Seçimden önce bir arkadaşım sunum dosyası halinde getirmişti. Seçimden sonra baktım ki Bekir Coşkun’un yazısıymış. Meraklısına İKRA ENTER:

Aylığını bordro üzerinden alan vatandaşların, henüz ödenirken haberleri olmadan aylıklarından kesilen ve çok kazananlar ile zenginlerin asla vermedikleri paranın adı: Vergi…

İşte böyle yoksulların çoluk – çocuklarının rızkından kesilen ve adı “vergi” olan paraların toplandığı yer: Hazine…

Sonra o parayı ele geçirmek için açıkgözlerin kurdukları anayasal örgütlere verilen isim: Siyasi parti…

Açıkgözlerin en açıkgözü: Lider…

“Vergi“lerin toplandığı “Hazine“yi ele geçirmek için, “Lider” başkanlığında itişip kakışmalarının ve tepinmelerin genel adı: Siyaset…

O itişip kakışma ve tepinme sonunda “vergi“lerin toplandığı “Hazine“yi ele geçiren taraf: İktidar…

O itişip kakışma sonunda “vergi“lerin toplandığı “Hazine“yi elinden kaçıran ve durmadan “Bu nasıl iktidar?” diyen öbür taraf: Muhalefet…

Sonrasını zaten biliyorsunuzdur… “Vergi“lerin toplandığı “hazine“yi ele geçiren “iktidar“,işin rezilliğini çıkartır.
Ve bir gün tekrar vatandaşa “Peki, malı kim götürsün?” sorusunun sorulması gerektiğine karar verilir. O nedir? Seçim…

Malı kimin götüreceğine karar veren ortak eğilimin adı: Milli irade…

“Vergi“lerin toplandığı “Hazine“nin etrafında kopan bu kızılca kıyametin
geneli: Demokrasi…

Pekiii!.. Verdiği “vergi“lerin toplandığı “Hazine“nin her seferinde “iktidar“
tarafından “demokrasi” içinde zaten soyulmasına canı sıkılan ve her seferinde “Bunlar da hırsız çıktı” diye zıplayanlara ne denir?

 Halk…

SEÇİLMİŞ OLMA PSİKOLOJİSİ: Seçim sonrası milletvekili psikolojileri acaba nasıldır? Bir kısmı birden fazla seçilmiş, bu heyecanı tatmış. Bir kısmı ise ilk defa milletvekili oldu. Çok zor ve fedakârlık isteyen bir süreçten başarı ile çıktılar. Özellikle ilk defa seçilenlerin “sayın vekilim” ile başlayan kimi samimi, kimi yağcılık kokan yoğun kutlamalardan başları dönmekte olsa gerek.

Daha düne kadar kapısından girerken ayağının titrediği makam sahipleri, Onları kapıda karşılamakta; para ve gücü kontrol edenler özel tören ve toplantılarına davet etmektedir. Böylece “güüüç sende artııık” mesajlarıyla şişirilmiş bir ego ile Ankara’ya gidecekler. Çünkü özellikle iktidar milletvekillerinden beklentiler yüksektir.

Bu yüzden bazıları seçilmesinin üzerinden ay geçmeden, sadece birkaç gün geçmişken ve daha Ankara’ya gitmeden, bildiğimiz olgun kişiliklerini bir gömlek gibi çıkarabilmekte.  “Bütün milletin vekili olmak” ve “kendilerine oy vermediğini düşündüklerini de anlamaya çalışmak, empati yapmak ve onları kazanmak için gayret etmeleri” gerekirken öfkelerine mağlup olabilmekte. Yalnızca Allah rızası ve millet sevgisiyle hizmet etme gayretinde olan kişi ve STK’ları hizaya getirmek maksadıyla (28 Şubat generalleri üslubu ile) hakaret ve tehditlerle talimatlar verecek kadar “güç sarhoşluğu” içine düşebilmektedir.

MİLLETVEKİLLERİNİN GÖREVİ: Milletvekillerinin Ankara’ya gidiş sebepleri milletin verdiği vekâletle, millet adına, kanunlar yapmak ve yürütme organını denetlemek görevini yerine getirmekten ibarettir. Milletvekilinin gücü bu vekâleti ne kadar iyi yerine getirdiğiyle ölçülmelidir.

