Sizlere
tam 13 yıl önce yitirdiğimiz şair, yazar ve senarist merhum Ömer Lütfü Mete’yi
elde ettiğim kıt kanaat bilgilerle tanıtmaya çalışacağım.

                Kendi
kişiliğini adeta senaristliğini yaptığı: “Deli
Yürek ve Kurtlar Vadisi” dizilerindeki karakterlere yansıtmıştır. Haksızların,
haksızlığın ve memleketi talan eden hırsızların karşısında Karadeniz’in bir
simgesidir Ömer Lütfü Mete. Kâh coşkun ve heybetli dalgalarıyla gelir belanın
üzerine, kâh şefkat abidesidir, munistir gördü mü karşısına çıkan insanların
yüzündeki masumiyet ifadesini.

                O’nun
için şunu diyebilirim ki; o da her büyük adam gibi, kucağında yaşadığı toplumun
üvey evladı olmuş, sağlığında maalesef kıymeti bilinmemiştir.

                Ömer
Lütfü Mete’yi ölümünden birkaç sene önce dostum, değerli kardeşim Av. Naci
Kara’nın daveti üzerine Körfez ilçede avukatlık bürosunda tanıdım. Kısa da olsa
kendisiyle sohbet etme imkânımız oldu. İyi ki onu tanımışım, ruhu şad mekânı
cennet olsun.

                Ömer
Lütfü Mete: “1950 yılında Rize’nin
İyidere ilçesi Fıçıtaşı mahallesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada
tamamlarken, ayrıca özel olarak dini eğitim gördü. Bir süre Kuran Kurslarında
hocalık yaptı. Rize Ülkü Ocakları Başkanlığı yaptı. 1970 yılında İstanbul
Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne girdi. 1971 yılında önce matbaa çıraklığıyla
başlayarak gazeteciliğe geçti. İlk olarak Babıali’de Sabah gazetesinde yazmaya
başladı. 1972 yılında İktisat Fakültesi’nden ayrıldı. 1973 yılında Atatürk
Eğitim Enstitüsü’ne girdi, 1976’da mezun oldu. Kısa süre edebiyat öğretmenliği
yaptıktan sonra tekrar gazeteciliğe döndü. Ortadoğu, Tercüman, Türkiye, Yeni
Binyıl, Ayyıldız, Sabah ve Bugün gazetelerinde ve Türk Edebiyatı, Boğaziçi
dergilerinde yazdı, Çağrışım dergisini çıkardı. Senaryo çalışmaları yaptı. ANAP
ve MHP’den milletvekili adayı oldu, seçilemedi. 18 Kasım 2009 tarihinde
İstanbul’da vefat etti.

 Eserleri:

                Allahsız Müslümanlık.
Milliyetsiz Milliyetçilik (röportaj), 
Gülce, (şiir)  28 Şubat’tan
Şemdinliye Derin Çeteler Derin Devlet, (röportaj)  Dünyayı Kimler Yönetiyor, (röportaj)  Derin Millet Manifestosu, (köşe yazılarından
seçmeler)  Çığlığın Ardı Çığlık, (roman)
Yerden Göğe Kadar, (roman) Asker ile Cemre, (roman)  Bolonya Tüneli, (roman) Çizme, (roman) Hacı
yağı ile Parfüm Arasında, (deneme) 
Balonya Tünel, (kara mizah) 
İtfaiye Yanıyor, (kara mizah) 
Erdoğan operasyonu, (Mahir Kaynak’la Ortak Eseri)  Sinema Filmi Senaryoları, Çizme, Gülün
Bittiği Yer, Bizim Yunus, Kurtlar Vadisi Irak, The İmam  Tv Filmi Senaryoları,  Köstekli Saat,  Ayrı Dünyalar,  Veysel Karanî , Ahmet Bedevi  TV Dizi Senaryoları,  Bizim Ev, 
Evlere Şenlik  Ortaklar,  Deliyürek, 
Avcı,  Hayat Bağları,  Aga, 
Kurtlar Vadisi  Kurtlar Vadisi
Pusu,  Eşref Saati  Ekmek Teknesi,  Çanakkale Destanı, (Belgesel Drama)  Uğur Işılak Dönen Alçak Olsun (Klip)”

