Fikir yönünden hangi parti daha zayıf diye birisi çıkıp ta soracak olsa hiç tereddütsüz AKP yi işaret ederim. Siz bakmayın onların ayakkabı kutularında ki milyon dolarlarına, bakan çocuklarının odalarındaki kasalar dolusu paralarına. Allah kimseye hele ki bir topluluğa fikir fukaralığı vermesin. Maddi yönden kazanırsınız veya kaybedersiniz bu tamamen sizin şahsi başarılarınızla alâkalıdır.

Ama fikir öylemi ya;

Menderes olmasaydı:

12 yıldır siyaset arenasına çıktıkları günden bu yana “Milli görüş” geleneğinden gelmelerine rağmen, Rahmetli Menderes‘in sermayesinden yiyip içiyorlar. Hâlbuki Menderes’in Demokrat Partisinin devamı, Adalet Partisidir ama onun lideri Süleyman Demirel‘i hiç sevmezler.

Çünkü Demirel henüz sağ, yaşıyor. (Allah uzun ömürler versin) Ondan metelik koparamazlar, ama Menderes asılarak idam edilmiştir. Bunun rantını yemek caizdir(!!!) Hem de kefeniyle birlikte.

Türkiye de Yoksullar Olmasaydı:

Eski Türkiye diye diye cumhuriyet hükümetlerinin milletin dişinden tırnağından artırarak kurduğu bütün işletmelerini miras yedi hayırsız evlat gibi har vurup harman savurarak yandaşlara peşkeş çekip özelleştirme adı altında bitirdiler. Halkı yoksulluktan kurtarmak yerine, onları kendilerine muhtaç duruma getirdiler ki; sürekli kendilerine verecekleri oy karşılığında sadaka mahiyetinde yardım etsinler. Türkiye de adeta yoksulluk ve sadaka kültürü oluşturdular.

Tatillerini zenginlerin yatlarında, otellerinde geçirirlerde iş gösterişe gelince, yoksulların gözünü boyamak için her TÜSİAT toplantısında iş adamlarına veryansın ederler.

Mısır da Mursi Olmasaydı:

Hem Cumhur Başbakan(!!!) hem Başbakan meydan meydan dolaşarak mağduriyetin son halkasına sarıldılar. “Vay efendim Mursi’ye hâkimler nasıl idam kararı verirlermiş“.

İyi de sormazlar mı adama:

Mısır nire, Türkiye Nire!

Ne alakası var Mısırda ki Mursi ile Türkiye deki seçimlerin. İlla da ondan gene bir mağduriyet edebiyatı çıkaracak ya. Hâlbuki az buçuk düşünen kişi bilir ki, bu iş meydan meydan seçim kürsülerinde bağırmakla olmuyor. İnce diplomasi isteyen hassas bir konu. Onu da başarabilirseniz tabii. Karşına muhatap alacağın bir tane dost ülke bırakmadın. Oysaki bir zamanlar meydan meydan “Biz Ortadoğu’nun eş Başkanıyız” diyerek böbürlene böbürlene geziyordunuz. Ortadoğu’nun eş başkanlığının tam sırası buyurunuz görev başına!

Yok, gene mağduriyet edebiyatı, Mısırdaki %52 yi Türkiyede ki %52 ye tekabül ettirip emsal göstereceğiz ve Jöleli mantığıyla gene kefen edebiyatına sarılacağız.

Sen de çok iyi biliyorsun ki; Türkiye 1960 lar Türkiye si değil, istesen dahi kendini idam ettiremezsin. Hallaç pamuğuna çevirdiğiniz bu günkü hukuk zemininde bu söylediklerinizin olmayacağını en iyi sizler biliyorsunuz. Lâkin eğer hükümet değişir de hukuk gerçek anlamda tecelli edecek olursa yaptıklarınızın hesabını işte orada verirsiniz ama bu iş idamla, kefenle olmaz.

İşte bütün sermayeniz bu yoksul ve mağduriyet edebiyatı olmasa ne kalır elinizde?

Vah zavallı gariplerim vah!

Her şey Mustafa Kemal Paşa‘nın 18 silah arkadaşıyla 19 Mayıs 1919‘da Samsun‘a ayak basmasıyla başladı. 1 ay sonra Amasya, 2 ay sonra Erzurum, 3,5 ay sonraki Sivas organizasyonları hep bağımsızlılığı kazanma ve egemenliği yeniden tesis etme adımlarıydı.