MİLLETVEKİLLERİNİN YETKİLERİ ÇOK SINIRLIDIR: Bu görevi yerine getirmesi ise mevcut işleyişte zaten son derece kısıtlanmıştır. Türkiye’de milletvekillerinin yasama faaliyetlerine katılımı asgariye indirilmiştir. Anayasamız çok güçlü bir icra (yürütme), buna karşılık yürütmenin yönlendirdiği bir yasama organına imkân verecek şekilde düzenlenmiştir. Meclis içtüzüğü ve diğer mevzuat da milletvekillerinin bireysel katkısını engelleyen hükümlerle doludur.

Komisyonlarda görev alıp bizzat katkıda bulunanlar haricindeki milletvekillerinin katkısı, Meclis’teki partisinin grup başkanvekilinin işaretine göre oy kullanmakla sınırlıdır.

DEMOKRATİK OLMAYAN GELENEKLER: Meclis’te, gelişmiş ülkelerde pek rastlanmayan geleneklerimiz de var. Lideri gelirken ayakta karşılayarak tokalaşmak, göz göze gelmeye çalışmak ve hele hele birkaç kelimelik ilgisine mazhar olmaya gayret etmek çoğu vekillerimiz için önemli olmakta. Güya istişare maksatlı grup toplantısında milletvekili söz alıp konuşamayacak, sadece lider konuşacak, vekiller alkışlayacaktır. Salı günleri “lider vaazlarını” dinledikleri Meclis grup toplantısında lidere en yakın koltuğa oturmak için atik davranmak, başkanını ayakta alkışlamak, kazandığını zannettiği gücün haz veren külfetleri olacak.

Vekillerin bakanlara ulaşması da ayrı sıkıntıdır. Vekilimiz, seçmenlerinden gelen bazı talepleri arz etmek istediği Bakan’la ayaküstü birkaç dakika konuşup, konuyu özetlediği pusulayı eline tutuşturduğunda hizmet etmenin zevkiyle rahatlayacaktır.

Bu anlattıklarım sistemin vekillere dayattığı uygulamalardır. Çoğu vekil bunlardan şikâyetçidir, ancak sistemi değiştirmek her nedense mümkün olmaz.

MİLLETVEKİLLERİNİN İMKÂNLARI VE GÜÇLERİ: Ben vekillerin özlük hakları, bedava sağlık harcamaları gibi imkânları fazla bulmam. Yeter ki gerçek görevlerini doğru ve yeterli bir şekilde yapsınlar.

Vekillerimiz çok sayıda “yurtdışı görev seyahatlerinde incelemelerde bulunacaktır.” Bu seyahatler “ben falanca ülkedeyken”, “filanca ülkenin yetkilisi filancaya dedim ki” tarzı havalı konuşmalar için bol bol malzeme edinmelerini sağlarken, bu zor(!) seyahatlerin yorgunlukları alınan harcırahlar ile azaltılacaktır.

Milletvekillerinden bir kısmı da tayin, terfi, ihale ve iş takipçisi olacak, partiye hizmet ediyor görüntüsü ile kendilerine ve yakın çevrelerine hizmet edecekler. Sayılarının az olduğunu ümit ediyorum. 

Bütün bu anlattıklarım ve yazamadığım diğer meşguliyetleri ve imkânları, milletvekilini milletin gözünde güç sahibi yapmaz. Belki “önemli” biri olur ama “değerli” olmak için başka şeyler lazım. Çünkü koltuk oturana şeref vermez, önemli olan koltuğa şeref veren olmaktır.

ANKARA KAZANI: Siyasetin günlük hay huyu, sürekli meşgul eden programlar milletvekillerinin çoğunu okumaz, yazmaz ve hatta düşünemez hale getirmektedir. Buna rağmen Ankara, vekillerin çoğunu çokbilmiş, hatta kendilerinden ilim, fikir ve kariyer bakımından çok üst seviyede insanlara akıl veren, azarlayan, tahkir eden bir ukalalık sınırına sürükler.