Ve Bir Şiiri:

Anam Tatlı Açmıyor Artık

Anam tatlı açmıyor
artık İşi yok

Aşı yok

Ne su taşır

Ne çamaşır

Ne bulaşık, ne sökük,
ne yırtık

Gece gün

Büsbütün

Susması tunç

Sözü korkunç

Anamın secdesi gözle
şimdi

Namazı

Niyazı

Yüreğinde

Yürek zinde

Anamın teninde sır
belirdi

Ocakta

Bucakta

Casus gezer

Anam kanser

Anamın alnında akşam
ter ter feyizden

Anam bir gaybın
sırdaşı

Anamın dilcağızı da
sessiz sessizden

Benim anam sabır taşı

Bir soğuk güneş renk
alır uçuk benizden

Sualdir anamın kaşı

Sorar hala mutfaktan

Hala evlat telaşı

Alır karanlığı gökler
hanemizden

Hanemiz deryaya karşı

Köpük köpük saflar
yürür

Karadeniz’den Bu bir
tevekkül savaşı

Bir gam eser şimdi
yamaçlardan aşağı

Yola düşer lambalar

Yolların zar zar
ağlayışı bu kırağı

İz bırakır arabalar

Çözülüp savrulur
bacaların sac bağı

Daha gür yanar sobalar

Taşıyor her biri bir
değişik merağı

Efkâr yüklenmiş
babalar

Çekerler haneden artık
eli ayağı

Uzak yakın akrabalar

Anam pişirmemiş buzdur
bu aşın yağı

Kaşıkta donar çorbalar

Göz bebeklerim
genişler

Durup durup

Toz altında menevişler

Vurup vurup

Pencerem bir kasvet
işler

Sorup sorup

Adına akşam demişler

Grup grup

Anamın odasında akşam

Odası gam

Sedası gam

Edası gam

Anamın odasında akşam

En son ümide izin
bitti

Gözler karabiber

Akşam kılındı, yasin
bitti

Anamla beraber

Selâya tırmanır bu
ezan

Ölüm kaç basamak

Görünür alnımıza yazan

Bir görünmez parmak

Yok yok böyle konuşmaz
insan

Nedir bu yüz asmak

Hele baba bu nasıl
lisan

Ne söyler bu susmak

Anamın benzi mehtap
mehtap

Şekli var hazzı yok

Anamın gözü kitap
kitap

Zeyli var yazı yok

Anamın gözü hitap
hitap

Dili var ağzı yok

Anamın özü bitap bitap

Eli var nabzı yok

                Not:
Ömer Lütfü Mete hakkında faydalandığım bilgiler: https://www.kirmizilar.com/tr dan
alınmıştır.

Beyoğlu’nda meydana gelen ve 6 kişinin hayatını kaybedip
onlarca kişinin yaralanmasına neden olan terör saldırısı aklımıza hangi
ülkeleri getirdi?

Suriye’nin kuzeyinde terör devleti kuran Amerika’yı,

PKK, PYD ve YPG’ye hamilik yapan Türk düşmanı dış
mihrakları….

Teröristlere kucak açan iç ve dış mihrakların desteğiyle
ülke kırk yılı aşkındır kan kaybediyor, ocaklar sönüyor; gözyaşı dinmiyor.

*

Aslında ülkemizi bölmek, parçalamak amaçlı; daha vahimi;
milletimizin birliğini, dirliğini bozarak ayrıştırma amaçlı bir kısım Emperyal
güçlerden beslenen Terör örgütlerine karşı savaşmaktayız.

Birliğimiz, bütünlüğümüz adına gafil düşmemek için Türk veya
Türk Milleti kavramını iyi kavramak, içselleştirmek gerekir:

Binlerce yıllık tarihi içinde Dili, Kültürü, Töresi, Dini
inançları ile yaşayan, asla ve asla zulmetmeyen, hâkimiyet sahasında hayat süren
insanların soyu sopu, inancı ne olursa olsun onların da mal, can ve namus
emniyetlerini garanti altına almayı insani bir görev bilerek yaşayan, kıyamete
kadar da yaşayacak olan Türkler, Tanrı diye adlandırdığımız Yüce Yaratanın
lütfüyle  İslâm’a ve mazlum milletlere
muhtar kılınan mübarek ve müstesna bir millet olup, insanlık âleminin nadide
bir süsü ve paha biçilemez bir kolyesidir!

