Şimdi AKP iktidarı, IŞİD’le mücadele bahanesiyle, İncirlik Üssü’nü, Diyarbakır ve Malatya’daki askeri hava alanlarını, ABD ve NATO üyesi koalisyon ülkelerinin uçaklarına açmıştır.Kısacası, NATO, Diyarbakır’a davet edilmiştir.

O haçlı gücünü bu ülkeden çıkarmak artık hiç de kolay değildir. Tam kalbimizin orta yerine haçlı gelip oturmuştur.

TSK, Kandil’e operasyon yapıyor ama önemli olan bundan ne sonuç alınacağıdır. Son bir kaç yıldır pkk ile hükümet arasında yapılan Oslo ve Dolmabahçe görüşmelerinden sonra ortaya çıkan sessizlik, tarafların birbirine verdiği sözlerin yerine getirilmemesi sonucu son bulmuş ve şehit cenazeleri gelmeye başlamıştır. Pkkyı dağda bombalamakla sonuç almak ta hayaldir. Çünkü pkk hükümeti kandırmış ve şehirlere, metropollere aşırı derecede yığınak yapmıştır. Şimdi pkk daha çok şehirlerdedir. Türk Milleti bu basitliği, bu iradesizliği görmelidir. Hala ”Erdoğan’a güven, gerisini merak etme sen” demek dangalaklığın zirvesidir.

PKK, Kuzey Irak’ta devlet kurulmasını sağlamış “tarihi Rolü”nü oynamıştır. PKK’nın görevi, Kürt Devleti kurulana kadar Türkiye’yi oyalamak, Barzani’ye zaman kazandırmaktır.

Büyük Ortadoğu projesi kapsamında roller başarı ile yapılmakta, ABD ve İsrail adım adım hedeflerine taşeron pkk ve Peşmerge sayesinde ulaşmaktadır. Suriye de iş tamamlanınca sıra İran’a gelecektir. Ancak İran diğer yutulan Arap Ülkeleri gibi yenilecek kolay lokma değildir.

ABD ve İsrail’in hedefinde, proje kapsamı gereği final Türkiye’nin işini bitirmekle yapılacak. Gerçekleşir mi, gerçekleşmez mi bilemeyiz de, bu ülkenin başı dertten kurtulmayacaktır. Çok daha şehit vermeye devam edeceğiz. Dış düşmanların varlığından daha çok bu ülkeyi tehdit eden iç içe olduğumuz taşeronlardır.

13 yıldır bu taşeronlar ile işbirliği yapanlar suçludur. Halkın bu durumu anlaması, hemde acilen anlaması lazımdır. Ülkeyi yönetenler Mustafa Kemalce ve Alparslan Türkeş’çe tavır koymadığı müddetçe Türk Milleti rahat ve huzur bulamayacaktır. Kendi topraklarını koruyamayıp, Emperyalist ordularından yardım alırsanız ,Emperyalizmin uşaklığını yapmaktan başka çareniz kalmaz. Bu durum da Türk’ün karakterine ,haysiyet ve şerefine ,tarihimize terstir.

Şimdi kalkıp ”Esad bizi kandırdı. Cemaat bizi kandırdı. Pkk bizi kandırdı.” demenin, sızlanmanın hiç bir anlamı yoktur. Bu durum düpedüz saflıktır,aptallıktır,devleti idare edememenin zavallığına düşmektir. Hükümeti kurmada düşülen beceriksizlikler ve şahsi çıkarların ülke çıkarlarından üstün tutulması gibi aymazlıklarla, bu ülke her hususta oyalandırılmaktadır…

Saygılarımla…

7 Haziran 2015 Milletvekili Genel Seçimlerinden bu yana Türkiye’nin siyasi geleceğinin yol haritasını, ilk defa Sayın Erdoğan değil, sen çizdin. AKP-CHP Koalisyonu dışındaki tüm seçeneklere kapıyı kapadın. AK Parti ve CHP genel başkanları bugün (13.08.2015 – 16:20) son kez bir araya geldi ve görüşmelerden koalisyon kararı çıkmadı.

Peki, şimdi ne olacak? Erken seçime gidilmesi en kuvvetli ihtimal. Bunun için masada 3 yol var: Mevcut hükümetle gitmek, azınlık hükümeti ya da seçim hükümeti kurulması.

1. İlk yol, Meclis’ten erken seçim kararı çıkarmak. Ak Parti, mevcut hükümetle seçime gitmek için Meclis’i olağanüstü toplantıya çağırabilir. Bu seçeneğin devreye alınması halinde MHP’nin tavrının ne olacak? MHP çekimser kalarak TBMM Genel Kurulu’na girmezse,  AK Parti, milletvekili çoğunluğu ile Meclis’ten seçim kararı çıkartabilir. MHP genel kurula girerse, erken seçime destek verecek mi? .

2. İkinci yol, Azınlık hükümeti kurulması. Başbakan Davutoğlu, bir azınlık hükümeti için MHP’den destek isteyebilir. Fakat Bahçeli, “Erdoğan’ın telkin ve tavsiyesi ile Davutoğlu partimizi ziyareti planlıyorsa, bu görüşme düşüncesi cevap bulmayacak” sözleri ile Davutoğlu’na kapıyı kapatmıştı. Son açıklamaları, MHP’nin azınlık hükümetine de destek vermeyeceğini gösteriyor. MHP bu konuda tavır değişikliğine gidecek mi?

