Son çıkarılan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile “FETÖ’cülerin giyeceği ‘tek tip’ kıyafetin rengi belli oldu.”

Basın böyle verdi haberi. Ama getirilen düzenleme sadece FETÖ’cüler için değil, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar nedeniyle tutuklu bulunanlar için getirilmiş. Bu durumda olup duruşmaya çıkarılmaları durumunda, ceza infaz kurumu idaresince verilen kıyafetleri giyme zorunluluğu getirildi. Tutuklulara “badem kurusu” ve “gri” renkli tulum, kadınlara aynı renklerde pantolon ceket verilecek.

• “Cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs” ile
• “Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs”,
• “Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemeye teşebbüs”,
• “Cumhurbaşkanına suikast ve fiili saldırı” suçlarını işleyenler

artık “badem kurusu” rengi tek tip kıyafet giyerek hâkim karşısına çıkacak.

“Badem kurusu” rengini “dışkı rengine” benzetip, tutukluları aşağılama maksadıyla bu rengin seçildiği yorumları yaygın.

Cumhurbaşkanı ve Ak Parti Genel Başkanı Tayyip Erdoğan bu düzenleme haberini verirken uygulamanın bize özgü olmadığını, ABD başta olmak üzere başka ülkelerde de uygulandığını, Guantanamo örneğini vererek açıkladı. Guantanamo ABD için yüz karası bir toplama kampındaki insan hakları ihlali skandalıdır. Bu örneğin Türkiye’nin uygulamasına meşruiyet sağlamayacağı açıktır.

Erdoğan ve AKP kanadı uygulamanın “mağdurların ve mazlumların talebi ile” getirildiğini söylediler. Bu da hukuki meşruiyet sağlamayacak bir gerekçedir. Halkımızın yüzde 51’i muhalefet liderlerinin hapse tıkılmasını istese yapabilir misiniz? Hukuk devletinde yapamazsınız.

***

Bu düzenlemenin ilk adımı bir FETÖ sanığının zafer anlamına gelen “hero” yazılı tişörtle duruşmaya çıkması üzerine atılmıştı. Erdoğan’ın FETÖ sanıklarının duruşmalara “Guantanamo’da olduğu gibi tek tip elbise ile çıkarılması” çağrısı üzerine çalışma başlatılmıştı.

Şimdi şu sorular bazı yandaş kalemler tarafından bile soruluyor:

Acaba bu tişörtü giyen Fetö’cü tepkilerin bu noktaya geleceğini biliyor muydu? Hükümeti böyle bir yanlış adıma sevk etmek için yapılmış planlı bir eylem miydi?

Böyleyse Fetö AKP hükümetini ve Erdoğan’ı bir defa daha mı aldattı?

*********************************

Kıyafetler “Aşağılayıcı Yada Küçültücü” Olamaz

Akademisyen Juliet Ash, “Tek tip kıyafet uygulamasında, cezalandırılan kişinin giyim-kuşamı da cezanın bir parçası olarak görülüyor. Kişinin kimliğini ve kendine güvenini ortadan kaldırmayı amaçlıyor” diyor.

Buna rağmen “aralarında ABD gibi gelişmiş ülkeler de dâhil bazı yerlerde mahkûmlar için tek tip kıyafet uygulaması yapılıyor. Bu ülkelerdeki uygulamaların bizde de uygulanmasını gerektiren iyi birer örnek olduğunu söyleyemeyiz.

• Başka bazı ülkelerde ise bu tarz düzenlemeler, mahkûmların ıslahına yardımcı olmadığı ya da insan haklarına aykırı olduğu gerekçesiyle yıllar önce bırakılmış.”
• John T. Molloy’un 2014 yılında yaptığı bir araştırma, ABD’de mahkemeye mahkûm kıyafetleriyle gelinmesinin jüri tarafından suçlu bulunma ihtimalini artırdığını gösteriyor.

Bizde de hâkimlerin psikolojik olarak tek tip kıyafetli tutuklunun suçlu olduğuna dair bir önyargıya sürüklenebileceğini öngörebiliriz.

• Türkiye’de sanık durumda olanların sadece yüzde 40’ı hakkında mahkûmiyet kararı çıktığını biliyor musunuz?

Yani bizim sistemimizde haksız yere veya yeterli delil olmadan insanların şüpheli ve sanık durumuna getirildiğini anlıyoruz.

Böyle bir sistemde ileride hakkında beraat ve sonucu ceza olmayan diğer kararlar verilecek olanlara suçlu imiş gibi tek tip kıyafet giydirilmesini çok sakıncalı buluyorum. (Diğer kararlardan kasıt, davanın düşmesi, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hüküm verilmesine yer olmadığı, davanın reddi, özel yasalar gereğince erteleme, TCK madde 32 gereğince verilen kararlar, yetkisizlik, görevsizlik, birleştirme kararlarıdır.)

• Tutuksuz yargılananlar ile cezaevinden SEGBİS (Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi) aracılığıyla duruşmaya katılanlar uygulama dışında kalacak. Bu da aynı suçtan yargılananlar arasında bir eşitsizliğe yol açacak.
• Hukukçuların büyük çoğunluğu gibi ben de tutuklularatek tip kıyafet giyme zorunluluğunu,“masumiyet karinesi”ne aykırı buluyorum.

Hukukçu yazar Taha Akyol haklı olarak “göreceksiniz, bu kıyafet düzenlemesi de er geç AİHM’ye gidecek ve “insan haklarına aykırıdır” kararı çıkacaktır” diyor.

*******************************

15 Temmuz’da Cumhurbaşkanı Nerede İdi?

Futbolcu olduğu yıllarda “şeytan” lakabı ile anılan futbol yorumcusu Rıdvan Dilmen geçen hafta çok ilginç bir röportaj verdi.

AKP kurucularından eski Maliye Bakanı Abdüllatif Şener 17 Aralık’ta Twitter hesabından bu röportajla ilgili çok ilginç bir paylaşım yaptı:

“Herkes Rıdvan Dilmen’in canlı yayındaki konuşmasında Deniz Gezmiş benzetmesine odaklandı. Ama Şeytan orada çok hayati bir itirafta bulundu.

’15 Temmuz gününü Sayın CB ile Huber köşkünde geçirdik!’

Ee hani Marmaris. Hani uçuşlar. Hani torun ile Kur’an dersi.

Sonra destan yazdık!”

On gün geçti. Rıdvan Dilmen’den “15 Temmuz’da Cumhurbaşkanı ile Huber Köşkünde değildik” diye bir düzeltme gelmedi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan da Rıdvan Dilmen’in ifadesini yalanlamadı.

Ne yani? Genelkurmay Başkanının ve Kuvvet Komutanlarının darbecilerce etkisiz hale getirildiği, MİT Müsteşarına ulaşılamadığı gece Cumhurbaşkanı Rıdvan’la futbol muhabbeti mi yapıyordu?

