Bir meydan muharebesine katılmışız gibi güvenlik kuvvetlerimiz şehit oluyor. Yetkililer ‘nefretle kınıyoruz, üzülüyoruz / o halde oturuyoruz‘ mesajı veriyorlar. Çünkü bu kalıpların fiili olarak ürettiği algı budur. Böyle bir durumda eyleme dönüşmeyen her söz bitmeyen hikâyedir.

Uluslararası Güçler Tehdit Ediyor: Eğer bir örgüt sınırları aşarak uluslararası düzeyde sığınma, barınma ve örgütlenme imkânı buluyorsa, finans kurumlarına, yayın kuruluşlarına sahipse, saldırı düzenliyor ve katliam yapıyorsa bu örgütün arkasında uluslararası güçler vardır. PKK terör örgütü ve uzantıları ilan edilen savaşın sadece taşeronlarıdır. Gerçek bu. Peki, sizlere soruyorum. Bu terör örgütünün arkasında yer alan güçlerin kimler olduğunu, hangi yardımları yaptıklarını, silah ve uyuşturucu malzemelerini nasıl temin ettiklerini ve intikalini nasıl sağladıklarını, finans ve mühimmat yardımını kimlerin yaptığını, dağda yaralanan teröristleri kimlerin tedavi ettiğini her hangi bir yöneticinin açıkladığını gördünüz mü? Bu açıklama yapılmadığı sürece söylenen her şey bitmeyen hikâyedir. Seçimden sonra Ankara’ya karşı Diyarbakır gösterisi, ardından özerklik ilanı, 13 şehit ve yaralılar; sizce bunların hepsi bir tesadüf mü? Bu olay, yerel ve uluslararası güçlerin, siyasi iktidara BDP’yi istediği şekilde TBMM’ye al, sürece uygun düşen kararları çıkar, yoksa hâ, selamıdır!

Önce Federasyon Sonra Bağımsızlık: Ülkemizde etnik bölünme sosyolojik olarak imkânsızdır. Çünkü toplum bütün yerleşkelerde içiçe yaşamakta, aynı değerleri, tarihi kaderi paylaşmakta ve akrabalık bağları kurmaktadır. Etnik ayrımcılık üzerinden devlet inşa etmek isteyen yerel ve uluslararası ustalar bu gerçeği gördüler. 1993 Ağustos ayında Irak’ın Kuzeyi’nde iki kürtçü oluşumun birleşerek gerçekleştirdikleri Kürdistan Birlik Partisi şu kararı aldı: Federasyon, bağımsızlığa geçişin daha kolay yoludur. Federasyondan bağımsızlığa geçişi AB ülkeleri de kabul eder. Öyleyse önce federasyon sonra bağımsızlık amaç olmalıdır. O günden bu tarafa siyasi değerler üzerinden yerel ve uluslararası mutfakta pişirilen politika budur. 2001’den itibaren izlenen politikaların tümünün markası bu mutfağa aittir. İsterseniz her iki tarafın söylediklerini karşılaştırın.

Eştoplumlaştırıcılık ve Çoketnikli Politikalar: Açılım talebinin ve politikasının siyaset dilindeki adı: Eştoplumlaştırıcılık ve çoketnikli modeldir. Bu modele göre etnik çatışma ve bölünme potansiyeline sahip olan devletlerin izlemesi gereken yol: Eştoplumlaştırıcı demokrasi teorisinin siyasi uyum stratejilerdir. Milli devlet içinde çok milletli demokrasi şeklindeki seçenek, bir devlet içinde birkaç milletin eşit ortaklığına dayanmalıdır. Bu model, çok milletli bir devletteki etnik ve kültürel grupların siyasi uyumu için gerekli koşulları sunar. Birçok devlet çok milletli olduğu için eş toplumlaştırıcı model, milliyetçilik probleminin olduğu bu devletler için liberal bir modeldir. Bu model birçok ülkede kullanılmış, her kullanıldığı yerde sistem çökmüştür. İşte bu nedenle modeli ihraç eden Batılı devletler, başarısızlığın nedenini modelin iyi uygulanmadığına bağlayarak iki şart daha eklemişlerdir: (a) Devlet içinde yer alan hiçbir millet yürütme veya yasamada çoğunluk teşkil etmemelidir. (b) Her millet kendi alanı içinde özerklik araçlarına sahip olmalıdır.

