IMG-LOGO
Şiir Defteri

Uçurtma şenliği iptal olmuş bir çocuğun

Gözleriyle bakıyorum hayata

Gün yok, ay yok, yıl yok

Kayıp ninnilerin, yalan masalların söylendiği

Zamanlara sürdüm tahtadan atımı

Maviyi bulacağım diye diye

Bir arpa boyu yolun sancısı

En çok gözlerimi yordu

Kussun öfkesini bulutlar, indirsin yağmurlarını

Bu çamurlu yollar caydırmaz beni

Ben ki yıkılmış evlerin sağlam kalmış fotoğraflarından fırlayıp

Çocukluğumun izini sürüyorum

Ne çok kayıp vermişim, ne çok yenilmişim

Bağrına taş basan bir ananın dizinde bozlak dinlemişim

Sonra büyümüşüm büyümüşüm hep çocuk kalmışım

Kendi başımı kendi omzumdan alıp

Usulca şiire bırakmışım

Yıkılmadım, ayaktayım

Mevsimler ömür hırsızı

Hepimizden çalıyor

Canı burnunda bahar gayda çalıyor

Bak gördün mü işte

Havaya, suya, toprağa

Bir fiil çekimi gibi düşüyor cemreler

Tanıklık eden gözlerim hüznü ötelesin

Biliyor musun hüzün her mevsim aynı

Eylül de aynı

Ekim de aynı

Kasım da desen yine aynı

Hani mart desen

Bir koşu gidip geleceğim

Kara günlerde kalmış kara gözlerime

Ayların, mevsimlerin saçlarını yolmakla

Yılların öcü alınmıyor, alınmıyor işte