Her günlük haberin içinde Kıbrıs konusu ile ilgili bir haber olur mu?

Evet olur!

Çünkü Hıristiyan toplumuna göre bu adada Türk varlığı olduğu müddetçe Kıbrıs adası her zaman gündemde olacaktır…

Bu haberlerin kaynağı haber yapıcıları kimlerdir?

Tabii ki, öncelikle Rumlar, sonrada adadaki menfaatlerinin peşinde koşan bilinen ülkeler ile uluslararası kuruluşlar.

ABD, İngiltere, İsrail, Fransa, BM, AB…

Gün geçmez ki Kıbrıs müzakereleri başladı, başlayacak denmesin.

Gün geçmez ki, Rum kesiminden 1974’de terk ettikleri topraklara dönecekleri yönünde bir haber üretilmesin!

Gün geçmez ki, Rum Ortodoks Kilisesi Başpapazı Türkler aleyhine bir açıklama yapmasın.

Tabii ki, bu haberler üzerine KKTC’de yaşayan kimi boş tenekeler, barakacılar, Rum seviciler hep bir ağızdan ‘’Bağımsız, Birleşik Kıbrıs’’ isteriz diye bağırmaya başlarlar. Bir avuç kalmış olsalar da her ne hikmetse bayağı da ses çıkarırlar. Ama kendileri bağırır, kendileri duyarlar.

Artık milyon kez söylendi. Adada bir daha eski günlere dönülmeyecek. 20 Temmuz 1974’te her şey değişti. Adada artık iki devlet var. Birisi kuzeyde diğeri güneyde…

1960 da kurulan bağımsız Kıbrıs Cumhuriyetinin tekrar kurulmasını Rum tarafı nasıl isteyebilir? Bu devleti darmadağın eden, devletin diğer kurucu ortağını, Kıbrıs Türk tarafını bu ortaklıktan atıp, top yekûn ortadan kaldırmak isteyen Rum tarafı değil mi?

Şimdi hangi hakla böylesi bir yapıya dönelim diyebiliyorlar?

Geçti o günler tam 52 yıl geride kaldı. O günlerin anıları ile avunun yok artık ‘’Bağımsız Kıbrıs’’ rüyalarınızda kaldı.

KKTC devletini görmezden gelmeye daha ne kadar devam edeceksiniz?

Yakın zamanda başlayacağı söylenen Kıbrıs müzakeresinden de (Tüm tarafların katılacağı 5+1 görüşme) bir şey beklemeyin. Çünkü sonuç çıkmaz.

Bre kafadan bacaklılar:

Hem Kıbrıs Türk’üne azınlıktır diyeceksiniz. Hem Türk askeri adayı terk etsin diye direteceksiniz, hem de Türkiye’nin garantörlük hakkı olamaz diye her Allah’ın günü demeç vereceksiniz. Sonra da müzakere masasında görüşmeye geleceksiniz!

Ne görüşeceksiniz?

Sizin taleplerinize evet diyecek hiçbir Türk yetkili çıkmaz. Siz ancak Lefkoşa Türk kesiminde para vererek bağırttığınız barakalılardan, boş tenekelerden, Rum sevicilerinden evet cevabını alırsınız.

Artık çekin elinizi Kıbrıs’tan, bırakın Kıbrıs’ın peşini!

Nedeni ise çok belli değil mi?

Her iki devlette yaşayan halktan böyle bir talep var mı?

Her iki devlette yaşayan halk gelin çözüm adına müzakere masasına oturun diyor mu?

Her iki halkın geçim mücadelesinden başka bir uğraşısı var mı?

Her iki halk iç içe yaşamayı çok özledik diyor mu?

Özellikle Rum kesimi yönetimi ile görüşme masası kurmaya meraklı BM, AB temsilcilerine sesleniyorum:

Kendinize güveniyorsanız, hem Rum tarafında hem de Türk tarafında iki devlette de eş zamanlı bir referandum talebinde bulunun bakalım, yukarıda sıraladığım soruları her iki halka da sorsunlar. Bakalım ne cevap çıkacak.