Basitleştirilmiş formül çerçevesinde, belirtilen modelin pek çok milli devletin yaşadığı sorunu çözeceği ileri sürülerek sistemin tanımı şu şekilde yapılmaktadır: Bu durum tipik olarak çok milletli koalisyon hükümetlerini veya federalizm ya da değişik milletler için yetki devri yoluyla merkezi hükümette veya merkezde orantılı şekilde milletlerin temsilini bünyesinde barındırır. Çözüm numarası altında anılan zümrenin ülkemize layık gördükleri durum ve sistem budur. Ülkemizde ileri demokrasi ve uyum adına icat edilmiş ‘Kürt sorunu’ üzerinden Boşnak, Laz, Çerkez ve Türk şeklinde yapılan amaçlı sıralamayı anılan kesimlerin içinde yer alan siyasilerin, aydınların ve bürokratların, PKK terör örgütü ve sivil görüntülü uzantıların ağızlarını her açtıklarında telaffuz etmeleri tesadüf değildir. Bazılarının açıkça bazılarının ise üstü örtük ve ince bir şekilde önerdikleri model budur. Federalizm / özerklik, başkanlık sistemi gibi kavramlar altında pişirilen ve önümüze konulan çözüm budur.

Sorun Gerçek, Çözüm Sahte: Evet, bu ülkede bölgesel ve uluslararası güçlerin tezgahladığı, birilerinin de göz kırptığı bir terör sorunu var. Bu sorun, gerçek bir sorundur. Ancak bazen açık, bazen üstü kapalı olarak önerilen çözüm sahtedir. Çünkü Türk Milleti, bir kabile toplumu değildir. Ortak kültüre dayalı bir milli devlettir. Sayılan kesimlerin tümü, aynı kültürün ve aynı tarihin insanlarıdır. Bu fitneyi üretenlerin derdi, demokrasi değildir. Bunların derdi kargaşa üreterek Türk Milleti’ni acze düşürmektir. Öyleyse toplumu soysuz değişmelerin açık pazarı haline getiren bu sürecin aktörlerine ve saz arkadaşlarına karşı direnmek milli ve tarihi görevdir.

Gerek bir çok tv kanalında yayınlanan Devr-i alem belgesel tv programı ve gerekse gazetemizde yazdığımız haberleri sonuna kadar takip edip sonuçlandırmayı bir görev bilmekteyiz.
Belgesel çekimleri ve haberlerimizi yerinde araştırıp tarihe not düşmekte ve zamana noterlik yapmaktayız. Bu çerçevede  yaptığımız araştırmaları bir belge olarak gelecek kuşaklara aktarırken yetkililerin de dikkatine sunarak çözümüne katkı sağlıyoruz..
Hafta sonu gazetemizi ziyaret eden Ak Parti Kocaeli milletvekili ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Çevre Araştırma Komisyonu üyesi Zeki Aygün bey ile yaptığımız görüşmede  kendisi bizden yazılı bilgi istedi.
Ayrıca Dilovası OSB’nin iftar yemeğine katılan  Kocaeli Valisi Ercan Topaca’da konuyla ilgili yazılı bilgi notu istemişti. İstenilen bilgi notlarının özetini bu gün sizlerle bu köşede   paylaşırken, Bu bilgileri Cumhurbaşkanı sayın Abdullah Gül ve Başbakan sayın Tayip Erdoğan’a da bildirmeyi bir görev kabul ettik.
* Köylerin Sorunları ve Çözüm Önerileri
1. Kocaeli bölgesi ve Köylerde 500 yıllık tarihi mezarlıklar çok perişan, sahipsiz ve definecilerin işgalinde. Tarihi mezarlıklar tespit edilip, Valilik, Özel İdare, Orman Müdürlüğü ve Büyükşehir Belediyesi tarafından temizletilerek sahip çıkılıp, Jandarma’da definecileri  sıkı takip edebilir.
2.  Kocaeli Köylerinde yaşayan  koyun sürüleri sahipleri bazı Organize sanayi bölgeleri, taş ocakları ve bazı resmi ve özel kurumların  baskısı altında bulunmakta. Devlet ve hükümet  hayvancılığı  teşvik ederken Kocaeli ve Gebze bölgesi köylerinde hayvancılığın yok alması önlenmeli ve Koyun sürüsü sahipleri teşvik edilmeli.
3. Kocaeli ve Gebze bölgesinde başta Koyun sürüsü sahipleri olmak üzere köylülerin çeşitli  nedenlerle Orman idaresinin mahkemeye vermesi ile köylüler büyük sıkıntı içinde. Valilik olarak orman idaresi ile bir çalışma yapılıp köylerde mera bölgeleri ihdas edilerek koyun  sürüleri  sahiplerine sahip çıkılarak hayvancılık ve köylülerin desteklenip yaşatılması için  özel bir çalışma yapılmalı.

