Sığınmacılar Bir Güvenlik Sorunudur

42

Türkiye’ye yeniden şekil verme ve kuşatma süreci sözde dost
ve müttefiklerimizce sürdürülüyor ve ülke sıkıştırılıyor. En azından Lozan’ı
Sevr’e çevirme çabaları da görülmektedir. Son yıllarda bizi fazlasıyla meşgul
eden Suriyeli sığınmacılar sorunu ülkenin önüne dikilen sorunlar yumağının bir
parçasıdır.

            Sözde
dostlarımız ekonomiden milli kimlik ve birlik konusuna, milli bağımsızlığımıza
ve egemenliğimize sahip çıkma gayretlerimize, Ege ve Akdeniz’deki
milletlerarası hukukun aleyhimize çiğnenmesine kadar sorunlar
çeşitlendirilmektedir. Batı kesinlikle Suriye, Irak, İran ve Afgan
sığınmacıların Türkiye’de kalmasını, vatandaşlığa geçirilmelerini
beklemektedir. Sosyal yapımızın çokkültürlülük virüsü ile zarar görerek anayasa
değişikliklerinde çeşitli baskılar sürdürülmektedir.

            Ülkemiz için
tehlike bazı yöneticilerimizin çokkültürlülük
tuzağına düşürülmesidir. Demokrasinin gereği olan çok seslilik ile
çokkültürlülük sürekli karıştırılmaktadır. Sığınmacıların hepsini vatandaş
yapma baskıları vardır. Hatta daha ilerisi bunların siyasi olarak tanınması
beklenmektedir. Hedef Türkiye’nin nüfus dengesini bozmak, Anadolu’da Türk
kültürünü hakim kültür (dominant kültür) olmaktan çıkarmaktır.  

            Sığınmacıların
sorunu insan hakları meselesi değildir. Türkiye’de egemen alanlar ve
kurtarılmış bölgelere müsaade edilemez. Ege’de Yunanistan tarafından
sığınmacılara katliamlar yapılmaktadır. Bu konuda tabii ki Türkiye bir
Yunanistan seviyesine düşmemiştir ve düşmez. Tersine kurtarıcı rol
oynamaktadır.

            Romantik ve
duygusal bir yaklaşımla konuya bakamayız. Sözde ümmeti çoğaltıyoruz şeklinde yeni
sorunlar yaratamayız. Bugün ümmetin varlığı bile tartışılıyor. Müslüman kardeş
diye kucakladığımız ülkeler ve devletçikler neden ümmeti düşünmez de; onun
koruyucusu ve savunucusu olan dün Osmanlı’ya, bugün de T.C.’ye düşmanlık
yaparlar? BM’de aleyhimize oy kullanırlar. Ortadoğu ihanetler coğrafyası neden
yapılmıştır?

            Bir ara
Suriye’nin kuzeyindeki Araplar etnik temizlik ve ileride kullanılma uğruna
Türkiye sınırına göçe zorlanmış, terörist devlet ABD tarafından bölge PKK ve
YPG’ye teslim edilmiş ve boşaltılmıştır. İleride plesibit ile Türksüz bölgeler
yaratılabilir. Daha şimdiden Arapların sahip olduğu binaların dışına madeni
harflerle “Arap Anadolu
yazılmaktadır. Yaz uykusuna dalmış büyükbaş, küçükbaş görevliler ise; bunu çapaklı
gözleriyle seyretmektedirler. Göç politikası aslında 15 Temmuz 2016 ABD güdümlü
darbe ve işgal politikasının bir devamıdır. Dün Osmanlı’ya ihanet edenlerin
bugün T.C.’yi hedef almaları bir sürpriz olmayacaktır.

            Bu
gelişmelere dikkat çeken değerli ilim adamı Prof.Dr.Ümit Özdağ “Stratejik Göç Mühendisliği” kitabında
(sh. 29) göç sürecini ve mühendisliğini Anadolu’ya yönelik sessiz istila olarak
değerlendirmekte; üstelik Türkiye’nin bu göçün ekonomik altyapısını da karşıladığına
işaret etmektedir.

