IMG-LOGO
Şiir Defteri

Başkaldırı Günlüğü

12 02 2020

 Kelimeler kaleme başkaldırıyor. 

Saldırıyor ünlemler cümle bileklere. 

İneklere şapka çıkarıyor hazreti tabiat. 

Biat ediyor sonra ateşe ve suya. 

Çıldırasıya doğuyor gün gökdelen dağların arasından. 

Sarasından akvaryumlar da payını alıyor. 

Zil çalıyor son dersine yürü yavrum. 

Yum gözlerini ki bu en tatlı düştür.

Ama kelimeler de güpegündüz öldürülmüştür.

 

 

Kalemler kâğıda başkaldırıyor.

daldırıyor süt sayfalarına mürekkebini.

edebini takınmasa balta katil bile olur.

Boğulur belki ağaç denizinde majeste teknik. 

Çentik çentik kıymaya çekilir eşref-i mahlûkat. 

Takat yettirebilsek de ayakta durabilse kıyam. 

Mayam biraz daha inatçı olaydı ne olurdu. 

Durdu - duracak kalbim,  dünya da öyle mi? 

Hangi namuslu yaprağa yazılmalı kalemlerin eylemi?

 

 

Kâğıtlar kimlere başkaldırıyor? 

Çaldırıyor benliğinin beyazlığını kimlere? 

Filimler konu olacak olan yaşamadıklarıdır. 

Sarıdır,  sarsıntılıdır;  isyan solumaktadır çehresi. 

Çaresi grevdir ve kalem tutan eller kırılmalıdır. 

Haykırılmalıdır paylaşmanın azâmeti ve nankörlük dersi bir bir. 

İstenmelidir binlerce yıllık teliften mahfuz alacak. 

Ancak bu teklif yazarın beyninden vurulması demektir.

Bu kâğıdın derhal burulması gerektir!

 

                                                                           (Eylül, 1996 – Seymen)