GÜNÜN SÖZÜ

Yalnız ölünün yüzünde mana yoktur.//Sait Faik Abasıyanık

20 Eylül 2018 20:31 Hepsini Gör

YAZARLAR

M. Şefik Postalcıoğlu Dosyası

GÜNCEL YAZARLAR

Özcan PEHLİVANOĞLU

Doğaya Yani Üretime Dönün!...

Muhsin BOZKURT

Bireysel Haklar (1)...

Fikret Karatepe

Gel...

Mustafa KÜPÇÜ

Fix’in Tuzağı!...

Prof.Dr. Hacı DURAN

Ahlak Hayatın Sanatıdır...

Mualla Yasdıman

Günçiçek/zaman (5)...

Akademisyen Karaçay Ahıskalı

Yağmacı Demokrasi...

Eğitimci, Şair ve Yazar Osman Oktay

Din Görevlilerinin Genel Kültür, Din ve Siyas...

Prf. Dr. Ahmet M. Gökçen

Faiz Tartışmaları...

Nesim YALVARICI

Vatan Elden Gidince!...

Mehmet Oğuzhan ALTUN

Putin ve Yeni Rus Oligarşisi...

Doç. Dr. Taner TATAR

Gibi...

Yrd. Doç. Dr. Banu GÜRER

Din ve Dünya (2)...

Anasayfa » Aydın Gözüyle » Güncel » Ruhittin SÖNMEZ » Afrin Öncesi ve Sonrası

Afrin Öncesi ve Sonrası
Tarih: 13 Şubat 2018 Yazar: Ruhittin SÖNMEZ-Kimya Yüksek Müh. - Avukat Kategori: Güncel

Afrin Öncesi ve Sonrası

Cumartesi günü Afrin'den 12 şehit haberi geldi. Bir de Atak helikopterimiz düştü. "Harekât, askerimiz kent merkezine yaklaştıkça, daha riskli olacak" diyenler haklı çıkıyor.

Meselenin içimizi yakan boyutunu şimdilik düşünmemeye çalışarak, soğukkanlı bir şekilde, neler oluyor, neden oluyor ve neler olacak sorularına cevap aramaya çalışıyorum.

TV'lerde konuyu tartışan "uzmanların" bir kısmı savaşın risklerine dikkat çekenleri, hükümetin resmi görüşü dışına çıkanları hemen hain, PKK/ HDP/ ABD işbirlikçisi ilan ediyor. Diğer kısmı ise her konuda sırf karşı çıkmak adına bir şeyler söylüyor. Ben her iki tip "uzmana" da itibar etmiyorum.

Erdoğan/ Ak Parti cenahı dış politikayı hep iç siyasette avantaj kazanma hesabı düşünerek yapmayı adet edindi. Kılıçdaroğlu / CHP tarafı ise bu saldırılara cevap yetiştirmeye çalışmakta. Bunlar arasındaki söz düellosundan da bir şey çıkmaz kanaatindeyim. Muhalefete muhalefet etmekle meşgul olan muhalefet partisinin başkanı Bahçeli'yi ise artık dinlemez oldum.

***********************************

Afrin Harekâtının öncesi

Suriye'nin toprak bütünlüğünün bozulmaya başladığı dönemi hatırlayalım. Büyük Ortadoğu Projesinin Suriye ayağı 2011'de Esad rejimine karşı düzenlenen iç ayaklanmalarla başlatıldı.

O zamana kadar Tayyip Erdoğan- Esad ilişkisi devletlerarası münasebetten öte iki kardeşin ilişkileri kadar yakındı. Erdoğan Esad'a düğün davetiyesi vermek için özel uçakla Suriye'ye gider, ikili İstanbul Boğazında aileleriyle birlikte yat gezintisi yaparlardı. O kadar ki iki devletin bakanlar kurulu toplantılarının birlikte yapılacağı açıklanmıştı.

Şaşırıyorduk. "Bu adam sağlam pabuç değildir. Biz O'nun babasını da sevmezdik" demeye kalksak "komşularımızla sıfır sorun" politikasına karşı çıkan "hainlerden" olma korkusuna kapılıyorduk.

Ne olduysa oldu, birden Esad, Esed oldu. O'nu düşman ilan ettik.

Esad karşısında birden zuhur ediveren türlü çeşitli silahlı örgütün düzenlediği saldırılar, ayaklanmalar ve işgaller ile ayaklanmalarla karşılaştı. Bunlarla en sert şekilde mücadele etmeye başladı.  İç savaş yayıldı.

Suriye stratejik bir bölgeydi. ABD'nin planına karşı devreye Rusya, İran ve Çin girdi.

ABD ile Rusya, İran blokunun önce destekledikleri paralı askerlerden oluşan çetelerin vekâlet savaşları... Sonra IŞİD / DAEŞ denen bir ordu Irak ve Suriye'nin topraklarının büyük bir kısmını işgal ediverdi. Arkadan süper güçlerin bizzat kendi silahlı kuvvetlerinin de zaman zaman sürece dâhil olduğu karmaşık bir savaş alanına döndü Suriye.

Türkiye'nin çok keskin bir "Esed gitsin" politikası izlemesi üzerine, Esad ülkesinin kuzeyinde Türkiye ile arasına PKK/PYD'nin yerleşmesine izin verdi.