Şundan hiç şüpheniz olmasın her iki halk da yaşadıkları bölgelerden, mevcut yapılardan memnun olduğunu söyleyecektir.

Tabii politikacılar ne diyecektir bilemem!

Sizler Kıbrıs adasında illa ki, bu iki halkı bir araya getirerek aynı devlet çatısı altında yaşatacağız diyen AB ve özellikle de BM yetkilileri:

Bırakın artık Kıbrıs’ın peşini, düşün artık her iki halkın da yakasından.

Ama özellikle de Kıbrıs Türk tarafının yakasından düşün. Her defasında isteğiniz başka bir taviz artık usanç verdi. Ne size ne de sırtını sıvazladığınız Rum tarafına, Kıbrıs Türk Halkının vereceği bir taviz yok.

KKTC’de yaşayan halkımızın ezici çoğunluğu anavatan Türkiye’nin desteği ile egemenliğin verdiği güç ile aydınlık geleceğe doğru hızla yol alıyor.

52 yıl önceki Kıbrıs Türk’ü çok geride kaldı.

Öncelikle Kıbrıs Türk’ünün bir devleti var. Göndere çekilen ay yıldızlı bayraklarımız altında özgürce yaşıyorlar. Her geçen gün biraz daha gelişip, geleceğe daha güzel bakıyorlar.

Hiç mi sıkıntıları yok? Tabii ki var, ama her sıkıntıyı aşacak azimleri de var, güçleri de var.

Bitsin artık müzakereymiş, çözümmüş, şuymuş, buymuş.

Olan olmuş, biten bitmiş, olanla biteni yeniden yaşatmak niye?

Tarihe not düşülmüş bir kere değişmez.

Türk bayrağının vatan bellediği yerler Türk’ündür geri verilmez.

Hiç derdimiz bitmiyor, dert üretmek, hayat tarzımız olmuş.

Düne kadar, Fetö derdiyle uğraşırken bir de Süleymancılık diye bir şey çıkardık dert olarak kendimize.

Biz mi çıkardık, birleri mi çıkardı; o ayrı bir tartışma konusu. Gündemimizde şimdilik Süleymancılık var. Hayırlı, uğurlu olsun(!)

“Din, afyondur.” teziyle Karl Marks, toplumlar için dinsizliği savunuyordu. İslam’ın bu denli istismar aracı olarak kullanıldığını gördükçe “Marks haklı mıydı acaba?” demek geçiyor içimden. İslami öğretilerin, şahsiyetlerin, ayet ve hadislerin, kişileri ve toplumları ayrıştırmada, uyuşturmada, düşmanlaştırmada tarihin hiçbir döneminde bugünkü kadar kullanıldığına kitaplarda rastlamadım. Düşmanlarımız görevlerini bilinçle, Müslümanlar ise büründükleri cehalet zırhıyla, birbirlerine karşı “ihanet savaşı” yapıyor. Adları da, şucu, bucu…

Aldatılmış olmak acı, aldatma aracı olarak dinin, milliyetin kullanılması, daha da acı ve ahlaksızlık. Bu acıyı bu toplum hep yaşadı. Artık akıllı olma zamanı. Kim ki, “Bana gel.” diyor, ondan uzak duruyorum. “Kendine gel.” diyene kulak veriyorum. Kim ki ticaretinde, siyasetinde dini kavramları fazlaca kullanıyor, ona sırtımı dönüyorum; davranışlarındaki tutarlılığa bakıyorum. “Senin ibadetin sana lazım; bana senin adaletin, hakkaniyetin lazım.” diyorum. Hiçbir dini tartışmaya girmiyor, siyasi kişilerin savunucusu olmuyorum. Düne kadar savunduğum fikirlerin bir ihanetin mızrağı, siyasi kişilerin de iç ve dış mihrakların uşağı birer hain olduklarını görmenin hayal kırıklığını yaşamak istemiyorum.