3. Üçüncü ve son seçenek ise, seçim hükümeti. Cumhurbaşkanı Erdoğan, 45 günlük süre dolduktan sonra (23.08.2015) geçici seçim hükümeti kurulması için düğmeye basabilir. Eğer seçim hükümeti kurulursa, her parti temsil edildiği oranda bakanlık sahibi olacak. MHP, HDP ile seçim hükümeti bile olsa aynı hükümette yer almak istemiyor. MHP seçim hükümetine katılmazsa, kontenjanı diğer partilere dağıtılacak. O zaman ne olacak?

SAYIN BAHÇELİ, BU SİYASİ SÜRECİN MİMARI OLARAK BU ÜÇ YOLLA İLGİLİ GÖRÜŞLERİNİZİ AÇIKLARSANIZ MEMNUN OLURUZ.

Çok özel stratejik ortağımız Amerika, Güneş harekatını engelledi ve sonrasına da hiçbir şekilde müsaade etmedi. Çünkü BOP (Büyük Ortadoğu Projesi), BAP (Büyük Amerikan Projesi) idi ve buna kimseyi ortak etmiyordu. Kuzey Irak’ta sözde demokrasi ile birlikte tüm petrol şirketlerinin başına ya yüksek rütbeli bir Amerikalı bürokrat veya emekli bir general getirilmişti.  Daha birçokları için iş sahası açılacak ve Ortadoğu petrollerinin gelirinin 50 yıl daha Amerika’ya akıtılması gerekecekti.  Başından beri kullandığı 36. Paralelin kuzeyi, çekiç güç, Peşmerge , sözde Kürt kardeşliği, barış ve açılım gerçekte, Büyük İsrail’in ayak seslerinden başka bir şey değildi. Bunun için de Orta Doğuda sürekli terör estirecek ABD patentli, ABD’nin kurguladığı Partiya Karkeren Kürdistan/Kürdistan İşçi Partisi (PKK), El-Kaide, El-Nusra, Irak Şam İslam Devleti (İŞİD) (Selefilik), Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) ve  PartiyaYekitiya Demokrat/Demokratik Birlik Partisi (YPG) gibi terör örgütlerine yeni yeni görevler düşüyordu.

Bu gruplar uzun yıllar her çeşit silah ve mühimmatı birbirlerine karşı veya bir diğerine kullanacaklar, kendi kendilerini yok edecekler, şehirleri viraneye döndürecekler, yıkacaklar, yakacaklar ve sonuçta buralara da birileri demokrasi getirecek ve yıkılanı yeniden imar edecektir.

Kerkük ve Musul’da oynanan oyunlar, gözümüzün içine baka baka Rojova adı altında Suriye’nin kuzeyinde de oynandı. Bunun amacı doğrudan  Irak’tan Lazkiye’ye kadar uzanan yeni bir Kürt koridoru ile Akdeniz’e açılmaktı.  Gelecekte Kerkük petrolü, Kıbrıs’ın doğusundan çıkarılmaya başlanan Rum ve İsrail petrolü, Lazkiye’de kurulacak rafinerilerden geçirilerek Amerikan kontrolünde Dünya’ya pazarlanacaktır.

Bu bölgelerde yaşayan Türk/Türkmen ise bu bölgelerden sürülmekte, yurtları ve yaşam hakları ellerinden alınmaktadır. Halbuki başından itibaren İŞİD’e, ÖSO’ na, El-Nusra’ya hatta YPG’ ye şirin gözükme yerine  Suriye Türkleri eğitilip, donatılacak ve arkalarında durulduğu herkese hissettirecekti. Dört milyona yakın Suriye Türk’ü de kaderine terk edilmeeyecekti. Bugün yeni yeni eğitip donattıklarımızı da diğer örgütler ya öldürüyor, ya da kaçırıyor.

Fakat biz her çeşit ihanetlerine karşın, başlarında Amerikalı, İngiliz ve İsrailli subaylar olmak üzere Peşmerge ve PKK’yı bir 29 Ekim günü topraklarımızdan geçirttik. Roma’nın muzaffer orduları gibi alkışlattık. Sonra bizim için stratejik önemi tartışılmaz  Kobani denilen bölgeyi, güneyimizde kurulan ve Türkiye’yi kuşatan yeni Kürt oluşumuna armağan ettik.

Milli çıkarlarımızı ve milli stratejiyi bir kenara bırakarak ve egemenliğimizi paylaşmayı göze alarak, açılım suskunluğu adına, silah bırakacak ve yurt dışına çıkacak denilen PKK’yı besledik. Palazlandırdık, güçlü silahlarla donattık, eğittik, gençlik teşkilatlarını kurdurduk. Kırda ve şehirde örgütlenmesini sağladık. Şimdi yeniden vuruyor, yol kesiyor, insanlarımızı kaçırıyor, araçları yakıyor, yolları patlatıyor, karakol, askeri birlik demiyor hatta komando  tugayına saldırıyorlar. Günde birkaç şehit haberi alıyoruz. Bunca askerimize, donanıma, silaha, İnsansız Hava Aracına , helikopter ve uçağımıza rağmen.