”Tanrı Türk’ü korusun ve yüceltsin” sözü, dünyanın bütün
mazlumlarına yapılmış olan en güzel bir duadan ibarettir ki bu duaya karşı
çıkanların her birerleri ayrı bir insanlık düşmanı, şeref yoksunu, soyu sopu
şaibeli Türk düşmanından başkaca bir şey değillerdir!

Adaleti / Merhameti / Dürüstlük ve Cömertliği / Yiğitlik ve
Cengâverliği sayesinde dünya milletler ailesi içinde erişilmesi zor ve müstesna
bir mevkie sahip olmasının beraberinde, 
Türk milleti, ne yazık ki bugün; kahpesi, haini, nankörü, dönme ve
devşirmesi, fikir fahişesi, siyasi konsomatrisi ve kancık medyası tarafından kahpe
bir saldırıya maruz kalmış, mazlum, mağdur, masum, mahcup ve şansız bir
millettir.

Türk’ün, mazlum, masum, mağdur, mahcup oluşu; merhametinden,
insaniyetinden, tevazusundan ve yüksek asaletinden ileri gelen
özelliklerindendir ki dünyada başka hiçbir millette bu hasletler nasip
olmamıştır.

Bu asil milletin yaşadığı tarihi süreçlerden anladığımız bir
gerçek var ki;

Bu kadar mazlum ve mağdur olan Türk milleti, bir
adaletsizlik görmesin ve bir masumun çığlığını duymasın, duyduğunda, anında
kükremiş bir aslan kesilir ve yiğitçe dövüşür gaza meydanlarında!

Mazlumları düşünerek,

Dünyadaki arkasızların ve kimsesizlerin felah bulması için,

Irzı ve namusu kirletilen biçarelerin selâmeti adına,

Dünyaya yeniden nizam verilerek, barış, huzur ve adaletin
tesisi için, insan olanlara, anası-babası belli olup gönüllerinde İslâm imanı
taşıyanlara çağrı yapıyor ve kendilerinin sorumluluklarını her durum ve şartta
yerine getirmeleri üzerlerinde milli bir görevdir, vacip bir vazifedir!
Diyoruz.

Bu anlamda bizler, genç kuşaklarımızı Türk Milleti’nin
geleceğinin ümidi, yarınlarımızın teminatı olarak görüyoruz. Onun için
gençliğin maddi ve manevi manada eğitimine büyük önem verilmesi gerektiğine
inanıyoruz. Yine inanıyoruz ki, bir milletin gençliğine, yarınları için
yetiştireceği insanlarına yapacağı yatırım, yatırımların en değerlisidir. En
büyük ve değerli yatırım insana yapılanıdır…

İmanlı, ahlaklı, ülkü sahibi bir gençlik, o milletin
geleceğini teminat altına alması demektir. Bugünkü köşe dönücülüğü,
nemelazımcılığı, vurdumduymazlığı telkin eden bir zihniyeti gençlerimize hâkim
hale getiren eğitim anlayışı, en az dünün komünizmi kadar tehlikelidir.

‘’Tanrı Türk’ü Korusun; Yüceltsin’’sözü özet ve önerilen bir
duadır!

İlahiyatçı
ve Hukukçu dostum Tevfik Karabulut’un çok değerli araştırma kitabında
yazdığı gibi “İslam’a Karşı İslam” stratejisi ta Hz. Peygamber
döneminde başlamış bir projedir.

Medine
Yahudi toplumundan olup Müslüman görünerek yaşayan münafıklar, Müslümanlar
arasında fitne çıkarmak maksadıyla bir mescit (cami) inşa ederler. Maksatları
camiye gidiyor görüntüsüyle şüphe çekmeden bir araya gelerek görüşmeler yapmak,
kararlar almak ve Müslümanlar arasında fitne çıkarmaktır.

Hatta
Hz. Peygamber’e haber göndererek “yağmurlu ve soğuk günlerde hasta ve özürlü
Müslümanların rahatça ibadet edebilmesi için bir mescit yaptırdıklarını”
söylediler. Hz. Peygamber’den “Mescitte namaz kıldırmak suretiyle hizmete
açmasını” talep ettiler.