Vekillerin çoğu Ankara kumaşının içine batmış bir dikiş iğnesi gibi kumaşın içinde kaybolmakta, pek azı toplu iğne gibi başını kumaşın dışında tutmayı başarıp, kaybolmamayı becerebilmektedir. Oysaki özellikle vekillerimiz, zaman zaman muhasebe yapıp, “ben bu güne kadar milletim için ne yaptım, bundan sonra ne yapmalıyım” sorusuna cevap aramalıdır.

HEDEFLERLE ÇALIŞMAK: Milletvekillerine naçizane tavsiyem, görev yaptığınız her yıl “milletim için bu yıl için şu işi yapmalıyım” diye bir hedef belirleyiniz. Bu işin gerçekleşmesi için yılmaz bir takipçi olunuz. Beş senede beş hedefi gerçekleştirebilirseniz vazifenizi tam olarak yapmanın huzurunu ve keyfini yaşayınız. Beş hedeften iki veya üçünü gerçekleştirirseniz kendinizi başarılı sayınız.

Ancak hiçbir hedefiniz yoksa hiçbir başarınız da olmayacaktır. Bu milletten saygı da görmeyeceksiniz demektir. Liderinizin gölgesinde seçilmiş olmanız milletin size iltifat ettiği anlamına gelmeyebilir.

YÜKSEK VASIFLI MİLLETVEKİLLERİMİZ: Seçtiğimiz milletvekilleri içinde elbette, ülkemize ve milletimize hizmet etmek için çok büyük fedakârlıklar yapan, devlet adamı vasfına sahip, bilgili, donanımlı ve çalışkan olanların sayısı da az değildir. Ülkemizde yaşadığımız köklü reformlar ve hukuki mevzuattaki esaslı değişiklikler ile Yürütmenin hatalarını azaltmakta bunların payı büyüktür. Bunlara şükran borçluyuz. Dileğimiz bu vasıftakilerin lokomotif olması, diğerlerinin ise vagon olarak “vaziyeti idare etmesidir.” Liderin görevi de lokomotifi öne, vagonları arkaya almasıdır.

HOŞ SADA KALMALI, BOŞ SADA DEĞİL: Bugünden söyleyelim. Bundan önceki Meclislerde görev yapanlarda olduğu gibi bu Meclis’te de durum değişmeyecek. Seçkin vasıflara sahip, devlet adamı vasıflarındaki milletvekillerini efendilikleri, millete sevgi ve saygıları ve icraatları ile hatırlayacağız. Diğerlerini ise çıkardıkları kuru gürültülerle.

Bütün bunlara sebep, Türkler olmayacak elbette. Sebep; bu güzel vatanı kendilerine çok gören, Haçlıların emrindeki bir avuç kandırılmış Kürt olacak. Onlar, büyük Kürdistan hayalindeler. Onların bu hayali; Türklerin aymazlığından, Türk Devlet idaresinin zaaflarından, AB ve ABD’nin teşviklerinden ve bu milletin öz evladı mütedeyyin Kürtlerin sessizliğinden besleniyor.

Aslında bu aç gözlülüğe hiç gerek yoktu. Binde 40 oranında çoğalıyorlar. Nüfus artış hızında binde elli oranında lehte fark var.

Urfa’nın, Diyarbakır’ın son 8-9 yıllık nüfus artış ortalaması yüzde 60’ı geçiyor. Batıda 9 yıllık nüfus artış hızı yüzde 30’u geçen illerin nüfusundaki bu artışı, doğudan alınan iç göçler sağlıyor.

Türklerin çekildiği ulaşım, perakende, inşaat ve hizmet sektörlerinin tamamına Kürtler, yerleşiyor ve Kürt nüfus kırsal özelliklerini henüz terk edip yeni yeni şehirleşmekte iken birden bire yıkıcılığın kucağına itiliyor ve Kürt gençleri vandalizmde kimlik buluyor.

Güneydoğu’da asayişi sağlayamayan, Başbakan’ın mitinginde kepenkleri açtıramayan, referandumda halkın sandığa korkusuzca gidebileceği güven ortamını tesis edemeyen Türkiye, Güneydoğudaki tarım teşviklerini adaletle dağıtabiliyor mu sanıyorsunuz?