Son günlerde uçaklarımız, terör kamplarını bombaladı. Teröristlere muhakkak çok zayiat verdiler. Çünkü “bombardımanı kesin barış yapalım” demeye başladılar. Sırtını PKK ve PYD’ye dayadıklarını belirten bir grup milletvekilimiz, “bu kamplar PKK kampı değil,burada siviller öldürüldü” diyerek bu kamplardan birini ziyarete gittiler. Fakat kameraya yansıyan görüntüler içinde pek çok silahlı PKK göze çarpmaktaydı. Oraya giden bölge milletvekilleri akıl veriyor, emirler yağdırıyor ve teröristler için hak arıyordu. Bunlar Türkiye Cumhuriyeti Devletinin millet vekilleriydi.

Akıllı adamlarımızla, akıl verenlerle, devletin en yüksek yönetim kadrolarıyla hep birlikte açılım ve barış naraları ile ellerimizi havalara kaldırarak şarkılar söyledik. Yurtiçi ve yurtdışı, İmralı’dan Kandil’e uzanan görüşmelerde otoritelerimiz yer aldı. Terörist başı, başmüzakereci oldu. Mektuplar gitti geldi ve sonunda bir caniden bir kahraman yarattık. Ondan medet umar hale geldik. Terörle teröristle mücadele değil,müzakereler planladık.

Arap baharı üzerine, BOP projesi kapsamında ateşle gittik. Kol kola girerek, birlikte parlamento çalışmaları yaptığımız Esat’ı bir anda Eset ettik. Kendimizi Mursi’denTırsi’den Rabia’dan kurtaramadık. İran politikasında da Amerika’nın dümen suyundan çıkamadık. Ortadoğu’da hiç dostumuz kalmadığı gibi Ortadoğu ateşinde kızarmaya başladık. Bu arada fırsattan istifade Yunan’da 16 adamıza el koydu.

Bütün bu olan biteni biz görüyoruz, sonucunu tahmin ediyoruz ve bir felakete doğru gittiğimizi fark ediyoruz da, ülkenin yöneticileri, polis, emniyet güçleri veya silahlı kuvvetler farkında değilmi? Hatta bazı şehirlerde yapılan örgütlenmeler, kimlik kontrolleri, para toplamalar ve isyan provaları görmezden geliniyor.

7 Haziran seçimleri birçok değişikliği de beraberinde getirdi. HDP Başkanı Selahattin Demirtaş’ın masumane ve safiyane konuşmaları kendisine, farklı kesimlerden 80 milletvekili kazandırdı. Biz Türkiye’nin partisiyiz dediler. Hatta İstanbul mitinglerinde Türk bayrağı görür olduk. Bu Türkiye partisinin lideri; “Biz millet iradesi ile buradayız. Bizi bundan böyleİmrali veya Kandil ilgilendirmiyor, demokratik barış süreci yaşıyoruz. Terörü, teröristi ve törör silahını tasvip etmiyoruz. Derhal bunlar terk edilmelidir” diyemediler. Hatta ateşi ancak Öcalan keser, PKK’ya yalnız Öcalan hükmedebilir yaklaşımlarında bulundular. Kazandıkları otoritelerini kullanamadılar. Türkiye’nin partisi yutturmacasını yutturamadılar. Halbuki Demirtaş, büyük bir cesaret ve irade ile bugün elde etmiş olduğu başarısına başkalarını ortak etmemelidir. Birileri halen Demirtaş’ın başarısına ambargo koyma gayreti içindedir. O da birilerine hesap verme zorundadır.

Birçokları halen anlamını bilmeden veya kasıtlı olarak; “silahlar sussun”,  ” eller tetikten çekilsin”, “ateş dursun”, “akan kan dursun” şeklinde başlıklar atıyorlar. HDP’li veya Kürt ırkçısı kimseler; ” hem ulusal, hem de uluslararası kamu oyunu Türkiye’deki savaş konseptine (!) karşı duyarlı olmaya ve toplumsal barışı sağlamaya çalıştıklarını” ısrarla belirtiyorlar. Yani bir tarafta güçlü Türkiye Cumhuriyeti devleti, diğer tarafta kendilerini sözde Türk devleti ile mukayese eden ve onunla savaşan  bir başka silahlı kuvvet  misali tanımlıyorlar ve Dünya’yı bu şekilde kandırmaya çalışıyorlar. HDP’nin desteklediği, içli dışlı olduğu veya HDP’yi destekleyen bu terör örgütü büyük işler yaptığını sanıyor ve kendisini öyle tanıtma gayreti içinde, karşılıklı masaya oturarak, müzakereyi planlıyor. Çünkü daha önce bu tavizi almış bulunuyorlar. Bu tavizi alan sadece onlar mı? Ülkemiz binlerce teröristin geçiş yolu olmuştur, Üç yıl içinde sınırlarımız üç milyon göçmen tarafından zorlanmıştır. Binlercesi tutuklanmış ve sınır dışı edilmiş olmalarına rağmen kapılarımızda, yurt dışında filanca örgüte karşı savaşırken ölen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının cenazeleri beklemektedir. Gelen geçen belirsiz  hale gelmiştir. Amerika kasım 2014 de istediği İncirliğe 9 ay sonra ağustos 2015 de kavuşmuştur. Güvenli bölge ayrı bir aldatmacadır. O bölge artık güvenliğine ortak olduğumuz Kürt bölgesidir.

