31 Mart yerel seçimlerinde CHP adaylarının kazandığı büyükşehir ve il belediye sayısı 2014 yerel seçimlerine göre 14’den 21’e çıktı.

İstanbul, Ankara, İzmir’i ve Adana, Mersin, Antalya, Aydın ve Muğla gibi illeri de kazanan CHP nüfus ve ekonomik güç olarak Türkiye’nin ağırlığını yönetecek.

2014 seçimlerinde CHP’li belediye başkanları nüfusun yüzde 15,8’inin yaşadığı illeri kazanmıştı. 2019 seçimlerinde CHP’nin kazandığı illerde nüfusumuzun yüzde 48,4’ü yaşıyor.

Buna karşılık AKP’li belediye başkanları 2014 seçimlerinden sonra AKP’li belediye başkanları nüfusun yüzde 67,2’sinin yaşadığı illeri yönetmişti. 2019 seçimlerinde AKP’nin kazandığı illerde nüfusumuzun yüzde 39’u yaşıyor.

Bir de CHP’nin yöneteceği illerde Türkiye ekonomik aktivitesinin yüzde 75-80’nin gerçekleştiğini sayarsanız büyük değişim ve dönüşümün boyutunu anlamak mümkün olur.

Yani AKP’nin kaybı 2014 yılına göre kazandığı büyükşehir ve il belediye sayısının 9 düşmesinden ibaret değil. (2014 seçimlerinde AK Parti 48 büyükşehir ve il belediyesi kazanırken bu sayı 2019’da 39’a düştü.)

Bu sonuçlar yerel yönetimlerde gerçek iktidarın CHP’ye geçtiğini gösteriyor.

Bu sonucu değiştirebilecek tek parametre İstanbul olabilirdi. AKP’nin tüm gücüyle Seçim Kurullarına ve YSK’ya yaptığı itirazlar ve yeniden sayımlarla sonucu değiştirmeye kalkmasının sebebi bu.

Önceki seçimlerde Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Tayyip Erdoğan’ın “atı alan Üsküdar’ı geçti” sözünün yerine “adaletin yerini bulmasını istiyoruz” söylemlerinin alması bu çıplak gerçeğin sonucu.

**********************************

Seçim Kurulları ve YSK’nın Tavrı

Bir an için İstanbul’da CHP adayı Ekrem İmamoğlu‘nun değil de, AKP adayı Binali Yıldırım önde olsaydı diye düşünelim.

Hatta aradaki fark 28 bin civarında değil de, diyelim ki 2 bin 800 olsaydı ve CHP itirazlarda bulunup yeniden sayım isteseydi kabul edilir miydi?

YSK’nın daha önceki benzer kararları hatırlatılarak, “sandık kurullarında itiraz edilmemiş, somut veri ve delil gösterilmeden yapılan itirazların reddi ile yeniden sayım yapılmasına gerek olmadığına” şeklinde kararlar alarak “atı alanın Üsküdar’ı geçmesi” mi sağlanırdı? Yoksa yeniden sayma karaları mı verirdi?

İşte “adalete güven duygusunun aşınması” denen belayla uğraşmamızın sebebi bu türlü çelişkili ve taraflı tavırlar değil mi?

Nitekim çok az farkla kaybettiği yerlerde İYİ Parti’nin, SP’nin ve CHP’nin itirazları reddedildi.

**********************************

Sonuçlar Değişebilir mi?

Sandık kurullarında tam bir AKP hâkimiyeti bulunmaktadır. Bugüne kadar yapılan seçimlerde hep muhalefetin, bırakın hile ile iktidar oylarından kendilerine kaydırma yapabilecek bir organizasyonu, kendi oylarına bile sahip olamadıklarını gördük.

Mesela 24 Haziran Milletvekili ve Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde CHP ve İYİ Parti her sandığa bir görevli koymayı dahi başaramamıştı.

Buna karşılık sandık başkanları devlet memurlarından seçilmektedir. Hemen hemen bütün sandık başkanları AKP yandaşı Memursen üyelerinden seçilmiştir.

Ayrıca her sandıkta resmi sandık görevlisi ve müşahitleri hazır bulunduran AKP’nin her sandık için beş yedek müşahidi hazır tuttuğunu biliyoruz.

Oylar sayılırken parti temsilcileri ve resmi görevlilerden oluşan sandık kurullarındaki üyelere oy pusulaları gösterilerek geçerli veya geçersiz olduğuna karar verilmekte ve kayda geçmektedir.

Sandık başındaki AKP’nin bu orantısız hâkimiyetinin sonucu AKP aleyhine bir sayımın gerçekleşmesi mümkün değildir.

Sayımlarda veya tutanaklara geçişte, AKP aleyhine kasti bir yanlış yapılması ihtimali çok düşüktür. Ancak sehven yapılmış hatalar olabilir.

Buna karşılık CHP ve İYİ Parti de önceki seçimlere göre her sandığa görevli yerleştirme konusunda daha başarılı oldular.

Zaten Ekrem İmamoğlu‘nun seçim gecesi boyunca sürekli “bütün sandıkların ıslak imzalı tutanakları elimizde, her sandığın sonucunu ve birleştirme tutanaklarını bilgisayar sistemimizde kontrol ediyoruz” demesi CHP aleyhine bir oyun oynanmasına izin vermedi.