“Millî iradeyi hâkim kılmak esas“tı ve “Egemenlik kayıtsız – şartız milletindi. Artık pek öyle değil. Milliyetini inkâr edenler Millî İradeyi milletin 4-5 yılda bir sandıkta verdiği yetkiden ibaret sanıyorlar. Tıpkı Millî Eğitim Bakanlığı‘nın ‘Milli‘liği gibi.

İster misiniz Ermeni Soykırım yalanlarına bile ağlama seansı düzenleme aşamasındaki İktidar‘ımız, 19 Mayıs’ı da Rum Soykırımı olarak kabul ettirmek isteyen Yunanistan‘a saf zeytin yaprağından yapılma süzme yağ sunsun.

Sandıktan çıkan yüzdelerle Tek Devlet – Tek Millet – Tek Bayrak mevzularını Tek Adam‘lığa getirenler o ‘tek‘liğin ortak/şerik kabul etmezlik olduğunu bilmiyorlar mı? Yoksa şirket kurma alışkanlıkları gereği şeriksiz/ortaksız devlet düşünemiyorlar mı?

Millî egemenlik; statüsü belirsiz kayalıklar için bile savaşı göze alabilmektir ve ‘gerek var’ dendiğinde gözünü kırpmadan savaşabilmektir. Kurtuluş Savaşı‘nda denize döktüğümüz Palikaryaların ülkesinin – üstelik ekonomik krizdeyken – Ege Denizi’ndeki adalardan tane tane tespih yapmasına müsaade etmek midir?

Millî irade; Güneydoğu’daki PKK terörünün kurumsallaşmasına zemin hazırlamak ve KCK/BDP gruplarının “özyönetim” adı altında özerklik provalarına göz yummak mıdır? Yoksa sizin oralarda ‘millî irade‘ gazete adı olarak mı biliniyor?

İktidar olmayı; sizinle birlikte oyun oynayan herkesin sonunda zengin olduğu evcilik oyunu mu zannediyorsunuz? Ve size demokratik teamüllerle emanet edilen ‘otorite‘ daha çok oyuncak edinmek için kızılcık sopası mıdır?

Otorite; önce ortadan iki buçuğa bölüp “Var mı bize yan bakan?” dediğiniz dinî işletme bir buçuk olmaya başladığında şeytan olarak ilân edip diğer dinî işletmeleri onun yerine ikame etmek midir? Voleybol maçı mı oynuyorsunuz, devlet mi yönetiyorsunuz; yarın bunları da değiştirmek için nereye dadanacaksınız?

Ne Platon‘un “Devlet“ini okudunuz, ne Yusuf Has Hacip’in “Kutadgu Bilig“ini gördünüz; ne Farabî‘nin “Medinetü’l-Fâzıla“sından haberiniz var, ne de İlber Ortaylı‘nın “Türkiye İdare Tarihi“nden. Miting meydanlarında halka göstermeyi pek sevdiğiniz Kur’an-ı Kerim‘in de Türkçe anlamını da bilmediğiniz pek aşikâr.

Siz iyisi mi Osmanlıca denilen eski yazılı Türkçe için düşündüğünüzün aynısını Devlet Yönetme Dersi için de ihdasen düşünün. Liselerde seçmeli, İmam-Hatiplerde zorunlu olsun; gençler yarın siyasete girdiğinde “Devlet nasıl yönetilir” diye bir fikir edinsin. “Devlet nasıl yönetilmez” kısmında ise kitaba gerek; 2002-2015 arası icraatlarınızın gösterimi yeter de artar bile.

Hâsıl-ı kelâm kıymetli vatandaşlarım, 96 yıl sonrasında aynı filmi seyretmek istemeyenleri 7 Haziran’da millî iradeyi hâkim kılmaya davet ediyoruz. Gayri bu saatten sonra Bandırma Vapuru seçim sandığıdır.

Milletçe son doğum günümüz kutlu olsun!