Dikkat ederseniz HDP bugün hem yurt içinde hem de yurt dışında bir taraftan “barış güvercinleri uçuruyor”., diğer taraftan silahlı gücü PKK ile terör estirmeye devam ediyor. Çok ciddi bir şekilde final oynamaya çalışıyor. Devleti yönetenler ise bütün bunlara rağmen halen ağırdan alıyor ve büyük şehirlerimizi de teröriste teslim ediyor.

Sonuç olarak, güçlü devlet, güçlü ordu demokrasi ve barış aldatmacaları karşısında yeterince oyalanmıştır. Bu da teröristi biraz daha cesaretlendirmiştir. Şehirde ve kırsalda teröristin üstüne gidilmemiş, askerin hareketi engellenmiştir. Türk devletinin ve milletinin huzur, güven,  can emniyeti ve geleceği için terör derhal sonlandırılmalıdır. Devlet, teröriste layık olduğu şekilde muamele etmelidir. Devletin teröriste çağrısı;  “10 gün içinde silahınla birlikte teslim ol” şeklinde olmalıdır. Halen direniliyorsa,  teslim olmamışsa, Türk Silahlı Kuvvetleri güçlerini harekete geçirir. Sorun Kandil, Irak’ın kuzeyi veya Suriye’nin kuzeyi ise,  Atila’nın dediği gibi sınırlarda problem yaşanıyorsa, sınırların ötesine geçilir. Haydi Türkmenlerim, siz de kendi devletçiğinizi kurun arkanızdayım denir. Bu coğrafyada Amerika’nın her zaman Türkiye’ye muhtaç olduğu unutulmamalıdır. Türkiye’ye düşen cesaretli ve milli politikalarla hakkını gerektiğince savunmaktır.

(Bu sıra nedametten geçilmiyor. Hükümet’in bilek hareketlerine göre dans eden muhafazakârlardan, para ve gücün bileşkesini şemsiye bilen liberallere ve hatta Çözüm’ün aparatı iken Süreç’ten midesi bulanıp istifra vaziyetine gelen Âkillere kadar..

Neymiş, ‘Devlet gücünü göstersin’miş. Günaydın; MHP çizgisine hoş geldiniz! Kim kimin yedeğiymiş? KCK paralel değil miymiş? Ne demişiz 6 sene öncenin Ağustos ayında: )

Bu eski bir Ermeni şarkısının nakaratı.. Osmanlı, II.Meşrutiyet’ten sonra teröre bulaşanlar temizlensin diye genel bir af çıkarmış; Ermeniler de dalga geçmişler. Çoğu zaman yürüyüşlerde bile taşkınlık yapmışlar hatta bir defasında Bahçecik’teki Hükümet konağını kurşunlamışlar ama devlet yetkilileri görmezden gelmişti. Suhûletle ve nasihatle işi çözmeye çalışıyordu Osmanlı. Şimdi ne o var ne de diğerleri..

Eskiler ‘Galeyan geldi mi mantık savuşurmuş‘ derler. Etnik şehvetin baş döndürdüğü vaziyetlerde merhamet acizlik sayılabilir. İyi niyet güçsüzlük, öğüt vermek de korkaklıkmış gibi algılanabilir. Kendi koyduğunuz kanunları kendiniz işlemez hale getirirseniz devletin hükümranlığını kemirir durursunuz.

Tarih gerçekten ibretler vesikası da ders alan kim? Mevlâna der ki “Su nasıl suya benzerse bir milletin geleceği de geçmişine öyle benzer“. Celâleddin Rumi bugünlerde ülkemizde/içimizde dolaşıyor.

Günde 40 kere diye diye ‘Kürt Sorunu’ çıkardık çok şükür. İmdi baharda çiçekler gibi açılıp saçılarak çözüm ürettiğimizi zannediyoruz. Ben bu otobüsün nereye gittiğini biliyorum ama söylemem.

Ve soruyorum:

1.      Türkmen, Yörük, Lâz, Çerkez, Arnavut, Boşnak, Kürt, Zaza, Gürcü, Abaza, Roman, Pomak, Arap, Fellâh, Azeri, Terekeme ve sâir unsurlara eskiden Osmanlı, sonradan da Türk Milleti denmiyor muydu?

2.      Türk’ü Kürt’ün karşısına etnik bir unsur olarak indirgemek ırkçılığın kaşıntı tozu değil mi?

3.      Kamuyu (amme) oluşturan vatandaşlara karşı (kul hakkı) işlenen suçları affetmek kimin yetkisindedir?

4.      Bu açılma merakının III. şahıslarda nasıl bir radyoaktif etki ve reaksiyoner tepki husûle getireceğini hesapladınız mı?

5.      PKK’nın mücadele hedeflerinden hangileri bu aşamada gerçekleşmiştir?

6.      Bir insan (mümin) bir delikten kaç kez ısırılır?

Bir eğitimci arkadaşım var; hanımı Kürt, kendisi Mesket Türkü. Bu işi kaşıyanlara ‘Çocukları ortadan ikiye mi böleceğiz‘ der durur. Tarihin, sosyolojinin, kültürel değerlerin neredeyse tamamına yakınının tek milletsiniz dediğini dış tezgâha düşerek bölmeye çalışmak ne menem bir şeydir?

