Anayasa Darbesi ve Milletlerarası Terör

22

Bir sivil darbe şekline bürünen yeni anayasa tezgâhı, eğer kabul edilirse; hangi sorunları yaratacağını göreceğiz. Yeni anayasa ülke ihtiyaçlarına cevap verecek bir değişikliği değil; rejim değişikliği ve demokratik parlamenter sistemi dışlayarak başkanlık sistemini getireceği açıktır. Yeni anayasa görüldüğü kadarıyla, millî kimliği ortadan kaldıracak bir sivil darbedir. Aslında anayasa darbesiyle terör, hedefleri bakımından örtüşmektedir. Türk Milletini yok farz ederek bir ortaklık devleti ve millî egemenliği ona buna paylaştırıcı bir derebeylik sistemi doğacaktır. Acaba Batının feodalite dönemine neden özenilir?

Türkiye’nin bir anayasa sorunu yoktur. Ülkemizin iktisadi sorunları, sermaye açığı, işsizlik, yolsuzluk, yoksullaşma, ahlaki değerlerde yozlaşma ve kamplaşma sorunları vardır. Bazılarının da kafalarında kimlik sorunu yer etmiştir. Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran, Millî Mücadeleyi yapan, millî iradeyle kavgalı olanların sorunu vardır. Anayasayı uygulayabilecek ciddi devlet adamı açığı bulunmaktadır.

Hâlâ terörü bastırmak amacıyla tavizci ve etnikçi bir anayasa yapacaksak; bugün Mehmetçiğin terörle yaptığı başarılı mücadelenin, vatan savunmasının ne anlamı kalacaktır?

Kamu düzeninin sağlanamadığı, terör örgütünün silah bırakmaya mecbur edilemediği, millî mutabakatlarda birleşilemediği, hukuk devletinin işletilemediği bir ortamda yeni anayasacılık bir çözüm olamaz. Yeni anayasacılığın anlamı, halksız halk savaşçısı bölücülerin açık yenilgisine rağmen, demokrasinin teröre yenik düşürülmesidir.

Efendim, millî irade yeni anayasa istiyormuş. Neredeyse ilkokul gençliği de bunu istiyor denecek! Millî irade Genel Seçimlerde “Benim Türklüğümü sil, ülkeyi çorbaya çevir, kamplara böl, beni de millî kimliksiz kıl” mı dedi? Tersine Türk Milleti, ayrılıkçılığı, etnik yobazlığı değil; vatandaşlık bilincini, Türk Milleti’ne aidiyet şuurunu geliştirmekten, millî birlik ve bütünlüğü korumaktan, dış baskılara boyun eğmemekten, Kıbrıs dâhil millî davaların yabancı insafına bırakılmamasından yanadır.

* * *

Terörün milletlerarası boyut kazandığı nihayet anlaşıldı. Terör sınır tanımamaktadır. Oysa terörle mücadelede bazı devletler ise sınır tanımaktadır. Ankara, İstanbul ve Hatay’da patlatılan bombalar ile Brüksel ve Paris’te patlatılanları farklı değerlendirme yanlışı yapanlar; teröre köstek değil; destek oldular.

Terörü azdıran Batılı ülkelerin, yabancı kaynaklı nüfusu marjinalleştirmeleri, gettolaştırmaları, aşağılamaları ve Haçlı Seferleri’ndeki İslâm düşmanlığına bürünmeleridir. Batı toplumlarında ekonomik refaha rağmen doğan manevi boşluk, yabancılaşma, ırkçılık ve sanayileşmenin sosyal hastalıklarına karşı ortaya çıkan kitlesel tepki terörü tetiklemiştir. Batının var ülkeleri çıkarları için kamplaştırıcı, etnik ve mezhepçiliği tahrik edici tutumu, Sabancı cinayetinde olduğu gibi katillerin sığınağı olmaları, yabancıları bütünleştirici değil; eritici politikaları uygulamaları, Orta Doğu’da sınırların değiştirilmesi. Dünyayı yangın yerine çevirmiştir. Milletlerarası terör, küreselleştirmeye de bir tepkidir.