İLGİNÇ…

Hep derim ya: Tarih; vicdanımıza kazınan olayların hafızası, gerçekler ise zamanın vicdanıdır.

İşte tarihin bu unutmaz hafızası, muhteşem tarihimizi kirletmek isteyenlere, türlü karanlıklarla bezeli özgeçmişlerini göz ardı edenlere, bir zamanlar dost görünüp de; İngilizlerle işbirliği yaparak ceddimizi sırtından hançerlediklerini unuttuğumuzu sanan kimi çöl farelerine anında cevap veriyor…

Hele ki, günümüzün petrol-dolar şımarıklığıyla şanlı tarihimize, tarihe şan veren kahramanlarımıza edepsizce dil uzatmak cüretinde bulunanların; bugün yaşadıkları coğrafyaya asırlar boyunca hükmeden ceddimizin tebaası olduklarını unutmuşlarsa..!

Ortadoğu coğrafyasında mevcut devletlerin bugünkü hali ortada!

Onları anlatmaya ne yazı yeter, ne de söylemekle biter…

Ama o coğrafyanın da bir dili, tarihe iz bırakmış gerçekleri var…

İşte bu gerçekleri görmezden gelen, günümüzde adına ‘Birleşik Arap Emirlikleri’ denilen bir ülkeciğin dışişleri bakanı çıkıp da, tarihimizi karalamaya kalkınca, tarihe şan veren kahramanımızı alçakça suçlayınca; cevabını yine tarihin unutmaz hafızası verdi.

Bu densiz dışişleri bakanı; Birinci Dünya Harbinin yaşandığı dönemde ‘Medine’nin Kahraman Müdafi-i olarak bilinen Çöl Kaplanı Ömer Fahrettin Türkkan Paşamızın; ‘Mescid-i Nebevi’deki Kutsal Emanetleri kahramanca koruduğu gerçeğini görmezden gelerek onu ”hırsızlıkla” suçlayınca, bu densizliğine karşı tepkiler ülkemizde çığ gibi büyüdü.

Başta Cumhurbaşkanı, Başbakan, Dışişleri Bakanlığı yetkilileri olmak üzere; mecliste bulunan partilerin genel başkanları, pek çok kurum ve kuruluş temsilcileri, dünyayı dolar gözlüğüyle gören bu şeşi beşe gereken cevabı verdiler.

Ve çok doğaldır ki, o süreç bir kez daha yazıldı, konuşuldu.

Tarih sayfalarının yazdığı gerçek ise şuydu:

Fahreddin Paşa; ‘Mescidi Nebevi ‘deki’ (Hicret’ten sonra Medine’de Muhammed bin Abdullah ile ashabı tarafından inşa edilen, Hz. Muhammed’in kabrini ihtiva eden mescittir. Nebevi sözcüğü Arapça ‘da “peygambere ait” anlamına gelir. Dolayısıyla tamlamanın anlamı Peygamber Mescididir. Mescit-i Nebevi, Mekke’de bulunan Mescidi-i Haram’dan sonra Müslümanlara göre ikinci en kutsal mescittir.) İslam âleminin bu en kutsal yerini, Medine’de bulunan kutsal emanetleri, eşi emsali olmayan kıymetli hediyeleri; Mondros Mütarekesine rağmen İngilizlere teslim etmeyip; 3 ay boyunca aç, susuz kalmalarına rağmen kahramanca savunmuş, tümünü İngilizler ele geçirmesinler diyerek İstanbul’a devletimizin korumasına göndermiş, Topkapı Sarayında koruma altına alınmasını sağlamıştır. Bu gerçeği karalamaya çalışan o kendini bilmezin ceddi de; İngilizlerle işbirliği yapıp, o kahraman paşamızı sırtından hançerlemiştir.

Ancak unutulmasın ki, o dönemde Osmanlı zabitlerinin pek çoğu orada vatan topaklarını savunmak için mücadele etmişler; Filistin’i, Kudüs’ü korumaya çalışmışlardır.

Medine kahramanı Fahrettin Paşayı yazan tarih sayfaları; Arap çöllerinde savaşan Mustafa Kemal Paşayı da, Albay İsmet’i de yazmaktadır. Onlar ve niceleri mücadelelerinin son gayretine geldikten sonra istemeyerek o toprakları kaybetmişlerdir.

Günümüz Ortadoğu’sunda emperyalizme biat ederek iktidarda kalmaya çalışan bu petrol-dolar şımarıklarının o süreçte neler yaptıklarını, hangi ihanetin peşinde koştuklarını tarih sayfaları anlatmaktadır…

Amerikan İmparatorluğunun çıkarlarını ‘dolar milyarderi’ olarak temsil eden bu gibiler; menfaat ilişkisi içinde oldukları efendileri nasıl isterse öyle konuşur, neyi isterse onu yaparlar, onların kuklasıdırlar. Bu devletlerin yönetimleri monarşi de olsa; ancak bu şekilde iktidarda kalabilirler!

İşte Birleşik Arap Emirliklerinde de böyle bir yönetim iktidardadır, Dışişleri Bakanı denilen o şahıs da emperyalizmin kuklasıdır.

Pekiyi, tarihte bu konuyla ilgili bir başka gerçek daha yok mudur?  Var ise! Böylesine önemli bir konu gündeme gelmişken neden unutulmuştur?  En azından bir iki cümleyle de olsa niçin hatırlanmamıştır?

Nedir bu gerçek?

İslam’ın Kutsal Emanetleri ‘Çöl Kaplanı’ lakaplı Kahraman Fahreddin Paşamız tarafından İstanbul’a gönderildikten, Osmanlı Devletince Topkapı Sarayında korumaya alındıktan sonra:

Bu kutsal emanetler; bir kez daha 2’nci dünya savaşında, Hitler sınırlarımıza kadar dayanıp da; savaş tehdidiyle karşı karşıya kaldığımızda, bir tehlike daha yaşamıştır.

Pekiyi böylesine önemli bir gerçek bugüne değin neden açıklanmamıştır. Bilinmez! Belki de bu gerçeği tarihe not düşen kişi duyulmasını/duyurulmasını istememiş olabilir.

