Dört yıl önce İYİ Parti
kurulmamış olsaydı siyasi dengeler asla böyle olmayacaktı.

İYİ Parti
olmasaydı, bugün MHP destekli AKP iktidarından veya
Tayyip Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığından kurtulmak isteyenlerin bir ümidi dahi olmayacaktı.

AKP + MHP Cumhur
İttifakını kurarken şu hesabı yapmıştı. AKP’nin tek başına oyu %50
civarında, MHP oyları da yaklaşık %12 mertebesinde idi. Her şart altında %60’ın
üstünde oy potansiyeli olan iki partinin ittifakı uzun yıllar yenilemezdi. En
azından her iki partinin liderleri sağlık veya ölüm sebebiyle siyasetten
ayrılmadıkça iktidar cepte keklikti.

“Cumhurbaşkanlığı
Sistemi” denilen ucube sistem de zaten R. Tayyip
Erdoğan’ın üzerine göre dikilmiş bir elbise gibi tasarlandı.

AKP+MHP rakip parti CHP’ye
seçmen kaymasını önlemenin yolunu buluyordu. CHP’yi, iktidar olduğu Dünya
savaşları dönemlerinde yaşanan ekonomik sıkıntıları ve “dindarlara baskı yapan
parti” imajını kullanarak etkisizleştiriyordu.

Vatandaşlarımız, AKP+MHP ittifakına olan güveni azalsa da, seçeneksiz olduğunu
düşünüyordu.

AKP’nin 19
yıllık iktidarının ikinci yarısı tam bir yıkım dönemi oldu. Her sene artan bir şekilde ağırlığını hissettiğimiz sorunlar
özellikle “partili cumhurbaşkanlığı” döneminde daha da ivme kazandı. Türkiye
gittikçe bir parti devletine, kurumlar viraneye, ekonomi enkaza dönüştü.

Ancak bu arada İYİ Parti
kuruldu. 3 ayda teşkilatlanmasını başarıp, 8 ay sonra yapılan baskın seçime
girdi. Bütün engellemeler, parasızlık, iktidarın müthiş propaganda makinesine
ve yarattığı korku ortamına rağmen yüzde 10 mertebesinde oy aldı.

Cumhur İttifakını terk
edecek seçmenler yeni bir adres gördüler. Buradan cesaretle AKP’den kopanlar
iki parti daha kurdular.

Bu yüzden Cumhuriyet
tarihimizin en uzun ömürlü iktidarının sona ereceğine inananlar artık
çoğunlukta.

Çünkü İYİ Parti+CHP
oylarının toplamı, AKP+MHP oyları toplamını geçti. Muhalefetin oy toplamı yüzde
60’a ulaştı.

*******************************

İyi Parti
Umutsuzlara Nefes Oldu

İYİ Parti içinde bireysel
olarak bazı kişilerin davranışlarını eleştirenler, bazı konularda partinin
muhalefetini etkisiz bulanlar elbette var. Ama eleştiriler partiden umudu olup,
O’nun daha etkin olmasını isteyenlerden geliyorsa iyi bir şeydir, parti
içindeki enerjinin yüksekliğini gösterir.

Bu türlü dostane
eleştiriler olmalı, yönetim de bunlardan faydalanmalıdır.

Parti tüzel kişiliğinin, benim
de eleştirdiğim, eksiklik ve hataları olsa da halen ilk kurulduğu çizgiden saptığını,
fikri yapısından taviz verici tutum ve davranışları olduğunu söyleyemeyiz.

Bugün enflasyon altında
ezilen garip gurabanın, siyasi baskı altındaki adalet sisteminin mağdurlarının,
yolsuzluklardan ve eş-dost kayırmacılığından şikâyet edenlerin, iş bulamayan
gençlerin, siftahsız dükkân kapatan esnafın, asgari ücretli işçinin, vergilerden
bunalmış işverenin ve iktidarın tepeden bakan kibirli ve nobran tavırlarından
rahatsız olanların sığınağı İYİ Parti oldu. Bu partinin varlığı sayesinde
köylünün de, şehirlinin de; aydının da okumamışın da bir nefes alması mümkün
oldu.