* Kocaeli’de Yörük Kültürü Yaşatılmalı.
4. Gebze Sığırlık merasında  600 yıldan beri Yörükler çadırlarda hayvancılık yapmaktadır.  Yakın bir geçmişte Sığırlık merasında 60 yörük çadırı bulunmaktaydı. Sığırlık merasında bugün sadece 10 yürük çadır kalmış. Yörükler bu bölgeden çam fidan dikimi yapacağı için Orman Müdürlüğü tarafından çıkartılmak isteniyor. Bu tarihi yörük Kültürü sığırlık   bölgesinde yaşatılmalı. Sığırlık merasında çadırlarda hayvancılık yapan yörükler  tarih ve kültür mirası olarak Devlet tarafından koruma altına alınıp yaşatılmalı.. 
*Köy kültürü yaşatılıp gençlere sevdirilmeli.
5. Manav köyleri ve Manav kültürünü araştırmak için 700 yıl önce kurulan, İzmit, Kandıra, Derince, Körfez, Dilovası, Gebze’deki  Manav köylerinde bilimsel araştırma yapılmalı. Köy hayatı yeniden canlandırılıp  köy kültürü yaşatılmalı. Şehir merkezlerinde okuyan İlköğretim okulu öğrencilerine köy hayatını öğretmek ve sevdirmek için İl Milli Eğitim Müdürlüğü  tarafından köy gezileri düzenlenmeli. Köylerdeki tarihi eserler, konaklar, çınar ağaçları, çeşme ve tarihi değere sahip eşyalar koruma altına alınmalı. 
Evet sonuç olarak biz gazeteci ve televizyon belgeselcilik görevimizi yerine getirdik. Bundan sonra bu sorunların çözümü için ilgili ve yetkililerden cevap bekleyeceğiz. Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Milletvekillerinden alacağımız cevabı Sizlere bu köşede paylaşacağız.

Hükümet galiba “Kürt Açılımı” veya “Milli Birlik ve Beraberlik Projesi”nin terör meselesini bitirmeyeceği kanaatine vardı. AKP’ye yakın yazarlara bakılırsa “terörle mücadelede hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.”

Ancak terörle mücadele başka, bölücülükle mücadele başka. Bölücülükle mücadele yasama, yürütme, yargı ve medyanın birlikte yapması gereken daha kapsamlı bir alan.

Terörle mücadele için özel eğitimli emniyet kuvvetlerinin devreye sokulması planlanıyor. Böylece pasif mücadele yerine, terör örgütü mensuplarını nokta operasyonlarla etkisiz hale getirmek hedefleniyor. Tabii ki bu, askerin Irak’ın kuzeyindeki kamplardan başlayacak bir alan hâkimiyetini sağlamasından sonra yapılabilecekti. Bunun için Kandil bombalanmaya başladı.

Bu yeni strateji, TSK’nın terör örgütünü askeri anlamda mağlup ettiği, 1999′ da başarılı olmuş anlayışa benziyor. Ancak 1999’dan bu yana köprülerin altından çok sular aktı:

•v ABD’nin Irak’ı işgali, Kürtlerin Irak’ta ABD’nin tek müttefiki haline gelmesiyle, PKK Irak’ın kuzeyinde himaye ve desteğe mazhar oldu.

•v 1999 öncesi yapılan mücadelede “yasa dışına çıktığı, faili meçhullere imza attığı” gerekçesiyle özel kuvvetler mensupları ve “alan hâkimiyetini” sağlayan Türk Silahlı Kuvvetlerinin çok sayıda komutanı halen “terör örgütü üyesi” olmak suçlamasıyla tutuklu yargılanmakta.

•v Terörle mücadele eden birliklerin verdiği şehitlerin acısını yaşayamadan, komutanlarının sevk ve idarede hatalı oldukları haberleri gündemi meşgul ediyordu. TSK, moral motivasyondan mahrum bırakılmaya çalışılıyordu. “Türkiye’nin 30 yıldır PKK’yı yenemediği, terörle mücadeleden başarı ile çıkmanın imkânsız olduğu” propagandası ile beyinler yıkanmaktaydı.

• v Terör yeniden azarken bölücü siyasete hizmet eden sivil toplum hareketleri ve medyadaki bölücü propaganda faaliyetleri de yoğunlaşmıştı. “Terörle bir yere varılamaz” ifadesinin boş olduğu, terörün bölücü faaliyetlerin canlanması, siyasi isteklerin yerine getirilmesi için bir araç olarak kullanılabildiği görülmüştü.
• v Terörle mücadeleden vazgeçilmemesi gerektiğini söyleyenler “savaş yanlısı“, “terörden nemalananlar” olarak damgalanmaktaydı. Medya, ayrılıkçılara hizmet eden kalemşor ve sözde aydınların tek yönlü propagandasının aracı olmuştu.
• v Tek çözümün terör örgütünün, siyasi uzantıları ve yandaşlarının taleplerinin karşılanması olduğu, bunun için tarafların müzakere etmesi gerektiği kabul ettirilmişti. Ağırlaştırılmış müebbet hapis hükümlüsü teröristbaşı ile devlet yetkilileri İmralı’da birçok konuda “mutabakata” varmıştı. Bu hükümlü, İmralı’dan örgütünü yönetmeye devam ediyor, örgüt O “dur” deyince duruyor, “vur” deyince vuruyordu. Ve teröristbaşına “sayın Öcalan” diye hitap edenler çoğalmıştı. Bu sözü sadece BDP’lilerden değil, AKP milletvekilinin ağzından duyduğumuzda dahi şaşırmıyor, tepki göstermiyorduk.
• v Türkiye adeta taşların bağlandığı, köpeklerin serbestçe dolaştığı bir ülke konumundaydı.