Nitekim Anadolu Ajansının veri girişini kestiği gece saatlerinde “28 bin civarında oy farkı ile öndeyiz” bilgisini veren İmamoğlu’nun bu verilerini sabah YSK Başkanı kabul etti.

**********************************

AKP Neden İtiraz Etti?

AKP sonuçların yeniden saymalarla değişmeyeceğini bilerek neden böyle itiraz etti?

İşte burada AKP hakkındaki güvensizliğinin eseri olarak, muhalefetin ortaya koyduğu gerekçeler şöyle:

• Seçim gecesi AKP adayı olmaktan başka sıfatı olmayan Binali Yıldırım, Adalet ve İçişleri Bakanları ile toplantı yaptı. İtiraz süresi içinde Cumhurbaşkanı Erdoğan da yine bu üçlü ile “seçim güvenliği” konulu toplantı yaptı. Eğer “seçim güvenliği” konuşulacaksa muhalefetin temsilcilerinin de toplantıda olması gerekirdi.

Muhalefet AKP’nin itirazlarının “mızrağı çuvala sığdırmak için” süre kazanmaya yönelik yapıldığını düşünüyor.

• Seçim Kurullarının sorumluluğunda depolananoyçuvalları veya içindeki oy pusulaları değiştirilebilir.Bu endişe ile CHP teşkilatları milletvekillerinden üyelere kadar oy çuvallarının saklandığı depolarda nöbet tuttular. Sayım bekleyen çuvallarda nöbete devam ediyorlar.
• Bir başka iddia da İstanbul Büyükşehir Belediyesindeönemli yolsuzluk belgelerinin yok edilmesiiçin AKP’nin süre kazanmaya çalıştığına dair oldu.

Bunlar doğru olsa felaket, yanlış olsa akla gelmesi bile üzücü.

Devletin kurumlarına ve ülkemizi yöneten insanlara güvenemiyoruz. Haksız da değiliz.

Bu güvensizliği gidermekte ilk sorumluluk iktidar partisi olarak AKP’ye düşer.

Güvensizliğin kitlelere yansımasının sonuçları çok ağır olur. Kutuplaşma ve düşman kamplara ayrılmanın kimseye faydası yoktur.

31 Mart 2019 yerel seçimleri sona erdi…

Bir iki istenmeyen olay dışında ülkemiz genelinde yoğun katılımlı güzel bir seçim oldu. Tüm dünyaya milletçe demokrasiye olan bağlılığımızı bir kere daha gösterdik.

Seçim öncesinde siyasi parti liderlerinin söylemleriyle gerginleşen ortam sükûta kavuştu. En nihayetinde bu bir yerel seçimdi. Yaşadığımız illerin, ilçelerin, beldelerin, mahallelerin yöneticilerini seçecektik, öyle de oldu.

Bu seçimler öncesinde, yapılacak seçimin ülkemizin bekasını yakından ilgilendirdiği söylemini de dikkate alacak olursak; bu söylemin ne denli geçerli olup, olmadığı da görülmüş oldu.

Çünkü seçim stratejisini bu söylem üzerine kurgulayan liderlerin partileri ülke genelinde oy kaybetti, seçim stratejilerini ülkemizin ekonomik sıkıntılarını ön plana çıkararak kurgulayan liderlerin partileri oy oranlarını arttırdığı gibi ülkemizin en üç büyük şehir belediye başkanlıklarını da kazanarak hem seçmenlerine moral verdiler, hem de yeni seçilen belediye başkanlarıyla seçim öncesi vaat ettiklerini yerine getirme fırsatını yakaladılar.

Artık sıra, bu seçim öncesinde hemşerilerine söz verip de seçilen belediye başkanlarının, verdikleri bu sözleri yerine getirmesine gelmiştir.

Tabii ki, bu seçimlerin sonucu siyasi partiler için bir zafer değildir. Ama her seçimde olduğu gibi, bu seçimin kaybedeni de, kazananı da vardır…

31 Mart 2019 yerel yönetim seçimlerinin kazananı büyük Türk Milleti, kaybedeni ise Kandildir.

Nedenine gelince;

Sandık başına giderek vatandaşlık hakkını özgürce kullanan milletimiz 143 yıllık demokrasimize olan bağlılığını bir kez daha göstermiş, özellikle Güneydoğu Anadolu’da yaşayan yurttaşlarımız yıllardan beri PKK terör örgütünün bölgesel baskısına aldırış etmeden Türk Milletinin ayrılmaz bir parçası olduğunu kanıtlamış; ‘biz ayrılmaz bir bütünüz, barış içinde yaşamak istiyoruz’ mesajını vermiştir.

Bu mesajın sandığa yansıması ise oldukça çarpıcıdır. Çünkü Kürt kökenli yurttaşlarımız, bu seçimde HDP’nin etkin olduğu 73 il ve ilçenin %30’unda HDP’nin dışındaki partilere oy vermiş, Ağrı, Bitlis ve Şırnak’ın belediye başkanlıkları AKP yönetimine geçmiştir.

Bu sonuç, ”hendeklerde boğulan” HDP’ye verilen önemli bir derstir. Güneydoğu’da sandıktan çıkan mesaj; ‘kardeşçe ve barış içinde bir arada yaşamak istiyoruz’ olmuştur.

Seçimlerin bir başka önemli sonucu da; siyasetimiz yepyeni pırıl, pırıl bir lider adayı kazanmıştır.

