

-Mesela sanayiciler de YÖK yönetime girsin diye düşünülüyor. Çalışmalar var. Yani,Yeni YÖK yetkisini paylaşabilecek.

-Nahit Hatipoğlu’nu YÖK üyeliğine getirerek mi bunlar yapılacak?

Herkes de bir tebessüm oldu Prof. Dr. Nahit Hatipoğlu’nun adı geçince. Prof. Hatipoğlu ATV’de program yapıyor. Sabah’ta yazılar yazıyor. Ancak kendi doğrularını anlatıyor, gelişmeler karşısında yeni bir şey söylemiyor, konuşmalarında dinleyiciler hüngür hüngür ağlıyor.  Selpak mendil satışı rekora gidiyor. Ayrıca Otel işletmeciliği yapıyor Sultanahmet’te. Ailesi lüks ve pahalı arabalara biniyor. Bütün bunlar bazen fıs kos halinde, bazen de yüksek sesle dillendirildi. Ancak Prof. Dr. Orhan Uzun Hoca tebessüm ederek geçiştirdi bu tasarrufu. Sohbeti noktalarken önemli şeylere vurgu yaptı esasında;

-Dünyada 5 milyon yabancı yüksek öğrenim kurumu öğrencisi var. Türkiye’de 100 bin öğrenci ile sıralama önde değil. Yeni yapılanmada bu rakamın yükselmesi gerekecek. Bunun için de planlamalar ve programlar yapılıyor.

Dilerim bu rakamı yukarılara çekeriz. Bu pastadan en fazla nasiplenen ABD ve İngiltere oluyor. Sonra da kıta Avrupası.

Muhsin Bey; Bir İstanbul Bir Taşralı Hikâyesi

Peki böyle bir gelişme olursa Türkiye’de okumak için gelecek yabancı öğrenciler kendi örf ve geleneklerini mi ülkemizde sürdürmeye devam edecekler, yoksa Türkiye’ye uyak mı uyduracaklar? Çünkü gurbetçilerimiz bile Almanya’da kırmızı ışıkta dururken, Türkiye’ye geldiğinde trafik kurallarını kulak arkası edip ışık falan dinlemiyor, gaza basıp geçiyor. Hani Şener Şen’in Uğur Yücel ile birlikte oynadığı taşra ile İstanbul insanlarını kıyas eden bir filmi vardı; Muhsin Bey. Uğur Yücel arbesk şarkılarla şöhret olmak için İstanbul’a gelmiş bir taşralı, Şener Şen ise Türk Sanat Müziği’ne ömrünü vermiş bir klasikçi sanatçı hoca. Ancak geçim sıkıntısı içinde. Uğur Yücel amacına ulaşır. Meşhur olur. Para kazanır. Konserlerine artık boynundaki altın zincir kolye ile çıkmaktadır. Hocası Şener Şen, Uğur Yücel’e böylesi ısrarları karşısında “İstanbul’u lahmacun kokuttunuz” der. Gerçekten İstanbul mutfak kültürü kaybolmaya başlamıştır. Ancak dersaadet sokaklarında artık kebap kokuları çoğalarak artmaktadır. İstenirdi ki şehr-i asitane taşraya hakim olsun, lezzetlerini tanıtsın, taşra da İstanbul’a. Ancak ipler artık taşralının elinde. Dolayısıyla önce insana yatırım yapmak gerekecek. Galiba Nurettin Topçu’nun Taşralı adlı öykü kitabını yeniden okumak gerekecek.

Yoksa benim oğlum bina okur, döner döner yine okurdan ileri gidemeyiz. Sadece kalite değil kaliteli insana endekslemeli üniversitelerimiz kendisini, uzmanlığa yönelmeli. Üniversitelerimiz ayrıca şehirleriyle ve insanlarıyla da örtüşebilmeli.

Kocaeli Aydınlar Ocağı Nisan ayı toplantısının misafiri İstanbul Milletvekili İlhan Kesici. 7 Nisan Cuma akşamı Otel Asya’da yapılacak programda İlhan Kesici “2017 ve Sonrası Ekonomik ve Siyasi Gelişmeler” konulu bir konferans verecek.