Araştırmacı Numan Gülşah Alman arşivinden çıkardığı 1880 tarihli İstanbul- Bağdat Demiryolunu gösteren bir harita gösterdi. Bu haritada Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinin büyük bölümü ile Kuzey Irak bölgesi Kürdistan, Van’ın kuzeyinden itibaren Doğu Karadeniz’i de içine alacak şekilde Ermenistan olarak gösterilmiş.

O yıllarda İngiltere, Rusya ve Fransa‘nın imparatorluğu parçalama niyetinde olduğu belliydi. Ama daha sonra müttefikimiz olan Almanya‘nın da aynı niyette olduğu pek bilinmiyordu. ABD‘nin niyeti ise daha Lozan’ı imzalamadığı zaman belli olmuştu.

Büyük devletlerin uzun vadeli stratejik planları olur ve bu kapsamda ekonomik, sosyal ve askeri olaylar bir bütün olarak değerlendirilerek netice almaya çalışırlar. Bu planları uygulamak için içeriden ve dışarıdan ittifaklar aranır, uzun vadeli çalışmalarla kamuoyu çalışmalarıyla destekler sağlanır. Zamanı geldiğinde plan uygulamaya konulur.

Güç mücadelesi yapan büyük devletlerden hangisi bizim aleyhimize olarak güç alanını genişletmek istiyorsa bölgedeki etnik kimlikleri kullanarak çeşitli isyanlar çıkartmıştır.

Bu kapsamda Kürt aşiretlerini tahrik ve teşvik ederek Osmanlı döneminde 1806-1920 yılları arasında 13 isyan olmuş. Demek ki PKK ile sonuncusu sahneye konulan isyanların sebebi “Cumhuriyet döneminin kimlikleri reddeden ve tekleştirici politikaları” değilmiş. Osmanlı döneminde de benzeri kalkışmalar olmuş.

PKK isyanı ile Cumhuriyet döneminde yaşanan isyanların 25. sini yaşıyoruz.

***

Üç Proje

Yakın coğrafyamızda birbiriyle örtüşen ve birbirini bütünleyen 3 önemli proje olduğunu yeniden hatırlatalım:

1- Büyük İsrail Projesi (BİP). “İsrail’e yönelik bütün ciddi tehditlerin ortadan kaldırılması, bölgenin mezhep savaşlarıyla güçsüz devletçiklere bölünmesi, İsrail kontrolünde Kürt devleti gibi yeni devletçiklerin oluşturulması ve bölgede hiçbir güçlü ulus devlet bırakılmaması projesidir.” Uzun vadedeki hedefi İsrail’in Tevrat’ta bahsedilen Nil’den Fırat Nehrine kadar olan “vaat edilmiş topraklara” sahip olmasıdır.

2- Büyük Orta Doğu Projesi (BOP). Bu projenin gayesi: “• ABD’ye rakip olabilecek muhtemel gücün oluşmasını engellemek. • Petrol, doğalgaz, bor ve toryum gibi değerli kaynaklar üzerinde denetimi sağlamak. • İsrail’i emniyet altına almak. • AB, Çin, Rusya ve Japonya gibi ülkeleri bu kaynaklardan uzak tutmaktır.”

3- Büyük Kürdistan Projesi. Bu proje (dünyanın en önemli petrol merkezinde) ilk iki projenin uygulanmasının ilk aşamasıdır. Akdeniz’e kadar uzanan alanda petrol ve doğalgaz boru hatlarının da üzerinden geçtiği yeni bir uydu devlet kurulmak isteniyor.

PKK meselesinin adının “Kürt Sorunu” olarak tanımlanması da, bu narko-terör örgütü vasıtasıyla onbinlerce vatandaşımızın kaybı, milyarlarca dolarlık ekonomik kayıplara sebep olan saldırıları da tesadüf değildir. Bu mesele bahsettiğimiz üç ana projenin bir ARACINDAN ibarettir.

Prof. Dr. Hasan Köni şu değerlendirmeyi yapıyor: “Ortadoğu’da ABD ve İsrail’e karşı olmayan bir yapılanma peşindeler. NATO Kürt devleti istiyor. İsrail’in korunması esas alınıyor. Federasyon mu yoksa konfederasyon mu olacağına büyük patron olarak, ABD karar verecek. Plan bu. Planın tutup tutmayacağını önümüzdeki günlerde göreceğiz.”