Anarşinin hâkim olduğu ve Kürt nüfusun yoğun yaşadığı bölgelerde; elektrik tüketimi ile tahsil edilme oranlarına bir bakalım! İhaleler disiplin altında mı? İlaç harcamalarında dönen dolapları bilen var mı? LYS, LGS ve KPSS sınavlarının güven içinde mi yapıldığını sanıyorsunuz? Ya kamu yatırımlarının ihaleleri ve hak edişler?

Polisin tokatlandığı ve arkadaşlarının arasından bir polisin alınarak öldüresiye dövüldüğü bir ortamdan bahsediyoruz.

Tütüncülüğün hâkim olduğu yıllarda, Güneydoğu illerinde, ön kapıdan giren balyaların arka kapıdan çıkarılıp tekrar ve tekrar tartıldığı, içine taş konulduğu ve sonra da tütün depolarının kundaklanıp yakıldığını ne çabuk unuttuk.

Yardımlar, teşvikler, tehditlerle, atamalarla bu ülkede Kürt vatandaşlara karşı pozitif ayrımcılık yapılıyor ve şimdi bir kısım ayrılıkçı Kürtler çıkmış Türklerin kendilerini asimile etmek istediğinden bahsediyor.

Böyle bir rahatsızlık, Türklerin ayrımcılığından kaynaklanıyor ise, yurdun her yanına Kürt vatandaşlar nasıl yerleştiler, oralarda nasıl iş ve aş kurdular, ev bark, mal- mülk sahibi oldular? Her yerde Kürt kökenli işadamları nasıl türedi? Aslında bu kadar aceleye gerek yoktu. Biraz daha sabır yetecekti, Çünkü bu gidişle Türkler, Anadolu’nun nöbetini onlara ihtiyaren devredecekti.

Türkler üremiyorlar, Türkler üretmiyorlar. Türkler iş beğenmiyorlar. Türklerin vatan, bayrak ve Türkçeden başka buluştukları ortak değerleri kalmamış, her vesileyle fırka fırka bölünmüşler. Medeniyet oluşturma iddiasını terk etmişler, tam bir medeniyet tüketicisi durumundalar. Bu halleriyle Anadolu toprağı onlara daha ne kadar yurt olabilir ki?

Bu toprak yeryüzünün altın köprüsü. Bu toprağa hâkim olmak; Doğudan- Batıya, Batıdan- Doğu’ya akın eden medeniyetlere yön verecek durumda olmayı, Doğu’ya ve Batı’ya medeniyet götürecek güçte olmayı gerektirir.

Yani Deli Dumrul misali, Köprüden geçenden bir akçe, geçmeyene hem dayak, hem de iki akçe… ötesi yok.

Aksi halde bu toprağa hâkim olanlar, yükselen medeniyetlerin Anadolu’dan geçişinde ayaklar altında kalırlar.

Anadolu top ve tüfekten önce ilim ve irfan ile adalet, hukuk ve ahlakla, gece gündüz çalışmakla elde tutulur.

Varın şimdi siz karar verin! Türkler,  bu halleriyle Anadolu’ya yüz yıl daha sahip olabilirler mi? Evet ama gittiğimiz yoldan tez geri dönmediğimiz müddetçe asla! (son)

Milliyetçilik bizim için bir vasıta değil, bir gayedir. Millet, milliyet, vatan, mukaddesat gibi kimsenin itiraz edemeyeceği ulvi kelimelerin arkasına sığınıp oradan şahsi menfaatlerini korumaya ve yüceltmeye çalışanlar bir memleket kadar genişleyen ihtiraslarını vatanseverlik şeklinde gösterip, milliyetçiliği, bu ulvi gayeyi büyük servetlere, yüksek makamlara erişmek için vasıta olarak kullananlar vardır. Biz temiz niyetli, vatansever, memleketi ve milleti düşünen Türk Milliyetçileri böyle bir milliyetçilikten nefret ediyoruz.

