MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin Nagehan Alçı aracılığıyla doğruladığına göre; İmralı adası Teröristbaşı Abdullah Öcalan’ın çalışma ofisi ve yaşam alanı oluyor.
İmralı’da yapılan ve her türlü imkanla donatılan ve Öcalan’a tahsis edilen villa ile ilgili detay bilgileri ise AKP’li Şamil Tayyar verdi: 250 metrekare kapalı alan, 500 metrekare bahçe, internet ve görüntülü telefon altyapısı mevcut.
Böylece Adalet Bakanı Akın Gürlek’in daha önce “özel bir konut yok, idari yerleşke” açıklaması, Bahçeli ve Tayyar’ın açıklamalarıyla yalanlanmış oldu.
Hale bakın, AKP’nin kurul altındaki komisyon üyeliği modelini yetersiz bulan Öcalan bu yüzden eve geçmeyi reddediyormuş. Bahçeli ise statü verilmesi gerektiği yönündeki yaklaşımı ile Öcalan’ı devletle pazarlık edebilen bir konuma taşıyor.
Öcalan’a sağlanan bu ayrıcalık T.C. yasalarına tamamen aykırı.
Bu pazarlık masasının Türkiye toplumundaki gerçek karşılığı, keskin bir vicdani kırılmaya işaret ediyor. Bir yanda teröristbaşı için tüm konforu, çalışma ofisini, internet ve görüntülü iletişim imkanlarını barındıran 750 metrekarelik yaşam alanı inşa edilirken; diğer yanda bu vatan için toprağa düşen şehitlerimizin yoksulluk tüten, sıvasız babaevlerinde solmuş Türk bayrakları duruyor.
Gazi ve şehit yakınlarının dişinden tırnağından artırarak ödediği vergilerin bu konuta akıtılması, bu caniye statü verilmesi sıradan bir olay değil; milliyet ve adalet duygusunun sınandığı bir eşiktir.
*******************************
Toplumun Sinir Ucu
Yazdığım köşe yazılarım, Kocaeli Gazetesi yanında, kendi Facebook hesabımda da yayınlanıyor. Facebook hesabımda yayınladığım yazılarım, okur sayısını artırıcı hiçbir işlem yapmadan, ortalama bin civarında görüntüleme alıyor. Bu mütevazı okuyucu kitlemin çoğu da kendi takipçilerim.
Fakat 07.09.2026 tarihli ÖCALAN’IN NEDEN TESLİM EDİLDİĞİ ANLAŞILDI MI? Başlıklı köşe yazım Facebook hesabımda 414 bini aşan bir görüntülenme ile rekor kırdı. (Rakam her gün artıyor.) Bu tek rakam bile konunun Türk toplumu bünyesinde açık yara gibi olduğunu gösteriyor.
Ayrıca bu paylaşımımda görüntülemelerin %98’i doğrudan “Akış” üzerinden gelmiş ve kitlelerin %99’u takipçi olmayan geniş havuzdan oluşmuş. Bu da hassasiyetin ideolojik sınırları aşarak herkesin ortak tepki noktası olduğunu gösteriyor.
Bu tepkinin niteliğini anlamak çok önemli. Yüz binlerce insanın bu konuyu konuşması Öcalan politikasına tepki ve adalet duygusunun zedelenmesine duyulan refleksin ispatıdır.
Özetle; Öcalan ve PKK ile yürütülen, T.C. devletine PKK’yı ortak etme hedefine odaklanmış bu süreç toplumun vicdanında karşılık bulamaz. Al bayraklı köhne şehit evleri ortadayken, gaziler üç kuruşluk hakları peşinde parklarda perişan halde eylem yaparken, 50 bin kişinin katili olan ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsüne lüks villa ve statü verilmesi kabul edilemez.
“Demokratik Cumhuriyet, yerel özerklik, federasyon” gibi kavramlar ortalama vatandaşlar üzerinde çok etki yaratmayabilir. Ama Öcalan’a af, statü verme, devlete muhatap etme, villa ve ada tahsis etme gibi somut adaletsizlikler ve toplumsal vicdana aykırı kararlar bardağı taşırabilir. İktidar için sonun başlangıcı olan bir adım olur.
