Halk Oylamasına Doğru

41

Türkiye, 12 Eylül’de halk oylamasına (referandum) gidiyor. Aslında halk oylaması, fikir ve düşünce hürriyetinin bulunduğu, vatandaşın haber alma kaynaklarının tarafsız ve güdümlü olmadığı, demokrasiye has basının bulunduğu ülkelerde bir ölçüdür ve ayardır. Bugünkü Türkiye’de haber kaynaklarının, basın ve yayının ipotek altında olmadığını söylemek mümkün değildir. Kamuoyu önümüzdeki günlerde “evet” çıkması yönünde yoğun bir baskı altında tutulacaktır. Ciddi konular magazinleştirilecek, duygu sömürüsü yapılabilecektir.

Bu anayasa değişiklikleri kuvvetler ayrılığı prensibini bozacak, hukuk devletini parti devletine dönüştürecektir. Yargıyı icranın güdümüne sokacak, sivil-asker ayrımını körükleyecek ve kamplaşmaları arttıracaktır. Zaten yetersiz olan mutabakatlar daha da yıpranmış olacaktır. “Ben sandıktan çıktım, herkes benim emrimde olmalıdır” anlayışı demokrasi ile çelişir. Dar anlamda milli iradeye sahip olanlar ve ülke yönetiminde belirli bir dönem görevlendirilenler, o ülkenin kuruluş amacı ve felsefesi olan geniş anlamdaki milli iradeyi dışlayamazlar. Bugün bu tehlike vardır.

Hukukun siyasallaştırılması, hukuk devletini çökertecek, Anayasa Mahkemesi ve HSYK iktidar yandaşı birer kuruluş olacaklardır.

Anayasalar her gelen iktidara göre düzenlenir hale gelirse; bu durum istikrar ve huzur bırakmaz. Anayasalar iktidarlara göre şekillenmez. Devletin anayasası olur; partilerin değil. Bundan dolayı geniş mutabakat aranır. Bu bakımdan, AKP yanlış ve tehlikeli bir gidişe öncülük yapmaktadır. Buna dur demek demokrasinin geleceği için gereklidir.  

Bu değişim, Türkiye’ye rota değiştirecek, ülkenin kuruluş felsefesini ve amacını saptıracaktır. Milli Mücadeleyi dışlayıcı, Cumhuriyeti inkâr edici bir sonuca hizmet edecektir.

Milli ve üniter yapıyı dolaylı yoldan tahrip edecek, ülkede federal rüzgarların esmesini kuvvetlendirecek, eyaletleşmeyi gündeme getirecektir. Birliğe ve bütünlüğe değil; bu değişiklikler sonuçta ayırımcılığa ve etnik taassuba hizmet edecektir. Bunun emareleri iktidarca düzenlenen anayasa hazırlıklarında da görülmüştü.

Bu değişime teslim olmak milli kimliğimiz olan Türk kimliği yerine temelsiz, uydurma ve onu inkar edici yakıştırmaları gündeme getirecektir. Kendisini Türk değil, ama Türkiyeli hissedenler halk oylamasında bundan dolayı “evet” demeye adaydırlar. Hem değişikliğe hayır diyeceksiniz; hem de CHP Genel Başkanı gibi, Türkiyelilikten dem vuracaksınız. Bu çelişkiyi iyi görmek gerekir.

Bu değişim, ırkçı bölücü terörün taleplerinin bir kısmının karşılanmasını sağlayacaktır. “Evet” oyları çoğunluğu teşkil ederse; terörle de bir yerlere varılabileceğinin açık kanıtı olacaktır.

Anayasa değişikliklerinin kabulü, Türkiye’yi 1919 çizgisine çekecek, Milli Mücadeleyle Anadolu’dan kovduklarımızın isteklerine hizmet edecektir. Değişime dış destek bundandır.

Bu değişime “evet” demek, şehit ve gazilerimize hakaretin en büyüğüdür. Teslimiyetçiliğe ve mandacılığa boyun eğenlere destek vermektir. 

Anayasa değişikliğinin nihai hedefi, temel giriş maddeleridir. Böylece Türkiye’nin nitelikleri değiştirilecektir. Bu değişme Türksüz Anadolu ve Atatürksüz Türkiye özlemlerinin önünü açacaktır.

Bizlere düşen görev, tuttuğumuz partiye göre değil; ülke sevgimize göre oy kullanmaktır. Bazılarımız iktidar partisine rey vermiş olsa dahi, bu defa çok iyi düşünmek zorundadır. Siyasi tuzaklara ve oyunlara alet olunmamalıdır. Bu halk oylamasıyla hedef Kenan Evren Anayasası değil; Türkiye’nin nasıl bir devlet olacağıdır. Ülkücüler yeri gelince iktidarın faydalanacağı dolgu maddesi değildir.