Bizim milliyetçiliğimiz, hususi, lüks otomobiller, bol harcırah, yüksek makam milliyetçiliği değildir. Hakka tapan, halkı tutan bir milliyetçiliktir. Üzerinden büyük menfaatlerin, ağır silindiri geçmiş dümdüz olmuş şahsiyetler, zamanın kıymet ve kuvvetlerini alkışlayanlar her ne pahasına olursa olsun bir gün daha yaşamayı kendilerine değişmez düstur edinenler bizden değildir.

Milli bayram günlerinde meydanlarda sözlerine “çünkü biz …ile başlayıp, son nefeslerini ….etrafında sımsıkıyız” la verenler. Gösteriş ve merasim milliyetçileri bizden değildir. Biz bu vatanı ve bu milleti hangi zihniyetin, hangi imanın kurtardığını biliyoruz.

Aziz vatanın uçsuz bucaksız toprakları Engin denizleriyle, aşkla heyecanla kucaklıyoruz. Altında yüz binlerce şehidin yattığı bu toprakları, üzerinde yaşayanların karınlarını doyurdukları, semirip, yağlandıkları alelade bir toprağa bir çiftliğe benzettirmeyiz. Milletimize, vatanımıza asırlar ve nesiller arkasından gelen bir ruhla bağlıyız.

Alnımız hiçbir fesat ocağından kararmamış elimiz hiçbir harama uzanmamıştır. Üzerimize menfaat balçığından bir zerre çamur sıçramamıştır. Nereden, ne zaman, nasıl gelirse gelsin her türlü kötülükle mücadele edeceğiz.

Allah’tan başka kimseden korkmuyoruz. Bizler Tanrı Dağı kadar Türk, Hira Dağı kadar Müslüman’ız.

Bütün gayemiz bu topraklar için, toprağa düşenlerin çocuklarını bu topraklar üzerinde mesut ve bahtiyar görmektir. Soyuna, köküne, vatanına bağlı Türk Milliyetçileri iç delalet ve ihanetlere olduğu kadar dış tehlikelere karşıda manevi seferberliğe hazırdır.

Herkes şunu iyi bilsin ki dostlarımız kadar, düşmanlarımızın peşindeyiz. Biz bir zamanlar üç kıtaya ve yedi denize hükmeden bir ırkın çocuklarıyız. Anadolu da hak iddiasına kalkışan sapıklar eğilsinler tarihe bir daha baksınlar biz Malazgirt’ten buyana bu topraklar için kaç nesli birden harcamışız? Biz yalnız memleketler değil kıtalar, iklimler terk ettik. Çok geriledik, çok çekildik artık çekilmek yok elimizde kalan bu topraklar son parçamız, son damlamızdır.

Son nefer, son nefes ve son damla kanımıza kadar bu memleketi koruyacağız. Mete’den Mustafa Kemal’e kadar büyük tarihin mesuliyetini omuzlarımızda taşıyoruz.  “İstiklalimize kastedecek düşmanlar dünyada görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler ” Düşman çok güçlü olabilir her şey olabilir olamayacak bir şey vardır. Türk Milleti esir olamaz, bölünemez. 

Çay; belki duymayanımız yoktur. Doğu Karadeniz’in gelir kaynağı, Türkiye’nin vazgeçilmez içeceği.

Çay, içilecek hale gelene kadar bir sürü aşamalardan geçer ve bunlarla çiftçiler uğraşır. Ne kadar zor olduğunu kimse anlamaz ya da anlamak istemez. Çiftçiler, yağmurda veya kavurucu güneşin altında çay toplamak zorundadır. Çünkü zamanı geçer ve taze özelliğini kaybeder.

Sertleşen çayda eller çatlar, ağrıları dayanılmaz olur. Şimdilerde ise çay makası var. Bununla çay toplamak kolay ama bununda ellerde sinir sıkışması yaptığı görülüyor. Birçok insan ellerinden ameliyat olmak zorunda kalıyor.

Çayı toplamak, çayı satmaktan daha kolaydır. Devlet fabrikaları kota ve kontenjan uygular. Herkes çayını hemen toplamak ister, böyle olunca da fabrikalar yetiştiremez. Böyle olunca da özel sektör fiyat düşürerek alımlara devam eder. Bu durum tam bir fırsatçılıktır. Buna dur diyen olmaz. Bana göre bunun bir taban ve tavan fiyatı olmalıdır ki fırsatçılık olmasın.