Ülkemiz, tarih boyunca yalnızca kendi iç meseleleriyle değil, aynı zamanda dışarıdan gelen tehditlerle de mücadele etti, ediyor. İmparatorluklar dağıldı, devletler kuruldu, savaşlar ve siyasi hesaplaşmalar yaşandı tarihimizde. Güçlü bir devlet olmanın bedeli hep ağır oldu. Ancak bugün üzerinde daha fazla düşünmemiz gereken bir mesele var: Bizi tehdit eden yalnızca dışarıdaki düşmanlıklar mıdır yoksa farklılıklarımızı çatışmaya dönüştüren iç gerilimler midir?

Dinî, mezhebî, etnik, siyasi ve ekonomik farklılıklar normal şartlarda bir toplumun zenginliğidir. Farklılıklar birer ayrıştırma aracına dönüştürüldüğünde toplumun bağışıklık sistemi zayıflar. Güçlendirmemiz gereken uzuvlarımızı zayıf bırakmakta pek ısrarlıyız. Buna “özgüven körlüğü” dense yeridir.

Her toplum, insan bünyesine benzer. Vücudunun bir yerindeki baskı, başka bir yerde cerahat olarak ortaya çıkabilir. Biriken adaletsizlik, ekonomik sıkıntı, kimlik tartışması veya siyasal gerilim zamanla başka bir alanda patlak verebilir. Sorunun kaynağını görmeden yalnızca ortaya çıkan belirtiyle mücadele etmek ise hastalığı iyileştirmez. Düşmanlarımızın ve hainlerin istismar konusu yaptıkları yaraların en az bir asır önce açıldığını, zamanla bu yaraların tedavi edilmek yerine derinleştirildiğini itiraf etmek durumundayız. Necip Fazıl’ın, “Ah, küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap / Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılap” dayatmaları ile bu topluma zulmedilmeseydi belki de bugün tekrar tekrar kanırtılan bu yaralar açılamayacaktı.

Sağ-sol ayrışması, Alevi-Sünni gerilimi, Türk-Kürt meselesi, laiklik-dindarlık tartışmaları ve ekonomik sınıf farklılıkları üzerinden yapılan siyaset, toplumun ortak paydasını zayıflattı. Elbette, bu meselelerin her birinin tarihî ve sosyolojik sebepleri var. Fakat asıl tehlike, bu farklılıkların birbirini anlamanın değil, birbirini dışlamanın aracı hâline getirilmesidir.

Bir ülkenin dinî, etnik veya siyasi fay hatlarını keşfetmek ve bunları kendi çıkarları doğrultusunda kullanmak, uluslararası siyasetin bilinen yöntemlerinden biridir. Ancak burada dikkat etmemiz gereken önemli bir nokta var: Her toplumsal problemi dış düşmanlara bağlamak da doğru değil. İçeride çözülmesi gereken sorunları yalnızca dış güçlerin eseri olarak görmek, kendi sorumluluğumuzu ortadan kaldırır.

“Bizi birbirimize düşüren hangi mesele var ve bunları nasıl ortak bir değere dönüştürebiliriz?” sorusu üzerine akademik çalışmalar yapılmalı, politikalar geliştirilmelidir.

Farklı düşünmek düşmanlık değildir. Farklı inanmak ihanet değildir. Farklı bir siyasi tercihte bulunmak vatan sevgisinin eksikliği değildir. Ekonomik veya sosyal farklılıklar da insanları birbirinin düşmanı yapmak zorunda değildir. En büyük düşmanımız, cehaletimizdir, aklımızın yerine uydurulmuş öğretileri kendimize kılavuz yapmamızdır. Kitap belli, rol model belli.

Asıl ihtiyacımız, farklılıklarımızın üzerinde yükselen ortak vatandaşlık, aidiyet, doğru bilgi, yüksek hoşgörüdür. Aynı ülkenin insanları olduğumuzu, aynı bayrağın altında yaşadığımızı, aynı geleceği paylaşacağımızı unutmamak zorundayız.

Gerçek güç, farklı düşünen insanların aynı geleceği savunabilmesidir.

Bugün bize düşen, her farklılığı bir çatışma sebebi olmaktan çıkarıp bir arada yaşamanın imkânına dönüştürmektir. Dışarıdan gelen hiçbir tehdit, içeride birbirine güvenen ve birbirine saygı duyan bir toplumu kolay kolay yıkamaz. “Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez.” der Mehmet Akif.