***

Federasyon Kabul Edilirse

A.    Öcalan liderliğinde Kürdistan Federe Devleti kurulacak.

B.    Bu coğrafyamızda “PKK’nın başlatmış olduğu, Türk ve Araplara yönelik etnik temizlik geliştirilerek sürdürülecek…” Daha şimdiden AKP milletvekili Mehmet Metiner’in açıkladığı gibi “PKK’lı olmayan vatandaşlarımızın bölgede seyahat özgürlüğünün bile kalmadığını.. PKK’nın silah marifetiyle herkesi susturmaya kalkıştığını görmüyor musunuz?”

C.    Diğer bölgelerde Kürt vatandaşlara karşı bir hareket başlayacak…

D.    Ülkenin ekonomik kaynaklarının paylaşımının çok sancılı olacak ve bir iç savaştan başka çare kalmayacak.

***

Ne Yapmalı?

Bu konunun güvenlik boyutuna dair görüşlerimi yansıtan Prof. Dr. Ümit Özdağ‘ın tekliflerini aktarayım:

“PKK ile süren müzakereleri keserek, PKK’yı ezmek için ağır isyan bastırma programını uygulamaya koymalı.

TSK, sınır bölgelerinde ağır güvenlik önlemleri almalı, Kuzey Irak’taki PKK kamplarını işgal etmeli, Türkiye içinde tekrar alan hâkimiyetine geçilmelidir. Halk üzerinde son yıllarda oluşmasına izin verilen PKK baskısı kırılmalıdır.

Bu çerçevede Öcalan tecrit edilmeli, terörist örgüt ve lider kadrosu yıldırılmalıdır.”

*********************************************

Aydınlar Ocakları 41. 4ûrasından

Aydınlar Ocakları yılda iki defa “Şûra” adı verilen toplantılar yapıyor. Her seferinde başka bir ilde yapılan ve 3 gün süren şûralarda alınan kararlar, kamuyu ile bir “sonuç bildirisi” yayımlanarak paylaşılıyor.

15-17 Mayıs tarihleri arasında Manisa Aydınlar Ocağı’nın ev sahipliğinde Manisa Saruhan Otel’de gerçekleşen 41. Şûra‘da alınan kararlardan bir kaçını aktarmak istiyorum.

• “Yeni Türkiye” Söylemi: 41. Şûramız, devletimizin kuruluş felsefesinin, üniter millî yapısının bozulmaya, Cumhuriyet kazanımlarının ortadan kaldırılmaya ve parlamenter sistem yerine, sonu belli olmayan Başkanlık sisteminin ikame edilmeye çalışıldığı, bunların sonucunda Türkiye Cumhuriyeti’ni “Yeni Türkiye” adı altında yeni bir devlete dönüştürmeyi amaçlayan karmaşık bir dönemde gerçekleştirilmiştir.

“Yeni Türkiye” söylemi, Türk milletinin birlik ve beraberliğini bozup ayrıştırmaya çalışanların, vatanımızın bütünlüğünü parçalamaya kalkanların ortak söylemidir. “Yeni Türkiye” Türk tarihiyle, Atatürk’le,  Cumhuriyet’le ve millî kimlikle hesaplaşmadır. Bu söylem ülkeye kurulan dış destekli bir kumpastır.

• Başkanlık Sistemi: “Başkanlık sistemi”, başına “Türk” kelimesi getirilse de, demokrasiyi onarmak ve sorunları çözmek yerine, “federal yapı”ya geçişin anahtarı olacaktır. Bunun yerine parlamenter sistemin geliştirilerek yaşatılması gerektiğine inanıyoruz.
• Çözüm Süreci: Bölücü terör örgütü ile vatanın bütünlüğü, milletin birliği ve devletimizin bağımsızlığının, sözde “açılım ve çözüm sürecinde” pazarlık ve müzakere konusu yapılması asla kabul edilemez. Bölücü terör örgütünün, “çatışmazlık ” aldatmacasıyla bazı bölgelerimizde “fiili durum” yaratmasına seyirci kalınmasını da şiddetle kınıyoruz.

Türk Devletinin, “millî ve üniter” yapısından vazgeçmeyeceğiz. Ülkeyi böleceği açık olan “çok ortaklı” veya “özerk bölgeli” ya da “çok kültürlülüğe” dayalı bir rejim şeklini asla kabul etmeyeceğiz.

