Nedendir

72

Yaratılan her şey rabbim Allah der.

Lisanı hal ile onu zikreder.

Kulluğunu bil de hesabını ver.

İnsan yaratıldın en büyük değer.

 

Kuşlar akşam yuvasına dönerken.

Rabbine şükreder rızkını yerken.

Sabah erken uçar onu ararken.

Uyuma der sana kalk sabah erken.

 

Hayvanata bir bak emrinde senin.

Vazifemiz değil diyemez benim.

Rızkını kefildir yaratan canın.

Şükürsüz geçmesin ona bir anın.

 

Ağaçlarda meyve bahçe sebzeler

Yaratılan her şey onu heceler.

Ona ibadetle geçen geceler.

Sonrası hep diner bütün acılar.

 

Kurda kuşa bakıp ibret almayan.

Niçin dir neden dir deyip bilmeyen.

Onların haline vakıf olmayan.

Kendi haliyle hiç olur mu ayan.

 

Süt vermemem der mi hiçbir hayvanat

Bana binme der mi eğerlenmiş at

Arı petek yapar balı kat be kat

Şu aymaz nefsine gel biraz anlat

 

Toprak tohum ile buluştuğu an.

O verir kup kuru tohumlara can.

Nerde fabrikası damarlarında kan.

Rahmetinle yarab bulur her şey can.

 

Biraz ibretle bak toprağa taşa

Ölüm hiç bakmıyor kardeşim yaşa

Belki ağasındır belki de paşa

Er oluyor tabut, koyunca taşa.