Bu millet ve toplum, içindeki safralar sebebiyle yeterince sancı çekti. Pislikte, kargaşada bereket olmaz. Birlik için temizlik şart.

Ülkemizin düşmanlarını, onlar dost görünseler de, niyetlerini biliyoruz.

En güçlü savunmamız; ortak akıl, adalet, kardeşlik ve birlikte yaşama iradesidir.

Düşman uyumaz, sü (asker) uyumasın.

İlahiyat ve Felsefe Hocası Prof. Dr. Niyazi KAHVECİ’ nin önemli gördüğüm yazısını paylaşıyorum;

*

Bu ülkede en çok satılan, en çok satın alınan fakat hiç kullanılmayan tek şey dindir. Bunu satın alan halk problemlidir! Halkın zihin yapısı problemlidir! Bu problemlerin faturasını millet olarak birlikte ödüyoruz..

Bu kafa birini büyütüyor, sonra da gidip kendini ona öldürtüyor.

Bu kafa, hastalıklı bir kafadır!

Bu kafa, anakronik (çağ dışı) bir kafadır!

Bu kafa, şizofrenik bir kafadır!

On bin yıl öncesinin anlayışıyla bugünü yaşamaya çalışan blr kafadır!

– Kiralık kapitalle kapitalizm, kiralık felsefeyle bağımsızlık olmaz!..

En zor iş, çağdışı insan malzemesiyle çağdaş işler yapmaya kalkışmaktır.

Otuz yıl sonra ya teknolojik insan olacaksınız, ya da gereksiz insan. Mesele bu kadar basit.

– Batı’daki dinî mezhepler teolojiktir ve zihinseldir!

Bizdekiler ise siyasaldır!.. Meşrulaştırmak için teolojisi arkadan gelir.

– Sünnilikte düşünmenin “d”si yoktur! Adı üstünde teamülcü!

Allah’tan, uygulamacı olan elin oğlu, bize teknoloji satıyor da, onu alıp kullanıyoruz.. Satmasa ne yapacağız?

– 150 milyar dolar ihracatımız var ama, 300 milyar dolara yakın da ithalatımız var!..

Bunun anlamı şudur!.

Bir liralık mal satıp, iki lirayla geçineceksiniz.

– Yeraltı kaynaklarımızı sattık! Yer üstündekileri de sattık!

Şimdi havayı betonla doldurup onunla geçinmeye çalışıyoruz.

Gelin görün ki, bunu dert edinen kimse yok.

– Şeyhlik, şıhlık kavramı, 5000 yıl önceki totemizm kavramının insana dönüşmüş halidir.

Bu toplumda şeyh, şıh çok, fakat tek filozofumuz yok!

O nedenle olguyu okuyamıyoruz.

– Biyolojik yönden aklı bozuk insanların evliyadır diye peşlerinden koşup, “Benim hâlim ne olacak?” diye soranlarımız var!

– Batılıları sömürgeci diye eleştiriyoruz!

Fakat onlar kendi insanlarını sömürmüyorlar.

Biz ise dışarda değil, içerde sömürgeciyiz.

Kendi insanımızı sömürüyoruz.

Buna “ ekonomik ensest ilişki” deniyor.

Bana göre en büyük vatan hainliği budur.

– Adam ilâhiyat profesörü olmuş, yaptığı iş;

VİP cenaze namazı kıldırmak,

VİP umre ziyareti düzenlemek.

Anlayış olarak hâlâ Farabi’yi aşamamış.

4000 yıl önce yaşayan Sümerler’in kafasına sahip.

– Bilimin, tarihin ve sosyal bilimlerin bir felsefesi vardır!

O nedenledir ki, ülkemizde bir felsefe üniversitesi açılması şarttır. Buna teoloji felsefesi de dâhildir.

– Kur’an üzerinde bütünsel bir çalışma yapmadığımız, daha açık bir ifadeyle, Kur’an’ın hedefi nedir, karakteri nedir sorularına cevap bulmadığımız sürece, 1500 yıl öncesine takılır kalırız.