Fakat
bu arada Tevbe Suresinin 107-110. Ayetleri indi ve Peygamber uyarıldı.

107.
Ayet meali şöyle: “Bir de zararlı faaliyetlerde bulunmak, küfre yardım
etmek, mü’minler arasına ayrılık sokmak için ve öteden beri Allah ve Resûlüne
karşı savaşanlara üs olsun diye bir mescit yapanlar vardır. Bunlar, “Bizim
iyilikten başka hiçbir kastımız yok” diye de mutlaka yemin ederler. Ama Allah
şâhitlik eder ki bunlar mutlaka yalancıdırlar.” (Diyanet İ.B. Meali)

Münafıkların
zarar vermek, fitne çıkarmak gibi niyetleri açığa çıkınca Allah Resulünün
emriyle mescit yıktırıldı.

Peygamber
emriyle yıktırılan cami ‘Mescid-i Dırâr’ yani zararlı ve kötü niyetle
yapılan cami olarak adlandırılmıştır.

Tevfik
Karabulut’un bu olayı “İslam’a karşı İslam” stratejisinin ilk uygulaması
olarak göstermesi çok isabetlidir.

****

04.08.2012’de
bu olayı anlatan “Peygamberimiz Neden Cami Yıktırdı” başlıklı bir yazı
yazmıştım. Maksadım “hayırlı görünüşlü bazı işlerin fitne sebebi
olabileceğine” dair uyarı yapmaktı.

Çünkü “İlahi
bir bilgi iletim tarzı olan Vahiy” bizler için söz konusu olamayacağına
göre “beşerî bir bilgi edinme tarzı olan akla” başvurmak gerekiyordu.
Ben de bizden görünümlü bölücü ve satılmışlara karşı “aklımızı kullanmak
farzdır” mesajı veriyordum.

On sene
önce bu yazımı okuyan rahmetli il müftümüz “İslam tarihinin bu tür konularını
yazmasan iyi olur” tavsiyesi vermişti.

Oysaki
günümüzde de alnı secdeye değenlerin, bozkurt işareti yapanların, Atatürk
rozeti takanların örgütleri diye desteklediğimiz fitne kaynağı dernekler,
vakıflar, partiler, şirketler yok mu? 
Bu ayetlerden ders çıkarmamız gerekmez mi?

Anlamını
bilmeden bu ayetleri huşu ile dinlerken ağlayanlarımız oluyor.

Asıl
ağlamamız gereken bu ayetlerle bizlere verilen ilahi mesajın öğrenilmesinin
önüne engeller çıkarmamız değil midir?

**************************

Ben Desem Bana Kâfir Derler

Camilerimizde
vaaz ve hutbelerin ana gövdesini çoğunlukla Hz. Peygamberden nakledilen hadisler
oluşturur.

Hocalar
bunları aktarırken rivayet edeni ve nakledilen sözü Arapça olarak okuduktan
sonra Türkçesini açıklarlar. Rivayet edenler arasında en çok ismi geçen Ebu
Hureyre’dir ve hocalar isminden sonra da mutlaka “Radıyallahu anh” yani
“Allah O’ndan razı olsun” derler.

En
fazla hadis rivayet eden kişi olan Ebu Hureyre’ye “Peygamberden duymadığı
sözleri rivayet ediyor” desek, bazı Müslümanlar bizi tövbeye davet
edecektir. Oysa bu sözü Hz. Peygamberin eşi Hz. Aişe O’nun yüzüne söylemiş.

3848
veya 5374 adet kadar hadis rivayet ettiği söylenen Ebu Hureyre’ye benzeri uyarıları
Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali de yapmış. Hz. Ömer’in Ebu Hureyre’yi
atadığı valilikten hırsızlıkla suçlayarak geri çağırdığı bilinmektedir. Hz.
Ali’nin “Yaşayanlar arasında Allah Resulüne en fazla yalan isnat eden
Ebu Hureyre’dir” dediği ifade edilmektedir.

Ben Ebu
Hureyre’ye bu sözleri söyleyemem. Ama gönülden “Allah O’ndan razı olsun” da
diyemiyorum.