Ama bir kez daha tarihin unutmaz hafızası dile gelmiş;  işte bu gerçeği de, o tarihi şahsiyetin torunu CHP Ankara Milletvekili Sn. Ayşe Gülsün Bilgehan Edirne’de vermiş olduğu:

”İsmet İnönü ve Lozan” konu başlıklı konferansında şöyle açıklamıştır:

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın konuyla ilgili tepkisini doğru bulduğunu belirten Bilgehan; “Sayın Cumhurbaşkanı Fahrettin Paşa’yı anlattı, ama orada açıklayamadığı bir cümle söyledi. Onu açıklamak İnönü’nün torunu olarak bana düşüyor. Çok önemli tarihi bir olay” diyerek, Kutsal Emanetlerin korunması amacıyla gizlice Niğde’ye götürüldüğünü anlatan Bilgehan, şunları söylemiştir:

“İşte bu süreci yaşayan İsmet Paşa, yine o Kurtuluş Savaşı dönemindeki kâbusu görmemek, o acıları bir kez daha milletine yaşatmamak için Türkiye’nin 2’nci Dünya Savaşı’na girmesini istemiyordu. Ama o kadar büyük bir tehlike çemberindeydi ki Türkiye!  Almanlar Türkiye’nin Bulgar sınırına kadar gelmiş, buradan bir hava saldırısına uğraması mümkün…  İşte o dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü, ilk kurtarılacak değerler olarak Fahreddin Paşa’nın getirdiği, Topkapı Sarayı’nda saklanan kutsal emanetler başta olmak üzere 381 koliyi 48 vagona yükleterek Topkapı Müze Müdürü ve ailesi ile 30 kişilik bir ekiple, çok gizli bir harekâtla o emanetleri Niğde’ye götürüyor. Ve Niğde’deki 3 camiye o eserleri yerleştiriyorlar. O eserleri hem içten, hem de dıştan gelebilecek tehlikelere karşı korumak için İnönü o camilerin önüne askerleri koyuyor. İbadet yapılmasın, camiler kapatılsın diye değil, o kutsal emanetleri korumak için…”

Kutsal Emanetler orada 4 yıl kalıyor. Onun için o camilerin önünden geçenler, orada ne olduklarını bilmedikleri içindir ki, caminin kapatıldığını düşünüyor.

Ama bu nasıl bir devlet ciddiyetidir ve gizli kahramanlıktır ki, bu konu daha yeni gündeme geliyor.  Bu açıklama; ”camiler ahır yapıldı” diyenlere tarihten gelen bir cevap olsa gerek…

Hele ki İsmet Paşa, bu olayın kurucusu olduğu Cumhuriyet’in kimi yöneticilerince, kendisini din düşmanı gibi göstermeye çalışmakta kullanılacağını bilse; her halde güler ve siyaseten çok kızdığında kullanmış olduğu o kelimeyi söylerdi sanırım: “Maskaralar!”

Vatan topraklarımızda iki sade mezar…

Birinin üzerinde ”Birinci Cihan Harbi’nde Medine’nin Kahraman Müdafi-i Fahreddin Paşa”, diğerinde ise; ”Türkiye Cumhuriyetinin 2’nci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü” ve onun canından aziz bildiği Atatürk’ün o tarihi tespiti yazıyor; ”Siz sadece düşmanı yenmekle kalmadınız. Bu milletin makûs talihini de yendiniz.”

Tarih: Vicdanımıza kazınan olayların hafızası, gerçekler ise zamanın vicdanıdır.

Vatan: Başta aziz şehitlerimiz olmak üzere gazilerimize ve tüm kahramanlarımıza minnettardır.

Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu 40 yıllı aşan bir dostluğumuz var. Ankara’da kültür etkinliklerinde tanıştık. Türkiye Yazarlar Birliği’ni kurduğumuz yıllardı(1978). Zaman zaman bir araya gelirdik. Kültür, sanat, edebiyat, tarih sohbetleri yapardık. 1980 Eylül başında bir heyet halinde 46 ülkenin iştirak ettiği Endonezya’nın Başkenti Jakarta’daki Uluslararası  İslam Ülkeleri Mass Media Toplantısına birlikte katıldık. TRT’den bendeniz ve Asaf Demirbaş, Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş, Ekmeleddin İhsanoğlu, Salih Özcan(milletvekili ve yazar) dahil kalabalık bir heyettik. O yıllarda Jakarta’ya direkt uçak yoktu. Sırasıyla Roma, Bahreyn, Bombay, Kuala Lumpur ve Singapur üzerinden Endonezya’ya 36 saatte varmıştık. 10 gün kadar bölgede kalıp, toplantılara katılmış, tebliğler sunmuş, temaslar yapmıştık. Döndüğümüz gün de Türkiye’de 12 Eylül Askeri Darbesi olmuştu. Evlerimize ellerimizde valizler saatlerce yürüyerek gitmiştik.

Sonra Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu İstanbul Yıldız Sarayı Seyir Köşkündeki kısa adı IRCICA olan İslam İşbirliği Teşkilatına bağlı İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi’ne yönetici olarak seçildi. Çok önemli toplantılar yaptı IRCICA’da, yayınlar gerçekleştirdi. Türkiye’nin tanıtılmasında sorumluluk aldı. Ben her İstanbul’a gittiğimde uğrar, IRCICA Kütüphane ve arşivinden istifade ederdim.

Ekmeleddin İhsanoğlu’nun rahmetli babaları Yozgatlı İhsan Efendi de kendisi gibi akademisyendi ve Kahire Üniversitesi’nde Mehmet Akif Ersoy’un en yakın dostu idi. Mehmet Akif, Kur’an Tercümesini de İhsan Bey’e emanet etmişti.

18. CİLTLİK OSMANLI BİLİM TARİHİ LİTERATÜRÜ

Benim aziz dostum Malatyalı İşadamı Mehmet Tosun Bey aradı ve Yıldız Parkı içindeki Malta Köşkü’ne davet etti. Sebebini de şöyle açıkladı “Ekmeleddin Beyin Osmanlı Bilim Mirası adlı iki ciltlik çalışması yayınlandı. Bu vesileyle bütün dostları bir araya getirerek aynı masa etrafından bir araya gelelim, muhabbet edelim, görüşelim.”

Davete icabet ettim. Yıldız Parkı’nın yolları yeniden tanzim ediliyordu. Her şey karmakarışıktı. Arabalar toz duman üreterek geçiyorlardı. Sonunda her şeye rıza göstererek dostlar ile buluştum.

Mehmet Tosun dostum benim en son yayınlanan “Yürüyüş Yolu” isimli kitabım için de aynı yerde yemekli bir tanıtım toplantısı organize etmişti sağ olsun.

Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu daha önce 18 cilt olarak Osmanlı Bilim Literatürü Tarihi adıyla yayınlanan çalışmasını “Osmanlı Bilim Mirası” ismiyle bu defa özet olarak iki ciltte toplamış, YKM de itibar baskı, lüks cilt, muhafaza kutulu biçiminde yayınlamıştı.