*******************************

Kutlamadan
İzlenimlerim

İyi Parti’nin İstanbul Haliç Kongre Merkezinde yapılan 4. Yaş kutlaması
gerçekten parlak görüntülere sahne oldu.

İlk önce, pandemi
ortamında, ben dahi gidip gitmemekte tereddüt ettim. Fakat harcında bu kadar
emeğimiz olan bir partinin bu önemli gününde orada olmak, gönüldaşlarımızla
buluşup görüşmek arzusu ağır bastı.

Türkiye’nin dört bir
yanından gelen partililerin salonun dışında yağmur altında içeridekinden çok
çok fazla bir kitlenin oluşturması partide moral motivasyonun yüksek olduğunu
gösteriyor.

İYİ Partililer iktidara
geleceklerine, Genel Başkan Meral Akşener’in parlamenter sistemin Başbakanı
olacağına inanıyor.

Meral Akşener de bu inancı
yansıtan müthiş moral verici iki konuşma yaptı. Konuşmalardan ilki dışarıda
yağmur altında bekleyen kitle için kurulmuş sahneden, diğeri salon içindeki muhteşem
sahneden ve çoğu parti organlarında görev yapan partililere oldu.

Akşener sahneye torunu Pars’ı
elinden tutarak çıktı, konuşmasını O’nun yanında yaptı. Doğal, sevgi dolu bir
babaanne görüntüsü ile Türkiye siyasi dengelerini sarsan “güçlü kadın lider” profilinin
içiçe geçtiği bir sunum izledik.

İYİ Parti lideri
Erdoğan’ın “ben” merkezli konuşma tarzını kullanmıyor. Başarılan işler için
“ben yaptım” demiyor. “Siz karar verdiniz, siz yaptınız” veya “birlikte
başardık, başaracağız” diyor. Bu konuda da Atatürk’ün Türk Milletine hitap
tarzını benimsediği anlaşılıyor.

İleri teknik imkanlar da
kullanılarak, salonda gerçekleştirilen ambiyans ve görsel şölen çok etkileyici
idi.

Partinin devlet yardımı
alamadığı, kuruluş sürecindeki parasızlık ortamında yapılan toplantılar daha
sade olurdu. Teknik olarak görsel şöleni beğensem de57 çok başarılı bulsam da
ben yine liderin kişiliğinin ve salonun heyecanının yalın yansımasını daha çok
tercih ediyorum.

*******************************

En Geniş Taban

İYİ Parti çok geniş bir
tabana hitap ediyor. HDP hariç bütün parti tabanlarından oy alabilecek bir
potansiyeli var.

Bir önceki seçime göre,
anketlerin ortalaması halen İYİ Parti’nin kendi oyunu yüzde 50-60 civarında
artırdığını göstermekte.

Çünkü Akşener kutlama
töreninde yaptığı konuşmada, ilham aldığı liderleri anlatırken Atatürk’ten,
Süleyman Demirel’den, Bülent Ecevit’ten, Turgut Özal’dan, Necmettin
Erbakan’dan, Alparslan Türkeş’ten ve Muhsin Yazıcıoğlu’ndan bahsetti. Belli
ki, bu liderleri seven kitleleri partisinin doğal tabanı olarak görüyor,
gösteriyor.

Mecliste temsil edilen
partilerden oylarını tek artıran partinin İYİ Parti olması partinin bu
yapısından kaynaklanıyor.

Cumhur İttifakının oyları
her geçen gün eriyor. Bu süreç böyle devam ederse İYİ Parti’nin oy
oranlarının yükselmesi devam edecektir. Yapılacak ilk seçimde İYİ Parti
birinci parti olursa kimse şaşırmamalı. 

Televizyon programları, çocukları önemli şekilde etkilemektedir. Özellikle
“Çizgi Filmler” çocukların hayal dünyasının gelişiminde, çevresindeki nesneleri
tanımada diyalog gelişimlerinde olumlu yararlar sağlayabilir. Ancak dikkat
edilmezse çocuğu olumsuz şekilde de etkiler.