Çiftçi, çektiği eziyetinin karşılığını alamadan diğer aylar gelir. Bu durum kimseyi ilgilendirmez. Böyle olunca da haksızlık sürer gider. Kampanyalar döneminde kimse kimseyi tanımaz, kırgınlıklar hat safhaya gelir. Zaman zaman bazı yerlerde uğrunda ölümlerde olur. Dönem bitince yorgunluk, stres geride kalır.

Bekle. Umut başka bahara kalmıştır.

Allah razı olsun şu Angelina’dan!

Tam zamanında geldi de, seçim sürecinin yarattığı gerilimli ortamdan sıyrıldık!

Angelina Jolie, ABD’li film artisti.

Müthiş bir oyuncu.

Özellikle sevişme sahnelerinde rakipsiz!

Angelina, aynı zamanda Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komisyonu “İyi Niyet Elçisi!”

Angelina’nın “iyi niyetinden” kuşkum yok!

Yıllar önce, Kuzey Irak’ta kurulan “Kürt Parlamentosu” toplantısında Talebani ile Barzani arasında oturan Fransa eski Cumhurbaşkanı Fransuva Mitterant’ın eşi Bayan Mitterant kadar iyi niyetlidir!

Dünya küresel düzeninin “siyasal tetikçisi” olan ülkesi ABD’yi ve onun takım kaptanı olduğu Birleşmiş Milletler’i en iyi şekilde temsil etmektedir!

Amerika’nın gerçek sahipleri olan Kızılderilileri onlar katletmedi!

Afrika’dan gemilerle taşıdıkları köleleri onlar sömürmedi!

Şimdi, “mazlum Suriye halkı” için dünyanın dikkatini çekmeye çalışıyor!

Allah için, “iyi niyetli!”

Dikkat çekip de ne olacak?

ABD ve küresel efendiler, “Suriye halkına barış ve demokrasi getirecek!”

Tıpkı, Afganistan’a ve Irak’a getirdikleri gibi!

Ya Türkiye?

ABD’nin uluslar arası projesi olan “Büyük Ortadoğu Projesi” ( BOP ) “Eşbaşkanı” olduğunu bir çok kez gururla dile getiren Başbakanımız, elbette demokrasi güçlerinin yanında yer alacak!

Suriye halkının o despot Esad’dan kurtulması için elinden geleni yapacak!

Yapmaya başladı bile!

ABD’li ünlü artist Angelina Jolie, olağanüstü güvenlik önlemleri altında, üst düzey protokolle karşılandı, ağırlandı ve uğurlandı!

Suriyeli masum insanlar, kaçarken yanlarında getirdikleri pankartla “Angelina, dünya barışı için beni öp” diye mesaj vermişler!

Onların da tek isteği zaten öpülmek!

Onları Angelina değil ama ABD ve Küresel efendileri öpecekler!

O zaman, demokrasi ve özgürlüğün, barışın ne olduğunu anlayacaklar!

Ama, “artık çok geç” olacak!..

Geçen yıl Eylül ayında başlayan ve yaklaşık dokuz ay süren bir okul dönemi daha sona erdi. En az 12 yıl sürecek olan (İlk – Orta) eğitim ve öğretim sürecinin bir yılı daha geride kaldı.

Karneler alındı. Nedir karne? Öğrencinin ders dönemindeki çalışmalarını değerlendiren belgedir. Hangi derslerde ne kadar başarılı olduğunu veya yeteri kadar başarılı olamadığının göstergesidir. Ayrıca, öğretmenlerin de kaç öğrenciyi başarılı sonuca ulaştırdığının, kaçını yeterince iyi yetiştiremediğinin göstergesi yine bu karne olacaktır. Arzu edilen hem öğrencilerin hem de öğretmenlerin ders dönemini başarıyla tamamlamalarıdır. Başarısızlık söz konusu ise her iki tarafın da, eksikliklerini gözden geçirerek, gerekli önlemleri almaları gerekmektedir.