• Kuvvetler Ayrılığı ve Hukukun Üstünlüğü: Son dönemde yargıya azalan güven yeniden tesis edilmelidir. Yargı kesinlikle siyasallaştırılmamalı, yürütme, yargıya müdahale etmemelidir.

Hukuk devleti, siyasi müdahalelerle “parti devleti“ne dönüştürülmemelidir. Milli irade paralel yapılarla paylaşılmamalıdır.

Yolsuzluklardan, yargıya müdahale ederek, hâkim ve savcı değiştirerek, tutuklayarak veya meslekten ihraç ederek, dosyaları hasıraltı yaparak değil, ancak bağımsız yargı sürecinde adil yargılanıp beraat ederek aklanmak mümkündür.

• Seçim Güvenliği ve YSK: 7 Haziran 2015 tarihinde yapılacak Milletvekili Genel Seçimleri sürecinde milli iradenin sandığa tam yansıyabilmesi için öncelikle seçim güvenliğinin sağlanması gereklidir. Bu görev birinci derecede, “Yüksek Seçim Kurulu”nundur. Seçimlerin “dürüst” yapılması ile görevli YSK’nın, hangi makam ve kişiden baskı gelirse gelsin, buna karşı durması ve tarafsız olması gerekir.
• Ekonomik Durum: Ekonomimiz, halkın yoksullaşması, gelir ve servet dağılımındaki uçurumun daha da artması ve kamu vicdanını kanatan büyük boyutlardaki yolsuzluklarla iyice bozulmuştur. Bugün cari açık ve katlanarak artan dış borç, ülke ekonomisini tehdit eder boyutlara ulaşmıştır. Türkiye en riskli beş ülkeden biridir.

Meral Akşener, kırk senelik dostum, dava arkadaşım, fikirdaşım Nihat Gürer bey’in kardeşidir. Nihat Gürer bey uzun yıllar MHP Kocaeli İl Başkanlığı yapmış Kocaeli’nde sigortacılık yapan ve Kocaeli Ticaret Odası Başkanlığı yapmış değerli ve saygın bir ailenin ferdidir. Değerli kardeşim Meral Akşener’ i de onun sayesinde tanıdım. Meral Akşener hayatı boyunca kişiliğinden taviz vermemiş makam ve mevki için eğilmemiş, zaman zaman bazı ahlaksızlar tarafından kırılmış fakat dimdik ayakta durmasını başaran bir kardeşimizdir.

Meral Akşener, eniştemiz olarak kabul ettiğimiz Rize’nin saygın ve kalabalık bir ailesine mensup olan hemşerimiz Tuncer Akşener ile evlidir. Bu sebeple beni kendi öz abisi kadar sever ve benimser ve çocuklarıma da her seferinde ben sizin halanızım bana hala diye hitap edeceksiniz diye söyler.

Meral Akşener’in Üniversite’de öğretim görevlisiyken, siyasete atılmasında ağabeyi Nihat beyin önemli katkıları olmuştur. Kendisine güven ve cesaret vermiştir. Meral Akşener Doğru Yol partisinden millet vekili seçilmiş ancak milletvekilliği ve bakanlığı döneminde ülkücü hareketten hiç kopmamış ülkücü fikirlerden taviz vermeden çalışmalarını merkez sağ siyasetinde sürdürmüştür.

28 Şubat olaylarında kendisine şuanda iftira atanlar sağa sola kaçışırken, görevi başında kimseden korkmadan manevi ve milli değerlere karşı saldırıya geçenlere önemli dersler vermiştir. Bu davranışıyla da Türk milletinin takdirini kazanmıştır.  Meral Akşener’e iftira atanların hedefleri bellidir. Meral Akşener’in çalışmaları ve konuşmaları ile büyük bir ivme kazanan Milliyetçi Hareket Partisinin önünü kesmek ve bu yükselişi durdurmaktır.