Çocuklar 18
aylıktan itibaren televizyondan gelen seslere ve görüntülere aşina olurlar. 5
yaşından itibaren gördükleri olay ve davranışları taklit etmeye başlarlar. 3-6
yaş arası çocuklarda bu taklit daha da artar. 6-11 yaş grubu çocukları ise,
içeriklerden daha çok etkilenirler. İzledikleri çizgi filminin içeriğini,
hayatlarına davranış olarak aktarmaya başlarlar.

Şiddet içerikli çizgi film izleyen
çocukların, yaşıtlarına göre daha fazla kavga ettikleri çevrelerine karşı daha
saldırgan oldukları ve daha gergin oldukları gözlemlenmektedir. Bu çocuklar
anne-baba ve büyükleriyle ilişkilerinde; “gergin,
sabırsız ve asidirler”. “Acı ve
üzüntülere” daha az hassastırlar. Gerçek hayattaki “şiddet” unsurlarından hiç rahatsız olmazlar.

Günde 3-4 saat televizyon ve çizgi
film izleyen çocukların, diğerlerine göre; % 30 ile % 40 oranında dikkat
eksikliği yaşadıkları, hiperaktif bir mizaca yatkın oldukları
görülmektedir. 

Çocukların aşırı çizgi film
izlemelerine dikkat edilmezse, film karakterleri çocuğun dünyasına yerleşmeye
başlar. Gerçeklikten kopararak ciddi uyum sorunlarına neden olabilir. Çok çizgi
film izleyen, karakterlerle özdeşleşen çocukların, sosyal ilişki kurmada
zorlandıkları ve yalnız olmayı seçtikleri saptanmıştır.

Özellikle 12 yaş öncesi çocuklar, “gerçekle” “hayal ürünü” arasındaki
farkı belirlemede zorlanırlar. Çizgi filmlerin içeriğinde olan “uçma, kaçma” vb. davranışların gerçek
hayatta da olabileceğini varsayıp, bunları deneyebilir ve sağlıklarını riske
atabilirler.                                                     

Çocuklar
iki yaşından itibaren televizyon izlemeye başlamakta ve okul öncesi dönemde
izleme saati giderek artmaktadır.   

Yapılan
araştırmalarda çocukların hafta içi; % 41.0’ının 5 saat, % 26.7’sinin 10 saat,
%11.3’ünün 15 saat. Hafta sonu ise; % 23.1’inin 4 saat, %20.3’ünün 6 saat,
%19.0’ının 2 saat televizyon izledikleri saptanmıştır. Bu süreler çocuğun
sağlığı için elbette ki zararlıdır.

Televizyonun
çocukların akademik becerileri, dil ve sosyal becerileri üzerinde olumlu
etkileri olmasına rağmen, “obezite” ve “şiddet” başta olmak üzere daha fazla
zararları bulunmaktadır.

Okul
öncesi dönemdeki çocukların; % 59,8 inin şiddet içeren çizgi filmleri
izledikleri saptanmıştır. 4-6 yaş grubundaki çocukların çizgi film beğenilerini
ortaya koymak için yapılan bir araştırmada çocukların en fazla; “Caillou, Pepee
ve Sünger Bob” çizgi filmini izledikleri tespit edilmiştir.

İlköğretim
2. ve 5. sınıf öğrencilerinin tamamına yakınının çizgi film izlediği ve en çok
sevdikleri çizgi filmlerin; “Tom ve Jerry, Buggs Bunny, Şirinler, Sevimli
Kahramanlar, Temel Reis, Sabrina’nın Maceraları, Winx Club, Ninja
Kaplumbağalar, Garlfield, Tweety, Pamuk Prenses, Ağaçkakan Woody, Scooby Doo,
Casper, Pokemon, Çilek Kız, Spiderman ve Batman” olduğu tespit edilmiştir. Okul
öncesi çocukların ise en fazla; Caillou, Benten ve Win Xclub izlediği görülmüştür.

Araştırmada
çocukların % 30.4’ünün en sevdikleri karakter Jerry, %20.9’unun Tom,  %15.4’ünün Buggs Bunny olduğu bulunmuştur.

Okul
öncesi çağı çocuklarının izledikleri televizyon programlarında; çizgi film
kahramanlarını sevdikleri, çizgi film karakteri ile ilgili eşyaları aldıkları,
oyunlarında çizgi film karakterleri gibi davrandıkları bilinmektedir. Bu yüzden
çocuklara yönelik program ve reklamlarda ürün önerilirken, çocuklar tarafından
sevilen çizgi film ve animasyon karakterler sıklıkla kullanılmaktadır. Bu
nedenle çizgi filmlerin içerikleri ve örnek oldukları davranışlar çok
önemlidir.