İslâm ilgisi sadece şeklen olan, tekbirle kafa koparan, sözde İslami terörü haklı çıkarma görevini üstlenen İŞİD; desteği başta Batılı ülkelerden ve onların vatandaşlarından almıştır. Bazıları Batıdan dışlandıkları için öyle kolay dolduruşa gelmişlerdir ki, intihar saldırılarının malzemeleri olmuşlardır. Bu intihar saldırıları aslında E. Durkheim’ın altruistik intihar (diğergam intihar) tanımına girmektedir.

 

 

Önceki İçerikBenim Evlerim ve Şehirlerim
Sonraki İçerikYakın Târih Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cevdet Küçük Açıklıyor: ‘Osmanlı Devleti’nde gayrimüslimlere tatbik edilen hukukî sistem, Ermeni iddialarının asılsız olduğunu ispat etmeye kâfidir.’
Avatar photo
1944 İstanbul doğumludur. Orta Öğrenimini Maarif Kolejinde, yüksek öğrenimini İktisadî ve İdari Bilimler Yüksek Okul'unda tamamlamıştır. 1967'de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne asistan olarak girmiştir. Ord. Prof. Dr. Z.F. Fındıkoğlu'na asistanlık yapmıştır. 1972'de "Bölgelerarası Dengesizlik" teziyle doktor, 1977'de "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" teziyle doçent, 1988'de de profesör olmuştur. 1976 Haziranında yurt dışına araştırma ve inceleme için giden Erkal 6 ay Londra ve Oxford'ta inceleme ve araştırmalar yapmış, Doçentlik hazırlıklarını ikmal etmiştir. 1977 yılında hazırladığı "Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri" isimli Eğitim Sosyolojisi ve Eğitim Ekonomisi ağırlıklı tezle Doçent olmuştur. 1988'de Paris'de, 1989'da Yugoslavya Bled'de yapılan milletlerarası UNESCO toplantılarında ülkemizi birer tebliğle temsil etmiştir. 1992 Yılında Hollanda'da yapılan Avrupa Konseyi'nin "Avrupa'da Etnik ve Cemaat İlişkileri" konulu toplantısına tebliğle katılmıştır. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi dışında dönem dönem Harp Akademilerinde, Gazi Üniversitesi'nde, Karadeniz Teknik (İktisadi ve İdari Bilimler Yüksek Okulu) ve Marmara Üniversitelerinde de derslere girmiştir ve konferansçı olarak bulunmuştur. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü ve İktisat Sosyolojisi Anabilim Dalı Başkanı, Metodoloji ve Sosyoloji Araştırmaları Merkezi Müdürü, İstanbul Üniversitesi Senato Üyesi, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı ve İstanbul Türk Ocağı üyesi olan Prof. Dr. Erkal'ın yayımlanmış ve bir çok baskı yapmış 15 kitabı ve 700 civarında makalesi vardır. Halen Yeniçağ Gazetesi'nde Pazar günleri makaleleri yayımlanmaktadır. Prof. Dr. Erkal evli ve üç çocukludur. Dikkat Çeken Bazı Kitapları : Sosyoloji (Toplumbilimi) (İlaveli 14. Baskı), İst. 2009 Orta Teknik Eğitim-Sanayi İlişkileri, İst. 1978 Bölgelerarası Dengesizlik ve Doğu Kalkınması,(2. Baskı), İst. 1978 Sosyal Meselelerimiz ve Sosyal Değişme, Ankara 1984 Bölge Açısından Az Gelişmişlik, İst. 1990 Etnik Tuzak, (5. Baskı), İst. 1997 Sosyolojik Açıdan Spor, (3. Baskı), İst. 1998 İktisadi Kalkınmanın Kültür Temelleri, (5. Baskı), İst. 2000 Türk Kültüründe Hoşgörü, İst. 2000 Merkez Binanın Penceresinden, İst. 2003 Küreselleşme, Etniklik, Çokkültürlülük, İst. 2005 Türkiye'de Yolsuzluğun Sosyo-Ekonomik Nedenleri, Etkileri ve Çözüm Önerileri (Ortak Eser), İst. 2001 Ansiklopedik Sosyoloji Sözlüğü (Ortak Eser), İst. 1997 Economy and Society, An Introduction, İst. 1997 Yol Ayrımındaki Ülke, İst. 2007 Yükseköğretim Kurumlarının Bölgelerarası Gelişme Farklılıkları Açısından Önemi ve İşlevleri, İTO, İst. 1998 (Ortak Araştırma)