Seçimlere kadar saldırılarını kısmen durduran PKK, seçimlerden sonra inanılmaz bir azgınlıkla saldırmakta. Her gün 5-10 şehit cenazesi kaldırılmaya başlanınca hükümetin tavrı sertleşti, netleşti. Askeri alanda terörün mağlup edildiği 1999′ daki yöntemleri hatırladı.

Hükümet “Kolektif haklar vererek terör örgütüne silah bıraktırmak mümkün değilmiş” görüşüne vararak, özel kuvvetlerin devreye sokulması, Kandil bombalamaları ile başlayan yeni bir süreci başlattı.

Ancak özellikle AKP iktidarından bu yana köprülerin altından akan suları tekrar geriye akıtmak mümkün olacak mı? Şu soruların cevaplarını bulmak önemli:

• Ø TSK’nın elini kolunu bağlayan düzenlemelerden vazgeçilip alan hâkimiyetini sağlaması için “güvenlik öncelikli” kararlar alınabilecek mi?
• Ø Polis’in “terörle mücadele” birimi, terör örgütü olduğu iddia edilen “Ergenekon, Balyoz” ve benzeri olaylarda gösterdiği izleme, dinleme, görüntüleme faaliyetlerindeki başarısını, PKK ile mücadeleye destek olmakta da gösterebilecek mi?
• Ø Özel kuvvetler nokta hedeflerde teröristleri etkisiz hale getirme görevi esnasında, ileride “yasa dışına çıkmakla suçlanacağı” ihtimalini düşünerek çekimser davranır mı?
• Ø Medyada PKK propagandası yapanlar serbestçe bu eylemlerine devam edebilecek mi?
• Ø BDP Meclis’te bağımsız bir Türkiye partisi gibi faaliyet gösterebilecek mi? PKK’nın şehir yapılanmaları; KCK, DTK gibi federe devlet alt yapısı olarak planlanan organizasyonlar yasal sayılacak mı? Özerklik ilanı yapanlara, sivil itaatsizlik eylemcilerine devletin tavrı yine hoşgörülü olacak mı? BDP’li Belediye Başkanları devlete yine “hastir” çekebilecek mi?
• Ø Yeni Anayasa yapılması sürecinde bölücülere ima yoluyla da olsa ümit verici vaatler verilmeye son verilecek mi?
• Ø Bölücülerin silahlı/ silahsız propaganda yaparak bölge halkını etkilemesi önlenebilecek mi? Bölgede devlet otoritesi tam tesis edilip, seçimler PKK tehdidi altında yapılmaktan çıkarılabilecek mi?
• Ø 30 yaş altı Kürt gençleri arasında bağımsız Kürdistan isteyenlerin oranı hayli yükseldi. Bu gençlerin topluma entegrasyonu için politika üretilebilecek mi?
• Ø “Arap Baharı” türü ayaklanmalara olduğu gibi, “sivil itaatsizlik” eylemlerin için dışarıdan gelebilecek desteklere karşı devlet olarak yeterli tedbirler alınabilecek mi?
• Ø Şehirlerde artacak terör eylemleri ile Batıdaki insanımızın “ne pahasına olursa olsun terör bitsin” çaresizliğine düşmesi önlenebilecek mi?
• Ø TSK başörtüsünden iç düşman üretme anlayışından nihayet uzaklaştı. Bakalım bazı siviller TSK’yı düşman görme ve muhalif herkesten terör örgütü üretme gayretinden vazgeçebilecek mi?

Bu sorular bile meselenin ne kadar çetin ve çetrefilli olduğunu göstermeye yeterlidir.

Her şeye rağmen Hükümetin seçim sonrası geldiği nokta, öncekinden daha iyidir. Doğru kararlar alınırsa netice almak mümkündür. Zorluklar vardır, fakat imkânsız değil.

Yeter ki, terörle mücadele edecek güvenlik kuvvetlerimizin yanında, “bölücülükle mücadele” için siyasiler ve medya üzerine düşeni yapabilsin.

İstanbul Türkocağı’nın Çemberlitaş’taki bir Cuma etkinliğinde Dursun Ali Çemberci rahmetli’ye bir vefa toplantısı düzenlendi. “Kimdi Dursun Ali Çemberci?” diyeceksiniz haklı olarak. Bir politikacı, bir sanatçı, bir edebiyatçı, bir sporcu, bir akademisyen, bir müteşebbis miydi? Hiç biri değil. Ama bütün bu sektörlerden dostu vardı, onların yanında itibar sahibiydi. Saygı görürdü.

