IMG-LOGO
Şiir Defteri

Üstünden gece geçen ağaç gibi

Yıldızlara doğru kayıyor gözlerin

Ay sus nöbetinde, asayiş berkemal

Kavgayı hep çarpışan bulutlar çıkarıyor

Sana yine şafağı söktürmek kaldı…

 

Şehre vururken güneşin ilk ışıkları,

Hiç kimsesi olmayan evin pencereleri gibi

Öylesine sessiz, öylesine kimsesiz

Ayakuçlarında incitmeden karıncayı

Sana yine toprağı selamlamak kaldı

 

Her ikindi yağmur, bahar ile yaz arası

Gözlerinle yarışıyor saçaklardan akan sular

Yolu hem gidene sor hem kalana tam sırası

Bir iç ağrısı oluyor kulağına söylenen her teselli

Sana yine sabır, sükûnet, dua kaldı

 

Değişmez alnına yazılmış kaderin

Pul yürekli olmuş insanlar ne bilsin değerin

Önce seni yer bitirir dile dökmediğin kederin

Yolu bitirmeden kırıldı tekerin

Sana yine yükü taşımak kaldı…