Önceki yazımı şu cümle ile bitirmiştim: Venezuela, “İÇ KALEYİ” kaybettiği için kolayca işgal edildi. İç kalemizi tahkim etmek için, teröristbaşı ile müzakere çare değildir. Çare yoksulluğu yenmiş, adalete güvenen, kurumları sağlam ve birbiriyle barışık, kaynaşmış bir Türk milleti haline gelmektir.
Bu cümleyi yazmamın sebebi, iktidar kanadından birilerinin “İç Cepheyi Güçlendirmek” deyince hemen “Terörsüz Türkiye” adıyla yürütülen politikayı savunma aracı yapacağını sezmiş olmamdı.
Aslında “PKK ve Öcalan’la Müzakere Süreci” denilmesi gereken sürecin, iç kaleyi tahkim etmeye ve iç cepheyi güçlendirmeye yaramadığı hatta tam tersi etki yarattığı ortada.
Çünkü eskilerin deyimiyle “kem alât ile kemalât olmazdı.” Yani kötü aletlerle iyi veya mükemmel sonuç elde edilemezdi.
50 bin kişinin öldürülmesinden sorumlu mahkumla ve terör örgütünün halen faal elebaşıları ile yürütülecek bir süreçten hayır da çıkmaz, sonuç da çıkmaz. Zaten bunların kendi özgür iradeleri yoktur, sahiplerinin iradesine tabi birer aparattırlar.
****
Buna rağmen sürecin başlatıcısı ve lokomotifi durumundaki MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli Maduro’nun ABD özel kuvvetlerince ülkesinden kaçırılması ve ABD’de yargılamaya başlaması olayını iç politika açısından fırsata çevirmeye kalkıştı.
Bahçeli şöyle konuştu: “Venezuela örneği, bize aynı zamanda iç cephenin hayatiyeti ve müessiriyeti hakkında ibretlik ipuçları da vermiştir.
Şimdi anlaşıldı mı, iç cephemizi tahkim etmedeki samimi gayret ve gayemiz.
Şimdi anlaşıldı mı, Terörsüz Türkiye hedefindeki ısrar ve irademiz. Şimdi anlaşıldı mı, milli birlik, kardeşlik ve dayanışma azmimizi savunmadaki tavizsiz karar ve kararlılığımız…”
Öncelikle Bahçeli’nin bu cümlelerinde, Türkiye’nin de Venezuela’daki gibi bir operasyona maruz kalma riskinin var olduğu kabul edilmektedir.
Peki, bu endişeyi hangi ülkeler duyuyor? “ABD bizim de ülkemize böyle şeyler yapabilir” endişesine kapılan ülkeler arasında demokrasisi, ekonomisi güçlü, kurumların ve kuralların işlediği ülkelerin vatandaşları neden yok?
Biz hangi yönlerden Venezuela’ya benziyoruz ki, Bahçeli dahil bir kesim bu tür endişelere kapılıyor?
*************************************
Venezuela’da İç Cephe Nasıl Zayıflatıldı?
ABD şehirlerinde yaşayan Venezuelalılar kendi devlet başkanlarını yatağından alıp ABD’ye kaçıran Trump’a teşekkür toplantıları, kutlama gösterileri yaptılar.
Demek ki Venezuela’da Maduro iç cepheyi çok zayıflatmıştı. Neler yapmıştı da böyle olmuştu?
Maduro dünyanın en zengin petrol rezervlerine ve çok zengin altın, lityum ve NTE’ne sahip ülkesinin halkını derin yoksulluk içinde yaşattı. Yolsuzluklarla yakın çevresini zengin etti. Hukuka güveni yerle bir edip, riskli muhaliflerini demokrasiye komplo kurmakla suçlayarak tutuklattı, yasakladı, sandığa sokmadı. Hileli seçimlere rağmen, kaybettiği seçimleri bile kazanmış göstererek “seçimle gitmez” kaygısı yarattı.
İşte Venezuela’da iç cephe böyle zayıflatılmıştı.
Kendilerine hayat hakkı tanınmayan muhalifler artık dış güç müdahalesini sevinçle karşılar hale gelmişti.
Türkiye elbette Venezuela değildir; ancak iç cephenin nasıl zayıflatıldığını gösteren bu ibretlik örnekten ders çıkarmamız gerekir.
Buna karşılık bir kısım Amerikan vatandaşları, Trump’ın Maduro’yu kaçırmasını ve Venezuela’nın doğal kaynaklarına çökmesini “haydutluk, hukuk tanımazlık” olarak tanımlamakta, kınayıp protesto etmekteler.
ABD vatandaşları, muhalif politikacılar, medya Başkan’ın milli güvenlik politikalarını ve operasyonlarını rahatça protesto edebiliyor. Bunlar “suç, ihanet ve milli güvenlik sorunu” diye yasaklanmıyor. Yapanlar gözaltına alınma, tutuklanma ve mahkûm olma gibi sonuçlarla karşılaşmıyor. İktidarın yaptıklarını yanlış bulanlar bu kadar hayati bir dış politika konusunda bile kendi ülkesini eleştirebiliyorlar.
ABD Başkanı Trump’ın, dünya düzenini hukuk çerçevesinden çıkarıp gücü önceleyen tavrı kabul edilemez. Ama vatandaşlarına bu serbestliği sağladığı için ABD’nin İÇ CEPHESİ sağlam.
**********************************
Şimdi Anlaşıldı mı?
Buradan Devlet Bahçeli gibi bir ders çıkaracak olursak, Bahçeli’nin üslubuyla şöyle diyebiliriz:
Şimdi anlaşıldı mı, iç cephemizi tahkim etmedeki samimi gayret ve gayemiz?
Şimdi anlaşıldı mı, ülkede demokrasi, hukukun üstünlüğü, kuvvetler ayrılığı, ahlak, liyakat ve dürüstlük esaslı bir yönetim ısrarımız?
Şimdi anlaşıldı mı, ülkede yoksulluk ve yolsuzlukların beka sorunu olduğunu hatırlatmamız; imkân bulan gençlerimizin yurtdışına kaçma çabasına dikkat çekmemiz?
Şimdi anlaşıldı mı, Cumhuriyetin ve temel değerlerini korumada tavizsizliğimiz, bütün vatandaşlarımızı ortak ülkü etrafında birleşmiş eşit yurttaşlar olarak görmemizin önemi?
Şimdi anlaşıldı mı, “İktidar, muhalefeti ‘düşman’ değil, devletin bekası için ‘paydaş’ olarak görsün” deyişimiz. “Kutuplaştırıcı dili terk edin, ‘İÇ CEPHEYİ’ adalet ve demokrasi ile güçlendirin” çağrımız?