Bu liderin adı: Ekrem İmamoğlu’dur.

Sn. Ekrem İmamoğlu; iktidar için İstanbul gibi çok önemli bir dünya kentini 25 yıldır yöneten AKP’nin elinden alan adam olarak siyaset tarihine geçmiş, aynı zamanda adayı olduğu CHP’de geleceğin lideri olarak öne çıkmıştır.

Sn. İmamoğlu, seçim öncesinde; temiz, dürüst, çalışkan, donanımlı ve sevgi dolu bir profil çizmiş; sakin, soğukkanlı, cana yakın üslubu ile milyonların gönlünde taht kurmuştur. İstanbul belediye başkanlığı için almış olduğu oy oranı da bunun en çarpıcı kanıtıdır.

Şimdi sıra artık verilen sözlerin yerine getirilmesine gelmiştir.

Ülkemiz ekonomik krizin yarattığı sıkıntılar yumağı içindedir.  Ülkemizin bu ekonomik krizden çıkması, iktidarıyla, muhalefetiyle el birlikteliği ile çalışmamıza, üretmemize bağlıdır.

Bu süreçte yerel yönetimlerin başarısı çok önemlidir, önemli bir güçtür.

Bu önemli gücü; muhalefetin belediyeleri demeden, bizim belediyemiz ayrımı gözetmeden yanına almayı başaran ülkemiz yöneticileri, yaşadığımız ekonomik sorunları ancak bu güç birlikteliğiyle aşabilecektir.

Aynı vatan coğrafyasında yaşayanların siyaset yüzünden ayrışmasını hiç kabullenemem. Dostlarımla sohbetlerimde yaptığım “Dünyevi hiçbir siyasi düşünce ve figür, uğrunda kavga etmeye veya ölmeye değmez. Bir ihtiyaç halinde o siyasi partinin ilçe, il, merkez yöneticisine gitmeyiz, onun kapısını çalmayız ama bizden farklı siyasi görüşteki komşumuzun, akrabamızın kapısını çalar, ondan yardım talep ederiz.” uyarılarıma, Aristoteles, meğer asırlar öncesinden “Sevdiklerinizle siyaset yapmayın, siyaset dostlukları zedeler, siyasetçiler yollarına devam eder; siz dostlarınızı yitirmekle kalırsınız.” cümleleriyle bize ışık olmuş.

Kirletilen kavramlardan biridir siyaset. Aslında “yönetmek” anlamlı olan bu sözcük, daha çok “aldatmak” olarak algılanıyor ve kullanılıyor. Asıl anlamıyla kullanıp hayatımıza indirdiğimizde siyasetin insanları ayrıştırması değil, birleştirmesi, doğruya yönlendirmesi daha güçlü. Doğru siyasette akıl vardır, zekâ vardır, hakkaniyet ve adalet vardır, vefa, fedakârlık, ideal, değerbilirlik, hizmet vardır. Haddini bilmek ve bildirmek, başkası için var olduğun inancına sahip olmak, yüce değerleri bayraklaştırmak ve onlarla kahramanlaşmak vardır. “Size özgürlükten önce ekmek lazım, diyen Batılıya, Afrika’daki kadının ‘Konuşma özgürlüğüm olmazsa ekmeğimi kimin çaldığını nasıl söyleyeceğim?…” sorusuyla asırlardır yaşanan illüzyonu, zekice ve ince bir üslupla yüzüne vurmak vardır.

Siyaset, sonuç alma sanatıdır. Sonuç alacak kişi önce haklılığına inanmalı, özgüvene sahip olmalı, onurlu yaşamanın cesurca ölmeyi gerektirdiğini bilmeli, bencillik ve çıkarcılık kirinin cömertlik ve fedakârlık yağmuruyla yıkanıp temizleneceğine inanmalıdır. Bu anlamda, tarihin tescillediği, edebiyatın zulüm örneği olarak sözünü ettiği, Bağdat’ı işgal ederek bazı kaynaklara göre 400.000 kişiyi katlettiği söylenen zalim Hülâgu ile Kadıhan arasındaki konuşma ilginçtir:

Kadıhan, ufak tefek tıfıl bir gençtir. Daha sakalı bile çıkmamıştır. Hülâgu ile görüşmeye kimsenin cesaret edememesi üzerine kendisinin gidebileceğini, bunun için kendisine bir deve, bir keçi ve bir de horoz verilmesini ister. Böyle bir fedainin ortaya çıkması ulema sınıfını rahatlatır. Çünkü bir kurban bulunmuştur. Hülâgu’nun şerrinden korkan ulema sınıfı bu isteği hemen karşılar. Kadıhan, hayvanlarla birlikte çadıra varır. Onları çadırın dışında bırakarak içeriye girer ve kendisini tanıtır. Kendisiyle görüşmek üzere geldiğini söyler. Hülâgu, genci tepeden tırnağa süzer ve beklediği tipte birisi olmadığını görerek, “Bana göndermek için bula bula seni mi buldular. Gönderecek başka birini bulamadılar mı?” diye sorar.
Kadıhan gayet sakin bir şekilde; “görüşmek için iri yarı, boylu poslu birini istiyorsan, bir deve getirdim. Sakallı yaşlı birisi ile görüşmek istiyorsan, bir keçi getirdim. Eğer gür sesli birisiyle görüşmek istiyorsan horoz getirdim. Üçünü de çadırın önüne bıraktım. Onlarla görüşebilirsin!” der.
Hülâgu karşısındakinin sıradan birisi olmadığını anlar ve ‘Şöyle otur bakalım.’ diyerek ‘Söyle bakalım, beni buraya getiren sebep nedir?’ diye sorar.
Kadıhan gayet sakin bir şekilde, ‘Seni buraya bizim amellerimiz getirdi. Allah’ın bize verdiği nimetlerin kıymetin bilemedik. Esas gayemizi unutup makam, mevki mal mülk peşine düştük. Zevk ve sefaya daldık. Cenab-ı Hak da bize verdiği nimetleri almak üzere seni gönderdi.’ der. Hülagu, bu sefer ikinci sorusunu sorar: ‘Peki, beni buradan kim gönderebilir?’ Cevap çok manidardır: ‘O da bize bağlı. Benliğimize dönüp ne kadar kısa zamanda toparlanıp bize verilen nimetin kıymetini bilir, zevk ve sefadan, israftan, zulümden, birbirimizle uğraşmaktan vazgeçersek işte o zaman sen buralarda duramazsın.” olur.