Bütün araştırmalar, başarılı öğrencilerin, başarısız öğrencilere  göre sayı bakımından açık ara önde olduğunu gösterir. Bu durum ticari açıdan hemen değerlendirilir ve başarılı öğrencilerin hediyelerle kutlanması gerektiğinin altı çizilir. Üretici ve satıcılar reklamlarla, televizyonda, internette ve gazetelerde tüm hediye çeşitlerini bol bol sergileyerek gündeme getirirler.

Karneler bazı ailelerde mutluluklara neden olurken, bazıları içinde üzüntü ve kızgınlıklara neden olur.  Sayıları az da olsa karnelerinde kırık not olan öğrenciler ve aileleri için zor bir dönem başlar. Genelde çocuklar aşağılanır, cezaya tâbi tutulur.

Bu davranışları onaylamak mümkün değildir. Çocuğumuza kızmadan önce serinkanlılıkla bir değerlendirme yapmamız gereklidir. Anne, baba olarak çocuğumuza yeterli çalışma ortamı sağlayabildik mi?  Ödevlerini ve derslerini muntazam olarak yapmayı ve çalışma sorumluluğunu, öğrenciliğin gereklerini onlara öğrettik mi? Onlarla ilgilendik mi? Eksiklik ve yetersizliklerinde onlara yardımcı olduk mu?

Ailelerimizin sorumluluğu yanında, öğretmenlerimizin de mesleki deneyim, birikim ve olgunluk içinde, öğrencilerinin tümünün başarısı  için ellerinden geleni yapmaya  heves ve istekleri olmalıdır. Çünkü bütün öğrenciler, öğretmenlerinin ellerinde şekilleneceklerdir. Çocuklarımızı ve dolayısıyla geleceğimizi çağdaş uygarlığa taşıyacak eğitim sistemimizdeki en önemli en sorumlu kişiler hiç şüphesiz öğretmenlerimizdir.

Şimdi çocuklarımızın tatil zamanıdır. Ailelerinin olanakları ölçüsünde dinlenecek ve eğleneceklerdir. Yaz günleri uzundur. İyi düzenlenirse oyuna da, TV’ye de, gezmeye de, okumaya da yeterlidir. Ayrıca bu tatil süreci, okullarımızın ve ailelerimizin olumlu yaklaşımlarıyla ihtiyacı olan öğrencilerimizin eksikliklerinin tamamlanacağı bir dönem olacaktır.

Önümüzdeki dönemde daha başarılı bir eğitim ve öğretim yılı dileğiyle tüm ailelere, öğretmenlere ve çocuklarımıza mutlu ve sağlıklı tatil günleri dilerim.

12 Haziran 2011 Genel Seçimlerini geride bıraktık. Seçim sonuçlarının neler getireceği ve ülkemize olan faturası önümüzdeki yıllarda görülecektir. Şurası bir gerçek ki; seçimi Türkiye kazanamamıştır. Önümüzdeki günler BOP veya Genişletilmiş Ortadoğu Projesine uygun siyasi yapı ve hatta sınır değişiklikleri dayatmaları daha da artacaktır. Milli ve üniter yapı dış tehdit altına sokulmuştur.

Birçok Ortadoğu ülkesinde demokratikleşme örtüsü altında oynanan oyunlar ve tezgâhlar, şimdi Suriye’de yarın Türkiye ve İran’da tekrarlanacak, küresel gücün isteklerine uygun bir Ortadoğu planlaması gerçekleştirilmeye çalışılacaktır. Seçimden yaklaşık bir hafta önce başlayan iktidar partisiyle BDP mücadelesi, daha doğrusu kayıkçı kavgası, yerini uzlaşmaya ve terör örgütünün birçok isteğini kabule bırakacaktır.

Bu bakımdan bu seçimi GOP’ni tekelinde tutan küresel güç kazanmış ve Ortadoğu’da mesafe almıştır. Türkiye üzerindeki değişikliklerin gerçekleşebilmesi sözde sivil ve özgürlükçü yeni anayasanın oluşturulmasına bağlıdır. Değiştirilecek ve tanınmaz hale getirecek olan yeni Türkiye anayasa değişiklikleriyle şekillendirilecektir.