Demokrasimizin yüz karası haline gelen ve iktidar yandaşı olmaktan başka bir hüneri olmayan bazı basın yayın kuruluşlarının dolduruşuna gelmemeliyiz. Vatanımızın birlik ve bütünlüğü, Türk Milletinin kardeşliği ve ebedi olarak yaşaması için uyutulmamaya ve uyuşturulmamaya dikkat edelim. Demokrasinin yaşaması için iktidarın frenlenmesine ihtiyaç vardır. Gaflet ve delalet içinde olanları uyandıralım ve ülkemizin geleceği için halk oylamasında “hayır” diyelim. 

Önceki İçerikBölünmeyi Tartışmak Ya da İhanete Alışmak
Sonraki İçerikAile Seti – 2
Avatar photo
1944 İstanbul doğumludur. Orta Öğrenimini Maarif Kolejinde, yüksek öğrenimini İktisadî ve İdari Bilimler Yüksek Okul'unda tamamlamıştır. 1967'de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne asistan olarak girmiştir. Ord. Prof. Dr. Z.F. Fındıkoğlu'na asistanlık yapmıştır. 1972'de "Bölgelerarası Dengesizlik" teziyle doktor, 1977'de "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" teziyle doçent, 1988'de de profesör olmuştur. 1976 Haziranında yurt dışına araştırma ve inceleme için giden Erkal 6 ay Londra ve Oxford'ta inceleme ve araştırmalar yapmış, Doçentlik hazırlıklarını ikmal etmiştir. 1977 yılında hazırladığı "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" isimli Eğitim Sosyolojisi ve Eğitim Ekonomisi ağırlıklı tezle Doçent olmuştur. 1988'de Paris'de, 1989'da Yugoslavya Bled'de yapılan milletlerarası UNESCO toplantılarında ülkemizi birer tebliğle temsil etmiştir. 1992 Yılında Hollanda'da yapılan Avrupa Konseyi'nin "Avrupa'da Etnik ve Cemaat İlişkileri" konulu toplantısına tebliğle katılmıştır. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi dışında dönem dönem Harp Akademilerinde, Gazi Üniversitesi'nde, Karadeniz Teknik (İktisadi ve İdari Bilimler Yüksek Okulu) ve Marmara Üniversitelerinde de derslere girmiştir ve konferansçı olarak bulunmuştur. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü ve İktisat Sosyolojisi Anabilim Dalı Başkanı, Metodoloji ve Sosyoloji Araştırmaları Merkezi Müdürü, İstanbul Üniversitesi Senato Üyesi, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı ve İstanbul Türk Ocağı üyesi olan Prof. Dr. Erkal'ın yayımlanmış ve bir çok baskı yapmış 15 kitabı ve 700 civarında makalesi vardır. Halen Yeniçağ Gazetesi'nde Pazar günleri makaleleri yayımlanmaktadır. Prof. Dr. Erkal evli ve üç çocukludur. Dikkat Çeken Bazı Kitapları : Sosyoloji (Toplumbilimi) (İlaveli 14. Baskı), İst. 2009 Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri, İst. 1978 Bölgelerarası Dengesizlik ve Doğu Kalkınması,(2. Baskı), İst. 1978 Sosyal Meselelerimiz ve Sosyal Değişme, Ankara 1984 Bölge Açısından Az Gelişmişlik, İst. 1990 Etnik Tuzak, (5. Baskı), İst. 1997 Sosyolojik Açıdan Spor, (3. Baskı), İst. 1998 İktisadi Kalkınmanın Kültür Temelleri, (5. Baskı), İst. 2000 Türk Kültüründe Hoşgörü, İst. 2000 Merkez Binanın Penceresinden, İst. 2003 Küreselleşme, Etniklik, Çokkültürlülük, İst. 2005 Türkiye'de Yolsuzluğun Sosyo-Ekonomik Nedenleri, Etkileri ve Çözüm Önerileri (Ortak Eser), İst. 2001 Ansiklopedik Sosyoloji Sözlüğü (Ortak Eser), İst. 1997 Economy and Society, An Introduction, İst. 1997 Yol Ayrımındaki Ülke, İst. 2007 Yükseköğretim Kurumlarının Bölgelerarası Gelişme Farklılıkları Açısından Önemi ve İşlevleri, İTO, İst. 1998 (Ortak Araştırma)