Bu ciltlerde Osmanlı Cihan Devletinin astronomi, matematik, coğrafya, musiki, askerlik, tabii ve tatbiki bilimler, tıp ilmine evrensel boyutta yaptığı hizmetler anlatılıyor. 52 ülkede 527 koleksiyon incelenmişti. Bu çalışmalar batı başkentlerindeki uluslararası toplantılarda da konu edilmiş, Osmanlı bilim kavramına açıklık getirilmiş ve dünya bilim tarihçileri gözünden Osmanlı bilim çalışmalarına yer verilmişti.

İLİMDE SULTANLAR 2. BEYAZIT VE KANUNİ DÖNEMİ ZİRVE

Malta Köşkünde akşam yemeklerimizi yedik. Çaylarımızı içtik. Önce bir sinevizyon gösterisi yapıldı. Böyle bir çalışma önce Paris’te basılıyor (1937). İstanbul Üniversitesi’nde ise Bilim Tarihi Kürsüsü ancak 1984 yılında kurulabiliyor! Maalesef çok geç kalmışız.

1985 yılında başlayan Osmanlı Bilim Literatürü Tarihi 2011 yılında ancak 26 senede tamamlanıyor. 18 cilt olarak IRCICA tarafından neşrediliyor. 13 ve 20. Asır arasında Osmanlı Devleti ve Medeniyet Tarihi böylece dip notları ile kütüphanelerimize kazandırılıyor. Özet iki ciltten birincisinde Osmanlı bilim mirasının oluşumu, gelişimi ve meseleleri, ikincisinde ise önemeli âlimler ve eserleri yer alıyor. Bu zaman diliminde eserde 4897 âlim isim isim sıralanıyor, 20 bin eser de bu dönem içinde Osmanlılarca yayınlanıyor. Özellikle bilim çalışmaları Osmanlı’da 15. Asırda hız kazanıyor, Sultan 2. Beyazıt ve Kanuni Sultan Süleyman zamanı zirveyi vuruyor. Bu çalışmalar en fazla da İstanbul’da yapılıyor. Semerkant’taki, Buhara, Şam, Kahire, Bağdat ve Balkanlardaki âlimler bile gelip çalışmasını İstanbul’da gerçekleştiriyor.

Osmanlı bilim dili öncelik sırasına göre; Arapça, Türkçe ve Farsça. 18. Yüzyıldan sonra Türkçe daha fazla öne çıkıyor. Böylece bilim dili Türkçe oluyor. Bu dönemde yazılmış ve yayınlanmış “beyin cerrahisi”  kitabı var. Yazarı Şerafettin Sabuncuoğlu. Orijinal adı ise “Kitabu Cerrahiyyet’ül  Haniyye”. Hekimlerin muayene, ameliyat, hastane minyatürleri de bu esere yerleştirilmiş. Ameliyat nasıl ve kimler tarafından yapılır gibi. 16. Yüzyılda Osmanlılarda Büyük Dünya Atlası yayınlanıyor. Gururlandım. Günümüzde körü körüne bir Osmanlı düşmanlığı yapıldığı gibi, hamasetle de bir Osmanlıcılık gerçekleştiriliyor. İkisi de yanlış.

MUSUL PETROLLERİNİ BİLEN OSMANLI ÖLDÜRÜLÜYOR

Programı aziz dostum Prof. Dr. Safa Saygılı yönlendirdi. Prof. Dr. İlber Ortaylı yurtdışında olduğundan teşrif edememiş, mazeret beyan etmişti. Ancak mesajı geldi. Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu için  “Şarkı ve garbı iyi bilen bir bilim adamımız ve yorumcumuz” diyor.

Toplantıya bir Osmanlı , Gaziosman Paşa’nın Torunu Bülent Osmanoğlu da gelmişti konuk olarak. Anlattıkları içimizi acıttı;

-Ben İstanbul’dan ayrıldığımda çok küçüktüm. Çoğu şeyi de hatırlamıyorum. Önce İtalya’da Sanremo kentine gittik. İntibak edemedik. Fransa’ya geçtik. Nice yerleştik. Ailemiz terzilik yaptı, bilet sattı geçinmek için. Yine olmadı. Paris’e gittik. İlk defa yabancı bir ülkede buraya intibak edebildik. 200 kişi kadardık. Bizi yönetimler yok sayıyorlardı.

Konu döndü dolaştı Musul Petrollerine geldi. Bülent Osmanoğlu şöyle dedi;

-Musul Petrolleri hakkında bilgimiz vardı. Bu bilgilerimiz ortaya çıkınca ailemizden birini trafik kazası süsü vererek öldürdüler. Hakkımızı isteyince “Musul bölgesi Osmanlıların, siz Fransızsınız!” diyorlardı. Yine yok sayılıyorduk. İade-i itibar istemek hakkımız doğuyor günümüzde. Vatandaş yapılmalı, maaş bağlanmalıdır. Belki o zaman adalet dağıtılmış olabilir.

Malta Köşkündeki tanıtım toplantısı yemeğinde Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Nezih Özkan, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi’nden Tuncay Zorlu, 29 Mayıs Fatih Sultan Mehmet Üniversitesi’nden Atila Bir ile yan yana oturuyoruz. Tuncay Zorlu aynı zamanda Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu’nun öğrencisi de olmuş. Dedi ki;

-Osmanlı bilim tarihi konusunda bugüne kadar hiç çalışılmamıştı. Bu çalışma ilk ve bununla birlikte yeni bir çalışma alanı açıldı. Her şeyimizle çalışıyoruz. İşte bu çalışmalarla Osmanlı Bilim Tarihi ortaya çıktı. Geniş bir alan taraması yapıldı. Böylece zengin bir külliyat meydana geldi. İstatistiki bilgiler kazanıldı. Bu bilgiler Çin, Japonya ve Rusya ile mukayeseli olarak anlatılıyor.

IRCICA ESKİMEZ GÜNLERİNİ ARIYOR

İşte bunun altını çizmek gerek. Mukayeseli çalışma. İTÜ İnsan ve Toplum Bilimleri Bölümü öğretim Üyesi Tuncay Hoca şunları ekledi sonra;

-Bu çalışmalarımız yurt dışında da kabul edildi. Bu konuda en son olarak yıl içinde benim de katıldığım Brezilya’nın Rio De Janeire

kentindeki toplantı da önemliydi.

Demek ki dünya Osmanlıların Bilim Tarihine yaptığı hizmeti kabul ediyor; bu tartışılıyor, görüşülüyor, toplantılarda ele alınıyor.

Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nden Prof. Dr. Nil Sarı Hoca Hanım da kutladı ve bir hususa dikkat çekti;

-IRCICA bu 18 ciltlik muhteşem eseri yayınlamakla büyük bir hizmet gerçekleştirdi. Tebrik ederim. Şimdi aklıma bir soru geliyor günümüzde IRCICA acaba aynı güzellikte atılımlara acaba devam ediyor mu?