Yukarıda
ismi geçen çizgi filmlerin tamama yakını yabancı menşeili ve kültürümüze
uymayan karakterlerdir. Çocuklarımız için tehlikenin boyutları açıkça
görülmektedir. Son zamanlarda yerli ve daha olumlu çizgi filimler yayımlanmaya
başlamıştır. Anne babaların çocuğun sağlığı bakımından fazla TV izletmemeleri,
çizgi filmler hususunda da daha duyarlı ve seçici olması önerilmektedir.

 Çizgi filmlerin olumsuz etkilerini azaltmak
için;

1-Çocuklarınızın izledikleri
televizyon ve çizgi filmleri kontrol altında tutunuz

2-Çizgi
filmleri birlikte izleyerek İçerikleri hakkında yorumlar yapıp
tartışabilirsiniz.

3-Şiddet ve öfke
içeren çizgi filmlerin izlenmesini engelleyiniz.

4-Çocuğunuzu
farklı hobi ve uğraşlara yönlendiriniz. Böylece televizyonun, çocuğun hayatının
odak noktası olmasını engelleyebilirsiniz.

Sevgiyle
kalın…

Kıbrıs, Türk
Milletinin en hassas olduğu konuların başında gelir. Adada yaşananlar en güncel
haliyle izlenir, merakla takip edilir. Çünkü bu ada yakın tarihimizde
yaşananlarıyla, ecdadımızın 307 yıl boyunca bu adaya bıraktığı izlerle bizler
için çok önemlidir.

        Yakın tarihimizde milletçe uğruna savaşı dahi
göze aldığımız yegâne toprak parçası bu adadır. O nedenledir ki, Kıbrıs’ta
yaşananları milletçe izlemek, nedenlerini sorgulamak hepimizin görevidir. Zira
bu görev 1571’den, 1974’ten bu yana bu ada uğruna seve, seve hayatlarını feda
eden şehitlerimize olan borcumuzu da anlatır.

        Geçtiğimiz ay içinde adanın kuzeyinde KKTC’de
önemli bir siyasi çalkantı yaşandı. Çoktandır, toplanamayan, icraat yapamayan
hükümet istifa ederek yeni bir siyasi yapılanmanın önünü açtı. KKTC Cumhur
Başkanı Sn. Ersin Tatar yeni hükümet kuruluncaya kadar mevcut hükümetin
görevine devam etmesini istedi ve yeni bir hükümetin kurulması için mevcut
parti liderleriyle görüşmelere başlamışken, bu defa geçtiğimiz hafta içinde
adada istifa eden hükümet başkanına yönelik bir şantaj kaseti skandalı patladı!

       İnternete düşen bu belden aşağı video şantajı
için yasa dışı mafya liderlerinin kimi siyasilerle hesaplaşması yorumları
yapılırken, istifa eden hükümetin ortaklarından bir başka parti mensubu da aynı
şantajla karşılaştı.

       Adaya
yansıyan mafyamatik ilişkiler, bu ilişkilerin muhatapları önünde sonunda ortaya
çıkarılıp, adaletin önünde hesabını verecektir. Ancak gözden kaçırılmaması
gereken en önemli husus, adanın kuzeyinde yaşanan bu olumsuzluğun, Türkiye’den
başka dünyanın hiçbir ülkesinin tanımadığı, tanınmayan bir ülkede, KKTC’de
yaşanmış olmasıdır.

       Böylesi bir durumun, adanın kuzeyinin;
‘’uyuşturucu – karapara – mafya – kumar – yasadışı bahis – fuhuş kumpasları-
şantaj kasetleri’’ gibi yasal olmayan işlerin rahatça yapılageldiği bir yer
olduğunu imajını yarattığını unutmamak gerekir!