Hedef başta anayasanın ilk üç maddesi ve onlarla bağlantılı diğer maddelerdir. % 49.9 iktidarı tasvip ederek oy verenler, yukarıda belirlediğimiz yeni Türkiye resminden büyük oranda haberdar olduklarını zannetmiyoruz. Bu oyların önemli bir bölümü de AKP’ye değil, bizzat Sayın Başbakan’ın karizmasına verilmiştir.

Yeni anayasa tuzağı; birlik ve bütünlüğü değil; bütünlüğü reddeden parçaları ve bize yabancı olan etnik taassubu, soyut, toplumsuz ve devletsiz ferdi esas alacaktır. Milletleşme sürecini reddeden, milli kimliğe tahammül edemeyen bir yaklaşımla nasıl bir anayasa yapılacak ki; herkes kendini orada bulabilecek?

Milli kimliksiz bir Türkiye ezogelin çorbası gibi olur. Kaldı ki; yüzyıllardır Anadolu’da milletleşme süreciyle ortaya çıkan Türk Milleti nesebi gayri sahih de değildir. Yeni anayasayla başkanlık sisteminin önü açılacak, TBMM’nin yetkileri daralacaktır. Görüldüğü kadarıyla Sayın Başbakan başkanlık sistemine yeşil ışık yakacak herkesle işbirliğine gidilebilecektir.

Bu seçimler bol hileli, karşılıklı saygının hesaba katılmadığı, çirkin ve mütecaviz üslubun kullanıldığı, her türlü vasıtanın mubah görüldüğü, toplumun ahlaki değerlerinin kaset üretimiyle ve bunların seçimden kısa bir süre önce yayınlanmasıyla istismar edildiği, MHP’ye karşı her türlü komplonun oynandığı bir seçim olmuştur.

Yerli yabancı maksatlı her çevrenin hedefi MHP idi. Seçim öncesi oynanan oyunlar, sandıkta da sürdürülmüştür. Maalesef bazı yerlerde partiyi ve kendi başlarına ülkeyi kurtarmakla meşgul olup sabahlara kadar enerji tüketenler, sandık başlarında bulunmamışlar ve görevlerini yapmamışlardır. Bundan dolayı mesela, İstanbul’da MHP’nin birçok oyu parti mi, dernek mi olduğu belli olmayan Milliyetçi ve Muhafazakâr üzerinden yapılan Partiye kaydedilmiştir. Bilgisayar üzerinden yapılan hileler de ayrı konudur.

Türk toplumundaki davranış ve tavır değişikliği anlaşılmadan sonuçlar yorumlanamaz. Geçen örneklerde olduğu gibi, iktidarla kredi ve değişik yollarla bağlantılı olanlar, tercihlerinde hür olamamışlardır. Seçmenin önemli bir bölümünde değer hükümleriyle yabancılaşan bir tercih görülmüştür. Dış kalıplara ve görüntüye bağlı tercihler yapılmıştır.

Terör ve terör örgütünün hedefleri ve saldırıları ve terörle mücadele, gelir dağılımındaki bozulma, orta sınıfın çöküşü ve işsizlik pek de sorun gibi görülmemiştir. Basın da kötü bir sınav vermiş ve çıkar hesapları öne çıkmıştır. Demokrasinin basını bu değildir. Seçmen istikrarı değiştirmeme olarak anlamış, mütecaviz güç gösterileri güven ve itimat yaratmıştır.

Ülkenin geleceğine dair resim görülmemiştir. Değişen zihniyet ve hayat şartları seçmeni daha esnek hale getirmiş, kemik ve değişmez oylar azalmıştır. Küresel rüzgârların etkisiyle vatandaşlık duygusu ve milli hassasiyetler köreltilmiş, günlük düşünen seçmen günlük rey vermiştir.

Seçmen için teröristlerin Habur’da karşılanışı, örgütle müzakere, terörist başı için sayın diyen Bakanlar, yolsuzlukların el veya deniz feneriyle yapılması, kamu kaynaklarının yabancılara peşkeş çekilmesi, milli egemenliğin parçalanacağı hesaba katılmamıştır. Etnik ırkçılığa prim yaptırılmıştır.