ABD bir hedef belirlemişti. Bu hedef, İsrail'in güvenliği ve petrolün nakli için bir koridor oluşturmaktı. Bu koridorun kontrolünü oluşturacağı "Kürt Devleti" ile yürütecekti.

Irak'ın kuzeyinde Barzani ile yaptığını, Suriye'nin kuzeyinde PKK/PYD ile yapacaktı.

Bir gün güney sınırımızda, Fırat'ın doğusundaki Ayn El Arab kenti, "Kobani" kantonu oldu. Türkiye PKK/ PYD'nin burada tutunması için ABD silahlarıyla teçhiz edilmiş teröristlerin kendi topraklarımızdan geçişine izin verdi. Teröristlerin yedikleri lahmacun paralarını bile devletimiz ödedi.

Bu terörist örgütün lideri Salih Müslim'i, devletimiz İstanbul'da devlet başkanı gibi ağırladı.

Başbakan Ahmet Davutoğlu Diyarbakır mitinginde "Kobani'ye buradan selam ediyorum... Kobani'deki kardeşlerimin alnından öpüyor, bağrıma basıyorum" dedi.

Şimdi "alınlarından öpülen kardeşlerin" şehit ettiği evlatlarımızı ebediyete uğurluyoruz. Devletimiz şehit haberleriyle yanan yüreklerimizi, "alınlarından öpülen kardeşlerden" kaç tanesini öldürdüğümüzü açıklayarak yüreklerimizi soğutuyor.

Şimdi, (birilerinin çok sevdiği tabirle) "önce yakın tarihimizdeki bu yanlışla yüzleşelim."

***********************************

Başka Çare Yok Muydu?

Herkes bilir ki savaş son çaredir.

Siyaset yoluyla çözüm üretemediğinizde elinizi güçlendirmek için silahlı güç kullanılır. Savaşın sonunda da yine diplomasi devreye girer ve düşmanınızla barış imzalarsınız.

Anladığım kadarıyla Suriye meselesinde Rusya ve ABD belli konularda anlaşmış gibi.

ABD Suriye'nin kuzeyinde ama Fırat'ın doğusundaki bölümde bir PKK devletini şimdilik yeterli görmekte.

Rusya, Fırat'ın batısının Suriye'de kalmasını kâr saymaktadır. Afrin Harekâtı başlamadan ilk kazançları, ÖSO'dan Suriye'nin (Esad'ın) devraldığı Halep Havaalanı oldu.

ABD Fırat'ın batısındaki bölgenin PKK/ PYD'den temizlenmesine ses çıkarmayacaktır. Ancak bu temizlik işini yapmaya sürüklediği Türkiye'ye bu işin çok pahalıya mal olacağı bir direniş olmasını istemektedir. Çünkü ABD planına göre, Türkiye Fırat'ın doğusunu temizlemeye cesaret edememelidir.

Bunun için ABD göz göre göre terörist PKK/ PYD'yi binlerce tır dolusu modern silahlarla (uçak hariç her türlü silahla) donattı.

Şehitlerimiz, gazilerimiz ve maddi kayıplarımız bu silahları kullanan ABD maşası teröristlerin eseridir.

Sınırımızda bir "PKK devleti" kurulmasına izin veremezdik. Bu, ülkemizin önümüzdeki on yıllarda güvenliğini tehdit edecek önemli bir tehlikedir.

Bu bakımdan Afrin Harekâtı uluslararası hukuka uygun meşru bir harekâttır.

Ancak bu son çare mi idi?

Harekâtı yaparken devletimiz "Suriye'nin toprak bütünlüğüne saygılı olduğumuzu" açıkladı. Bu demektir ki, eninde sonunda biz buradan çekileceğiz ve Suriye devletine bırakacağız.

Zaten Türk nüfusun çok az olduğu topraklarda uzun süre kalmak kolay olmayacaktır.

Şu anda Suriye devletini Esad temsil etmektedir. Suriye'nin toprak bütünlüğünü sağlayabilecek tek güç O'dur.

Esad Türkiye için en ehven-i şer seçenektir.

Peki, birçok konuda yaptığımız gibi hatamızı kabul edip, bizi "kandıran" bir suçlu bulsak ve Esad ile anlaşsak nasıl olurdu?

Esad ülkesinin bütünlüğünü korumak için, Fırat'ın batısında ve doğusunda, PKK/ PYD'yi kendi temizlese, biz de ona yardımcı olsaydık...

Hem kahraman askerlerimiz şehit ve gazi olmasalar, hem de Türkiye'deki 3,5 milyon Suriyeliyi kendi ülkelerine gönderseydik daha iyi olmaz mıydı?

İyimser bir soru soralım:

Acaba şu safhada bu seçenek üzerinde çalışılıyor olabilir mi?

 

 

13 Şubat 2018

Yazi ile ilgili görüş ve önerilerinizi rsonmez@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

Bütün Yazıları

Sitede yer alan her türlü yazı, şiir, karikatür vb. eserlerden, eser sahibi sorumludur. Kocaeli Aydınlar Ocağı'nın resmi görüşü olarak değerlendirilemez.

Akça Koca Kültür Platformu