IMG-LOGO
Şiir Defteri

Hüzün damlıyordu gözlerinden

Yüreğimin her bir zerresine işleyen

Yaşarken ölümü tattıran hüzün

Titrek sesi gitme diyordu

Sözcükler çıkmak için direnirken

Çıkmadı bir türlü nefesim

Yalnızca sustum acı içinde

Öyle bir suskunluktu ki bu

Kan revan içinde kaldı sessizliğim

Ayrılığın girdabında çırpınırken

Tutamadım toprak kokulu ellerinden

Akan gözyaşına bent olamadım

Hıçkırığını duymazdan geldi kulaklarım

Nazarım düştükçe düştü yere

Payıma düşeni alıp

İzledim çaresizce

Bitecek ay tenlim

Geçecek

Yıldız hilale kavuştuğunda

Suskunluğum çığlığımda kaybolacak

Ve ben sana en büyük sesimle koşacağım.