       Ancak
adanın kuzeyinde kurulan KKTC’de yaşayan yurttaşlarımız hiçbir şekilde böyle
bir ortamda yaşamamaktadır. Adanın kuzeyi hala o bakir güzellikleriyle bir
turizm cennetidir. Yasal kurumlarıyla dimdik ayakta duran bir devlette yaşayan Kıbrıslı
kardeşlerimiz alın terleriyle geçimlerini sağlamaya, Rum tarafının onca
ambargosuna rağmen ayakta kalmaya çalışmaktadırlar.

       Adanın kuzeyinde kurulu bu devlette nüfusu
400 bini geçen bu kardeşlerimiz, ezici bir çoğunlukla anavatanlarına gönülden
bağlıdır. Anavatan Türkiye’de bu kardeşlerimize elinden gelenin en iyisini
vermeye, en fazla yardımı yapmaya devam etmektedir.

        Bu
nedenle yasa dışı mafya liderlerinin KKTC’de ilişkide oldukları iddia edilen
kimi siyasilerle olan hesaplaşmalarını halkın yaşadığı ortama mal etmek
‘’Kıbrıs’ın getirildiği bu hale mi üzülsek!’’ diyerek genelleme yapmak hiç de
doğru bir bakış açısı değildir.

         Kaldı ki, böylesi kaset-siyaset skandalları,
dünyanın pek çok ülkesinde de yaşanmıştır. Hafızamızı yokladığımızda yine
böylesi bir kaset skandalının Türkiye’de de yaşandığını, CHP gibi asırlık bir
partinin genel başkanının benzer bir kaset şantajı ile görevinden istifa etmek
zorunda kaldığını hepimizin hatırlaması gerekir.

         Bu yazım ile vurgulamak istediğim
gerçek; adanın kuzeyinde 38 yıldan beri yaşayan KKTC’nin böylesi bir skandalla
anılması değil, tam tersine bugüne değin Kıbrıs Türk’ünün
ekonomik-kültürel-sosyal ilişkiler-eğitim ve öğretim ve siyasal yönde Rumların
uyguladığı her türlü ambargoya rağmen nasıl ayakta kaldığına dikkat çekmektir.

       Böylesi skandallar Rum tarafının ekmeğine yağ
sürmekte, ‘’Birleşik Kıbrıs’’ hayalperestleri, adanın kuzeyinde yaşayıp da
Kıbrıs’ta Federasyon olmalı diyen Rum işbirlikçileri KKTC’nin böylesi uygun
olmayan durumlarla anılmasını sevinçle karşılamaktadırlar!

       Özellikle
Türkiye’nin Akdeniz’e açılan tek kapısı olan KKTC’yi, Mavi Vatan’ın tam da orta
yerindeki bu stratejik adanın kuzeyinde kurulu bu son Türk Devleti, yasa dışı
örgüt liderlerinin hesaplaşma mekânı değildir. KKTC geleceği parlak bir
ülkedir. Bu ülkenin Türkiye’nin vazgeçilmez ön cephesi, Akdeniz’deki uçak gemimiz
olduğunu unutmamamız gerekir.

        Tüm dünyaya Kıbrıs Türk Halkının 1955-1974
arası uğradığı toplu katliamları hatırlatarak maruz kaldığı insanlık dışı Rum
ambargolarını öne çıkararak bunlara rağmen KKTC’nin yepyeni bir devlet olarak
dimdik ayakta durduğunu,  turizm cenneti
yöreleriyle, binlerce yabancı öğrencinin okuduğu yükseköğretim kurumlarıyla,
yollarıyla, hava alanlarıyla, kendine özgü kültürü ve mutfağı ile öne çıkan tüm
güzelliklerini vurgulamak gerekir diye düşünüyorum.

      Şu
önemli hususa da değinmeden geçemeyeceğim!

      Kıbrıs’ta
ne zaman olumsuz bir gelişme olsa konuyu kaleme alanlar, yazılarına öncelikle
1974 yılında adada yaşanan kahramanlıklarımızla, elde edilen zaferle başlarlar,
O dönemde yaşananları öne çıkarıp, sonrasında yaşanan hangi olumsuzluk ise onu
da anlatıp, ‘şimdi böyle mi olmalıydı’ diye bitirirler!