16 Nisan’da yapılacak referandumdan dokuz gün öncesine denk gelen zamanlama ve konuşmacının özellikleri dikkate alınınca bu tercihimizi manidar bulanlar olacaktır.

Bu konferansın referandum sürecinde en az durulan ve fakat insanlarımızın hayatını doğrudan etkileyecek “ekonomi” ile referandum tercihimiz arasındaki ilişkiyi konu alması önemli.

AKP’nin “evet” kampanyasında “daha güçlü bir ekonomi” ve “daha fazla refah” için “evet” denilmesi gerektiği propaganda ediliyor. Bu nasıl olacak ve bugüne kadar gerçekleşmeyen ekonomik başarılar “partili cumhurbaşkanlığı” sisteminde hangi mekanizmayla sağlanacak belli değil. Buna rağmen “algı operasyonu” olarak bu temalar kullanılmakta.

“Hayır” kampanyası yürüten CHP bütün etkili hatiplerini sahaya sürmüş durumda. Diğer hatipler de kısmen ekonomiden bahsediyor ama İlhan Kesici ekonomiyi herkesin anlayabileceği bir tarzda, güler yüzlü bir üslupla anlatabilmesi açısından öne çıkıyor.

Kesici, halkoylamasında anayasa değişikliğine “evet” çıkarsa ve ülkenin “tek adam” yönetimine geçmesi mümkün olursa “ekonomik olarak” ülkenin gelişmesinin yavaşlayacağı, uluslararası yarışta daha gerilere düşeceği, gelir dağılımının daha da bozulacağı, rüşvet ve iltimasın yaygınlaşacağı, işsizliğin ve fakirliğin artacağını bilim ve tecrübeler ışığında anlatıyor.

Geniş entelektüel bilgi birikimiyle tek adam yönetiminde (ortak akıldan uzaklaşmış, maceracı) dış politika uygulamalarının olabileceğini öngörüyor. Uluslararası hukuk çerçevesinden çıkarılmış ve yalnızlaşmış bir ülkenin yaşayabileceği felaketleri ve bunlarla ekonomik çöküntülerin ilişkisini ortaya koyabiliyor.

“Evet” oyları fazla çıkarsa sadece özgürlüklerimiz kısıtlanmış olmayacak, ekonomik ve siyasi açıdan da ciddi hasarlar alacağız. Bütün bunlar vatandaş olarak bizim hayatımızı doğrudan etkileyecek.

Bunları bilerek oy kullanmamız gerekli.

“Neden İlhan Kesici?” sorusunun bir başka cevabı O’nun kimliği ve kişiliğinde ortaya çıkıyor.

İlhan Kesici sıradan bir milletvekili değil. Partisinin “ministrable” yani “bakan olmaya ehil”, bilgisi ve devlet tecrübesiyle temayüz etmiş isimlerinden. Partisi iktidar olduğu takdirde önemli bir Bakanlığa getirileceğini düşündüğümüz ve bu görevi hakkıyla yapabileceğine inandığımız, iyi yetişmiş bir vatan evladı. Entelektüel birikimi ve ülkemizi içeride ve dışarıda temsil kabiliyeti yüksek bir siyasetçi.

Kesici, merkez sağdan, ülkücü kesime kadar, partisi dışındaki kesimlere de sıcak gelen bir isim. Her kesimle diyalog kurabilmesinde Anadolu irfanı ile evrensel kültürü harmanlayan birikimi kadar güler yüzünün çok etkisi olduğunu sanıyorum. Siyasetçilerde görmeye alıştığımız o asık ve asabi surat onda yok.

Geçen ay Meral Akşener misafirimiz olmuştu. O da siyaset hayatımızın nadir bulunan güler yüzlü siyasetçilerindendir. Arkasından bu ay İlhan Kesici’yi davet etmemiz toplumdaki bu beklentiyi de karşılayan bir tercih olsa gerektir.

Tabii bu iki ismi tercih etmemizdeki bir başka sebep de “referandum kampanyaları arasındaki açık adaletsizliktir.”

Bir tarafta devletin bütün gücünü ve milletin imkânlarını kullanan, “hayır” diyeceklerin de parasını kullanarak yani “kul hakkı” yiyerek “evet” kampanyası yapanlar var.