O gün Türkocağı’nın konferans salonu yine doluydu. Üniversiteli gençler yine çoğunluktaydı. Dursun Ali Çemberci’yi tanımaya gelmişlerdi. Çemberci Ailesi de teşrif etmişti bu vefa toplantısına. Konuşmalar başladı birbiri ardından, daha yakından tanıma fırsatı buldu konuklar, dostları ise Dursun Ali Çemberci’nin henüz keşfedemedikleri özelliğini farkettiler. Erzurum eski Milletvekili ve MTTB Başkanı Rasim Cinisli’nin bu eskimez dostuyla ilgili anlattıkları dikkat çekiciydi;

“Dursun Ali Çemberci 2. Dünya Savaşı’nı yaşamadı. Ancak 27 Mayıs Askeri darbesini yaşadı. Bu askeri müdahale hem Türkiye’nin, hem de insanlarımızın hayatını etkiledi. Devletlerin dostluğu değil karşılıklı menfaatleri vardır.”

Bir Askeri Darbenin Hatırlattıkları

 O gün bu askeri darbeyi başta ABD olmak üzere batılı ülkeler de, Sovyet rejimi içindeki devletler de desteklemişti. Cem Yayınları’nın “Sovyetlerin Gözüyle 27 Mayıs İhtilali” adlı kırmızı kaplı derleme kitapta, eğer askeri müdahale olmasaymış, Türkiye gericilerin eline geçecek, irtica kontrolden çıkacak kadar tehlike arz edeceği anlatılıyordu çeşitli yazarlarca. Yassıada Mahkemesi kararlarının da adil olduğu savunuluyordu. Bir değerli başbakan ile iki kıymetli bakanın idamının da yerinde bir karar olduğuna işaret ediliyordu! Öteki Demokrat Partili bakan ve milletvekilleriyle diğer yetkililere verilen cezaların az bile olduğu ileri sürülüyordu! Oysa DP döneminde genelkurmay başkanı orgeneral Rüştü Erdelhun’un dahi rütbesi sökülerek er yapılmış, çok sayıda üst rütbeli subay da emekli edilmişti.

O yılları hatırlayanlar sokakların bile siyasetle uğraştığını, üniversitelerin birer ateş topu olduğunu, her yanı yaktığını, halkın keskin uçlu gruplar haline getirildiğini, bir bölümünün “kuyruklar ” diye dışlandığını, bir sinema şeridi gibi gözlerinin önünden akıp gidecektir. O günkü mahut medyaya göre de üniversiteli gençler kıyma makinalarında çekilmiş, çoğu katledilmişti! Üniversiteler sol görüşün eline geçmişti ve “gerici avı” başlatılmıştı her yanda. 27 Mayıs askeri müdahalesi bir cunta hareketi olarak sürüyordu.

Toprak Dergisi Sahibi milliyetçi yazar İlhan Egemen Darendelioğlu ölüme mahkum edilmişti. İstanbul Üniversitesi’ndeki Halk Mahkemesinde! Küba lideri Fidel Kastro’nun adını alıyordu bazı gençler. Kastro Nuri buna bir örnek. Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Ord. Prof. Dr. Ali Fuat Başgil taciz edilerek istifa ettiriliyordu. Tamı tamına bir terör havası estiriliyordu.

Hukuk Anfisinde Alkış Tufanı

Bir gün İstanbul Hukuk Fakültesindeki tahtaya sol mesajlar yazılmıştı. Kimse de onu silmeye cesaret edemiyordu. Anfide 2000 kadar öğrenci vardı. Ama iri yarı, babayiğit biri çıktı dersle alakası olmayan o mesajı silince bütün anfi ayakta alkışladı bu delikanlıyı. Demek sayısal çoğunluk askeri darbeye arka çıkanlarda değildi. Milliyetçi gençlerdeydi. İşte o gün milat oldu milliyetçi gençlerin birlikteliği için.

Milliyetçi gençlerden Rasim Cinisli, Nevzat Kösoğlu, Mehmet Niyazi Özdemir, Dursun Ali Çemberci başta olmak üzere Marmara Kıraathanesinde toplandılar. Durum değerlendirmesi yaptılar, neden derslere sokulmadıklarının. Kadir Mısıroğlu’nun Süleymaniye Kirazlı Mescid’de bir yurdu vardı, İstanbul Hukuk Fakültesi’nin hemen arkasında. Milliyetçi öğrenciler burada kalırdı genelde. Dursun Ali Çemberci bu yurttaydı. Ulubatlı Hasan gibi civanmert görünüşlü,  Anadolu Hisarı gibi keskin ve sert bakışlıydı. Gölgesi bile korkutmaya yeter de artardı bile. Gözlerinde ise İstanbul’un fetih ideali vardı. Yiğit ama merhametliydi.

Üniversiteli Gençler arasındaki kavgalarda Dursun Ali Çemberçi’yi görenler geri çekilirdi ister istemez. Bir çatışma da büyümeden sona ererdi.