Toplantıya katılanların tümüne yakını neredeyse dudak büktü. Bir önceki başkanı Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu’na çevrildi gözler. O da sanki “Benim bilgim yok, bilemiyorum” gibilerden omuz silkti. Benim kanaatim IRCICA  daha önce yapılan çalışmaların mirasını yiyor. Hele IRCICA ; Başkanı Dr. Halit Eren,  oğlu İbrahim Eren TRT Genel Müdürü olduktan sonra rolanti de bile değil. Balkanlara katkı veriyor duyduğum kadarıyla o kadar. IRCICA eski günlerini arıyor.

OSMANLI’DA 16.YÜZYIL BİLİM AÇISINDAN MİLAT

Soru Cevap bölümünde ben de sordum. Dedim ki “Ekmeleddin Bey âlimlerin ismi sıralanırken babanız ve en yakın arkadaşı Mehmet Akif Ersoy Beylerin isimleri bu çalışmada yer almamış. Bir tevazu ölçüsü falan mı, unutuldu mu?”

Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu tebessüm etti ve “Bu araştırmamızda edebi çalışmaları konu etmedik. Bu hususta çok çalışma yapılmış. Sadece pozitif ilimler matematik, Fizik kimya, coğrafya, astronomi, tıp, askerlik gibi uygulamalı ilimlere ve alimlere yer verdik. Edebiyat  alanında bir hayli çalışma var.” Dedi.

Doğrusu bu hususa hiç dikkat etmemiştim.

-Osmanlı alimleri kaç dil biliyordu?

-İslam’da ilim dili Arapçadır. Osmanlı alimleri üç dili hemen hemen hepsi bilmek durumundaydı. Arapça, Türkçe ve Farsça. 16. Yüzyıldan itibaren Türkçe resmi bilim dili olarak öne çıktı.

-Peki Osmanlı alimlerin eserleri diğer yabancı dillere, diğer ecnebi dillerdeki kitaplardan Osmanlıcıya tercüme edilen olmuş mudur?

-Hayır olmadı.

BATIDA OKUTULAN OSMANLI TIP KİTABI

Tıp Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Nezih Özkan bu araştırmaların müfredat programına alınması gerektiğine belirterek şöyle dedi;

“-Kitabu Cerrahiyyet’ül Haniyye adlı Osmanlıca beyin cerrahi kitabı 40 seneden fazla batıda ders kitabı olarak okutuldu. Biz de istifade ettik. Bu konuda çalışmalar yapılması gerektiği kanaatindeyim.”

Prof. Dr. Cihan Okuyucu, Nezih Özkan ile aynı bağlamda bir soru soracağı için hakkından feragat etti. Tuncay Zorlu’nun açıklamasına göre de; zaten İTÜ’deki İnsan ve Toplum Bilimleri üniversitelerin diğer bölümlerine bilim servisi gerçekleştiriyor, master ve doktora çalışması yaptırıyor. Yetmez ama şimdilik iktifa edilsin bakalım.

POLİTİKA FARKLI BİR UĞRAŞ, SİZİ ÜZEBİLİYOR

Doç. Dr. Süleyman Doğan da bu çalışmanın ders kitabı olarak üniversite ve liselerde ders kitabı biçiminde okutulması gerektiği konusunda görüş belirtti ve sorusuna geçti;

-Sevgili Hocam Ekmeleddin Bey,  siyasete girdiniz, politikanın içindesiniz ve ayrıca “Ekmek İçin Ekmeleddin” diyerek Cumhurbaşkanlığı Seçiminde aday oldunuz. Ben şahsen sizin adına üzüldüm.

Cevap hemen peşinden geldi;

-Ben daha fazla üzüldüm.

Ev sahipliği yapan Aziz dostum İşadamı  Mehmet Tosun Bey de konuşmasında Türk bilimine hizmet eden akademisyenlerden Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş ve Prof. Dr. Sabahattin Zaim Beyleri dualarla andı, Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu’na da teşekkür etti.

Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu’na plaketini ise bir başka hanedan mensubu Ömer Osmanoğlu verdi. Osmanlı Bilim Mirası adlı iki ciltlik kitabı daha önce görmüş ve incelemiştim. Ancak alamamıştım. Çünkü 7 kilo ağırlığında idi iki kitap. Arabasız gelmiştim. Bu ağırlığı taşıyamayacağımı düşünüyordum. Ancak Malta Köşkünde 7 kilo ağırlığındaki iki kitabı Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu ve Mehmet Tosun Beylerin hatırası olarak aldım. Çantama yerleştirdim ve Malta Köşkü’nden Kadıköy tarafındaki Şerifali’ye kadar üç saat taşıdım. Oh ne güzel!

Hayatta hiç bir şeyin tesadüf olmadığına inananlardanım. Bu sebeple etrafıma “ne olup gidiyor” diye hep dikkatli bakarım.

Görevini tamamlayıp ülkesine dönen son İngiliz Büyükelçi Richard Moore, gitmeden önce FOX Tv’de İsmail Küçükkaya’nın programına sefire hanımla birlikte katılıp bir söyleşi yaptı ve Türkler’de gördüğü en önemli handikapların “fazla gururlu olmaları ile komplo teorilerine düşkünlük” olarak açıkladı.

Yani keşke fazla gururlu ve komplo teorilerine düşkün olmasaydınız demeye getirdi! Ya da ben söylenilenleri, böyle okudum.

Şöyle bir düşündüm iyi ki, gururluyuz da ve işin perde arkasında ne var diye çok şüpheliyiz de, binlerce yıldır milli varlığımız ile devlet yapımızı koruyoruz dedim.

İngiliz Büyükelçi aslında bize “İngiliz Kurnazlığı” ile bu sizi var eden güzel ve önemli hasletlerinizi terk edin de, sizi kolay yutalım demek istiyor ama ne yapalım ki, ben ve bana benzer birileri de bunu gurur yaparak ve bir komplo teorisi üreterek yemiyor…

Son günlerde gazeteci Murat Yetkin’in “Meraklısı İçin Entrikalar Kitabı” adlı eseri neşredildi. En azından onun yazdıkları ile pek çok komplo teorisinin aslında gerçek olduğunu ve nerelerde hazırlandığını bir kez daha öğrenmek fırsatımız oldu.

Aslında Erol Mütercimler’in de, komplo teorilerine ilişkin yazdıklarını belirtmek isterim.

Murat Yetkin; ” ‘Komplo teorisi’ olduğu söylenerek müstehzi bir gülüşle bir kenara itilen bazı gelişmelerin arkasında gerçekten de, bir yada birden fazla komplonun bulunabileceği gerçeğini, o komploları kuran kişilerin, kuruluşların isimleriyle, tarih örgüleri içinde bulabileceksiniz.” diyor.