– Aklımızın çapını genişletmeden, mevcudun dışına çıkamayız!.. Biz de, (Türkçe) akıl nedir ve nasıl çalışır diye bir kitap yok!..

Oysa Batı’da binlerce var!

– Şunu kafamıza iyice yerleştirelim. 21. yüzyılda dinsel düşünme diye bir şey yoktur, olamaz..

Çağımız, akılcı ve bilimsel düşünme çağıdır..

Bu çağda olduğu gibi, bundan sonraki çağlarda da dindar olunabilir.

Fakat dindar olmanın yolu, akılcılıktan ve bilimsel düşünmekten geçmelidir.

– Atatürk İslâm’ı, ruhunu ve felsefesini çok iyi anlamıştır! Tıpkı Hazreti Peygamber’in anladığı gibi…

Okuduklarımızdan bahisle bir gerçeğin şaşmaz ifadesi;

Türkler Dünya yaşam süresince diğer tüm milletlerden farklı olmuşlardır.

Yaşamları, giyimleri, kültürleriyle gittikleri yerlere yenilik, adalet hak hukuk ve kadına saygı geleneğini götürmüşlerdir.

Türk Kadını cesur ve mert oluşuyla aynı erkek gibi savaş meydanlarında savaşmıştır.

Türk Kadını aynı zamanda güzelliği ve zarafetiyle yine Dünyanın en güzel kadınları arasında yerini almıştır.

Türkler, kimseye hiçbir ayrımcılık yapmadan, başka milletten, dinden veya mezhepten insanlarla her zaman barış, huzur, güven ve uyum içinde yaşamayı bilmişlerdir.

İşte tarih boyunca Türk Devletleri ve Türkler hakkında söylenmiş sözlerden bir derleme…

• Ne mutlu Türk’üm diyene! (Mustafa Kemal Atatürk)

• Bayrakları bayrak yapan üzerindeki kandır. Toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır! (Mithat Cemal Kuntay)

• Biz Türk milleti temiz bir milletiz. Biat nedir asla bilmeyiz. Bundan dolayı Tanrı bizi aziz kılmıştır. (Alparslan)

• Siz çoksunuz biz Türk! (Bilge Kağan)

• Bayrak, bir ulusun onurudur. Ne olursa olsun yerlere serilemez ve çiğnenemez. (Mustafa Kemal Atatürk)

• Ey Türk, titre ve kendine dön! Üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe, kim bozabilir senin ilini ve töreni! (Bilge Kağan)

• Bana Türklerden Kurulu bir ordu verin, dünyayı rehin alayım. (Napolyon)

• On ulusun on yiğit adamının gücü tek bir kimsede toplansa yine bir Türk’e bedel olamaz. (Charles Mcfarlane)

• Dünyada iki bilinmeyen vardır. Biri kutuplar, diğeri ise Türkler. (Albert Sorel)

• Kılıcı eşsiz bir maharetle kullanan Türkler, mağlup ettiği insanların yarasını sarmakta da bir o kadar ustadır. (George Gordon Byron)

• Türkler ölmeyi iyi bilirler. Ben de ölmeyi bilen bir milletin yenilmeyeceğini bilecek kadar tecrübe sahibiyim. (Montecucco)

• Türkler devlet yıkmakta ve kurmakta en iyi üstatlardır. (Joseph Von Hammer-Purgstall)

• Irk ve millet olarak Türkler, geniş imparatorlukla içerisinde yaşayan kavimlerin en asilidir. (Alphonse de Lamartine)

• Eğer Türkleri tanımış olsaydınız hayran olurdunuz. (Sir Mark Skyes)

• Türk milletinin yaratılış nedeni cihana hâkim olmasıdır. (Hacı Bektaş Veli)

• Benden eyerimi isteyiniz vereyim, atımı isteyiniz vereyim fakat vatanımdan hiç kimse bir karış toprak istemesin veremem. (Mete Han)

• Vatan ne Türkiye’dir Türklere, ne Türkistan, Vatan büyük ve müebbet bir ülkedir; Turan… (Ziya Gökalp)