**************************

Akla Ve Bilime Aykırı Her şey ve Herkes Eleştirilebilir

Hadislere neredeyse ayet
derecesinde itibar edenler var. Hadis kitaplarını toplayan alimlerin
senedi yani rivayet zinciri sağlam olan rivayetleri kitaplarına almaya
çalıştıkları biliniyor.

Hz.
Peygamber’in vefatı 632 yılı ve 6 büyük hadis kitabının yazarlarının doğum yılları
şöyle: İmam Buhari 810, Müslim 821, Ebu Davud 818 ve diğerleri daha sonraki
yıllar. Yani bunların en erken başlayanı peygamberin vefatından 200 yıl sonra
hadis toplamaya başlamış olabilir.

Bu
bakımdan rivayet zinciri gerçekten sağlam olsa da aynen nakil olma
ihtimali çok zayıftır. Çeşitli sebeplerle bilinçli olarak hadis uydurma
yoluna gidildiğini gösteren örnekler de çoktur.

Bu
bakımdan “Kur’an’a aykırı hadis” konusu çok önemlidir. Buna ilk ciddi
tepkiyi gösteren İmam-ı Azam Ebu Hanife’dir. (Son dönemde ülkemizde bu
konuyu gündeme taşıyan Yaşar Nuri Öztürk’ü de rahmetle anıyorum.)

“Hadis”
diye rivayet edilenlerin “Kur’an’a, akla ve bilime aykırı olanlarını” en
sert şekilde eleştiren Ebu Hanife milletimizin çoğunluğunun mensup
olduğu Hanefi mezhebini oluşturan fıkıh ekolünün kurucusu olarak
bilinir. Çağdaşları arasında seçkin bir yere sahip olduğu için “Büyük imam”
anlamına gelen İmâm-ı Âzam sıfatı verilmiştir. Hukukî düşünce ve içtihat
metodunda çığır açan büyük bir alimdir.

“Kur’an’a aykırı olan hadislere” tepki gösteren Ebu Hanife bu tavrı yüzünden zamanında önemli
şahsiyetlerin saldırısına uğramış. Bir kısım günümüz Müslümanlarının adeta kutsal
insan saydığı bu zatlar bakın İmam-ı Azam’a nasıl saldırmışlar:

Bazıları O’nu küfürle yani Müslüman olmamakla suçlamış.

Mesela ünlü
Hadisçi Buhari, Büyük İmam Ebu Hanife’yi “İslam’a zarar veren sapık
mezheplerden birinin mensubu” olarak tanımlamış.

İmam-ı
Azam “Hz. Peygamber dışında eleştiri üstü insan kabul etmediği” için Şii
alimi Kuleyni Ebu Hanife’ye lanet okumuş.

İmam Malik “O
İblis’ten daha zararlıdır” demiş, İmam Ahmed Bin Hanbel ise “Ondan
bir şey nakletmeye değmez.”

Devrin
muktedirine boyun eğmediği için öldürülen İmam-ı Azam’ın Kur’an, akıl ve
bilim esaslı fikirleri bugün yaşıyor.

Mezhebinin
“Hanefi” olduğunu söyleyen Müslümanların çoğu O’nun fikirlerinden
habersiz. hatta O’na ve fikirlerine düşman olanların yolundan gidiyor.

Mehmet Çetin’in şiir
kitabının ismi Kaf Dağına Bakan Ayna, aynı ikinci şiir kitabı Sessiz Bir Gidiş
Gazeli (A Sanatlar Ankara 2021 Kasım) gibi. Nazım Hikmet’in dedesi Nazım Paşa
diyor ki “Be biz Osmanlıyız, biz de adam çoktur.” Bunu yaşayınca kendi kendime
mırıldandım “Be biz Kilisliyiz, bizde adam çoktur.” Gerçekten bizde adam
çoktur; Ruhi Efendi ve Celal Paşa 18., Fasiha Hanım 19. Yüzyıldan bu yana,
bize yansıyor şiirleriyle. Sadrazam Çakallı Ömer Efendi de devlet adamı olarak
öyle. Bir başka Devlet Adamı Nedim Ökmen’in divanı olduğunu çok kimse bilmiyor.

