Eğer Yanaysanız (2)

28

Eğer, ancak bu gibi Kanun-u Esasîler sayesinde Avrupa’nın din ve devletimiz hakkında beslediği kötü zan ve yanlış düşünceleri düzeltebileceğimizi sananlardan yanaysanız.

Eğer, ancak bu çeşit yasalarla medeniyet tahripçisi olan ve anarşistliğe yol açan dinsizliğe karşı bir set oluşturabileceğimizi savunanlardan yanaysanız.

Eğer, ancak bu çeşit yasalarla, aykırı fikir karanlıklarından ve temelsiz sapık fikirlerden soyutlanabileceğimizi düşünenlerden yanaysanız.

Eğer, bu şekilde din ve ilim adamlarını bir araya getirmenin mümkün ve milletin mutlu olacağını; meşru hükûmet icraatlarının ise ancak böyle gerçekleşeceğini umanlardan yanaysanız.

Eğer, ancak bu kanunlar çerçevesinde, merhametli olan asıl adaleti yerine getirmekle; gayri Müslim ahaliyi daha ziyade milletle kaynaştırmaya ve devlete samîmane bir şekilde bağlamaya imkân bulacağımızdan şüphe etmeyenlerden yanaysanız.

Eğer, en korkak ve sıradan bir adamı bile en cesur ve en has adam gibi gerçek ilerleme hissiyle heyecanlı bir hâle getirmekten, fedakâr yapmaktan, vatan sevgisiyle kalbinin atmasını sağlamaktan yanaysanız.

Eğer, insanımızı medeniyetin yıkıcı vasfı olan sefahat ve israfattan ve zarurî olmayan ihtiyaçları elde etmek peşinde koşmaktan kurtulmasını isteyenlerden yanaysanız.

Eğer, ne dünyayı din için, ne de dini dünya için terketmeyen; belki dünyayı kesben değil; kalben terketmeyi yeğleyen; yâni dünya için çalışıp çabalayan fakat kalbde yer tutmasına fırsat vermeyen. Hattâ dünyayı da din için seven. Âhiretin imarı, dünyayı bayındır etmekten geçtiğini bilen. Âhirete inancı nisbetinde dünyayı mâmur hâle getirenlerden yanaysanız.

Eğer, ancak bu nevi düşünce tarzı, çalışma şevkini arttırır diyenlerden yanaysanız.

Eğer, medeniyet ve insanlığın hayatı olan güzel ahlâk ve yüce hislerin düstûr ve prensiplerini İlâhî kaynaktan öğrenmek lâzımdır. Çünkü yapan bilir, bilen konuşur. Zira söz odur ki Hakk’tan gelen Hakk olandır, diyenlerden yanaysanız.

Eğer, bütün bu zikredilenleri hüsnü niyetle kabul ettiğiniz ve yerli yerinde güzelce tatbik ettiğiniz sürece, bütün yaptıklarınızın -aynı zamanda- ibadetten sayılacağını sananlardan yanaysanız.

Evet, şayet bütün bu saydıklarımızdan yanaysanız. Sizler aslında o mânaların asıl Mâlik-i Hakîkîsinden; o mânaların ünvanlarının Muhteşem Sâhibi’nden ve o mânaların asıl Müessir-i Hakîkîsi / Tek ve Gerçek etki sâhibi olan Sâhib-i Kâinat’tan yâni Allah’tan yanasınız demektir.

Evet, şayet bütün bu saydıklarımızdan yanaysanız. Sizler aslında Hatemü’l-Enbiya / Son Peygamber Hz. Muhammed Mustafa’dan yanasınız demektir.

Evet, şayet bütün bu saydıklarımızdan yanaysanız. Sizler aslında Mukaddes Kur’an’dan yanasınız demektir. Çünkü, bütün bu zikredilen ulvî değerler, Kur’an’ın ruhuna ve dört büyük mezhebin özünü uygun prensiplerdir.