            Yönetenler
tarihten ders almalı ve geleceği bağlayacak yeni yanlışlar yapmamalıdır.
Osmanlı döneminde bile Arapların kitleler halinde Anadolu’ya yerleşmesi kabul
görmemiş ve engellenmiştir (Aynı eser sh. 52). Bugün 18 yaşından küçük 3 veya
daha fazla çocuğu olan ailelere ekonomik yardım yapılmakta; sağlık ve ticaret
alanında anlaşılmaz imtiyazlar sağlanmaktadır. Suriyelileşen şehirlerin
artmasının teşvik edilmesi milli çıkarlarımızla taban tabana zıttır. Batı bunu
zevkle seyretmekte ve kültürel bütünleşmeden bahsetmektedir.

            Anlaşılan
2020’li yıllarda da Amasya Tamimi’nin, Erzurum ve Sivas Kongre kararlarının
canlı tutulmasına ihtiyaç vardır.  

Önceki İçerikKonudan Konuya (14)
Sonraki İçerikŞarlo Ülkeyi Poposuyla Yönetirdi
Avatar photo
1944 İstanbul doğumludur. Orta Öğrenimini Maarif Kolejinde, yüksek öğrenimini İktisadî ve İdari Bilimler Yüksek Okul'unda tamamlamıştır. 1967'de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne asistan olarak girmiştir. Ord. Prof. Dr. Z.F. Fındıkoğlu'na asistanlık yapmıştır. 1972'de "Bölgelerarası Dengesizlik" teziyle doktor, 1977'de "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" teziyle doçent, 1988'de de profesör olmuştur. 1976 Haziranında yurt dışına araştırma ve inceleme için giden Erkal 6 ay Londra ve Oxford'ta inceleme ve araştırmalar yapmış, Doçentlik hazırlıklarını ikmal etmiştir. 1977 yılında hazırladığı "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" isimli Eğitim Sosyolojisi ve Eğitim Ekonomisi ağırlıklı tezle Doçent olmuştur. 1988'de Paris'de, 1989'da Yugoslavya Bled'de yapılan milletlerarası UNESCO toplantılarında ülkemizi birer tebliğle temsil etmiştir. 1992 Yılında Hollanda'da yapılan Avrupa Konseyi'nin "Avrupa'da Etnik ve Cemaat İlişkileri" konulu toplantısına tebliğle katılmıştır. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi dışında dönem dönem Harp Akademilerinde, Gazi Üniversitesi'nde, Karadeniz Teknik (İktisadi ve İdari Bilimler Yüksek Okulu) ve Marmara Üniversitelerinde de derslere girmiştir ve konferansçı olarak bulunmuştur. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü ve İktisat Sosyolojisi Anabilim Dalı Başkanı, Metodoloji ve Sosyoloji Araştırmaları Merkezi Müdürü, İstanbul Üniversitesi Senato Üyesi, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı ve İstanbul Türk Ocağı üyesi olan Prof. Dr. Erkal'ın yayımlanmış ve bir çok baskı yapmış 15 kitabı ve 700 civarında makalesi vardır. Halen Yeniçağ Gazetesi'nde Pazar günleri makaleleri yayımlanmaktadır. Prof. Dr. Erkal evli ve üç çocukludur. Dikkat Çeken Bazı Kitapları : Sosyoloji (Toplumbilimi) (İlaveli 14. Baskı), İst. 2009 Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri, İst. 1978 Bölgelerarası Dengesizlik ve Doğu Kalkınması,(2. Baskı), İst. 1978 Sosyal Meselelerimiz ve Sosyal Değişme, Ankara 1984 Bölge Açısından Az Gelişmişlik, İst. 1990 Etnik Tuzak, (5. Baskı), İst. 1997 Sosyolojik Açıdan Spor, (3. Baskı), İst. 1998 İktisadi Kalkınmanın Kültür Temelleri, (5. Baskı), İst. 2000 Türk Kültüründe Hoşgörü, İst. 2000 Merkez Binanın Penceresinden, İst. 2003 Küreselleşme, Etniklik, Çokkültürlülük, İst. 2005 Türkiye'de Yolsuzluğun Sosyo-Ekonomik Nedenleri, Etkileri ve Çözüm Önerileri (Ortak Eser), İst. 2001 Ansiklopedik Sosyoloji Sözlüğü (Ortak Eser), İst. 1997 Economy and Society, An Introduction, İst. 1997 Yol Ayrımındaki Ülke, İst. 2007 Yükseköğretim Kurumlarının Bölgelerarası Gelişme Farklılıkları Açısından Önemi ve İşlevleri, İTO, İst. 1998 (Ortak Araştırma)