• Vatan için ölmek de var, fakat borcun yaşamaktır. (Tevfik Fikret)

• Türk korkmaz korkutur. Bir şey isterse onu yapmadıkça vazgeçmez. (Semamae İbni Eşref)

• Adolf Hitler Kumandanlarından biri Adolf Hitler’e sorar: -Türklere neden saldırmıyoruz? – Bu soru üzerine Hitler: Türkler öyle bir millettir ki, eğer saldırırsak tamamını yok etmemiz gerekir… Yoksa bir tane bile hayatta bırakırsak, yeni bir devlet kurar ve intikamını alır demiştir.

• Türk milleti iki bin yıldır profesyonel askerdir. Türklerin mesleği askerliktir. (Donaldson)

• Dünyada Türklerden başka hiçbir ordu bu kadar süre ayakta duramaz. (Hamilton)

• Türklerle dost ol ama düşman olma. (Gianni de Michelis)

• Türkler az söylerler çok iş yaparlar. (Abraham Lincoln)

• Türkler tarihte eşi benzeri görülmemiş bir millettir. (Enes Bin Malik)

• Artık Türklerle savaşmam. Onlar çok cesur ve iyi insanlar. (Andreas Phitiades)

• Türk gibi ölüme gülerek bakan bir eri başka hiçbir ulusta bulamazsınız. Yalnız ona iyi bir komutan gerekir. (Mulman)

• Türk kadınlarının en büyük süsü Türk oluşlarıdır. Onlar süslenmek için elmas veya zümrüt takınmıyorlar, belki üzerlerinde taşıdıkları o taşları süslemiş ve kıymetlendirmiş oluyorlar. Çünkü her Türk kadını canlı bir inci ve paha biçilmez bir pırlantadır. (Lady Mary Wortley Montagu)

• Türk, asillerin asilidir. Yapmacık olmayan, gösterişi bulunmayan bu pek yüce asalet ona tabiatın hediyesidir. (Pierre Loti)

• Türk askeri cesurdur. Anavatanını sever ve onun için gerekirse çekinmeden canını feda eder. (Albert Einstein)

• Türkler Asya’nın güçlü ulusudur. (Albert Sorel)

• Çanakkale’de başarılı olamadık. Nasıl başarılı olurduk ki? Zira Türkler yuvasına girilmiş aslanların hiddetiyle, cüret ve cesaret kahramanlığı ile savaşıyorlardı. Böyle bir millet görmedim. (Sir Julien Corbet)

• Türk’ün güzel yüzünü, kuvvetli endamını, pırıltılı kostümünü, zarif tavırlarını, kibar gülüşünü, aslanca kükreyişini fırçayla göstermek mümkündür. Fakat pek güç olan, Türk’ün özünü göstermektir. Bu öz, ayışığı gibi görülür fakat gösterilemez. (Decamps – Fransız ressam)

• Türk toplumunda kişisel nitelik ve değer dışında hiçbir şeye önem verilmez. (Baron Büsbek)

• Türkler’in doğrulukları ve namuslulukları ne kadar övülse yeridir. (Charles Macfarlene)

• Türklerle dost ol, ama düşman olma. (Gianni de Michelis)

• Tarih, Türkler‘den çok şey öğrendi. Onların elinden çıkma öyle eserler var ki bunlar medeniyetin birer ziynetidir. (Alman tarihçi Hammer)

• Türkler’in Avrupa dengesi için gerekli bir unsur oldukları kesindir. (Lord Beaconsfield)

• Kılıcı insafsız bir beceriyle kullanan Türk’ün eli, yendiği insanların yarasını sarmakta da ustadır. (Lord Byron)

Kemalizm kavramıyla vurgulanmak istenen Başbuğumuz Atatürk’ ün gerçekleştirdiği ilke ve inkılâplarıdır;

*

Geçmişinde faşizmin karasına iyice bulaşıp, bugün Yeni Dünya Düzeni’ nin silahşorluğuna soyunanlar… Yıllarca “solculuk” oynayıp, bugün yükselen değer olarak gördükleri “neo liberalizm”in kucağına oturmakta hiçbir sakınca görmeyenler… Dünün dincileri, bugünün takiyecileri… Dönekler… Ruhunu ve kalemini kiralayanlar… Kısacası, çıkarları için her renge bürünebilen işbirlikçiler… Ve tabii Batılı dostlarımız!..

