IMG-LOGO
Şiir Defteri

Kuru yaprak misali, kaldım yağmurda selde,
Heder oldu yıllarım, çaldım savurdum yelde,
Kârımı hesaplasam, sermayem kalmaz elde.
Tükenirken seneler, güneş çarpmış kar gibi,
Mutlak ecel sarmalar, hasret kalan yar gibi.

Dünya fani ölüm hak, namım olsa bey, paşa,
Düşer bir gün bedenim, musalla denen taşa,
Hüzün veren bir döngü, mutlak gelecek başa.
Son nefeste pişmanlık, belki faydasız yetmez,
Nankör nefis utanmaz, bakarsın tövbe etmez.

İhlas kalbin dostudur, müfsit kaplarmış pasla,
Kimse olmasın hasmın, kendinle koş, kıyasla,
Dal verdiğin dağ çöker, yalnız Mevlana yasla.
Kavuşmaksa Canana, korkma ölmekten asla,
Mutlak tadarsınfakat, hasret kahreder yasla.

Amellerin makbulü, azsa da her gün yapmak,
Mâsiyetten uzak dur, felah Rabbine tapmak,
Maksat sonsuz saadet, zehir günaha sapmak.
Gönül kırmak ne kötü, mümin beddua almaz,
Mazlum ahından kaçın, çıkar yanına kalmaz.

Gafil nefsim kalk uyan, kirden kendini pakla,
Kalbin kayar kibirden, nedamet gelmez akla,
Şeytan kötülük sunar, ecrinle alt et, hakla.
Ufak bir hayrım olsa, çok şey oldum sanırım,
Gurur kaplar gönlümü, ben kendimi tanırım.

İşledikçe her günah, insanlar bir kum koysa,
O mekan çabuk dolar, bir yılda yer kalmazdı.
Her günde birkaç tane, yıllarca yaptım oysa,
Ömrümü hesaplasam, yer yurt taşar almazdı.
Eğer yazgım da varsa, bir gün gelecek başa,
İradem de kaderden, Allah zulmetmez haşa.