Bu suretçe Meral kardeşimin yanında yer alan ona destek veren Türk medyasına, siyasi parti liderlerine ve Türk milletine saygılarımızı sunuyoruz. Meral Akşener hukuki yollara başvurmuştur biz bu yollardan netice alacağına inanıyoruz. Kendisinin de televizyonlardan belirttiği gibi hukuki yollardan bir netice alamadığı takdirde iftira atan bu şerefsizlere karşı şer’i hukuka müracaat edeceğini ve bunun gereği olarak bu şerefsiz iftiracılara 80 değnek atma hakkı doğduğunu belirtmiştir. Bizde Meral kardeşimize diyoruz ki, Türk hukuku inşallah sizi haklı bulur ve lehinize karar verir. Bu olmadığı takdirde seksen değneğin seksenini de atmaya hazır olduğumuzu takdirlerinize arz ederiz.

Seçimlere çok az bir zaman kaldı ve propaganda bombardımanına nerede yakalanacağımızı kestirmek oldukça güçleşti. Sadece miting meydanlarında olmayan, kitlesel iletişim araçları sayesinde evimize, matbaa sayesinde yazılı basınlara ve siyasal İslamcılar sayesinde Kur’an-i Kerim’in içine kadar giren bu ‘kitlesel uyuşturma’ sürecinde ne ile karşılaşacak ve neleri kaybedeceğiz belli değil.

Bu duruma yabancı değiliz, lakin normal şartlarda seçim dönemlerinde yapılan bu çalışmaların seçim sonrası da devam etmesi geleneği yeni ortaya çıkmış bir durum. ‘İki seçim arasını’ da değerlendirme gayreti, ‘iki Cuma arasını’ doldurmaya kadar ilerledi.

Bu dönemde nelerle karşılaştığımızın farkında olan pek az insan var. Özellikle bir ‘Dünya Lideri’ ile karşılaşmış olduğumuz bu yıllarda, ilerleyip ‘Lider Ülke’ olma yolunda ayağımıza çelme takmak isteyen ‘Dış Güçler’ bu dönemleri hiç kaçırmıyor, halkı yanlış yönlendirmek için elinden geleni yapıyor. Burada ‘Dünya Lideri’, ‘Lider Ülke’ kavramları, gerçeği göremeyen vatandaşlar için ‘Paralel Evren’de uydurulmuş birer büyük yalandan öteye gidemiyor tabi. Allah’tan aramızda Kuran’la büyüyenler var da bu oyunlardan ucuz atlatıyoruz.

Bir çoğumuz Joseph Goebbels ismini bilmiyoruz ama o içimizde yaşıyor ve her geçen gün biraz daha bizden biri oluyor. Adolf Hitler’in Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanı olan Goebbels bir propaganda üstadı. Aydınlatma için lamba yerine başka yöntemler kullanmış olması isminin duyulmamasına neden olmuş mudur bilemiyoruz.

Yalan ne kadar büyük olursa o kadar inananı olur diye düşündüğü için büyük yalanlar söyleyip, üstüne birde bu yalanların sürekli tekrar edilmesi gerektiğini savununa bir adam. Çünkü ne kadar çok tekrar edersen halk o yalana o kadar çok inanır ve hatta kendi doğrusuymuş gibi sahip çıkar. ‘Dünya Lideri’, ‘Lider Ülke’ gibi kavramların bunlarla alakası var mı yok mu takdir halkın.

Halkın her zaman ateşlenmesi gerektiğini, asla soğumasına ve düşünmesine izin verilmemesini gerektiğini de düşünüp ‘2023’, ‘dev projeler’, ‘2071’ ve daha nice hayal kurdurularak üstüne bir de ‘yeni Osmanlı’ gibi süslemelerle halkın sıcak tutulması taraftarı olan biri!

‘Asla rakibinizin üstün bir yanı olduğunu kabul etmeyin’ diye telkinde bulunan, sürekli olarak; ‘biz biliriz’, ‘biz bu işi iyi biliyoruz’, ‘sizden öğrenecek değiliz’ gibi sözlerle ‘en büyük benim’, ‘siz konuşursunuz biz yaparız’ mesajları verilmesini de öneren biri!

Yargının devlet hayatının efendisi değil, devlet politikasının hizmetkarı olması gerektiğini de savunuyor!

İnsanları geçmişte yaşadığı olumsuz şeylerle korkutup hizaya çekmek, olumsuz giden her şeyi bir düşman seçip, şayet bir düşman yoksa ‘üretip’ onun üzerine yıkmak gibi yapılan hareketlerde de payı oldukça büyük. Neticede bizden biri değil bizim iyiliğimizi isteyecek hali yok!

