Etnik Mayın Döşemek

26

Milli Mücadeleyi yürüten, milli bağımsızlığı gerçekleştiren ve Türk Milletinin iradesini temsil eden dünün gazi TBMM’ni düşündükçe; bugünkü Meclisle çok önemli farklar ortaya çıkıyor. O gazi Mecliste vekiller basit bir etnik ayrıma ve tasnife ülkeyi yönetenlerce tabi tutulmuyorlardı. Etnik taassub ve fitne,  o zor şartlar altında bile yükselemiyordu. Meclisin bugünkü haline baktıkça; ülkenin kuruluş harcına emeğini koyanlar, şehit ve gaziler adına üzüntü duymamak mümkün değildir.

Etnik taassubu ve farklılıkları öne çıkaran, birliktelikleri yok sayan ırkçılık ve ötekileştirme bizzat yönetenler tarafından ülke gündemine sokulmaya çalışılmaktadır. Açılım yutturmacasıyla Türkiye federal bir yapıya zorlanmakta, milli kimlik dışlanarak adeta egemenliğin paylaştırılması ilânları verilmektedir.

Bazı yönetenlerimizin beynine etnik hastalık girmiştir. Kendi bünyelerindeki bu rahatsızlık; çok şükür ki Türk Milletinde yoktur. Halkımız birbirine hoşgörülü, ağırbaşlı, fevri hareketlerden uzak ve bazı siyasetçilerden çok daha şuurlu ve samimidirler. Türkiye’ye yönelen etnik taarruzda bazı siyasetçiler halktaki olgunluğun gerisinde kalmışlardır. Buna rağmen; tahrik ve ayrıştırma hastalığı sürmektedir.

Milli Mücadelede Ankara yakınlarına çekilmeye mecbur bırakılan milli güçlerimiz karşısında; Meclisin Ankara’dan Kayseri’ye taşınması ileri sürülür. Düşman top sesleri Ankara’dan duyulur. Dersim milletvekili Diyap Ağa diğer vekiller gibi buna karşı çıkar. Söyledikleri düşündürücüdür: “Biz buraya savaşmaya ve ölmeye mi, yoksa burayı bırakıp kaçmaya mı geldik?” Bu rahmetle anacağımız milletvekili şimdikiler gibi etnik yobaz ve dışarıdan mamalanan bir işbirlikçi hiç olmamıştı. O, işgalci emperyalizmi iyi tanımıştı. Bugün çoğu Kürt olmayıp Kürtçülüğe sarılan malum partinin ırkçı vekillerinden çok farklıydı. O ve diğerleri Türk ve Kürt ayrımını reddediyorlardı.

Bugünküler ve ülkeyi yönetenler ise; Türkçe yer adlarını değiştirmekle uğraşıyorlar. Sadece farklılıkları öne çıkarıyorlar. Yer adlarının egemenlik haklarıyla ilgili olduğunu fark edemeyecek bir duruma düşürülmüşlerdir. Yarın Anayasa üzerinde oynayacaklardır. 2000 yılında Kosova’ya yaptığımız ziyaret sırasında Sırp yenilgisi karşısında Arnavutların çok kısa bir sürede yer adlarını nasıl değiştirmiş olduklarına şahit olmuştum.

Şimdi Dersim ismi kullanılarak CHP’nin içi karıştırılmak, birilerinin önü açılmak ve bir yerlere varılmak isteniyor. Dün dış tahriklerle ortaya çıkan “Cumhuriyeti kuranlar dini kaldıracak” şeklinde İngiliz oyunlarına âlet olan aşiretlerin iyi niyetli uyarılara rağmen; isyanları neye yaramıştır? Bu isyanın bastırılmasında belki üzücü sonuçlar da ortaya çıkmıştır. Ama emperyalizme âlet olanlara ne demeli? Dersim’de isyan edenler mazlum da, isyanı dün bastıranlar bugün suçlu mu? 1935 Tunceli Raporu ve diğer belgeler konuya sadece asayiş ve güvenlik açısından bakmıyordu. Sosyal ve ekonomik gelişmeyi de hedefliyordu.

Bugün Habur‘da pişmanlık duymayan 34 terör örgütü üyesini törenle karşılayan, kaymakamlarınca hoş geldin denilen ve onları hoşgörüyle portatif mahkemelere çıkarıp salıveren zihniyet ne ise; dün de İngiliz emperyalizmine teslim olan anlayış odur.

Ülkeyi yönetenler bize yabancı olan etnik gözlükle toplumu bölmekten uzaklaşmalıdırlar. İnsanlar birbirine ötekileştirilmemelidir. Bu etnik tutkudan ve hastalıktan uzaklaşalım. Önce kendimiz demokrat olalım. Etnik merkezli bir taassub ve politika Dünyanın hiçbir yerinde demokrasinin standardını yükseltmek anlamına gelmemiştir. Milli kimliğin ve hâkim kültürün dışlandığı hiçbir ülkede farklılıklar zenginlik yaratmamıştır. Etnikliği ve farklılaşmayı öne çıkaran ülkeler bölünme alarmları veriyorlar. Ülkeye etnik mayınlar döşemeyiniz.

