Kerkük Unutturulamaz

26

Ankara’da birçok söylenti dolaşıyor. Basın hür ve ülkemizde sözde tam bir demokrasi olduğu için herhalde bunlar yazılamıyor. Bazı siyasilerin basın üzerinde herhangi bir baskının, dayatmanın ve yönlendirmenin olmadığını ifade etmeleri, gerçekten büyük bir siyasi pişkinliktir. Olup bitenler belki çoğunlukla yazılamıyor ama; sır da değildir. Söylentilerin önemli bir bölümü Ankara’da dıştan kumandalı Türkiye’yi dönüştürme faaliyetlerini üstlenmiş bazı büroların görev başında olduğudur. Bu bürolarda yerli – yabancı işbirliği ile dışarının arzu ettiği bazı yasalar ve yasa değişiklikleri kotarılmaktadır. İtibarlı ve bağımsız Türkiye için herhalde bunlar gerekiyor!

*         *            *

Bilindiği gibi Türkiye’nin güvenlik çemberi mâlum bazı Batılı kaynaklar  Güney Doğu Avrupa deseler de, bize göre Balkanlar, Ortadoğu  ve  Kafkaslar ile Avrasya’dır. Türkiye bu çember içinde güçlü olduğu oranda,  kendini daha fazla güvenli hissedebilir. Yıllardır bu güvenlik coğrafyamızda Türkiye etkisizleştirmek için uğraşılır. Bundan dolayı içeride ve dışarıda Türk’e karşı ırkçılık yapılır.

Önemli güvenlik alanlarımızdan birisi de, Irak’ın Kuzeyi ve Türkmen şehri olan Kerkük‘tür. Türkiye son senelerde ne yeni Ovaköy Kapısını açabilmiş, ne de Habur Kapısı’nı çıkarlarına uygun olarak kullanabilmiştir. Sadece Habur’dan terörist çeteler törenle giriş yapabilmiş ve Türkiye’de hukuk devletinin olup olmadığını imtihan etme fırsatını bize vermişlerdir. Bu çirkin manzaraları unutmak mümkün değildir.

Son yıllarda  “One Minute” gösterileri ile İsrail’e sözde kafa tutup yeni anlaşmalar imzalayanlar;  Libya, Sudan ve Mısır ile ilgilenenler daha doğrusu ilgilendirilenler, sıra Kerkük’e geldiğinde sessizliğe bürünmektedirler.  Filistin’de başarılı olup- olmadığımız Gazze’ye yardım götüren Marmara gemisine yapılan saldırı ile netleşmiştir. Birçok vatandaşımız ölüme bile bile gönderilmişlerdir.

Mısır’da demokratik yollarda iktidara gelmeyen Mısır Genel Kurmay Başkanı, Cumhurbaşkanımızı karşılamış ve muhatap alınmıştır.  Dikkat çeken bir nokta; 2003’den itibaren Orta Doğu’da milli menfaat tanımlamasındaki değişmedir. Türkiye’de Türk kimliğini dışlamak gayreti içerisinde olanlar, tabii ki Orta Doğu’da Türk kimliği odaklı politikaların peşinde olamazlardı. Azerbaycan’dan soğutulup Ermenistan’la ilişkiye zorlanmamız nedendir? Birçok etnik grubu koruyan ve kollayan ülkemiz, Kerkük Türklerini Barzani’nin insafına bırakmış görünmektedir. Bölgeye dönük politika Türk odaklı olmaktan çıkıp, Arap ve Kürt odaklı hale gelirse olacağı budur. Kerkük Barzani’ye bağlı yüzlerce peşmerge tarafından sarılmış; buna gerekçe olarak da şehrin güvenliği ve saldırılardan korunması gösterilmiştir.

Türkiye Orta Doğu’da olayların içine çekilip kullanılmasından dolayı milli çıkarlarını koruyamaz hale sokulmuştur. Libya’da Kaddafi, Mısır’da Mübarek çatışmalarında Türkiye Orta Doğu’da çıkarlarını güçlendirmek isteyen küresel güçten yana olmuştur. Küresel güç Sünniler üzerinde oynayarak Sünni – Şii çatışmasını Lübnan’da olduğu gibi sürdürmekten yanadır.

1950’li yıllarda çıkan dergileri karıştırdığınızda Kerkük’te konsolosluk açılması talepleri ile karşılaşırsınız. Türkiye tersini yapmış, Erbil’de Barzani vesayeti altında bir konsolosluk açmıştır. Beylikdüzü’nden “Tatilya Eğlence Merkezi’nin  oraya götürülmesi de ayrı bir konudur. Acaba hangi milli çıkarlar uğruna Irak’ın Kuzey’ine sivil uçakların uçuşuna müsaade edilmiş, elektrik dahil birçok hizmet bölgeye götürülmüş ve bölge bizim elimizle kalkındırılmak üzere yatırımcılar teşvik edilmiştir? Beş, on aileye ve firmaya para kazandırmak, merhum bir Cumhurbaşkanı’nın çocuklarına imkân sağlamak mı ülke çıkarınadır?