Sorun Çözecek Devlet Adamı Eksikliği

12 Mart muhtırası da antidemokratikti. Yasal hükümeti bu muhtıra düşürdü. Kriz meydana getirdi ülkede. Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay, Genelkurmay Başkanı Orgeneral Memduh Tağmaç ve Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Faik Türün hız kazanan komünizmin yayılmasına mani oldular. Ancak talebe hareketleri istenmeyen boyutlara geldiğinde bir milletin cevheri olan neslimiz boş yere heba edildi. Gençler biribirine vurduruldu. Millet iradesiyle işbaşına gelen siyasi iktidarlara hükümranlık hakkı verilmiyordu cuntalarca. Öte yandan da ABD Barış Gönüllüleri adı altında batılılar doğuda fitne ekiyordu. Uluslararası terörün bir parçası olan Ermeni terörü, PKK terörüyle birleşmiş, aralarına marksistleri de alarak bütün ülkede terör estiriyorlardı.

İşte böyle bir dönemde yaşamak var ya, ikinci dünya savaşını yaşamak kadar ders alınacak boyuttaydı. Üstelik ülkede sorunların üstesinden gelebilecek, iç barışı sağlayacak devlet adamı sıkıntısı da çekiliyordu. Dursun Ali Çemberci ve arkadaşları böyle bir dönemi yaşadılar gençliklerinde. Güçlü bir dayanışma kurdular. Üniversite öğrencilerinin sivil toplum kuruluşlarında ve bir üst kuruluşu olan MTTB’de de birliktelikleri güç kazandı.

Yaprak’tan Ötüken’e, Veznecilerden Nuruosmaniye ve Beyoğlu’na

Dursun Ali Çemberci Vezneciler Caddesi üzerinde bir grup arkadaşıyla birlikte Yaprak Kitapevi’ni kurdu. Biraz ilerisinde ise Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın Kitap Kitapevi vardı. Fen Fakültesi’nin karşısındaki bu mütevazi kitapevi üniversite gençliğinin mektebi gibi olmuştu. Zemin kattaki bu yayınevine birkaç merdivenle inilirdi. Daha sonra Ötüken Yayınevi ismini alacak olan bu girişim önemli kitap yayını da gerçekleştirdi. Sezai Karakoç’tan  İslamın Dirilişi, Necip Fazıl’dan Ulu Hakan Abdülhamid Han, Peyami Safa’dan Sözde Kızlar, Bir Tereddüdün Romanı benim de o yıllarda tanıştığım, okuduğum yayınlarıydı. Yaprak Kitapevi daha sonra Ötüken Yayınları olarak Cağaloğlu Nuruosmaniye Caddesine taşındı. Halen de Beyoğlu İstiklal Caddesi üzerinde faaliyet gösteriyor.

Toplantıda MTTB eski başkanları Rasim Cinisli ve İsmail Kahraman da vardı. Ailesinden fazla hep arkadaşlarının yanında olduğunu hatırlatan Alaattin Koçak “Sürtüşmelerde karşı gruba Dursun Ali Çemberci arkadaşımızı öne çıkartarak gösterir ve geri çekerdik. Kavgada son bulurdu. Korkarlardı bu delikanlıdan”

Bu Kardeşlik İrsi Kardeşlikten De Öte

Vali Aslan Yıldırım Dursun Ali Çemberci’nin dostluğunu anlattı ve önemli bir vatansever insan olduğunu söyledi.

Prof. Dr. Ahmet Nuri Yüksel ise “Dursun Ali Çemberci herkesi doyurdu, üzerinde kul hakkı yoktur. Kulis falan bilmezdi. Hasbiydi. Kararlıydı. Yaprak Kitapevi’nin birlikte kurmuştuk. Osmanlıca eser yayınladık. Mekanı cennet olsun.”

Kızı da konuştu Dursun Ali Çemberci’nin ve babasını anlattı. Duygusal anlar yaşandı. Ruhuna Kur’an tilavet edildi. Ardından helvası dağıtıldı ve fatihalar okundu.

Genç iken hasbi olarak kurulan dostluklar, birliktelikler, ortak mücadeleler, irsi kardeşliğin bile yanında cılız kaldığı gerçek kardeşliği ortaya çıkarıyor. Dursun Ali Çemberci ve arkadaşları buna bir örnek.

Sonsuza kadar sürecek olan bir döngüdür mevsimler. Her mevsim emsalsiz güzelliklere sahiptir. Kendine özgü çiçekleriyle, meyveleriyle yaşantımızı renklendirirler.

Köyden kente ağaçlar, her mevsimin güzelliğine güzellik katarlar. Ağaçlar gövdeleriyle, meyveleriyle, gölgeleriyle anılarımızın önemli simgeleridirler.

İki ağaç biraz farklıdır diğerlerinden, başlarına buyrukturlar. Biri incir ağacıdır. Güzelim bahçeyi, tarlayı bırakıp, taşların duvarların arasından kıyısından fışkırırlar. Diğeri de nerede çıkacağına kendi karar veren, taşlık, mezbelelik ve bakımsız kuytularda boy gösteren çakal eriği ağacıdır.