Mehmet Çetin’in hazırladığı Öğretmen
Şiirleri Antolojisi ve sonra Tanzimat’tan Günümüze Türk Şiir Antolojisi’ndeki
(4 cilt) Seyfettin Başçılar’ın şiiri akranlarıyla boy ölçüşecek kadar ilerde.
Onca Kilisli akademisyen, edip, alim, yazar, mütercim, bakan, kanaat önderi,
sivil toplum liderlerini say say bitmez.

Şair Mehmet Çetin’den Geriye Kalan

Benim aziz dostum Mehmet
Çetin (1956 Kilis-25 Kasım 2020 Ankara) bu isimlerden sadece bir tanesi.
İstanbul İTİA Basın Yayın ve Halkla İlişkilerden mezun. Yönelişler adında bir
kültür ve sanat dergisi yayınladı. Bürde Yayınevini kurdu. Türkiye Yazarlar
Birliği ve Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat Vakfı ile Anadolu Mektebi
yönetiminde bulundu. Kültür Bakanlığı Cumhuriyet kitaplığı ve Vakıflar Genel
Müdürlüğü Yayın Kurulu’nda yer aldı. Uluslararası Köroğlu Kültür ve Sanat
Festivali’nin kuruculuğunu ve genel koordinatörlüğünü yaptı. Leyla adlı öyküsü
Mesut Uçakan tarafından filme çekildi. Diğeri de Lanet. Film ve senaryo
çalışmaları başta olmak üzere bazı eserlerinde Mehmet Ferit adını kullandı.
Uzun yıllar Türkiye Demir Çelik İşletmeleri ve Türkiye Kalkınma Bankası uzman
basın müşaviri olarak çalıştı. Emekli olunca (2011) işçi sendikalarında basın
müşaviri, danışman, dergi editörü olarak görev yaptı.

Birlikte Mehmet Akif Ersoy ve
İstiklal Marşımız hakkında iki kitap hazırladık. Doğumunun 100. Yılanda Necip
Fazım Kısakürek adlı eseri Kültür Bakanlığınca yayınlandı. Son olarak Öz Orman
İş Sendikası’nda Genel Sekreter Yardımcısıydı. Ankara’da bir süredir ilik
kanseri tedavisi gördüğü hastanede yakalandığı kovit 19 virüsü nedeniyle 64
yaşında vuslata erdi. Hasta yatağında bile 200’e yakın yerli yabancı müellife
ulaşarak benim için hazırladığı “Bir Fikir Emekçisinin 75 Yılı; Mehmet Cemal
Çiftçigüzeli Armağan Kitabı”, nehir söyleşini tamamladı ama yayınını görmeden
dünyaya ve hepimize veda etti.

Bir Derviş Ve Bir Filozof

Mehmet Çetin fikri derinliği,
entelektüel birikimi olan bir aydınımızdı. Kültür adamımızdı. Sinemada,
romanda, antolojilerde ve şiirde önde olan bir derviş ruhlu, filozof
yaklaşımlı, bilge donanımlı mütevazi bir kıymetimizdi. Mütevaziliğinden çalışmalarından
pek bahsetmezdi. Zaten şiirleri de bu yüzden ortada görülmedi. Sonra insan
odaklı iki kocaman eser ortaya çıktı. Çünkü Mehmet Çetin’in sessiz ama derinden
derine insana dair söyleyecekleri vardı.

Sessiz Bir gidiş Gazeli’nde
“Beni doyuran toprak, bana acıkır bir gün/ Hayat bir emanet mi, kısa bir nöbet
midir?” diye derin bir sorunun cevabını arar. Mehmet Çetin yaşanmışlıklarını
“Aynaya bakmadım bir daha /Arkama bakmadan aldım götürdüm kendimi/ Kendimi ve
kendilerimi/ Geceye katılmış gölgeler gibi” diyerek anlatır. Zaman zaman da
kendi kendisiyle dalga geçerek “En bilgiç insanların meclisinde/ Görülmemiş
inciler dizerim/ En kaba ipliklere” der. Bunu ironik bir dille söyler, bir
yerde hayatı sorgular, düşünceyi cas cavlak terk eden hayatını seyreder. Sonra
anlatmayı sürdürür “Ey tarihsiz, masalsız, menkıbesiz/ Ey kıssasız hayat/
Gerçekçi ve hakikatsiz ömrümüz/ Ve ölümümüz ey!” Hafızasız göz yaşlarımız/
Yetmez / Düşecek hava, su, toprak bulamayan cemrelerimiz/ Ey sazından ayrı düşmüş
türkülerimiz/Yüreği ve telleri kırık sazımız ey”

Mehmet Çetin insan konu
olunca bir felsefe hocası gibidir dizelerinde. Hep Kaf Dağına ayna tutar
böylece. Varı, yoku, boşu doluyu, kargaşayı yani hayatın her yanını sorgular,
gerçek hazineyi bulmaya çalışır. İşte bu masal ancak kendimizindir.