TV’lerin, gazetelerin, bilboardların tamamına yakını “evet”çiler tarafından parsellenmiş durumda. Bu da yetmiyor “açılış törenleri” adı altında yapılan “evet” mitingleri. Adeta “devlet millete karşı kampanya yapıyor.”

Diğer tarafta gönüllülük esasına göre yapılmış toplantılarda “Hayır” kampanyası yapmaya çalışanlar.

Biz Kocaeli Aydınlar Ocağı olarak “adil ve dürüst” olmayan seçimlerin ülkeleri felakete götürebileceğini gören ve “güçlüden” değil “adaletten” yana tavır koyan bir sivil toplum kuruluşuyuz.

Müthiş adaletsizliği dengelemeye gücümüzün yetmeyeceğini biliyoruz. Ancak Nemrut’un ateşine bir damlacık su taşıyan karınca misali “tarafımız” belli olsun diyoruz. Haktan ve adaletten yana olduğumuzu haykırmak için bu toplantıları yapıyoruz.

Kimseden yardım almadığımız için buyruk da almıyoruz. Bunun için bir STK olarak güçlüyüz, itibarlıyız.

Herkesin yemeğinin ücretini kendisinin ödediği yemekli toplantılar yapıyoruz. Entelektüel seviyesi yüksek, ülke meselelerini dert edinmiş samimi ve seçkin katılımcılarla çok nitelikli toplantılar gerçekleştirmekten onur duyuyoruz.

Sayın İlhan Kesici’nin konferans vereceği bu toplantımıza da (0505 357 24 50 nolu telefondan) rezervasyon yaptırarak katılmak üzere bütün Kocaelili hemşerilerimizi davet ediyoruz.

************************************************

BBP’liler Muhsin Yazıcıoğlu’nu Arıyor

Muhsin Yazıcıoğlu sadece Büyük Birlik Partililerin değil, sadece ülkücü camianın da değil, siyasi yelpazenin her kesiminden insanımızın saygı duyduğu bir isimdi.

Çünkü O “Peygamber ahlakını yaşamaya çalışan; şahsiyetli, dürüst, vefalı, inandığı gibi yaşayan, adam gibi adamdı.”

Sekiz yıl önce şüpheli bir helikopter kazasında kaybettiğimiz bu vatan evladının “şehit” edildiğine dair toplumsal vicdanda yaygın bir kanaat var.

Cumartesi günü ölüm yıldönümü vesilesiyle İzmit Türk Ocağı ve Kocaeli Alperen Ocaklarının düzenlediği iki ayrı toplantıya iştirak ettim. Hep birlikte Muhsin Başkan’ı andık.

Özellikle Alperen Ocaklarının düzenlediği toplantıda, sinevizyonda Muhsin Başkan’ın sağlığındaki konuşmalarından alınmış kısımları dinlemek beni çok etkiledi.

Büyük Birlik Partisinin Genel Başkan Yardımcısı, Muhsin Başkan’ın yol ve dava arkadaşı, Selahattin Şenler öğrencilik yıllarından, hapishane hayatından ve siyasi hayatından şahit olduğu vakalarla O’nu anlattı. Ben bu esnada Muhsin Başkan’ın BBP üyeleri ve Alperenlerin kişiliklerinde ne kadar derin izler bıraktığını gözlemledim.

Şimdi BBP’liler ve Alperenlerin çok az bir kesiminin kafası karışık, çoğunluğu ise şaşkın ve öfkeli. Bunun sebebi yıllardır inandıkları ilke ve ülkülere zıt olduğu halde; referandumda tercih tespiti için partinin yaptığı temayülde yüzde 90 “hayır” çıktığı halde Genel Merkezin “evet” kararı açıklamış olması.

Benim özel görüştüğüm herkes kesinlikle “hayır” diyeceğini söyledi.

“Muhsin Yazıcıoğlu’nu Anma” programında konuşan Alperen Ocakları Kocaeli Şube Başkanı, Alperen Ocakları Genel Başkanı, BBP mevcut ve bir önceki dönem İl Başkanları ve BBP Genel Başkan Yardımcısı dâhil hiçbiri referandumu gündeme getirmedi.