Her zaman etrafınızda bir yalaka ordusu bulundurun diye nasihatte bulunan bu dış güçlerin adamını dinleyen liderler, kendisine söveni bile yanına alıyor, kedisi çıkacak diye televizyonu yükseğe çıkarma hassasiyeti gösterecek, açılışta kullandığı makası mübarek sayıp camekânda sergileyecek tipleri etrafına topluyor.

Kendisine vicdansız bir medya temin edilirse, yönetenlere bilinçsiz bir halk sunma vaadinde bulunan bu propaganda üstadı Türk medyasına ne derece tesir etti ölçmesi güç. Çünkü onun döneminde bu kadar havuz kurmaya yer ve zaman yoktu.

Bu oyunları görüp ona göre hareket etmek gerekiyor. İçimizde Kuran’la büyüyenler, her açılışta ‘Ya Allah Bismillah’ diyenler olmasaydı halimiz ne olurdu bir düşünün. Dış güçlerin bu oyunlarına kanmayalım.

Öğretmenlerin nöbet görevlerinin “fazla mesai” olarak tanımlanmaması nedeniyle, eğitim sendikaları nöbet tutmama kararlarını sürdürmektedirler.

Öğretmenler, yöneticiler yıllardır görevlerini her koşulda, karşılık beklemeden, özveriyle ve laikiyle yaptılar, yapmaya da devam etmektedirler.

Günümüzde, dünyadaki yeni gelişmeler ve kaçınılmaz değişim, insan unsurunu daha bir öne çıkarmış, demokratik hakların verilmesini kaçınılmaz kılmıştır.

Yıllarca okullarda sigortasız çalışan hizmetliler bilinçlenmiş, çalıştıkları kurum ve yöneticileri hakkında dava açarak, emekli olma ve tazminat alma hakkını kazanmışlardır.

Okullara kadrolu hizmetli vermeyen, para yardımında bulunmayan hükumetler, okul yöneticilerini ucuz maaşla sigortasız hizmetli çalıştırmaya mecbur ederek, usulsüz uygulamalara göz yummuştur.

Mağdurların haklarını kazanması durumunda da, okulları yalnız bırakarak mahkeme ve sigorta bedellerini yöneticilere havale etmiştir. Bunun cezasını da kurum müdürleri çekmiştir.

Birçok memur,  mesai dışı çalışmadığı halde, sanki çalışmış gibi yıllarca fazla mesai ücreti almış, öğretmenler ise yıllarca planlarını ve derse hazırlıklarını, “mesailerinin dışında 3-5 saat zaman ayırarak yaptıkları halde“, bu özverileri görmezlikten gelinerek, ya da görevin parçası sayılarak ücretle değerlendirilmemiştir.

Bir teftişimde, öğretmenlerimizden birinin eşi okula gelerek, “müfettiş bey eşim benle değil de planları ile evlenmiş san ki, akşamları birlikte oturacağımız zamanımız yok plan yapması yüzünden” diye serzenişte bulunmuştu.

Şimdi öğretmenlerimiz plan yapmasalar da, ders dışında yine 2-3 saatlerini ertesi günkü dersler için harcamaktadırlar. Haydi, fazla mesai sayılmasın, görevin devamı denilsin.

Bari milli eğitimin üst yetkilileri “öğretmen ne yapıyor ki yatmaktan başka” gibi öğretmeni yaralayan, kıran, rencide eden söylemlerden vaz geçsinler.

Bütün bunları nöbet görevi vesilesi ile dile getirdim. Nöbet tutma işlevi aslında eğitimin bir parçasıdır. Öğretmenden başkasının tutması da yararsız ve imkânsızdır. Ancak bir o kadar da risklerle, tehlikelerle dolu, hassas ve sorumluluğu ağır bir görevdir.

Öğretmen ve yöneticiler, çocukların geçirdiği kazalardan dolayı, nöbetçi oldukları için, görevden atılma dâhil, hapse girme, hatta darp edilme, canını kaybetme ile karşı karşıya kalmaktadırlar.

Görevim gereği, çocukların geçirdiği kazalardan dolayı, birçok nöbetçi öğretmenimizin soruşturma geçirdiğini, yargılandığını, ya da ceza aldığını bilirim.