Normal şartlarda asla bir araya gelemeyecek bu zevat, konu Atatürk, Kemalizm ve Cumhuriyet olunca adeta etle-tırnak haline geliveriyor!.. Eminim dikkatinizi çekmiştir; son zamanlarda yine dışarıdan ve içerden yoğun bir saldırı kampanyası başlatıldı. Ancak bu kez çok daha cüretkâr ve akıl almaz düzeyde çarpıtarak! Saldırıların elbirliğiyle sahneye konulduğu zamanlardan birkaç örnek vermekte yarar var:

-Zamanın TBMM Başkanı, tam da Cumhuriyet’in 80. yıl kutlamaları öncesinde “Atatürk’e saygım var, ancak Kemalizm bitmelidir” diyordu mesela!

*

Tempo Dergisi şu dahiyane(!) soruyu ortaya atmıştı

-Kemalizm var mı? Atatürk aşıldı mı?

Bir o kadar dâhiyane yanıt ise bir köşe yazarından gelmişti:

-Kemalizm 1930’larda yer almış bir tarihi kategoridir!.. Atatürk ise vatanseverlik ve muasır medeniyetçilik gibi vazgeçilmez iki ilkenin temsilcisi olarak saygıyla benimsenmelidir”

*

Ne kadar açık değil mi; içimizdekiler ve dışarıdakiler aynı ortak paydada birleşiyordu: Özetle;

-Atatürk’e tarihi kişilik olarak evet, Kemalizm’e yani Atatürk ilkelerine hayır!

*

İçimizdekiler ve dışarıdakiler niçin böylesine hırsla, kinle ve kararlılıkla Kemalizm’i yıkmaya, yok etmeye çalışıyordu peki?.. Bu sorunun yanıtını yıllarca önce sevgili Ahmet Taner Kışlalı vermişti:

-Bir din devleti kurmak isteyenlerin karşısındaki en büyük engel Kemalizm… Türkiye’yi etnik kökenlere göre parçalamak isteyenlerin önünde en büyük engel Kemalizm… Ve yeni mandacı, 2. Cumhuriyetçilerin önünde en büyük engel yine Kemalizm…

* EMELLERİNE ERİŞEMİYECEKLER

İşte Batılısından işbirlikçisine, şeriatçısından etnik ayrılıkçısına tüm Cumhuriyet düşmanlarının Kemalizm’e karşı birleşmelerinin nedeni buydu!:

-Kemalizm’i yıkarak Mustafa Kemal’i yok etmek!..

*

Bu ülkenin aydınlık insanları, Kemalizm’in ilkelerini bıkmadan usanmadan anlatmalı:

-Kemalist Türk Devrimi, her şeyden önce bir Aydınlanma devrimidir. Türkiye Cumhuriyeti, her türlü ihanete karşın İslam coğrafyasında tek, dünya üzerinde ilk 20 devlet arasında ise bu o devrimler sayesindedir.

*

-Kemalizm’in ana fikri sürekli devrimciliktir. Çağdaş uygarlığa ulaşan yolda tutuculuğun, dogmaların amansız düşmanıdır.

-Kemalist Türk Devrimi din ya da ırk değil, dil-kültür birliği ile tarih bilinci üzerine inşa edilmiştir. Atatürk’ün yazdığı yurttaşlık kitabı şu cümle ile başlar: “Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir.”

İşte Kemalizm’e bunun için saldırıyorlar. Bir türlü hazmedemedikleri Mustafa Kemal’i ve Cumhuriyet’i tam anlamıyla gömmeden asla huzura eremeyecekler… İşte Kemalistlerin tarihi görevi de tam bu noktada öne çıkıyor:

-O kafanın istediği huzur ortamını asla tattırmamak!