Kürt kelimesinin bütün türevleri; kürüt, kürtüm, kürtük, kürtün, küremek mastarı gibi kar kökünden gelir. Dağlı Türkler (ekrâd) gibi arşiv üslûplu vesika adlandırmalarını ve ‘Kart – Kurt’ gibi ilmi çözümlemeleri alaya almak akıl tutulması değil de nedir?

Şımaranlar da şımartanlar da genelde aynı kaderi paylaşmışlardır maalesef. Zira azgınlığın hüsnü kabul görmesi adaletin terazisini, memleketin de şirazesini bozar. “Kendilerine; ‘Yeryüzünde sakın fesat çıkarmayın, bozgunculuk yapmayın’ denildiği zaman ‘Bizler ancak ıslah edicileriz’ derler.” (Bakara – 11).

PKK’nın, DTP eliyle bölge için besteleyeceği yeni şarkının sözlerini duyar gibiyim: ‘Korkunun adını açılım koymuşlar‘.

Beşir Atalay çalsın, Şivan Perver söylesin.

Açılım bi heyr be!

Geçen gün Ege bölgemizin güzel bir ilçesine gittim. Gittiğimiz yer Türkiye’mizin cennet köşelerinden…

Bir eve misafir olarak uğradım. Duvarda oldukça eski görünümlü koçbaşı motifli bir el dokuması Türkmen kilimi vardı. İlgimizi çekti tabii…

Ev sahibesine sorduk, bunlar hâlâ buralarda dokunuyor mu? Cevap verdi:

–          Yok, bunları eskiden nenelerimiz dokurmuş. Şimdi kimse dokuyamıyor.

–          Ooo, epey kıymetlidir o zaman, dedik.

–          Tabii çok kıymetli, bu bizim bayrağımız.

–          Nasıl yani?

–          Bize geçen yıl oğlanın tarih öğretmeni velilerle tanışmak için geldi.

–          Eee?

–          Aynen sizin gibi, kilim onun da dikkatini çekti. Dedi ki, ‘Bu sizin kilim çok önemli. Bunun aynısı Doğu Anadolu’da xxx şehrinde de var’ dedi. Sonra da, xxx aşiretinin tarihini anlattı. Bizim atalarımız oradan buraya kaçmış. Atalarımız kürtmüş. Orada devlet baskı yapınca buraya gelmişler. Şimdi onlar da bu kilimleri duvarlarına asıyorlarmış ki, birbirimizi tanıyalım diye…

Onun için biz de o aşiretle aynı soydan olduğumuzu belli etmek için bunları bayrak olarak evlerimizin duvarlarına asıyoruz. Hatta yeni evlenenlere de bunlardan getirtiyoruz ki, onlar da atalarını unutmasınlar.

–          ???

* * *

Evet biz de; ‘Kürtler ve alt boyları aslında Türk asıllıdır. Bölgede son 300 yıldır devam eden Batının bilinçli asimilasyon politikaları sonucu yeni bir halk oluşturulmuş ve uluslaşma sürecine girmiştir. Bunun da ispatı Batı Anadolu’da yaşayan ve akrabaları bundan bin yıl önce Anadolu’ya geldiklerinde ilk konakladıkları yerde kalan, Türkmen aşiretlerinin Doğu Anadolu’da zamanla asimile olarak bugün tek kelime Türkçe bilemez hale gelmeleridir’ diyorduk. Bilecik’teki Karakeçilileri, Bayat’ları, Savurları vb. doğudaki aynı adlı akrabalarıyla karşılaştırıp örnekler veriyorduk.

Ama gel gör ki;

Her aileden ‘terörle mücadelede’ en az bir şehit vermiş olan ve neredeyse bütün kasaba askerliğini jandarma komando olarak yapan bir Türkmen kasabası bile Batı Anadolu’da ‘yıkıcı bir öğretmen’ tarafından kandırılarak Ege bölgesi gibi bir yerde üstelik; kürtleştirilmeye başlanmış.

Varın ihanetin boyutunu ve vahametini siz düşünün…

Cehaletin ve eğitim sistemindeki gayri millî programların ve dahi vurdumduymazlığın çetin sonucunu görün!

Devletin gönderdiği öğretmen bu şekilde kendi devletine karşı el altından psikolojik harp yürütürse, milletin direnç cephesi daha kalır mı?

Bugün ülkede en vatansever, en milliyetçiyim diyen dahi kandırılıyorsa, bu ülkenin tapusu kime emanettir?

Anlaşılan bizim vatan sevgimiz romantizmden öte geçmemiş!

Bilinçli, şuurlu ve tarihi süreci bilen, dostu – düşmanı tanıyan; nerelerden oyuna geldiğimizi bilen nesillere çok ama çok acil ihtiyacımız var.

–          Hayır Arkadaşım. Doğru biz xxx vilayetinden buraya geldik. O bahsettiğin kişiler de bizim akrabamız. Ama bu, bizim kürt olduğumuzu değil, o xxx şehrinde yaşayan kardeşlerimizin de Türk olduğunu gösterir, diyebilecek kadar en azından millî konulara hâkim olunması, Türk – kürt denilen kişilerin aslında kardeş olduğunun vurgulanması elzem değil midir?