BBP Genel Başkanı Mustafa Destici‘nin “kerhen” evet dediği kanaatindeyim. “Evet”e inanan bir partinin böyle bir toplantıda en azından Genel Başkan Yardımcısının ağzından bir yönlendirme yapması beklenirdi.

Muhsin Başkan’ın “Bir saniyesine bile hükmedemediğimiz bir hayatta fırıldak  olmanın anlamı yoktur. Dik duracağız, doğru gideceğiz” ilkesini şiar edinmiş bir kitlenin davasına, ilkelerine ve ülkülerine ihanet etmeyeceği kanaati edindim.

Her kitlede olduğu gibi BBP’lilerde de bu krizi fırsata çevirip, iktidarla yakınlaşarak ticari vd şahsi faydalar temin etmeye çalışanlar olabilir. Ben bu “çürük elmaların” sayısının fazla olmadığına ve BBP’lilerin en az yüzde 90’ının “fırıldak olmayacağına”, ilke ve ülkülerine uygun tercih yapacağına inanıyorum.

AKP li bir belediye başkanı, MHP li seçmenlerin olduğu bir seçim çalışması etkinliğinde “Devlet Bahçeli son dönemlerde aldığı kararlarla ülkemizin önünü kesmek isteyen zihniyete darbe indirmiştir. Bizler kendisine devletimiz ve milletimiz adına teşekkür ediyoruz. Devlet adamlığına yakışır tutumundan dolayı kendisini tebrik ediyoruz. Bundan sonra bizlere düşen yeni anayasa maddelerini herkese anlatarak 16 Nisan’da yapılacak referandumda güçlü Türkiye için “evet” oylarını artırmak olacaktır. Bu vesileyle sizlerden de bu çalışmalara katkı ve destek vermenizi istiyor, hepinize teşekkür ediyorum” diye konuştu.

*

Düne kadar Bahçeliye hakaretler dizdirenler, küfürler sarfeden zihniyetler, bugün Bahçeliyi övüyorlar. Bu ne değişiklik! Bizlerde buna inanalım öyle mi? Düne kadar bir birine hakaret edenlerde bir sorun var demektir. Ama ”Hayır”diyen arkadaşlarımızda asla bir sorun yoktur.

*

Şimdi sormak lazım, bu başkan kime çalışıyor? AKP ye… Peki oradaki MHP liler acaba hiç düşünmüyorlar mı, ya arkadaş, biz ne yapıyoruz? Bize Ülkücülüğü anlatan ağabeylerimiz neden şu an burada yoklar? Bu AKP liler sonuçta istediklerini elde edecekler, evet oyu fazla çıkarsa ,arkasından bir seçim daha yapılacak ve Erdoğan başkan olacak . Bir MHP li aday olsa bile alacağı oy iyice diplerde olacak. Dolayısı ile evet oyu veren herkes direkt şimdiki Cumhurbaşkanına çalışmış olacak.

Bu AKP lileri dinleyen arkadaşlarımız, Ülkücü iseler bu durumun farkında değiller mi? Onlar Erdoğan’ı başkan yapmak için çalışıyorlar,görevlerini yapıyorlar. Peki, biz Milliyetçi -Ülkücü isek biz kim ve ne için çalışıyoruz ve niçin evet diyoruz? Sonuçta bir Ülkücünün başkan seçilmesi tamamen imkânsız. Herkes bu soruları kendine sormalıdır!

*

Gelecek olan başkanlık sistemi arka planda; 15 yıldır birilerinin yaptığı onca kanunsuzlukları, götürmeleri, ne istediler de vermediklerin hesaplarının sorulmaması, tek kişinin her şeye hâkim olması, yandaş adaletsizliklerinin hesaplarının sorulmaması gerçeğidir.

Yazımızı Rahmetli Erbakan’ın ve Rahmetli Başbuğ’un, Özal zamanında gündeme getirilen başkanlık sistemi ile ilgili söyledikleri şu sözlerle bitirelim. ” Hadi oradan hadi, bizim yapılacak işlerimiz var, milletimize yararı olmayacak olan başkanlık sistemi yönetimi teraneleriyle bizleri oyalamayınız .”