Öğrenci kazalarının birçoğunun, önlem almayla ilgisi yoktur. Her türlü ihtimama rağmen, vuku bulan öğrenci yaralanmaları, hatta ölümleri gerçekleşebilmektedir. Nöbet sorumluluğu olmasa, öğretmen bu riski paylaşmak zorunda kalmayacak elbette ki.

Bütün bunlara rağmen öğretmenlerimiz, “nöbet tutmayalım” demiyorlar. Sendikaların bildirilerinde; “Her ne kadar nöbet görevi nedeniyle eğitim emekçileri ciddi sorunlarla karşı karşıya bırakılsa da söz konusu görevin eğitim-öğretimin bir parçası olması ve öğretmenler tarafından yerine getirilmesi oldukça önemlidir.” Görüşü önemsenmeli ve dikkate alınmalıdır.

Öğretmenler, üstlendikleri sorumluluğun bir nebze paylaşılmasını ve ücretle karşılanmasını talep ediyorlarsa, anlayışla karşılamak gerekir.

Okullardaki nöbet görevinin, “polise”, “koruma memuru” ya da taşeronlaştırma politikaları kapsamında, “taşeron işçilere ya da güvenlik görevlilerine” verilmesi asla doğru değildir.

Böyle bir uygulama, istihdam bakımından daha pahalı olacağı gibi, eğitimden anlamayan, çocuk psikolojisini bilmeyen kişilerce yürütülmesinden ötürü, kaosa yol açacak, telafisi mümkün olmayan sorunlar doğuracaktır.

Yapılacak olan en doğru düzenleme,  sendikaların nöbet görevi hususundaki görüşlerini uygulamaya koymak olacaktır. Kaldı ki bu da yetmez.

-İdarece öğrenci lehine alınacak bütün önlemlerin yanında, tüm öğrenci ve öğretmenler okul saatleri içinde, her türlü kazaya karşı hayat sigortası yapılmalıdır. Hayatları güvenceye alınmalıdır.

-Nöbet tutan öğretmenlerimize, tuttuğu nöbet süresi 40 dakikaya bölünerek toplam ek ders ücreti ödenmelidir. Bu ücret, alacağı aylık toplam ders ücretinin dışında tutulmalıdır.

-Nöbet tutan öğretmen,  o gün derse girmemelidir. Boş geçen derslere asla girmemelidir.

Aslında “sosyal devlet” nöbet görevi gibi her türlü sosyal hakkı, insan hakları ve emeğe saygı bağlamında değerlendirerek, kronikleşmeden önce çözebilmelidir.

Önemli olan eğitimin iyileştirilmesi, etkinleştirilmesi ve çalışanların motive edilmesi bağlamında, yetkililerin istekli ve anlayışlı olabilmesidir.

Nöbet görevinin bilimsel ve sosyal haklar bağlamında çözümlenmesi, eğitime yapılan en büyük pozitif yatırım olacaktır.

Sendikaların basın açıklamalarından, 08.12.2014 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı’na resmi yazı ile konuyu anlatarak, görüşlerini ve taleplerini bildirdikleri anlaşılmaktadır.

Bakanlığın bu görevi “fazla mesai” kapsamında değerlendirmeyerek, sorunu çözmeye istekli olmadığı belirtilmektedir. Görünen o ki sendikaların talepleri karşılanmadığı takdirde, konunun irdelenmesi devam edecektir.

Okulların bir an evvel huzura kavuşturulması, eğitim öğretim faaliyetlerinin uyum içinde yürütülmesi çok önemlidir.

Öğretmenlerimizin zihnini ve zamanını meşgul eden sorunlar çözüldüğü takdirde, öğrenme ve öğretme etkinlikleri daha bir güzelleşecektir. Öğretmenlerimizin motivasyona, öğrencilerimizin de mutlu öğretmenlere ihtiyacı vardır. Eğitime yapılan her türlü harcama en karlı yatırımdır.

Yıllardır zengin fakir ayırmadan her aileye bedava kitap dağıtan MEB’ nın, nöbet sorununu,  isterse eğitimin yararına kolaylıkla çözebileceği aşikârdır.

Olayın siyasi değil, sosyal haklar ve insan emeği bağlamında değerlendirilmesi, sorunun çözülmesine katkı sağlayacaktır.

Sevgiyle kalın…