*******************************
Bir Yolsuzluk Soruşturması
“Bossland Cumhuriyeti’nde Yönetim Sanatı” başlıklı yazımı esas alarak, kurgusal Bossland ülkesinde etkili olan karakterler için Yapay Zekâ Copilot’un yazdığı hikayelerden birini daha paylaşmak istiyorum:
Savcı Rowan Hale, Bossland Adalet Sarayı’nın genç savcılarından biriydi. Yıllarca hukuk okumuş, adaletin bir gün Bossland’da da yerini bulacağına inanmıştı.
Ama Bossland’da adalet, bir dosyanın kapağında yazan bir kelimeden ibaretti.
1. Dosya: “Kuzey Limanı Operasyonu”
Rowan’ın masasına bir sabah gri bir dosya bırakıldı. Dosyanın üzerinde sadece şu yazıyordu: “Kuzey Limanı – Ön İnceleme”
Rowan dosyayı açtı. İçinde liman ihalesinin belgeleri, banka hareketleri, Uyum Fonu’na yapılan “gönüllü katkılar” ve bazı işadamlarının isimleri vardı.
Ama bir isim dikkatini çekti: Leonard Vance. Ülkenin en büyük müteahhitleri olan üç kardeşlerden en büyüğü.
Rowan içinden şöyle düşündü: “Düşüşü başlamış bir işadamı… Bu dosya, onun son perdesi olabilir.”
II. İlk İşaret
Savcı Rowan dosyayı incelerken kapısı çalındı. İçeri giren adliye memuru, hafif bir sesle konuştu:
“Savcı Bey… bu dosya hakkında dikkatli olmanız söylendi.”
Rowan kaşlarını kaldırdı. “Kim söyledi?”
Memur başını eğdi. “Söylemem istendi.”
Bossland’da bazı cümleler, bir tehdit kadar ağırdı. Bu da onlardan biriydi.
III. İstihbarat Notu
Dosyanın içinde bir belge daha vardı: İstihbarat Dairesi’nin kısa bir notu.
“Kuzey Limanı dosyası, sarayın hassasiyet alanına girmektedir. Soruşturma, yürütme ile uyumlu şekilde ilerlemelidir.”
Savcı Rowan bu cümleyi okuduğunda içi buz kesti. Çünkü Bossland’da “uyumlu ilerlemek”, gerçeğin değil, talimatın izinden gitmek demekti.
IV. Tanık: Eski Liman Müdürü
Rowan, eski liman müdürünü ifadeye çağırdı. Adamın yüzü solgundu, sesi titrek.
“Savcı Bey,” dedi, “Ben sadece talimatları uyguladım.”
“Kimden geldi talimat?”
Adam bir an sustu. Sonra fısıldadı: “Fon’dan.”
Uyum Fonu… Bossland’ın görünmez eli.
V. Akşamüstü Ziyareti
Rowan odasına döndüğünde kapısında iki kişi bekliyordu. Siyah takım elbiseli, yüzleri ifadesiz.
“Savcı Hale,” dediler, “Dosya hakkında bir değerlendirme yapmaya geldik.” Rowan onları içeri aldı.
“Kuzey Limanı dosyası, devletin hassasiyet alanındadır. Soruşturmanın yönü, kamu yararı doğrultusunda şekillenecektir.”
Rowan sessiz kaldı. Adamlar ekledi:
“Kamu yararı, bazen gerçeğin üstünü örtmeyi gerektirir.”
Bu cümle, Bossland’da bir soruşturmanın kaderini belirleyen en tehlikeli cümleydi.
VI. Karar
Rowan gece dosyayı kapattı. İçinden bir ses şöyle diyordu:
“Gerçeği yazarsan sürgün edilirsin. Yanlışı yazarsan sisteme hizmet etmiş olursun.”
Sonunda dosyanın altına şu cümleyi yazdı:
“Deliller, kamu yararı kapsamında yeniden değerlendirilmelidir.”
Bu cümle, Bossland’da bir soruşturmanın fiilen kapandığını gösteren diplomatik bir ifadedir.
VII. Gece Monoloğu
Rowan eve döndüğünde pencereden dışarı baktı.
Şehrin ışıkları titriyordu. Bossland’ın geceleri hep böyle titrerdi.
Günlüğüne şu cümleleri yazdı:
“Bugün bir yolsuzluk soruşturmasını kapattım. Aslında asıl yolsuzluk, soruşturmanın kendisiydi. Ama Adalet değil, uyum sağladım…”
Defteri kapattı. Ama içindeki ağırlık kapanmadı.