Murat Yetkin, bunları 2017’de yazmış. Dönelim 1970’li yılların gençlik hareketi önderlerinden ve CHP Milletvekilliği de yapmış olan Süleyman Genç’in 1978’de “Bıçağın Sırtındaki Türkiye” kitabında yazdıklarına yani 40 yıl öncesine; “D.Vise ve B. Ross; CIA’yı şöyle tanımlamaktadır. Bugün ABD’de iki hükümet var; biri görünen diğeri görünmeyen. Birinci hükümet, yurttaşların gazetelerden, çocukların yurttaşlık bilgisi kitaplarından öğrendikleri hükümettir. İkincisi ise soğuk savaşta ABD’nin politikasını yürüten, birbiri içine geçmiş, gizli mekanizmadır. Bu ikincisi istihbarat toplar, casusluk yapar ve bütün dünyada gizli hareketler planlar ve bu planları uygular.”

Yine farklı bir kaynağa bakacak olursak Mehmet Bilgin’nin kaleme aldığı “Teşkilat-ı Mahsusa’nın Kafkasya Misyonu ve Operasyonları” adlı kitabında “… ‘Doksanüç Harbi’ olarak bilinen 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nı aslında Osmanlı’ya karşı İngiltere ve Rusya’nın önceden tasarlamış olduğunu, Osmanlı’nın savaş sonucu Balkanlarda ve Doğu Anadolu’da toprak kaybederken, İngilizlerin hiç kurşun atmadan Osmanlı’dan Kıbrıs’ı aldığını gördük. Önceden planlanmış bu işbirliğinin temelinde Kafkasya Petrollerinin işletilmesi ve Avrupa’ya sevk edilmesi olduğuna…” şüphe yok demektedir.

Bu kere aynı Kıbrıs’ta Türkiye, İngiltere’nin çağrısı ile 1959 yılında garantör ülke yapılmıştır. Demek İngiliz politikaları dün aldığını bir müddet sonra iade eden ve bizler tarafından bir türlü anlaşılamayan bir hüviyete sahiptir.

Yine elimde 52 yıl önce Selahattin Salışık tarafından yazılmış bulunan “Türk Yunan İlişkileri Tarihi ve Etnik’i Eterya” adlı kitap var. Orada da, İngiltere’nin; Yunanistan’ın kuruluşu, Türk topraklarının işgali ve Ege’deki adaların kaybındaki rolü belgelere dayanılarak anlatılmış. Ve Türk-Yunan sorunlarının bugünde Türkiye’nin aleyhine aynen sürdüğünü görmek oldukça düşündürücü…

İngiltere, verdiğimiz bir kaç örnekte bile hep başrolde! Sayın Büyükelçi isterse, Avam Kamarası’nda alenen Türklük aleyhine yapılan konuşmaları da burada sayabiliriz. Yani komplo teorilerine bile gerek yok!

Hem daha 2006 yılında John Perkins tarafından yayımlanan ve adeta Türkiye’deki ekonomik gelişmelere ve krizlere de ışık tutan “Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları”na gelemedik…

Peki Richard Moore, kendisi de doğru olmadığını bilmesine rağmen niye böyle konuşmuştur? Onunda cevabını Prof. Dr. Ümit Özdağ “Algı Yönetimi” adlı kitabında veriyor; “Algı yönetiminin en kısa tanımı, hedef insan veya toplumu, hedef alanın istediği şekliyle düşünmeye ikna etmek için etkilemektir… Algı yönetiminin amacı; insanların en güçlü organları olan beyinlerine nüfuz ederek onların dış dünyayı ‘istenilen şekilde’ algılamalarını ve böylece yargılarının da istenilen şekilde yönlenmesini sağlamaktır.”

Bilmem anlatabildim mi, Sayın Beşiktaşlı (!) Richard Moore?

Sizi bilmem ama ben, Türklük gurur ve şuuru içinde yaşamaktan, Türkiye Cumhuriyeti’nin onurlu bir vatandaşı olmaktan ayrıca da her şeyin arkasında bir bit yeniği aramaktan pek mutluyum. Size de şiddetle tavsiye ederim!

Son çıkarılan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede çok dikkat çekici bir madde yer alıyor.

Bu KHK’da 8 Kasım 2016’da çıkarılan 6755 sayılı kanunun 37. Maddesine bir ek yapıldı. Bu ekle daha önce resmi görevlilere getirilen yargı zırhı SİVİLLERİ de kapsadı.

8 Kasım 2016 tarihli, 6755 sayılı kanunun 37. maddesinde, “15 Temmuz darbe teşebbüsü ve devamı niteliğindeki eylemlerin bastırılmasında yer alan RESMİ GÖREVLİLER HAKKINDA hukuki, idari, mali ve cezai sorumluluk doğmayacağına” dair bir düzenleme yapılmıştı.

Daha önceki, resmi görevlilere getirilen yargı zırhı 1982 Anayasasının Geçici 15. Maddesini hatırlatıyordu:

GEÇİCİ 15. MADDE: “2356 sayılı Kanunla kurulu Milli Güvenlik Konseyinin, bu Konseyin yönetimi döneminde kurulmuş hükümetlerin, 2485 sayılı Kurucu Meclis Hakkında Kanunla görev ifa eden Danışma Meclisinin her türlü karar ve tasarruflarından dolayı haklarında cezaî, malî veya hukukî sorumluluk iddiası ileri sürülemez ve bu maksatla herhangi bir yargı merciine başvurulamaz.

Bu karar ve tasarrufların idarece veya yetkili kılınmış organ, merci ve görevlilerce uygulanmalarından dolayı, karar alanlar, tasarrufta bulunanlar ve uygulayanlar hakkında dayukarıdaki fıkra hükümleri uygulanır.”

Bu madde sebebiyle 1980 darbecileri uzun süre yargılan(a)madı. 2010 referandumu ile bu Geçici 15. Madde kaldırıldı. Soruşturma yapıldı, dava açıldı, Evren ve Şahinkaya darbe suçundan mahkûm edildi.

Yeni yapılan ekten önceki haliyle, 15 Temmuz 2016 Darbe Teşebbüsü sonrası çıkarılan kanun ile 12 Eylül Darbesi sonrası kabul edilen 1982 Anayasası’nın Geçici 15. Maddesi benzerlik taşıyordu.

Her iki halde de devleti yönetenler ülkenin içinde bulunduğu ağır şartları dikkate alarak, “olağanüstü tedbirler” almak durumunda kaldıklarını beyan ediyordu. Yargı zırhı getiren düzenlemeler “insan hak ve hürriyetlerini kısıtlayan ve hatta kaldıran” bu tedbir kararlarını alan ve uygulayan resmi görevlilerin “ülkenin beka problemi” ortadan kalktıktan sonra suçlu olarak tanımlanmaması için getirilmişti.

