Umudumuz “Havada” Kaldı

27

Yıllarca havaalanı diye turduk durduk…

Neymiş…

Cengiz Topel Havaalanını sivilleştirelim…

Sivil uçuşlara açalım…

Açtık…

 

Ama sadece açtık…

Sivilleştirildi…

Törenler yaptık, basın mensuplarını Trabzon’a uçurduk…

Uçamayanlar yazdı çizdi…

Alınganlık yapanlar oldu…

Ne oldu şimdi…

Havaalanımız var…

 

Ama uçamıyoruz…

Alan dar….

Yerim dar oynayamıyorum der gibiyiz…

Sayın Bakanlar…

Ne kadar da hevesli idi…

Kocaeli’ne havaalanı kazandırmanın mutluluğunu yaşadı sayın siyasetçiler…

 

Ama umutlar hava da kaldı…

Hangi bakan tarifeli uçakla uçarak sivil Cengiz Topel havaalanımıza indi…

Bir defa yolculuk yapma imkanı bulan bir Trabzonlu hemşerimiz bir daha mı, asla dedi…

Neden pist kısa ve uçuşa müsait değil…

Yürekler ağızda…

Bu kadar alelacele…

Bu kadar yatırım…

Sabiha Gökçe havaalanı burnumuzun dibinde…

Her dakika servisi var…

Dünyanın en iyi havaalanlarından biri…

Bizim de olsun dediler…

Bizim de oldu havaalanımız…

 

Uçaklar nerde…

Yolcu nerde…

Nerde bunca yatırımın karşılığı…

Yani yeter ki siyasi rant elde edilsin…

Seçim kazanılsın…

Siz çok yaşayın sayın rant siyasetçileri emi…