Siyaset, bir açıdan “haddini bildirme” eylemidir, taşı gediğine koymaktır. Neyi, nerede, ne zaman, nasıl yapacağını ve söyleyeceğini bilme işidir. Hedefi on ikiden vurmaktır. Çığırtkanlığı, tehdidi, şantajı değil; bilgeliği, soğukkanlılığı, sağduyu ve yüksek ikna yeteneğine sahip olmayı gerektirir. Siyasetle uğraşan kişinin sözü veciz, konuşması etkili olmalıdır. Tribünlerdeki alkışlar için oynayan değil, gol atmak için top koşturan, bütün uzuvlarını üstün maharetle kullanan bir oyuncudur siyasetçi.

Kuveyt’te, katıldığı uluslararası bir konferansta, Bir Arap profesörün İngilizce konuşarak “Osmanlı bizi yıllarca sömürdü, asimile etti.” demesi üzerine, İhsan Süreyya Sırma’nın, kürsüye çıkıp Arapça konuşarak, “Osmanlı, neyiniz vardı da sömürdü? Henüz petrolünüz yoktu… Size hiç dokunmadı, size hizmet etti. Ben bir Türk olarak Arapça konuşuyorum, bu salondakilerin ekserisi Arap… Siz bir Arap olarak İngilizce konuşuyorsunuz; sömürü bu.” diyerek anında, zekice, bilgece, yüksek özgüvenle cevap vermesidir. Bu sözü eden kendini bilmeze haddini bildirip onu salonu terk etmek zorunda bırakmasıdır.

Siyaset; beslemek, büyütmek, eğitmek, yönetmek, idare etmektir. Siyaset, tek başına yapılacak iş değildir, bir ve beraber olmayı gerektirir. O, bir kavga, çıkar, rant arenası değil; iyiliğe, hayra, güzelliğe ant içmiş kişilerin kucaklaştığı bayram yeridir.

Bir de böyle bakalım siyasete, yoksa hiç girmeyelim bu işe. Bir gönül ve aşk işidir. Fiziki ve metafizik alemdeki dengelerin künhünü okuyarak bu dengeleri görmek, kurmak, yaşatmaktır, huzur ikliminde model toplum inşa etmektir siyaset..

Muhibbi ne veciz söylemiş: “Gamına gamlanıp olma mahzun / Demine demlenip olma mağrur / Ne dem baki, ne gam baki, hû”

Anadolu Aydınlar Ocağı Genel Başkanı Prof. Dr. İbrahim Öztek: “31 Mart, Azerbaycan Türküne soykırım günüdür. Acılarını milletçe paylaşıyoruz.

1918′ in mart nisan aylarında Rus desteğindeki Ermeniler,  Azerbaycan Türküne soykırım girişiminde bulunmuşlardır. Ermeni silahlı güçleri 31 Mart 1918 günü yalnız Bakü şehrinde bir günde 17 bin soydaşımızı kurşuna dizmiştir. Silahsız ve korumasız Azerbaycan halkına karşı girişilen bu toplu katliam, modern ve çağdaş geçinen dünya devletlerinin mazlum milletlere hayat hakkı tanımadığı Birinci Dünya Savaşının son aylarında yaşanmıştır. Azerbaycanlı kardeşlerimizin 31 Mart 1918 soykırım günü hüzün, elem ve acılarını milletçe yürekten paylaşıyoruz. Aynı yıl katledilen Azerbaycanlı  sayısı kırk bini geçmiştir. Bu soykırım, Nuri Paşanın Kafkas İslam Ordusu harekatına kadar sürmüştür. Umum lider Haydar Aliyev 26 Mart 1998 günü parlamentoda aldığı bir kararla bu soykırımı dünyaya ilan etmiştir.

Ermenilerin bu soykırım girişimleri Azerbaycan’la sınırlı kalmamış, Önce Rus sonra İngiliz ve Fransızların desteği ile 1990 başından kurtuluş savaşımız günlerine kadar başta Doğu Anadolu bölgesi olmak üzere yurdumuzun her köşesinde yapılmıştır. O kadar ileri gitmişlerdir ki, 1905 yılında İstanbul’da, yani o günün payitahtında Sultan Abdülhamid’e suikast dahi düzenlemişlerdir.