      Değerli okur;

      Elbette ki, 20 Temmuz 1974 Kıbrıs harekâtı
yakın tarihimizin en önemli zaferidir. Çünkü bu zafer sonucunda, verdiğimiz
yüzlerce şehit sayesinde Kıbrıs adası elimizden kayıp, gitmemiştir. Ancak Kıbrıs
Türk toplumunda yaşanan her olumsuzluk sonrasında da bu zaferi hatırlatmak,
‘’sizi biz kurtardık’’ demek ne kadar doğrudur?

     Unutmayalım ki, bu zaferin kazanılmasında
Kıbrıs Türk Mücahidinin, her Kıbrıs Türk ailesinin de emeği, katkısı, kanı canı
ve o ailelerin içinde de yüzlerce şehidi vardır.

      Kaldı ki, Kıbrıs Türk’ü adada yaşanan bu son
durumun şahıslarla ilgili kişiselliğini hiçbir şekilde genelleştirmeden analiz
edecektir. Çünkü adalı Türkler her olayı tarafsız bir biçimde değerlendirecek
kadar bilgi birikimine sahiptirler.

       Kısa bir süre sonra adada yaşanan bu durumda
unutulacak, KKTC’de sular durulup ya yeni bir hükümet kurulacak. Ya da seçime
giden yeni bir süreç başlayacaktır.

      Ancak unutulmaması gereken tek şey KKTC’nin
dimdik ayakta olduğu, 15 Kasım 2021 tarihinde de bu devletin 38’nci kuruluş
yıldönümünün kutlanacak olmasıdır.

Biz
hukuku ve yargı teşkilatını Amerikan dizilerinden/filmlerinden öğrenen bir
milletiz. Bunun iki nedeni var; ilki Amerikan sinema endüstrisinin hukuk
alanında zengin bir repertuara sahip olması, ikincisi ise Türk hukuk sisteminin
dizi/film çekmeye pek uygun olmaması.

Elbette
Türk sinema tarihinde de salt hukuk sistemini anlatan, eleştiren güzel yapımlar
var. Rahmetli Kemal Sunal’ın rol aldığı 1986 yapımı Davacı filmi bunlardan
biri. Yine rahmetli Kemal Sunal’ın rol aldığı Mübaşir adlı dizi de gerçekten
çok güzel bir yapım. Ancak bizim hukukumuzda yargılamaların çok uzun sürmesi ve
yine Anglo-Saxon hukukundan farklı olarak bizde yazılı yargılama usulünün
yaygın olması hukuk konulu bir dizi/film senaryosu yazma konusunda bizim
senaristlerimizin ilhamlarını söndürüyor.

12
Öfkeli Adam, Jüri, Şeytan’ın Avukatı gibi hukuk temalı Amerikan filmleri ile
Ally McBeal, Suits, The Goof Wife gibi hukuk temalı Amerikan dizilerinde
standart bir takım cümleler görürüz. Avukatların duruşmadaki konuşmalarının
başlangıç cümlesi olan “Sayın Yargıç ve saygıdeğer jüri üyeleri”; tanık
sorgulama esnasında söylenen “Maktulle olay günü kavga ettiniz mi Mrs.
Allison?”, ve tabi tanığı sıkıştırılan avukatın can havliyle ayağa kalkıp hâkime
doğru “İtiraz ediyorum Sayın Yargıç!” diye bağırması bu standart cümlelerdendir.

Aslında
Türk mahkemelerinde de benzer şekilde kalıplaşmış bir takım cümleler vardır ve
bu cümlelerin hiçbirisini herhangi bir film veya dizide göremezsiniz. Mahkemeye
dava hakkında 20 sayfalık dilekçe sunan avukatın kendisine beyanı sorulduğunda
söylediği “Yazılı beyanlarımızı tekrar ediyoruz Sayın Hakim” sözü; avukatların
her duruşma ağzında sakız haline gelen “İzahtan varestedir” sözü; avukatın
duruşma esnasında konuşmasını fazla uzun tutması karşısında bezen bir hakimin
adeta yalvarırcasına söylediği “Avukat Bey bunları yazılı sunsanız” sözü (ki
yazılı sunulan beyanları da genellikle okumazlar); Açıkça hatalı karar veren
bir hakimin kararını açıkladığı zaman kendisine itiraz eden avukata yönelik
söylediği “Valla avukat bey ben kararımız verdim, beğenmiyorsanız temyiz edin”
sözü (Dosyanın Yargıtay’dan geri gelmesi 5 sene!); öğleden sonra saat 14:00’deki
duruşması için saat 13:50’de duruşma salonu önündeki mübaşire “bizim dosyayı ne
zaman alırsınız?” diye soran avukata “Valla hakim bey geç geldi, daha saat
09:00 duruşmalarını alıyoz avukat bey” diyen mübaşirin sözü bunlardan
bazılarıdır.