Oysa Türkiye’de terörle mücadele, Irak’ın Kuzeyinde onu yok etmekten geçer. Bu da göz ardı edilmiştir. Bugünlerde Türkmenleri dışlayan, Türkmen Cephesini pasifleştiren anlayış, onlara Türk kimliğini değil; muhafazakâr, Müslüman ve demokrat kimliklerini öne çıkarmayı tavsiye ediyor. Irak Kürtleri Türkiye’ye karşı Kürt merkezli politika oluştururken, Türkiye neredeyse Kerkük’te Türk kimliğinin göz ardı edilmesine ses çıkarmamaktadır.

Barzani ise; Türkmen düşmanıdır. Basın ise; daha ziyade bir hanım gazeteciyi kullanarak; bacakarası konularla gündemi değiştirmektedir. Hukuk dışı uygulama ve tutuklamalar gündemden düşürülmektedir.

 

Önceki İçerikİleri Demokrasi’de Geri Vitesi!
Sonraki İçerik8 Mart Değil, 20 Mart Türk Kadınının Günü
Avatar photo
1944 İstanbul doğumludur. Orta Öğrenimini Maarif Kolejinde, yüksek öğrenimini İktisadî ve İdari Bilimler Yüksek Okul'unda tamamlamıştır. 1967'de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne asistan olarak girmiştir. Ord. Prof. Dr. Z.F. Fındıkoğlu'na asistanlık yapmıştır. 1972'de "Bölgelerarası Dengesizlik" teziyle doktor, 1977'de "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" teziyle doçent, 1988'de de profesör olmuştur. 1976 Haziranında yurt dışına araştırma ve inceleme için giden Erkal 6 ay Londra ve Oxford'ta inceleme ve araştırmalar yapmış, Doçentlik hazırlıklarını ikmal etmiştir. 1977 yılında hazırladığı "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" isimli Eğitim Sosyolojisi ve Eğitim Ekonomisi ağırlıklı tezle Doçent olmuştur. 1988'de Paris'de, 1989'da Yugoslavya Bled'de yapılan milletlerarası UNESCO toplantılarında ülkemizi birer tebliğle temsil etmiştir. 1992 Yılında Hollanda'da yapılan Avrupa Konseyi'nin "Avrupa'da Etnik ve Cemaat İlişkileri" konulu toplantısına tebliğle katılmıştır. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi dışında dönem dönem Harp Akademilerinde, Gazi Üniversitesi'nde, Karadeniz Teknik (İktisadi ve İdari Bilimler Yüksek Okulu) ve Marmara Üniversitelerinde de derslere girmiştir ve konferansçı olarak bulunmuştur. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü ve İktisat Sosyolojisi Anabilim Dalı Başkanı, Metodoloji ve Sosyoloji Araştırmaları Merkezi Müdürü, İstanbul Üniversitesi Senato Üyesi, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı ve İstanbul Türk Ocağı üyesi olan Prof. Dr. Erkal'ın yayımlanmış ve bir çok baskı yapmış 15 kitabı ve 700 civarında makalesi vardır. Halen Yeniçağ Gazetesi'nde Pazar günleri makaleleri yayımlanmaktadır. Prof. Dr. Erkal evli ve üç çocukludur. Dikkat Çeken Bazı Kitapları : Sosyoloji (Toplumbilimi) (İlaveli 14. Baskı), İst. 2009 Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri, İst. 1978 Bölgelerarası Dengesizlik ve Doğu Kalkınması,(2. Baskı), İst. 1978 Sosyal Meselelerimiz ve Sosyal Değişme, Ankara 1984 Bölge Açısından Az Gelişmişlik, İst. 1990 Etnik Tuzak, (5. Baskı), İst. 1997 Sosyolojik Açıdan Spor, (3. Baskı), İst. 1998 İktisadi Kalkınmanın Kültür Temelleri, (5. Baskı), İst. 2000 Türk Kültüründe Hoşgörü, İst. 2000 Merkez Binanın Penceresinden, İst. 2003 Küreselleşme, Etniklik, Çokkültürlülük, İst. 2005 Türkiye'de Yolsuzluğun Sosyo-Ekonomik Nedenleri, Etkileri ve Çözüm Önerileri (Ortak Eser), İst. 2001 Ansiklopedik Sosyoloji Sözlüğü (Ortak Eser), İst. 1997 Economy and Society, An Introduction, İst. 1997 Yol Ayrımındaki Ülke, İst. 2007 Yükseköğretim Kurumlarının Bölgelerarası Gelişme Farklılıkları Açısından Önemi ve İşlevleri, İTO, İst. 1998 (Ortak Araştırma)