*

Belediye başkanının sözleri bize şunu hatırlattı: Meğer Ülkücülere düşman olanlar kendi kurtuluşları için, Ülkücüleri sözde ve güya; NE DE ÇOK SEVİYORLARMIŞ ta bizim haberimiz yokmuş!

Saygılarımla.

“İnsan cemiyetlerini bir arada tutan, devleti devlet yapan, milyonları kapsayan şeyler milyonların inandıkları değerlerdir. Adalet ve kanun hâkimiyetinden başka demokrasi de bugün bu değerlerden biridir”. /Prof. Dr. İskender Öksüz

Ufak insan toplulukları birleşerek milletleri meydana getirir. Bir milletin millet olabilmesi de ancak ortak değerleri, ortak kültürü, ortak edebiyatı kederde kıvançta aynı duyguları paylaşmasıyla ve bu değerlere inanmasıyla olur.

Milletlerin ortak değerlerinin geneline toplumun ahlâk yapısı hâkimdir. Bir toplumda Ahlâki yapı ne kadar sağlamsa millet gerçeğinin temelleri o derece sağlam olur, yok eğer değilse; millet içten içe çürür yozlaşır nihayetinde çöküş noktasına gelir.

Ahlâki yapı derken sokaktaki insanın da kolayca anlayacağı manada, yalancılık, hırsızlık, dini yozlaşma aldatma ve aldatılma ilk akla gelenlerdendir.

Son yıllarda toplumu içten içe kemiren olumsuz etkenlerin başında, dini semboller kullanılarak, gerçek din’in içinin boşaltılması gelir. Adam, namaz kılar, umre’ye hacca gider, bayansa örtülü gezer ama haram yemekten, harama göz atmaktan, başkasının malına canına kastetmekten çekinmez. Bu yukarıda sıraladıklarımın bulunduğu bir toplumda güven, birlik ve beraberlikten söz etmek mümkün’mü?

Ortak kültür ve medeniyet diyoruz, farklılıkları ortaya saçarak dini mezhep ve tarikatları ortaya dökerek:

“Ey K. ben sünniyim sende alevi olduğunu çık açıkça söyle” diyerek bir yerlere mesaj gönderirken güven duygusundan veya ortak değerlerden söz edilebilirmi? (Hâlbuki Peygamberimiz sallallahu aleyhi vesellem: 
“Her kim bir Müslüman kardeşinin ayıp ve kusurlarını, kimsenin görmediği ve görmesini istemediği şeylerini örterse, Allah-u Zülcelâl da kıyamet gününde onun ayıplarını örter. Her kim Müslüman kardeşinin meydana çıkmasını istemediği bir şeyini ortaya çıkarır ve dile verirse; Allah da onun ayıplarını, kimsenin bilmesini istemediği hallerini meydana çıkarır. Bu suretle kendi evi içinde de olsa onu rezil eder. Müslüman kardeşinin ayıplarını örten, bir ölüyü diriltmiş gibidir. ” (Buhârî, Mezâlim, 3) buyuruyor).

Gene toplumları ayakta tutan, millet olmanın en büyük gereçlerinden biri ortak edebiyat. Bu edebiyatın içerisinde destanlarımız, insanları birbirine duygusal yönden kenetleyen en büyük etkenlerdir. Ama hepimizin şahit olduğu gibi adını Ergenekon destanından almış öyle bir asılsız suç örgütü oluşturuldu ki, hem Türk Milletinin ortak değeri Ergenekon’un içini boşaltıldı, hem de Türk Milleti’nin göz bebeği ordusunun güvenilirliğini yitirmiş oldular.

Binlerce yıllık geçmişe sahip Türk milletinin mensuplarına:

“Benim kapıma Türklükle gelmeyin, Türklüğü ayaklarımın altına aldım” diyen bir Başbakan’a Türk insanı güven duyar’mı, güvenin olmadığı yerde sağlam temelli millet gerçeğinden söz etmek mümkün’mü?

Hayırlı ve güvenilir bir Türkiye özlemlerimle. Selam ve saygılar.