Türk
hukuk sisteminde ilginç ve orijinal, üstelik hiç söz içermeyen sahneler de
vardır mutlaka. Örneğin sanık sırasındaki müvekkilin duruşma esnasında yardım
bekleyen gözleriyle avukatına attığı bakış bunlardan biridir. Sanık bu
bakışlarla avukatına adeta “Kaçır beni buradan” demektedir. Hâlbuki bilmiyor
ki, nikâh salonuna girip sevdiceğini nikâh masasından alıp kaçıran aşığın
hikâyesi duruşma salonunda pek gerçekleşmez. Avukatı, o sanığı elinden tuttuğu
gibi kaçırıp Çiçek Abbas’ın minibüsüne atamaz.

Orijinal
sahnelerden biri de ceza davasında hâkimin karar vermek için duruşmaya 5 dakika
kısa ara vermesidir. Hâkimin ricası üzerine sanık, avukatlar, katılan,
tanıklar, izleyiciler, kısaca salondaki herkes duruşma salonundan dışarı çıkar.
Bu dışarı çıkma esnasında sanık avukatıyla duruşma savcısı göz göze gelirler.
Duruşma savcısı hâkimin yanındaki koltukta oturmaya devam etmektedir. Hâkim,
kararını belirlerken savcı da onun yanında oturmaya devam edecektir. İşte o an,
yani sanık avukatının savcının göz bebeklerine baktığı o anda avukatın gözlerinden
“hani silahların eşitliği ilkesi”, “hani iddia makamıyla savunmanın eşitliği”,
“hani evrensel hukuk” şeklinde bir isyanın varlığı okunur.

Hele
hele, basit bir suçtan yargılanan sanık hakkında hâkimin “sanığın 1 yıl 8 ay
hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri
bırakılmasına” dediği anda sanığın gözlerindeki korku, dehşet, merak, “ceza mı
aldım, hapse mi gireceğim yoksa beraat mı ettim” şeklindeki sorgulayan meraklı ama
bir o kadar da korku dolu bakışları Rönesans ressamlarına tablo çizdirecek
türdedir.

Hülasa,
Türk hukuk sistemi dizi veya film çekmeye pek uygun olmayabilir. Ancak Türk
hukuk sisteminin bizatihi kendisinin bir tiyatro olduğu inkâr edilemez bir
gerçektir!

12 Ekim 2021 tarihinde ikamet etmekte olduğum
yere yaya olarak, 30 – 35 dakikalık mesafede olan sağlık ocağına saat 14.30 sıralarında,
ihtiyacım olan ilaçları yazdırmak üzere gittim. Sağlık Ocağı araba ve dolmuş
güzergâhında olmadığı için ya yürüyerek veya taksi ile gidilmesi icap eden bir
yerde bulunuyor. Ben yürüyerek gitmeyi tercih ettim. Sağlık ocağına vardığım da
bana bakacak olan aile hekimi yerinde yoktu.
Nerede olduğunu sorduğumda ise, o doktor “esnek çalışmaya tabi”
olduğu için saat 15.30 da geleceğini söylediler. Bu “esnek çalışma” tabirini de
ilk defa o gün duydum. Verdikleri bilgiye göre, esnek çalışmaya tabi olan bir
doktor sabahtan saat 10.30-14.30, öğleden sonra da15.30–19.30 saatleri arasında
çalışıyormuş.Bu duruma göre,aile hekiminin gelmesi için bir saat beklemem icap
ediyordu.

