GÜNÜN SÖZÜ

Yığın kadındır. Namusunu koruyacak zorba arar. Çobansız yapamayan kaz sürüsü.//Cemil Meriç

19 Temmuz 2018 22:15 Hepsini Gör

YAZARLAR

M. Şefik Postalcıoğlu Dosyası

Anasayfa » Aydın Gözüyle » Şiir Defteri » Muhsin BOZKURT » B a h a r (4)

B a h a r (4)
Tarih: 25 Mart 2016 Yazar: Muhsin BOZKURT-Tarihçi Kategori: Şiir Defteri

B a h a r (4)

Ya kim söyletiyor dersin, o cıvıl cıvıl, renk renk kuşları?

Ya kim yönetiyor, hislerini ifade eden duruşları?

Yağmurun şıpıltıları, bir düşünsen, manasız ses değil

Bak da bulutlara, boş bir gürültü yapmadığını bil

Bulutlardan sağılıyor, damla damla âb-ı hayât

Emziren ana gibi oluyor, bulutlar o saat

Yağmurdan gelen, biteviye, o şırıltı o gürültü

"Sizlere müjde, geliyoruz!" anlamına, bir uğultu

Bahar'da, göğe bakmanın, bambaşka ayrı bir zevki var

Bak göz kırpıyor bizlere, gökteki sayısız yıldızlar

Düşündürmek için, hep insan olmak isteyen insanı

Tefekkür, işte asıl yakalamaktır dostlar bu anı

Işıktan Ay'a cümle unsurlar bakılacak birer pencere

Bakamazsa kul, olur bunlar, onun için, büyük bir cendere

Hele Bahar'da hayat, bütün şaşaasıyla, eder tecelli

Unutur insan, nasılsa gelecek olan, o meçhul eceli

Her vakit görünen, yepyeni, varlık hayatları

Ruhlar ki, hayatların asılları ve zatları

Hele Bahar'da, meydana gelmeleri, birden ve hiçten

Değil elbette gönderilmeleri, ne Nil'den ne Meriç'ten

Güneşi tanımayan ve kabul etmeyen adam

Gündüzü dolduran ışığa da, vermez hiç makam

Böyle biri yeryüzünü, belki mazi ve istikbâli

Dolduran hayatları da inkâr etmeli, hatta hâli

Düşer yüz derece hayvandan da, çok çok aşağı

Olsa da görünüşü, insan sureti bayağı

Olur câhilin câhili böyle eden Tanrıyı inkâr

Bilmem ki, kimi insan, nasıl bulur, bu cehalette kâr

"Ve yuhyı'l-arda ba'de mevtiha." âyet meâlen diyor:

"Yeryüzünü, ölümünün ardından nasıl diriltiyor!"

Sırrınca, hayat sahipleriyle dopdolu bu yeryüzü

Bahar'da, tanıklık eder Yaratana, hem eğrisi hem düzü

Geçince Bahar, gelir önceki Baharlar akla

Onlar; daha önceki, geçmiş Baharlardan sonra

Değil miydi a canım, beklenen, o eski Baharlar

Kafanda beliren, şüphe bulutlarını kovarlar

Böylece çıkıyor karşımıza, eski binlerce Bahar

Bu Bahar gibi, gelip geçmiş, kim bilir ne kadar

Ve onlardan, her Bahar, eder nice bir şehadet

Şu hazır Bahar'dan, daha çok, Allah'a delâlet

Çünkü bütün geçenler, mazi tarafına diye

Götürmüşler, görünüşteki sebepleri bile

Gelmiş, yerlerine, arkalarından biteviye

Kendileri gibi, başkalar yaratılmış yine

Bir Bahar mevsiminde garip, mütefekkir bir yolcu

Bir tepecik yamacında, sarıçiçekle buluştu

Bu çiçek dedi, kimin turrası, kimin ise sikkesi

Olmuş, o çeşit çiçekler mürîd, dünya ise tekkesi

Kalb gözüyle bakıp, kalb kulağıyla dinlesek, şu âlemi

Bahar denen hazinenin, buluruz biz de, nedir hâtemi?

 

 

 

25 Mart 2016

Yazi ile ilgili görüş ve önerilerinizi muhsin.bozkurt@hotmail.com adresine gönderebilirsiniz.

Bütün Şiirleri

Bütün Yazıları

Sitede yer alan her türlü yazı, şiir, karikatür vb. eserlerden, eser sahibi sorumludur. Kocaeli Aydınlar Ocağı'nın resmi görüşü olarak değerlendirilemez.

Akça Koca Kültür Platformu