Hikmet Aynası’nı didik didik
eder “Aynaya baktığımda/İsyan ediyordu ayna ilk defa/ Yürekleri sağır eden bir
sükutla/Aynaya baktığımda!” Bir başka şiirinde ise “Ellerini yaralarımızın
üstünde gezdir/ El değmemiş yerlerinde gezdir evrenimizin/ En çirkin yerlerinde
yüzümüzün/ Deşilmemiş çıbanlarımızda kimsenin fark etmediği/ Cam kırığı
hatıralarımızda/ En yetim yerlerini sıvazla bahtımızın” derken bunu hayata ve
masala dair bir son ve başlangıç olarak değerlendirir.

Olmazsa Olmaz Mekân

Kazanımlarını ve geldiği yeri
tek başına sıkıntıları göğüsleyerek gelen Mehmet Çetin’in Başkentte olduğu gibi
Kilis’te de en yakın dostları yine aynı şekilde derin yaraya merhem olmaya
çalışanlardır, üretenlerdir, düşünen adamlardır; Mahmut Kaçarlar, Abdulhamit
Tektuna ve Mehmet Yandak, rahmetli Nihat Ferah ve Mehmet Özköylü’dür. Proje
üretmekte mahirdir Mehmet Çetin. Memleketine geldiğinde ilk işi sorunları ve
yapılması gerenleri müzakere etmekti. Kilis Ansiklopedisi ve Yeni Bir Kilis
Tarihi Mehmet Çetin’in projesiydi. Kilis’i yönetenlere takdim etti. Onlar geri
dönmediler!. Mehmet Çetin Gaziantep Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Yavuz
Coşkun’un davetiyle Necip Fazıl Sempozyumu için geldiğimizde yabancı konuklarla
birlikte bir Kilis turu düzenledi. Mahmut Kaçarlar mutfak kültürümüz ile katkı
verdi, konuk etti. Ülkemizin ve toplumumuzun, şairimizin yüreğindeki yerde
Kilis olmazsa olmazdı. Belki de bir Kilis Ansiklopedisi ısrarı bu yüzdendi.
Mehmet Çetin nurlarda uyusun. İyi ki dostum, arkadaşım, bir parçamdı.

Biliyorum Kilisli Şairler ve
Yazarlar Derneği’nin Kilis Kültür ve Edebiyat Dergisini görse çok sevinecekti.
Hata kaynak ve kadro salık veren projesini yönetime yansıtacaktı. Değerli
şairimiz Mustafa Alpaydın aradığında böyle bir düşünceye kapıldım. 1960’lı
yılların başıydı. Mercidabık Zaferi törenleri çok resmi geçiyor, topluma
yansımıyordu. Dr. Mehmet Münip Münipoğlu ile birlikte Gaziantep Valisi Salih
Tanyeri’ni ziyaret ettik. Ben lisede okuyorum. Mercidabık projemizi anlattık.
Dikkatle dinledi. “Size katkı verelim, ancak önce Mercidabık Zaferini Yaşatma
ve Dayanışma Derneği diye bir sivil toplum kuruluşunu hayata geçiriniz. Mevzuata
göre verilecek kaynağı derneğin amacı doğrultusunda faturalı olarak yayın,
etkinlik, konser vs biçiminde harcarsınız” demişti. Mercidabık Dergimiz de
böylece yayınlanmıştı. Artık öyle yöneticiler ve Mehmet Çetin gibiler fazla
yok. Ama şairlerimiz, yazar ve alimlerimiz, ediplerimiz, aydınlarımız hala var.
Neden olmasın ki? Be biz Kilisliyiz Bizde adam çoktur.