            Fakat o sağlık
ocağında bana bakacak olan doktor haricinde iki doktor daha vardı.  O saatte her ikisi de vazifelerinin başında idi
ve sırada bekleyen hastaları da yoktu. Bir saat beklememek için birsinin
odasına girip durumu izah ederek,yazdırmak istediğim ilaçların listesini
verdim. Fakat doktor, istediğim ilaçları yazamayacağın söyledi. Sebebini
sorduğumda ise,” Ben sizin aile hekiminiz
değilim” dedi. “Aile hekimim yerinde değil, bir saat sonra gelecekmiş” dediysem
de“ Ben yazmak istesem dahi sistem
müsaade etmiyor diyerek”,  benim
ilaçları yazmadı. O saatlerde başka bir yerde mühim işim olduğundan bir saat
bekleme imkânım olmadığı için ilaçlarımı yazdıramadan ayrılmak mecburiyetinde
kaldım. Tabii ki tekrar 30-35 dakikalık yolu yürüyerek geri döndüm. Ertesi günü
tekrar aynı yolları takip ederek, gidip ilaçlarımı ancak yazdırabildim. Allah’a
şükür benim sıhhatim yerinde olduğu için sağlık ocağına yürüyerek gidip gelmek
suretiyle işimi halledebildim. Bir de yürüyemeyecek durum da olanların durumunu
düşünün. Bunlar haliyle, mutlaka taksi ile gidip geleceklerdir ki, bu ise,
onlar için ilave bir külfet demektir.

            Bu sistem denilen şey nedir Allah aşkına?

Devlet sağlık ile alakalı hizmetlerde
fevkalade iyileştirmeler yaptı. Eskiden doktora gidecek olanlar, sabahın alaca karanlığında
hastaneye gidip sıra numarası almak için kuyruğa girerlerdi, Sıra numarası alanlar
mesai saati başladıktan sonra muayene olmak için tekrar sıraya girerlerdi.
Muayene olup, reçetelerini aldıktan sonra bu defa da ilaçlarını alabilmek için
eczanede sıraya girerlerdi. Zira o zamanlar istediğin eczaneden ilaç alma imkânı
yoktu. Ancak hastanenin eczanesinden ilaç alınabiliyordu. Bugün artık böyle bir
uygulamanın olduğuna, olacağına inanan kimsenin bulunacağını zannetmiyorum.İnsanlarımız
rahata çok çabuk alışıyorlar.

Hastaneye yolu düşen herkes tarafından kabul
edileceği üzere, bugün artık hastanelerin fiziki ve hizmet kalitesi bir hayli
yükselmiş bulunmaktadır. Bütün Devlet hastaneleri adeta beş yıldızlı otel haline
getirilmiştir. Buna ilave olarak Üniversite Araştırma Hastaneleri de fevkalade
kaliteli sağlık hizmeti vermektedir.  Ayrıca
hastanın istediği doktora muayene olma hakkı tanınmıştır.

Diğer taraftan birçok şehirde devasa
Şehir Hastaneleri yapmak suretiyle hastalara verilen sağlık hizmetlerinin
kalitesi artırılmış bulunmaktadır. Hatta öyle ki, memleketimizde verilen sağlık
hizmetleri, dünyanın birçok ülkesinde verilen sağlık hizmetinin çok önünde
bulunmaktadır. Bu itibarla, Sadece 2020 yılında 1.200.000 kişi tedavi olmak maksadıyla
dünyanın muhtelif ülkelerinden Türkiye’ye gelmiştir.  Bu sayının 2021 yılında %80 civarında
artacağı tahmin edilmektedir.

Netice itibariyle, Memleketimizde
hastalara verilen sağlık hizmetleri genel olarak memnuniyet verici bir durumda
bulunmaktadır. Ancak yukarıda verdiğim örnekte olduğu gibi hastalar aleyhine
bazı uygulamalar hasta memnuniyetini azaltmaktadır.

Ehemmiyetine binaen şu hususu ifade edeyim ki, son yıllarda ortaya çıkan
salgın hastalığa yakalanmamak için vatandaşlarımıza düşen mühim bir vazife bulunmaktadır.
O da, Temizlik şartlarına azami derecede riayet etmek suretiyle, maske takıp,
fiziki mesafeyi muhafaza etmeleri ve mümkün olduğu kadar kalabalık yerlerde ve
kapalı alanlarda bulunmamaya gayret etmeleridir.