Yazının başlığı incir ağacına gelince, ezelden beri bilinen dört beş ağaçtan biridir. Bunlardan biri de elma ağacıdır.

İncir üç büyük semavi dinin de kutsadığı cennet ağacıdır. İncir, elmanın yoldan çıkardığı Havva ve O’nun da suça sürüklediği Adem’in cennetten kovulduklarında yapraklarıyla  onların edep yerlerinin örtüsü olmuştur.

İncirin anavatanı Anadolu’dur tarih boyunca incirle ilgili pek çok yazıt, belge ve hikâye vardır.

Mısır’ın fettan kraliçesi Kleopatra’nın en gözde meyvesi incirmiş. Muğla ilimiz dolaylarında Mısır’a gönderilen incirlerin değeri çok yüksekmiş. Bu özel incir sepetinden çıkan yılan kraliçenin yaşamına son vermiş.

İncirin kalsiyum, demir, magnezyum, fosfor, B grubu vitaminleriyle A ve C vitamini içermesi nedeniyle eski Yunan’da atletlere ve savaşçılara verildiği bilinmektedir.

İncirin uzmanlara göre günümüzde yediyüzelli çeşidi bilinmektedir. Eskiden hemen her evin bahçesinde bir incir ağacı bulunurdu. Ancak ağaç, evin en uzak köşesinde olmasına özen gösterilirdi. Çünkü, incir ağacının kökleri çok güçlü ve yayılmacı bir karaktere sahip olduğundan evler için tehlike oluştururdu. Onun için halk, ocağına incir ağacı dikilmesi diye bir sözü kullanır olmuştur.

Günümüz Türkiye’sinde özellikle kurutmalık sarı incir (sarı lop) çok önemli bir ihracat (dış satım) kaynağıdır. Bu tür incir Ege bölgesinde yetişmektedir. Türkiye, dünya kuru incir piyasasının oluşmasında en önde gelen ülkelerden biridir.

Çeşitli uzmanlara göre, İncirin diğer bir özelliği ise, vücudu yıpratan önemli hastalıklardan sonra hızlı şekilde hastanın  iyileşmesine yardımcı olmasıdır.  İnsana güç ve kuvvet veren bir meyve olan incir fiziksel ve zihinsel açıdan da  vücuda, fayda,  enerji ve güç sağlar.  Ayrıca incir, astım, öksürük ve soğuk algınlığı gibi durumlarda da tedaviye yardımcı olarak önerilmektedir.

Adem ile Havva’ya  ilk günahı işleten   elma ile ilgili düşünceleri de aktarabilmek ümidiyle  inciri, ayvası,  narı, elması, armudu ve kestanesiyle renklenen, tadlanan mutlu zamanlar dilerim…

Dinler arası diyalogun bütün insanları döndürme ve Hıristiyanlaştırma olduğu bizzat Vatikan kaynaklarına göre ortaya çıkmaktadır. Dinlerin eşitliği aralarındaki farkların ayrıntı olduğu iddiaları maksatlıdır. Yüce Peygamberimizin son Peygamber İslam dininin de son din olduğunu kabul etmeyenlerle neyin diyalogunu yapacaksınız. Müslümanlar kutsal kitaplarında peygamberimizden önce gelen bütün peygamberlere inanırlar ve onların  varlığını kabul ederler.

Ancak yüce Allah tarafından önce Musevilik sonrada Hıristiyanlık devrini tamamladığı için son peygamber olarak Hz. Muhammet gönderilmiş ve kendisine son kitap Kuran-ı Kerim indirilmiştir. Bundan sonra başka peygamber ve kitap gelmeyeceğine göre diyalog olması için Musevilerin ve Hıristiyanların Allahın emri olan bu gerçeği kabul etmeleri gerekmektedir. Yani Musevilik ve Tevrat, Hıristiyanlık ve İncil Allah tarafından kaldırılmış, yerine hakdin İslam dini ve onun kitabı Kuran-ı Kerim gönderilmiştir.

Türk Milletini Avrupalıların esiri, Hıristiyan ve Yahudilerin kölesi yapmak istiyorlar. Avrupa Birliğine girebilmek için dinler arası diyalog adı altında İslami değerleri ve İslami hiçe sayarak BELEKTE HAVRA KİLİSE ve CAMİ yaptırıldı. Açılışa Sayın Başbakanımız katıldı.

Avrupa medeniyeti Hıristiyan medeniyeti diye bir medeniyet yoktur. Yalnız bir Yahudi serveti vardır. Bankalara ve keselere sahip olan Yahudiler, medyasıyla fakirlere hükmeden, ticaretiyle dünyayı giydiren onlar, dünyayı yediren onlar, harp eden, sulh yapan onlar, ağlatan güldüren onlar, hatta sessizce dünyayı döndüren onlar.