Amerikan Arşivlerini inceleyen, Amerikan Cumhurbaşkanı Reagan’ın hukuk danışmanı Bruce fein, Stanfort Shaw, Guenter Lewy, Michael Gunter, Edward Erickson ve Justin McCarthy gibi Amerikalı bilim adamları ve tarihçilerin ortaya koydukları belgelere göre Ermenilerin katlettiği Müslüman Türkün sayısı iki milyondur. Bu gerçeği lütfen Amerikan yetkilileri açıklamalıdır.

Nisan ayına giriyoruz. 10 Nisan günü Ermeni, Rum ve İşgal kuvvetleri işbirlikçilerinin gayretleri ile Beyazıt meydanında idam edilen Boğazlıyan Kaymakamı Kemal beyin hazin hikâyesi yüreklerimizi dağlarken, 24 Nisanı sözde Ermeni soykırımı ilan edenlerin Türkiye’de, İstanbul’da yaptıkları eylemler ise hoşgörü sınırlarını aşmaktadır.

2006 yılında Selanik’te açılan sözde Pontus soykırımı anıtını protesto için giden Türk parlamenterlerini Yunan yetkililer; buraya huzuru bozmaya mı geldiniz diyerek, içeri sokmamışlardır.

Fakat 24 Nisan günü Ermenistan, Fransa ve Amerika’dan bir takım insanlar huzurumuzu bozmak için İstanbul’a gelecekler. Taksim’de, Beyoğlu’nda, Haydarpaşa’da ve bazı otellerde toplanarak, mumlar dikecekler, resimler ve afişler sergileyecekler, Türkler bize soykırım uyguladı, bir buçuk milyon Ermeni’yi öldürdü diyecekler, ceddimize küfür edecekler ve kollarını sallaya sallaya geldikleri gibi gidecekler.

YETKİLİLERİMİZDEN İSTİRHAM EDİYORUM, RİCA EDİYORUM LÜTFEN AMAÇLARI VE KİMLİKLERİ BELLİ BU HAİNLERİ SINIRLARIMIZDAN İÇERİ SOKMAYALIM.”

31 Mart yerel seçimleri sona erdi. Ak Parti tarafından yönetilen Ankara ve (eğer bir Bizans oyununa kurban gitmezse) İstanbul’u CHP kazandı. Neredeyse 20 yıldır seçim kazanamayan muhalefet galibiyet sevinci yaşıyor. Seçim sonuçları 1 Nisan saat 00:30 gibi belli olmasına rağmen, biraz da “acaba oylarımız çalınır mı?” endişesinin etkisiyle muhalifler hali hazırda galibiyet kutlamalarına devam ediyor.

Aşağıda, 31 Mart seçimlerinin muhalefet açısından gerçekten bir zafer olup olmadığını, Türk siyaseti açısından ne gibi anlamlar taşıdığını ve daha da önemlisi siyasetteki muhtemel etkilerini izah etmeye çalışacağız. Çünkü belki de İstanbul, Türkiye’nin müstakbel cumhurbaşkanını seçti.

Seçimi Kim Kazandı?

31 Mart için “kazananı belli olmayan seçim” diyebiliriz. Çünkü ülke genelindeki sonuçlara baktığınız zaman İstanbul ve Ankara’yı kazanma haricinde, muhalaefet bakımından çok da sevinilecek bir tablo söz konusu değil. Peki o zaman bu seçimi kim kazandı?

Ülke genelinde Ak Parti %44, MHP %7, CHP %30, İyi Parti %7,5, HDP %4 oy aldı. İttifak bazında toplamlara bakacak olursak Cumhur İttifakı’nın %51, Millet İttifakı’nın ise %37,5 aldığı görülüyor. Oy oranlarına göre bir değerlendirme yapacak olursak ne Ak Parti için ne de Cumhur İttifakı için bir mağlubiyetten söz edilemez. 31 Martta yapılan seçim Cumhurbaşkanlığı seçimi olsaydı, bu sonuçlarla Tayyip Erdoğan ilk turda seçilmiş olurdu. Ülke ekonomisinin bu kadar kötüye gitmesine rağmen Ak Parti’nin oylarında azalma olmadan sandıktan birinci çıkması ve genel olarak Cumhur İttifakı’nın %51’lik halk desteğini koruyor olması önemlidir.

O Zaman Seçimi Kim Kaybetti?

Muhalefet zafer turları atıyor, iktidar ise %51’lik çoğunluk desteğini koruyor. Bu durumda ister istemez şu soruyu sorma ihtiyacı duyuyoruz; O zaman seçimi kim kaybetti?

31 Mart seçimlerinin en büyük kaybedeni Anadolu Ajansı oldu. Milletin vergileriyle faaliyet gösteren bir kamu kurumu olmasına rağmen, iktidar partisinin siyasi propaganda ve manipülasyon organı olarak çalışan Anadolu Ajansı, İstanbul’da CHP adayı İmamoğlu’nun öne geçtiğinin anlaşıldığı andan itibaren veri sunma faaliyetini durdurarak sandıkta kaybedilen seçimi hileyle Ak Parti’ye kazandırmaya çalıştı. Vergi veren her bir mükellef, Anadolu Ajansı’na hakkını haram etti.

