Yunus’ta Varlık Felsefesi (3)

22

Böylece Yunus, kâinatı ve kendini tanımada insanın bir vahid-i kıyasî yani bir ölçek, bir mizan olduğunu anlar. Damla denizden haber verir misali, kendinden kendine yol bulur:

“Beni bende demen, bende değilim

Bir ben vardır bende, benden içerü

Süleyman kuş dilin bilir dediler

Süleyman var, Süleymandan içerü.”

(Vehbi Vakkasoğlu, Yunus Emre, İstanbul-1983, s.320)

“Küntü kenzen mahfiyyen…/ Ben gizli bir hazine idim. Bilinmeye muhabbet ettim ve bilinmek için halkı yarattım, diye meşhur bir kudsî hadis vardır. Bu hadîsin delâletine göre muhabbet, ibtida / önce Hakk’dan zuhur eylemiş ve bütün kâinatın îcadına sebep olmuştur.” (Mevlana Celalüddin-Rumî, Mesnevî, Terceme ve Şerheden: Tahirü’l-Mevlevî, (İkinci Baskı), İstanbul-(Tarihsiz), Cilt:1, s.62)

Bunun içindir ki, her sanatkâr, sanatını göstermek ister. Ressam, resim yapar, müzisyen beste, şâir şiir yazar. Ta ki, kabiliyetleri bilinsin, anlaşılsın. Çünkü her güzel, güzelliğini bilir. Başkalarının da bilmesini ister. Yaptıklarına hem kendi, hem de başkalarının gözüyle bakmayı arzular..Bunun için galeriler açılır, sergi ve fuarlar kurulur..

Bu fıtrî, önüne geçilmez bir duygudur. Bu his, yaratılışında vardır insanın. İşteYaratıcı da hiç ihtiyacı olmadığı halde, bu kâinatı, iç içe daireler hâlinde yani âlem içinde âlem şeklinde ortaya koymuş ve ‘Kâinat Kitabı’ içinde, onun küçük bir nüshası olan ‘İnsan Kitabı’nı da yaratmıştır. Fakat işin en dikkate değer yanı, İnsan Kitabı; Kâinat Kitabı’nı okuyabilecek değer ve kıymettedir. Aslında, Allahın asıl muhatabı, gerçek kâmil insan olan Hz. Muhammed’dir. Nitekim Yunus bu hakikati:

“Hak yarattı âlemi, aşkına Muhammedin

Ay ü günü yarattı, şevkine Muhammedin”

(Vehbi Vakkasoğlu, Yunus Emre, İstanbul-1983, s.321) beytiyle dile getirmiştir.

Mevlid yazarı Süleyman Çelebî merhum da:

“Bile yazdım adın ile adımı.” mısraında Hz. Peygamber’in Allah katındaki şerefli yerini çok güzel belirtir.

Biz insanlara gelince, bizler de, Hz. Muhammed’in yüzü suyu hürmetine yaratıldık. Nasıl ki, çok kıymetli bir misafirimiz gelince ona ziyafet verir, onun şerefi için de konu komşuyu çağırırız..

Öyle de şu dünyaya konuk edilen ve onun için döşenen yeryüzü sofrasında Hz. Peygamber’e eşlik etmek, onun şerefini yüceltmek ve Allah indindeki değerini göstermek için Allah bizleri de yaratmıştır. Ve bir göz hatırı için çok gözler sevilir mantığınca Yunus:

“Yaratılmışı hoş gördük

Yaratandan ötürü.”

(A.g.e. s.50) diyerek mahlûkata bakış açısını dile getirmiş ve her zaman sahibinin hatırını kollamış ve gözetmiştir.

“Bu dünya bir gelindir yeşil kızıl donanmış

Kişi yeni geline bakubanı doyamaz.”

(Konur Ertop, Yunus’a Farklı Yaklaşımlar, Varlık, Temmuz 1991, Sayı:1006, s.2) beytinde Yunus, dünyanın, Allah’ın isimlerine bakan cihetini nazara verir.

 

 

Önceki İçerikPrizren’de, Türkiye Gündeminden Uzakta
Sonraki İçerikAdalet mi var!
Avatar photo
1944 yılında İstanbul'da doğdu. 1955'de Ordu ili, Mesudiye kazasının Çardaklı köyü ilkokulunu bitirdi. 1965'de Bakırköy Lisesi, 1972'de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünden mezun oldu. 1974-75 Burdur'da Topçu Asteğmeni olarak vatani vazifesini yaptı. 22 Eylül 1975'de Diyarbakır'ın Ergani ilçesindeki Dicle Öğretmen Lisesi Tarih öğretmenliğine tayin olundu. 15 Mart 1977, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde Osmanlıca Okutmanlığına başladı. 23 Ekim 1989 tarihinden beri, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde Yakınçağ Anabilim Dalı'nda Öğretim Görevlisi olarak bulundu. 1999'da emekli oldu. Üniversite talebeliğinden itibaren; "Bugün", "Babıalide Sabah", "Tercüman", "Zaman", "Türkiye", "Ortadoğu", "Yeni Asya", "İkinisan", "Ordu Mesudiye" ve "Ayrıntılı Haber" gazetelerinde ve "Türkçesi", "Yeni İstiklal", "İslami Edebiyat", "Zafer", "Sızıntı", "Erciyes", "Milli Kültür", "İlkadım" ve "Sur" adlı dergilerde yazıları çıktı. Halen de yazmaya devam etmektedir. Ahmed Cevdet Paşa'nın Kısas-ı Enbiya ve Tevarih-i Hulefası'nı sadeleştirmiş ve 1981'de basılmıştır. Metin Muhsin müstear ismiyle, gençler için yazdığı "Irmakların Dili" adlı eseri 1984'te yayınlanmıştır. Ayrıca Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nce hazırlattırılan "Van Kütüğü" için, "Van Kronolojisini" hazırlamıştır. 1993'te; Doğu ile ilgili olarak yazıp neşrettiği makaleleri "Doğu Gerçeği" adlı kitabda bir araya getirilerek yayınlandı. Bu arada, bazı eserleri baskıya hazırlamıştır. Bir kısmı yayınlanmış "hikaye" dalında kaleme aldığı edebi yazıları da vardır. 2009 yılında GESİAD tarafından "Gebze'de Yılın İletişimcisi " ödülü kendisine verilmiştir.