Dinler arası diyalog bahanesiyle artık Türkiye’de Museviler ve Hıristiyanlar misyonerlik faaliyetlerini çok rahat sürdürebiliyorlar. İstedikleri yerde kimseye sormadan, izin almadan ibadetlerini yapabiliyorlar. Dini kıyafetleriyle dolaşıyorlar. Artık işi daha da ileri götürüp Anadolu’nun değişik yerlerinde camilere girip ayin yapıyorlar. Kimse bunlara karışmıyor. Laiklik elden gitti diyemiyorlar. Yoksa laiklik sadece Müslümanlar için mi geçerlidir. Papaz Barthotosneos ekumenliğini ilan etti. Kimse bu papaza hesap sormadığı gibi bazı çevrelerce de alkışlandı.

Belekteki Cami, Kilise ve Havranın din adamları hiç cemaatleri olmadığı için kendi aralarında sohbet ederek vakit geçiriyorlarmış. OFLU hoca diğerlerine bir teklifte bulunmuş biz kendi aramızda bir diyalog kurduk ancak Allah’a yakınlığımızı da ispat edelim demiş. Papaz ve Hahambaşı da nasıl olacağını sormuşlar. Oflu hocada siz Amerika’ya yakınsınız onun koruması altındasınız. Hepimiz için 100’er bin dolar isteyin Amerika bu parayı gönderince paranın ne kadarını Allah için vereceğimizi ispat edelim demiş Amerika’dan para istenmiş ve 300 bin dolar gelmiş OFLU hoca papaza ” yüzbin Doları al ve Allaha ne kadar vereceğini ispatla demiş. Papaz 100 bin doları almış ve ” ben büyük bir çukur kazar içerisine girerim. Yüzbin Doları havaya atarım çukur içerisine düşenler benim dışarıda kalanlar Allahın olsun” demiş. Papaz Dolarları havaya atmış, paralar çukur içerisine düşmüş. Ancak 5- 10 Dolar dışarıda kalmış. OFLU hoca Hahambaşına dönmüş şimdi sen Allah’a ne kadar dolar vereceksin ispatla demiş. Hahambaşıda bir çizgi çizmiş ve tam ortasında durmuş ” ben bu paraları havaya atarım çizginin üzerinde kalanlar Allah’ın gerisi benim” demiş. Çizgi çok ince çizildiği için 3-5 Dolar çizginin üzerinde kalmış. Gerisini Hahambaşı almış. OFLU hocada yüzbin Doları almış Papaz ve Hahambaşına dönerek ” Allahın hikmetinden sual olunmaz, ben paraları havaya atarım yüce Allah istediği kadarını alır yere düşünler bana kalır” demiş.  

Kesinlikle alınmayacağımız Avrupa Birliği için verilen tavizler Türk insanının diniyle ve inançlarıyla alay etme noktasına gelmişler. Bu tavizleri verenler artık uyanmaya başlamış, Avrupa Birliğinin bizi kabul etmeyeceğinin farkına varmışlardır.  

Yüce Allah yöneticilerimize Oflu hoca kadar uyanık olmayı nasip etsin.

Ramazan ayının yazın en sıcak ve  uzun günlerine rastlaması sonucu doğal olarak insanlarda açlık, daha şiddetli de susuzluk ve hararet oluşuyor. Bu duygu ile bilhassa iftarda yemeklerin yanında soğuk içecekler çok tüketiliyor. Tıp asitli içeceklerin kullanılmamasını, su dahil hiç bir içeceğin soğuk içilmemesini tavsiye etse de; insanlarımız sıcağın verdiği hararetle bu tavsiyelere aldırmadan yemek arası ve sonrası soğuk içecekleri çok fazla tüketiyor.

Sıcak yiyeceklerle soğuk içeceği  karıştırmanın diş sağlığı açısından da çok büyük mahzuru var. Nasıl ki bir cam parçasını ateş üstünde ısıtıp sıcak olarak soğuk su altına tuttuğunuzda cam çatlıyorsa; aynı şekilde diş minelerimizde sıcak yiyecekleri çiğnerken ısınıyor, hemen soğuk içecek alınırsa ani temasla mine çatlıyor ve oradan da çürümeye başlıyor. Porselen diş kaplamaları da böyle durumlardan aynı şekilde etkilenip, çatlayıp yerinden atıyor.

Yiyecek ve içecek olarak sıcak ile soğuk olanı hemen arka arkaya almamalıyız. Sağlığımız için en uygunu içecekleri ılık tüketmek, hiç olmazsa normal  ortamda bekletilmiş içecekleri tüketmek. Eğer sıcak yiyeceğin yanında soğutulmuş içecek veya yiyecek de alınıyorsa, arada biraz beklenmeli ki ağız içimiz normal ısısına yaklaşsın. Ramazanla birlikte ön dişlerde mine çatlaması veya diş kaplama şeklindeki protezlerin kırılma vakaları artınca bu açıklama zaruri oldu.