İkinci kaybeden Binali Yıldırım oldu. Onyıllarca bakanlık, Başbakanlık ve TBMM Başkanlığı yaptıktan sonra belediye başkan adayı olarak zaten kaybetmişti. Sandıkta da kaybederek siyasi hayatını bitirdi. Dönemini tamamlayana kadar milletvekili olarak devam edecek.

Üçüncü kaybeden, aslında seçimin tarafı olmayan Muharrem İnce oldu. İmamoğlu’nun olağanüstü bir lider olduğunu gösterip, sandıkta kazandığı seçimi masada da söke söke alması CHP seçmeninin gözünde Muharrem İnce’yi bitirdi.

Türk Siyasetine Yeni Bir Parti Geliyor

Türk siyasetine yeni bir parti geliyor. Bu senenin sonlarına doğru yeni bir oluşumun siyaset sahnesinde yer aldığını göreceğiz. Abdullah Gül, Ahmet Davutoğlu ve Ali Babacan gibi isimlerin lokomotifini teşkil edeceği bu partinin vitrininde yani genel başkan koltuğunda istanbul’un çiçeği burnunda belediye başkanı Ekrem İmamoğlu yer alacak. Sadece İmamoğlu

değil, Mansur Yavaş, Özgür Özel hatta Gürsel Tekin gibi CHP’li isimleri, İyi Parti’den Yavuz Ağıralioğlu’nu, Ak Parti, MHP ve Saadet Partisi’nden de bir takım tanıdık yüzleri bu yeni partide göreceğiz.

Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik ve özellikle de dış politika kaynaklı koşullardan dolayı bizi 2021’de bir erken genel seçim bekliyor. Çünkü yeni parti kurulduğu zaman MHP, Ak Parti’ye verdiği desteği çekecek veya MHP’nin desteğinin Ak Parti açısından faydası ve manası kalmayacak. Şayet ekonomik ve siyasi şartlar tahmin edilenden daha ağır olursa seçim 2020 tarihinde bile gerçekleşebilir.

İmamoğlu’nun Parlayan Yıldızı

Ekrem İmamoğlu, ilçe belediye başkanlığı yaparken ismini pek duyduğumuz bir isim değil. Türk kamuoyu İmamoğlu’nu 3-4 ay önce İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı olarak gösterilmesiyle tanıdı. Ama görünen o ki, İmamoğlu’nun sevilmesi için bu kadar kısa bir süre yeterli oldu. Sempatisi, ikili diyaloglarındaki samimiyeti, ideolojiden ziyade insani değerleri öne çıkarması, nihayet seçim gecesindeki o kararlılığı ve hakkını -tabiri caizse- söke söke alması İmamoğlu’nu sadece bir belediye başkanı değil, Türk siyasetinde ağırlığı olan bir lider haline getirdi.

İmamoğlu’nun parlayan yıldızı, önümüzdeki süreçte O’nu bu ülkenin Cumhurbaşkanı yapacak.

31 Mart seçimlerinin ilk sonucu şudur: Bu seçimlerde AKP ilk defa yenilebileceğini, muhalefet de AKP’yi yenebileceklerini gördü.

17 senedir muhalefete hâkim olan “öğrenilmiş çaresizlik” çemberi kırıldı.

Türkiye ekonomisinin yüzde 70-80’ini üreten büyükşehirler artık Millet İttifakı adayları tarafından yönetilecek. Üç büyük şehre ilaveten kazanılan özellikle Antalya, Adana, Mersin çok önemli.

Surda büyük bir gedik açıldı.

***

Dengeler Değişti

AKP oyları yüzde 44,4 ve Cumhur İttifakı yüzde 51,6 civarında. Hala AKP açık ara birinci parti olsa da önemli bir kan kaybı yaşadığı açık.

Ekonomik sıkıntılar ile AKP yöneticilerinin kibirli, adaletsiz ve tehditkâr ifade ve tavırlarının “AKP’nin kulağını çekme” sonucunu doğurduğunu değerlendirebiliriz.

İktidar dört buçuk yıl sonra yapılacak genel seçimlere kadar değişmeyecek. İçinde bulunduğumuz ağır sıkıntıları çözmek için gereken acı reçeteleri uygulamak AKP’ye düşecek. Bu süreçte geniş kitleler ve AKP hayli yıpranacak.

Ancak yeterli zamanı var. Ekonomiyi toparlaması ve kitlelerin nefes alabileceği bir takım iyileştirmeler sağlayabilmesi gerekecek. Hiç kolay değil.

Bu süreç içinde köprülerin altından daha çok sular akacaktır.

Ancak Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili genel seçimlerinde son 17 senedir alıştığımız dengelerin tamamen değiştiğini, yeni yüzlerle siyasetin renklendiğini göreceğiz.

CHP’nin kazandığı belediyelerde başarılı olup olmaması dengeleri etkileyen önemli bir parametre olacak. Ekonomik sıkıntıların had safhada, belediye bütçelerinin tamtakır olduğu bir durumda göze çarpıcı hizmetler üretmek kolay olmayacak. Üstelik CHP’nin kazandığı birçok yerde belediye meclislerinde AKP çoğunlukta iken.

Bu zorluklar Eskişehir örneğinde olduğu gibi aşılabilir. Ancak kolay değil.

**********************************

Şaibe İddiaları

Yerel seçimlerin ikinci büyük sonucu: Devletin Anadolu Ajansı Türkiye’nin demokrasi tarihine kara bir leke olarak geçti.