Ülkenin olağanüstü tehditlerle karşılaştığı durumlarda güvenlik / özgürlük dengesi güvenlik yönüne doğru bozulur. Böyle durumlarda normal demokratik hukuk devleti ilke ve kurallarından uzaklaşmak zorunda kalan resmi görevlileri korumak amaçlı yasal düzenlemeler yapılması anlaşılabilir bir durumdur.

Ancak devlet olmanın vasfı, darbe ve terörle mücadele dâhil, her türlü davranışının hukuk kapsamında olmasıdır.

Darbe ve terörle mücadelede bile, resmi görevli de olsalar, kimse suç teşkil eden eylemler yapamaz. Yaparsa cezalandırılır.

Bu düzenleme yürürlükte kaldığı sürece 15 Temmuz 2016 sonrası resmi görevde olanlar suç işlemiş olsalar dahi cezalandırılamayacak.

Fakat yıllar sonra, nasıl ki 1982 A.Y. Geçici 15. Madde kaldırılarak Kenan Evren ve arkadaşları yargılandı ise, bu KHK ileride hukuka ve anayasaya aykırı bulunup kaldırılabilir.Suç işlemiş olanlar varsa cezalandırılabilir.

******************************

HUKUK DEVLETİNDE OLMAZ

Yeni çıkarılan 696 sayılı KHK ile 15 Temmuz’la ilgili yargılanamazlık sivilleri de kapsayacak şekilde genişletildi.

Darbe girişimini ve bunların devamı niteliğindeki eylemlerin bastırılması kapsamında hareket eden sivil kişiler hakkında, resmi sıfat taşıyıp taşımadıklarına veya resmi bir görevi yerine getirip getirmediklerine bakılmaksızın, hiçbir idari, mali veya cezai işlem yapılamayacak.

Bu madde hukuk devleti açısından kabul edilemez. Demokrasimiz açısından da tehlikeli bir özellik arz etmektedir.

İktidar şu eleştirileri dikkate alarak düzenlemeyi gözden geçirmelidir:

“Halka eylem bastırma, kolluk gücü sergileme görevi yüklenmiş” olması hukuk devleti olma iddiasında olan bir devlette kabul edilemez. Hukuk devletinde bir ceza verilecekse onu devlet verir.

Bu düzenleme ile vatandaşa “bir eylemin niteliğini belirleme, müdahale etme yetkisi ve cezasızlık” getirilmektedir.

Sivillerin bir eyleme müdahalesinde olayla alakası olmayan kişiler de zarar görürse bu sorumluluğun kime yükleneceği belirsizdir.

Nitekim 15 Temmuz gecesi, 15 Temmuz Şehitler Köprüsü’nde gerçekleşen linç olayları ya da başka olayları kapsamaktadır. O gece Boğaz Köprüsünde linç edilenler darbe ile alakası olmayan askeri öğrencilerdi.

Düzenleme sivil linç eylemini meşru kılmak riski taşımaktadır.

“Diğer terör olayları” kavramı da son derece tehlikelidir. Bu düzenleme ile sivil vatandaşlar “terörü destekliyorlar, terörle ilgili slogan atıyorlar” diyerek eylemlere saldırabilecektir.

*********************************

ARIBOĞAN VE AKŞENER’İN UYARILARI

Son KHK ile ‘terör olaylarını önleyen sivillere yargı muafiyeti’ getirilmesi kötüye kullanıma son derece açık ve tehlikeli bir karar. Güvenlik ve asayişi sağlama görevi devletin tekelinden çıktığı andan itibaren ‘devlet’ aygıtının gerekliliği/yeterliliği tartışmaya açılır. (Prof. Dr. Deniz Ülke Arıboğan)

Yeni KHK ile sivillere darbe kalkışması isnadıyla silah kullanma hakkı verilmesi ülkeyi bir iç savaşa çekmek olur. Son derece kritik bir yasayı, iktidarın Meclis’te açık ara çoğunluğa sahip olmasına rağmen, parlamentodan kaçarak KHK ile yapmasının çok vahim sonuçları olabilir. (İYİ Parti Genel Başkanı Meral Akşener)

*********************************

KHK İLE YÜKSEK YARGININ DÜZENLENMESİ

696 sayılı son KHK ile Yargıtay ve Danıştay‘da yeni düzenlemeler yapıldı.

“Bu düzenlemeyle Yargıtay’a 100, Danıştay’a 16 yeni üye atanıyor. Hukuk ve Ceza Genel Kurulu üyeleri sabitleniyor. Yürütme organı açıkça yargıyı yeniden dizayn ediyor.”

Böylece “hem Yargıtay ve Danıştay seçimlerinde iktidar lehine oy nisabı oluşturmak, hem de Hukuk ve Ceza Genel Kurulu kararlarına etki edebilme yolunu açılmaktadır.”

Kanun Hükmünde Kararname ile yüksek yargının tanzim edilmesi KHK çıkarma yetkisinin kötüye kullanılmasıdır.

Aynı KHK’de diğer bir düzenleme ile bütçesi olağanüstü artırılan Savunma Sanayi Müsteşarlığı Savunma Bakanlığından alınarak Cumhurbaşkanlığına bağlandı.

Bunlar kanun ile yapılması gereken düzenlemelerdir. Devleti KHK’lar ile yönetmek, olağanüstü yöntemleri kullanmaya devam etmek muhalefetin “sivil darbe” iddialarını haklı kılmaya yarar.

Oysaki dünyadaki saygınlığımız ve ekonomimizin sağlığı ülkemizin demokratik hukuk devleti görüntüsü vermesine bağlıdır.

25.12.2017

Bu yazımda irade eğitiminin nasıl yapılacağından bahsetmeyeceğim. Geçen hafta, davet üzerine, KOTO’nun sosyal sorumluluk kapsamında yaptığı çalışmalardan “Bağımlıysam Ne Zararı Var?” başlıklı seminerine katıldım. Seminerde, Oda başkanının kısa, Vali Bey’in zengin içerikli, veciz konuşmasından sonra bağımlılıkla ilgili çalışmalarını yakından bildiğimiz Prof. Dr. Nesrin Dilbaz etkili bir sunum yaptı. Güzel Türkçesi ve etkili görselleriyle, katılımcılara “İyi ki gelmişim.” dedirtti.

Bu tür seminerlerde, sempozyumlarda, nedense, konu hep madde bağımlılığı olarak ele alınıyor. Bağımlılık yapan maddelerin (esrar, eroin, afyon… vb) adları sayılıyor, içerikleri hakkında bilgi veriliyor, bu maddelerin beyinde oluşturduğu tahribat derecelerinden söz ediliyor, son olarak da istatistikler veriliyor. Konu, yapılan güvenlikçi çalışmalar hakkında bilgi verilerek sonlandırılıyor.  Gelenler, biraz kimya, biraz biyoloji, biraz psikoloji bilgisine sahip olarak oradan ayrılıyor; belki biraz da emniyet görevlilerine minnet duyuyor.