–          Yoksa daha çok şehit verir, birbirimizi öldürür; düşmanlarımızı da memnun ederiz.

–          Ne bu olaylar biter, ne de o; dünyanın ihtiyacı olan öncü ve örneklik yerine ulaşabiliriz.

O öğretmen mi?

Artık onu da biz düşünmeyelim değil mi? Devletin bunca birimi varken ayıp olur…

Eylül 2014’de Boğaziçi Üniversitesi ve Açık Toplum Vakfı tarafından yaptırılan Kimlikler, Kürt Sorunu ve Çözüm Süreci konulu araştırma sonuçları toplumumuzun “Çözüm Sürecine” karşı bakış ve algısını rakamlarla vermişti.

Açık Toplum Vakfı ve Boğaziçi Üniversitesi özellikle Türkiye’nin bütünlüğü ve birliği konularında benim açımdan şaibeli kurumlar.

Açık Toplum Vakfı’nın ve TESEV’in Yönetim Kurulu Başkanlığı’nı yapan Can Paker bile “Açık Toplum Vakıfları’nın başkanlığını yürüten George Soros’un Yahudi olduğu için İsrail’in çıkarlarına göre hareket ettiği ve Açık Toplum Vakfı’nı bu doğrultuda tavır almaya zorladığını” ifade etmişti.

Can Paker dünyadaki Açık Toplum kurumlarının genel direktörü Aryeh Neier‘in ifadesiyle, “AK Parti’ye çok yakın biri olarak göründüğü” gerekçesiyle Açık Toplum Türkiye Yönetim Kurulu Başkanlığı’ndan uzaklaştırıldı. Halen “kurucu olduğu için” Açık Toplum Vakfının Mütevelli heyetinin bir üyesi.

Can Paker‘in “çözüm sürecine” kamuoyunu hazırlamak için AKP ve PKK/Öcalan arasında varılan mutabakatla oluşturulan “âkil insanlardan” olduğunu da hatırlatalım.

Boğaziçi Üniversitesi ise Türklerin Ermenilere soykırım uyguladığına dair tezlerin dile getirildiği “Ermeni Soykırımı Konferansı“ düzenleyen üniversite.

Bu ihtiyat payıma rağmen yapılan araştırmanın önemsiz olduğunu söyleyemem. Çünkü bu ve benzeri araştırmaların sonuçları Türkiye’yi yönetenler tarafından izlenen politikalara zemin oluşturmakta.

*****

Koalisyon Modeli

Yukarıda bahsettiğim ve 11 ay önce yapılan araştırmaya göre, çözüm sürecini destekleyenlerin oranı (tamamen destekliyorum ve biraz destekliyorum diyenlerin toplamı) yüzde 57, desteklemeyenlerin oranı ise yüzde 37,6 idi. Bu oranı yükseltenler AKP ve HDP seçmen kitleleri idi.

AKP’li seçmenin yüzde 75,5‘i süreci desteklerken (desteklemeyen AKP’li oranı yüzde 20,3 idi); BDP/HDP’li seçmenin yüzde 91‘i süreci destekliyordu. (Desteklemeyen HDP’li oranı yüzde 6,7 idi.)

PKK’nın alan hâkimiyetini geçirmesi ile büyük kısmı örgütün baskısına açık hale getirilen (araştırmada “Kürtçe bilenler” olarak sınıflandırılan) vatandaşlarımızda sürece destek yüzde 82,9 (desteklemeyenler yüzde 12) iken, Kürtçe bilmeyenlerde bu oran yüzde 52,4 (desteklemeyenler yüzde 42) idi.

Aynı araştırmaya göre CHP seçmeninin yüzde 30’u, MHP seçmeninin yüzde 28’i de süreci destekliyordu.

Ben bu ankette yönlendirici sorularla süreci destekleyenlerin oranının yüksek çıkartıldığını düşünüyorum.

Öyle olmasaydı bu en önemli meselemiz hakkında görüş yakınlığı sebebiyle AKP+HDP koalisyonunun gündeme gelmesi beklenebilirdi.

Gerçekte ise AKP tabanının HDP ile koalisyonu hiç kabul etmeyeceği görüldüğünden, AKP+HDP koalisyon modeli gündeme bile gelemedi.

Ak Parti yaptırdığı anketlerde kendi teşkilatları ve tabanının Milliyetçi Hareket Partisi ile bir koalisyon istediğini tespit etti.

Buna rağmen çözüm sürecine bakış açısından en zıt iki partiyi MHP ile HDP’yi bir araya getirecek CHP+MHP+HDP modeli tartışıldı. Bir icraat hükümeti olarak çok manasız olan bu modeli tartışmanın uzamasına MHP lideri Devlet Bahçeli müsaade etmedi.

*****

Çözüm Sürecine Destek

Araştırmada ilginç olan bir sonuç da şu: “Çözüm süreci tamamlandığında Kürt Sorunu ne ölçüde çözülmüş olacaktır?” sorusuna cevap verenlerin yarısı (yüzde 46,9) “çözülmüş olacaktır” derken diğer yarısı (yüzde 46,3) “çözülmüş olmayacaktır” görüşünü ifade etmiş.