Milliyet ve milli kimlik ile etniklik rakip de değildir ve çatıştırılmamalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanının dışarıdaki kimliği, Türk Başbakanıdır. Herhalde Türkiyeli Başbakan veya Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının Başbakanı değil. 2004 yılında Başbakanlıkta iktidarın desteğiyle Baskın Bey ve arkadaşlarına hazırlattırılan ve olaylara sebep olan İnsan Hakları ve Azınlıklar Raporundaki tuzaklar artık fark edilmelidir. Bir Başbakan Yardımcısının “Gerekirse terörist başının yol haritasından da faydalanabiliriz” şeklindeki beyanatı ülkedeki siyasi sorunun özüdür. Herkes yanlışını kabul edecek olgunluğa gelebilmelidir.

Önceki İçerikTefekkür Buraya, Yumruk Havaya
Sonraki İçerikBen Üçüncü Dünyada Yaşamak İstiyorum
Avatar photo
1944 İstanbul doğumludur. Orta Öğrenimini Maarif Kolejinde, yüksek öğrenimini İktisadî ve İdari Bilimler Yüksek Okul'unda tamamlamıştır. 1967'de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne asistan olarak girmiştir. Ord. Prof. Dr. Z.F. Fındıkoğlu'na asistanlık yapmıştır. 1972'de "Bölgelerarası Dengesizlik" teziyle doktor, 1977'de "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" teziyle doçent, 1988'de de profesör olmuştur. 1976 Haziranında yurt dışına araştırma ve inceleme için giden Erkal 6 ay Londra ve Oxford'ta inceleme ve araştırmalar yapmış, Doçentlik hazırlıklarını ikmal etmiştir. 1977 yılında hazırladığı "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" isimli Eğitim Sosyolojisi ve Eğitim Ekonomisi ağırlıklı tezle Doçent olmuştur. 1988'de Paris'de, 1989'da Yugoslavya Bled'de yapılan milletlerarası UNESCO toplantılarında ülkemizi birer tebliğle temsil etmiştir. 1992 Yılında Hollanda'da yapılan Avrupa Konseyi'nin "Avrupa'da Etnik ve Cemaat İlişkileri" konulu toplantısına tebliğle katılmıştır. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi dışında dönem dönem Harp Akademilerinde, Gazi Üniversitesi'nde, Karadeniz Teknik (İktisadi ve İdari Bilimler Yüksek Okulu) ve Marmara Üniversitelerinde de derslere girmiştir ve konferansçı olarak bulunmuştur. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü ve İktisat Sosyolojisi Anabilim Dalı Başkanı, Metodoloji ve Sosyoloji Araştırmaları Merkezi Müdürü, İstanbul Üniversitesi Senato Üyesi, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı ve İstanbul Türk Ocağı üyesi olan Prof. Dr. Erkal'ın yayımlanmış ve bir çok baskı yapmış 15 kitabı ve 700 civarında makalesi vardır. Halen Yeniçağ Gazetesi'nde Pazar günleri makaleleri yayımlanmaktadır. Prof. Dr. Erkal evli ve üç çocukludur. Dikkat Çeken Bazı Kitapları : Sosyoloji (Toplumbilimi) (İlaveli 14. Baskı), İst. 2009 Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri, İst. 1978 Bölgelerarası Dengesizlik ve Doğu Kalkınması,(2. Baskı), İst. 1978 Sosyal Meselelerimiz ve Sosyal Değişme, Ankara 1984 Bölge Açısından Az Gelişmişlik, İst. 1990 Etnik Tuzak, (5. Baskı), İst. 1997 Sosyolojik Açıdan Spor, (3. Baskı), İst. 1998 İktisadi Kalkınmanın Kültür Temelleri, (5. Baskı), İst. 2000 Türk Kültüründe Hoşgörü, İst. 2000 Merkez Binanın Penceresinden, İst. 2003 Küreselleşme, Etniklik, Çokkültürlülük, İst. 2005 Türkiye'de Yolsuzluğun Sosyo-Ekonomik Nedenleri, Etkileri ve Çözüm Önerileri (Ortak Eser), İst. 2001 Ansiklopedik Sosyoloji Sözlüğü (Ortak Eser), İst. 1997 Economy and Society, An Introduction, İst. 1997 Yol Ayrımındaki Ülke, İst. 2007 Yükseköğretim Kurumlarının Bölgelerarası Gelişme Farklılıkları Açısından Önemi ve İşlevleri, İTO, İst. 1998 (Ortak Araştırma)