Eski seçimlerin de bu şekilde manipüle edildiği yönündeki iddiaların gerçek olduğuna dair bir kanaate sahip olduk.

Tek bir ajansın seçim sonuçlarını açıklamasının ne kadar sakıncalı olduğu bir kere daha anlaşıldı. AA’nın önceki seçimde olduğu gibi AKP ve adaylarını yüzde 70’in üstünde rakamlarla başlatıp, yavaş yavaş daha gerçekçi rakamlara inmesi ile psikolojik bir baskı oluşturması geleneği devam etti.

Sandıklar kapandıktan sonra iki üç saat içinde seçimlerin kazananlarının çoğunu belirleyen AA’nın bu tespitlerini kaç muhabir veya görevli ile yaptığını, bunlara kaç lira maaş ödediği gibi bilgileri yine öğrenemedik. Çekişmeli geçen yerlerde sonuçların zaman zaman dondurulması kuşku uyandırdı.

Ama Yüksek Seçim Kurulu Başkanından “Anadolu Ajansı’nın kendi müşterisi olmadığını, YSK’dan veri almadığını, AA’nın verileri kimden ve nasıl aldığını bilmediğini” öğrendik.

İstanbul için saat 23.21’de veri girişini kesen ve sonuçları donduran AA‘nın, YSK Başkanının sabah saatlerindeki açıklamasından sonra bile hala neden veri girişi yapmadığını öğrenemedik.

**********************************

Binali Yıldırım’a Yakıştı mı?

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Binali Yıldırım Başbakanlık, TBMM Başkanlığı yapmış tecrübeli bir isim.

Anadolu Ajansı (AA) verilerine göre oyların yüzde 96,48’i sayılmış ve oylar başa baş noktasında gösterilirken ekranlara çıktı ve “İstanbul’u kazandık, hayırlı olsun” mesajı vermesi kendisine yakışmadı.

Böylece bir emrivaki yaparak psikolojik bir baskı ortamı oluşturmak istemiş olabilir. “Kazandım” açıklaması için “YSK’dan sonuç alacağı garantisi” aldığı kanaatini oluşturdu.

Binali Yıldırım’ın, adaylık sıfatı dışında bir unvanı olmamasına rağmen, gece içinde İçişleri ve Adalet Bakanları ile toplantılar yapması da “mızrağı çuvala nasıl sığdırırız” çalışması olarak algılandı.

**********************************

Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş

Millet İttifakının İstanbul Belediye Başkan adayı olarak seçime giren Ekrem İmamoğlu‘nun dersine çok iyi çalıştığı ortaya çıktı.

Şaibe karışma ihtimaline karşı çok iyi bir ekip çalışması ve teknik altyapı oluşturduğu anlaşıldı.

İmamoğlu gece boyunca soğukkanlı bir şekilde yönettiği süreçte, “kimsenin hakkını yemem ama hakkımızı da kimseye yedirmem” sözünün gereğini yaptı.

“Demek ki iyi bir aday, iyi bir ekip çalışması ile bütün adaletsizliklere, iftiralara, şaibelere rağmen seçim kazanmak mümkünmüş” dedirtti.

CHP Ankara’da Mansur Yavaş ve İstanbul’da Ekrem İmamoğlu gibi İYİ Parti kitlesinin de gönülden destekleyebileceği adayları tespit etmenin faydasını gördü. Kemal Kılıçdaroğlu’nun ve süreci birlikte yöneten Meral Akşener‘in başarılı birer liderlik sergilediklerini de unutmamak gerekiyor.

Mansur Yavaş ve Ekrem İmamoğlu’nun parti içinde kendilerine şiddetle karşı çıkanları bile kucaklayarak birliği sağlamaları da sonuca etkili oldu.

**********************************

İYİ Parti Olmasaydı

İyi Parti 1,5 yıl önce kurulmasaydı, bu seçimlerde CHP ile Millet İttifakını oluşturmasaydı bugünkü seçim sonuçları hayal bile edilemezdi.

CHP’nin adaylarının kazandığı yerlerde İYİ Parti’nin desteği belirleyici oldu. İyi Parti olmasaydı CHP yüzde 25 civarındaki donmuş oyunu alır, muhalefet çaresizlik psikolojisi içinde kalır, AKP tek başına veya MHP ile birlikte eski seçimlere benzer sonuçlar alabilirdi.

İyi Parti oyları (ittifak sebebiyle katılmadığı şehirler de dikkate alınırsa) beklenenden çok daha iyi oldu. Tek başına girdiği yerlerde oylarını artırdı. Ancak İl Belediyesi kazanamayan bir parti olarak, rakiplerine göre gelecek seçimlere daha dezavantajlı girecek.

“İyi Belediyecilik” örneği verebileceği birkaç il kazansaydı, hem İYİ Parti ve hem de ülkemiz için, daha hayırlı olabilirdi.

Seçimlerin sonucunun ülkemiz ve milletimiz için hayırlı olmasını diliyorum.

Herkes seçimle uğraşırken ben size önem verdiğim başka bir konudan bahsetmek istiyorum. Size bir kez daha “tarihi bir seçim” demenin talihsizliğini yaşamak ve yaşatmak benim için çok talihsiz(!) bir şey olur. Onun için bende oturup bir “pazar yazısı” yazayım dedim!

