Çerçeve Yasa, Mekke Anlaşması, Öcalan’ın villaya nakli, PKK’yı siyasi partiye dönüştürme çalışmaları, sözde Barış Annelerinin!!! Ankara çıkarması ve onlara çadır tedarik eden belediye başkanları…
Ve daha neler!
Büyük Orta Doğu Projesi, 2004 yılında George W. Bush yönetimi tarafından ortaya atılıp, ABD ve batı dünyası tarafından Türkiye ve İran’ı da içine alan Ortadoğu ve Kuzey Afrika bölgesine yönelik köklü yapısal değişiklikler yapmayı hedefleyen bir projedir.
Bu Proje kapsamında 2004 yılından bugüne kadar Tunus, Mısır, Libya, Irak ve Suriye’de milyonlarca masumun kanı akıtıldı.
“Daha ileriye sıçramak için birkaç adım geriye çekilmek gerek” der Alman edebiyatçı Johann Wolfgang Goethe:
O yüzden bugünlere nasıl geldiğimizi anlamak için filmi daha gerilere sarmak gerekiyor. Gerçi filmin başlangıcı 1992 yıllarına dayanıyor ama biz yine de bugün, yaşayan herkesin bildiği 1 Mart 2003 teskeresinin mecliste reddedilmesini başlangıç olarak kabul edelim.
1 Mart Teskeresi, Adalet ve Kalkınma Partisi içindeki Bülent Arınç, Ertuğrul Yalçınbayır, Beşir Atalay ve Mehmet Aydın gibi ağır topların karşı çıkmalarına rağmen, Başta Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Egemen Bağış ve Cüneyt Zapsu tarafından teskerenin meclisten geçmesi için adeta çırpınıyorlardı. Özellikle Cüneyt Zapsu, ABD Milli Savunma bakan yardımcısı Paul Wolfowitz ile sürekli telefonlailetişim halindeydi.
Ama Teskerenin kabulü için ne kadar çaba gösterseler, çoğunluğu sağlasalar da 267 salt çoğunluk sağlanamadığı için Teskere mecliste reddedildi.
Türk hava sahasını ve topraklarını kullanamayan Amerikalılar için Tezkerenin reddedilmesi, onlarda büyük hayal kırıklığı yarattı. Irak işgali sırasında büyük bir başarısızlığa uğramış ağır bir ekonomik ve sosyal fatura ödemek zorunda kalmıştı.
ABD, teskerenin reddedilmesinin acısını çıkarmak için adeta Türk Milletine ders vermek ister gibi 4 Temmuz 2003 yılında Irak’ın Süleymaniye kentinde biri binbaşı 11 Türk askerinin başına çuval geçirmekle ilk adımını atmış oldu.
Sonrasında Kuzey Irak’ta Barzani başkanlığında Kürt Bölgesel Yönetiminin kurulmasına öncülük etti. Suriye’deki olaylar, herkesin malumu. “Şam Emevi Camisinde namaz kılacağız” aşamasından, Suriye devlet Başkanı Baş danışmanlığına, Türkiye tarafından kırmızı bültenle aranan terörist Mazlum Kobani getirildi.
Ankaralılar bir sabah kalktıklarında Güven Park’ta: “Önderliğime Sahip Çıkıyorum” pankartı açan sözde Barış Anneleri’yle karşı karşıya geldi.
Bu Barış Anneleri’ne gösterilen hoşgörü, aynı Güven Park’ta, günlerce bekletilip oradan oraya sürülen gazi ve şehit aileleri ve yakınlarına ne yazık ki gösterilmedi.
Gaziler tam 38 gün iktidar yöneticilerinden bir muhatapla görüşmek istedi ancak görüştürülmedi ve sonunda Protezleri çöp poşetlerine doldurularak Güvenpark’tan kovuldu.
Milletçe şahit olduk ki, terörist elebaşı bebek katiline özgürlük isteyenler ise başköşelerde ağırlandı.
Bu toprakları vatan yapan, bedelini kanıyla, canıyla ödeyen, Gazilerimiz, anneleri, eşleri meclise dahi sokulmadı.
55 000 kişinin katili terörist başına ise İmralı da villa yaptırıldı.
Şehit Annesi, Şehit Anaları ve Gaziler Genel Başkanı Pakize Alp Akbaba, bir şehit cenazesinde tartıştığı Eski Genelkurmay Başkanı, Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler tarafından: “Sen sadece bir şehit anasısın” denilerek mahkemeye verildi.
Peki, neymiş bu sözde Barış Annelerinin istekleri:
- PKK lideri Abdullah Öcalan’nın fiziki özgürlüğünün sağlanması,
- SİYASİ tutukluların serbest bırakılması,
- Anadilde eğitim.
- Sürecin ilerlemesi için gereken adımların acilen atılması.
Sözde bu barış anneleri Türkçe ve Kürtçe olarak hazırladıkları isteklerini TBMM Başkanı, AKP, Yeni Parti, MHP, DEM, CHP, Yeni Yol Partisi’ne TBMM’de, Adalet Bakanı’na ise Adalet Bakanlığı’nda sunmuşlardır.
Bakalım ilerideki günlerde daha neler göreceğiz.