Katıldığım bu tür toplantılar beni hiç tatmin etmedi. İşin künhüne vakıf olmayan insanların elinde konu ya özünden uzaklaştırılıyor ya da sulandırılıyor. Şu söylenmiyor: “Bağımlık; bir boşluk, bir iradesizlik, bir duruş sahibi olmama sorunudur.” Tabiat, boşluk kabul etmez; faydalı şeylerle dolduramadığınız insanlar, kendilerini bir şekilde tehlikeli bildiğimiz o maddelerle, fikirlerle dolduracaklardır. Karanlık, aydınlığın olmadığı yerin adıdır. Sen aydınlığı artırırsan karanlık kendiliğinden yok olacaktır. Kötülüğü kovan, iyiliktir; bağımlığı kovan, güçlü iradedir.

Ben da yıllarca bağımlılıkla ilgili sunumlar yaptım, konferanslar verdim. Bu çalışmalarımda özellikle “Hayır” diyebilmekten söz ettim. Yukarıda sözünü ettiğim seminerde de bir cümleyle bundan bahsedildi, ancak üzerinde durulmadı. “Hayır” diyebilmek, büyük bir güçtür, kararlılıktır, duruştur.

Bağımlılık; emniyetten, tıptan önce eğitiminin uğraş alanıdır. Şu an bağımlılığa karşı yapılanlar, bataklığı kurutmak varken tek tek sivrisinekleri öldürmeye benziyor. Daha insaflı bir yaklaşımla, yapılanları, mahalleyi basan sivrisineklere karşı belediye görevlilerinin mazotlu duman püskürtmesine benzetebiliriz. “Neden” odaklı çalışma yapmamız gerekirken “sonuç” merkezli çalışmaları tercih ediyoruz. Maliyet yükseliyor, zaman kayboluyor, çok defa da bir netice alınmıyor.

Son yıllarda eğitim kurumlarının bazı sınıflarında “Değerler Eğitimi” adlı dersler konduğunu duyuyoruz, ancak “İrade Eğitimi” diye bir derse veya konuya şahit olmadım. İnsanımıza, özellikle kendimizi kendilerine emanet edeceğimiz gençlerimize “irade, kararlılık, duruş, hayır diyebilme” eğitimi vermeliyiz. “Büyükler daima iyi bilir”, “emredersin komutanım”, “hikmetinden sual olmaz”, “ayıptır, günahtır, o ne derse doğrudur” anlayışı, bu toplumu sormaz, düşünmez, her şeyi kabul eden, irade yoksunu sürü haline getirdi. İsyankâr olmak değil benim söylediğim, “irade”ye, “bilgi” ve “bilinç”e dayalı bir “duruş”a sahip olmaktan söz ediyorum.

Özellikle eğitim kurumlarımızda, küçük yaştan itibaren çocuklarımıza, var olma nedenimiz, sorumluluklarımız öğretilmeli; ruhumuzun, bedenimizin, bizi kuşatan zaman ve mekânın emanet olduğu bilgisi verilmeli, bunlara bağlı bilinç oluşturulmalı. Sağlıklarının kendilerinden çok başkaları için gerekli olduğu anlatılmalı; bağımlılığın, aklı dışladığı için insanı değersizleştirdiği hatta hayvandan bile aşağı duruma düşürdüğü izah edilmeli. Sadece madde kaynaklı olmayıp bizi bizden ve çevreden alıkoyan her şeyin bir bağımlılık türü olduğu anlatılmalı. Para, telefon, sosyal medya, televizyon bağımlılığı gibi…

Önce insanı, sonra bu ülkeyi sevmek gerekir bunları yapmak için. Eğitim alanında yapılacak çalışmalar, hem düşük maliyetli hem kesin sonuçludur. Ancak bu çalışmalar, bağımlılığı sektör haline getirmiş, bağımlılıktan rant elde edenlerin işine gelmeyebilir. Kulüpler, kamplar; irade eğitimleri için ideal ortamlardır. Gönül isterse ayaklar gider.

Bağımlılık belasını hastalık olmaktan çıkarmak, önce insan sonra bu ülkeye ait olmanın mutluluğunu yaşamak istiyorsak at koşturacağımız saha bellidir: Eğitim!

Öyle sayfalar vardır ki, boş görünürler ama çok şey anlatırlar.

Öyle sayfalar vardır ki, gösterişli yazılarıyla,

Olmasa da olur fotoğrafıyla karşınıza çıkarlar;

Ama o boş sayfalar kadar değerli olmazlar,

Olamazlar…

Sayfalar anlatır yazanları, nice yaşanan olayları.

Bakmakla değil, ancak okursan anlarsın o sayfaları.

Bazen okumak da yetmez! Önce gönül gözünden, sonra da vicdan süzgecinden geçirmen gerek.

Unutma ki tarihe not düşer, yaşanan her gerçek…

Sayfaların da dili vardır!

Onca çabayla hazırlanan, yok sayma onları…

İyi bak! Boş sanma o sayfaları,

Orda özgürce anlatılır ülkemizin her yaşananı…

O sayfaların her satırında:

Vatana bağlığımız da,

Milletimize sevdamız da,

Devletimize sadakatimiz de

Aydınlık yarınlarımız da yazar…

Hele ki, öylesine bir köşe vardır ki orda!

Doğanın da, doğaya can verenlerin de, renk katanların da sesi, kulağı olur…

Bir gün; yuvasından sökülüp atılan kuşların çığlıklarıdır,

Bir gün; yeşiline acımasızca kıyılan ağaçların hışırtısı,

Bir gün; tekmelenen sarman kedinin feryadıdır,

Günü gelir, katledilen nice karabaşları anlatır…

Boş sanma o sayfaları!

O sayfaların her köşesi ayrı bir değerin,

Teslim olmayan, teslim alınamayan nice kalemin adını taşır.

Susmazlar, susturulamazlar onlar;

Yüreklerinde vatan sevdası, yazılarında gerçekler vardır.

Acılarımızı, gözyaşlarıyla sular.

Başarılarımızı, sevinçleriyle kutsarlar.

Yalnızca doğruları yazarlar,

Sadece yazmakla kalmaz; aydınlık yarınların umutları da olurlar.

O sayfalara boş diye bakma, çok şey anlatırlar…

Bir havuz düşün!

İçinde su yerine nice gösterişli sayfalar…

Havuzun dışında ise orada yazısı olmayanlar…

Şimdi bak bakalım o havuza!

Hangisi boş?

Havuzu dolduranlar mı?

Yoksa

O boş sayfalar mı?