Türkler tarihin gördüğü en büyük millettir. Hatta Türk’ü çıkarsanız tarihte konuşulacak bir şey kalmaz düşüncesine harfiyen katılırım.

Ben de size bugün Kangal, Karabaş, Malaklı gibi Türklerin yetiştirip büyüttüğü ve Akbaş adını verdiğimiz Türk çoban köpeğinden bahsedeceğim.

Biz Türkler yönümüzü Batı’ya döndüğümüzden beri Ata yurdumuz Asya’dan birçok şeyi de beraberimizde Batı’ya yani bizlerde Anadolu’ya taşımış durumdayız. Akbaşlar da, bunlardan biridir.

“Türk Çoban Köpeği” tanımındaki çoban sözcüğü günümüzde evcil hayvan sürülerinin bakım, beslenme, koruma sorumlusu için meslek adı olarak kullanılsa da, çoban deyiminin Türkçe’nin kökenindeki asıl anlamı; Akbaş ırkının karakter özelliklerinin tam tarifidir.

Yeryüzünde akkurtun evrimi olan, step kökenli Akbaş kadar sert ve olumsuz tabiat koşullarına, açlığa ve susuzluğa dayanıklı, fiziksel gücü ve zeka düzeyi yüksek, yaşamı, sahibi ve içinde yaşadığı millet ile bu kadar özdeşleşmiş bir köpek ırkına Kangallarla birlikte başka hiç bir yerde rastlanmıyor.

Akbaşlar; kendini besleyen sahibinin obasını, sürüsünü, ailesini, canlı ve cansız malını vahşi hayvanlara ve kötü niyetli kişilere karşı canı pahasına olsa da, korumaya çalışırlar. Bu nedenle Akbaş en güçlü ve en caydırıcı koruyucudur. Sahibini ve ona ait olanları korurken ölmek, Akbaş için çok rastlanan bir olaydır. Özgürlükte Akbaş’ın dışa vuran en önemli karakter ögelerinden biridir.

Bekçi köpekleri, koruma alanına girilmesini sadece havlayarak haber verirken; o koruma ve kollama alanı için savaşır. Ayrıca Akbaş, insan hayatına kast eden bir davranışta asla bulunmaz.

Ne kadar yüksek bir karakter değil mi? Kanaatimce Türkler, kendileri için uygun buldukları bu ırka kendi özelliklerini yansıtmışlar!..

Biz bunu geç keşfettik. Amerikalılar birçok tarihi eserde olduğu gibi bu değerimizi de kaçırıp götürdüler. Çünkü Amerika’da Akbaşlar kullanılmaya başlandıktan sonra gördüler ki; hayvan sürülerindeki telefat %85 azalmıştı. Bir Akbaş yavrusunun ABD’deki satış fiyatının 5000 Dolar olduğu konuşuluyor. Aklımız başımıza geldi de, Akbaşların yurt dışına çıkışı yasaklandı…

Benim için önemli olan bu köpeklerin Türklerle birlikte anılması ve karakterindeki eşsiz özellikler…

O zaman ne yaptım? Gidip Sivrihisar İlçe Tarım Müdürlüğü bünyesinde kurulan yetiştirme çiftliğinden bir erkek, bir dişi iki Akbaş yavrusu aldım. Birine “Reis” diğerine “Sultan” isimlerini koydum. Şimdi üç yaşını bitiriyorlar. Yavruları da oldu… Onlarla geçirdiğim sürede size yukarıda yazdığım her şeyi birebir yaşayarak gördüm.

Bu arada Sivrihisar Tarım İlçe Müdürü Erhan Ulutürk‘ün yönlendirmelerini de unutamam. Ardından iş geldi bu konunun dünyada en önemli uzmanı olarak kabul edilen Doğan Kartay büyüğümle ve Akbaşseverlerle tanışmaya. Hakikaten “Gerçek Bir Türk” olarak tanımlanabilecek bir insan Kartay… Türk çoban köpeklerini dünya gündemine taşımayı başarmış. Üstelik bu genç adam (87 yaşında) ayağına hiç üşenmedi onca rahatsızlığına rağmen benim evime kadar gelerek Akbaşlarımı gördü ve beni köpek olarak Akbaşları tercihimden dolayı kutladı.

İşte bu Akbaş’larla olan dostluğum nedeni ile bir kez daha Türklük niye binlerce yıldır ayakta anlamış oldum. Doğan Kartay başta olmak üzere birçok Türk işin bir ucundan tutmuş, çoban köpeklerimizi sahiplenmişler. Yani “Her Bir Türk Devlet”tir sözünü hayata geçirerek kimsenin dönüp bakmadığı bir değerimizi ayağa kaldırmışlar… Varolsunlar!

Seçim meçim bırakın bunları! Zaten yalan söylüyorlar. Bir kayıkçı kavgasıdır sürüp gidiyor. Aksi olsaydı dünyanın en güzel ve zengin bir coğrafyasının üzerinde kurulu olan bu ülkenin halkı bu kadar sıkıntı çekermiydi?

Gelin sizde benim gibi yapın; ister Akbaşlar olsun ister başka birşey, Türk’e ait olan değerlerle haşır neşir olun…gün gelir eşsiz özelliklere sahip olan Türk yine cihana mührünü vurur. Biz o günlerin hazırlayıcısı olalım, yeter!