Bu kanaate rağmen sürece yüksek oranda destek çıkmasının sebebi sadece yönlendirici sorular değildi. Erdoğan/AKP hükümetlerinin emrindeki müthiş propaganda mekanizmasının dört bir koldan yaptığı beyin yıkama faaliyetiydi.

AKP yöneticilerinin “her şey güzel olacak” demeçlerinin beslediği ümitler… Bütün haber kanallarında tam gün “analar ağlamasın” temelli “barışçıl” mesajların pompalandığı ve nedense hep pkksever aydın ve akillerin katıldığı açık oturumlar… Havuz medyasında ve diğer merkez medya yazarlarında görülen bulaşıcı bir pkkseverlik hastalığını yayma çabaları etkili oldu.

Seçim sonuçları halkımızın sürece büyük ölçüde ikna edildiğini gösterdi.

Çünkü vatandaşlarımız “çözüm süreci”nin içeriğinin ne olduğunu bilmiyordu.

Sadece “bir öğrenilmiş çaresizlik” içindeydiler. “Ne pahasına olursa olsun, bu iş bitsin” diyenler “çözüm sürecine” destek veriyordu.

Bütün terör örgütleri gibi PKK’nın varmak istediği hedef de buydu.

Millet bezdirilmişti. Devleti yönetenler “Ver kurtul” düşüncesine gelmişlerdi.

Ancak onların vermek istedikleri ile PKK’nın almak istediği tam da aynı şeyler değildi.

AKP özerk bir yönetime ve federasyona itiraz etmeyecekti. “Yeni Anayasa” ile bu ortaklık (egemenliğin paylaşılması) hukuki bir zemine oturtulacaktı. Bunları zamana yayarak, alıştıra alıştıra yapacaktı.

Bu arada yapılacak seçimleri kazasız belasız geçirmek ve çatışmasızlık ortamı içinde “bu adamlar bu işi çözecek” dedirtmek istiyordu.

PKK ise bölgeyi yalnız başına yönetmek, bu arada Türkiye yönetimine ortak olmak istiyordu. Yani “Bölge bizim, Türkiye hepimizin” diyordu.

Bu düşüncesi için Barzani örneği PKK’ya örnek oluyor, Suriye ve Irak’ta Kürt unsurlara ABD desteği PKK’yı cesaretlendiriyordu.

Şimdi Cumhurbaşkanı Erdoğan ile AKP karşısında kendisini tek başına iktidardan uzaklaştıran ve “seni asla başkan yaptırmayacağız” diyen bir siyasi güç buldu.

Bu gücün dağdaki parçası ise kendisi için çok uygun olan şartların oluştuğuna inandığı için hedefine ulaşmakta aceleci ve sabırsız.

*****

AK Parti Mücadelede Kararlı Olmalı

Erdoğan ve AKP binbir emek ve fedakârlıkla yürüttüğü süreçten vazgeçmiş görünüyor. Bu defa, öncekinin tam tersine, “terörle müzakere yerine mücadele” yaptığına inanmamızı istiyor.

Vatanın bölünmezliği ve milletin birliği fikrinde olanlar için, bu beladan kurtuluşumuzun terörle kararlı bir şekilde mücadele etmekten başka yolu yoktur.

Erdoğan ve AKP terörle mücadele fikrinde samimi değilse, bu defa milliyetçi oyları devşirmek için seçimlere kadar geçici bir politika olarak sürdürecek olursa, bu Türkiye için felaket olur.

Çünkü terör örgütü PKK “çatışmasızlık” ortamını iyi değerlendirdi. Şehir örgütlenmesini geliştirdi, bütün şehirlerimizde patlayıcı ve silah depoları oluşturdu. Dağ kadrosunu güçlendirdi.

Bu durumda her gün gelen şehit haberleri örgütün hareket kabiliyeti azaltılıncaya kadar devam edecek. Muhtemelen şehirlerimizde daha çok ses getiren eylemler de yapacaklar.

Toplumda “öğrenilmiş çaresizlik” duygusu yenilenecek, “ne pahasına olursa olsun, bu iş bitsin” diyenlerin sayısı artacak. Bu ise PKK isteklerinin gerçekleşmesi için uygun bir zemin yaratacaktır.

Bu duruma düşmemek için tam bir kararlılıkla ve terörü besleyen bütün alanlarda mücadeleye ihtiyaç var. (İran PJAK‘a karşı böyle başardı.)

Benim ısrarla “içinde MHP’nin olduğu bir hükümete ihtiyaç var” dememin sebebi bu.

Böyle keskin bir U dönüşü yapan hükümetin terörle mücadelede kamuoyunu yanında bulabilmesi inandırıcı olmasına bağlı. MHP ile koalisyon terörle mücadele için kararlılığın ifadesi olur.

Kamuoyu inandığı bir mücadele için destek verir ve her türlü fedakârlığı yapar.

Türkiye’nin temel sorunları var. Ve Türkiye bu temel sorunlarını çözmeden yada hafifletmeden nefes alamaz.

İslam dininin şehitlerin ölmediğine dair hükümlerini biliyorum. Ancak ne var ki; çocuklarını kara toprağa veren analara, babalara ve kocalarını kaybeden kadınlara yada babalarını yitiren yetimlere bunu anlatmak kolay değil. Çünkü ateş düştüğü yeri, en kavurucu şekilde yakıyor.