Avrupa bu değerleri ancak ondört asır sonra idrâk edebilmiştir. Her ne kadar bu değerler, bugün Avrupa menşeli görünse de, hattı zatında hepsi de İslâm’ın özünde mevcut olan gerçeklerdir.

Öyleyse bütün bu düsturları, hükümlerimize kaynak edinsek ve layık veçhile tatbik etsek ne lâzım gelir? Acaba bu kadar faydalar ile beraber ne gibi bir şey kaybederiz?

Nitekim bütün bu değerlere inanıyor; bütün bu değerleri kabul ediyor; bütün bu değerleri uyguluyor; daha iyi tatbik etmeye çalışıyor; hayatımızın her safhasında gereği şekilde yer almasına gayret ediyoruz.

Fakat ne yazık ki, bazıları bütün bu değerleri İslâm’da yok sanıyor; İslâm’la bağdaşmıyor zannediyor! İslâm’a zıt şeylermiş gibi algılıyor! Bu durumda Hz. Ali’nin, ilimde metot sayılması gereken şu veciz sözünü baş tacı etmeliyiz: “Hakikati, söyleyenlerine bakarak öğrenme; hakikati (kaynağından) öğren; söyleyenlerini (onların ne olduklarını da) öğrenirsin.” Demek ki, Müslümanın hatalarına bakıp “İslâm budur!” dememeli. Müslümanın yanlış söz ve davranışlarını mensubiyetinden, bağlı olduğu kişi ve kuruluşlardan bilmemeli. İslam’ı bizzat kaynağından öğrenmeli. Hem unutmamalı ki, kanunda bilmemek özür değil.

 

 

Önceki İçerik1 Nolu Kararname Adnan Hoca
Sonraki İçerikSuyu Bulandırmak
Avatar photo
1944 yılında İstanbul'da doğdu. 1955'de Ordu ili, Mesudiye kazasının Çardaklı köyü ilkokulunu bitirdi. 1965'de Bakırköy Lisesi, 1972'de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünden mezun oldu. 1974-75 Burdur'da Topçu Asteğmeni olarak vatani vazifesini yaptı. 22 Eylül 1975'de Diyarbakır'ın Ergani ilçesindeki Dicle Öğretmen Lisesi Tarih öğretmenliğine tayin olundu. 15 Mart 1977, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde Osmanlıca Okutmanlığına başladı. 23 Ekim 1989 tarihinden beri, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünde Yakınçağ Anabilim Dalı'nda Öğretim Görevlisi olarak bulundu. 1999'da emekli oldu. Üniversite talebeliğinden itibaren; "Bugün", "Babıalide Sabah", "Tercüman", "Zaman", "Türkiye", "Ortadoğu", "Yeni Asya", "İkinisan", "Ordu Mesudiye" ve "Ayrıntılı Haber" gazetelerinde ve "Türkçesi", "Yeni İstiklal", "İslami Edebiyat", "Zafer", "Sızıntı", "Erciyes", "Milli Kültür", "İlkadım" ve "Sur" adlı dergilerde yazıları çıktı. Halen de yazmaya devam etmektedir. Ahmed Cevdet Paşa'nın Kısas-ı Enbiya ve Tevarih-i Hulefası'nı sadeleştirmiş ve 1981'de basılmıştır. Metin Muhsin müstear ismiyle, gençler için yazdığı "Irmakların Dili" adlı eseri 1984'te yayınlanmıştır. Ayrıca Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nce hazırlattırılan "Van Kütüğü" için, "Van Kronolojisini" hazırlamıştır. 1993'te; Doğu ile ilgili olarak yazıp neşrettiği makaleleri "Doğu Gerçeği" adlı kitabda bir araya getirilerek yayınlandı. Bu arada, bazı eserleri baskıya hazırlamıştır. Bir kısmı yayınlanmış "hikaye" dalında kaleme aldığı edebi yazıları da vardır. 2009 yılında GESİAD tarafından "Gebze'de Yılın İletişimcisi " ödülü kendisine verilmiştir.