– Zeki Karal’a..
Sen değil o kefende ben yatmalıydım
D o s t ç a t l a t m a l ı y d ı m
Eşsiz bir ürperişle gelmeden ölüm
Habire kabire dayatmalıydım
Teni bir çiçek gibi rüzgâra sunuş
B i r e s r a r l ı d o k u n u ş
Sanki rûhun gölgesi gördüğüm
Ve sanki yeniden doğuş
Öteler stresi göğsümü sarmalıydı
D u a d u a y a k a r m a l ı y d ı
O heybetli, o meşhur sessizliğim
Çığlık çığlığa şehre varmalıydı
Balkona gömülmek belki şimdilik bir düş
B e l k i e c e l i m t r a k b i r ö p ü ş
Gökdelen cinnetim vurmadan güm güm
Haydi, yürüyelim de başlasın öze dönüş
10 Mayıs 1995 – Bahçecik Ferhadiye