Hem şehitlerin, anaları, babaları, kardeşleri ve çocukları; ihanet ile barış yapılsın ve memleket toprakları bölücülere verilsin diye canlarını kara toprağa teslim etmediler ve etmiyorlarda.

Bunları bilerek ve görerek adım atmalıyız. Birincisi şehitlerin, aileleri için dünyevi olarak öldüğünü göz ardı edemeyiz, ikincisi eğer ihanetle barış (!) olacaksa, boşuna şehit olduklarınıda kabul etmek mümkün olmaz.

Bunlara karşın Türk Milletinin esas sorunu, eğitimdir. Eğitim ile dünyevi ve uhrevi gerçeklerden mahrum bırakılan bir toplum yapımız var.

İnsan pozitif yada sosyal bilimler açısından eğitilmezse, kendi yurdunu ve dolayısıyla şahsi menfaatlerini bile koruyamaz hale gelir. Bugün terör ve ekonomik sıkıntılar içinde boğulmamızın ve geleceğimizi tehlikeye atmamızın yegane sebebi budur.

Türkiye’de, Türk Milletinin menfaatlerini korumaya yönelik bir eğitim sistemi olmadığı için “milletleşme projesi”ni tam nihayete erdirmeye çalışırken, başımıza bir hain takımı çıkarak, Türk Milletini 36 etnik parçaya bölmeye kalktı. Bu yetmedi, bölücü terörü muhatap alarak masaya oturdu ve milletin sosyal ve manevi yapısı daha da dinamitlendi.

Sonuç; her yerden şehit haberleri geliyor. Toplumsal tepki neredeyse sıfır… Çünkü çoğunluk eğitimsiz ve yaratılan algılara yenik düşüyor, örgütlü azınlık ise ihanetin merkezi rolünde!

“Ah bilseydik” diyenlere sesleniyorum. Bilecektiniz kardeşim! Ortalama bir insan ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak herşeyi bilmek zorundasın. Bilmiyordum demek yada argo tabirle bu “ayaklara yatmak” olmaz.

Edward F. Benson’un 1917 yılında yazdığı kitapta “Bir Türk İmparatorluğu olan Osmanlı Devleti hasta adam değildir ve hiç bir zaman hasta olmamıştır. Çünkü Türkler hasta değil hastalığın kendisidir. Türklük kanserin kendisidir ve bu canavar tümör üzerine çöktüğü canlı dokulardaki yaşamı sömürmek ve öldürmek için yaşar…egemenlikleri altında yaşayan halklarla olan ilişkilerini anlamak için Türklerin kanlı tarihini biraz irdelememiz gerekir” diye külliyen yalan söylemektedir.

Ancak Hristiyan Batı’nın Türklere karşı bu bakış açısını ve propagandasını bilmek zorundasınız ki; bu günkü kirli bölücü terörü anlayabilesiniz! İşte Edward F. Benson’un 100 yıl önce yazdıkları, pkk ve destekçilerinin bugünkü politikalarının temelinde yatan fikirlerdir.

Ancak bunları bilmeyen Türk, okyanusun ortasında mahsur kalmış ve hangi yöne kulaç attığını bilmeyen bir insan halindedir.

Bir Türk İmparatorluğu olan Osmanlı’da ve bugünde Türkiye Cumhuriyeti’nde, vatandaşları devletlerine karşı ihanet dolu bir kalkışmaya yönelttiler. Hoş gerçi onlarda bu işe çoktan teşne imiş!

Sırplar, Makedonlar, Bulgarlar, Arnavutlar ve nihayetinde Rumlar ile Ermeniler şimdide müslüman kürtler (pkk yandaşları) yaşam dostları olan müşfik, sabırlı, uysal, paylaşımcı ve hatta dindaşları olan Türklere karşı, Türk toprağı olan Anadolu ve Balkanlarda ihanet ettiler.

Bugün Türk Devletini yönetme talihsizliğini görerek yaşadığımız adamlar sayesinde pkk’nın ve türevlerinin geldiği nokta, Demokratik Bölgeler Partisi (DBP) Şırnak İl Örgütü’nün yaptığı 10 Ağustos 2015 tarihli açıklamadır:“Kentte bulunan devletin tüm kurumları bizim için meşrutiyetini kaybetmiştir. Bu şekliyle devletin hiçbir atanmışı bizi yönetemeyecektir. Bundan sonra halk olarak öz yönetimimizi esas alarak, demokratik temelde yaşamımızı inşa edeceğiz. Bundan sonrada gelişecek tüm saldırılar karşısında demokratik öz savunmamızı gerçekleştireceğiz. Bundan sonra kentimizde kendimizi de bizler yöneteceğiz. Başkalarına yönettirmeyeceğiz.”

Eğer temel sorunlarımızı, tarihsel içeriği ile bilmezseniz ve bu sorunları halletmek için gereken güçlü iradeyi ortaya koymazsanız; vatan, bayrak, din, iman ve namus için hayatlarının bağrında bu toprağa düşen şehitlerimiz ölür. Ama siz ne yaparsanız yapın, biz şehitlerimizin ölmemesi için son nefese kadar mücadeleyi bırakmayacağız!